💠 ارزش فقاهت و زهد

امام جعفر صادق صلوات الله علیه:
اِذا اَرادَ اللّه ُبِعَبْدٍ خَيْرا زَهَّدَهُ فِى الدُّنْيا وَ فَقَّهَهُ فِى الدِّينِ وَ بَصَّرَهُ عُيوبَها وَ مَنْ اوتِيَهُنَّ فَقَدْ اوتىَ خَيْرَ الدُّنْيا وَ الآْخِرَةِ؛

🔸هرگاه خداوند خير بنده اى را بخواهد، او را بى رغبت به دنيا، آگاه در دين، و داناى به عيوبش مى گرداند؛
به چنين كسى خير دنيا و آخرت داده شده است.

📚 الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏2، ص: 130، الأمالي (للطوسي)، ص: 531، مكارم الأخلاق، ص: 463. و به نحو مختصر تر در الکافي، ج‏1، ص: 32. و الأمالي (للمفيد)، ص: 158 و مشكاة الأنوار في غرر الأخبار، ص: 132 عن المحاسن.

فقه به معناي فهم عميق (دين) است. در مورد معناي زهد هم كلام منقول از امیرالمومنین علي عليه السّلام بسيار مفيد است:

🔸«زهد» ما بين دو كلمه از قرآن است. خداوند فرمايد: «تا بر آنچه از دست داده ايد تأسّف مخوريد، و بدانچه دست يافته ايد شادمان (و غره) نگرديد». و آن كه بر گذشته تأسّف نخورَد و بر آنچه دست يافته شادمان نگردد زاهد كامل است.

📚 نهج البلاغه، حکمت 431
@sohof2

📜علم و مال 💰

در ادامه روایت کامل تر خطبه بالا از امیر المؤمنین ع آمده است:

... اعْلَمُوا أَنَّ كَثْرَةَ الْمَالِ مَفْسَدَةٌ لِلدِّينِ مَقْسَاةٌ لِلْقُلُوبِ‏ وَ أَنَّ كَثْرَةَ الْعِلْمِ وَ الْعَمَلَ بِهِ مَصْلَحَةٌ لِلدِّينِ وَ سَبَبٌ إِلَى الْجَنَّةِ وَ النَّفَقَاتُ تَنْقُصُ الْمَالَ وَ الْعِلْمُ يَزْكُو عَلَى إِنْفَاقِهِ‏ فَإِنْفَاقُهُ بَثُّهُ إِلَى حَفَظَتِهِ وَ رُوَاتِه‏...

بدانيد كه ثروت زياد مايه تباهى دين و قساوت قلب است، و علم زياد بشرط عمل باعث اصلاح دين و رسيدن به بهشت است، مال با مصرف كاهش پذيرد و علم فزون گردد، انفاق علم نشر آن در حافظان و راويان است. بدانيد كه همنشينى و پيروى عالم دينى است كه خدا بر آن پاداش دهد...

📚 تحف العقول، ص: 200، مشكاة الأنوار في غرر الأخبار، ص: 138
@sohof2

🌺 راه های حفظ و ماندگاری دانش

در رابطه حفظ و تثبيت علم، مطالب زير را در روايات يافتم، که البته تجربه شخصي ما نيز کاملا موافق با آن است. و در جايي که اين موارد رعايت نمي شود معمولا علم باقي نمي ماند!

1⃣ فحص و جست و جو و پرسش:
چنانچه براي رسيدن به مطلبي تحقيق و جست و جو کنيد و با سوال و بررسي به نتيجه بررسيد، مطلب براي شما ماندگار تر خواهد بود.

در روايت زير فحص کردن (مایه) حفظ علم شمرده شده است:
الكافي، ج‏1، ص: 48/ 2- العِدَّة عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ نُوحِ بْنِ شُعَيْبٍ النَّيْسَابُورِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الدِّهْقَانِ عَنْ دُرُسْتَ بْنِ أَبِي مَنْصُورٍ عَنْ عُرْوَةَ ابْنِ أَخِي شُعَيْبٍ الْعَقَرْقُوفِيِ‏ عَنْ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع يَقُولُ كَانَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع يَقُولُ‏ يَا طَالِبَ الْعِلْمِ إِنَّ الْعِلْمَ ذُو فَضَائِلَ كَثِيرَةٍ فَرَأْسُهُ التَّوَاضُعُ وَ عَيْنُهُ الْبَرَاءَةُ مِنَ الْحَسَدِ وَ أُذُنُهُ الْفَهْمُ وَ لِسَانُهُ الصِّدْقُ وَ حِفْظُهُ الْفَحْصُ وَ قَلْبُهُ حُسْنُ النِّيَّةِ وَ عَقْلُهُ مَعْرِفَةُ الْأَشْيَاءِ وَ الْأُمُورِ وَ يَدُهُ الرَّحْمَةُ وَ رِجْلُهُ زِيَارَةُ الْعُلَمَاءِ وَ هِمَّتُهُ السَّلَامَةُ وَ حِكْمَتُهُ الْوَرَعُ وَ مُسْتَقَرُّهُ النَّجَاةُ وَ قَائِدُهُ الْعَافِيَةُ وَ مَرْكَبُهُ الْوَفَاءُ وَ سِلَاحُهُ لِينُ الْكَلِمَةِ وَ سَيْفُهُ الرِّضَا وَ قَوْسُهُ الْمُدَارَاةُ وَ جَيْشُهُ مُحَاوَرَةُ الْعُلَمَاءِ وَ مَالُهُ الْأَدَبُ وَ ذَخِيرَتُهُ اجْتِنَابُ الذُّنُوبِ وَ زَادُهُ الْمَعْرُوفُ وَ مَاؤُهُ الْمُوَادَعَةُ وَ دَلِيلُهُ الْهُدَى- وَ رَفِيقُهُ مَحَبَّةُ الْأَخْيَارِ.
🔸 امير المؤمنين عليه السلام: اى دانشجو همانا دانش امتيازات بسيارى دارد (اگر بانسان كاملى تشبيه شود) سرش تواضع است، چشمش بى‏رشكى، گوشش فهميدن، زبانش راست گفتن حافظه‏اش كنجكاوى، دلش حسن نيت، خردش شناختن اشياء و امور، دستش رحمت، پايش ديدار علما همتش سلامت، حكمتش پرهيزكارى، قرارگاهش رستگارى، جلودارش عافيت، مركبش وفا، اسلحه‏اش نرم زبانى، شمشيرش رضا، كمانش مدارا، لشكرش گفتگوى با علماء، ثروتش ادب، پس اندازش دورى از گناه، توشه‏اش نيكى، آشاميدنيش سازگارى، رهبرش هدايت، رفيقش دوستى نيكان.

