🌱 امید به خداوند، نه خلق او

امام سجاد عليه السلام :
عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ قَالَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ ع رَأَيْتُ الْخَيْرَ كُلَّهُ قَدِ اجْتَمَعَ فِي قَطْعِ الطَّمَعِ عَمَّا فِي أَيْدِي النَّاس‏،
و منْ لَمْ يَرْجُ النّاسَ فى شَىْ ءٍ وَ رَدَّ أَمْرَهُ إلَى اللّه ِ عَزَّوَجَلَّ فى جَميعِ اُمورِهِ اسْتَجابَ اللّه ُ عَزَّوَجَلَّ لَهُ فى كُلِّ شَىْ ءٍ.

🔸 زهرى گويد: على بن الحسين عليهما السّلام فرمود: من تمامى خير و سعادت را ديدم گرد آمده در اينكه بايد طمع از هر چه در دست مردم است بريد.
و هر كس در هيچ كارى به مردم اميد نبندد و همه كارهاى خود را به خداى عزوجل واگذارد، خداوند هر خواسته اى كه او داشته باشد اجابت كند.

📚 الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏2، ص: 320

روایت زیر به نقل از همان حضرت ع در مورد حالات حالات دعای مؤمن می تواند در تبیین معنای فراز آخر حدیث فوق راهگشا باشد.

«دعاى مؤمن از سه حال خارج نيست:
يا برايش ذخيره مى‏ گردد، يا در دنيا برآورده مى‏ شود، يا بلايى را كه مى‏ خواهد به او برسد، دفع مى ‏شود.»

📚تحف العقول، ص280
و نیز ببینید:
telegram.me/sohof2/306

👌 از جمله جهات اهمیت معانی حدیث نخست در بحث فرج امام عصر است. توضیح آنکه در بعضی از روایت چنین آمده است که فرج وقتی حاصل می شود که یأس حاصل شده باشد. (إِنَّمَا يَجِي‏ءُ الْفَرَجُ عَلَى الْيَأْسِ كمال الدين، ج‏2، ص: 645، قرب الإسناد، ص: 380/ 1343) در این شرایط باید به استیصال برسیم و از همه قطع امید نماییم. چنانکه در روایات آمده است:
telegram.me/sohof2/300

🌱 دولت الله و دولت ابلیس

ﻋﻦ ﺯﺭﺍﺭﺓ ﻋﻦ ﺃﺑﻲ ﻋﺒﺪ ﺍﻟﻠﻪ ﻉ ﻓﻲ ﻗﻮﻝ ﺍﻟﻠﻪ «وَ تِلْكَ الْأَيَّامُ نُداوِلُها بَيْنَ النَّاسِ» قَالَ مَا زَالَ مُنْذُ خَلَقَ اللَّهُ آدَمَ دَوْلَةٌ لِلَّهِ وَ دَوْلَةٌ لِإِبْلِيسَ فَأَيْنَ دَوْلَةُ اللَّهِ أَمَا هُوَ قَائِمٌ وَاحِدٌ.

امام صادق عليه السلام در باره آيه «وَتِلْكَ الأيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ النَّاسِ» فرمود: از زماني كه خداوند، حضرت آدم را خلق كرده است، دو دولت وجود داشته است:
يكي دولت خداوند و ديگري دولت ابليس.
پس دولت خداوند تعالي كجاست؟
آيا مگر او كسي جز همان يك قائم عليه السلام است.

📚 تفسير العياشي، ج‏1، ص: 199، بحار الأنوار (ط - بيروت)، ج‏51، ص: 54. و نیز در همین معنا روایات متعدد دیگری نیز جود دارد مثلاً ر.ک الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏2، ص: 372
@sohof2

⚠️ مردم و دین

🔻امام حسين عليه السلام:
اِنَّ النّاسَ عَبيدُ الدُّنْيا وَ الدِّينُ لَعْقٌ عَلى اَلْسِنَتِهِمْ يَحوطونَهُ ما دَرَّت ْمَعائِشُهُمْ فَاِذا مُحِّصوا بِالْبَلاءِ قَلَّ الدَّيّانونَ؛

امام حسين عليه السلام:
به راستى كه مردم بنده دنيا هستند و دين لقلقه زبان آنهاست، تا جايى كه دين وسيله زندگى آنهاست، دين دارند و چون در معرض امتحان قرار گيرند، دينداران كم مى شوند.

📚 تحف العقول، ص 245، نزهة الناظر و تنبيه الخاطر، ص: 87
@sohof2

🔺 مردم و جوانان

قال ابوعبدالله للاحول: أَتَيْتَ الْبَصْرَةَ فَقَالَ نَعَمْ قَالَ كَيْفَ رَأَيْتَ مُسَارَعَةَ النَّاسِ إِلَى هَذَا الْأَمْرِ وَ دُخُولَهُمْ فِيهِ قَالَ وَ اللَّهِ إِنَّهُمْ لَقَلِيلٌ وَ لَقَدْ فَعَلُوا وَ إِنَّ ذَلِكَ لَقَلِيلٌ فَقَالَ عَلَيْكَ بِالْأَحْدَاثِ فَإِنَّهُمْ أَسْرَعُ إِلَى كُلِّ خَيْر...

روایت شده امام صادق علیه السلام به مؤمن طاق فرمود: به بصره رفتی؟
عرض کرد: بله
سپس فرمود: شوق مردم را نسبت به این امر (ولایت) چگونه دیدی؟
عرض کرد: بخدا قسم کم اند، کارهایی کردند ولی کم است.
حضرت علیه السلام فرمود: برو سراغ نوجوان ها زیرا این گروه در پذیرش هر خیری شتاب بیشتری دارند.

