‍ 🎥 شور و وجد صوفیانه...

👁 کلیپ را مشاهده کنید...


✍عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ السَّلَامُ، قَالَ: قُلْتُ: إِنَّ قَوْماً إِذَا ذَكَرُوا شَيْئاً مِنَ الْقُرْآنِ أَوْ حُدِّثُوا بِهِ، صَعِقَ أَحَدُهُمْ، حَتّى‏ يُرى‏ أَنَّ أَحَدَهُمْ لَوْ قُطِعَتْ يَدَاهُ أَوْ رِجْلَاهُ، لَمْ يَشْعُرْ بِذلِكَ؟ فَقَالَ: «سُبْحَانَ اللَّهِ! ذَاكَ مِنَ الشَّيْطَانِ، مَا بِهذَا نُعِتُوا، إِنَّمَا هُوَ اللِّينُ وَ الرِّقَّةُ وَ الدَّمْعَةُ وَ الْوَجَل‏

✅به حضرت باقر علیه السلام عرض شد: عده اي هستند كه هر گاه اندكي از قرآن را یادآور می شوند يا براشان نقل می شود برخي از آن ها مدهوش مي شوند به گونه اي كه اگر دست و پايشان را ببُرند ، احساس نمي كنند! امام در پاسخ فرمود: منزه است خدا! اين عمل از ناحيه شيطان است، مومنان در قرآن چنين توصيف نشده اند، بلكه صفات آن ها نرمي و دلسوزي و اشك وترس وبيم است

📚الكافي ۲/۶۱۷

@tazvire

👁‍🗨 کانال خرقه تزویر 👁‍🗨

⛔️ پیروی و اطاعت بی چون و چرا از بزرگان

🔹يوْمَ تُقَلَّبُ وُجُوهُهُمْ فِي النَّارِ يَقُولُونَ يَا لَيْتَنَا أَطَعْنَا اللَّهَ وَأَطَعْنَا الرَّسُولَا ﴿۶۶﴾ و َقَالُوا رَبَّنَا إِنَّا أَطَعْنَا سَادَتَنَا وَكُبَرَاءَنَا فَأَضَلُّونَا السَّبِيلَا ﴿۶۷﴾

روزی که چهره ایشان در آتش دگرگون می شود و می گویند: کاش ما خداوند و پیامبر را اطاعت می کردیم. و گویند: پروردگارا! ما از «سرورانمان و بزرگانمان» اطاعت کردیم پس ما را گمراه کردند!

🔸عنْ أَبِي حَمْزَةَ الثُّمَالِيِّ قَالَ قَالَ لِي أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع إِيَّاكَ وَ الرِّئَاسَةَ وَ إِيَّاكَ أَنْ تَطَأَ أَعْقَابَ الرِّجَالِ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ أَمَّا الرِّئَاسَةُ فَقَدْ عَرَفْتُهَا وَ أَمَّا أَنْ أَطَأَ أَعْقَابَ الرِّجَالِ فَمَا ثُلُثَا مَا فِي يَدِي إِلَّا مِمَّا وَطِئْتُ أَعْقَابَ الرِّجَالِ فَقَالَ لِي لَيْسَ حَيْثُ تَذْهَبُ إِيَّاكَ أَنْ تَنْصِبَ رَجُلًا دُونَ الْحُجَّةِ فَتُصَدِّقَهُ فِي كُلِّ مَا قَال‏

امام صادق علیه السلام: ... بپرهیز از اینکه فردی جز حجت (معصوم منصوب الهی) را قرار دهی و او را در هر آنچه که می گوید، تصدیقش کنی!

📚 الکافی، ط- الاسلامیه، ج2، ص298؛ معانی الاخبار، ص169، 180 به همان طریق و طریقی دیگر.

👌 توضیحی در مورد هشدار مروی از امام صادق علیه السلام:
اخیراً بعضی در فضای مجازی با ارائه معنایی نادرست از این حدیث مشهور، حجت را بر غیر معصومان تأویل می نمایند! در این تأویل نادرست از قواعد عربی هم عدول شده و تعبیر «دون الحجة» (که معرفه و به معنای غیر از حجت منصوب خداوند) را به صورت «بدون حجة» (بدون دلیل) معنا نموده اند!
نکته دیگر که نباید از آن غفلت شود آنکه در حدیث شریف «رجل منصوب از طرف مردم» در برابر «حجت منصوب از طرف خداوند» قرار داده شده. و این نکته ای است که ضروری مذهب امامیه و روایات متواتر و مؤید به حکم عقل است. در فقه شیعی انحصار مفترض الطاعه بودن برای معصوم اصلی مورد اتفاق است و روایات بسیار نیز بر آن گواه است، (t.me/sohof2/58 و t.me/sohof2/325 و t.me/sohof2/274 و t.me/sohof2/567 و...)
@sohof2

⛔️بدعت، نابودگر سنت!