🔸 در روایت دیگری نیز پرسش کلید گنجینه های علم شمرده شده است. (تحف العقول، ص: 41، الخصال، ج‏1، ص: 245، عيون أخبار الرضا عليه السلام، ج‏2، ص: 28، المجازات النبوية، ، ص: 200، كنز الفوائد، ج‏2، ص: 107.)

2⃣ نوشتن احاديث و علم
الكافي، ج‏1، ص: 52/ 8- عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ الْمَدَنِيِّ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ حُسَيْنٍ الْأَحْمَسِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: الْقَلْبُ يَتَّكِلُ عَلَى الْكِتَابَةِ.
🔸امام صادق عليه السلام: دل بنوشته اطمينان پيدا ميكند.

الكافي، ج‏1، ص: 52/ 9- الْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ مُعَلَّى بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ الْوَشَّاءِ عَنْ عَاصِمِ بْنِ حُمَيْدٍ عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع يَقُولُ‏ اكْتُبُوا فَإِنَّكُمْ لَا تَحْفَظُونَ حَتَّى تَكْتُبُوا.
🔸و فرمود: احاديث را بنويسيد زيرا تا ننويسيد حفظ نميكنيد.

المجازات النبوية، ص: 174 و تحف العقول، ص: 36 عن أَمِير الْمُؤْمِنِينَ ع قَالَ ص‏ قَيِّدُوا الْعِلْمَ‏ بِالْكِتَابِ.
🔸علم را با نوشتن در بند کشيد.
@sohof2

3⃣ مذاکره حديث
چنانکه پيشتر گذشت، بنا بر روايات ثمره زيارت شيعيان از يکديگر احياء أمر و احاديث اهل بيت ع است.

الكافي، ج‏1، ص: 41/ 7- مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ أَبِي الْجَارُودِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ ع يَقُولُ‏ رَحِمَ اللَّهُ عَبْداً أَحْيَا الْعِلْمَ قَالَ قُلْتُ وَ مَا إِحْيَاؤُهُ قَالَ أَنْ يُذَاكِرَ بِهِ أَهْلَ الدِّينِ وَ أَهْلَ الْوَرَعِ.
🔸ابو جارود گويد شنيدم امام باقر عليه السلام ميفرمود: خدا رحمت كند بنده‏ئى را كه علم را زنده كند. گفتم زنده كردن علم چيست؟ فرمود: اينست كه با اهل دين و اهل پرهيزكارى مذاكره شود.

كنز الفوائد، ج‏2، ص: 32 عَنْ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ ع أَنَّهُ قَالَ: تَزَاوَرُوا وَ تَذَاكَرُوا الْحَدِيثَ إِنْ لَا تَفْعَلُوا يَدْرُسْ‏
🔸يکديگر را زيارت کنيد و به مذاکره حديث بپردازيد، و اگر اين چنين نکنيد مندرس مي شود.

الخصال، ج‏1، ص: 22/ 77 أَبِي عَنْ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ حُمْرَانَ عَنْ خَيْثَمَةَ قَالَ: قَالَ لِي أَبُو جَعْفَرٍ ع تَزَاوَرُوا فِي بُيُوتِكُمْ فَإِنَّ ذَلِكَ حَيَاةٌ لِأَمْرِنَا رَحِمَ اللَّهُ عَبْداً أَحْيَا أَمْرَنَا.
🔸يکديگر را در خانه هايتان زيارت کنيد، که اين موجب حيات امر ماست. خدا رحمت کند بنده اي را که امر ما را زنده کند.

4⃣ عمل به علم و کار بردي کردن آن:
الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏1، ص: 44 بَابُ اسْتِعْمَالِ الْعِلْمِ‏
ح2- مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ جَابِرٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: الْعِلْمُ مَقْرُونٌ إِلَى الْعَمَلِ فَمَنْ عَلِمَ عَمِلَ وَ مَنْ عَمِلَ عَلِمَ وَ الْعِلْمُ يَهْتِفُ بِالْعَمَلِ فَإِنْ أَجَابَهُ وَ إِلَّا ارْتَحَلَ‏ عَنْهُ.
🔸امام صادق عليه السلام فرمود: علم با عمل همدوش است (نجات و رستگارى انسان بهر دو مربوط است) هر كه بداند بايد عمل كند و هر كه عمل كند بايد بداند، علم عمل را صدا زند اگر پاسخش گويد بماند و گر نه كوچ كند (مثلا كسى كه ميداند اطاعت خدا خوبست و لازم گويا همان دانستن او را بزبان حال صدا ميزند و ميگويد تو كه ميدانى اطاعت خدا خوبست اطاعت كن، اگر فرمان برد علمش ثابت و برجا ماند و گر نه با شك و شبهه و فراموشى از ميان برود).

