📜 آخرین وصیت امام سجاد علیهالسلام
شيخ كلينى (ره) از امام باقر عليه السّلام روايت كرده كه فرمود: هنگامى كه ساعت آخر عمر امام سجّاد عليه السّلام فرا رسيد، مرا به سينهاش چسبانيد و فرمود: «پسر جانم، تو را وصيّت مىكنم به همان چيزى كه پدرم هنگام وفات، به من وصيّت كرد، همان كه پدر او نيز آن را به پدرم وصيّت نمود، و آن اينكه:
«یا بنی ايّاك و ظلم من لا يجد عليك ناصرا الّا اللّه »،
«ای پسرم! از ظلم کردن به کسی که در مقابل تو یاوری جز خدا ندارد؛ سخت دوری کن».
📚الكافي(ط - الإسلامية)؛ بَابُ الظُّلْم؛ ج2؛ ص331
@sohof2
شيخ كلينى (ره) از امام باقر عليه السّلام روايت كرده كه فرمود: هنگامى كه ساعت آخر عمر امام سجّاد عليه السّلام فرا رسيد، مرا به سينهاش چسبانيد و فرمود: «پسر جانم، تو را وصيّت مىكنم به همان چيزى كه پدرم هنگام وفات، به من وصيّت كرد، همان كه پدر او نيز آن را به پدرم وصيّت نمود، و آن اينكه:
«یا بنی ايّاك و ظلم من لا يجد عليك ناصرا الّا اللّه »،
«ای پسرم! از ظلم کردن به کسی که در مقابل تو یاوری جز خدا ندارد؛ سخت دوری کن».
📚الكافي(ط - الإسلامية)؛ بَابُ الظُّلْم؛ ج2؛ ص331
@sohof2
❌دروغ از روی شوخی
امام سجاد علیه السلام:
«اِتَّقُوا الْكَذِبَ الصَّغيرَ مِنْهُ وَالْكَبيرَ، فى كُلِّ جِدٍّ وَهَزْلٍ فَإِنَّ الرَّجُلَ إِذا كَذِبَ فِى الصَّغيرِ اجْتَرَأَ عَلَى الْكَبيرِ.»
🔸از دروغ كوچك و بزرگش، جدّى و شوخيش بپرهيزيد، زيرا انسان هرگاه در چيز كوچك دروغ بگويد، به گفتن دروغ بزرگ نيز جرئت پيدا مى کند.
📚 الكافي (ط - الإسلامية)، ج2، ص: 338، تحف العقول، ص 278.
@sohof2
امام سجاد علیه السلام:
«اِتَّقُوا الْكَذِبَ الصَّغيرَ مِنْهُ وَالْكَبيرَ، فى كُلِّ جِدٍّ وَهَزْلٍ فَإِنَّ الرَّجُلَ إِذا كَذِبَ فِى الصَّغيرِ اجْتَرَأَ عَلَى الْكَبيرِ.»
🔸از دروغ كوچك و بزرگش، جدّى و شوخيش بپرهيزيد، زيرا انسان هرگاه در چيز كوچك دروغ بگويد، به گفتن دروغ بزرگ نيز جرئت پيدا مى کند.
📚 الكافي (ط - الإسلامية)، ج2، ص: 338، تحف العقول، ص 278.
@sohof2
صُحُفٍ مُطَهَّرَه
✨ مومن و بلا (2) عنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي يَعْفُور عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع یَا عَبدَ اللهِ لَو یَعلَمُ المُومِنُ مَا لَهُ مِنَ الاَجرِ فِی المَصَائِبِ لَتَمَنَی اَنَهُ قُرَضَ بِالمَقَارِیضُ. 🔸امام صادق عليه السلام : اگر مومن می دانست که پاداش مصائب…
🌱حکمت خلقت زندگی جسمانی دنیا...
عن عبد الله بن الفضل الهاشمي قال: قلت لأبي عبد الله عليه السلام لأي علة جعل الله عز و جل الأرواح في الأبدان بعد كونها في ملكوته الأعلى في أرفع محل؟ فقال عليه السلام: إن الله تبارك و تعالى علم أن الأرواح في شرفها و علوها متى تركت على حالها نزع أكثرها إلى دعوى الربوبية دونه عز و جل فجعلها بقدرته في الأبدان التي قدر لها في ابتداء التقدير نظرا لها و رحمة بها و أحوج بعضها إلى بعض و علق بعضها على بعض، و رفع بعضها فوق بعض درجات، و كفى بعضها ببعض، و بعث إليهم رسله، و اتخذ عليهم حججه مبشرين و منذرين يأمرون بتعاطي العبودية و التواضع لمعبودهم بالأنواع التي تعبدهم بها، و نصب لهم عقوبات في العاجل و عقوبات في الآجل و مثوبات في العاجل و مثوبات في الآجل ليرغبهم بذلك في الخير و يزهدهم في الشر، و ليذلهم[ليدلهم] بطلب المعاش و المكاسب فيعلموا بذلك أنهم بها مربوبون و عباد مخلوقون و يقبلوا على عبادته فيستحقوا بذلك نعيم الأبد و جنة الخلد و يأمنوا من الفزع إلى ما ليس لهم بحق.
ثمَّ قال عليه السلام يا بن الفضل إن الله تبارك و تعالى أحسن نظرا لعباده منهم لأنفسهم أ لا ترى أنك لا ترى فيهم إلا محبا للعلو على غيره حتى إن يَكُونَ منهم لمن قد نزع إلى دعوى الرُّبُوبِيَّةِ وَ مِنْهُمْ مَنْ قَدْ نَزَعَ إِلَى دَعْوَى النُّبُوَّةِ بِغَيْرِ حَقِّهَا وَ مِنْهُمْ مَنْ قَدْ نَزَعَ إِلَى دَعْوَى الإمامة بغير حقها، و ذلك مع ما يرون في أنفسهم من النقص و العجز، و المهانة، و الحاجة و الفقر و الآلام، و المناوبة و الموت الغالب لهم و القاهر لجميعهم، يا بن الفضل إن الله تبارك و تعالى لا يفعل بعباده إلا الأصلح لهم و لا يظلم الناس شيئا و لكن الناس أنفسهم يظلمون.
