این روز خواهد آمد. وقتی که ما از هرچیزی آزاد خواهیم بود، آزاد از این پلشتی، از این شوربختی، و آزاد خواهیم بود، آزادتر از آن‌که به زیر سلطه‌ی هر آزادی‌ای درآییم، که تاکنون هرگز به تصورِ ما نرسیده است.

ــــــــ نامه‌هایی به فلیسین؛ اینگه بورگ باخمن

چقدر توضیح اینکه نسبت به هیچ جا و هیچ چیز حس تعلق نداری به کسی که این موضوع تعلق خیلیی براش جدیه سخته.

جداً امیدوارم اگر این‌بار زدن یه موشک بزنن تو فرق سر من. نمی‌خوام دلار ۵۰۰هزاری و بیکاریم و دانشگاه آنلاین رو ببینم.

این روزها چقدر آدم‌ها من رو نمی‌فهمن و چقدر هرچقدر بیشتر تلاش می‌کنم خودم رو براشون توضیح بدم، سخت‌تر و غیرممکن‌تر میشه.

نمی‌دونم
آیا یه روزی میرسه که دیگه نیازی به توضیح نباشه و بدون توضیح هم حداقل صرف وجودیتم درک بشه؟

امیدوارم برسه.

آنستلی؟ خسته‌ام.

لطفا🙏

این رنگ🙏🙏🙏🙏🙇🙇🙇🙇🙇

اینکه وقتی لبه ی لبه ی از هم پاشیدنم شروع می‌کنم به نقاشی کشیدن های کوچولو کوچولو و بعضا بدون هیچ شکل و مفهومی روی دستام هم جالبه

.

انقدر که تو این چند ماه آدمای با اسم مشابه دورم زیاد شده تو کل عمرم اینجوری نبوده

بعد از یک هفته و نیم روی پارچه بگااا رفتممم

یکی نیست بگه خب مگه مجبوری اونقدر بچرخی

انقدر حالم بده حتی نمیتونم بلند شم ماشین بگیرم برم

حالا این وسط عذاب وجدان گرفتم که انقدر حالم بد بود و صدام در نمیومد چرا انقدر با لحن بد و مزخرفی با این آقای اسنپی صحبت کردم بنده خدا چه گناهی داشت

پپرونی عقل بده بهم

آقا به گمانم که یه خیارشور ما رو نجات داد