ح3 - عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ الْقَاسَانِيِّ عَمَّنْ ذَكَرَهُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْقَاسِمِ الْجَعْفَرِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: إِنَّ الْعَالِمَ إِذَا لَمْ يَعْمَلْ بِعِلْمِهِ زَلَّتْ مَوْعِظَتُهُ عَنِ الْقُلُوبِ كَمَا يَزِلُّ الْمَطَرُ عَنِ الصَّفَا.
🔸و فرمود: چون عالم بعلم خويش عمل نكند اندرزش از دلهاى شنوندگان بلغزد چنان كه باران از سنگ صاف بلغزد.

مي گويم: در نظام آموزشي ما، گذشته از ضعف هاي محتوايي، اشکال بزرگي که وجود دارد، اين است که بسياري از مطالب بيشتر براي نمره خوانده مي شود، و از آن استفاده نمي شود، و لذا پس از امتحان خيلي زود آن اطلاعات از ذهن دانش آموز و دانشجو مي رود.

نکات ديگري نيز به نظر مي رسد، از جمله در يافتن اهميت دانش حديث، که دغدغه آن خود در تلاش بيشتر براي حفظ آن بسيار مؤثر است.

الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏1، ص: 35/ 5- الْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ سَعْدٍ رَفَعَهُ عَنْ أَبِي حَمْزَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ ع قَالَ: لَوْ يَعْلَمُ النَّاسُ مَا فِي‏ طَلَبِ‏ الْعِلْمِ‏ لَطَلَبُوهُ وَ لَوْ بِسَفْكِ الْمُهَجِ‏ وَ خَوْضِ اللُّجَج‏...
🔸 اگر مردم بدانند در طلب علم چه فايده‏ايست آن را ميطلبند اگر چه با ريختن خون (خود یا...) و فرورفتن در گردابها باشد...
@sohof2

⚠️جلسه حسرت

حُمَيْدُ بْنُ زِيَادٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ سَمَاعَةَ عَنْ وُهَيْبِ بْنِ حَفْصٍ عَنْ أَبِي بَصِيرٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: مَا اجْتَمَعَ فِي مَجْلِسٍ قَوْمٌ لَمْ يَذْكُرُوا اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ وَ لَمْ يَذْكُرُونَا إِلَّا كَانَ ذَلِكَ الْمَجْلِسُ حَسْرَةً عَلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ثُمَّ قَالَ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ ع‏ إِنَّ ذِكْرَنَا مِنْ‏ ذِكْرِ اللَّهِ وَ ذِكْرِ عَدُوِّنَا مِنْ ذِكْرِ الشَّيْطَانِ.

🔸حضرت صادق عليه السّلام:
هيچ مردمى، در انجمنى فراهم نشوند كه در آن ذكر خداى عز و جل و ذكر ما نباشد جز اينكه آن انجمن در روز قيامت مايه حسرت و افسوس آنان باشد، سپس فرمود: (پدرم) حضرت ابو جعفر عليه السّلام فرمود: همانا ذكر ما ذكر خدا است و ذكر دشمن ما ذكر شيطان است.

📚 الكافي، ج‏2، ص: 497 بَابُ مَا يَجِبُ مِنْ ذِكْرِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فِي كُلِّ مَجْلِسٍ‏ ح2 و نیز ر.ک همان، ح5 و ص: 496 / ح1.
@sohof2

◾️امام مهربان،سپر بلای امت

✨ عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِنَا عَنْ أَبِي الْحَسَنِ مُوسَى ع قَالَ: إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ غَضِبَ عَلَى الشِّيعَةِ فَخَيَّرَنِي نَفْسِي أَوْ هُمْ فَوَقَيْتُهُمْ وَ اللَّهِ بِنَفْسِي

🔸شیخ کلینی رحمه الله از حضرت موسی بن جعفر صلوات الله علیهما نقل کرده است که فرمودند:
همانا خداوند (بخاطر گناه شیعه، در نشر اسرار ائمه ع یا...) بر آنها غضب نمود و مرا مخیر نمود که عقوبت را از طرف آنها تحمل کنم و یا خود آنها عقوبت شوند، بخدا قسم من آن را به جان خود خریدم و شیعیانم را حفظ کردم.

📚 الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏1، ص: 260 ح5

علامه مجلسی ره:
این غضب یا به این جهت بود که شیعیان تقیّه را ترک کرده و امامت آن امام را آشکار کرده‌اند؛ سپس هارون الرشید مردد ماند بین این‌که شیعیان و تابعان آن امام را بکشد یا این‌که آن امام را زندانی کرده و او را به شهادت برساند. پس امام برای شیعیان خود دعا کرده و بلا را برای خود خواستند، یا ...

📚 مرآة العقول في شرح أخبار آل الرسول، ج‏3، ص: 126

الهی بمولانا موسی بن جعفر ع، عجل لولیک الفرج
@sohof2

⚠️دعای هیچ کس را کوچک مشمارید

مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِيلَ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ الْجَهْمِ عَنْ أَبِي الْحَسَنِ ع قَالَ: لَا تُحَقِّرُوا دَعْوَةَ أَحَدٍ فَإِنَّهُ يُسْتَجَابُ‏ لِلْيَهُودِيِ‏ وَ النَّصْرَانِيِّ فِيكُمْ وَ لَا يُسْتَجَابُ لَهُمْ فِي أَنْفُسِهِمْ.

از ابوالحسن علیه السلام (امام کاظم یا امام رضا) نقل است که فرمود: دعای هیچ کس را کوچک نشمارید زیرا دعای یهودی و مسیحی در حق شما مستجاب می شود ولی دعایشان در حق خودشان مستجاب نمی شود.

📚 الكافي (ط - الإسلامية)؛ ج‏4؛ ص17 به سند صحیح.
@sohof2

⚠️ هیچ گناهی را کوچک نشمارید!

امام باقر عليه السلام:
«مِنَ الذُّنوبِ التي لا تُغفَرُ قولُ الرَّجُلِ : يا لَيتَنِي لا اُؤَاخَذُ إلاّ بهذا»

از جمله گناهانى كه آمرزيده نمى شود اين سخن انسان است كه بگويد: كاش جز به همين گناه باز خواست نشوم!