📚 قرب الاسناد، مؤسسة آل البيت ع، ص 128، الكافي، ط - الإسلامية، ج‏8، ص: 93
@sohof2

🔥 بد ترین خلق خدا

أَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ، قَالَ: أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى الْعَطَّارُ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ، عَنْ الْعَبَّاسِ بْنِ مَعْرُوفٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ فُضَيْلِ بْنِ يَسَارٍ، قَالَ: قَالَ الصَّادِقُ (عَلَيْهِ السَّلَامُ): احْذَرُوا عَلَى شَبَابِكُمْ‏ الْغُلَاةَ لَا يُفْسِدُونَهُمْ، فَإِنَّ الْغُلَاةَ شَرُّ خَلْقِ اللَّهِ، يُصَغِّرُونَ عَظَمَةَ اللَّهِ، وَ يَدَّعُونَ الرُّبُوبِيَّةَ لِعِبَادِ اللَّهِ، وَ اللَّهِ إِنَّ الْغُلَاةَ شَرٌّ مِنَ الْيَهُودِ وَ النَّصارى‏ وَ الْمَجُوسَ وَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا. ثُمَّ قَالَ (عَلَيْهِ السَّلَامُ): إِلَيْنَا يَرْجِعُ الْغَالِي فَلَا نَقْبَلُهُ، وَ بِنَا يَلْحَقُ الْمُقَصِّرُ فَنَقْبَلُهُ. فَقِيلَ لَهُ: كَيْفَ ذَلِكَ، يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ قَالَ: لِأَنَّ الْغَالِيَ قَدِ اعْتَادَ تَرْكَ الصَّلَاةِ وَ الزَّكَاةِ وَ الصِّيَامِ وَ الْحَجِّ، فَلَا يَقْدِرُ عَلَى تَرْكِ عَادَتِهِ، وَ عَلَى الرُّجُوعِ إِلَى طَاعَةِ اللَّهِ (عَزَّ وَ جَلَّ) أَبَداً، وَ إِنَّ الْمُقَصِّرُ إِذَا عَرَفَ عَمِلَ وَ أَطَاعَ.

مواظب جوانان خود باشید که غالیان آنها را به فساد نکشانند. پس همانا که غالیان بدترین خلائق خدا هستند، عظمت خدا را کوچک شمرند، و برای بندگان خدا ادعای ربوبیت نمایند. به خدا سوگند غالیان از یهود، نصاری، مجوس و مشرکان بدترند.
سپس فرمود:
غالی به سوی ما می آید پس او را نمی پذیریم، ولی مقصر به ما ملحق می شود، و او را می پذیریم؛ ... زیرا غالیان بر ترک نماز و زکات و روزه و حج، عادت کرده اند لذا هرگز نمی توانند این عادت را ترک کنند و به طاعت خدا بازگردند. اما مقصر هرگاه حق را بشناسد، بدان عمل کرده و اهل اطاعت می شود.

📚 الأمالي (للطوسي)، ص: 650/ 1349- 12
@gholow2

❗️در راه هدایت از کمی اهل آن وحشت نکنید (2)

امام هادی علیه السلام:
... إِنَّ أَهْلَ الْحَقِّ إِذَا دَخَلَ فِيهِمْ دَاخِلٌ سُرُّوا بِهِ وَ إِذَا خَرَجَ مِنْهُمْ خَارِجٌ لَمْ يَجْزَعُوا عَلَيْهِ وَ ذَلِكَ أَنَّهُمْ عَلَى يَقِينٍ مِنْ أَمْرِهِمْ وَ إِنَّ أَهْلَ الْبَاطِلِ إِذَا دَخَلَ فِيهِمْ دَاخِلٌ سُرُّوا بِهِ وَ إِذَا خَرَجَ عَنْهُمْ خَارِجٌ جَزِعُوا عَلَيْهِ وَ ذَلِكَ أَنَّهُمْ عَلَى شَكٍّ مِنْ أَمْرِهِمْ إِنَّ اللَّهَ يَقُولُ فَمُسْتَقَرٌّ وَ مُسْتَوْدَعٌ قَالَ ثُمَّ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع الْمُسْتَقَرُّ الثَّابِتُ وَ الْمُسْتَوْدَعُ الْمُعَارُ.

🔸اهل حق هر گاه کسی به جمعشان بپیوندد شادمان می شوند و هر گاه کسی از بینشان (و از مذهب آنان) خارج شود بر رفتن او بی تابی نمی کنند زیرا در دین خود یقین دارند. اما پيروان باطل وقتى كسى وارد آنها شود شاد ميشوند، اگر كسى از ميانشان خارج شود ناراحت ميگردند. چون در اعتقاد خود شك دارند. خداوند عزّ و جل ميفرمايد: فَمُسْتَقَرٌّ وَ مُسْتَوْدَعٌ آنگاه حضرت ابو عبد اللَّه فرمود: ايمان مستقر ثابت است و ايمان مستودع عاريه و امانت است.

📚 تفسير العياشي، ج‏1؛ ص372. رجال الكشي، ص: 445 به سند صحیح. و ببینید:
telegram.me/sohof2/285

خواهی نشوی رسوا همرنگ جماعت شو!🔴‍

«ولی قرآن چیزی دیگه میگه:

*أكثر الناس ﻻ‌ ﻳﻌﻠﻤﻮﻥ*"
بیشتر مردم نمۍدانند☄‍

*أكثر الناس ﻻ‌ ﻳﺸﻜﺮﻭﻥ*"
بیشتر مردم ناسپاس اند☄‍

*أكثر الناس ﻻ‌ ﻳﺆﻣﻨﻮﻥ* "
بیشتر مردم ایمان نمی آورند☄‍

*أكثرهم ﻓﺎﺳﻘﻮﻥ*"
بیشترشان گناهکارند☄‍

*أكثرهم ﻳﺠﻬﻠﻮﻥ*"
بیشترشان نادانند☄‍

*أكثرهم ﻣﻌﺮﺿﻮﻥ*"
بیشترشان اعتراض گرند☄‍

*أكثرهم ﻻ‌ ﻳﻌﻘﻠﻮﻥ*"
بیشترشان تعقل نمۍکنند☄‍

*أكثرهم ﻻ‌ ﻳﺴﻤﻌﻮﻥ* "
بیشترشان ناشنوای اند☄‍

*ﻭﻗﻠﻴﻞ ﻣﻦ ﻋﺒﺎﺩﻱ ﺍﻟﺸﻜﻮﺭ* "
و کم اند بندگانی که شاکرند☄‍

*ﻭﻣﺎ ﺁﻣﻦ ﻣﻌﻪ ﺇﻻ‌ ﻗﻠﻴﻞ* "
و جز اندکی ایمان نمی آورند☄‍

پس نه تنها اکثریت نشانه حقانیت نیست بلکه در مورد زیادی اکثریت بر خلاف معیارهای الهی رفتار مےکنند.