📚 التوحيد (للصدوق)، ص402 و علل الشرائع، ج1، ص16. روضة المتقين في شرح من لا يحضره الفقيه (ط - القديمة)؛ ج13؛ ص22 قال و في القوي كالصحيح.
🔸 از عبد الله بن فضل هاشمي منقول است که گوید:
به امام صادق عليه السلام عرض کردم به چه علت خداوند عز و جل، ارواح [بندگان] را در بدنهاى آنها قرار داد بعد از آنى كه ارواح در ملكوت اعلا در بلندترين محلها (و مقامها) بودند؟
حضرت فرمودند: خداوند تبارك و تعالى مىدانست ارواح با اين علوّ و شرافتى كه دارند اگر به حال خود واگذارده شوند اكثر آنها ادّعاء ربوبيّت می کردند [و هر كدام نداء (أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلى) سر مىدادند] لذا به قدرت [كامله]اش آنها را در ابدان [مادى] كه از ابتداء بر ايشان تقدير كرده بود قرار داد و بدين ترتيب نظر و رحمتش را شاملشان نمود و به همين منظور بعضى را به برخى محتاج و گروهی را به گروهى وابسته و درجه برخی را بر برخی برتری داد و همچنين به واسطه بعضى، برخى ديگر را كفايت نمود و رسولانش را بسوی آنها مبعوث داشت و نمايندگان و حجّت هايش را با بشارت و انذار بر آنها گمارد تا آنها ايشان را بر انجام مراسم عبوديّت و خاکساری در مقابل معبودشان امر نموده و به انواع و انحاء تعبّدات راهنمايى كنند، و همچنين در دنيا و آخرت بر آنها عقوبت و پاداش قرار داد تا بدين وسيله ايشان را به انجام كارهاى خیر، راغب و از كارهاى ناپسند باز دارد و نيز بدين طريق آنها را به طلب معاش و کسب و کار دلالت نمود و نتيجه اين همه الطاف و عنايات اين شد كه ارواح دانستند رب نبوده بلكه مربوب هستند و بندگانى بوده كه آفريده حضرت خالق مىباشند از اين رو به عبادت بارى تعالى روى آوردند و بدين ترتيب مستحق نعيم ابدى و بهشت جاودانى شده و از وحشت در امان ماندند.
سپس حضرت فرمودند: اى پسر فضل خداوند تبارك و تعالى نظرش به بندگان بهتر است از نظر آنها به خودشان، آيا توجه نمی کنی که در میان آنها کسی را نمی بینی مگر آنکه علاقهمند به علو بر غير بوده به حدّى كه اين معنا ايشان را به سر حدّ دعواى[ ربوبيّت كشانده و بعضى ديگر از ايشان را به دعوی پيامبرى کشانده بدون اين كه استحقاقش را داشته باشند و گروهى ديگر ادّعاى] امامت نموده در حالى كه لايق آن نبوده و علاوه بر آن نقص و عجز و سستى و فقر و درد و استحقاق عقوبت را در خود احساس نموده و مىدانند كه مرگ بر ايشان غالب بوده و بر اجتماعشان قاهر است(وآن را متفرق مىسازد).
اى پسر فضل، خداوند تنها آنچه را كه براى بندگان صلاح است پيش آورده و كوچكترين ظلمى به ايشان نمىكند ولى خودشان به خود ستم مىنمايند.
@sohof2
عن عبد الله بن الفضل الهاشمي قال: قلت لأبي عبد الله عليه السلام لأي علة جعل الله عز و جل الأرواح في الأبدان بعد كونها في ملكوته الأعلى في أرفع محل؟ فقال عليه السلام: إن الله تبارك و تعالى علم أن الأرواح في شرفها و علوها متى تركت على حالها نزع أكثرها إلى دعوى الربوبية دونه عز و جل فجعلها بقدرته في الأبدان التي قدر لها في ابتداء التقدير نظرا لها و رحمة بها و أحوج بعضها إلى بعض و علق بعضها على بعض، و رفع بعضها فوق بعض درجات، و كفى بعضها ببعض، و بعث إليهم رسله، و اتخذ عليهم حججه مبشرين و منذرين يأمرون بتعاطي العبودية و التواضع لمعبودهم بالأنواع التي تعبدهم بها، و نصب لهم عقوبات في العاجل و عقوبات في الآجل و مثوبات في العاجل و مثوبات في الآجل ليرغبهم بذلك في الخير و يزهدهم في الشر، و ليذلهم[ليدلهم] بطلب المعاش و المكاسب فيعلموا بذلك أنهم بها مربوبون و عباد مخلوقون و يقبلوا على عبادته فيستحقوا بذلك نعيم الأبد و جنة الخلد و يأمنوا من الفزع إلى ما ليس لهم بحق.
ثمَّ قال عليه السلام يا بن الفضل إن الله تبارك و تعالى أحسن نظرا لعباده منهم لأنفسهم أ لا ترى أنك لا ترى فيهم إلا محبا للعلو على غيره حتى إن يَكُونَ منهم لمن قد نزع إلى دعوى الرُّبُوبِيَّةِ وَ مِنْهُمْ مَنْ قَدْ نَزَعَ إِلَى دَعْوَى النُّبُوَّةِ بِغَيْرِ حَقِّهَا وَ مِنْهُمْ مَنْ قَدْ نَزَعَ إِلَى دَعْوَى الإمامة بغير حقها، و ذلك مع ما يرون في أنفسهم من النقص و العجز، و المهانة، و الحاجة و الفقر و الآلام، و المناوبة و الموت الغالب لهم و القاهر لجميعهم، يا بن الفضل إن الله تبارك و تعالى لا يفعل بعباده إلا الأصلح لهم و لا يظلم الناس شيئا و لكن الناس أنفسهم يظلمون.
📚 التوحيد (للصدوق)، ص402 و علل الشرائع، ج1، ص16. روضة المتقين في شرح من لا يحضره الفقيه (ط - القديمة)؛ ج13؛ ص22 قال و في القوي كالصحيح.