📚 اثبات الوصية، ص: 249؛ تحف العقول، ص: 487 از امام هادی ع، الخصال، ج‏1، 24، الغيبة (للطوسي) ص: 207.
@sohof2

🌹 پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) در نهج البلاغه (3)

أرسَلَهُ عَلى حِينِ فَترَةٍ مِنَ الرُّسُلِ و طُولِ هَجعَةٍ مِنَ الاُمَمِ و اعتِزامٍ مِنَ الفِتَنِ وَانتِشارٍ مِنَ الاُمُورِ و تَلَظٍّ مِنَ الحُرُوبِ و الدُّنيا كاسِفَةُ النُّورِ، ظاهِرَةُ الغُرورِ عَلى حِينِ اصفِرارٍ مِن وَرَقِها و إياسٍ مِن ثَمَرِها؛ ‏

🌿امام علی عليه ‏السلام درباره بعثت پیامبر اکرم صلی الله علیه و اله:

خداوند او را در زمانى فرستاد كه روزگارى بود پيامبرى برانگيخته نشده بود، و مردم در خوابى طولانى به سر مى‌بردند.
و فتنه‏‌ها بالا گرفته و كارها پريشان شده بود، و آتش جنگ‏ ها شعله مى‏‌كشيد، و دنيا بى فروغ و پر از مكر و فريب گشته، برگ ‏هاى درخت زندگى به زردى گراييده و از به بار نشستن آن قطع اميد شده بود.🌿🌸

📚نهج البلاغه، خطبه 89.

💠 فرارسیدن مبعث بر شما مبارک باد.
✨ @sohof2

💠 خطبه ای زیبا از امیر المؤمنین ع در حکمت مبعث و در مورد اطاعت های نا به جا

خطَبَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع ... فَحَمِدَ اللَّهَ وَ أَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى بَعَثَ مُحَمَّداً ص بِالْحَقِّ لِيُخْرِجَ عِبَادَهُ مِنْ عِبَادَةِ عِبَادِهِ إِلَى عِبَادَتِهِ وَ مِنْ عُهُودِ عِبَادِهِ إِلَى عُهُودِهِ وَ مِنْ طَاعَةِ عِبَادِهِ إِلَى طَاعَتِهِ وَ مِنْ وَلَايَةِ عِبَادِهِ إِلَى وَلَايَتِهِ‏ ...
فَبَعَثَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ مُحَمَّداً ص بِذَلِكَ ثُمَّ إِنَّهُ سَيَأْتِي عَلَيْكُمْ مِنْ بَعْدِي زَمَانٌ لَيْسَ فِي ذَلِكَ الزَّمَانِ شَيْ‏ءٌ أَخْفَى مِنَ الْحَقِّ وَ لَا أَظْهَرَ مِنَ الْبَاطِلِ ِ وَ لَا أَكْثَرَ مِنَ الْكَذِبِ عَلَى اللَّهِ تَعَالَى وَ رَسُولِهِ ص وَ لَيْسَ عِنْدَ أَهْلِ ذَلِكَ الزَّمَانِ سِلْعَةٌ أَبْوَرَ مِنَ الْكِتَابِ إِذَا تُلِيَ حَقَّ تِلَاوَتِهِ وَ لَا سِلْعَةٌ أَنْفَقَ بَيْعاً وَ لَا أَغْلَى ثَمَناً مِنَ الْكِتَابِ إِذَا حُرِّفَ عَنْ مَوَاضِعِهِ وَ لَيْسَ فِي الْعِبَادِ وَ لَا فِي الْبِلَادِ شَيْ‏ءٌ هُوَ أَنْكَرَ مِنَ الْمَعْرُوفِ وَ لَا أَعْرَفَ مِنَ الْمُنْكَر...
لَمْ يَبْقَ عِنْدَهُمْ مِنَ الْحَقِّ إِلَّا اسْمُهُ وَ لَمْ يَعْرِفُوا مِنَ الْكِتَابِ إِلَّا خَطَّهُ وَ زَبْرَهُ يَدْخُلُ الدَّاخِلُ لِمَا يَسْمَعُ مِنْ حِكَمِ الْقُرْآنِ فَلَا يَطْمَئِنُّ جَالِساً حَتَّى يَخْرُجَ مِنَ الدِّينِ يَنْتَقِلُ مِنْ دِينِ مَلِكٍ إِلَى دِينِ مَلِكٍ وَ مِنْ وَلَايَةِ مَلِكٍ إِلَى وَلَايَةِ مَلِكٍ وَ مِنْ طَاعَةِ مَلِكٍ إِلَى طَاعَةِ مَلِكٍ وَ مِنْ عُهُودِ مَلِكٍ إِلَى عُهُودِ مَلِكٍ فَاسْتَدْرَجَهُمُ اللَّهُ تَعَالَى‏ مِنْ حَيْثُ لا يَعْلَمُونَ‏...
مَسَاجِدُهُمْ فِي ذَلِكَ الزَّمَانِ عَامِرَةٌ مِنَ الضَّلَالَةِ خَرِبَةٌ مِنَ الْهُدَى قَدْ بُدِّلَ فِيهَا مِنَ الْهُدَى فَقُرَّاؤُهَا وَ عُمَّارُهَا أَخَائِبُ خَلْقِ اللَّهِ وَ خَلِيقَتِهِ مِنْ عِنْدِهِمْ جَرَتِ‏ الضَّلَالَةُ وَ إِلَيْهِمْ تَعُودُ...

