🌿 افطار با شیرینی و آب ولرم
عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ رَجُلٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ:
إذا افْطَرَ الرَّجُلُ عَلَى الْما الْفاتِرِ نَقى کَبِدُهُ، وَ غَسَلَ الذُّنُوبَ مِنَ الْقَلْبِ، وَ قَوىَّ الْبَصَرَ وَالْحَدَقَ؛
🔸امام صادق عليه السلام:
هرگاه انسان روزه خود را با آب جوش افطار نماید،
کبدش پاک و سالم باقى مى ماند، و قلبش از گناهان تمیز، و نور چشمش قوى و روشن مى گردد.
🔸و بنا بر روایت دیگری از امام باقر ع، رسول الله ص هر گاه شیرینی نمی یافت با آب افطار می نمود. (كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ص إِذَا صَامَ فَلَمْ يَجِدِ الْحَلْوَاءَ أَفْطَرَ عَلَى الْمَاءِ)
عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُسْكَانَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: كانَ رَسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله اِذا اَفْطَرَ بَدَاَ بِحَلْواءَ يُفْطِرُ عَلَيْها، فَاِنْ لَمْ يَجِدْ فَسُكَّرَةٍ اَو تَمَراتٍ، فَاِذا اَعوَزَ ذلِكَ كُلَّهُ فَماءٍ فاتِرٍ وَ كانَ يَقولُ: يُنَقِّى الْمَعِدَةَ وَ الْكَبِدَ وَ يُطَيِّبُ النَّـكْهَةَ وَ الْفَمَ وَ يُقَوِّى الاَْضْراسَ...
🔸پيامبر خدا صلى الله عليه و آله با حلوا افطار مى كردند و اگر حلوا نبود، با چيز شيرين ديگر و يا چند دانه خرما و اگر نبود، با آب گرم و مى فرمودند: آب گرم معده و جگر را پاك، دهان را خوشبو و دندان ها را تقويت مىكند.
در همین باب روایات دیگری در افطار حضرات معصومین ع با خرما، شیرینی، شکر و آب ولرم وارد شده است.
📚الكافي (ط - الإسلامية)، ج4، ص: 152/ بَابُ مَا يُسْتَحَبُّ أَنْ يُفْطَرَ عَلَيْه، ح 1و 2 و 4، وسائل الشيعة، ج10، ص157 ح3.
@sohof2
عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ رَجُلٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ:
إذا افْطَرَ الرَّجُلُ عَلَى الْما الْفاتِرِ نَقى کَبِدُهُ، وَ غَسَلَ الذُّنُوبَ مِنَ الْقَلْبِ، وَ قَوىَّ الْبَصَرَ وَالْحَدَقَ؛
🔸امام صادق عليه السلام:
هرگاه انسان روزه خود را با آب جوش افطار نماید،
کبدش پاک و سالم باقى مى ماند، و قلبش از گناهان تمیز، و نور چشمش قوى و روشن مى گردد.
🔸و بنا بر روایت دیگری از امام باقر ع، رسول الله ص هر گاه شیرینی نمی یافت با آب افطار می نمود. (كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ص إِذَا صَامَ فَلَمْ يَجِدِ الْحَلْوَاءَ أَفْطَرَ عَلَى الْمَاءِ)
عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُسْكَانَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: كانَ رَسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله اِذا اَفْطَرَ بَدَاَ بِحَلْواءَ يُفْطِرُ عَلَيْها، فَاِنْ لَمْ يَجِدْ فَسُكَّرَةٍ اَو تَمَراتٍ، فَاِذا اَعوَزَ ذلِكَ كُلَّهُ فَماءٍ فاتِرٍ وَ كانَ يَقولُ: يُنَقِّى الْمَعِدَةَ وَ الْكَبِدَ وَ يُطَيِّبُ النَّـكْهَةَ وَ الْفَمَ وَ يُقَوِّى الاَْضْراسَ...
🔸پيامبر خدا صلى الله عليه و آله با حلوا افطار مى كردند و اگر حلوا نبود، با چيز شيرين ديگر و يا چند دانه خرما و اگر نبود، با آب گرم و مى فرمودند: آب گرم معده و جگر را پاك، دهان را خوشبو و دندان ها را تقويت مىكند.
در همین باب روایات دیگری در افطار حضرات معصومین ع با خرما، شیرینی، شکر و آب ولرم وارد شده است.
📚الكافي (ط - الإسلامية)، ج4، ص: 152/ بَابُ مَا يُسْتَحَبُّ أَنْ يُفْطَرَ عَلَيْه، ح 1و 2 و 4، وسائل الشيعة، ج10، ص157 ح3.
@sohof2
🌺دعاهاى لحظه افطار
🔸سكونى از حضرت امام محمدباقر صلوات الله علیه از پدرانش صلوات الله علیهم نقل كرده است:
هنگامى كه حضرت رسول خدا صلوات الله عليه و آله افطار مى نمود به درگاه الهی عرض می کرد:
اللَّهُمَّ لَكَ صُمْنَا وَ عَلَى رِزْقِكَ أَفْطَرْنَا فَتَقَبَّلْهُ مِنَّا ذَهَبَ الظَّمَأُ وَ ابْتَلَّتِ الْعُرُوقُ وَ بَقِيَ الْأَجْرُ.
«خدايا ! براى تو روزه گرفتم و بر رزق تو افطار نموديم پس آن را از ما بپذير.» (که بدین سبب) تشنگى را برود و رگ ها را خيس شود و پاداش ماند.
📚 الكافي (ط - الإسلامية)، ج4، ص: 95
🔸از ابوبصير روایت کرده اند که گويد حضرت امام صادق صلوات الله علیه فرمودند:
در هر شب ماه رمضان از موقع افطار تا آخر آن مى گويى :
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَعَانَنَا فَصُمْنَا وَ رَزَقَنَا فَأَفْطَرْنَا اللَّهُمَّ تَقَبَّلْ مِنَّا وَ أَعِنَّا عَلَيْهِ وَ سَلِّمْنَا فِيهِ وَ تَسَلَّمْهُ مِنَّا فِي يُسْرٍ مِنْكَ وَ عَافِيَةٍ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي قَضَى عَنَّا يَوْماً مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ.
«سپاس خدايى را است كه ما را يارى نمود، پس روزه گرفتيم و روزى داد پس افطار نموديم.
خدايا! از ما بپذير، ما را به آن يارى كن و ما را در آن سلامت بدار و آن را نيز از جانب ما سالم بدار، در آسانى و سلامتى سپاس خدا را كه ما را به يك روز از ماه رمضان را موفّق داشت.»
📚الكافي (ط - الإسلامية)، ج4، ص: 95
🔸 عن مَوْلَانَا مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ ع أَنَّ لِكُلِّ الصَّائِمِ عِنْدَ فُطُورِهِ دَعْوَةً مُسْتَجَابَةً فَإِذَا كَانَ أَوَّلُ لُقْمَةٍ فَقُلْ بِسْمِ اللَّهِ [اللَّهُمَ] يَا وَاسِعَ الْمَغْفِرَةِ اغْفِرْ لِي: وَ فِي رِوَايَةٍ أُخْرَى بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ يَا وَاسِعَ الْمَغْفِرَةِ اغْفِرْ لِي فَإِنَّهُ مَنْ قَالَهَا عِنْدَ إِفْطَارِهِ غُفِرَ لَهُ.
امام کاظم علیه السلام:
هر روزه داری در لحظه افطار دعای اجابت شده ای دارد. پس برای خوردن اولین لقمه بگو:
«بسم الله یا واسع المغفرة إغفرلی.»
📚إقبال الأعمال (ط - القديمة)، ج1، ص: 116 عن مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي قُرَّةَ فِي كِتَابِ عَمَلِ شَهْرِ رَمَضَانَ تَغَمَّدَهُ اللَّهُ بِالرِّضْوَانِ بِإِسْنَادِهِ إِلَیه.
@sohof2
🔸سكونى از حضرت امام محمدباقر صلوات الله علیه از پدرانش صلوات الله علیهم نقل كرده است:
هنگامى كه حضرت رسول خدا صلوات الله عليه و آله افطار مى نمود به درگاه الهی عرض می کرد:
اللَّهُمَّ لَكَ صُمْنَا وَ عَلَى رِزْقِكَ أَفْطَرْنَا فَتَقَبَّلْهُ مِنَّا ذَهَبَ الظَّمَأُ وَ ابْتَلَّتِ الْعُرُوقُ وَ بَقِيَ الْأَجْرُ.
«خدايا ! براى تو روزه گرفتم و بر رزق تو افطار نموديم پس آن را از ما بپذير.» (که بدین سبب) تشنگى را برود و رگ ها را خيس شود و پاداش ماند.
📚 الكافي (ط - الإسلامية)، ج4، ص: 95
🔸از ابوبصير روایت کرده اند که گويد حضرت امام صادق صلوات الله علیه فرمودند:
در هر شب ماه رمضان از موقع افطار تا آخر آن مى گويى :
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَعَانَنَا فَصُمْنَا وَ رَزَقَنَا فَأَفْطَرْنَا اللَّهُمَّ تَقَبَّلْ مِنَّا وَ أَعِنَّا عَلَيْهِ وَ سَلِّمْنَا فِيهِ وَ تَسَلَّمْهُ مِنَّا فِي يُسْرٍ مِنْكَ وَ عَافِيَةٍ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي قَضَى عَنَّا يَوْماً مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ.
«سپاس خدايى را است كه ما را يارى نمود، پس روزه گرفتيم و روزى داد پس افطار نموديم.
خدايا! از ما بپذير، ما را به آن يارى كن و ما را در آن سلامت بدار و آن را نيز از جانب ما سالم بدار، در آسانى و سلامتى سپاس خدا را كه ما را به يك روز از ماه رمضان را موفّق داشت.»
📚الكافي (ط - الإسلامية)، ج4، ص: 95
🔸 عن مَوْلَانَا مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ ع أَنَّ لِكُلِّ الصَّائِمِ عِنْدَ فُطُورِهِ دَعْوَةً مُسْتَجَابَةً فَإِذَا كَانَ أَوَّلُ لُقْمَةٍ فَقُلْ بِسْمِ اللَّهِ [اللَّهُمَ] يَا وَاسِعَ الْمَغْفِرَةِ اغْفِرْ لِي: وَ فِي رِوَايَةٍ أُخْرَى بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ يَا وَاسِعَ الْمَغْفِرَةِ اغْفِرْ لِي فَإِنَّهُ مَنْ قَالَهَا عِنْدَ إِفْطَارِهِ غُفِرَ لَهُ.
امام کاظم علیه السلام:
هر روزه داری در لحظه افطار دعای اجابت شده ای دارد. پس برای خوردن اولین لقمه بگو:
«بسم الله یا واسع المغفرة إغفرلی.»
📚إقبال الأعمال (ط - القديمة)، ج1، ص: 116 عن مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي قُرَّةَ فِي كِتَابِ عَمَلِ شَهْرِ رَمَضَانَ تَغَمَّدَهُ اللَّهُ بِالرِّضْوَانِ بِإِسْنَادِهِ إِلَیه.
@sohof2
🌹فضیلت افطاری دادن
البرقی، عَنْ سَعْدَانَ عَنْ مُوسَی بْنِ بَکْرٍ عَنْ أَبِی الْحَسَنِ مُوسَی علیهالسلام قَالَ:
فِطْرُکَ أَخَاکَ الصَّائِمَ أَفْضَلُ مِنْ صِیَامِکَ
🌸 امام کاظم علیه السلام فرمود:
افطار دادنت به برادر روزه دارت، از روزه ات با فضیلت تر است.
📚 المحاسن ص 396، الكافي (ط - الإسلامية)، ج4، ص: 68، تهذيب الأحكام (تحقيق خرسان)، ج4، ص: 201
@sohof2
البرقی، عَنْ سَعْدَانَ عَنْ مُوسَی بْنِ بَکْرٍ عَنْ أَبِی الْحَسَنِ مُوسَی علیهالسلام قَالَ:
فِطْرُکَ أَخَاکَ الصَّائِمَ أَفْضَلُ مِنْ صِیَامِکَ
🌸 امام کاظم علیه السلام فرمود:
افطار دادنت به برادر روزه دارت، از روزه ات با فضیلت تر است.