«عَنْ يُونُسَ عَنْ حَرِيزٍ عَنْ زُرَارَةَ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع- عَنِ الْحَلَالِ وَ الْحَرَامِ فَقَالَ حَلَالُ مُحَمَّدٍ حَلَالٌ أَبَداً إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَ حَرَامُهُ حَرَامٌ أَبَداً إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ لَا يَكُونُ غَيْرُهُ وَ لَا يَجِي‏ءُ غَيْرُهُ وَ قَالَ قَالَ عَلِيٌّ ع مَا أَحَدٌ ابْتَدَعَ بِدْعَةً إِلَّا تَرَكَ بِهَا سُنَّةً.»

زرارة گويد از امام صادق (ع)، راجع بحلال و حرام پرسيدم فرمود: حلال محمد هميشه تا روز قيامت حلالست و حرامش هميشه تا روز قيامت حرام، غير حكم او حكمى نيست و جز او پيغمبرى نيايد و على (ع) فرمود هيچ كس بدعتى ننهاد جز آنكه بسبب آن سنتى را ترك كرد.

📚 الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏1، ص: 58 به سند صحیح.
@sohof2

🔥نتیجه تکذیب امامت امیر مؤمنان ع

پيامبر گرامي اسلام صلي‌الله عليه و آله:
مَن جَحَدَ عليّاً اِمامَتَهُ مِن بَعديِ فَاِنَّما جَحَدَ نُبُتوَّتي وَ مَن جَحَدَ نُبُوَّتي فَقد جَحَدَ اللهَ رُبُوبِِيَّتَه.

هر کس امامت و ولايت علي ع را بعد از من تکذیب کند، نُبُوّت مرا تکذیب کرده و کسي که نُبُوت مرا تکذیب کند، ربوبيّت خداوند بزرگ را انکار کرده است.

📚 إعتقادات الإمامية (للصدوق)، ص: 104 و مشابه آن ص: 103 و أمالی الطوسي، ص: 295، شواهد التنزيل لقواعد التفضيل، ج‏1، ص: 271، بحار الأنوار، ج 27، ص: 61
@sohof2

⚠️اهمیت شناخت بدعت و باطل

أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ سَعْدِ بْنِ الْمُنْذِرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَيْنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: خَطَبَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع [وَ رَوَاهَا غَيْرُهُ بِغَيْرِ هَذَا الْإِسْنَادِ وَ ذَكَرَ أَنَّهُ خَطَبَ بِذِي قَارٍ]
وَ اعْلَمُوا عِلْمًا یقینًا أَنـَّكُمْ لَنْ تَعْرِفُوا التُّقى حَتّى تَعْرِفُوا صِفَةَ الْهُدى، وَ لَنْ تُمَسِّكُوا بِمیثاقِ الْكِتابِ حَتّى تَعْرِفُوا الَّذى نَبَذَهُ وَ لَنْ تَتْلُوَا الْكِتابَ حَقَّ تِلاوَتِهِ حَتّى تَعْرِفُوا الَّذى حَرَّفَهُ، فَإِذا عَرَفْتُمْ ذلِكَ عَرَفْتُمُ الْبِدَعَ وَ التَّكَلُّفَ وَ رَأَیتُمْ الْفِرْیةَ عَلَى اللّهِ وَ التَّحْریفَ وَ رَأَیتُمْ كَیفَ یهْوى مَنْ یهْوى.

در خطبه ای از أمیر المؤمنین ع روایت شده است:
... به یقین بدانید كه شما هرگز تقوا را نشناسید تا آن كه ویژگی (و ملاک) هدایت را بشناسید، و هرگز به پیمان قرآن تمسّك پیدا نمى كنید تا آنها را كه دورش انداختند بشناسید، و هرگز قرآن را چنان كه شایسته تلاوت است تلاوت نمىك نید تا تحریف گرانش را بشناسید، پس هر گاه این را شناختید، بدعتها و تکلف ها را خواهید شناخت و دروغ بر خدا و تحریف را خواهید دانست و خواهید دید كه آن كه اهل هوى است چگونه سقوط خواهد كرد.

📚 الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏8، ص: 390، و تحف العقول ص 227 این خبر را به امام مجتبی ع نسبت داده است.
@sohof2

▪️تصویر بارگاه ائمه بقیع علیهم السلام قبل از تخریب به دست گمراهان وهابی!
صلی الله علیکم ایتها الأئمة الطاهرة

💠لزوم شناخت عقاید باطله و کفر برای تمییز بدعت از سنت

عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْمِنْقَرِيِّ عَنْ سُفْيَانَ بْنِ عُيَيْنَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: إِنَّ بَنِي أُمَيَّةَ أَطْلَقُوا لِلنَّاسِ‏ تَعْلِيمَ الْإِيمَانِ وَ لَمْ يُطْلِقُوا تَعْلِيمَ الشِّرْكِ لِكَيْ إِذَا حَمَلُوهُمْ عَلَيْهِ لَمْ يَعْرِفُوهُ‏.