🔸 از عبد الله بن فضل هاشمي منقول است که گوید:
به امام صادق عليه السلام عرض کردم به چه علت خداوند عز و جل، ارواح [بندگان] را در بدنهاى آنها قرار داد بعد از آنى كه ارواح در ملكوت اعلا در بلندترين محلها (و مقامها) بودند؟
حضرت فرمودند: خداوند تبارك و تعالى مىدانست ارواح با اين علوّ و شرافتى كه دارند اگر به حال خود واگذارده شوند اكثر آنها ادّعاء ربوبيّت می کردند [و هر كدام نداء (أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلى) سر مىدادند] لذا به قدرت [كامله]اش آنها را در ابدان [مادى] كه از ابتداء بر ايشان تقدير كرده بود قرار داد و بدين ترتيب نظر و رحمتش را شاملشان نمود و به همين منظور بعضى را به برخى محتاج و گروهی را به گروهى وابسته و درجه برخی را بر برخی برتری داد و همچنين به واسطه بعضى، برخى ديگر را كفايت نمود و رسولانش را بسوی آنها مبعوث داشت و نمايندگان و حجّت هايش را با بشارت و انذار بر آنها گمارد تا آنها ايشان را بر انجام مراسم عبوديّت و خاکساری در مقابل معبودشان امر نموده و به انواع و انحاء تعبّدات راهنمايى كنند، و همچنين در دنيا و آخرت بر آنها عقوبت و پاداش قرار داد تا بدين وسيله ايشان را به انجام كارهاى خیر، راغب و از كارهاى ناپسند باز دارد و نيز بدين طريق آنها را به طلب معاش و کسب و کار دلالت نمود و نتيجه اين همه الطاف و عنايات اين شد كه ارواح دانستند رب نبوده بلكه مربوب هستند و بندگانى بوده كه آفريده حضرت خالق مىباشند از اين رو به عبادت بارى تعالى روى آوردند و بدين ترتيب مستحق نعيم ابدى و بهشت جاودانى شده و از وحشت در امان ماندند.
سپس حضرت فرمودند: اى پسر فضل خداوند تبارك و تعالى نظرش به بندگان بهتر است از نظر آنها به خودشان، آيا توجه نمی کنی که در میان آنها کسی را نمی بینی مگر آنکه علاقهمند به علو بر غير بوده به حدّى كه اين معنا ايشان را به سر حدّ دعواى[ ربوبيّت كشانده و بعضى ديگر از ايشان را به دعوی پيامبرى کشانده بدون اين كه استحقاقش را داشته باشند و گروهى ديگر ادّعاى] امامت نموده در حالى كه لايق آن نبوده و علاوه بر آن نقص و عجز و سستى و فقر و درد و استحقاق عقوبت را در خود احساس نموده و مىدانند كه مرگ بر ايشان غالب بوده و بر اجتماعشان قاهر است(وآن را متفرق مىسازد).
اى پسر فضل، خداوند تنها آنچه را كه براى بندگان صلاح است پيش آورده و كوچكترين ظلمى به ايشان نمىكند ولى خودشان به خود ستم مىنمايند.
@sohof2
کتاب مقتل فوق برگرفته از روایات آثار محدث متقدم، مرحوم شیخ صدوق قدس سره.
💠 جمع ها و دیدار های مؤمنین
الامام الصادق (عليه السلام): «تَزَاوَرُوا فَإِنَّ فِي زِيَارَتِكُمْ إِحْيَاءً لِقُلُوبِكُمْ وَ ذِكْراً لِأَحَادِيثِنَا وَ أَحَادِيثُنَا تُعَطِّفُ بَعْضَكُمْ عَلَى بَعْضٍ فَإِنْ أَخَذْتُمْ بِهَا رَشَدْتُمْ وَ نَجَوْتُمْ وَ إِنْ تَرَكْتُمُوهَا ضَلَلْتُمْ وَ هَلَكْتُمْ فَخُذُوا بِهَا وَ أَنَا بِنَجَاتِكُمْ زَعِيم».
🔸از يكديگر ديدار كنيد كه در اين ديدار دلهاى شما زنده مىشود، و از اخبار و احاديث ما ياد كنيد. احاديث ما شما را نسبت به يكديگر مهربان خواهد كرد، اگر به آنها عمل كنيد به آگاهى و رشد مىرسيد و رستگار میشويد، و اگر آنها را فرو گذاريد گمراه میگرديد و هلاك میشويد. به آنها عمل كنيد كه من ضامن و زعیم رستگارى شما خواهم بود.
📚 (الكافي، ج2، ص: 186)
@sohof2
الامام الصادق (عليه السلام): «تَزَاوَرُوا فَإِنَّ فِي زِيَارَتِكُمْ إِحْيَاءً لِقُلُوبِكُمْ وَ ذِكْراً لِأَحَادِيثِنَا وَ أَحَادِيثُنَا تُعَطِّفُ بَعْضَكُمْ عَلَى بَعْضٍ فَإِنْ أَخَذْتُمْ بِهَا رَشَدْتُمْ وَ نَجَوْتُمْ وَ إِنْ تَرَكْتُمُوهَا ضَلَلْتُمْ وَ هَلَكْتُمْ فَخُذُوا بِهَا وَ أَنَا بِنَجَاتِكُمْ زَعِيم».
🔸از يكديگر ديدار كنيد كه در اين ديدار دلهاى شما زنده مىشود، و از اخبار و احاديث ما ياد كنيد. احاديث ما شما را نسبت به يكديگر مهربان خواهد كرد، اگر به آنها عمل كنيد به آگاهى و رشد مىرسيد و رستگار میشويد، و اگر آنها را فرو گذاريد گمراه میگرديد و هلاك میشويد. به آنها عمل كنيد كه من ضامن و زعیم رستگارى شما خواهم بود.
📚 (الكافي، ج2، ص: 186)
@sohof2
💠 اهمیت تفقه در احکام
قال امیرالمؤمنین علیه السلام:
«يَا مَعْشَرَ التُّجَّار! الْفِقْهَ ثُمَّ الْمَتْجَرَ الْفِقْهَ ثُمَّ الْمَتْجَرَ الْفِقْهَ ثُمَّ الْمَتْجَرَ وَ اللَّهِ لَلرِّبَا فِي هَذِهِ الْأُمَّةِ أَخْفَى مِنْ دَبِيبِ النَّمْلِ عَلَى الصَّفَا»
🔸 اصبغ بن نباته مىگويد: از امير المؤمنين شنيدم كه بر بالاى منبر مىگفت: اى صنف تاجر و كاسب! اوّل فقه بعد تجارت! اوّل فقه بعد تجارت! اوّل فقه بعد تجارت! كه به خدا سوگند، «ربا» در اين امّت پوشيدهتر از راه رفتن مورچه است بر روى سنگهاى صاف.
