"من در فاز لوتئال-" زهرمار.
"طبیعت زن و مرد حکم می‌کنه که-" زهرمار.
"انرژی زنانه‌ی ماها داره-" زهرمار.
"به صدای بدنتون گوش بدید و-" زهرمار.
"با این نوشیدنی، باکتری‌های-" زهرمار.
"این بستنی هزار گرم پروتئین-" زهرمار.
"مردها به طور طبیعی-" زهرمار.
"خرید آمپول اسپارتینا از-" زهرمار.
"نرمش‌های مناسب فاز تخمک-" زهرمار.

این پیام رو فوروارد کنید تا بگم اگر چنلتون حرف می‌زد به چه زبانی صحبت می‌کرد.

دلم میکاپ چشم خفن میخواد

به وقتش انجامش میدم🤝

این رو فوروارد کنید تا بگم اگر یک موزه/گالری درباره‌تون وجود داشت، توی فروشگاه هدیه‌اش چه چیزهایی رو به عنوان یادگاری می‌فروختن. شاید عکس بعضی‌هاشون رو هم گذاشتم.

•اگر چنلتون پرایوته و توش جوین نیستم، لینکش رو بفرستید ناشناسم.
•راستش نمی‌دونم اصلا اون‌قدرها کسی فورش کنه یا نه پس فکر کنم ظرفیت تا وقتی که خط بخوره؟🧍
•جواب‌ها رو این‌جا می‌ذارم.

روز بامزه‌ای بود و هست

کار خاصی هم نکردم البته

ولی کلا اره

از شهریور پارسال تا شهریور امسال یههه جووووریییی رندوم با آدما ارتباط گرفتم و زندگیم در جهت های عجیب و جالبی پیش رفته که واقعا پشمام

از این پس هم هر اتفاقی بیفته واقعاا تعجب نمی‌کنم:)))

چنل داشتن خیلی خوبه. بنظرم کسی که چنل داره احتمال روانی شدنش رو میاره پایین چون خودشو اونجا خالی می‌کنه. کار دوستاشم راحت می‌کنه تا بدون پیام دادن یه حال و احوالی ازش داشته باشن. کار خاطرخواهاشم راحت می‌کنه که بدون تکست دادن یه انالیزی از شخصیتش بکنن. بنظرم همه باید یک چنل داشته باشن.

هی یک سری چیزها راجع به ارتباطاتم با آدما و چیزای مختلف برام ریویل میشه که واقعا جالب

گاهی برگ هام از شدت اعتماد میریزه

اینجوریم که how is that possible؟

ولی خب خوشحال هم میشم تا حدودی

چه میشه گفت دیگر

بله می‌دانم‌‌‌. بعدی‌.

هربار میبینم نقش یکی تو زندگیم اونقدر پررنگ شده که میتونه با یه پیامش باعث تپش قلبم بشه از خودم بدم میاد. یعنی چی که به خودت اجازه دادی روی ضربان قلب پادشاه اثر بذاری و بالا پایینش کنی؟ کی هستی مگه؟ کی بهت اجازه داد روی سیستم عصبی سلطنتی من دست ببری؟

•کیان•

@sut_tw

سرود مرگ

مگر می‌توان
مگر می‌توان خواب دید
درختان در آغوش هم رفته‌اند
مگر می‌توان
که مژگان ما را از این ریشه‌کن کرده‌اند

گذشت و گذشت

مگر می‌توان
مگر می‌توان ماند و بیدار ماند
به امید یک قطره باران نشست
به زیباییِ لغزش‌اش‌ دیده بست
که در آب‌دانی فرو می‌چکد
مگر می‌توان
که سرچشمهٔ گریه خشکیده است

- "ترمه"، دفتر شعری از نصرت رحمانی