🌍 @kashkol1001

💠 جایگاه منتظران و انتظار فرج

عَنْ عَبْدِ الْعَظِيمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْحَسَنِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنِي صَفْوَانُ بْنُ يَحْيَى عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ عَنْ أَبِي حَمْزَةَ الثُّمَالِيِّ عَنْ أَبِي خَالِدٍ الْكَابُلِي‏ عن علي بن الحسين ع:
... يَا أَبَا خَالِدٍ إِنَّ أَهْلَ زَمَانِ غَيْبَتِهِ الْقَائِلِينَ بِإِمَامَتِهِ وَ الْمُنْتَظِرِينَ لِظُهُورِهِ أَفْضَلُ مِنْ أَهْلِ كُلِّ زَمَانٍ لِأَنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى أَعْطَاهُمْ مِنَ الْعُقُولِ وَ الْأَفْهَامِ وَ الْمَعْرِفَةِ مَا صَارَتْ بِهِ الْغَيْبَةُ عِنْدَهُمْ بِمَنْزِلَةِ الْمُشَاهَدَةِ وَ جَعَلَهُمْ فِي ذَلِكَ الزَّمَانِ بِمَنْزِلَةِ الْمُجَاهِدِينَ بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ ص بِالسَّيْفِ أُولَئِكَ الْمُخْلَصُونَ حَقّاً وَ شِيعَتُنَا صِدْقاً وَ الدُّعَاةُ إِلَى دِينِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ سِرّاً وَ جَهْراً وَ قَالَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ ع انْتِظَارُ الْفَرَجِ مِنْ أَعْظَمِ الْفَرَجِ.

🔸از امام سجاد علیه السلام خطاب به ابو خالد کابلی:
ای ابوخالد! همانا اهل زمان غیبت او که اعتقاد به امامتش دارند و در انتظار ظهورش هستند از مردم همه زمانها بهترند، زیرا خدای تبارک و تعالی چنان عقل و فهم و معرفتی به آنها عنایت فرموده که غیبت برای آنها بمنزله مشاهده است، خداوند آن ها را در آن زمان مثل كسانى قرار داده كه با شمشير در پيش روى پيغمبر (عليه دشمنان دين) پيكار كرده‏اند، آن ها مخلصان حقيقى و شيعيان راستگوى ما هستند كه مردم را به طور آشكار و نهان به دين خدا مي‌خوانند. و هم فرمود: انتظار فرج از بزرگترين گشایش ها است.

📚 كمال الدين و تمام النعمة، ج‏1، ص: 319 باب31، ح2
telegram.me/sohof2/434

🌸 شب نیمه ماه شعبان و آمرزش گناهان کبیره

الطَّالَقَانِیُّ عَنْ أَحْمَدَ الْهَمْدَانِیِّ عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ فَضَّالٍ عَنْ أَبِیهِ قَالَ: سَأَلْتُ الرِّضَا عَنْ لَیْلَةِ النِّصْفِ مِنْ شَعْبَانَ قَالَ هِیَ لَیْلَةٌ یُعْتِقُ اللَّهُ فِیهَا الرِّقَابَ مِنَ النَّارِ وَ یَغْفِرُ فِیهَا الذُّنُوبَ الْکِبَارَ قُلْتُ فَهَلْ فِیهَا صَلَاةٌ زِیَادَةً عَلَی سَائِرِ اللَّیَالِی فَقَالَ لَیْسَ فِیهَا شَیْءٌ مُوَظَّفٌ وَ لَکِنْ إِنْ أَحْبَبْتَ أَنْ تَتَطَوَّعَ فِیهَا بِشَیْءٍ فَعَلَیْکَ بِصَلَاةِ جَعْفَرِ بْنِ أَبِی طَالِبٍ وَ أَکْثِرْ فِیهَا مِنْ ذِکْرِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ مِنَ الِاسْتِغْفَارِ وَ الدُّعَاءِ فَإِنَّ أَبِی کَانَ یَقُولُ الدُّعَاءُ فِیهَا مُسْتَجَابٌ
قُلْتُ لَهُ إِنَّ النَّاسَ یَقُولُونَ إِنَّهَا لَیْلَةُ الصِّکَاکِ فَقَالَ تِلْکَ لَیْلَةُ الْقَدْرِ فِی شَهْرِ رَمَضَانَ.

🍃 علیّ بن الحسن بن فضّال از پدرش نقل می کند که از امام رضا علیه السلام درباره شب نیمه شعبان سؤال کردم، پس فرمود:
آن شبی است که خداوند بندگان را از آتش آزاد می سازد. و در آن شب گناهان کبیره را می آمرزد.
پرسیدم: آیا برای آن شب نمازی زیادتر از سایر شب ها هست؟
فرمود: در آن شب چیزی که وظیفه ات باشد نیست، ولی اگر دوست داشتی که عملی را به دلخواه انجام بدهی، بر تو باد به نماز جعفر بن ابی طالب. و در آن شب فراوان ذکر خداوند عزّوجلّ و استغفار و دعا کن
که پدرم می فرمود:
دعا در آن شب مستجاب است
عرض کردم: مردم می گویند که آن شب «برات» است.
فرمود: آن شب قدر است در ماه رمضان.

📚 الأمالی للصدوق، ص ۱۷

🌹السلام علی القائم المنتظر
telegram.me/joinchat/CI8gfzxSsFym69DiX2XiLg
@sohof2

🌸فضیلت زیارت امام حسین علیه‌السلام در شب نیمه ماه شعبان

الإقبال، بِإِسْنَادِه إِلَی مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ دَاوُدَ بِإِسْنَادِهِ إِلَی ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ مُعَاوِیَةَ بْنِ وَهْبٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام قَالَ:
إذَا کَانَ أَوَّلُ یَوْمٍ مِنْ شَعْبَانَ نَادَی مُنَادٍ مِنْ تَحْتِ الْعَرْشِ یَا وَفْدَ الْحُسَیْنِ لَا تُخْلُوا لَیْلَةَ النِّصْفِ مِنْ شَعْبَانَ مِنْ زِیَارَةِ الْحُسَیْنِ فَلَوْ تَعْلَمُونَ مَا فِیهَا لَطَالَتْ عَلَیْکُمُ السَّنَةُ حَتَّی یَجِیءَ النِّصْفُ

🍃امام جعفر صادق علیه‌السلام:
روز اول ماه شعبان٬ ندا دهنده ای از پایین عرش ندا می دهد که ای وارد شدگان بر حسین علیه‌السلام (ای زوّار) شب نیمه ماه شعبان را از زیارت حسین (علیه‌السلام) خالی نگذارید. که اگر می دانستید چه (فضیلتی) در آن است! سال بر شما طولانی می گذشت تا اینکه نیمه (ماه شعبان) فرا رسد!