📚 المحاسن ص 396، الكافي (ط - الإسلامية)، ج4، ص: 68، تهذيب الأحكام (تحقيق خرسان)، ج4، ص: 201
@sohof2
بشتاب، بشتاب، بشتاب❗️
🌹فضیلت افطاری دادن (2)
رُوِيَ أَنَّ زُرَارَةَ دَخَلَ عَلَى أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع وَ هُوَ بِالْحِيرَةِ قَالَ فَلَمَّا صَلَّيْتُ الْعَصْرَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ لِي حَاجَةٌ فَأْذَنْ لِي أَنْ أَذْهَبَ قَالَ وَ مَا عَجَلَتُكَ قُلْتُ قَوْمٌ مِنْ مَوَالِيكَ يُفْطِرُونَ عِنْدِي فَقَالَ يَا زُرَارَةُ بَادِرْ بَادِرْ بَادِرْ ثَلَاثاً ثُمَ أَقْبَلَ عَلَى عُقْبَةَ فَقَالَ يَا عُقْبَةُ مَنْ فَطَّرَ مُؤْمِناً كَانَ كَفَّارَةً لِذَنْبِهِ إِلَى قَابِلٍ وَ مَنْ فَطَّرَ اثْنَيْنِ كَانَ حَقّاً عَلَى اللَّهِ أَنْ يُدْخِلَهُ الْجَنَّةَ .
شیخ مفید روایت نموده در زمانی که امام صادق علیه السلام در حیره بودند، زراره بر ایشان وارد شد. زراره گوید: وقتی نماز عصر خواندیم به حضرت عرص کردم، اجازه می دهید که من بروم؟ حضرت فرمود: چرا عجله داری؟ گفت: جمعی از موالیان شما برای افطار نزد من هستند. پس فرمود: «ای زراره بشتاب بشتاب بشتاب» سپس رو به عقبه نموده و فرمود هرکس مومنی را افطاری دهد، کفاره گناهش تا یک سال خواهد بود، و هرکس دو تن را افطاری دهد، حق بر خداوند است که او را داخل بهشت گرداند.
📚 المقنعة، ص: 343، باب 8 فضل التطوع بالخيرات وتفطير أهل الإيمان في شهر رمضان.
👌گویم: البته روشن است که بنا بر روایات این مربوط به کسی است که پس از آن، اعمال خود را تباه نسازد، و بر حق پایدار ماند.
@sohof2
🌹فضیلت افطاری دادن (2)
رُوِيَ أَنَّ زُرَارَةَ دَخَلَ عَلَى أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع وَ هُوَ بِالْحِيرَةِ قَالَ فَلَمَّا صَلَّيْتُ الْعَصْرَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ لِي حَاجَةٌ فَأْذَنْ لِي أَنْ أَذْهَبَ قَالَ وَ مَا عَجَلَتُكَ قُلْتُ قَوْمٌ مِنْ مَوَالِيكَ يُفْطِرُونَ عِنْدِي فَقَالَ يَا زُرَارَةُ بَادِرْ بَادِرْ بَادِرْ ثَلَاثاً ثُمَ أَقْبَلَ عَلَى عُقْبَةَ فَقَالَ يَا عُقْبَةُ مَنْ فَطَّرَ مُؤْمِناً كَانَ كَفَّارَةً لِذَنْبِهِ إِلَى قَابِلٍ وَ مَنْ فَطَّرَ اثْنَيْنِ كَانَ حَقّاً عَلَى اللَّهِ أَنْ يُدْخِلَهُ الْجَنَّةَ .
شیخ مفید روایت نموده در زمانی که امام صادق علیه السلام در حیره بودند، زراره بر ایشان وارد شد. زراره گوید: وقتی نماز عصر خواندیم به حضرت عرص کردم، اجازه می دهید که من بروم؟ حضرت فرمود: چرا عجله داری؟ گفت: جمعی از موالیان شما برای افطار نزد من هستند. پس فرمود: «ای زراره بشتاب بشتاب بشتاب» سپس رو به عقبه نموده و فرمود هرکس مومنی را افطاری دهد، کفاره گناهش تا یک سال خواهد بود، و هرکس دو تن را افطاری دهد، حق بر خداوند است که او را داخل بهشت گرداند.
📚 المقنعة، ص: 343، باب 8 فضل التطوع بالخيرات وتفطير أهل الإيمان في شهر رمضان.
👌گویم: البته روشن است که بنا بر روایات این مربوط به کسی است که پس از آن، اعمال خود را تباه نسازد، و بر حق پایدار ماند.
@sohof2
🌱 زمینه خروج از ایمان
اثر خطرناک حب و بغض نابهجا و مبتنی بر بدعت
عن ابراهیم بن ابی محمود، قال قال الرضا علیه السلام:
إِذَا أَخَذَ النَّاسُ يَمِيناً وَ شِمَالًا فَالْزَمْ طَرِيقَتَنَا فَإِنَّهُ مَنْ لَزِمَنَا لَزِمْنَاهُ وَ مَنْ فَارَقَنَا فَارَقْنَاهُ إِنَّ أَدْنَى مَا يَخْرُجُ بِهِ الرَّجُلُ مِنَ الْإِيمَانِ أَنْ يَقُولَ لِلْحَصَاةِ هَذِهِ نَوَاةٌ ثُمَّ يَدِينَ بِذَلِكَ وَ يَبْرَأَ مِمَّنْ خَالَفَهُ
آن گاه که مردم به راست و چپ گرویدند، تو به طریق ما پایبند باش! چرا که هرکس با ما همراه باشد، ما نیز همراه او خواهیم بود و هرکس از ما جدا شود، ما نیز از او جدا خواهیم شد. به راستی کمترین چیزی که انسان به واسطه ی آن از ایمان خارج می شود، آن است که در مورد سنگ ریزه ای بگوید هسته ی گیاه است، سپس به حرف خود معتقد شود و از کسی که با او مخالفت کند، برائت جوید!
📚عيون أخبار الرضا عليه السلام، ج1، ص303
👌 علاوه بر بدعت گزاران چه بسا از مصادیق خبر آن است که شخصی را که منصب امامان معصوم ع را ندارد، معصوم پندارد و بر اساس آن از هرکس که با او مخالفت کند، برائت جوید!
در همین زمینه، این روایات نیز قابل توجه است:
1- عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ يُونُسَ عَنْ بُرَيْدٍ الْعِجْلِيِّ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنْ أَدْنَى مَا يَكُونُ الْعَبْدُ بِهِ مُشْرِكاً قَالَ فَقَالَ مَنْ قَالَ لِلنَّوَاةِ إِنَّهَا حَصَاةٌ وَ لِلْحَصَاةِ إِنَّهَا نَوَاةٌ ثُمَّ دَانَ بِهِ.
2- عَنْهُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُسْكَانَ عَنْ أَبِي الْعَبَّاسِ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع عَنْ أَدْنَى مَا يَكُونُ بِهِ الْإِنْسَانُ مُشْرِكاً قَالَ فَقَالَ مَنِ ابْتَدَعَ رَأْياً فَأَحَبَّ عَلَيْهِ أَوْ أَبْغَضَ عَلَيْهِ.
📚الكافي، ج2، ص397
رَوَى مُحَمَّدُ بْنُ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ: أَدْنَى الشِّرْكِ أَنْ يَبْتَدِعَ الرَّجُلُ رَأْياً فَيُحِبَّ عَلَيْهِ وَ يُبْغِضَ.
وَ رَوَى الْحَسَنُ بْنُ مَحْبُوبٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ أَبِي حَمْزَةَ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي جَعْفَرٍ ع مَا أَدْنَى النَّصْبِ قَالَ أَنْ يَبْتَدِعَ الرَّجُلُ شَيْئاً فَيُحِبَّ عَلَيْهِ وَ يُبْغِضَ عَلَيْهِ.
📚من لا يحضره الفقيه، ج3، ص572
42- حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ الْوَلِيدِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ الصَّفَّارُ قَالَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنِ الْعَبَّاسِ بْنِ مَعْرُوفٍ عَنْ حَمَّادِ بْنِ عِيسَى عَنْ حَرِيزٍ عَنِ ابْنِ مُسْكَانَ عَنْ أَبِي الرَّبِيعِ قَالَ: قُلْتُ مَا أَدْنَى مَا يَخْرُجُ بِهِ الرَّجُلُ مِنَ الْإِيمَانِ قَالَ الرَّأْيُ يَرَاهُ مُخَالِفاً لِلْحَقِّ فَيُقِيمُ عَلَيْهِ.
43- حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ الْوَلِيدِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ الصَّفَّارُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ سَعِيدٍ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ حَمَّادٍ عَنِ الْحَلَبِيِّ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع مَا أَدْنَى مَا يَكُونُ بِهِ الْعَبْدُ كَافِراً قَالَ أَنْ يَبْتَدِعَ بِهِ شَيْئاً فَيَتَوَلَّى عَلَيْهِ وَ يَتَبَرَّأَ مِمَّنْ خَالَفَهُ.
44- حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ الْوَلِيدِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ الصَّفَّارُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنِ ابْنِ أُذَيْنَةَ عَنْ بُرَيْدٍ الْعِجْلِيِّ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع مَا أَدْنَى مَا يَصِيرُ بِهِ الْعَبْدُ كَافِراً قَالَ فَأَخَذَ حَصَاةً مِنَ الْأَرْضِ فَقَالَ أَنْ يَقُولَ لِهَذِهِ الْحَصَاةِ إِنَّهَا نَوَاةٌ وَ يَبْرَأَ مِمَّنْ خَالَفَهُ عَلَى ذَلِكَ وَ يَدِينَ اللَّهَ بِالْبَرَاءَةِ مِمَّنْ قَالَ بِغَيْرِ قَوْلِهِ فَهَذَا نَاصِبٌ قَدْ أَشْرَكَ بِاللَّهِ وَ كَفَرَ مِنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُ.
📚معاني الأخبار، ص393
@sohof2
اثر خطرناک حب و بغض نابهجا و مبتنی بر بدعت
عن ابراهیم بن ابی محمود، قال قال الرضا علیه السلام:
إِذَا أَخَذَ النَّاسُ يَمِيناً وَ شِمَالًا فَالْزَمْ طَرِيقَتَنَا فَإِنَّهُ مَنْ لَزِمَنَا لَزِمْنَاهُ وَ مَنْ فَارَقَنَا فَارَقْنَاهُ إِنَّ أَدْنَى مَا يَخْرُجُ بِهِ الرَّجُلُ مِنَ الْإِيمَانِ أَنْ يَقُولَ لِلْحَصَاةِ هَذِهِ نَوَاةٌ ثُمَّ يَدِينَ بِذَلِكَ وَ يَبْرَأَ مِمَّنْ خَالَفَهُ
آن گاه که مردم به راست و چپ گرویدند، تو به طریق ما پایبند باش! چرا که هرکس با ما همراه باشد، ما نیز همراه او خواهیم بود و هرکس از ما جدا شود، ما نیز از او جدا خواهیم شد. به راستی کمترین چیزی که انسان به واسطه ی آن از ایمان خارج می شود، آن است که در مورد سنگ ریزه ای بگوید هسته ی گیاه است، سپس به حرف خود معتقد شود و از کسی که با او مخالفت کند، برائت جوید!
📚عيون أخبار الرضا عليه السلام، ج1، ص303
👌 علاوه بر بدعت گزاران چه بسا از مصادیق خبر آن است که شخصی را که منصب امامان معصوم ع را ندارد، معصوم پندارد و بر اساس آن از هرکس که با او مخالفت کند، برائت جوید!
در همین زمینه، این روایات نیز قابل توجه است:
1- عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ يُونُسَ عَنْ بُرَيْدٍ الْعِجْلِيِّ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنْ أَدْنَى مَا يَكُونُ الْعَبْدُ بِهِ مُشْرِكاً قَالَ فَقَالَ مَنْ قَالَ لِلنَّوَاةِ إِنَّهَا حَصَاةٌ وَ لِلْحَصَاةِ إِنَّهَا نَوَاةٌ ثُمَّ دَانَ بِهِ.
2- عَنْهُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُسْكَانَ عَنْ أَبِي الْعَبَّاسِ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع عَنْ أَدْنَى مَا يَكُونُ بِهِ الْإِنْسَانُ مُشْرِكاً قَالَ فَقَالَ مَنِ ابْتَدَعَ رَأْياً فَأَحَبَّ عَلَيْهِ أَوْ أَبْغَضَ عَلَيْهِ.