🔸 همانا بنى اميه براى مردم تعليم ايمان را آزاد گذاردند و تعليم شرك را آزاد نگذاردند، تا هرگاه مردم را بر آن شرک واداشتند، مردم آن را نشناسند.

📚 الكافي، ج‏2، ص: 415/ 1
@sohof2

💠 لزوم مقابله با بدعت گذاران

محَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَيْنِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي نَصْرٍ عَنْ دَاوُدَ بْنِ سِرْحَانَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص إِذَا رَأَيْتُمْ أَهْلَ الرَّيْبِ وَ الْبِدَعِ مِنْ بَعْدِي فَأَظْهِرُوا الْبَرَاءَةَ مِنْهُمْ وَ أَكْثِرُوا مِنْ سَبِّهِمْ وَ الْقَوْلَ فِيهِمْ وَ الْوَقِيعَةَ وَ بَاهِتُوهُمْ كَيْلَا يَطْمَعُوا فِي الْفَسَادِ فِي الْإِسْلَامِ وَ يَحْذَرَهُمُ النَّاسُ وَ لَا يَتَعَلَّمُوا مِنْ بِدَعِهِمْ يَكْتُبِ اللَّهُ لَكُمْ بِذَلِكَ الْحَسَنَاتِ وَ يَرْفَعْ لَكُمْ بِهِ الدَّرَجَاتِ فِي الْآخِرَةِ.

🔸 زمانی که اهل ریب و بدعت را پس از من دیدید؛ پس از آن‌ها اظهار برائت نمایید؛ آن‌ها را زیاد سب و مذمت و بدگویی نموده و آنان را مبهوت سازید تا برای تباه کردن ِ اسلام، طمع نکنند و مردم از آن‌ها بر حذر شوند و از بدعت های آن‌ها نیاموزند؛ تا بدین خاطر، خداوند برای شما حسنات بنویسد و درجات شما را در آخرت بالا ببرد.

📚الكافي (ط - الإسلامية)، ج2، ص375، باب مجالسة أهل المعاصي‏.

شرح و دفاع از صحت این حدیث شریف:
t.me/gholow2/634

💠 شرط جهاد

فرازی از وصیت امیر المؤمنین علی علیه السلام (1):

«اللَّهَ اللَّهَ فِي الْجِهَادِ بِأَمْوَالِكُمْ وَ أَنْفُسِكُمْ وَ أَلْسِنَتِكُمْ فَإِنَّمَا يُجَاهِدُ رَجُلَانِ إِمَامٌ هُدًى أَوْ مُطِيعٌ لَهُ مُقْتَدٍ بِهُدَاه‏...»

«خدا را، خدا را درباره جهاد با اموال و جان ها و زبان هايتان (در نظر گیرید) چه آنکه تنها دو تن جهاد نمایند، یکی امام حق، و دیگری مطیع امام حق، که به راهنمایی او اقتدا می نماید...»

📚 الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏7، ص52 به سند صحیح، تحف العقول، ص198، نهج البلاغة، نامه 47، تهذيب الأحكام (تحقيق خرسان)، ج‏9، ص177، به دو سند، الأمالي (للطوسي)، ص522 به سند دیگر.
@sohof2

💠 لعن بدعت گزاران در کلام نبی اکرم ص

فرازی از وصیت امیر المؤمنین علی علیه السلام (2):

«اللَّهَ اللَّهَ فِي أَصْحَابِ نَبِيِّكُمُ الَّذِينَ لَمْ يُحْدِثُوا حَدَثاً وَ لَمْ يُؤْوُوا مُحْدِثاً فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص أَوْصَى بِهِمْ وَ لَعَنَ الْمُحْدِثَ مِنْهُمْ وَ مِنْ غَيْرِهِمْ وَ الْمُؤْوِيَ لِلْمُحْدِث‏»

خدا را، خدا را، در باره اصحاب پيامبرتان، آنها كه بدعتى نگذارند و بدعتگذارى را پناه ندهند، (در نظر گیرید) كه پيغمبر (ص) در باره این دسته از اصحابش سفارش نمود و بدعتگذار را چه از اصحابش، چه از ديگران لعنت كرد، و همچنين آنها را كه بدعتگذاران را پناه دهند، (و حمایت نمایند).

📚 الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏7، ص: 52 به سند صحیح، تحف العقول، ص: 198، نهج البلاغة، نامه 47، تهذيب الأحكام (تحقيق خرسان)، ج‏9، ص: 177، به دو سند، الأمالي (للطوسي)، ص: 522 به سند دیگر.
@sohof2

💠آخرین کلام نبی اکرم ص

فرازی از وصیت امیر المؤمنین علی علیه السلام (3):

«اللَّهَ اللَّهَ فِي النِّسَاءِ وَ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ فَإِنَّ آخِرَ مَا تَكَلَّمَ بِهِ نَبِيُّكُمْ أَنْ قَالَ أُوصِيكُمْ بِالضَّعِيفَيْنِ النِّسَاءِ وَ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُم‏...»