🌺نیمه شعبان مبارک باد
telegram.me/joinchat/CI8gfzxSsFym69DiX2XiLg
@sohof2

🏴🏳 آخرین دولت

1. امام باقر علیه السّلام فرمود: «دَوْلَتُنَا آخِرُ الدُّوَل‏»
دولت ما آخرین دولت ها است.

📚الغيبة للطوسی؛ ص472 - الإرشاد للمفید؛ ج‏2؛ ص385 - روضة الواعظين؛ ج‏2؛ ص265 - إعلام الورى ؛ ص462 - كشف الغمة؛ ج‏2؛ ص465 - سرور أهل الإيمان؛ ص68 - كتاب سليم بن قيس؛ ج‏2؛ ص908 (آدرسها برگرفته از نرم افزار جامع الاحادیث شرکت نوراست)

2. محمد بن ابی عمیر این شعر را با واسطه ی یکی از اصحاب از امام صادق علیه السلام نقل کرده است: «لِكُلِّ أُنَاسٍ دَوْلَةٌ يَرْقُبُونَهَا / وَ دَوْلَتُنَا فِي‏ آخِرِ الدَّهْرِ تَظْهَرُ»
هر گروهی دولتی دارند که در انتظار آن اند و ما را دولتی است که در پایان روزگار آشکار [یا غالب] می گردد.

📚الأمالي للصدوق؛ مجلس74؛ حدیث3

🌺🌸نیمه شعبان مبارک باد
@bawarha

⚠️ پیش از قیام قائم عج

مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنِ ابْنِ عِيسَى عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحَكَمِ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ الْخَزَّازِ عَنْ عُمَرَ بْنِ حَنْظَلَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام يَقُولُ‏
خَمْسُ عَلَامَاتٍ قَبْلَ قِيَامِ الْقَائِمِ
الصَّيْحَةُ وَ السُّفْيَانِيُّ وَ الْخَسْفُ وَ قَتْلُ النَّفْسِ الزَّكِيَّةِ وَ الْيَمَانِيُّ
فَقُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ إِنْ خَرَجَ أَحَدٌ مِنْ أَهْلِ بَيْتِكَ قَبْلَ هَذِهِ الْعَلَامَاتِ أَخْرُجُ مَعَهُ قَالَ لَا...

🍁 عمر بن حنظله گوید: شنیدم که امام جعفرصادق (علیه السلام) می فرمود:
پنج علامت قبل از قیام قائم می باشد:
1- صیحه (آسمانی)
2-سفیانی
3- فرو رفتگی (در بیداء)
4- کشته شدن نفس زکیه
5- یمانی
گفتم فدای شما بشوم، اگر کسی از اهل بیت شما قبل از این علامات خروج کرد، ما هم همراه او خروج کنیم؟
حضرت فرمود: نه!

📚 الكافي، (ط - الاسلاميه)، ج8، ص: 310. بحار الأنوار (ط - بيروت)، ج‏52، ص304.

برای توضیح بیشتر فراز اخیر ببینید:
telegram.me/sohof2/590

🌷اسلام جدید

رَوَى مُحَمَّدُ بْنُ عَجْلَانَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ:
«إذا قامَ القائِمُ عليه السلام، دَعَا النّاسَ إلَى الإِسلامِ جَديداً ، وهَداهُم إلى أمرٍ قَد دُثِرَ فَضَلَّ عَنهُ الجُمهورُ وَ إِنَّمَا سُمِّيَ الْقَائِمُ مَهْدِيّاً لِأَنَّهُ يَهْدِي إِلَى أَمْرٍ قَدْ ضَلُّوا عَنْهُ وَ سُمِّيَ بِالْقَائِمِ لِقِيَامِهِ بِالْحَق‏»

امام صادق عليه السلام:
«هنگامى كه قائم عليه السلام قيام مى‌كند، مردم را به اسلامى نو فرا مى‌خواند و آنان را به امرى از ياد رفته (پوشیده شده) هدايت مى‌كند، كه (همه) مردم از آن گمراه شده‌اند. قائم را از آن نظر مهدى گفته‏اند كه مردم را به آئينى كه از دست داده‏اند هدايت ميكند و او را بدان جهت قائم خوانده‏اند كه براى ابراز حق و ظهور آن قيام ميكند.»

📚الإرشاد ج 2 ص 383

👌این نوع روایات نشان می دهد که در گذر زمان، دین در نگاه مردم جدا تحریف می شود، در روایات مشابهی در مورد قائم عج آمده:
«چنان مى‏كند كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله رفتار مى‏كرد، آنچه قبل از او بوده همه را ويران مى‏كند- همان گونه كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله شالوده دوران جاهليّت را ويران ساخت- و اسلام را از نو آغاز مى‏كند.» (الغيبة للنعماني، ص: 231 و 233)

البته این به معنای بسته بودن راه شناخت حقیقت نیست، و چنانکه در اخبار متعددی آمده است، عمل به معارف کتاب و سنت و کسب معرفت و بصیرت از طریق این منابع نورانی وسیله نجات جویندگان حق است.
@sohof2

⚠️ سرگردان شدن شیعیان در آخرالزمان

امام علی بن ابی طالب(ع) در چندین روایت به این گرفتاری اشاره دارند.

🔸 عنْ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ ع قَالَ: لِلْقَائِمِ مِنَّا غَيْبَةٌ أَمَدُهَا طَوِيلٌ كَأَنِّي بِالشِّيعَةِ يَجُولُونَ جَوَلَانَ النَّعَمِ فِي غَيْبَتِهِ يَطْلُبُونَ الْمَرْعَى فَلَا يَجِدُونَهُ أَلَا فَمَنْ ثَبَتَ مِنْهُمْ عَلَى دِينِهِ وَ لَمْ يَقْسُ قَلْبُهُ لِطُولِ أَمَدِ غَيْبَةِ إِمَامِهِ فَهُوَ مَعِي فِي دَرَجَتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ ثُمَّ قَالَ ع إِنَّ الْقَائِمَ مِنَّا إِذَا قَامَ لَمْ يَكُنْ لِأَحَدٍ فِي عُنُقِهِ بَيْعَةٌ فَلِذَلِكَ تَخْفَى وِلَادَتُهُ وَ يَغِيبُ شَخْصُهُ.