📚الكافي، ج2، ص397
رَوَى مُحَمَّدُ بْنُ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ: أَدْنَى الشِّرْكِ أَنْ يَبْتَدِعَ الرَّجُلُ رَأْياً فَيُحِبَّ عَلَيْهِ وَ يُبْغِضَ.
وَ رَوَى الْحَسَنُ بْنُ مَحْبُوبٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ أَبِي حَمْزَةَ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي جَعْفَرٍ ع مَا أَدْنَى النَّصْبِ قَالَ أَنْ يَبْتَدِعَ الرَّجُلُ شَيْئاً فَيُحِبَّ عَلَيْهِ وَ يُبْغِضَ عَلَيْهِ.
📚من لا يحضره الفقيه، ج3، ص572
42- حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ الْوَلِيدِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ الصَّفَّارُ قَالَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنِ الْعَبَّاسِ بْنِ مَعْرُوفٍ عَنْ حَمَّادِ بْنِ عِيسَى عَنْ حَرِيزٍ عَنِ ابْنِ مُسْكَانَ عَنْ أَبِي الرَّبِيعِ قَالَ: قُلْتُ مَا أَدْنَى مَا يَخْرُجُ بِهِ الرَّجُلُ مِنَ الْإِيمَانِ قَالَ الرَّأْيُ يَرَاهُ مُخَالِفاً لِلْحَقِّ فَيُقِيمُ عَلَيْهِ.
43- حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ الْوَلِيدِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ الصَّفَّارُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ سَعِيدٍ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ حَمَّادٍ عَنِ الْحَلَبِيِّ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع مَا أَدْنَى مَا يَكُونُ بِهِ الْعَبْدُ كَافِراً قَالَ أَنْ يَبْتَدِعَ بِهِ شَيْئاً فَيَتَوَلَّى عَلَيْهِ وَ يَتَبَرَّأَ مِمَّنْ خَالَفَهُ.
44- حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ الْوَلِيدِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ الصَّفَّارُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنِ ابْنِ أُذَيْنَةَ عَنْ بُرَيْدٍ الْعِجْلِيِّ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع مَا أَدْنَى مَا يَصِيرُ بِهِ الْعَبْدُ كَافِراً قَالَ فَأَخَذَ حَصَاةً مِنَ الْأَرْضِ فَقَالَ أَنْ يَقُولَ لِهَذِهِ الْحَصَاةِ إِنَّهَا نَوَاةٌ وَ يَبْرَأَ مِمَّنْ خَالَفَهُ عَلَى ذَلِكَ وَ يَدِينَ اللَّهَ بِالْبَرَاءَةِ مِمَّنْ قَالَ بِغَيْرِ قَوْلِهِ فَهَذَا نَاصِبٌ قَدْ أَشْرَكَ بِاللَّهِ وَ كَفَرَ مِنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُ.
📚معاني الأخبار، ص393
@sohof2
🌙سال گذشته به مناسبت ماه مبارک رمضان، مجموعه روایاتی فقهی ارائه شد. ان شاء الله امسال نیز احادیثی معتبر در زمینه احکام تقدیم شما کاربران عزیز خواهیم نمود.
چهل حدیث فقهی به مناسبت ماه مبارک رمضان:
telegram.me/sohof2/131
سلسله روایاتی در ضرورت فریضه حج:
t.me/sohof2/90
روایاتی در فضیلت و آداب روزه:
t.me/sohof2/708
چهل حدیث فقهی به مناسبت ماه مبارک رمضان:
telegram.me/sohof2/131
سلسله روایاتی در ضرورت فریضه حج:
t.me/sohof2/90
روایاتی در فضیلت و آداب روزه:
t.me/sohof2/708
Telegram
صُحُفٍ مُطَهَّرَه
🌱حدیث اول – یوم الشّکّ
... صَوْمُ يَوْمِ الشَّكِّ أُمِرْنَا بِهِ وَ نُهِينَا عَنْهُ أُمِرْنَا بِهِ أَنْ نَصُومَهُ مَعَ صِيَامِ شَعْبَانَ وَ نُهِينَا عَنْهُ أَنْ يَنْفَرِدَ الرَّجُلُ بِصِيَامِهِ فِي الْيَوْمِ الَّذِي يَشُكُّ فِيهِ النَّاسُ فَقُلْتُ لَهُ…
... صَوْمُ يَوْمِ الشَّكِّ أُمِرْنَا بِهِ وَ نُهِينَا عَنْهُ أُمِرْنَا بِهِ أَنْ نَصُومَهُ مَعَ صِيَامِ شَعْبَانَ وَ نُهِينَا عَنْهُ أَنْ يَنْفَرِدَ الرَّجُلُ بِصِيَامِهِ فِي الْيَوْمِ الَّذِي يَشُكُّ فِيهِ النَّاسُ فَقُلْتُ لَهُ…
❓حکم روزه کسی که بعد از طلوع فجر ندانسته بخورد چیست؟
🔹 كُلُوا وَ اشْرَبُوا حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ الْأَبْيَضُ مِنَ الْخَيْطِ الْأَسْوَدِ مِنَ الْفَجْرِ. (بقره: 187)
سَأَلَهُ سَمَاعَةُ بْنُ مِهْرَانَ عَنْ رَجُلَيْنِ قَامَا فَنَظَرَا إِلَى الْفَجْرِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا هُوَ ذَا وَ قَالَ الْآخَرُ مَا أَرَى شَيْئاً قَالَ فَلْيَأْكُلِ الَّذِي لَمْ يَتَبَيَّنْ لَهُ الْفَجْرُ وَ لْيَشْرَبْ [وَ قَدْ حَرُمَ عَلَى الَّذِي زَعَمَ أَنَّهُ رَأَى الْفَجْر] لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ- وَ كُلُوا وَ اشْرَبُوا حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ الْأَبْيَضُ مِنَ الْخَيْطِ الْأَسْوَدِ مِنَ الْفَجْرِ ثُمَّ أَتِمُّوا الصِّيامَ إِلَى اللَّيْلِ قَالَ سَمَاعَةُ وَ سَأَلْتُهُ عَنْ رَجُلٍ أَكَلَ وَ شَرِبَ بَعْدَ مَا طَلَعَ الْفَجْرُ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ فَقَالَ إِنْ كَانَ قَامَ فَنَظَرَ فَلَمْ يَرَ الْفَجْرَ فَأَكَلَ ثُمَّ أَعَادَ النَّظَرَ فَرَأَى الْفَجْرَ فَلْيُتِمَّ صَوْمَهُ وَ لَا إِعَادَةَ عَلَيْهِ وَ إِنْ كَانَ قَامَ فَأَكَلَ وَ شَرِبَ ثُمَّ نَظَرَ إِلَى الْفَجْرِ فَرَآهُ قَدْ طَلَعَ فَلْيُتِمَّ صَوْمَهُ ذَلِكَ وَ يَقْضِي يَوْماً آخَرَ لِأَنَّهُ بَدَأَ بِالْأَكْلِ قَبْلَ النَّظَرِ فَعَلَيْهِ الْإِعَادَةُ.
در حدیث موثق از سماعه روایت شده كه گفت از آن حضرت سؤال كردم در مورد دو نفر كه ايستاده اند و نظر به طلوع فجر می كنند و يكى گويد كه اين صبح است و ديگرى گويد كه من چيزى نمى بينم. حضرت فرمودند: آن كسی که فجر بر او ظاهر نشده است مى تواند بخورد. و کسی که یقین به دیدن فجر نموده، خوردن بر او حرام است؛ زيرا كه خداوند عز و جل مى فرمايد: بخوريد و بياشاميد تا صبح بر شما معلوم و روشن شود، سپس روزه را تا شب تمام كنيد...
سماعة گفت هم چنین در مورد شخصى پرسیدم كه در ماه رمضان بعد از طلوع فجر (ندانسته) چیزی خورده يا آشاميده باشد. حضرت فرمودند: اگر برخاسته و به آسمان نظر كرده و صبح را نديده و چیزی خورده است و دوباره نظر كرده و ديده كه صبح شده بوده (و در هنگام صبح چيزى خورده بوده است) پس روزه را تمام كند و لازم هم نیست روزه را قضا كند، (چون تفحص كرده خورده است) و اگر تفحص نكرده، و خورده و آشاميده است و بعد از آن ببیند كه در حین خوردن فجر طلوع کرده بوده است، پس آن روزه را تمام مى كند و روزى ديگر را هم قضا می نماید؛ زيرا كه پيش از ملاحظه و نظر شروع به خوردن کرده است، پس بر اوست كه روزه را اعاده نماید.
📚 الكافي (الإسلامية)، ج4، ص: 96/ ح2 و ح7، من لا يحضره الفقيه (جامعه مدرسين)، ج2، ص: 131، تهذيب الأحكام (تحقيق خرسان)، ج4، ص: 269. شیخ طوسی و شیخ مفید در همین آدرس بدان فتوا داده اند. سید مرتضی در الانتصار في انفرادات الإمامية؛ ص: 189 ادعای اجماع بر آن نموده است. تفسير العياشي، ج1، ص: 83 به روایت از ابی بصیر، دعائم الإسلام، ج1، ص: 274 این مطلب را از سه تن از ائمه ع روایت نموده. و نیز ر.ک تذكرة الفقهاء (علامه حلی)؛ ج6، ص: 69؛ لوامع صاحبقرانى، ج6، ص: 463؛ مرآة العقول، ج16، ص: 263.
👈نشر احکام:
@sohof2
🔹 كُلُوا وَ اشْرَبُوا حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ الْأَبْيَضُ مِنَ الْخَيْطِ الْأَسْوَدِ مِنَ الْفَجْرِ. (بقره: 187)
سَأَلَهُ سَمَاعَةُ بْنُ مِهْرَانَ عَنْ رَجُلَيْنِ قَامَا فَنَظَرَا إِلَى الْفَجْرِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا هُوَ ذَا وَ قَالَ الْآخَرُ مَا أَرَى شَيْئاً قَالَ فَلْيَأْكُلِ الَّذِي لَمْ يَتَبَيَّنْ لَهُ الْفَجْرُ وَ لْيَشْرَبْ [وَ قَدْ حَرُمَ عَلَى الَّذِي زَعَمَ أَنَّهُ رَأَى الْفَجْر] لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ- وَ كُلُوا وَ اشْرَبُوا حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ الْأَبْيَضُ مِنَ الْخَيْطِ الْأَسْوَدِ مِنَ الْفَجْرِ ثُمَّ أَتِمُّوا الصِّيامَ إِلَى اللَّيْلِ قَالَ سَمَاعَةُ وَ سَأَلْتُهُ عَنْ رَجُلٍ أَكَلَ وَ شَرِبَ بَعْدَ مَا طَلَعَ الْفَجْرُ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ فَقَالَ إِنْ كَانَ قَامَ فَنَظَرَ فَلَمْ يَرَ الْفَجْرَ فَأَكَلَ ثُمَّ أَعَادَ النَّظَرَ فَرَأَى الْفَجْرَ فَلْيُتِمَّ صَوْمَهُ وَ لَا إِعَادَةَ عَلَيْهِ وَ إِنْ كَانَ قَامَ فَأَكَلَ وَ شَرِبَ ثُمَّ نَظَرَ إِلَى الْفَجْرِ فَرَآهُ قَدْ طَلَعَ فَلْيُتِمَّ صَوْمَهُ ذَلِكَ وَ يَقْضِي يَوْماً آخَرَ لِأَنَّهُ بَدَأَ بِالْأَكْلِ قَبْلَ النَّظَرِ فَعَلَيْهِ الْإِعَادَةُ.
در حدیث موثق از سماعه روایت شده كه گفت از آن حضرت سؤال كردم در مورد دو نفر كه ايستاده اند و نظر به طلوع فجر می كنند و يكى گويد كه اين صبح است و ديگرى گويد كه من چيزى نمى بينم. حضرت فرمودند: آن كسی که فجر بر او ظاهر نشده است مى تواند بخورد. و کسی که یقین به دیدن فجر نموده، خوردن بر او حرام است؛ زيرا كه خداوند عز و جل مى فرمايد: بخوريد و بياشاميد تا صبح بر شما معلوم و روشن شود، سپس روزه را تا شب تمام كنيد...