📚 الکافي ج5، ص150، ح1
@sohof2
قال امیرالمؤمنین علیه السلام:
«يَا مَعْشَرَ التُّجَّار! الْفِقْهَ ثُمَّ الْمَتْجَرَ الْفِقْهَ ثُمَّ الْمَتْجَرَ الْفِقْهَ ثُمَّ الْمَتْجَرَ وَ اللَّهِ لَلرِّبَا فِي هَذِهِ الْأُمَّةِ أَخْفَى مِنْ دَبِيبِ النَّمْلِ عَلَى الصَّفَا»
🔸 اصبغ بن نباته مىگويد: از امير المؤمنين شنيدم كه بر بالاى منبر مىگفت: اى صنف تاجر و كاسب! اوّل فقه بعد تجارت! اوّل فقه بعد تجارت! اوّل فقه بعد تجارت! كه به خدا سوگند، «ربا» در اين امّت پوشيدهتر از راه رفتن مورچه است بر روى سنگهاى صاف.
📚 الکافي ج5، ص150، ح1
@sohof2
💰پیش از آنکه عرق کارگر خشک شود؛ حقوقش را بپردازید
مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيى، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ حَنَانٍ، عَنْ شُعَيْبٍ، قَالَ: تَكَارَيْنَا لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ قَوْماً يَعْمَلُونَ فِي بُسْتَانٍ لَهُ، وَ كَانَ أَجَلُهُمْ إِلَى الْعَصْرِ، فَلَمَّا فَرَغُوا، قَالَ لِمُعَتِّبٍ: «أَعْطِهِمْ أُجُورَهُمْ قَبْلَ أَنْ يَجِفَّ عَرَقُهُمْ».
🔸جمعى را براى امام صادق- عليه السلام- استخدام نموديم تا در باغ او كار كنند. مدت كار، تا عصر همان روز بود. موقعى كه كارگران از كار خود فارغ شدند، حضرت به معتب فرمود:
«پيش از آن كه عرق آنان(كارگران) خشك شود ، مزدشان را بپرداز».
📚 الكافي، (دار الحديث)، ج10، ص: 463
مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيى، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ حَنَانٍ، عَنْ شُعَيْبٍ، قَالَ: تَكَارَيْنَا لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ قَوْماً يَعْمَلُونَ فِي بُسْتَانٍ لَهُ، وَ كَانَ أَجَلُهُمْ إِلَى الْعَصْرِ، فَلَمَّا فَرَغُوا، قَالَ لِمُعَتِّبٍ: «أَعْطِهِمْ أُجُورَهُمْ قَبْلَ أَنْ يَجِفَّ عَرَقُهُمْ».
🔸جمعى را براى امام صادق- عليه السلام- استخدام نموديم تا در باغ او كار كنند. مدت كار، تا عصر همان روز بود. موقعى كه كارگران از كار خود فارغ شدند، حضرت به معتب فرمود:
«پيش از آن كه عرق آنان(كارگران) خشك شود ، مزدشان را بپرداز».
📚 الكافي، (دار الحديث)، ج10، ص: 463
🌺 یاد رسول خدا صلی الله علیه و آله
أَبِي رَحِمَهُ اللَّهُ عَنْ سَعْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى بْنِ عُبَيْدٍ عَنْ يُونُسَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: مَنْ ذَكَرَ اللَّهَ كُتِبَتْ لَهُ عَشْرُ حَسَنَاتٍ وَ مَنْ ذَكَرَ رَسُولَ اللَّهِ ص كُتِبَتْ لَهُ عَشْرُ حَسَنَاتٍ لِأَنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَرَنَ رَسُولَهُ بِنَفْسِهِ.
امام صادق علیه السلام فرمود: هر کس خدا را یاد کند برایش ده حسنه می نویسند و هر کس رسول خدا صلی الله علیه و آله را نیز یاد کند؛ برایش ده حسنه می نویسند؛ زیرا خداوند متعال [نام] رسول خود را قرین [نام] خود قرار داده است.
📚علل الشرائع ؛ مکتبة داوری ؛ ج2 ؛ ص579
🌺 اللهم صل علی محمد و آل محمد
@sohof2
أَبِي رَحِمَهُ اللَّهُ عَنْ سَعْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى بْنِ عُبَيْدٍ عَنْ يُونُسَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: مَنْ ذَكَرَ اللَّهَ كُتِبَتْ لَهُ عَشْرُ حَسَنَاتٍ وَ مَنْ ذَكَرَ رَسُولَ اللَّهِ ص كُتِبَتْ لَهُ عَشْرُ حَسَنَاتٍ لِأَنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَرَنَ رَسُولَهُ بِنَفْسِهِ.
امام صادق علیه السلام فرمود: هر کس خدا را یاد کند برایش ده حسنه می نویسند و هر کس رسول خدا صلی الله علیه و آله را نیز یاد کند؛ برایش ده حسنه می نویسند؛ زیرا خداوند متعال [نام] رسول خود را قرین [نام] خود قرار داده است.
📚علل الشرائع ؛ مکتبة داوری ؛ ج2 ؛ ص579
🌺 اللهم صل علی محمد و آل محمد
@sohof2
💠 معاشرت با مردم
... عَنِ ابْنِ أَبِي نَجْرَانَ عَنْ أَبِي جَمِيلَةَ الْمُفَضَّلِ بْنِ صَالِحٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ: فى قَولِهِ «قُولُوا لِلنّاسِ حُسنا» قال: قُولوا لِلنّاسِ أحسَنَ مَا تُحبّونَ أن يُقالَ لَكُم، فَاِنَّ اللّهَ عزَّوَجلَّ يُبغِضُ اللَّعَّانَ السَّبَّابَ الطَّعَّانَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ الْفَاحِشَ الْمُتَفَحِّشَ السَّائِلَ الْمُلْحِفَ وَ يُحِبُّ الْحَيَّ الْحَلِيمَ الْعَفِيفَ الْمُتَعَفِّفَ.