🔸 از امير مؤمنان عليه السّلام به چند سند روايت كنند كه در ذى قار (جايى بين كوفه و واسط) اين خطبه را ايراد نموده و پس از حمد و ثناى پروردگار فرمود:
اما بعد همانا خداى تبارك و تعالى محمد ص را بحق مبعوث فرمود تا بندگان خود را از پرستش‏ بندگانش بپرستش خود درآورد و از عهد و بستگی بندگانش به عهد خود برآرد و از فرمانبردارى بندگانش به فرمانبردارى خود كشاند و از تحت سرپرستى بندگانش در تحت سرپرستى خود آورد...
خداوند عز و جل محمد ص را بدين روش مبعوث كرد، محققا پس از من بر شما دورانى آيد كه در آن زمان چيزى نهان‏تر از حق نيست و نه عيان‏تر از باطل و نه بيشتر از دروغ بر خدا تعالى و رسولش ص و در نزد مردم اين دوره متاعى بى‏ارزش‏تر از كتاب خدا نيست در صورتى كه به حق و واقع خوانده شود و عمل بدان منظور باشد و هيچ متاعى رواج‏تر و قابل فروش‏تر و پر ارزش‏تر از كتاب خدا نيست هر گاه از مواضع خود تحريف شود و به سود سودجويان بر خلاف حق تفسير شود...
در ميانشان از حق و حقيقت جز نامى نماند و از کتاب جز خط و نوشته نشناسند.
كسى به خاطر شنیدن آوازه حكمت هاى قرآن به اسلام درآمده ولى هنوز آرام در مجلس مسلمین ننشسته كه (به واسطه انحرافات مدعیان دین) از دين (و پيروى قرآن) بيرون رود، و از دين و روش سلطانی به آئين سلطان ديگر درآيد (و دين او تابع آراء حكمرانان گردد) و از تحت سرپرستى پادشاهى بسرپرستى پادشاهى ديگر رود، و از پيروى زمامدارى به پيروى زمامدار ديگرى درآيد، و از تعهدات سلطانى به زير بار تعهدات سلطان ديگرى برود، و بتدريج از آنجائى كه خود خبر ندارند خداى تعالى آنان را بوسيله آرزو و اميد (به متاع پست دنيا و دلبستگى بآنچه نزد دنياداران است) به نابودى كشاند...
مساجد آنان در اين دوران از راه گمراهى آبادان است؛ و نسبت به حق ويران! و هدایت در آن تحریف شده است. قرآن‏خوانان و آبادكنندگان آن مساجد نوميدترين خلق خدا و آفريده‏هاى اويند. گمراهى از آنان سرچشمه گرفته و بدان‏ها برمي گردد.

📚 الكافي (ط - الإسلامية)؛ ج‏8؛ ص386؛ نهج البلاغة، ص204
@sohof2

⚠️ یک صبح تا غروب برای بی دین شدن کفایت می کند!

عَنْ حَمَّادِ بْنِ عِيسَى عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عُمَرَ الْيَمَانِيِّ عَنْ رَجُلٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع‏:
لتُمَحَّصُنَّ يا شيعَةَ آلِ مُحَمَّدٍ تَمحيصَ الكُحلِ فِي العَينِ و إنَّ صاحِبَ العَينِ يَدري مَتي يَقَعُ الكُحلُ في عَينِهِ و لايَعلَمُ مَتي يَخرُجُ مِنها ، و كذلك يُصبِحُ الرَّجُلُ عَلي شَريعَةٍ مِن اَمرِنا و يُمسي و قد خَرَجَ مِنها ، و يُمسي عَلي شَريعَةٍ مِن اَمرِنا و يُصبِحُ و قد خَرَجَ مِنها.

🔸امام باقر علیه السلام：
ای شیعیان آل محمد (صلی الله علیه و آله) یقیناً برای پاک شدن مورد آزمایش سخت قرار می گیرید؛ همچون پاک شدن سرمه در چشم، که انسان می فهمد چه موقع سرمه وارد چشمش گردید ، ولی خارج شدنش را از چشم متوجه نمی شود!
و به همین شکل انسان بامداد اعتقاد به امامت ما دارد ولی شامگاه بی اعتقاد می شود؛ و نیز شامگاه اعتقاد به امامت دارد ولی بامداد عقیده خود را از دست می دهد (بدون آنکه خود بفهمد چطور اعتقادش دگرگون گردید).

📚 الغيبة للنعماني، ص: 206/ ح12، الغيبة (للطوسي)، ص: 339

برای روشن تر شدن معنای حدیث فوق احادیث زیر را نیز ببینید:
telegram.me/sohof2/613

❌ خطر ریاست طلبی و ریاست غیر اعلم

💠 عن مولانا الصادق علیه صلوات الله:
مَنْ ضَرَبَ النَّاسَ بِسَيْفِهِ وَ دَعَاهُمْ إِلَى نَفْسِهِ وَ فِي الْمُسْلِمِينَ مَنْ هُوَ أَعْلَمُ مِنْهُ فَهُوَ ضَالٌّ مُتَكَلِّفٌ.
و روی: مَنْ دَعَا النَّاسَ إِلَی نَفْسِهِ وَ فِیهِمْ مَنْ هُوَ أَعْلَمُ مِنْهُ فَهُوَ مُبْتَدِعٌ ضَالٌّ.

🔸 هر کس مردم را به خودش دعوت کند در حالی که در بین آنها اعلم و برتر از او وجود دارد، پس او بدعت گذاری گمراه است.

📚 تفسير العياشي، ج‏2، ص: 85، و الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏5، ص: 27
📚 تحف العقول، ص: 375. و الفقه المنسوب إلی الإمام الرضا علیه السلام، ص: ۳۸۴ و الغيبة للنعماني (با تعبیر افضل)
و مشابه آن در مصادر بسیاری روایت شده است. مانند حدیث نبوی:

رَسُولُ اللَّهِ (ص): مَا وَلَّتْ أُمَّةٌ أَمْرَهَا رَجُلًا وَ فِيهِمْ مَنْ هُوَ أَعْلَمُ مِنْهُ إِلَّا لَمْ يَزَلْ أَمْرُهَا يَذْهَبُ سَفَالًا حَتَّى يَرْجِعُوا إِلَى مَا تَرَكُوا.
🔸 «هيچ گاه امّتى امر خود را به كسى نمى‏سپارند كه در بين آنان عالم‏تر از او باشد مگر آنكه كارشان همچنان رو به پائين‏ مى‏رود» (تا آنجا كه به دين گوساله پرستان برسند!)