خدا را، خدا را، در باره زنان و بردگان (در نظر گیرید) كه آخرين سخن پيغمبر شما اين بود: شما را در باره دو گروه ناتوان توصيه مى‏كنم: زنان و بردگان...

📚 الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏7، ص: 52 به سند صحیح، تحف العقول، ص: 198، نهج البلاغة، نامه 47، تهذيب الأحكام (تحقيق خرسان)، ج‏9، ص: 177، به دو سند، الأمالي (للطوسي)، ص: 522 به سند دیگر.
این معنا در اسناد بسیار دیگری نیز آمده است:

جَعْفَرٌ، عَنْ أَبِيهِ قَالَ: «قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ: اتَّقُوا اللَّهَ، اتَّقُوا اللَّهَ فِي الضَّعِيفَيْنِ: الْيَتِيمَ، وَ الْمَرْأَةَ، فَإِنَّ خِيَارَكُمْ خِيَارُكُمْ لِأَهْلِهِ»
قرب الإسناد (ط - الحديثة)، ص: 92، الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏5، ص: 511، باب حق المرأة على الزوج، من لا يحضره الفقيه، ج‏3، ص: 392، باب الوصية بالنساء، الخصال، ج‏1، ص: 37، الأمالي (للطوسي)، ص: 370، [13] مكارم الأخلاق، ص: 218.

👌این روایت شریفه به خوبی نشان می دهد که اگر در برخی از آیات و روایات به تفاوت های جنسیتی و یا برخی جایگاه های پایین دست اشاره شده، نه به خاطر تحقیر افراد است، که به جهت تذکر بر لزوم تعامل شایسته و حمایت از آنان است. حال آنکه با غفلت از این نکته آشکار می بینیم که بخش زیادی از انتقادات به اسلام به ادعای تحقیر اقشار ضعیف در این دین متین است!!
در این زمینه پیشتر نوشتم:
t.me/sohof2/519

💠 تعامل صحیح با مردم

آخرین فراز وصیت امیر المؤمنین علی علیه السلام (4):

... قُولُوا لِلنَّاسِ حُسْناً كَمَا أَمَرَكُمُ اللَّهُ وَ لَا تَتْرُكُوا الْأَمْرَ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّهْيَ عَنِ الْمُنْكَرِ فَيُوَلِّيَ اللَّهُ أَمْرَكُمْ شِرَارَكُمْ ثُمَّ تَدْعُونَ فَلَا يُسْتَجَابُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ عَلَيْكُمْ يَا بَنِيَّ بِالتَّوَاصُلِ وَ التَّبَاذُلِ وَ التَّبَادُرِ وَ إِيَّاكُمْ وَ التَّقَاطُعَ وَ التَّدَابُرَ وَ التَّفَرُّقَ- وَ تَعاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ وَ التَّقْوى‏ وَ لا تَعاوَنُوا عَلَى الْإِثْمِ وَ الْعُدْوانِ وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقابِ وَ حَفِظَكُمُ اللَّهُ مِنْ أَهْلِ بَيْتٍ وَ حَفِظَ نَبِيَّكُمْ فِيكُمْ أَسْتَوْدِعُكُمُ اللَّهَ وَ أَقْرَأُ عَلَيْكُمُ السَّلَامَ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ ثُمَّ لَمْ يَزَلْ يَقُولُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ حَتَّى مَضَى.

... با مردم طبق دستور خدا با زبان خوش سخن گوئيد، امر بمعروف و نهى از منكر را ترك نكنيد كه بدترين افرادتان بر شما مسلط گردند، و هر چه دعا كنيد (كه از شرشان نجات يابيد) مستجاب نشود.
پسرانم! بر شما باد به پيوند با يك ديگر، بذل و بخشش و پيشدستى (در احسان و محبت با هم) از جدائى، پشت به هم كردن و اختلاف بر حذر باشيد، در كارهاى خير و تقوا همكارى كنيد، در گناه و تجاوز همكارى نكنيد، از خدا بترسيد كه عقوبتش دشوار است، خدا شما خانواده را نگه دارد، (و احترام) پيغمبر را در باره شما حفظ فرمايد، (به احترام آن جناب شما را مشمول لطف خود نمايد). شما را به خدا مى‏ سپارم، سلام من و رحمت و بركات خدا بر شما باد. آنگاه در حالى كه پيوسته لا اله الا اللَّه مى‏فرمود از اين جهان چشم فرو بست.

📚 الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏7، ص: 52 به سند صحیح، تحف العقول، ص: 198، نهج البلاغة، نامه 47، تهذيب الأحكام (تحقيق خرسان)، ج‏9، ص: 177، به دو سند، الأمالي (للطوسي)، ص: 522 به سند دیگر. این روایت شریفه را عامه نیز به اسناد دیگری و به اختصار آورده اند: تاريخ ‏الطبري، ج‏5، ص:148، مقاتل ‏الطالبيين، ص: 52.