برای قائم ما دوره غیبتی هست كه مدت زمان زیادی طول خواهد كشید.
گویی شیعیان را هم اكنون با چشم خود می بینم كه در آن دوره همانند گله ای بی سرپرست در دشت و صحرا پراكنده شده اند و دنبال سرپناه و محل امن و راحتی می گردند امّا آن را پیدا نمی كنند.
ای مردم! آگاه باشید در چنان شرایطی اگر كسی در دین خود ثابت قدم باشد و در نتیجه طولانی شدن دوره غیبت قلب او قساوت پیدا نكند در روز قیامت با من خواهد بود.

📚 كمال الدین و تمام النعمة، ص 303 به دو طریق و ص 480 به طریق دیگر.

👌بنا بر روایات دیگر در غیبت امام زمان(ع)، مردم آن چنان دچار حیرت و سرگردانی می شوند كه عده زیادی از آنان گمراه می گردند.
تنها كسانی كه به دامن عترت پیامبر اكرم(ص) چنگ بزنند نجات پیدا می كنند و در مسیر هدایت باقی می مانند. (ر.ک كتاب الغیبة للنعمانی، ص: 141، 152 و 159. الغیبة، شیخ طوسی، ص 338)
@sohof2

❌بیشتر از دروغ چیزی نیست!!
(شاهدی مهم بر روایات پیش)

از امیرالمؤمنین علی علیه السلام روایت است که فرمود:

«... إِنَّهُ سَيَأْتِي عَلَيْكُمْ مِنْ بَعْدِي زَمَانٌ لَيْسَ فِي ذَلِكَ الزَّمَانِ شَيْ‏ءٌ أَخْفَى مِنَ الْحَقِّ وَ لَا أَظْهَرَ مِنَ الْبَاطِلِ وَ لَا أَكْثَرَ مِنَ الْكَذِبِ عَلَى اللَّهِ تَعَالَى وَ رَسُولِهِ ص ...»

... پس از من زمانی بر شما خواهد آمد که چیزی پنهان تر از حق و آشکارتر از باطل و بیشتر از دروغ بر خدا و رسولش (ص) نیست ...

📚الكافي، دار الکتب الإسلامية، ج‏8، ص387؛ نهج البلاغة، خطبه 147

هدف رسوا کردن کسانی است که به نام دین دروغ می گویند. دروغ هایی از این قبیل:
http://www.rajanews.com/news/113819
در این راستا تا کنون در کانال «باور نکنید!» نیز مباحث زیادی به صورت رشته‌وار یا پراکنده مطرح شده و ان شاء الله ادامه خواهد یافت. از مدتی پیش نقد کتاب «نشان از بی نشان ها» را آغاز کرده‌اند: https://t.me/bawarnakon/511
مباحث پیشتر را در این جا بیابید:
https://t.me/bawarnakon/508
https://t.me/bawarnakon/507

🚫دروغی که سیاست‌بازان دوران، بر امام صادق علیه السلام بسته‌اند، و پیش از هر انتخابات بازنشرش می‌دهند!

(شخصی از امام صادق علیه السلام پرسید: بین دو حاکم در تردیدم، چه کنم؟
امام فرمودند: عادل،صادق، فقیه و با تقواترین را انتخاب کن.
- اگر به تشخیص نرسیدم؟ امام فرمودند: ببین افراد متدین به کدام مایلند؟ -اگر نفهمیدم؟
امام فرمودند: بنگر مخالفان آیین ما کدام را بیشتر می پسندند، او را کنار بگذار و ببین کدام بیشتر آن هارا خشمگین میکند، او را برگزین... اصول کافی، ج۱، ص68) (نمونه منبع)

برخی از افراد سطحی‌نگر نیز زیر آن افزوده اند: «امام صادق اگر بود به چه کسی رای می داد؟»
_______
🔺گمان می‌کردم که با وجود نقدهایی که بر این ترجمه مغرضانه معیوب از مقبوله عمر بن حنظله نوشته شده (نمونه)، در این دوره انتخاباتی قدری کم‌تر نشر دهند، اما متأسفانه باز این تحریف آشکار بسیار زیاد پخش می‌شود! بسیاری از طلاب و متدینین هم که البته آشنایی با حدیث ندارند، به این‌جا که می‌رسند، بی‌درنگ و بدون اندیشه یاد نشر معارف می‌افتند!

متن حقیقی روایت چنین است:
t.me/sohof2/686

- اصل روایت از ابتدا تا انتها درباره منازعه و قضاوت میان دو نفر از شیعه در دوران «تقیه» و «حکومت طاغوت» است. متیقن از تعبیر حاکم و حکم کننده نیز در روایت بی‌شک قاضی است. آخر اصحاب امام صادق را در زمان خفقان حکومت آن دوره چه رسد که بخواهند حکمران تعیین کنند؟ هم‌چنان‌که در آیات و روایات و لغت حکم برای قضات هم به کار رفته، در روایت مشابهی به جای تعبیر حاکم نیز «قاضی» آمده است.

- بنا بر نص روایت قاضی در این جا به تراضی دو طرف نزاع انتخاب می‌شود، و الا در نبود اتفاق طرفین می‌تواند متعدد باشد، و سپس حکم یکی‌شان بنا بر معیارهایی ترجیح داده می‌شود! این کجا و حکمران کجا؟

- بخش بزرگی از روایت در بحث ملاک‌های ترجیح دادن حکم یکی از دو قاضی است. مگر برای حکمران چنین فرضی قابل تصور است؟

- در نهایت اگر با مرجّحات اختلاف رفع نشد باید توقف کرد تا امام را دید و از او پرسید و شبهه را رفع کرد. اگر بحث حکمران و ولی مطلق بود، مگر او اجازه توقف می‌داد؟

- در بحث مرجّحات سخن از این است که دو قاضی هر یک به حدیثی استناد می‌کنند که با هم معارض است؛ یعنی مبنای حکم آن دو صرفاً روایت است، نه رأی و اجتهاد. از آن زمان که بگذریم، در این دوره کدام حاکم قوانینش صرفاً برگرفته از کتاب و سنت است؟! چنان‌که واضح است در کشور ما هم امروزه اکثر قوانین توسط غیر فقیهان تصویب می‌شود، و بخش عمده آن ها در نهایت به تصویب یک فقیه هر چند غیر اعلم (مانند فقهای شورای نگهبان) هم نمی‌رسد.