📚 كتاب سليم بن قيس الهلالي؛ ج‏2؛ ص937/ 76.و ج‏2، ص: 699 و ص: 898. المسترشد في إمامة علي بن أبي طالب عليه السلام، ص: 600 عن صفوان و الأمالي (للطوسي)، ص: 559/ 1173- 9 و ص: 561/ 1174- 1 و التعجب من أغلاط العامة، ص: 58 به اسناد مختلف.

💠 قالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع مَلْعُونٌ مَنْ تَرَأَّسَ مَلْعُونٌ مَنْ هَمَّ بِهَا مَلْعُونٌ مَنْ حَدَّثَ بِهَا نَفْسَهُ.

امام صادق علیه السلام فرمود: هر کس ریاست طلبی کند و یا برای آن تلاش نماید و یا در ذهن خود حدیث نفس ریاست طلبی داشته باشد ملعون است.

📚 کافی (ط - الإسلامیة)، ج ۲، ص: ۲۹۸ و مصادر دیگر

💠 عدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ أَبِیهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُغِیرَةِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُسْکانَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع یقُولُ إِیاکمْ وَ هَؤُلَاءِ الرُّؤَسَاءَ الَّذِینَ یتَرَأَّسُونَ فَوَ اللَّهِ مَا خَفَقَتِ النِّعَالُ خَلْفَ رَجُلٍ إِلَّا هَلَک وَ أَهْلَک

ابن مسکان بیان می دارد که از امام صادق علیه السلام شنیدم که حضرت فرمود: بپرهیزید از این روسای ریاست طلب؛ چرا که به خدا قسم فردی (از اینان) پیروان و اطرافیانی پیدا نمی کند مگر آن که هم خود را هلاک می سازد و هم دیگران را هلاک می کند.

📚 کافی (ط - الإسلامیة)، ج ۲، ص: ۲۹۸
@sohof2

⚠️ریاست غیر اعلم (2)

عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص): مَا مِنْ قَوْمٍ أَمَّرُوا أَمِيراً وَ فِيهِمْ مَنْ هُوَ أَرْضَى عِنْدَ اللَّهِ مِنْهُ إِلَّا خَانُوا اللَّهَ وَ كِتَابَهُ وَ رَسُولَهُ وَ الْمُؤْمِنِينَ.

هیچ قومی نیست که فرماندهی را امارت گماشتند و در میان آنان کسی وجود داشت که خداوند از او راضی تر بود، مگر آن که به خداوند و کتاب و پیامبرش خیانت نمودند.

📚 المسترشد في إمامة علي بن أبي طالب عليه السلام، ص: 601/271

عن رسول الله ص قال: مَنْ أَمَّ قَوْماً وَ فِيهِمْ أَعْلَمُ مِنْهُ أَوْ أَفْقَهُ مِنْهُ لَمْ يَزَلْ أَمْرُهُمْ فِي سَفَالٍ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ.

🔸هر کس ریاست قومی را بر عهده گیرد و در میان آنان دانا تر (و یا فقیه تر) باشد، همواره امر ایشان را تا قیامت رو به افول مى ‏رود!

📚 المحاسن؛ ج‏1؛ ص93/ 49. ثواب الأعمال و عقاب الأعمال؛ ص206. علل الشرائع؛ ج‏2؛ ص326. تهذيب الأحكام (تحقيق خرسان)؛ ج‏3؛ ص56/ - 106 هر یک به سند مختلف. السرائر؛ ج‏3؛ ص635.

👌 دقت شوید که برتری و اعلمیت در این روایات شریف، اعلمیت تقریبی نیست، که گاه با شهرت و پرس و جو از خبرگان بتوان آن را شناخت. بلکه منظور اعلمیت مطلق در بین مردم است، که نسبت به کل مردم، با نص و آیت الهی در مورد اهل بیت ع قابل شناخت بوده است.
@sohof2

🌹صَلَّى اللَّهُ عَلَيْكَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّه وَ عَلیَ الْمُسْتَشْهَدِینَ بَینَ یَدَیکَ وَ رَحْمَةُ اللهِ وَ بَرَکاتهُ

🌷 عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ أَبِي الْمِعْزَى عَنْ ذَرِيحٍ الْمُحَارِبِي‏ ِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ صَلَوَاتُ اللّهِ عَلَيْه: قَالَ اللَّهُ تَعَالَى [لِلْمَلَائِکَةِ وَ حَمَلَةِ َعَرْشِه]ِ:
أَ مَا تَرَوْنَ زُوَّارَ قَبْرِ الْحُسَیْنِ عَلَيْهِ السَّلَام أَتَوْهُ شَوْقاً إِلَیْهِ وَ إِلَى فَاطِمَهَ بِنْتِ رَسُولِ اللَّهِ؟ أَمَا وَ عِزَّتِی وَ جَلَالِی وَ عَظَمَتِی، لَأُوجِبَنَّ لَهُمْ کَرَامَتِی، وَ لَأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّتِیَ الَّتِی أَعْدَدْتُهَا لِأَوْلِیَائِی وَ لِأَنْبِیَائِی وَ رُسُلِی؛ یَا مَلَائِکَتِی، هَؤُلَاءِ زُوَّارُ الْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلَامْْ حَبِیبِ مُحَمَّدٍ رَسُولِی، وَ مُحَمَّدٌ حَبيبي، وَ مَنْ أَحَبَّني أحَبَّ حَبيبي، وَ مَنْ أَحَبَّ حَبيبي أَحَبَّ مَنْ يُحِبُّهُ، وَ مَنْ أَبْغَضَ حَبيبي أبْغَضَني، وَ مَنْ أبْغَضَني كانَ حَقَّاً عَلَیَّ أَنْ أُعَذِّبَهُ بِأَشَدِّ عَذَابِی، وَ أُحْرِقَهُ بِحَرِّ نَارِی، وَ أَجْعَلَ جَهَنَّمَ مَسْکَنَهُ وَ مَأْوَاهُ، وَ أُعَذِّبُهُ عَذاباً لَا أُعَذِّبُهُ أَحَداً مِنَ الْعالَمِینَ‏.