▪️صلی الله علیک یا مولانا یا امیر المؤمنین و علی اهل بیتک الطاهرین
@sohof2

💠 شرط جهاد (2)

عدّة من أصحابنا، عن أحمد بن محمّد بن عيسى، عن عليّ بن الحكم، عن أبان قال: أخبرني الأحول: أَنَّ زَيْدَ بْنَ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ ع بَعَثَ إِلَيْهِ وَ هُوَ مُسْتَخْفٍ قَالَ فَأَتَيْتُهُ فَقَالَ لِي يَا أَبَا جَعْفَرٍ مَا تَقُولُ إِنْ طَرَقَكَ طَارِقٌ مِنَّا أَ تَخْرُجُ مَعَهُ قَالَ فَقُلْتُ لَهُ إِنْ كَانَ أَبَاكَ أَوْ أَخَاكَ خَرَجْتُ مَعَهُ قَالَ فَقَالَ لِي فَأَنَا أُرِيدُ أَنْ أَخْرُجَ أُجَاهِدُ هَؤُلَاءِ الْقَوْمَ فَاخْرُجْ مَعِي قَالَ قُلْتُ لَا مَا أَفْعَلُ جُعِلْتُ فِدَاكَ قَالَ فَقَالَ لِي أَ تَرْغَبُ بِنَفْسِكَ عَنِّي قَالَ قُلْتُ لَهُ إِنَّمَا هِيَ نَفْسٌ وَاحِدَةٌ فَإِنْ كَانَ لِلَّهِ فِي الْأَرْضِ حُجَّةٌ فَالْمُتَخَلِّفُ عَنْكَ نَاجٍ وَ الْخَارِجُ مَعَكَ هَالِكٌ وَ إِنْ لَا تَكُنْ لِلَّهِ حُجَّةٌ فِي الْأَرْضِ فَالْمُتَخَلِّفُ عَنْكَ وَ الْخَارِجُ مَعَكَ سَوَاءٌ قَالَ فَقَالَ لِي يَا أَبَا جَعْفَرٍ كُنْتُ أَجْلِسُ مَعَ أَبِي عَلَى الْخِوَانِ فَيُلْقِمُنِي الْبَضْعَةَ السَّمِينَةَ وَ يُبَرِّدُ لِيَ اللُّقْمَةَ الْحَارَّةَ حَتَّى تَبْرُدَ شَفَقَةً عَلَيَّ وَ لَمْ يُشْفِقْ عَلَيَّ مِنْ حَرِّ النَّارِ إِذاً أَخْبَرَكَ بِالدِّينِ وَ لَمْ يُخْبِرْنِي بِهِ فَقُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاكَ مِنْ شَفَقَتِهِ عَلَيْكَ مِنْ حَرِّ النَّارِ لَمْ يُخْبِرْكَ خَافَ عَلَيْكَ أَنْ لَا تَقْبَلَهُ فَتَدْخُلَ النَّارَ وَ أَخْبَرَنِي أَنَا فَإِنْ قَبِلْتُ نَجَوْتُ وَ إِنْ لَمْ أَقْبَلْ لَمْ يُبَالِ أَنْ أَدْخُلَ النَّارَ ثُمَّ قُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاكَ أَنْتُمْ أَفْضَلُ أَمِ الْأَنْبِيَاءُ قَالَ بَلِ الْأَنْبِيَاءُ قُلْتُ يَقُولُ يَعْقُوبُ لِيُوسُفَ يا بُنَيَّ لا تَقْصُصْ رُؤْياكَ عَلى‏ إِخْوَتِكَ فَيَكِيدُوا لَكَ كَيْداً لِمَ لَمْ يُخْبِرْهُمْ حَتَّى كَانُوا لَا يَكِيدُونَهُ وَ لَكِنْ كَتَمَهُمْ ذَلِكَ فَكَذَا أَبُوكَ كَتَمَكَ لِأَنَّهُ خَافَ عَلَيْكَ قَالَ فَقَالَ أَمَا وَ اللَّهِ لَئِنْ قُلْتَ ذَلِكَ لَقَدْ حَدَّثَنِي صَاحِبُكَ بِالْمَدِينَةِ أَنِّي أُقْتَلُ وَ أُصْلَبُ بِالْكُنَاسَةِ وَ إِنَّ عِنْدَهُ لَصَحِيفَةً فِيهَا قَتْلِي وَ صَلْبِي فَحَجَجْتُ فَحَدَّثْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع بِمَقَالَةِ زَيْدٍ وَ مَا قُلْتُ لَهُ فَقَالَ لِي أَخَذْتَهُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ وَ عَنْ يَمِينِهِ وَ عَنْ شِمَالِهِ وَ مِنْ فَوْقِ رَأْسِهِ وَ مِنْ تَحْتِ قَدَمَيْهِ وَ لَمْ تَتْرُكْ لَهُ مَسْلَكاً يَسْلُكُهُ.