- موضوع حدیث اختلاف دو نفر مؤمن امامی است، نه اختلاف بین هر دو نفر با هر مذهب و مرام. چنان‌که اهالی یک کشور چنین شرایطی ندارند.

- منظور از «عامه» در بحث مخالفت حدیث با عامه در روایات، اهل سنت هستند، و وجه ترجیح چنین حدیثی نیز «تقیه‌ای نبودن» و مشابه آن است، و ربطی به داستان سرایی ترجمه جعلی ندارد.

- و در نهایت ناشران این مطالب مگر نمی‌دانند امام اگر بودند، به حکم امامت اشخاص صالح را بر جای خود می گماشتند؟! آیا اینان علم الهی امام را در کنار انتخاب علیل و نا آگاهانه نورسان و دگراندیشان و هر قشری از جامعه قرار می‌دهند؟!

👈لطفاً نشر دهید، تا از احادیث اهل بیت ع سوء استفاده نشود!
@sohof2

✅ متن اصلی روایت عمر بن حنظله در بحث قضاوت:

مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَيْنِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَحْيَى عَنْ دَاوُدَ بْنِ الْحُصَيْنِ عَنْ عُمَرَ بْنِ‏ حَنْظَلَةَ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع عَنْ رَجُلَيْنِ مِنْ أَصْحَابِنَا بَيْنَهُمَا مُنَازَعَةٌ فِي دَيْنٍ أَوْ مِيرَاثٍ فَتَحَاكَمَا إِلَى السُّلْطَانِ وَ إِلَى الْقُضَاةِ أَ يَحِلُّ ذَلِكَ قَالَ مَنْ تَحَاكَمَ إِلَيْهِمْ فِي حَقٍّ أَوْ بَاطِلٍ فَإِنَّمَا تَحَاكَمَ إِلَى الطَّاغُوتِ وَ مَا يَحْكُمُ لَهُ فَإِنَّمَا يَأْخُذُ سُحْتاً وَ إِنْ كَانَ حَقّاً ثَابِتاً لِأَنَّهُ أَخَذَهُ بِحُكْمِ الطَّاغُوتِ وَ قَدْ أَمَرَ اللَّهُ أَنْ يُكْفَرَ بِهِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى‏ يُرِيدُونَ أَنْ يَتَحاكَمُوا إِلَى الطَّاغُوتِ‏ وَ قَدْ أُمِرُوا أَنْ يَكْفُرُوا بِهِ‏ قُلْتُ فَكَيْفَ يَصْنَعَانِ قَالَ يَنْظُرَانِ إِلَى مَنْ كَانَ مِنْكُمْ مِمَّنْ قَدْ رَوَى حَدِيثَنَا وَ نَظَرَ فِي حَلَالِنَا وَ حَرَامِنَا وَ عَرَفَ أَحْكَامَنَا فَلْيَرْضَوْا بِهِ حَكَماً فَإِنِّي قَدْ جَعَلْتُهُ عَلَيْكُمْ حَاكِماً فَإِذَا حَكَمَ بِحُكْمِنَا فَلَمْ يَقْبَلْهُ مِنْهُ فَإِنَّمَا اسْتَخَفَّ بِحُكْمِ اللَّهِ وَ عَلَيْنَا رَدَّ وَ الرَّادُّ عَلَيْنَا الرَّادُّ عَلَى اللَّهِ وَ هُوَ عَلَى حَدِّ الشِّرْكِ بِاللَّهِ قُلْتُ فَإِنْ كَانَ كُلُّ رَجُلٍ اخْتَارَ رَجُلًا مِنْ أَصْحَابِنَا فَرَضِيَا أَنْ يَكُونَا النَّاظِرَيْنِ فِي حَقِّهِمَا وَ اخْتَلَفَا فِيمَا حَكَمَا وَ كِلَاهُمَا اخْتَلَفَا فِي حَدِيثِكُمْ قَالَ الْحُكْمُ مَا حَكَمَ بِهِ أَعْدَلُهُمَا وَ أَفْقَهُهُمَا وَ أَصْدَقُهُمَا فِي الْحَدِيثِ وَ أَوْرَعُهُمَا وَ لَا يَلْتَفِتْ إِلَى مَا يَحْكُمُ بِهِ الْآخَرُ قَالَ قُلْتُ فَإِنَّهُمَا عَدْلَانِ مَرْضِيَّانِ عِنْدَ أَصْحَابِنَا لَا يُفَضَّلُ وَاحِدٌ مِنْهُمَا عَلَى الْآخَرِ قَالَ فَقَالَ يُنْظَرُ إِلَى مَا كَانَ مِنْ رِوَايَتِهِمْ عَنَّا فِي ذَلِكَ الَّذِي حَكَمَا بِهِ الْمُجْمَعَ عَلَيْهِ مِنْ أَصْحَابِكَ فَيُؤْخَذُ بِهِ مِنْ حُكْمِنَا وَ يُتْرَكُ الشَّاذُّ الَّذِي لَيْسَ بِمَشْهُورٍ عِنْدَ أَصْحَابِكَ فَإِنَّ الْمُجْمَعَ عَلَيْهِ لَا رَيْبَ فِيهِ وَ إِنَّمَا الْأُمُورُ ثَلَاثَةٌ أَمْرٌ بَيِّنٌ رُشْدُهُ فَيُتَّبَعُ وَ أَمْرٌ بَيِّنٌ غَيُّهُ فَيُجْتَنَبُ وَ أَمْرٌ مُشْكِلٌ يُرَدُّ عِلْمُهُ إِلَى اللَّهِ وَ إِلَى رَسُولِهِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص حَلَالٌ بَيِّنٌ وَ حَرَامٌ بَيِّنٌ وَ شُبُهَاتٌ بَيْنَ ذَلِكَ فَمَنْ تَرَكَ الشُّبُهَاتِ نَجَا مِنَ الْمُحَرَّمَاتِ وَ مَنْ أَخَذَ بِالشُّبُهَاتِ ارْتَكَبَ الْمُحَرَّمَاتِ وَ هَلَكَ مِنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُ قُلْتُ فَإِنْ كَانَ الْخَبَرَانِ عَنْكُمَا مَشْهُورَيْنِ قَدْ رَوَاهُمَا الثِّقَاتُ عَنْكُمْ قَالَ يُنْظَرُ فَمَا وَافَقَ حُكْمُهُ حُكْمَ الْكِتَابِ وَ السُّنَّةِ وَ خَالَفَ الْعَامَّةَ فَيُؤْخَذُ بِهِ وَ يُتْرَكُ مَا خَالَفَ حُكْمُهُ حُكْمَ الْكِتَابِ وَ السُّنَّةِ وَ وَافَقَ الْعَامَّةَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ أَ رَأَيْتَ إِنْ كَانَ الْفَقِيهَانِ عَرَفَا حُكْمَهُ مِنَ الْكِتَابِ وَ السُّنَّةِ وَ وَجَدْنَا أَحَدَ الْخَبَرَيْنِ مُوَافِقاً لِلْعَامَّةِ وَ الْآخَرَ مُخَالِفاً لَهُمْ بِأَيِّ الْخَبَرَيْنِ يُؤْخَذُ قَالَ مَا خَالَفَ الْعَامَّةَ فَفِيهِ الرَّشَادُ فَقُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ فَإِنْ وَافَقَهُمَا الْخَبَرَانِ جَمِيعاً قَالَ يُنْظَرُ إِلَى مَا هُمْ إِلَيْهِ أَمْيَلُ حُكَّامُهُمْ وَ قُضَاتُهُمْ فَيُتْرَكُ وَ يُؤْخَذُ بِالْآخَرِ قُلْتُ فَإِنْ وَافَقَ حُكَّامُهُمُ الْخَبَرَيْنِ جَمِيعاً قَالَ إِذَا كَانَ ذَلِكَ فَأَرْجِه حَتَّى تَلْقَى إِمَامَكَ فَإِنَّ الْوُقُوفَ عِنْدَ الشُّبُهَاتِ خَيْرٌ مِنَ الِاقْتِحَامِ فِي الْهَلَكَاتِ.