🔸روایت است حضرت امام صادق صلوات الله عليه به ذریح محاربی فرمودند: خدای تعالی به ملائکه و حاملين عرش خود می فرماید:
آيا زوار قبر حسين عليه السّلام را مى بينيد كه از روى شوق و محبّت به آن حضرت و علاقه به حضرت فاطمه عليها السّلام دخت رسول الله صلى الله عليه وآله به زيارت او آمده اند؟ به عزت و جلال و عظمت خود قسم، كرامت خويش را بر ايشان واجب كرده ام، و ايشان را حتماً به بهشتى كه براى دوستانم و براى انبياء و رسل و فرستادگانم آماده كرده ام داخل مى كنم؛ اى فرشتگان من، ايشان زوار قبر حسين عليه السّلام حبيب محمّد صلى الله عليه وآله رسول من بوده، و محمّد صلى الله عليه وآله حبيب من است، و كسى كه من را دوست داشته باشد حبيب من را نيز دوست مى دارد، و كسى كه حبيب من را دوست داشته باشد دوست دار حبيبم را نيز دوست دارد، و كسى كه نسبت به حبيب من بغض دارد، نسبت به من نيز بغض مى ورزد، و كسى كه به من بغض ورزد، بر من واجب است كه به شدیدترین عذاب، عذابش نموده، و به آتش دوزخم او را بسوزانم، و جهنّم را مسكن و مكانش قرار داده، و وى را چنان عذابى كنم كه احدى از اهل عالم را آن طور عذاب نكرده باشم.

📚 كامل الزيارات، ط-دار المرتضوية، ص: 143، باب 56، حديث پنجم
@sohof2

🌺 بنده صالح و یاری گر دین خدا

به سند مرحوم ابن قولویه در زیارت جناب ابی الفضل العباس ع از حضرت امام صادق ع آمده است:

السَّلَامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الْعَبْدُ الصَّالِحُ- الْمُطِيعُ لِلَّهِ وَ لِرَسُولِه‏ ...
🔸 سلام بر تو ای بنده صالح و فرمانبر خدا و رسولش

لَعَنَ اللَّه‏ مَنْ جَهِلَ حَقَّكَ وَ اسْتَخَفَّ بِحُرْمَتِكَ وَ لَعَنَ اللَّهُ مَنْ حَالَ بَيْنَكَ وَ بَيْنَ مَاءِ الْفُرَاتِ ...
🔸 خدا لعنت كند آن كس كه حق تو را نادیده گرفت و لعنت نمايد كسى را كه حرمت تو را خوار شمرد و خدا لعنت كند كسى را كه بين تو و بين آب فرات فاصله شد...

📚كامل الزيارات، ص: 257
t.me/joinchat/AAAAADvsRxpreUsVurypfQ
@sohof2

⚠️ ادعای ولایت الهی

أَحْمَدُ بْنُ زِيَادِ بْنِ جَعْفَرٍ الْهَمَدَانِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ هَاشِمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ مَعْبَدٍ عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ خَالِدٍ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا الْحَسَنِ عَلِيَّ بْنَ مُوسَى الرِّضَا ع عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ- إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمانَةَ عَلَى السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ الْجِبالِ فَأَبَيْنَ أَنْ يَحْمِلْنَها الْآيَةَ فَقَالَ الْأَمَانَةُ الْوَلَايَةُ مَنِ ادَّعَاهَا بِغَيْرِ حَقٍّ كَفَرَ.

🔸 حسين بن خالد گويد: از امام رضا عليه السّلام در باره اين آيه شريفه سؤال كردم: «إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمانَةَ عَلَى السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ الْجِبالِ فَأَبَيْنَ أَنْ يَحْمِلْنَها» (ما امانت را بر آسمانها و زمين و كوهها عرضه داشتيم و آنها از حمل آن خوددارى كردند- احزاب: 72) حضرت فرمودند: امانت، ولايت است، هر كس به ناحقّ مدّعى آن شود، كافر شده است.

📚 عيون أخبار الرضا ع، ج‏1، ص: 306 و معاني الأخبار، ص: 110
@sohof2

⚠️ شناخت دین به اشخاص و نظرها

🔸امام سجاد علیه السلام:

إنَّ دینَ اللّهِ لایُصابُ بِالْعُقُولِ النّاقِصَةِ، وَالآراءِ الْباطِلَةِ، وَالْمَقاییسِ الْفاسِدَةِ، وَلایُصابُ إلاّ بالتَّسْلیمِ، فَمَنْ سَلَّمَ لَنا سَلِمَ، ومَنِ اهْتَدى بِنا هُدِىَ، وَمَنْ دانَ بِالْقِیاسِ وَالرَّأْىِ هَلَكَ.