مؤمن طاق (احول) گويد: زيد بن على بن حسين عليهما السلام زمانى كه متوارى و پنهان بود مرا خواست، نزدش رفتم، به من گفت اى ابا جعفر اگر از ما خانواده وحی كسى نزد تو آيد (و ترا بيارى طلبد) چه جواب ميدهى، با او بجبهه جنگ ميروى؟ به او گفتم: اگر پدرت يا برادرت مرا بخواهند ميروم، زيد گفت من ميخواهم بجنگ اين قوم (بنى اميه) بروم با من بيا، گفتم: نه قربانت گردم. به من گفت: جان خودت را بر من ترجيح ميدهى؟! گفتم من يك نفرم [يك جان بيش ندارم‏] اگر در روى زمين امامى جز تو باشد، هر كس از تو كناره گيرد نجات يافته و هر كس با تو آيد هلاك گشته و اگر براى خدا امامى روى زمين نباشد، كسى كه از تو كناره كند با آنكه همراهيت كند برابرست، بمن گفت: اى ابا جعفر من با پدرم سر يك سفره مينشستم، او پاره گوشت چرب را برايم لقمه ميكرد و لقمه داغ را براى دلسوزى به من سرد ميكرد، حال نسبت به گرمى آتش دوزخ به من دلسوزى نكرده که از روش ديندارى بتو خبر داده و بمن خبر نداده است؟! عرض كردم قربانت گردم، چون از آتش دوزخ بر تو دلسوزى كرده خبرت نداده است، زيرا ميترسيد كه تو نپذيرى و از آن جهت به دوزخ روى ولى بمن خبر داده كه اگر بپذيرم نجات يابم و اگر نپذيرم از دوزخ رفتن من باكى بر او نباشد. سپس به او گفتم: قربانت گردم، شما بهتريد يا پيغمبران؟ فرمود: پيغمبران گفتم: يوسف به يعقوب ميگويد «داستان خوابت را ببرادرانت مگو، که مبادا برايت نيرنگى نمایند» او خوابش را نگفت و پنهان داشت كه برايش نيرنگى نريزند، همچنين پدر تو مطلب را از تو پنهان كرد زيرا بر تو بيم داشت، زيد فرمود: اكنون كه چنين گوئى بدان كه مولايت (=امام صادق ع) در مدينه به من خبر داد كه: من كشته ميشوم و در كناسه كوفه بدار روم و خبر داد كه كتابى نزد اوست كه كشتن و بدار رفتن من در آن نوشته است، احول گويد من بحج رفتم و گفتگوى خودم را با زيد بحضرت صادق (ع) عرض كردم، فرمود: تو كه راه پيش و پس و راست و چپ و زبر و زير را بر او بستى و نگذاشتى براهى قدم بردارد (هر چه گفت جوابش را دادى).

📚 الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏1، ص: 174/ 5 به سند صحیح، اصول الكافي، ترجمه مصطفوى، ج‏1، ص: 245، و نیز در رجال الكشي، ص: 186 به سند دیگر از مؤمن طاق، و مشابه آن رجال الكشي، ص: 153 از زراره.
نیز ببینید:
t.me/sohof2/679

⛔️ نابودی شتابزدگان در امر انتظار!

عن ابن مسلم، و عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ كَثِيرٍ قَالَ: كُنْتُ عِنْدَ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع إِذْ دَخَلَ عَلَيْهِ مِهْزَمٌ فَقَالَ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاكَ أَخْبِرْنِي عَنْ هَذَا الْأَمْرِ الَّذِي نَنْتَظِرُ مَتَى هُوَ فَقَالَ يَا مِهْزَمُ كَذَبَ الْوَقَّاتُونَ وَ هَلَكَ‏ الْمُسْتَعْجِلُونَ‏ وَ نَجَا الْمُسَلِّمُونَ.

به چند طریق از محمد بن مسلم و عبد الرحمن بن كثير گويد: خدمت امام صادق عليه السلام نشسته بودم كه مهزم وارد شد و عرض كرد: قربانت: به من خبر دهيد: اين امرى كه در انتظارش هستيم كى واقع مى ‏شود؟ فرمود: اى مهزم! دروغ گفتند وقت‏ گذاران و هلاك شدند شتاب ‏كنندگان و نجات يافتند تسليم‏ شوندگان.

📚 الإمامة و التبصرة من الحيرة، ص: 95 به سند صحیح از محمد بن مسلم؛ الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏1، ص: 368، الغيبة للنعماني، ص: 197 و ص: 294، الغيبة للطوسي، ص: 426 به چند طریق از عبد الرحمن.
@sohof2

🌷امام شناسی، مصونیت در غیبت

عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ حَمَّادِ بْنِ عِيسَى عَنْ حَرِيزٍ عَنْ زُرَارَةَ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع‏ اعْرِفْ إِمَامَكَ فَإِنَّكَ إِذَا عَرَفْتَ لَمْ يَضُرَّكَ تَقَدَّمَ هَذَا الْأَمْرُ أَوْ تَأَخَّرَ.