سماعة گفت هم چنین در مورد شخصى پرسیدم كه در ماه رمضان بعد از طلوع فجر (ندانسته) چیزی خورده يا آشاميده باشد. حضرت فرمودند: اگر برخاسته و به آسمان نظر كرده و صبح را نديده و چیزی خورده است و دوباره نظر كرده و ديده كه صبح شده بوده (و در هنگام صبح چيزى خورده بوده است) پس روزه را تمام كند و لازم هم نیست روزه را قضا كند، (چون تفحص كرده خورده است) و اگر تفحص نكرده، و خورده و آشاميده است و بعد از آن ببیند كه در حین خوردن فجر طلوع کرده بوده است، پس آن روزه را تمام مى كند و روزى ديگر را هم قضا می نماید؛ زيرا كه پيش از ملاحظه و نظر شروع به خوردن کرده است، پس بر اوست كه روزه را اعاده نماید.
📚 الكافي (الإسلامية)، ج4، ص: 96/ ح2 و ح7، من لا يحضره الفقيه (جامعه مدرسين)، ج2، ص: 131، تهذيب الأحكام (تحقيق خرسان)، ج4، ص: 269. شیخ طوسی و شیخ مفید در همین آدرس بدان فتوا داده اند. سید مرتضی در الانتصار في انفرادات الإمامية؛ ص: 189 ادعای اجماع بر آن نموده است. تفسير العياشي، ج1، ص: 83 به روایت از ابی بصیر، دعائم الإسلام، ج1، ص: 274 این مطلب را از سه تن از ائمه ع روایت نموده. و نیز ر.ک تذكرة الفقهاء (علامه حلی)؛ ج6، ص: 69؛ لوامع صاحبقرانى، ج6، ص: 463؛ مرآة العقول، ج16، ص: 263.
👈نشر احکام:
@sohof2
❓حکم خوردن در وقت روزه به اتکای إخبار غلط دیگران چیست؟
رَوَى مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ عَمَّارٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع آمُرُ الْجَارِيَةَ لِتَنْظُرَ إِلَى الْفَجْرِ فَتَقُولُ لَمْ يَطْلُعْ بَعْدُ فَآكُلُ ثُمَّ أَنْظُرُ فَأَجِدُهُ قَدْ كَانَ طَلَعَ حِينَ نَظَرَتْ قَالَ اقْضِهِ أَمَا إِنَّكَ لَوْ كُنْتَ أَنْتَ الَّذِي نَظَرْتَ لَمْ يَكُنْ عَلَيْهِ شَيْءٌ.
به سند صحيح از معاوية بن عمار روایت شده كه گفت به حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه علیه عرض نمودم: به جاریه امر مى كنم كه به فجر نظر كند، پس او مى گويد كه طلوع نکرده است. و بنا بر این چيزى مى خورم و بعد از آن كه نظر مى كنم مى فهمم كه پيشتر در وقتى كه جاریه نگاه كرده بود طلوع کرده بوده! حضرت فرمودند كه آن روز را قضا كن. به درستى كه اگر خود نظر كرده بودى بر تو چيزى نمى بود.
📚 الكافي (ط - الإسلامية)، ج4، ص: 97، من لا يحضره الفقيه، ج2، ص: 132، تهذيب الأحكام (تحقيق خرسان)، ج4، ص: 269
👌مرحوم شیخ طوسی ره پیش از ذکر این روایت و بعد از روایتی صحیح در مورد کسی که بدون تبین و نظر به آسمان چیزی خورده و بعد متوجه شده که در وقت فجر خورده، وجه وجوب قضای روزه او را فحص نکردن شخص او از فجر می داند. و سپس از شیخ مفید نقل می کند:
«قَالَ الشَّيْخُ رَحِمَهُ اللَّهُ: وَ إِنْ سَأَلَ غَيْرَهُ عَنِ الْفَجْرِ فَخَبَّرَهُ أَنَّهُ لَمْ يَطْلُعْ فَقَلَّدَهُ فَأَكَلَ وَ شَرِبَ ثُمَّ عَلِمَ أَنَّهُ كَانَ طَالِعاً فَعَلَيْهِ الْقَضَاءُ.»
و اگر (خودش نظر نکند و) از دیگری در مورد فجر بپرسد، پس آن شخص به او بگوید فجر طلوع نکرده، و از آن شخص تقلید نماید و بخورد و بیاشامد، و سپس بفهمد که در وقت فجر خورده باید قضا نماید!
(البته این برای کسی است که می تواند فحص نماید!)
@sohof2
رَوَى مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ عَمَّارٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع آمُرُ الْجَارِيَةَ لِتَنْظُرَ إِلَى الْفَجْرِ فَتَقُولُ لَمْ يَطْلُعْ بَعْدُ فَآكُلُ ثُمَّ أَنْظُرُ فَأَجِدُهُ قَدْ كَانَ طَلَعَ حِينَ نَظَرَتْ قَالَ اقْضِهِ أَمَا إِنَّكَ لَوْ كُنْتَ أَنْتَ الَّذِي نَظَرْتَ لَمْ يَكُنْ عَلَيْهِ شَيْءٌ.
به سند صحيح از معاوية بن عمار روایت شده كه گفت به حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه علیه عرض نمودم: به جاریه امر مى كنم كه به فجر نظر كند، پس او مى گويد كه طلوع نکرده است. و بنا بر این چيزى مى خورم و بعد از آن كه نظر مى كنم مى فهمم كه پيشتر در وقتى كه جاریه نگاه كرده بود طلوع کرده بوده! حضرت فرمودند كه آن روز را قضا كن. به درستى كه اگر خود نظر كرده بودى بر تو چيزى نمى بود.
📚 الكافي (ط - الإسلامية)، ج4، ص: 97، من لا يحضره الفقيه، ج2، ص: 132، تهذيب الأحكام (تحقيق خرسان)، ج4، ص: 269
👌مرحوم شیخ طوسی ره پیش از ذکر این روایت و بعد از روایتی صحیح در مورد کسی که بدون تبین و نظر به آسمان چیزی خورده و بعد متوجه شده که در وقت فجر خورده، وجه وجوب قضای روزه او را فحص نکردن شخص او از فجر می داند. و سپس از شیخ مفید نقل می کند:
«قَالَ الشَّيْخُ رَحِمَهُ اللَّهُ: وَ إِنْ سَأَلَ غَيْرَهُ عَنِ الْفَجْرِ فَخَبَّرَهُ أَنَّهُ لَمْ يَطْلُعْ فَقَلَّدَهُ فَأَكَلَ وَ شَرِبَ ثُمَّ عَلِمَ أَنَّهُ كَانَ طَالِعاً فَعَلَيْهِ الْقَضَاءُ.»
و اگر (خودش نظر نکند و) از دیگری در مورد فجر بپرسد، پس آن شخص به او بگوید فجر طلوع نکرده، و از آن شخص تقلید نماید و بخورد و بیاشامد، و سپس بفهمد که در وقت فجر خورده باید قضا نماید!
(البته این برای کسی است که می تواند فحص نماید!)
@sohof2
🌷5 مسأله در مورد وقت روزه
مساله 1. تا چه زمانی فرصت داریم سحری بخوریم؟
آخر شب در آسمان از طرف مشرق، سفيدهاى رو به بالا حركت مىكند كه آن را فجر اول يا فجر كاذب گويند، موقعى كه آن سفيده پهن شد، فجر دوم يا فجر صادق می گویند. وقتی فجر صادق دیده شود، اول وقت نماز صبح است و دیگر نباید کاری را که موجب بطلان روزه است، انجام داد.
فجر کاذب عمودی و فجر صادق افقی است و گاه دیده نمی شود. (رجوع شود به وسائل الشيعة؛ ج4؛ ص209)
مساله 2. اگر کسی گمان کند که هنوز زمان فجر نرسیده و به خوردن و آشامیدن ادامه دهد و سپس به آسمان نگاه کند و متوجه شود فجر طلوع کرده بوده و او متوجه نشده و بعد از وقت چیزی خورده است، حکمش چیست؟
اگر از اول بدون این که آسمان را بررسی کند به خوردن ادامه داده است؛ باید روزه آن روز را تمام کند و بعدا قضا هم بکند ولی کفاره لازم نیست.
اما اگر اول آسمان را بررسی کرده و فجر را ندیده و به خوردن ادامه داده است و بعدا متوجه شده که اشتباها بعد از دخول وقت چیزی خورده است؛ روزه اش صحیح است و نه قضا لازم است و نه کفاره.
(تهذیب الاحکام، ج4، صص268 و 269 و الحدائق الناضرة، ج13، صص92-94)
مساله 3. اگر انسان شک داشته باشد در این که فجر طلوع کرده یا نه آیا می تواند بخورد و بیاشامد یا این که باید خوردن را ترک کند؟
تا زمانی که انسان یقین نداشته باشد که فجر طلوع کرده است می تواند بخورد و بیاشامد. زمانی خوردن و آشامیدن حرام می شود که انسان یقین داشته باشد وقت داخل شده است. همچنین تا زمانی که یقین به دخول وقت نداشته باشد نمی تواند نماز واجب را بخواند.
(وسائل الشیعة، ج10، ص120)
مساله 4. چه زمانی انسان می تواند افطار کند؟
در پایان روز بعد از این که خورشید پنهان می شود، در شرق آسمان، سرخی ای پیدا می شود که به آن «حمره مشرقیه» می گویند. وقتی این سرخی از بین برود انسان می تواند افطار کند و نماز مغرب را بخواند.
اگر اذان را دیرتر از ذهاب حمره مشرقیه بگویند، (از بین رفتن سرخی شرق آسمان) لازم نیست انسان صبر کند تا اذان را بگویند. همچنین لازم نیست صبر کنند تا اذان مؤذن تمام شود.
(وسائل الشیعة، ج10، ص124)
مساله 5. خوردن سحری در ماه رمضان تأکید شده و مستحب است و ملائکه بر روزه دارانی که سحری بخورند صلوات می فرستند. خوب است انسان اگر شده حتی با جرعه ای آب سحری بخورد.
(وسائل الشیعة، ج10، ص142)
👈 نشر احکام:
@sohof2
مساله 1. تا چه زمانی فرصت داریم سحری بخوریم؟
آخر شب در آسمان از طرف مشرق، سفيدهاى رو به بالا حركت مىكند كه آن را فجر اول يا فجر كاذب گويند، موقعى كه آن سفيده پهن شد، فجر دوم يا فجر صادق می گویند. وقتی فجر صادق دیده شود، اول وقت نماز صبح است و دیگر نباید کاری را که موجب بطلان روزه است، انجام داد.
فجر کاذب عمودی و فجر صادق افقی است و گاه دیده نمی شود. (رجوع شود به وسائل الشيعة؛ ج4؛ ص209)
مساله 2. اگر کسی گمان کند که هنوز زمان فجر نرسیده و به خوردن و آشامیدن ادامه دهد و سپس به آسمان نگاه کند و متوجه شود فجر طلوع کرده بوده و او متوجه نشده و بعد از وقت چیزی خورده است، حکمش چیست؟
اگر از اول بدون این که آسمان را بررسی کند به خوردن ادامه داده است؛ باید روزه آن روز را تمام کند و بعدا قضا هم بکند ولی کفاره لازم نیست.
اما اگر اول آسمان را بررسی کرده و فجر را ندیده و به خوردن ادامه داده است و بعدا متوجه شده که اشتباها بعد از دخول وقت چیزی خورده است؛ روزه اش صحیح است و نه قضا لازم است و نه کفاره.
(تهذیب الاحکام، ج4، صص268 و 269 و الحدائق الناضرة، ج13، صص92-94)
مساله 3. اگر انسان شک داشته باشد در این که فجر طلوع کرده یا نه آیا می تواند بخورد و بیاشامد یا این که باید خوردن را ترک کند؟
تا زمانی که انسان یقین نداشته باشد که فجر طلوع کرده است می تواند بخورد و بیاشامد. زمانی خوردن و آشامیدن حرام می شود که انسان یقین داشته باشد وقت داخل شده است. همچنین تا زمانی که یقین به دخول وقت نداشته باشد نمی تواند نماز واجب را بخواند.