به وسیله عقل ناقص و نظریه هاى باطل، و مقایسات فاسد و بى اساس نمى توان احكام و مسائل دین را به دست آورد، بنابراین تنها وسیله رسیدن به احكام واقعى دین، تسلیم محض مى باشد، پس هركس در مقابل ما اهل بیت تسلیم باشد از هر انحرافى در امان است و هر كه به وسیله ما هدایت یابد خوشبخت خواهد بود، و شخصى كه با قیاس و نظریات شخصى خود بخواهد دین اسلام را دریابد، هلاك مى گردد.
📚 کمال الدین، ج۱ ص۳۲۴
@sohof2

🌱 امید به خداوند، نه خلق او

امام سجاد عليه السلام :
عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ قَالَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ ع رَأَيْتُ الْخَيْرَ كُلَّهُ قَدِ اجْتَمَعَ فِي قَطْعِ الطَّمَعِ عَمَّا فِي أَيْدِي النَّاس‏،
و منْ لَمْ يَرْجُ النّاسَ فى شَىْ ءٍ وَ رَدَّ أَمْرَهُ إلَى اللّه ِ عَزَّوَجَلَّ فى جَميعِ اُمورِهِ اسْتَجابَ اللّه ُ عَزَّوَجَلَّ لَهُ فى كُلِّ شَىْ ءٍ.

🔸 زهرى گويد: على بن الحسين عليهما السّلام فرمود: من تمامى خير و سعادت را ديدم گرد آمده در اينكه بايد طمع از هر چه در دست مردم است بريد.
و هر كس در هيچ كارى به مردم اميد نبندد و همه كارهاى خود را به خداى عزوجل واگذارد، خداوند هر خواسته اى كه او داشته باشد اجابت كند.

📚 الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏2، ص: 320

روایت زیر به نقل از همان حضرت ع در مورد حالات حالات دعای مؤمن می تواند در تبیین معنای فراز آخر حدیث فوق راهگشا باشد.

«دعاى مؤمن از سه حال خارج نيست:
يا برايش ذخيره مى‏ گردد، يا در دنيا برآورده مى‏ شود، يا بلايى را كه مى‏ خواهد به او برسد، دفع مى ‏شود.»

📚تحف العقول، ص280
و نیز ببینید:
telegram.me/sohof2/306

👌 از جمله جهات اهمیت معانی حدیث نخست در بحث فرج امام عصر است. توضیح آنکه در بعضی از روایت چنین آمده است که فرج وقتی حاصل می شود که یأس حاصل شده باشد. (إِنَّمَا يَجِي‏ءُ الْفَرَجُ عَلَى الْيَأْسِ كمال الدين، ج‏2، ص: 645، قرب الإسناد، ص: 380/ 1343) در این شرایط باید به استیصال برسیم و از همه قطع امید نماییم. چنانکه در روایات آمده است:
telegram.me/sohof2/300

🌱 دولت الله و دولت ابلیس

ﻋﻦ ﺯﺭﺍﺭﺓ ﻋﻦ ﺃﺑﻲ ﻋﺒﺪ ﺍﻟﻠﻪ ﻉ ﻓﻲ ﻗﻮﻝ ﺍﻟﻠﻪ «وَ تِلْكَ الْأَيَّامُ نُداوِلُها بَيْنَ النَّاسِ» قَالَ مَا زَالَ مُنْذُ خَلَقَ اللَّهُ آدَمَ دَوْلَةٌ لِلَّهِ وَ دَوْلَةٌ لِإِبْلِيسَ فَأَيْنَ دَوْلَةُ اللَّهِ أَمَا هُوَ قَائِمٌ وَاحِدٌ.

امام صادق عليه السلام در باره آيه «وَتِلْكَ الأيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ النَّاسِ» فرمود: از زماني كه خداوند، حضرت آدم را خلق كرده است، دو دولت وجود داشته است:
يكي دولت خداوند و ديگري دولت ابليس.
پس دولت خداوند تعالي كجاست؟
آيا مگر او كسي جز همان يك قائم عليه السلام است.

📚 تفسير العياشي، ج‏1، ص: 199، بحار الأنوار (ط - بيروت)، ج‏51، ص: 54. و نیز در همین معنا روایات متعدد دیگری نیز جود دارد مثلاً ر.ک الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏2، ص: 372
@sohof2

⚠️ مردم و دین

🔻امام حسين عليه السلام:
اِنَّ النّاسَ عَبيدُ الدُّنْيا وَ الدِّينُ لَعْقٌ عَلى اَلْسِنَتِهِمْ يَحوطونَهُ ما دَرَّت ْمَعائِشُهُمْ فَاِذا مُحِّصوا بِالْبَلاءِ قَلَّ الدَّيّانونَ؛

امام حسين عليه السلام:
به راستى كه مردم بنده دنيا هستند و دين لقلقه زبان آنهاست، تا جايى كه دين وسيله زندگى آنهاست، دين دارند و چون در معرض امتحان قرار گيرند، دينداران كم مى شوند.

📚 تحف العقول، ص 245، نزهة الناظر و تنبيه الخاطر، ص: 87
@sohof2

🔺 مردم و جوانان

قال ابوعبدالله للاحول: أَتَيْتَ الْبَصْرَةَ فَقَالَ نَعَمْ قَالَ كَيْفَ رَأَيْتَ مُسَارَعَةَ النَّاسِ إِلَى هَذَا الْأَمْرِ وَ دُخُولَهُمْ فِيهِ قَالَ وَ اللَّهِ إِنَّهُمْ لَقَلِيلٌ وَ لَقَدْ فَعَلُوا وَ إِنَّ ذَلِكَ لَقَلِيلٌ فَقَالَ عَلَيْكَ بِالْأَحْدَاثِ فَإِنَّهُمْ أَسْرَعُ إِلَى كُلِّ خَيْر...

روایت شده امام صادق علیه السلام به مؤمن طاق فرمود: به بصره رفتی؟
عرض کرد: بله
سپس فرمود: شوق مردم را نسبت به این امر (ولایت) چگونه دیدی؟
عرض کرد: بخدا قسم کم اند، کارهایی کردند ولی کم است.
حضرت علیه السلام فرمود: برو سراغ نوجوان ها زیرا این گروه در پذیرش هر خیری شتاب بیشتری دارند.

📚 قرب الاسناد، مؤسسة آل البيت ع، ص 128، الكافي، ط - الإسلامية، ج‏8، ص: 93
@sohof2