🔸امام صادق ع : امام خویش را بشناس. پس زمانی که امامت را شناختی برتو (دین تو وعاقبت تو) اسیبی نمیرساند که امر ظهور جلو بیفتد یا عقب (در هر حال تو اهل نجات و سعادت هستی)

📚 الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏1، ص: 371، ح1 به سند صحیح، و در همین باب، ح2 و 5 و 7 به چند سند دیگر.

عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي حَمْزَةَ عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع جُعِلْتُ فِدَاكَ مَتَى الْفَرَجُ فَقَالَ يَا أَبَا بَصِيرٍ وَ أَنْتَ مِمَّنْ يُرِيدُ الدُّنْيَا مَنْ عَرَفَ هَذَا الْأَمْرَ فَقَدْ فُرِّجَ عَنْهُ لِانْتِظَارِهِ.

🔸ابو بصير گويد: به امام صادق عليه السلام عرض كردم: قربانت گردم، كى فرج و گشايش باشد؟ فرمود اى ابا بصير! آیا تو از دنياخواهانى؟ كسى كه اين امر (ولایت اهل بیت ع) را بشناسد، براى او به واسطه انتظارش فرج حاصل شده.

📚 الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏1، ص: 371، ح3
و نیز ببینید:
t.me/sohof2/509

💠 اولی الأمر تنها امامان هستند

«حَدَّثَنَا أَبِي رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ الْحِمْيَرِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ أَبِي الْخَطَّابِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْحَجَّالِ عَنْ حَمَّادِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ أَبِي بَصِيرٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع‏ فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَ‏ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ‏ قَالَ الْأَئِمَّةُ مِنْ وُلْدِ عَلِيٍّ وَ فَاطِمَةَ ع إِلَى أَنْ تَقُومَ السَّاعَةُ.»

امام باقر علیه السلام درباره سخن خداوند «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ‏» [النساء، 59] فرمود: [اولوا الامر همان] امامان از نسل علی و فاطمه هستند تا وقتی که قیامت برپا شود.

📚 كمال الدين و تمام النعمة؛ ج‏1؛ ص222 به سند صحیح.
@sohof2

💠 شرط وجوب اطاعت مطلق (3)

عَنْ سُلَيْمِ بْنِ قَيْسٍ الْهِلَالِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيّاً ع يَقُولُ احْذَرُوا عَلَى دِينِكُمْ ثَلَاثَةً رَجُلًا قَرَأَ الْقُرْآنَ حَتَّى إِذَا رَأَيْتَ عَلَيْهِ بَهْجَتَهُ اخْتَرَطَ سَيْفَهُ عَلَى جَارِهِ وَ رَمَاهُ بِالشِّرْكِ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أَيُّهُمَا أَوْلَى بِالشِّرْكِ قَالَ الرَّامِي وَ رَجُلًا اسْتَخَفَّتْهُ الْأَحَادِيثُ كُلَّمَا أُحْدِثَتْ أُحْدُوثَةُ كَذِبٍ مَدَّهَا بِأَطْوَلَ مِنْهَا وَ رَجُلًا آتَاهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ سُلْطَاناً فَزَعَمَ أَنَّ طَاعَتَهُ طَاعَةُ اللَّهِ وَ مَعْصِيَتَهُ مَعْصِيَةُ اللَّهِ وَ كَذَبَ لِأَنَّهُ لَا طَاعَةَ لِمَخْلُوقٍ فِي مَعْصِيَةِ الْخَالِقِ لَا يَنْبَغِي لِلْمَخْلُوقِ أَنْ يَكُونَ حُبُّهُ لِمَعْصِيَةِ اللَّهِ فَلَا طَاعَةَ فِي مَعْصِيَتِهِ وَ لَا طَاعَةَ لِمَنْ عَصَى اللَّهَ إِنَّمَا الطَّاعَةُ لِلَّهِ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِوُلَاةِ الْأَمْرِ وَ إِنَّمَا أَمَرَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِطَاعَةِ الرَّسُولِ لِأَنَّهُ مَعْصُومٌ مُطَهَّرٌ لَا يَأْمُرُ بِمَعْصِيَتِهِ وَ إِنَّمَا أَمَرَ بِطَاعَةِ أُولِي الْأَمْرِ لِأَنَّهُمْ مَعْصُومُونَ مُطَهَّرُونَ لَا يَأْمُرُونَ بِمَعْصِيَتِهِ.

