شب حماسه و مقاومت در سرای اهل قلم هجدهمین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تبریز بااجرای #مرتضی_طوسی برگزار می‌شود:

سخنرانان:
دکترمعصومه سپهری
استادحسین شرفخانلو


@solvaan

شب پروین
بااجرای: #مرتضی_طوسی
با شعرخوانی بانوان شاعر و شاعران مطرح استان

نمایشگاه کتاب
سالن پروین اعتصامی/سرای اهل قلم
یکشنبه از ساعت ۱۸

@solvaan

نیمی کبود و نیمه‌ی دیگر زرد این روی ماه انسیه‌ی حوراست
نیمی که زیر چادر او مخفی است، مستوره‌ی عقیق کبود آنجاست

نیمی طلای زرد پسندیده است، اما هزار حیف که پژمرده است
حیدر اگرچه نیمی از آن دیده است، نادیده حال فاطمه‌اش پیداست

قد خمیده، صورت پوشیده، موی سپید، سینه‌ی رنجیده
در خانه علی دو سه روزی هست حال و هوای محشر غم برپاست

حیدر به خانه آمده بود اما، زهرا توان نداشت که برخیزد
با دست چپ گرفت عبایش را، زهرا به احترام علی برخاست

بنشین فدای قد خمت زهرا، بنشین فدای عمر کمت زهرا
از کی چنین شکسته شدی پرسید؛ با گریه گفت فاطمه: مدتهاست

تا دید ایستادن زهرا را، با خود علی به زیر لبش می‌گفت؛
اینکه قیام کردن زهرا بود، پس راه رفتنش که واویلاست

در بین گفتگو، نفس زهرا رفت و علی به آتش حسرت سوخت
از دست رفت فاطمه و حیدر از پا نشست و گفت علی تنهاست

القصه روح و جان علی پر زد، زهرای دودمان علی پر زد
از صورتش کنار که زد گیسو، آوای یاغیاث علی برخاست

ای یاس سینه سوخته‌ی حیدر، تنها مدافع درِ پیغمبر
تاویل نَصِّ سوره‌ی اَلکُوثر، این جان بر لب آمده اَعطیناست؟

شان و جلال و مرتبه و قدْرَت، حاشا که در بیان و زبان آید
بین جماعتی که کر و کورند، قبرت شبیه قدر تو ناپیداست

پرسیدم آفتابِ جلال کیست؟ در روز حشر در خور و تابنده
پاسخ شنیدم از همه‌ی ذرّات، تنها شفیعه فاطمه‌ی زهراست!

اما هزار حیف پس از احمد(ص)، پهلو شکسته بود و خمیده قد
با بِضعَة الرَّسول چه‌ها کردند؟ این ماجرای آینه و خاراست

قصه ولی تمام نشد اینجا، این فتح باب ظلم شد و دیدم
خونی که ریخت بر در این خانه، رنگ غروب نیمه‌ی عاشوراست

زهرا! دچار ثانی بی دین شد، زینب! اسیر خولی و فهمیدم
سیلی هزار مرتبه سنگین‌تر، شلاق هزار مرتبه جانفرساست

محسن که جان سپرد به پشت در،‌ اصغر به روی دست پدر جان داد
وقتِ وداع رقیّه که مَهلاً گفت، تابوت فاطمه وسط صحراست

زینب دوید سمت همان تابوت، زهرا رسید بر سر آن گودال
این قصه تنیده بهم گویی، آغاز خلقت همه‌ی غم‌هاست.



#مرتضی_طوسی

@solvaan

‍ #غزل


اشکم دویده بررخم از چانه افتاده
تا گیسوان تو به دست شانه افتاده

حال دلت خوب است؟ می پرسی، تصور کن
یک ماه کامل دست یک دیوانه افتاده

چیزی اگر می‌نوشی از پستو خودت بردار
مست است ساقی گوشه‌ی میخانه افتاده

ساقی اگر مست است، سهل است این، تماشا کن
بر دوش جام اینجا سر پیمانه افتاده


پروانه، پای شمع مانده -آخرعشق است-
و شمع قطره قطره بر پروانه افتاده


یک کوه مرمر را تصور کن! که می رقصد
با آبشار زر که روی شانه افتاده


#مرتضی_طوسی


@solvaan

یازین اوراتاسیندا بیردن، پاییز اولدی قاش قارآلدی
قیش جانیمیزی قورت‌دی، گوزوموز باهاردا قالدی

بو گئنیش یرین اوزونده، ایکی اوزلو‌لر دیکل‌دی
ناکیشی‌لر قورقو قوردی، کیشی‌لرده داردا قالدی