(وسائل الشیعة، ج10، ص120)
مساله 4. چه زمانی انسان می تواند افطار کند؟
در پایان روز بعد از این که خورشید پنهان می شود، در شرق آسمان، سرخی ای پیدا می شود که به آن «حمره مشرقیه» می گویند. وقتی این سرخی از بین برود انسان می تواند افطار کند و نماز مغرب را بخواند.
اگر اذان را دیرتر از ذهاب حمره مشرقیه بگویند، (از بین رفتن سرخی شرق آسمان) لازم نیست انسان صبر کند تا اذان را بگویند. همچنین لازم نیست صبر کنند تا اذان مؤذن تمام شود.
(وسائل الشیعة، ج10، ص124)
مساله 5. خوردن سحری در ماه رمضان تأکید شده و مستحب است و ملائکه بر روزه دارانی که سحری بخورند صلوات می فرستند. خوب است انسان اگر شده حتی با جرعه ای آب سحری بخورد.
(وسائل الشیعة، ج10، ص142)
👈 نشر احکام:
@sohof2
❓آیا اذان صدا و سیما شرعاً معتبر است؟
بعد از ارائه احادیث فوق بعضی از کاربران سوال فوق را پرسیدند.
در پاسخ می گوییم: روشن است که فقهای گرامی مشروعیت هر اذانی را به طور مطلق نپذیرفته، و ملاک ایشان در مسأله وقت نماز چنانکه در رساله ها نیز آمده، همان مواردی است که اشاره شد.
در حد بررسی های انجام شده بسیاری از علما از اذان صبح صدا و سیما علم حاصل نمی کنند، بلکه مؤسسات تحقيقاتی زیادی که در این زمینه فعالیت دارند، نیز اوقات صبح را متفاوت با صدا و سیما اعلام می نمایند، در این میان بعضی از علما اوقات برخی از دیگر موسسات را با قیودی پذیرفته اند؛ مانند آقای شبیری نسبت به موسسه لوا که اذان صبح آن حدود 15-20 دقیقه بعد از صدا و سیما است. و یا نمایندگان آقای سیستانی که به همین میزان و یا بیشتر نماز صبح را به تاخیر می اندازند. برخی نیز مانند آقای بهجت (با وجود آلودگی نوری موجود) صبر می کنند، تا فجر کاملاً روشن شود. و گاه تا 40-50 دقیقه بعد از اذان صدا وسيما نماز می خوانند. جمعی از علما در استفتائات خود بر لزوم احتیاط در شب های مهتابی تأکید کرده اند و...
بنابراین اگر کسی نتواند از اذان صدا وسيما به رویت فجر اطمینان پیدا کند، نمی تواند بلافاصله بعد از آن نماز بخواند. و عادتاً نیز چنین اطمینانی بعید است، زیرا گروه هایی که به رصد فجر در بیابان ها صاف و بی نور نیز می روند، فجر را به مقدار قابل توجهی دیرتر گزارش می نمایند.
تذکر: در مورد اذان ظهر اختلاف چندان زیادی وجود ندارد.
در مورد اذان مغرب نیز می توان گفت اذان صدا و سیما زودتر از وقت شرعی نیست، و به فرض دقایقی تاخیر به نماز و روزه اخلالی وارد نمی کند.
@sohof2
بعد از ارائه احادیث فوق بعضی از کاربران سوال فوق را پرسیدند.
در پاسخ می گوییم: روشن است که فقهای گرامی مشروعیت هر اذانی را به طور مطلق نپذیرفته، و ملاک ایشان در مسأله وقت نماز چنانکه در رساله ها نیز آمده، همان مواردی است که اشاره شد.
در حد بررسی های انجام شده بسیاری از علما از اذان صبح صدا و سیما علم حاصل نمی کنند، بلکه مؤسسات تحقيقاتی زیادی که در این زمینه فعالیت دارند، نیز اوقات صبح را متفاوت با صدا و سیما اعلام می نمایند، در این میان بعضی از علما اوقات برخی از دیگر موسسات را با قیودی پذیرفته اند؛ مانند آقای شبیری نسبت به موسسه لوا که اذان صبح آن حدود 15-20 دقیقه بعد از صدا و سیما است. و یا نمایندگان آقای سیستانی که به همین میزان و یا بیشتر نماز صبح را به تاخیر می اندازند. برخی نیز مانند آقای بهجت (با وجود آلودگی نوری موجود) صبر می کنند، تا فجر کاملاً روشن شود. و گاه تا 40-50 دقیقه بعد از اذان صدا وسيما نماز می خوانند. جمعی از علما در استفتائات خود بر لزوم احتیاط در شب های مهتابی تأکید کرده اند و...
بنابراین اگر کسی نتواند از اذان صدا وسيما به رویت فجر اطمینان پیدا کند، نمی تواند بلافاصله بعد از آن نماز بخواند. و عادتاً نیز چنین اطمینانی بعید است، زیرا گروه هایی که به رصد فجر در بیابان ها صاف و بی نور نیز می روند، فجر را به مقدار قابل توجهی دیرتر گزارش می نمایند.
تذکر: در مورد اذان ظهر اختلاف چندان زیادی وجود ندارد.
در مورد اذان مغرب نیز می توان گفت اذان صدا و سیما زودتر از وقت شرعی نیست، و به فرض دقایقی تاخیر به نماز و روزه اخلالی وارد نمی کند.
@sohof2
🔺 رد یک دروغ مشهور
از آنجا که برخی از علما در قم و مشهد نماز صبح را به تأخیر می اندازند، بعضی از دروغ پردازان شایعه درست کرده اند که علت تاخیر نماز صبح برخی عالمان (مانند آقای بهجت) این است که ابتدا به کربلا یا مکه طی الارض نموده و نماز صبح را پشت سر امام زمان عج می خوانند و بعد دوباره به ایران بر می گردند و نماز جماعت برپا می کنند! و لذا نمازشان تاخیر دارد.
🍁 در پاسخ به این دروغ پردازان می گوییم:
کاش اگر دین ندارید، از اندک علم و عقلی بهره برده بودید و می فهمیدید در آن وقت تأخیر، هنوز در کربلا و مکه اذان صبح نشده است!
بدانید این تأخیر صرفا یک بحث فقهی و برای علم به رویت فجر است، و ربطی به این بافته ها ندارد. عجیب آنکه برخی نیز چندان در بند تعصبات افتاده اند، که با تکذیب این مطلب از سوی برخی از دفاتر باز از خرافات دست نمی دارند!
🔸 از امام صادق ع نقل شده: کفی بالمرء کذبا ان یحدث بکل ما سمع (معانی الاخبار، چاپ جامعه مدرسین، ص 159)
براي دروغ گویی شخص همین کافی که هر چه را شنید، باز گوید.
@sohof2
از آنجا که برخی از علما در قم و مشهد نماز صبح را به تأخیر می اندازند، بعضی از دروغ پردازان شایعه درست کرده اند که علت تاخیر نماز صبح برخی عالمان (مانند آقای بهجت) این است که ابتدا به کربلا یا مکه طی الارض نموده و نماز صبح را پشت سر امام زمان عج می خوانند و بعد دوباره به ایران بر می گردند و نماز جماعت برپا می کنند! و لذا نمازشان تاخیر دارد.
🍁 در پاسخ به این دروغ پردازان می گوییم:
کاش اگر دین ندارید، از اندک علم و عقلی بهره برده بودید و می فهمیدید در آن وقت تأخیر، هنوز در کربلا و مکه اذان صبح نشده است!
بدانید این تأخیر صرفا یک بحث فقهی و برای علم به رویت فجر است، و ربطی به این بافته ها ندارد. عجیب آنکه برخی نیز چندان در بند تعصبات افتاده اند، که با تکذیب این مطلب از سوی برخی از دفاتر باز از خرافات دست نمی دارند!
🔸 از امام صادق ع نقل شده: کفی بالمرء کذبا ان یحدث بکل ما سمع (معانی الاخبار، چاپ جامعه مدرسین، ص 159)
براي دروغ گویی شخص همین کافی که هر چه را شنید، باز گوید.
@sohof2
🌷3 مسأله در مورد مبطلات روزه
مسأله1. یکی از کارهایی که بنابر اقوی روزه را باطل و قضای آن را واجب می کند؛ دروغ بستن بر خدا و رسول و ائمه ع است. (وسائل الشیعة، ج10، ص33)
مسأله2. اگر کسی در شب ماه رمضان جُنُب شود باید تا قبل از فجر (اذان صبح) غسل کند و اگر عمداً غسل نکند (مثلاً از روی خجالت یا ...) بنا بر فتوای قوی تر و مشهور قضای روزه و کفاره آن بر او لازم است. (وسائل الشیعة، ج10، ص63)
مسأله 3. اگر روزه دار جنب شود و فراموش کند غسل کند؛ باید تمام نمازها و روزه هایی را که در حال جنابت انجام داده است؛ قضا کند. (البته اگر غسل جمعه را انجام داده باشد؛ بنا بر برخی روایات و فتاوا فقط روزه ها و نمازهایی که قبل از غسل جمعه به جا آورده باید قضا شود.) (ر.ک الكافي، ط - الإسلامية، ج4، ص: 105)
@sohof2
مسأله1. یکی از کارهایی که بنابر اقوی روزه را باطل و قضای آن را واجب می کند؛ دروغ بستن بر خدا و رسول و ائمه ع است. (وسائل الشیعة، ج10، ص33)
مسأله2. اگر کسی در شب ماه رمضان جُنُب شود باید تا قبل از فجر (اذان صبح) غسل کند و اگر عمداً غسل نکند (مثلاً از روی خجالت یا ...) بنا بر فتوای قوی تر و مشهور قضای روزه و کفاره آن بر او لازم است. (وسائل الشیعة، ج10، ص63)
مسأله 3. اگر روزه دار جنب شود و فراموش کند غسل کند؛ باید تمام نمازها و روزه هایی را که در حال جنابت انجام داده است؛ قضا کند. (البته اگر غسل جمعه را انجام داده باشد؛ بنا بر برخی روایات و فتاوا فقط روزه ها و نمازهایی که قبل از غسل جمعه به جا آورده باید قضا شود.) (ر.ک الكافي، ط - الإسلامية، ج4، ص: 105)
@sohof2
🏴حضرت خدیجه س و دلتنگی رسول الله ص برای ایشان
رسولالله (ص) به فضائل حضرت خديجه کبري (س) اشاره داشته و به داشتن چنين همسري افتخار ميکرده و با عظمت از ايشان ياد مي کردند چنان چه از ایشان روایت شده:
خَدِيجَةُ وَ أَينَ مِثْلُ خَدِيجَةَ صَدَّقَتْنِي حِينَ كَذَّبَنِي النَّاسُ وَ آزَرَتْنِي عَلَى دِينِ اللَّهِ وَ أَعَانَتْنِي عَلَيهِ بِمَالِهَا إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَمَرَنِي أَنْ أُبَشِّرَ خَدِيجَةَ بِبَيتٍ فِي الْجَنَّةِ مِنْ قَصَبِ الزُّمُرُّدِ لَا صَخَبَ فِيهِ وَ لَا نَصَب. (المناقب خوارزمی، ص380 کشف الغمة، ج1 ص360)
🔸 خديجه و کجاست مانند خديجه! مرا تصديق کرد هنگامي که مردم مرا تکذيب کردند. و بر دين خدا يارى ام کرد و با همه مال خود کمکم نمود. خدا به من دستور داد خديجه را به قصري از زمرد كه در بهشت دارد و هيچ رنج و زحمتى در آن نيست بشارت دهم.
t.me/dinpajoohi/116
▶️@sohof2
رسولالله (ص) به فضائل حضرت خديجه کبري (س) اشاره داشته و به داشتن چنين همسري افتخار ميکرده و با عظمت از ايشان ياد مي کردند چنان چه از ایشان روایت شده:
خَدِيجَةُ وَ أَينَ مِثْلُ خَدِيجَةَ صَدَّقَتْنِي حِينَ كَذَّبَنِي النَّاسُ وَ آزَرَتْنِي عَلَى دِينِ اللَّهِ وَ أَعَانَتْنِي عَلَيهِ بِمَالِهَا إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَمَرَنِي أَنْ أُبَشِّرَ خَدِيجَةَ بِبَيتٍ فِي الْجَنَّةِ مِنْ قَصَبِ الزُّمُرُّدِ لَا صَخَبَ فِيهِ وَ لَا نَصَب. (المناقب خوارزمی، ص380 کشف الغمة، ج1 ص360)
🔸 خديجه و کجاست مانند خديجه! مرا تصديق کرد هنگامي که مردم مرا تکذيب کردند. و بر دين خدا يارى ام کرد و با همه مال خود کمکم نمود. خدا به من دستور داد خديجه را به قصري از زمرد كه در بهشت دارد و هيچ رنج و زحمتى در آن نيست بشارت دهم.