از امام باقر عليه السلام:
🔸 درباره اين گفته خداوند كه «با مردم به زبان خوش سخن بگوييد» فرمود: بهترين سخنى كه دوست داريد مردم به شما بگويند، به آنها بگوييد، چرا كه خداوند از شخص بسیار نفرینگر و دشنامده، زخمزبانزن بر مؤمنان، زشتگفتار، بدزبان و گداى سمج را بیزار است، و با حيا و بردبار و عفيفِ پارسا را دوست دارد.
📒 الكافي (الإسلامية)، ج2، ص165، الأمالى للصدوق (کتابچی)، ص245
👌 واژه ناس (مردم) در روایات فراوان برای عموم مردم یعنی عامه (غیر شیعه) به کار میرود. و البته دستور به مدارای با غیر شیعه، در کنار لزوم انکار عقاید نادرست آنان در دل است.
@sohof2
... عَنِ ابْنِ أَبِي نَجْرَانَ عَنْ أَبِي جَمِيلَةَ الْمُفَضَّلِ بْنِ صَالِحٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ: فى قَولِهِ «قُولُوا لِلنّاسِ حُسنا» قال: قُولوا لِلنّاسِ أحسَنَ مَا تُحبّونَ أن يُقالَ لَكُم، فَاِنَّ اللّهَ عزَّوَجلَّ يُبغِضُ اللَّعَّانَ السَّبَّابَ الطَّعَّانَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ الْفَاحِشَ الْمُتَفَحِّشَ السَّائِلَ الْمُلْحِفَ وَ يُحِبُّ الْحَيَّ الْحَلِيمَ الْعَفِيفَ الْمُتَعَفِّفَ.
از امام باقر عليه السلام:
🔸 درباره اين گفته خداوند كه «با مردم به زبان خوش سخن بگوييد» فرمود: بهترين سخنى كه دوست داريد مردم به شما بگويند، به آنها بگوييد، چرا كه خداوند از شخص بسیار نفرینگر و دشنامده، زخمزبانزن بر مؤمنان، زشتگفتار، بدزبان و گداى سمج را بیزار است، و با حيا و بردبار و عفيفِ پارسا را دوست دارد.
📒 الكافي (الإسلامية)، ج2، ص165، الأمالى للصدوق (کتابچی)، ص245
👌 واژه ناس (مردم) در روایات فراوان برای عموم مردم یعنی عامه (غیر شیعه) به کار میرود. و البته دستور به مدارای با غیر شیعه، در کنار لزوم انکار عقاید نادرست آنان در دل است.
@sohof2
💠 جایگاه منتظران
ابوبصير از امام صادق عليه السلام روايت مي كند:
«...ثم قال عليه السلام: يَا أَبَا بَصِيرٍ طُوبَى لِشِيعَةِ قَائِمِنَا الْمُنْتَظِرِينَ لِظُهُورِهِ فِي غَيْبَتِهِ وَ الْمُطِيعِينَ لَهُ فِي ظُهُورِهِ أُولَئِكَ أَوْلِيَاءُ اللَّهِ الَّذِينَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُون»
🔸اي ابابصير! خوشا به حال شيعيان قائم(عج) ما كسانيكه در غيبتش منتظر ظهور او هستند و در حال ظهورش نيز فرمانبردار اويند آنان اولياي خدا هستند كه نه خوفي بر آنهاست و نه اندوهگين مي شوند.
📚كمال الدين، جلد دوم، باب: 33، ص:357 حديث 54
@sohof2
ابوبصير از امام صادق عليه السلام روايت مي كند:
«...ثم قال عليه السلام: يَا أَبَا بَصِيرٍ طُوبَى لِشِيعَةِ قَائِمِنَا الْمُنْتَظِرِينَ لِظُهُورِهِ فِي غَيْبَتِهِ وَ الْمُطِيعِينَ لَهُ فِي ظُهُورِهِ أُولَئِكَ أَوْلِيَاءُ اللَّهِ الَّذِينَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُون»
🔸اي ابابصير! خوشا به حال شيعيان قائم(عج) ما كسانيكه در غيبتش منتظر ظهور او هستند و در حال ظهورش نيز فرمانبردار اويند آنان اولياي خدا هستند كه نه خوفي بر آنهاست و نه اندوهگين مي شوند.
📚كمال الدين، جلد دوم، باب: 33، ص:357 حديث 54
@sohof2
🏴 ادب زیارت سید الشهدا علیه السلام
عن أَبِی عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام قَالَ:
إِذَا زُرْتَ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ فَزُرْهُ وَ أَنْتَ حَزِینٌ مَکْرُوبٌ شَعِثٌ مُغْبَرٌّ جَائِعٌ عَطْشَانٌ فَإِنّ الْحُسَیْنَ قُتِلَ حَزِیناً مَکْرُوباً شَعِثاً مُغْبَرّاً جَائِعاً عَطْشَاناً وَ اسْأَلْهُ الْحَوَائِجَ وَ انْصَرِفْ عَنْهُ وَ لَا تَتَّخِذْهُ وَطَناً
🔸 امام صادق علیهالسلام:
هرگاه اباعبدالله را زیارت کردی، در حالی زیارتش کن که اندوهناک و گرفتار و ژولیده (نامرتّب) و غبارآلود (گرد و خاکی) و گرسنه و عطشان باشی که قطعا حسین (علیه السلام) کشته شد ٬ در حالی که اندوهناک و گرفتار و ژولیده و گرد و خاکی و گرسنه و عطشان بود٬ و از او حوائجت را بخواه و از نزدش منصرف شو و آنجا را وطن قرار نده!