#مرتضی_طوسی

@solvan

https://www.instagram.com/reel/C0jQURmrEJp/?igshid=NTYzOWQzNmJjMA==

از لینک 👆 در اینستاگرام ببینید؛
مصاحبه و شعرخوانی فاطمیه
با #مرتضی_طوسی


@solvaan

برخی را از دیرباز خوئی چنین بوده است که لکّه را برجان و دامانِ تبریز می مالند.تبریز که می گویی،جغرافیا و اقلیمی و همین آب و خاکی بیش نیست.نیک وبد از آنِ برخی از اهلِ آن است.هم اینکا ده ها شاعر بایاد است که از زادبوم خود گلایه باریده است.آن که بال پروازی جُسته،جَسته و آن که دامان گیر،همچنان اسیر.بیشترک هم اسیرِ ناسپاسی وقدرناشناسی.نه از سویِ مردمِ كوی و برزن،-که ارزنی نمی رنجانندت-هر رنجه یی می ریزد از قلوب خاصانش می خیزد.خاصه مدیران و کارمدارانِ از نیم راه رسیده و خاصانی ناکار و نیم دار.ورشکسته گانی کام ناگرفته و از قافله وامانده.چون خود یارای مناعت و پرواز بر بر اوج ندارد،عزم آن ورزند که تورا به حضیضِ خود بازکشند.

(اصغرفردی-نامه آذر-نشرایز-چاپ یکم-۱۳۹۴)




@solvaan

هم بر حذر از عشقم و هم در سفر از خویش
از دست تو مستم که ندارم خبر از خویش

گیسوی تو فرمود: که آزادی ازاین دام
ما گرچه ندیدیم گرفتار تر از خویش

در خویش نشستم به غمی کز تو رسیده است
باید بکشانیم به کوه و کمر از خویش

در حشر هم از شیوه لبهای تو مستم
یک ذره بنوشاندم این جام اگر از خویش

هرکس که تورا دید خودش را نپسندید
آیینه‌ی من باش و مرا هم ببر از خویش

از کیستی ای دسته چوبین خطاکار
پرسید به هر اوج و فرودش تبر از خویش

غافل مشو از قافله برخیز و یقین دار
هرگز نرسی تا که نخیزی مگر از خویش

من زاده‌ی عصیانم و درمانده‌ی داغم
اینگونه در آورده‌ام عمری پدر از خویش


#مرتضی_طوسی



@solvaan

فی‌الجمله تو را یک سخن بگویم:
این مردمان به
«نفاق»
خوشدل می‌شوند و به
«راستی»
غمگین می‌شوند.
او را گفتم:
تو مردِ بزرگی و در عصر یگانه‌ای. خوشدل شد و دستِ من گرفت و گفت: مشتاق بودم و مقصر بودم...
و پارسال با او راستی گفتم؛ خصمِ من شد و دشمن شد.
عجب نیست این؟!!
با مردمان به نفاق می‌باید زیست تا در میانِ ایشان با خوشی باشی.
همین که راستی آغاز کردی به کوه و بیابان برون می‌باید رفت ...
که میانِ خلق راه نیست.


#شمس_تبریزی
#مقالات_شمس_تبریزی



@solvaan

ادبیات ملل


#ادبیات_عرب
#سوریه🇸🇾



گلی که باد را وسوسه می کرد
تا عطرش را باخود ببرد

دیروز مرد!



#أدونیس


🆔 @solvaan

‍ 🎤🎧

#زمستان_است...!


هوا بس ناجوانمردانه سرد است...



شعر؛ #مهدی_اخوان_ثالث م.امید
دکلمه؛ #مرتضی_طوسی




عضویت؛👇
🆔 @solvaan

غم مستقبل و ماضی‌ست‌ کان را حال می‌نامی
نقابی در میان است از غبار پیش وپس اینجا


#بیدل_دهلوی


@solvaan

اگر نبودی، نخواهی شد....



تاریخ قبل از اسلام مشحون از اشخاصی است که به سبب شخصیت والا و متعالی خود بعد از ظهور اسلام نیز دارای جایگاهی خاص شده‌اند.
از نگاهی دیگر اگر شخصی قبل از ظهور دین فاقد شخصیتی قابل اعتنا باشد، بعید است که بعد از آن نیز به تعالی برسد.
اما انسان به مثابه انسان، مورد توجه پروردگار خود بوده است.
از دیدگاه قرآن کریم مقام انسان آن چنان والا و متعالی است که خداوند او را به جانشینی خود در زمین انتخاب کرده است.
وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَائِكَةِ إِنِّی جَاعِلٌ فِی الْأَرْضِ خَلِیفَةً؛ و هنگامی که پروردگار تو به فرشتگان گفت: من بر روی زمین جانشینی قرار می‌دهم. (بقره ۳۰)
اما این توجه شاید به همان نگاه رحمانی تعبیر شود که لطفی عام برای بهترین مخلوق خداست.