در حکمتی منسوب به امير المؤمنين على عليه السّلام آمده است:
بر دين از سه كس بترسید:
1- شخصى كه قرآن را ياد گرفته، چون سرور قرآن را بر جبين وى ديدى شمشير به روى همسايه‏اش كشد و او را بشرك متهم كند، (و خود را دانای قرآن پندارد.) عرض كردم يا امير المؤمنين كداميك بشرك سزاوارترند؟ فرمود آنكه تهمت زده.
2- و مردی که نقلها و گفته ها او را خوار کرده (و از راه صحیح منحرف ساخته) بطوری که هر گاه سخی تمام شود نظیر آن را طولانی تر بسازد.
3- و شخصى كه خداوند عز و جل سلطنتى باو بخشيده پس گمان كرده كه طاعت او اطاعت خداى عز و جل و مخالفت او مخالفت خداى عز و جل است. و دروغ ميگويد زيرا هيچ مخلوقى حق اطاعت در معصيت خدا ندارد.
مخلوق نبايد علاقه بنافرمانى خدا داشته باشد. اطاعت در معصيت خدا نيست. گنهكار حق اطاعت ندارد، همانا فرمان خدا و رسول و جانشينان پيغمبر را بايد برد. و خداوند دستور فرمان‏بردارى رسول را داده زیرا معصوم و پاك است و هرگز امر بمعصيت خدا نميكند و همانا دستور فرمان بردارى امامان را داده براى آنكه آنها هم معصوم و پاك‏اند و امر به معصيت نميكنند.

📚 الخصال، ج‏1، ص: 139 به سند ضعیف، كتاب سليم بن قيس الهلالي ج ‏2، ص 884، تصحیح انصارى زنجانى‏، از یکی از نسخه های کتاب.
@sohof2

⚠️عبادت عالمان!

البرقي، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَحْيى‏، عَنِ ابْنِ مُسْكَانَ، عَنْ أَبِي بَصِيرٍ، عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عليه السلام، قَالَ: قُلْتُ لَهُ: «اتَّخَذُوا أَحْبارَهُمْ وَ رُهْبانَهُمْ أَرْباباً مِنْ دُونِ اللَّهِ»؟ فَقَالَ: «أَمَا وَاللَّهِ‏، مَا دَعَوْهُمْ‏ إِلى‏ عِبَادَةِ أَنْفُسِهِمْ‏، وَلَوْ دَعَوْهُمْ مَا أَجَابُوهُمْ، وَلكِنْ أَحَلُّوا لَهُمْ حَرَاماً، وَحَرَّمُوا عَلَيْهِمْ حَلَالًا، فَعَبَدُوهُمْ مِنْ حَيْثُ لَايَشْعُرُونَ».

ابو بصیر از امام صادق سلام الله علیه درباره آیه 31 سوره توبه سؤال کرد که میفرماید: عالمان و راهبان خود را اربابی به جای خداوند گرفتند.
امام صادق سلام الله علیه فرمودند: به خدا قسم احبار و راهبان (علمای یهود و نصاری) هرگز مردم را دعوت به عبادت خودشان نکردند! و اگر هم دعوت میکردند آنها هرگز اجابت نمیکردند! و لکن حلالی را برای آنها حرام و حرامی را برای آنان حلال کردند! پس آنان از این جهت آنها را می پرستیدند اما خودشان متوجه نبودند!

📚 الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏1، 53، باب التقليد، ح1 و 3 و ج‏2، 398، باب الشرك، ح7. و نیز ر.ک تفسير القمي، ج‏1، ص: 289؛ المحاسن، ج‏1، ص: 246، 28 باب لا طاعة لمخلوق في معصية الخالق، احادیث 244، 245، و 246 به سه طریق، تفسير العياشي، ج‏2، ص: 86، التوبة: 31، به سه طریق؛ المسترشد في إمامة علي بن أبي طالب ع، ص: 518، دعائم الإسلام، ج‏1، ص: 2، مقدمة المؤلف، تصحيح اعتقادات الإمامية، مؤتمر الشیخ المفید، ص72 و...
@sohof2

🌹بهای بهشت

رسول خدا صلّی الله علیه و آله:
«التَّوْحِيدُ ثَمَنُ‏ الْجَنَّةِ»

توحید بهای بهشت است.

📚الأمالي للطوسي ؛ ص570 - مجموعة ورام ؛ ج‏2 ؛ ص70 (همچنین مشابه آن: الكافي ؛ ج‏2 ؛ ص517 - التوحيد للصدوق ؛ ص21 - ثواب الأعمال ؛ ص3)
@sohof2

اِعْرف الحقّ تَعرِف اهلَهُ وَ اِعْرِفِ الباطل تَعرِف اَهلَه
كُُـلُّ مـَالَـم يَـخـرُج مـِن هَـذَا البَـيـتِ فـَهـٌوَ بـاطِـل
t.me/erafalhagh_110

🔥راهزنان خوبی ها

حضرت امام صادق «علیه السلام»:
لَعَنَ اللّه قاطِعى سُبُلَ المَعروفِ، قيلَ: وَ ما قاطِعوا سُبُل المَعروفِ؟ قالَ: اَلرَّجُلُ يُصنَعُ إلَيهِ المَعروفَ فَيَكفُرُهُ، فَيَمتَنِعُ صاحِبُهُ مِن أن يَصنَعَ ذلِكَ إلى غَيرِهِ

«خداوند راهزنان نيكى را لعنت كند.»
سوال شد: راهزنان نيكى چه كسانى هستند؟ پس فرمودند: كسى كه به او نيكى شود، و او ناسپاسى كند، در نتيجه نيكوكار را از نيكى به ديگران باز دارد.

📚 كافى، ج4، ص33، ح1
@sohof2