📚 الكافي (ط - الإسلامية)، ج4، ص: 587. ثواب الأعمال، ص: 89. بحارالانوار جلد ۹۸، صفحه ۱۴۰
@sohof2
telegram.me/joinchat/CI8gfzxSsFym69DiX2XiLg
عن أَبِی عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام قَالَ:
إِذَا زُرْتَ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ فَزُرْهُ وَ أَنْتَ حَزِینٌ مَکْرُوبٌ شَعِثٌ مُغْبَرٌّ جَائِعٌ عَطْشَانٌ فَإِنّ الْحُسَیْنَ قُتِلَ حَزِیناً مَکْرُوباً شَعِثاً مُغْبَرّاً جَائِعاً عَطْشَاناً وَ اسْأَلْهُ الْحَوَائِجَ وَ انْصَرِفْ عَنْهُ وَ لَا تَتَّخِذْهُ وَطَناً
🔸 امام صادق علیهالسلام:
هرگاه اباعبدالله را زیارت کردی، در حالی زیارتش کن که اندوهناک و گرفتار و ژولیده (نامرتّب) و غبارآلود (گرد و خاکی) و گرسنه و عطشان باشی که قطعا حسین (علیه السلام) کشته شد ٬ در حالی که اندوهناک و گرفتار و ژولیده و گرد و خاکی و گرسنه و عطشان بود٬ و از او حوائجت را بخواه و از نزدش منصرف شو و آنجا را وطن قرار نده!
📚 الكافي (ط - الإسلامية)، ج4، ص: 587. ثواب الأعمال، ص: 89. بحارالانوار جلد ۹۸، صفحه ۱۴۰
@sohof2
telegram.me/joinchat/CI8gfzxSsFym69DiX2XiLg
🏴ادب زیارت سید الشهداء ع (2)
ثواب الأعمال ابْنُ الْوَلِیدِ عَنِ الصَّفَّارِ عَنِ ابْنِ عِیسَی عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَکَمِ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِنَا قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام
بَلَغَنِی أَنَّ قَوْماً إِذَا زَارُوا الْحُسَیْنَ (ع) حَمَلُوا مَعَهُمُ السُّفْرَةَ فِیهَا الْجِدَاءُ وَ الْأَخْبِصَةُ وَ أَشْبَاهُهُ وَ لَوْ زَارُوا قُبُورَ أَحِبَّائِهِمْ مَا حَمَلُوا مَعَهُمْ هَذَا
📚 ثواب الأعمال، ص:۸۹، و بحارالانوار جلد ۹۸
🔸از امام صادق علیهالسلام روایت شده که فرمود:
به من رسیده است که بعضی هنگامی که حسین (علیه السلام) را زیارت می کنند با خودشان سفره هایی بر می دارند که در آن بزغاله (های بریان) و حلواها و امثال این هاست!! و اگر قبور دوستان محبوبشان را زیارت کنند، چنین چیزی با خود بر نمی دارند!!
📚 بحارالأنوار جلد ۹۸
🔺توضیح بعضی واژگان حدیث:
جداء: (جدی مشوی) ٬ (جمع جدی)
بزغاله (بریان)
خبیص: حلوای روغن و خرما
🍁🍁
@sohof2
https://telegram.me/joinchat/CI8gfzxSsFym69DiX2XiLg
ثواب الأعمال ابْنُ الْوَلِیدِ عَنِ الصَّفَّارِ عَنِ ابْنِ عِیسَی عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَکَمِ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِنَا قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام
بَلَغَنِی أَنَّ قَوْماً إِذَا زَارُوا الْحُسَیْنَ (ع) حَمَلُوا مَعَهُمُ السُّفْرَةَ فِیهَا الْجِدَاءُ وَ الْأَخْبِصَةُ وَ أَشْبَاهُهُ وَ لَوْ زَارُوا قُبُورَ أَحِبَّائِهِمْ مَا حَمَلُوا مَعَهُمْ هَذَا
📚 ثواب الأعمال، ص:۸۹، و بحارالانوار جلد ۹۸
🔸از امام صادق علیهالسلام روایت شده که فرمود:
به من رسیده است که بعضی هنگامی که حسین (علیه السلام) را زیارت می کنند با خودشان سفره هایی بر می دارند که در آن بزغاله (های بریان) و حلواها و امثال این هاست!! و اگر قبور دوستان محبوبشان را زیارت کنند، چنین چیزی با خود بر نمی دارند!!
📚 بحارالأنوار جلد ۹۸
🔺توضیح بعضی واژگان حدیث:
جداء: (جدی مشوی) ٬ (جمع جدی)
بزغاله (بریان)
خبیص: حلوای روغن و خرما
🍁🍁
@sohof2
https://telegram.me/joinchat/CI8gfzxSsFym69DiX2XiLg
🌹معنی اخلاص
عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ- لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ (هود 7) عَمَلًا قَالَ لَيْسَ يَعْنِي أَكْثَرَ عَمَلًا وَ لَكِنْ أَصْوَبَكُمْ عَمَلًا وَ إِنَّمَا الْإِصَابَةُ خَشْيَةُ اللَّهِ وَ النِّيَّةُ الصَّادِقَةُ وَ الْحَسَنَةُ ثُمَّ قَالَ الْإِبْقَاءُ عَلَى الْعَمَلِ حَتَّى يَخْلُصَ أَشَدُّ مِنَ الْعَمَلِ وَ الْعَمَلُ الْخَالِصُ الَّذِي لَا تُرِيدُ أَنْ يَحْمَدَكَ عَلَيْهِ أَحَدٌ إِلَّا اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ النِّيَّةُ أَفْضَلُ مِنَ الْعَمَلِ أَلَا وَ إِنَّ النِّيَّةَ هِيَ الْعَمَلُ ثُمَّ تَلَا قَوْلَهُ عَزَّ وَ جَلَّ- قُلْ كُلٌّ يَعْمَلُ عَلى شاكِلَتِهِ (اسراء 84) يَعْنِي عَلَى نِيَّتِهِ.
🔸از امام صادق(ع):درمورد آیه «لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا»:
(تا شما را بیازماید که کدامتان عمل نیکوتری دارید)
نه بمعنی این است که عملش از نظر کثرت و فراوانی بیشتر باشد! بلکه عملش درست تر باشد! ودرستی عمل در ترس از خداوند، نیت صادق و نیکی است؛ سپس فرمود خالص گردانیدن عمل از خود عمل دشوارتراست؛ وعمل خالص آن است که نخواهی کسی به جز خداوند عزوجل بخاطر آن تو را پاداش دهد و نیت همان عمل است سپس فرمود کلام خداوند را: "قل کل یعمل علی شاکلته" یعنی براساس نیت خویش.