شخصیت‌هایی که قبل از ظهور دین و به تعبیری دقیق‌تر قبل از ایجاد زمینه‌ی رشد و تعالی مورد نظر در ادیان و مذاهب الهی، به نحوی با رفتار و منش خدا پسندانه خود ضمن کسب رضایت الهی، حائز جایگاه اجتماعی و اصطلاحا مردم‌داری شده‌اند همان‌هایی هستند که در هر مکتب و مذهبی بعنوان علَم و شناسه‌ی آن مکتب و مذهب معرفی شده‌اند. به طوری که مکتب، راه و روش رشد اورا فراهم می‌کند و او با تمام جدیت و حریت خود در این راه متجلی می‌شود، و چون مشعلی دیگر انسان‌ها را به مکتب خود فرا می‌خواند.اما نور این مشعل هدایت‌گر تنها و تنها مَشی و خُلق و مردم‌داری و رفتار او خواهد بود.
اینکه مکتب و مذهب هر فرد چگونه مکتبی است، تنها در رفتار او و در روش زندگی او متجلی است.
انقلاب اسلامی بعنوان مکتبی ارزشمند و انسان‌ساز، زمینه‌ی تجلی انسانی‌هایی را فراهم کرد که وجود ذی‌قیمت‌شان نه‌تنها مبلغ منویات انقلاب اسلامی بلکه تذکار ارزش‌های والای انسانی در دوره‌ی شکوفایی اسلام گردید. و از ایشان نه تنها مراجع معتمدی برای مردم ساخت بلکه آن‌ها را درجایگاه مبلغانی راستین برای مکتب و مذهب اسلام و تشیع قرار داد.
شخصی را در نظر بگیرید که قریب یک قرن در میان مردم در خانه‌ای محقر در محله‌ای در پایین‌شهر زندگی کند، حالا تصور کنید که این شخص جزء علمای آن شهر نیز باشد.
عالِمی که مورد وثوق محله و شهر و استان خود نیز هست.
فرزندی از فرزندان این شخص در جوانی مورد توجه و معتمد بزرگان تبریز باشد، بزرگانی چون شهریار که اتفاقا هر کسی هم مورد تاییدشان نبوده.
چنددهه بعد از انقلاب، آن فرزند صاحب ذوق و برومند مردی می‌شود بعنوان پدر معنوی شهر و استان معرفی می‌شود، پدر ولایت فرزند را بر خود باجان و دل می‌پذیرد.
و هنوز چند ماه از حضور دوباره در زادگاهش نگذشته است که خط مشی پدر را در پیش می‌گیرد و از اتاق و دفتر و دستک می‌بُرد درست در دل مردم جای می‌گیرد.
من از خاندان آل هاشم صحبت می‌کنم.
نرده‌های نماز جمعه را بر می‌دارد
نان خانه‌ را خودش می‌خرد
سوار تاکسی می‌شود
محافظ و خدم و حشم نمی‌گیرد
سینما و تئاتر می‌رود
هرماه حداقل یک‌بار پای شعر شاعران می‌نشیند
اغلب قدیمی‌های تبریز را به اسم می‌شناسد و به اصطلاح خودمان "آدمین ده ده باباسین تانیر"

تصور کنید بعد از ۲۵‌سال خانه‌نشینی، علی(ع) خلیفه شده بود، و بعد از اتمام کارش در دارالخلافه تا نزدیک اذان مغرب دم در می‌نشست و به کار مردم می‌رسید.
ابن عباس به ایشان عرض می‌کند یاعلی(ع) به خانه بروید آفتاب کوفه با کسی شوخی ندارد، اما علی(ع) می‌گوید: شاید کسی کاری با من داشته باشد و خجالت بکشد که در را بکوبد!
بله شاید کسی خجالت بکشد...
مسئولی که در میان مردم نباشد همان بهتر که نباشد.

اما همه‌ی این‌ها را گفتیم و شاید مخاطب بگوید این‌ها که کار نیست اما، مشکل جامعه‌ی ما نشنیده شدن است.
اما آل هاشم حتی اگر کاری نکند، که می‌کند هنری دارد که که گوهر نایاب روزگار ماست و آن هنر خوب شنیدن و مداراست.
ایشان برخلاف عده‌ای راه انقلاب را مسیر ارتزاق خود نکرده‌اند بلکه با مشی انسانی خود روشنی بخش این مسیر شده‌اند و دلیل راه عده‌ای که شاید به سبب تاریکی‌ها پیش از این راه را گم کرده بودند.