t.me/dinpajoohi/116
▶️@sohof2
Telegram
دین پژوهی
🔔#به_مناسبت_وفات_اول_بانوی_مسلمان_امالمومنین_و_امالأئمه_حضرت_خدیجه_کبری
✍️#جرعهای_از_بحر_فضائل_حضرت
در دهمین سال بعثت، در دهم ماه مبارک رمضان، اُمُّالمؤمنین حضرت خدیجه کبری(س)، بانوی مؤمنه و فداکار، پس از شصت و پنج سال عمر پر برکت درگذشت و رسولالله(ص)…
✍️#جرعهای_از_بحر_فضائل_حضرت
در دهمین سال بعثت، در دهم ماه مبارک رمضان، اُمُّالمؤمنین حضرت خدیجه کبری(س)، بانوی مؤمنه و فداکار، پس از شصت و پنج سال عمر پر برکت درگذشت و رسولالله(ص)…
🚫حسادت عایشه نسبت به حضرت خدیجه سلام الله عليها و جایگاه ایشان
حسادت و جسارت عایشه نسبت به ام المؤمنین خانم حضرت خدیجه کبری سلام الله علیها بسیار روایت شده است. (مثلاً ر.ک به صحیح بخاری ج5 ص39، محمد بن إسماعيل أبو عبدالله البخاري، نشر دار طوق النجاة، الطبعة الأولى، 1422هـ، 9ج)
مسند احمد چنين نقل كرده است:
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِسْحَاقَ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللهِ، قَالَ: أَخْبَرَنَا مُجَالِدٌ، عَنْ الشَّعْبِيِّ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا ذَكَرَ خَدِيجَةَ أَثْنَى عَلَيْهَا، فَأَحْسَنَ الثَّنَاءَ، قَالَتْ: فَغِرْتُ يَوْمًا، فَقُلْتُ: مَا أَكْثَرَ مَا تَذْكُرُهَا حَمْرَاءَ الشِّدْقِ، قَدْ أَبْدَلَكَ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ بِهَا خَيْرًا مِنْهَا، قَالَ: مَا أَبْدَلَنِي اللهُ عَزَّ وَجَلَّ خَيْرًا مِنْهَا، قَدْ آمَنَتْ بِي إِذْ كَفَرَ بِي النَّاسُ، وَصَدَّقَتْنِي إِذْ كَذَّبَنِي النَّاسُ، وَوَاسَتْنِي بِمَالِهَا إِذْ حَرَمَنِي النَّاسُ، وَرَزَقَنِي اللهُ عَزَّ وَجَلَّ وَلَدَهَا إِذْ حَرَمَنِي أَوْلَادَ النِّسَاءِ!
عايشه گويد: پيامبر صلى الله عليه وآله هرگاه به ياد خديجه می افتاد، او را به بهترین وجهی می ستود. عایشه گفت: روزی من حسادتم گل كرد و گفتم: چقدر از او ياد میكنى! او پيرزنى بود از پيران قريش كه (از پيرى) دندان در دهان نداشت. هلاك شد و خدا بهتر از او را به تو داد.
حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله فرمودند:
خداوند بهتر از خدیجه به جایش به من نداده است. آنگاه كه مردم مرا قبول نداشتند، او به من ايمان آورد، در آن هنگام که مردم تکذیبم کردند، مرا تصدیق نمود، و آن دم که مرا محروم ساختند، مرا با ثروت خود یاری کرد. خدا به من از او فرزندی روزی داد که از دیگران نداد.
📚مسند أحمد بن حنبل (م241ق)، ج41، ص356، تحقیق شعيب الأرنؤوط وآخرون، نشر مؤسسة الرسالة، الأولى، 1421ق.
📚 المعجم الكبير للطبراني، 23/ 13 به سندش از ابن مبارک از مجالد؛ الإفصاح في الإمامة، ص217. در كشف الغمة في معرفة الأئمة (ج1، ص360) نیز روایتی نزدیک این خبر در میانه متنی طولانی به ام سلمه منسوب شده شده است.
البته عامه اخباری نیز در برتری عائشه آوردهاند، که نقد آنها مجالی دیگر میطلبد.
@sohof2
حسادت و جسارت عایشه نسبت به ام المؤمنین خانم حضرت خدیجه کبری سلام الله علیها بسیار روایت شده است. (مثلاً ر.ک به صحیح بخاری ج5 ص39، محمد بن إسماعيل أبو عبدالله البخاري، نشر دار طوق النجاة، الطبعة الأولى، 1422هـ، 9ج)
مسند احمد چنين نقل كرده است:
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِسْحَاقَ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللهِ، قَالَ: أَخْبَرَنَا مُجَالِدٌ، عَنْ الشَّعْبِيِّ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا ذَكَرَ خَدِيجَةَ أَثْنَى عَلَيْهَا، فَأَحْسَنَ الثَّنَاءَ، قَالَتْ: فَغِرْتُ يَوْمًا، فَقُلْتُ: مَا أَكْثَرَ مَا تَذْكُرُهَا حَمْرَاءَ الشِّدْقِ، قَدْ أَبْدَلَكَ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ بِهَا خَيْرًا مِنْهَا، قَالَ: مَا أَبْدَلَنِي اللهُ عَزَّ وَجَلَّ خَيْرًا مِنْهَا، قَدْ آمَنَتْ بِي إِذْ كَفَرَ بِي النَّاسُ، وَصَدَّقَتْنِي إِذْ كَذَّبَنِي النَّاسُ، وَوَاسَتْنِي بِمَالِهَا إِذْ حَرَمَنِي النَّاسُ، وَرَزَقَنِي اللهُ عَزَّ وَجَلَّ وَلَدَهَا إِذْ حَرَمَنِي أَوْلَادَ النِّسَاءِ!
عايشه گويد: پيامبر صلى الله عليه وآله هرگاه به ياد خديجه می افتاد، او را به بهترین وجهی می ستود. عایشه گفت: روزی من حسادتم گل كرد و گفتم: چقدر از او ياد میكنى! او پيرزنى بود از پيران قريش كه (از پيرى) دندان در دهان نداشت. هلاك شد و خدا بهتر از او را به تو داد.
حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله فرمودند:
خداوند بهتر از خدیجه به جایش به من نداده است. آنگاه كه مردم مرا قبول نداشتند، او به من ايمان آورد، در آن هنگام که مردم تکذیبم کردند، مرا تصدیق نمود، و آن دم که مرا محروم ساختند، مرا با ثروت خود یاری کرد. خدا به من از او فرزندی روزی داد که از دیگران نداد.
📚مسند أحمد بن حنبل (م241ق)، ج41، ص356، تحقیق شعيب الأرنؤوط وآخرون، نشر مؤسسة الرسالة، الأولى، 1421ق.
📚 المعجم الكبير للطبراني، 23/ 13 به سندش از ابن مبارک از مجالد؛ الإفصاح في الإمامة، ص217. در كشف الغمة في معرفة الأئمة (ج1، ص360) نیز روایتی نزدیک این خبر در میانه متنی طولانی به ام سلمه منسوب شده شده است.
البته عامه اخباری نیز در برتری عائشه آوردهاند، که نقد آنها مجالی دیگر میطلبد.
@sohof2
خطر بزرگ دروغ و دروغ پردازان!
telegram.me/gholow2/575
telegram.me/gholow2/575
Telegram
غلات و صوفیه
🔥 دروغ، بدتر از کلید بدیها!
البرقي عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عِيسَى عَنِ ابْنِ مُسْكَانَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ: إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ جَعَلَ لِلشَّرِّ أَقْفَالًا وَ جَعَلَ مَفَاتِيحَ تِلْكَ الْأَقْفَالِ الشَّرَابَ وَ…
البرقي عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عِيسَى عَنِ ابْنِ مُسْكَانَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ: إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ جَعَلَ لِلشَّرِّ أَقْفَالًا وَ جَعَلَ مَفَاتِيحَ تِلْكَ الْأَقْفَالِ الشَّرَابَ وَ…
❓حد بیمارى كه به واسطه آن بايد افطار كرد چیست؟
عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ أُذَيْنَةَ قَالَ: كَتَبْتُ إِلَى أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع أَسْأَلُهُ مَا حَدُّ الْمَرَضِ الَّذِي يُفْطِرُ فِيهِ صَاحِبُهُ وَ الْمَرَضِ الَّذِي يَدَعُ صَاحِبُهُ الصَّلَاةَ قَائِماً قَالَ بَلِ الْإِنْسانُ عَلى نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ
وَ قَالَ ذَاكَ إِلَيْهِ هُوَ أَعْلَمُ بِنَفْسِهِ.
🔸 در حديث معتبر ابن اذينه گوید به حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه نامه نوشتم كه حد بیمارى كه به واسطه آن بايد افطار كرد و مرضى كه مريض ایستادن در نماز را ترك مى كند؟ در پاسخ حضرت آيه را نوشتند كه «بلكه آدمى بر حال خود آگاه است» و فرمودند كه اين حد را به او وا گذاشته اند، خود به حال خود از ديگران آگاه تر است.
🔸و در روایت مشابهی از زراره آمده: «خودش به طاقت خود آگاه تر است.»
عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى بْنِ عُبَيْدٍ عَنْ يُونُسَ عَنْ سَمَاعَةَ قَالَ: سَأَلْتُهُ مَا حَدُّ الْمَرَضِ الَّذِي يَجِبُ عَلَى صَاحِبِهِ فِيهِ الْإِفْطَارُ كَمَا يَجِبُ عَلَيْهِ فِي السَّفَرِ مَنْ كَانَ مَرِيضاً أَوْ عَلَى سَفَرٍ قَالَ هُوَ مُؤْتَمَنٌ عَلَيْهِ مُفَوَّضٌ إِلَيْهِ فَإِنْ وَجَدَ ضَعْفاً فَلْيُفْطِرْ وَ إِنْ وَجَدَ قُوَّةً فَلْيَصُمْهُ كَانَ الْمَرَضُ مَا كَانَ.
🔸به سند صحیح، سماعه همین سوال را در مورد بیمار و شخص در سفر در آیه شریفه پرسید.
حضرت فرمودند كه او را امين بر خود كرده اند و به او گذاشته اند و ميان اوست و خداى تعالى؛ پس اگر در خود ضعفى یافت افطار كند و اگر قوت یافت، روزه بگيرد؛ هر مرضى كه باشد!
🔸و به اسانيد صحيح حريز گوید كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر گاه روزه دار بر چشمانش به سبب درد بترسد، پس افطار كند.
🔸در روایت دیگری از سليمان بن عمرو از حضرت نقل شده که رسول الله به خاطر ضرر به چشم به ام سلمه دستور افطار دادند.
و قال صلوات اللَّه عليه كلّما أضرّ به الصّوم فالافطار له واجب.
🔸هر بیماری كه روزه به آن ضرر رساند افطار بر او واجب است.
📚الكافي (ط - الإسلامية)، ج4، ص: 118 بَابُ حَدِّ الْمَرَضِ الَّذِي يَجُوزُ لِلرَّجُلِ أَنْ يُفْطِرَ فِيهِ، من لا يحضره الفقيه، ج2، ص: 132، تهذيب الأحكام (تحقيق خرسان)، ج4، ص: 256، مسائل علي بن جعفر و مستدركاتها، ص: 171، لوامع صاحبقرانى، ج6، ص: 467.
👈نشر احکام
@sohof2
عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ أُذَيْنَةَ قَالَ: كَتَبْتُ إِلَى أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع أَسْأَلُهُ مَا حَدُّ الْمَرَضِ الَّذِي يُفْطِرُ فِيهِ صَاحِبُهُ وَ الْمَرَضِ الَّذِي يَدَعُ صَاحِبُهُ الصَّلَاةَ قَائِماً قَالَ بَلِ الْإِنْسانُ عَلى نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ
وَ قَالَ ذَاكَ إِلَيْهِ هُوَ أَعْلَمُ بِنَفْسِهِ.