📚 الکافی، (اسلامیه)، ج2، ص16
@sohof2
عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ- لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ (هود 7) عَمَلًا قَالَ لَيْسَ يَعْنِي أَكْثَرَ عَمَلًا وَ لَكِنْ أَصْوَبَكُمْ عَمَلًا وَ إِنَّمَا الْإِصَابَةُ خَشْيَةُ اللَّهِ وَ النِّيَّةُ الصَّادِقَةُ وَ الْحَسَنَةُ ثُمَّ قَالَ الْإِبْقَاءُ عَلَى الْعَمَلِ حَتَّى يَخْلُصَ أَشَدُّ مِنَ الْعَمَلِ وَ الْعَمَلُ الْخَالِصُ الَّذِي لَا تُرِيدُ أَنْ يَحْمَدَكَ عَلَيْهِ أَحَدٌ إِلَّا اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ النِّيَّةُ أَفْضَلُ مِنَ الْعَمَلِ أَلَا وَ إِنَّ النِّيَّةَ هِيَ الْعَمَلُ ثُمَّ تَلَا قَوْلَهُ عَزَّ وَ جَلَّ- قُلْ كُلٌّ يَعْمَلُ عَلى شاكِلَتِهِ (اسراء 84) يَعْنِي عَلَى نِيَّتِهِ.
🔸از امام صادق(ع):درمورد آیه «لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا»:
(تا شما را بیازماید که کدامتان عمل نیکوتری دارید)
نه بمعنی این است که عملش از نظر کثرت و فراوانی بیشتر باشد! بلکه عملش درست تر باشد! ودرستی عمل در ترس از خداوند، نیت صادق و نیکی است؛ سپس فرمود خالص گردانیدن عمل از خود عمل دشوارتراست؛ وعمل خالص آن است که نخواهی کسی به جز خداوند عزوجل بخاطر آن تو را پاداش دهد و نیت همان عمل است سپس فرمود کلام خداوند را: "قل کل یعمل علی شاکلته" یعنی براساس نیت خویش.
📚 الکافی، (اسلامیه)، ج2، ص16
@sohof2
🌹اخلاص در عمل (2)
امیرالمؤمنین علی علیه السلام:
تَصْفِيَةُ الْعَمَلِ أَشَدُّ مِنَ الْعَمَلِ وَ تَخْلِيصُ النِّيَّةِ مِنَ الْفَسَادِ أَشَدُّ عَلَى الْعَامِلِينَ
🔸پاكسازى عمل سخت تر است از خود عمل و پاك كردن نيّت از فساد، براى عاملان سخت تر است از سخت كوشى طولانى.
📚 کافی، ج۸، صفحه ۲۴ خطبة الوسیلة
@kalemotayeb
@sohof2
امیرالمؤمنین علی علیه السلام:
تَصْفِيَةُ الْعَمَلِ أَشَدُّ مِنَ الْعَمَلِ وَ تَخْلِيصُ النِّيَّةِ مِنَ الْفَسَادِ أَشَدُّ عَلَى الْعَامِلِينَ
🔸پاكسازى عمل سخت تر است از خود عمل و پاك كردن نيّت از فساد، براى عاملان سخت تر است از سخت كوشى طولانى.
📚 کافی، ج۸، صفحه ۲۴ خطبة الوسیلة
@kalemotayeb
@sohof2
Forwarded from صُحُفٍ مُطَهَّرَه
❓آیا انکار وجود حضرت رقیه سلام الله علیها، مجوز لعن و طعن بر منکر می شود؟
(سؤال بعضی از کار بران کانال)
✅ پاسخ:
چنانکه در بعضی از مطالب کانال غلات تبیین نمودیم، خروج از ولایت اهل بیت ع به سبب انکار معارف ایشان، شرایط خاصی دارد، و به صرف بروز هر نوع انکاری نمی توان حکم به خروج از ولایت و در نتیجه جواز طعن حکم داد. 👇
(https://telegram.me/gholow2/119)
اما در مورد حضرت رقیه سلام الله علیها، هم اگر چه به کسانی که مروج این نوع انکارها در جامعه اند، انتقاد داریم، اما در عین حال می گوییم: این مسأله از ضروریاتی نیست که به صرف انکار آن بتوان کسی را تفسق نمود. زیرا داستان و نام ایشان در مصادر معتبر باقی مانده از قدمای امامیه نیامده است. و در منابع متأخر هم عموماً طریق ذکر نشده است، و در مواردی هم ابهام اشتراک نام با دیگر بانوان وجود دارد. با این حساب اثبات مسأله بنا بر مبانی اجتهادی علما و فقهاست و مورد اتفاق کامل هم نیست.
👌بنا بر این ضمن اینکه تسرع در انکار را با وجود روایات مختلف در مسائل محکوم می نماییم، اما در عین حال باید دقت شود که صرف این مسأله موجب طعن و برائت از موالیان اهل بیت علیهم السلام نشود. زیرا حکم به خروج از ولایت از مسائلی است که نیازمند فقاهت و احاطه بر جوانب مسأله است.
@sohof2
(سؤال بعضی از کار بران کانال)
✅ پاسخ:
چنانکه در بعضی از مطالب کانال غلات تبیین نمودیم، خروج از ولایت اهل بیت ع به سبب انکار معارف ایشان، شرایط خاصی دارد، و به صرف بروز هر نوع انکاری نمی توان حکم به خروج از ولایت و در نتیجه جواز طعن حکم داد. 👇
(https://telegram.me/gholow2/119)
اما در مورد حضرت رقیه سلام الله علیها، هم اگر چه به کسانی که مروج این نوع انکارها در جامعه اند، انتقاد داریم، اما در عین حال می گوییم: این مسأله از ضروریاتی نیست که به صرف انکار آن بتوان کسی را تفسق نمود. زیرا داستان و نام ایشان در مصادر معتبر باقی مانده از قدمای امامیه نیامده است. و در منابع متأخر هم عموماً طریق ذکر نشده است، و در مواردی هم ابهام اشتراک نام با دیگر بانوان وجود دارد. با این حساب اثبات مسأله بنا بر مبانی اجتهادی علما و فقهاست و مورد اتفاق کامل هم نیست.