📚 الكافي، نشر الإسلامية، ج‏1، صص67 و 68

عمر بن‏ حنظله‏ گويد: از امام ششم (ع) پرسيدم: دو مرد از هم مذهبان ما درباره دين يا ارث اختلاف كنند، نزد سلطان وقت يا قاضيان معروف به محاكمه روند، آيا حلال است اين كار؟ فرمود: هر كه به حق يا ناحق نزد آنها به محاكمه رود پيش طاغوت به محاكمه رفته با اينكه خدا فرمان داده به طاغوت كفر ورزند و پشت كنند، خداى تعالى فرمايد (23 سوره 4): «مى‏خواهند پيش طاغوت به محاكمه روند با اينكه دستور دارند بدان كافر باشند» عرض كردم: پس چه كنند؟ فرمود: متوجه شوند به يكى از شماها كه حديث ما را روايت كند و در حلال و حرام ما نظر دارد و احكام ما را مى‏داند و به حكميت او راضى شوند كه او را حاكم شماها مقرر ساختم و اگر طبق حكم ما قضاوت كند و از او نپذيرد همانا حكم ما را سبك شمرده و ما را رد كرده و راد بر ما بر خدا رد كرده و اين خود در مرز شرك به خدا است. گفتم: اگر هر كدام شخصى را حكم ساخت و راضى شدند كه آن دو شخصى ناظر در حق آنها باشند و آن دو حكم حكم مختلف دادند و هر دو حديث از شما دارند و حديث‏ها مختلف‏ هستند؟ فرمود: حكم آن درست است كه عادلتر و فقيه‏تر و در نقل حديث راستگوتر و با تقوى‏تر است و به حكم آن ديگرى توجه نشود. گفتم: هر دو در نظر اصحاب ما عادلند و پيش شيعه رضايت بخشند و بر هم برترى و مزيتى ندارند. فرمود: به آن روايتى توجه شود كه از ما نقل شده و مدرك حكم آنها است، به هر كدام از دو روايت كه مورد اتفاق شيعه است عمل شود و آن روايت شاذ و غير معروف نزد شيعه ترك شود، زيرا در روايت مورد اتفاق ترديدى نيست و همانا امور بر سه گونه است: امرى كه روشن است درست و حق است، بايد پيروى شود. و امرى كه معلوم است ناحق است و گمراهى است بايد از آن اجتناب شود. و امر مشكلى كه بايد به خدا و رسولش برگردد، رسول خدا (ص) فرمود: حلالى است روشن و حرامى است روشن و در بين اين امور مشتبهى هم هست، هر كه مورد شبهه را ترك كرد، از محرمات نجات يافته و هر كه بدان اخذ كرد و در نتيجه مرتكب حرام شود و ندانسته هلاك گردد. گفتم: اگر هر دو روايت از شما مشهورند و رجال موثق هر دو را نقل كردند از قول شما؟ فرمود: توجه شود هر كدام با قرآن و سنت موافق است و با عامه مخالف است بدان عمل شود و آن كه حكمش بر خلاف قرآن و سنت و موافق عامه است ترك شود. گفتم: قربانت، اگر دو تن فقيه حكم، هر دو حكم خود را موافق كتاب و سنت تشخيص دهند ولى يكى از دو خبر مدرك‏ حكم موافق عامه است و ديگرى مخالف عامه به كدام از دو خبر عمل شود؟ فرمود: آنكه مخالف عامه است مايه رشد و هدايت است. عرض كردم: قربانت، اگر هر دو خبر موافق عامه هستند (يعنى هر كدام موافق يكى از مذاهب عامه است)؟ فرمود: توجه شود هر كدام بيشتر مورد ميل حكام و قضاتند ترك شود و به ديگرى عمل شود. گفتم: اگر هر دو از اين نظر برابر باشند و مورد ميل حكام باشند؟ فرمود: اگر چنين باشد، بايد صبر كنى تا حضور امام برسى زيرا توقف در مورد اشتباه بهتر از افتادن در هلاكت است. (ترجمه كمره‏اى ؛ ج‏1 ؛ ص197)
@sohof2