🔸 در حديث معتبر ابن اذينه گوید به حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه نامه نوشتم كه حد بیمارى كه به واسطه آن بايد افطار كرد و مرضى كه مريض ایستادن در نماز را ترك مى كند؟ در پاسخ حضرت آيه را نوشتند كه «بلكه آدمى بر حال خود آگاه است» و فرمودند كه اين حد را به او وا گذاشته اند، خود به حال خود از ديگران آگاه تر است.
🔸و در روایت مشابهی از زراره آمده: «خودش به طاقت خود آگاه تر است.»
عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى بْنِ عُبَيْدٍ عَنْ يُونُسَ عَنْ سَمَاعَةَ قَالَ: سَأَلْتُهُ مَا حَدُّ الْمَرَضِ الَّذِي يَجِبُ عَلَى صَاحِبِهِ فِيهِ الْإِفْطَارُ كَمَا يَجِبُ عَلَيْهِ فِي السَّفَرِ مَنْ كَانَ مَرِيضاً أَوْ عَلَى سَفَرٍ قَالَ هُوَ مُؤْتَمَنٌ عَلَيْهِ مُفَوَّضٌ إِلَيْهِ فَإِنْ وَجَدَ ضَعْفاً فَلْيُفْطِرْ وَ إِنْ وَجَدَ قُوَّةً فَلْيَصُمْهُ كَانَ الْمَرَضُ مَا كَانَ.
🔸به سند صحیح، سماعه همین سوال را در مورد بیمار و شخص در سفر در آیه شریفه پرسید.
حضرت فرمودند كه او را امين بر خود كرده اند و به او گذاشته اند و ميان اوست و خداى تعالى؛ پس اگر در خود ضعفى یافت افطار كند و اگر قوت یافت، روزه بگيرد؛ هر مرضى كه باشد!
🔸و به اسانيد صحيح حريز گوید كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر گاه روزه دار بر چشمانش به سبب درد بترسد، پس افطار كند.
🔸در روایت دیگری از سليمان بن عمرو از حضرت نقل شده که رسول الله به خاطر ضرر به چشم به ام سلمه دستور افطار دادند.
و قال صلوات اللَّه عليه كلّما أضرّ به الصّوم فالافطار له واجب.
🔸هر بیماری كه روزه به آن ضرر رساند افطار بر او واجب است.
📚الكافي (ط - الإسلامية)، ج4، ص: 118 بَابُ حَدِّ الْمَرَضِ الَّذِي يَجُوزُ لِلرَّجُلِ أَنْ يُفْطِرَ فِيهِ، من لا يحضره الفقيه، ج2، ص: 132، تهذيب الأحكام (تحقيق خرسان)، ج4، ص: 256، مسائل علي بن جعفر و مستدركاتها، ص: 171، لوامع صاحبقرانى، ج6، ص: 467.
👈نشر احکام
@sohof2
✨ استحباب خواندن نماز مغرب قبل از افطار
آداب روزه
عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ عَنْ مُحَمَّدٍ وَ أَحْمَدَ ابْنَيِ الْحَسَنِ عَنْ أَبِيهِمَا عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُكَيْرٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِنَا عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: يُسْتَحَبُّ لِلصَّائِمِ إِنْ قَوِيَ عَلَى ذَلِكَ أَنْ يُصَلِّيَ قَبْلَ أَنْ يُفْطِرَ.
🔸حضرت صادق علیه السلام: مستحبّ است که اگر روزه دار توانایی داشت، قبل از افطار ، نماز خود را بخواند.
📚 تهذيب الأحكام (تحقيق خرسان)، ج4، ص: 199 و إقبال الأعمال (ط - القديمة)، ج1، ص: 112 هر دو به نقل از کتاب الصوم ابن فضال. بحارالأنوار، ج98، ص8- 9.
👌مرحوم سید بن طاووس در اقبال زیر این خبر می نویسد:
در روایات ائمه علیهم السلام آمده است که در ماه رمضان ، افطار کردن بعد از نماز خواندن مستحبّ است و به قبولی عبادت نزدیک تر می باشد. البته اگر عده ای بودند که نمی توانند صبر کنند تا نماز خوانده شود و سپس افطار نمایند، و از کسانی می باشند که افطار را مقدّم می شمارند، به خاطر رضای خدا و تعظیم مراسم افطار و کامل کردن عبادت الهی با ایشان افطار نمایید. امّا اگر قومی هستند که می توانند به افطار مشغول شوند و شما نسبت به تأخیر خود عذری بیاورید، نماز را قبل از افطار بخوانید.
🔸 رجاء بن أبی ضحّاک نیز نقل می کند که حضرت رضا علیه السلام در مسیر خراسان، هرگاه روزه می گرفت، قبل از افطار، نماز می خواند. (عيون أخبار الرضا ع، ج2، ص: 181، بحارالأنوار، ج96، ص314)
@sohof2
آداب روزه
عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ عَنْ مُحَمَّدٍ وَ أَحْمَدَ ابْنَيِ الْحَسَنِ عَنْ أَبِيهِمَا عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُكَيْرٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِنَا عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: يُسْتَحَبُّ لِلصَّائِمِ إِنْ قَوِيَ عَلَى ذَلِكَ أَنْ يُصَلِّيَ قَبْلَ أَنْ يُفْطِرَ.
🔸حضرت صادق علیه السلام: مستحبّ است که اگر روزه دار توانایی داشت، قبل از افطار ، نماز خود را بخواند.
📚 تهذيب الأحكام (تحقيق خرسان)، ج4، ص: 199 و إقبال الأعمال (ط - القديمة)، ج1، ص: 112 هر دو به نقل از کتاب الصوم ابن فضال. بحارالأنوار، ج98، ص8- 9.
👌مرحوم سید بن طاووس در اقبال زیر این خبر می نویسد:
در روایات ائمه علیهم السلام آمده است که در ماه رمضان ، افطار کردن بعد از نماز خواندن مستحبّ است و به قبولی عبادت نزدیک تر می باشد. البته اگر عده ای بودند که نمی توانند صبر کنند تا نماز خوانده شود و سپس افطار نمایند، و از کسانی می باشند که افطار را مقدّم می شمارند، به خاطر رضای خدا و تعظیم مراسم افطار و کامل کردن عبادت الهی با ایشان افطار نمایید. امّا اگر قومی هستند که می توانند به افطار مشغول شوند و شما نسبت به تأخیر خود عذری بیاورید، نماز را قبل از افطار بخوانید.
🔸 رجاء بن أبی ضحّاک نیز نقل می کند که حضرت رضا علیه السلام در مسیر خراسان، هرگاه روزه می گرفت، قبل از افطار، نماز می خواند. (عيون أخبار الرضا ع، ج2، ص: 181، بحارالأنوار، ج96، ص314)
@sohof2
Forwarded from صُحُفٍ مُطَهَّرَه
🔥 غناء و خوانندگی؛ آشیانه نفاق
١. عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع: بَيْتُ الْغِنَاءِ بَيْتٌ لَا تُؤْمَنُ فِيهِ الْفَجِيعَةُ وَ لَا تُجَابُ فِيهِ الدَّعْوَةُ وَ لَا تُدْخِلُهُ الْمَلَائِكَة.
امام صادق علیه السلام: خانه ای که در آن غنا باشد، از مصیبت دردناک ناگهانی در امان نیست و دعا در آن خانه مستجاب نمی گردد و فرشتگان در آن منزل داخل نمی شود.
📚 الكافي (ط - الإسلامية)، ج6، ص: 433 به سند صحیح، دعائم الاسلام ج 2، ص 208 ، ح 762
٢. عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: الْغِنَاءُ عُشُّ النِّفَاقِ.
غناء و آوازه خوانی، لانه نفاق و دوروئی است.
📚الكافي (ط - الإسلامية)، ج6، ص: 431، ثواب الأعمال، دار الشریف الرضیّ، ص 244 و علل الشرائع، مکتبة داوری، ج2 ؛ ص476؛ وسائل الشیعه، ج ۱۲، ص ۲۲۷
۳. ِ عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ عَنْبَسَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: اسْتِمَاعُ الْغِنَاءِ وَ اللَّهْوِ يُنْبِتُ النِّفَاقَ فِي الْقَلْبِ كَمَا يُنْبِتُ الْمَاءُ الزَّرْعَ.
گوش کردن به لهو و غناء, نفاق را می رویاند همان گونه که آب کشتزار را می رویاند.
📚 الكافي (ط - الإسلامية)، ج6، ص: 434، دعائم الإسلام، ج2، ص: 208، وسائل الشیعه, ج۱۲،ص۲۳۶، و ر.ک الأصول الستة عشر (ط - دار الحديث)، ص: 199
٤. عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع فی قول الله تعالی: «وَ اجْتَنِبُوا قَوْلَ الزُّورِ» قال: قول الزُّورِ الغِناء.
امام صادق – علیه السّلام – درباره سخن خداوند که می فرماید: «از گفتار باطل بپرهیزید» فرمود: گفتار باطل همان غناء است.
📚 الكافي (ط - الإسلامية)، ج6، ص: 435/ ح2 و 7 و ص: 431 باب الغناء به اسناد صحیح در ح1 و 6 و 13، وسائل الشیعه، ج12، ص227.
عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ الْغِنَاءُ مِمَّا وَعَدَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَيْهِ النَّارَ وَ تَلَا هَذِهِ الْآيَةَ- وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْتَرِي لَهْوَ الْحَدِيثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَ يَتَّخِذَها هُزُواً أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِين
بدانيد که موسيقي و آوازه خواني از جمله چيزهايي است که خداوند تعالي در کتابش بر آن وعده عذاب داده است. و تلاوت فرمود «وَ مِنَ النَّاسِ مَن يَشترِى لَهْوَ الْحَدِيثِ ...» (از جمله مردم کسي است که کلام لهو وباطل را ميخرد تا با آن مردم را از راه خدا بدون علم علم گمراه کند، و آن را مسخره گیرد. برای آنان عذابی خوار کننده است.)
(که از مصادیق «لهو الحديث» در اين آيه غنا و آوازه خواني است.)
📚 الكافي (ط - الإسلامية)، ج6، ص: 431 و مشابه این تفسیر در احادیث متعددی به اسناد قوی آمده است.
@sohof2
١. عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع: بَيْتُ الْغِنَاءِ بَيْتٌ لَا تُؤْمَنُ فِيهِ الْفَجِيعَةُ وَ لَا تُجَابُ فِيهِ الدَّعْوَةُ وَ لَا تُدْخِلُهُ الْمَلَائِكَة.
امام صادق علیه السلام: خانه ای که در آن غنا باشد، از مصیبت دردناک ناگهانی در امان نیست و دعا در آن خانه مستجاب نمی گردد و فرشتگان در آن منزل داخل نمی شود.
📚 الكافي (ط - الإسلامية)، ج6، ص: 433 به سند صحیح، دعائم الاسلام ج 2، ص 208 ، ح 762
٢. عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: الْغِنَاءُ عُشُّ النِّفَاقِ.
غناء و آوازه خوانی، لانه نفاق و دوروئی است.
📚الكافي (ط - الإسلامية)، ج6، ص: 431، ثواب الأعمال، دار الشریف الرضیّ، ص 244 و علل الشرائع، مکتبة داوری، ج2 ؛ ص476؛ وسائل الشیعه، ج ۱۲، ص ۲۲۷
۳. ِ عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ عَنْبَسَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: اسْتِمَاعُ الْغِنَاءِ وَ اللَّهْوِ يُنْبِتُ النِّفَاقَ فِي الْقَلْبِ كَمَا يُنْبِتُ الْمَاءُ الزَّرْعَ.
گوش کردن به لهو و غناء, نفاق را می رویاند همان گونه که آب کشتزار را می رویاند.
📚 الكافي (ط - الإسلامية)، ج6، ص: 434، دعائم الإسلام، ج2، ص: 208، وسائل الشیعه, ج۱۲،ص۲۳۶، و ر.ک الأصول الستة عشر (ط - دار الحديث)، ص: 199
٤. عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع فی قول الله تعالی: «وَ اجْتَنِبُوا قَوْلَ الزُّورِ» قال: قول الزُّورِ الغِناء.
امام صادق – علیه السّلام – درباره سخن خداوند که می فرماید: «از گفتار باطل بپرهیزید» فرمود: گفتار باطل همان غناء است.