زمستان ۱۴۰۲
م.ط

نصحیت خاقانی بزرگ، برای ترک ۱۰ عمل ناشایست!!!
برای سال جدید آدم بهتری باشیم؛


خواهی که شود دل تو چون آئینه
ده چیز برون کن از میان سینه

حرص و دغل و بخل و حرام و غیبت
بغض و حسد و کبر و ریا و کینه

@solvaan

جهان به مجلس مستان بی‌خرد ماند
که در شکنجه بود هرکسی که هشیار است...

#صائب_تبریزی


@solvaan

فِطر به کسر فا در معنا به گشودن روزه گویند.
فِطر،مقابل صوم(روزه) قرار دارد و در وزن و باب اِفعال (افطار)به معنی روزه گشودن است.
نخستین روز از ماه شوال سال قمری مختص این عید بزرگ است که نه تنها عید روزه گشایی است بلکه روز گشودن یوغ بندگی شیطان پس از سه ماه ممارست در عبادت طی سه ماه ذی شأن رجب و شعبان و رمضان است.
بزرگان ما در گذشته حرمت هر سه این ماه ها را داشتند و این سه را فرصتی برای تزکیه و تعبد می دانستند.
عیدفطر بهمراه عید قربان اعیاد بزرگ مسلمین اند زیرا تجسم و تصورعینی نوعی رهایی از دست نفس اماره ی بالسوء و متوجه شدن به نفس اماره بالحسن اند این دو به تعبیر علماء اخلاق عید بندگی اند،البته تنها بندگی در مقابل معبود احد و واحد و بزرگتر از این اعیاد چه عیدی می تواند باشد آنچنان که خاقانی گوید؛

💢گفتم کدام عید نه اضحی بود نه فطر؟!
بیرون از این دو عید چه عید است دیگرش

روز عید فطر با نماز جامع عیدفطر با دعای معروف قنوت و اعمالی نظیر غسل و زکات همراه است.
اما آنچه قابل توجه است صرفه جویی و قناعت در طول ماه رمضان است که مارا ملزم به پرداخت زکات از قوت غالب(غذایی که بیشتر مصرف می کنیم)می کند.
رمضان سوای اهمیت های پزشکی و سلامتی که برای انسان بهمراه دارد می تواند انسان را به نوعی معرفت و خودشناسی و درک حال برساند.همانگونه که سعدی فرمود؛

💢اندرون از طعام خالی دار
تا در آن نور معرفت بینی

حتی اگر شده چندساعت تشنگی و گرسنگی مارا متوجه احوال فقرا و مسکینان خواهد کرد.
که اقتدا کردن است به علی(ع) و فاطمه (س) که مسکین و یتیم و اسیر را از سفره ی افطار خود اطعام دادند.
💢وَ یُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلی حُبِّهِ مِسْکِیناً وَ یَتِیماً وَ أسیرا
(سوره انسان/آیه ۸)
هرچند تشنگی در گرماگرم تابستان می تواند سلام مارا به کربلا و خرگاهیان عطشانش برساند.
غرضم از این نوشته این بود که مبادا در پرداخت زکات فطره سهل انگار باشیم.هرکسی در قوم و خویش خود کسی را سراغ دارد که نیازمندباشد اگر اینگونه نیست کم نیستند آنهایی که می توانند وسیله باشند تا مال و اموال و خانواده ی شما را بیمه کنند اگر زکات فطره ی خود را به موقع به سفره های خالی و دستان خالی شان برسانید.
طاعات و عبادات همگی مقبول درگاه حق.
التماس دعا...
#مرتضی_طوسی


🆔 @solvaan

اگر این زندگانی راه و چاه بهتری دارد
نشان ما دهد هرکس که راه بهتری دارد

بنا بر قول "اَلناس عَلی دینِ مُلوکهِم"*
خوشا بر حال آن مُلکی که شاه بهتری دارد

خوشا آن دلقکی که فارغ از داروغه و زاهد
برای شعبده بازی کلاه بهتری دارد

خوشاتر آن پیمبرزاده‌‌ی مرتد که می‌گوید:
برای دعوی کفرش، گواه بهتری دارد

از آن روزی که خورشید از کلیسا سربرآورده
مسیحی از مسلمان‌، مهر و ماه بهتری دارد

اگر او غافرالذنب است و انسان ممکن العصیان
خوشا آن‌کس که در دنیا، گناه بهتری دارد

گواه زنده‌بودن‌های ما آه است، اما آه
دلِ آیینه‌ی ما با تو آهِ بهتری دارد...


#مرتضی_طوسی



@solvaan