🔺 به چه کسی رای بدهیم؟

این سؤال را فراوان می پرسند. اما به نظرم به جای تعیین مصداق بهتر است قدری در ملاک ها تامل نماییم. و به جای ماهی دادن، ماهی گیری بیاموزیم، بلکه مهمتر از آن ماهی شناسی را!
هرچند اکثر مردم بنا بر نگاه سطحی راحت به صلاحیت یک شخص خاص جزم پیدا می کنند و گاه هم بعد از مدتی به او ناسزا می دهند، و شواهد آن نیز بسیار است. اما در بررسی تحقیقی و مفصل، قضاوت سخت است.
بنظرم این نوع بحث های کلان صدها جهت دارد، که چه بسا عموم مردم به جهات انگشت شماری اعتنا داشته باشند. شاید بعضی فکر کنند این گفتار مته بر خشخاش گذاشتن است، ولی احتمالاً اگر قدری از تأثیر بحث های ریشه ای تر را ببینند، نظر ایشان تغییر نماید.
و البته قصد بحث طولانی در اینجا ندارم، و جای آن هم نیست. اما برای اینکه تلنگری برای اندیشیدن عمیق تر باشد، به عنوان نمونه چند سوال ساده مطرح می کنم که البته پاسخ آن محل اختلاف است:
- حکومت مطلوب از نظر اسلام چه نوع حکومتی است؟
- تعیین آن به دست چه کسی است؟
- آیا مردم توان تعیین شرایط حاکم را دارند؟
- ملاک در مشروعیت یک قانون چیست؟
- حدود اختیارات حاکم چیست؟ و چرا؟
- حکومت مطلوب الهی در چه شرایطی قابل اعمال است؟
- بر فرض بود و نبود شرایط وظیفه مومنین چیست؟
- در تعارض شرایط و ویژگی های افراد از جهات اعتقادی، فقهی، اخلاقی، مدیریت سیاسی، مدیریت اقتصادی، و دیگر جهات ترجیح با چه مسائلی است؟
و...

آیا می شود کسی این دست سوالات ابتدایی را حل نکند و بنشیند پله آخر و بگوید می خواهم حاکم و قانون گذار تعیین کنم؟!

به نظرم تحقیق و تامل در این جهات برای تصمیم گیری بهتر در آینده می تواند مفید باشد، و البته از راهش.

يَا كُمَيْلُ لَا تَأْخُذْ إِلَّا عَنَّا تَكُنْ‏ مِنَّا
🔸 اى كميل جز از ما مگير تا از ما باش. (تحف العقول: 171)
@sohof2

⚠️ وعده های دروغین

نامه معاویه در ترغیب مردم بصره و پیوستن به او و بالا بردن بخشش ها از بیت المال

بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم‏، من عبد اللَّه معاوية أمير المؤمنين الى من قرئ عليه كتابي هذا من المؤمنين و المسلمين من أهل البصرة... ٍ إِنَّكُمْ إِنْ جَامَعْتُمُونَا طَفِئَتِ النَّائِرَةُ وَ اجْتَمَعَتِ الْكَلِمَةُ وَ اسْتَقَامَ أَمْرُ هَذِهِ الْأُمَّة... إِنَّ لَكُمْ عَلَيَّ أَنْ أَعْمَلَ فِيكُمْ بِالْكِتَابِ وَ أَنْ أُعْطِيَكُمْ فِي السُّنَّةِ عَطَاءَيْنِ وَ لَا أَحْتَمِلَ فَضْلًا مِنْ فَيْئِكُمْ عَنْكُمْ أَبَداً فَنَازِعُوا إِلَى مَا تُدْعَوْنَ إِلَيْهِ رَحِمَكُمُ اللَّهُ وَ قَدْ بَعَثْتُ إِلَيْكُمْ رَجُلًا مِنَ النَّاصِحِينَ وَ كَانَ مِنْ أُمَنَاءِ خَلِيفَتِكُمُ الْمَظْلُومِ ابْنِ عَفَّانَ وَ عُمَّالِهِ وَ أَعْوَانِهِ عَلَى الْهُدَى وَ الْحَقِّ جَعَلَنَا اللَّهُ وَ إِيَّاكُمْ مِمَّنْ يُجِيبُ إِلَى الْحَقِّ وَ يَعْرِفُهُ وَ يُنْكِرُ الْبَاطِلَ وَ يَجْحَدُهُ وَ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ. فَلَمَّا قُرِئَ عَلَيْهِمُ الْكِتَابُ قَالَ عُظَمَاؤُهُمْ: سَمِعْنَا وَ أَطَعْنَا.

از بندۀ خدا معاویه، امیرالمؤمنین، به هر کس که این نامه بر او خوانده شود...
اگر شما در جمع‌ ما آیید، آتش این فتنه فرو خواهد نشست و کارِ این امت درست خواهد شد.
... تعهد می‌دهم که در میان شما به کتاب خدا عمل کنم و هر سال به شما از بودجه عمومی دو برابر دهم و شما را برای همیشه از مالیات معاف کنم.
پس به سرعت دعوت ما را اجابت کنید و به ما بپیوندید، خدا شما را مورد رحمت قرا دهد.
خداوند ما را و شما را از کسانی قرار دهد که به ندای حق پاسخ می‌دهند، و آن را به رسمیت می‌شناسند، و باطل را ناپسند میشمارند...
پس چون نامه بر آنان خوانده شد، گفتند شنیدیم و اطاعت کردیم!

📚 الغارات، ابواسحاق ثقفی، ج ۲، ص ۳۸۵

اما می دانیم در پی این عبارات دلربای معاویه لعنه الله، شدیدترین ظلم ها و غارت ها توسط او در مملکت اسلامی بود.
این است که در سخنی از امیر مؤمنان ع آمده است:
🔸 فَالْحَقُّ أَوْسَعُ الْأَشْيَاءِ فِي‏ التَّوَاصُفِ وَ أَضْيَقُهَا فِي التَّنَاصُف‏ (نهج البلاغة، صبحي صالح، ص: 333)
حقّ فراخترين چيزها است هنگام توصیف و گفتگو از آن، و تنگ‏ترين و سخت ترین چيزها است، هنگام عمل و برخورد منصفانه! (حقّ را موقع گفتار بسيار به زبان مى‏آورند، ولى هنگام عمل به كار نمى‏برند.)
@sohof2