📚 الكافي (ط - الإسلامية)، ج6، ص: 435/ ح2 و 7 و ص: 431 باب الغناء به اسناد صحیح در ح1 و 6 و 13، وسائل الشیعه، ج12، ص227.
عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ الْغِنَاءُ مِمَّا وَعَدَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَيْهِ النَّارَ وَ تَلَا هَذِهِ الْآيَةَ- وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْتَرِي لَهْوَ الْحَدِيثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَ يَتَّخِذَها هُزُواً أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِين
بدانيد که موسيقي و آوازه خواني از جمله چيزهايي است که خداوند تعالي در کتابش بر آن وعده عذاب داده است. و تلاوت فرمود «وَ مِنَ النَّاسِ مَن يَشترِى لَهْوَ الْحَدِيثِ ...» (از جمله مردم کسي است که کلام لهو وباطل را ميخرد تا با آن مردم را از راه خدا بدون علم علم گمراه کند، و آن را مسخره گیرد. برای آنان عذابی خوار کننده است.)
(که از مصادیق «لهو الحديث» در اين آيه غنا و آوازه خواني است.)
📚 الكافي (ط - الإسلامية)، ج6، ص: 431 و مشابه این تفسیر در احادیث متعددی به اسناد قوی آمده است.
@sohof2
🔴محو آلات موسیقی یکی از اهداف رسالت
با سند معتبر از امام صادق علیه السّلام نقل شده است که رسول خدا (ص) فرمود: «إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى بَعَثَنِي رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ وَ لِأَمْحَقَ الْمَعَازِفَ وَ الْمَزَامِيرَ وَ أُمُورَ الْجَاهِلِيَّةِ وَ أَوْثَانَهَا وَ أَزْلَامَهَا وَ أَحْدَاثَهَا»
خداوند -تبارک و تعالی- مرا فرستاده است تا رحمتی برای جهانیان باشم و آلات موسیقی، نی ها [و هر نوع ساز]، امور جاهلی، بت ها، ازلام (تیرهای خاصّی برای نوعی قمار) و بدعت های جاهلی را نابود کنم.
📚 أمالي الصدوق، مجلس65، حدیث 1- روضة الواعظين، ج2، ص464. و الكافي، دار الکتب الاسلامیة، ج6، ص396 با قدری اختصار، به سند دیگر.
اهل سنّت متن این روایت را با اندکی تفاوت از چند تن از صحابه نقل کرده اند:
1. ابوامامة (مسند أحمد بن حنبل، ج36، صص551 و 646، مؤسسة الرسالة – الدر المنثور، ج2، ص 323 - الكشف و البيان، ج7، ص310 - كشف الاسرار و عدة الابرار، ج7 ، ص 487 - روض الجنان و روح الجنان، ج15، ص281 - ينابيع النصيحة، ص588، عبقات الأنوار، ج5، صص77 و 78 و ...)
2. انس بن مالک (الدر المنثور، ج2، ص 323 - الغدير، ج8، ص105)
3. ابوسعید الخدری (التفسير الكبير، ج1، صص115 و 116، دار احیاء التراث العربی)
با اسناد دیگری از امام صادق علیه السّلام نقل کرده اند که رسول خدا (ص) فرمود: «بعثت بكسر المزامير» = من برای شکستن نی ها مبعوث شده ام. (تلبيس ابلیس، ج1، ص 208 -الجامع لأحكام القرآن، ج14، ص53)
به طریق دیگر از ابن عبّاس نقل کرده اند که پیامبر (ص) فرمود: «بُعِثْتُ [امرت] بِهَدْمِ الْمِزْمَارِ وَ الطَّبْلِ» =مبعوث شده ام [یا به من امر شده است] تا نی و طبل را نابود کنم. (تلبيس ابلیس، ج1، ص 208 - الجامع لأحكام القرآن، ج14، ص 53- فردوس الاخبار، ج1، ص 483، ح1612، دار الکتاب العربی-تشیید الاختیار لتحریم الطبل و المزمار، ج 1، ص 18 - کنز العمال، ج 15، ص 216 - کف الرعاع عن محرمات اللهو و السماع، ج1، ص19 و 117 - الجامع الکبیر، ج 1، ص 5723)
در نقل دیگری آمده است: «بعثت بكسر المعازف و المزامير» = مبعوث شده ام تا آلات موسیقی و نی ها را بشکنم. (شمس العلوم، ج7، ص 4512 - تفسير الثمرات اليانعه، ج5، ص 114)
همچنین از عائشه روایت کرده اند که رسول خدا (ص) فرمود: «أَمَرَنِي رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ بِنَفْيِ الطُّنْبُورِ وَ الْمِزْمَارِ.» (الکامل فی ضعفاء الرجال، ج1، ص386- لسان المیزان، ج1، ص52- میزان الاعتدال، ج1، ص29)
و روايت شده رسول اکرم (ص) در روز فتح مکه فرمود: «إنّما بعثت بكسر الدفّ و المزمار» = فرستاده شده ام تا دفّ و نی را بشکنم. صحابه تا این را شنیدند، رفتند و آلات موسیقی را از دست کودکان گرفتند و شکستند. (بهجة النفوس، ج2، ص74، مطبعة الصدق، چاپ اول، 1348 ه.ق. - الغدير، ج8، ص107 - الصحيح من سيرة النبي الأعظم، ج23، ص 168)
👈از آن چه ذکر شد خصوصاً روایت کلینی، صدوق و ابن جوزی از امام صادق علیه السلام، اطمینان حاصل می شود که رسول خدا (ص) آلات موسیقی (طنبور، دف، نی، طبل و ...) را در ردیف بت ها، صلیب، آلات قمار، مسکرات، بدعتها و امور جاهلی دانسته و یکی از اهداف بعثت خود را نابودکردن آن ها معرفی کرده است. روشن است که استفاده از این آلات و ساخت، نگهداری، خرید و فروش آنها با این هدف مخالف است. اگر امکان بهره گیری از آلات موسیقی در تبلیغات دینی یا امور حلال وجود داشت، رسول اکرم صلّی الله علیه و آله مأمور به نابودن کردن آن نمی شد، بلکه کاربرد آن را تغییر می داد، زیرا حکیمانه نیست ابزاری را که هم در راه صحیح و هم در راه باطل قابل استفاده است، از اصل نابود کنند، بلکه باید آن را در راه صحیح به کار گیرند، چنان که ایشان با اصل هنر شاعری –که غالباً در راه خشم و شهوت به کار می رفت- مخالفت نکرد، بلکه آن را در راه دین و ارزشهای متعالی به کار گرفت. همچنین هنر نقاشی و مجسمه سازی را از اساس ممنوع نکرد، بلکه نوع خاصی از آن را حرام اعلام کرد. از این جا معلوم است که اسلام با اصل موسیقی و آلات آن مخالف بوده و آن را ناسازگار با هدف آفرینش می داند.
▶️@sohof2
با سند معتبر از امام صادق علیه السّلام نقل شده است که رسول خدا (ص) فرمود: «إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى بَعَثَنِي رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ وَ لِأَمْحَقَ الْمَعَازِفَ وَ الْمَزَامِيرَ وَ أُمُورَ الْجَاهِلِيَّةِ وَ أَوْثَانَهَا وَ أَزْلَامَهَا وَ أَحْدَاثَهَا»
خداوند -تبارک و تعالی- مرا فرستاده است تا رحمتی برای جهانیان باشم و آلات موسیقی، نی ها [و هر نوع ساز]، امور جاهلی، بت ها، ازلام (تیرهای خاصّی برای نوعی قمار) و بدعت های جاهلی را نابود کنم.
📚 أمالي الصدوق، مجلس65، حدیث 1- روضة الواعظين، ج2، ص464. و الكافي، دار الکتب الاسلامیة، ج6، ص396 با قدری اختصار، به سند دیگر.
اهل سنّت متن این روایت را با اندکی تفاوت از چند تن از صحابه نقل کرده اند:
1. ابوامامة (مسند أحمد بن حنبل، ج36، صص551 و 646، مؤسسة الرسالة – الدر المنثور، ج2، ص 323 - الكشف و البيان، ج7، ص310 - كشف الاسرار و عدة الابرار، ج7 ، ص 487 - روض الجنان و روح الجنان، ج15، ص281 - ينابيع النصيحة، ص588، عبقات الأنوار، ج5، صص77 و 78 و ...)
2. انس بن مالک (الدر المنثور، ج2، ص 323 - الغدير، ج8، ص105)
3. ابوسعید الخدری (التفسير الكبير، ج1، صص115 و 116، دار احیاء التراث العربی)
با اسناد دیگری از امام صادق علیه السّلام نقل کرده اند که رسول خدا (ص) فرمود: «بعثت بكسر المزامير» = من برای شکستن نی ها مبعوث شده ام. (تلبيس ابلیس، ج1، ص 208 -الجامع لأحكام القرآن، ج14، ص53)
به طریق دیگر از ابن عبّاس نقل کرده اند که پیامبر (ص) فرمود: «بُعِثْتُ [امرت] بِهَدْمِ الْمِزْمَارِ وَ الطَّبْلِ» =مبعوث شده ام [یا به من امر شده است] تا نی و طبل را نابود کنم. (تلبيس ابلیس، ج1، ص 208 - الجامع لأحكام القرآن، ج14، ص 53- فردوس الاخبار، ج1، ص 483، ح1612، دار الکتاب العربی-تشیید الاختیار لتحریم الطبل و المزمار، ج 1، ص 18 - کنز العمال، ج 15، ص 216 - کف الرعاع عن محرمات اللهو و السماع، ج1، ص19 و 117 - الجامع الکبیر، ج 1، ص 5723)
در نقل دیگری آمده است: «بعثت بكسر المعازف و المزامير» = مبعوث شده ام تا آلات موسیقی و نی ها را بشکنم. (شمس العلوم، ج7، ص 4512 - تفسير الثمرات اليانعه، ج5، ص 114)
همچنین از عائشه روایت کرده اند که رسول خدا (ص) فرمود: «أَمَرَنِي رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ بِنَفْيِ الطُّنْبُورِ وَ الْمِزْمَارِ.» (الکامل فی ضعفاء الرجال، ج1، ص386- لسان المیزان، ج1، ص52- میزان الاعتدال، ج1، ص29)
و روايت شده رسول اکرم (ص) در روز فتح مکه فرمود: «إنّما بعثت بكسر الدفّ و المزمار» = فرستاده شده ام تا دفّ و نی را بشکنم. صحابه تا این را شنیدند، رفتند و آلات موسیقی را از دست کودکان گرفتند و شکستند. (بهجة النفوس، ج2، ص74، مطبعة الصدق، چاپ اول، 1348 ه.ق. - الغدير، ج8، ص107 - الصحيح من سيرة النبي الأعظم، ج23، ص 168)
👈از آن چه ذکر شد خصوصاً روایت کلینی، صدوق و ابن جوزی از امام صادق علیه السلام، اطمینان حاصل می شود که رسول خدا (ص) آلات موسیقی (طنبور، دف، نی، طبل و ...) را در ردیف بت ها، صلیب، آلات قمار، مسکرات، بدعتها و امور جاهلی دانسته و یکی از اهداف بعثت خود را نابودکردن آن ها معرفی کرده است. روشن است که استفاده از این آلات و ساخت، نگهداری، خرید و فروش آنها با این هدف مخالف است. اگر امکان بهره گیری از آلات موسیقی در تبلیغات دینی یا امور حلال وجود داشت، رسول اکرم صلّی الله علیه و آله مأمور به نابودن کردن آن نمی شد، بلکه کاربرد آن را تغییر می داد، زیرا حکیمانه نیست ابزاری را که هم در راه صحیح و هم در راه باطل قابل استفاده است، از اصل نابود کنند، بلکه باید آن را در راه صحیح به کار گیرند، چنان که ایشان با اصل هنر شاعری –که غالباً در راه خشم و شهوت به کار می رفت- مخالفت نکرد، بلکه آن را در راه دین و ارزشهای متعالی به کار گرفت. همچنین هنر نقاشی و مجسمه سازی را از اساس ممنوع نکرد، بلکه نوع خاصی از آن را حرام اعلام کرد. از این جا معلوم است که اسلام با اصل موسیقی و آلات آن مخالف بوده و آن را ناسازگار با هدف آفرینش می داند.
▶️@sohof2