👌بنا بر این ضمن اینکه تسرع در انکار را با وجود روایات مختلف در مسائل محکوم می نماییم، اما در عین حال باید دقت شود که صرف این مسأله موجب طعن و برائت از موالیان اهل بیت علیهم السلام نشود. زیرا حکم به خروج از ولایت از مسائلی است که نیازمند فقاهت و احاطه بر جوانب مسأله است.
@sohof2
🌹 حق بزرگ مؤمن!!
عَنْ أَبِي حَمْزَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع يَقُولُ إِذَا قَالَ الرَّجُلُ لِأَخِيهِ الْمُؤْمِنِ أُفٍّ خَرَجَ مِنْ وَلَايَتِهِ وَ إِذَا قَالَ أَنْتَ عَدُوِّي كَفَرَ أَحَدُهُمَا وَ لَا يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْ مُؤْمِنٍ عَمَلًا وَ هُوَ مُضْمِرٌ عَلَى أَخِيهِ الْمُؤْمِنِ سُوءاً.
ابو حمزه گويد: شنيدم حضرت صادق عليه السلام مي فرمود: هنگامى كه مردى به برادر مؤمن خود بگويد: «اف» از پيوند (دينى) با او بيرون رفته، و هر گاه باو بگويد: تو دشمن منى، يكى از آن دو كافر شود، و خداوند از هر مؤمنى كه نيت بد نسبت به برادر مؤمنش در دل دارد هيچ عملى را نپذيرد.
📚 الكافي (ط - الإسلامية)، ج2، ص: 361، و الكافي، ج8، ص: 365. المحاسن، ج1، ص: 99. المؤمن، ص: 72
👌 مضمون این روایت به اسناد متعدد در مصادر روایی آمده است، جای افسوس است که امروزه گاه در جامعه مومنین به اولیات اخلاق اسلامی کم اعتنایی می شود. و به اندک اختلاف نظری در بحث های تازه پا گرفته، بدون اینکه زحمت شنیدن کامل سخن مقابل را بدهند، زبان به طعن بر برادر می گشایند.
@sohof2
عَنْ أَبِي حَمْزَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع يَقُولُ إِذَا قَالَ الرَّجُلُ لِأَخِيهِ الْمُؤْمِنِ أُفٍّ خَرَجَ مِنْ وَلَايَتِهِ وَ إِذَا قَالَ أَنْتَ عَدُوِّي كَفَرَ أَحَدُهُمَا وَ لَا يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْ مُؤْمِنٍ عَمَلًا وَ هُوَ مُضْمِرٌ عَلَى أَخِيهِ الْمُؤْمِنِ سُوءاً.
ابو حمزه گويد: شنيدم حضرت صادق عليه السلام مي فرمود: هنگامى كه مردى به برادر مؤمن خود بگويد: «اف» از پيوند (دينى) با او بيرون رفته، و هر گاه باو بگويد: تو دشمن منى، يكى از آن دو كافر شود، و خداوند از هر مؤمنى كه نيت بد نسبت به برادر مؤمنش در دل دارد هيچ عملى را نپذيرد.
📚 الكافي (ط - الإسلامية)، ج2، ص: 361، و الكافي، ج8، ص: 365. المحاسن، ج1، ص: 99. المؤمن، ص: 72
👌 مضمون این روایت به اسناد متعدد در مصادر روایی آمده است، جای افسوس است که امروزه گاه در جامعه مومنین به اولیات اخلاق اسلامی کم اعتنایی می شود. و به اندک اختلاف نظری در بحث های تازه پا گرفته، بدون اینکه زحمت شنیدن کامل سخن مقابل را بدهند، زبان به طعن بر برادر می گشایند.
@sohof2
توضیح یکی از مطالب پیشین:
https://telegram.me/dinpajoohi/72
https://telegram.me/dinpajoohi/72
Telegram
دین پژوهی
امروز در تقویم به عنوان سالروز شهادت حضرت رقیه(س) ثبت شده است. واقعیت این است که در وجود داشتن یا نداشتن حضرت رقیه(س) از گذشته تا کنون اختلاف بوده است و علما و محققین و مورخین نظرات مختلفی داشتهاند و هر یک برای خود ادله ای دارند. اصولاً همینکه مثلاً کسی…
💠 ارزش یاد مرگ
ابْنُ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي جَعْفَرٍ ع حَدِّثْنِي مَا أَنْتَفِعُ بِهِ. فَقَالَ يَا أَبَا عُبَيْدَةَ أَكْثِرْ ذِكْرَ الْمَوْتِ فَإِنَّهُ لَمْ يُكْثِرْ ذِكْرَهُ إِنْسَانٌ إِلَّا زَهِدَ فِي الدُّنْيَا.
🔸از ابوعبیده نقل شده که گفت: به ابو جعفر باقر (ع) گفتم: پندى به من بياموز تا بهرهمند گردم.
ابو جعفر گفت: هر چه بيشتر به ياد مرگ باش كه هيچ كس خاطره مرگ را در دل زنده نمى كند، جز آن كه نسبت به دنیا پارسا و زاهد مى شود.
📚 الكافي (ط - الإسلامية)، ج3، ص: 255
@sohof2
ابْنُ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي جَعْفَرٍ ع حَدِّثْنِي مَا أَنْتَفِعُ بِهِ. فَقَالَ يَا أَبَا عُبَيْدَةَ أَكْثِرْ ذِكْرَ الْمَوْتِ فَإِنَّهُ لَمْ يُكْثِرْ ذِكْرَهُ إِنْسَانٌ إِلَّا زَهِدَ فِي الدُّنْيَا.
🔸از ابوعبیده نقل شده که گفت: به ابو جعفر باقر (ع) گفتم: پندى به من بياموز تا بهرهمند گردم.
ابو جعفر گفت: هر چه بيشتر به ياد مرگ باش كه هيچ كس خاطره مرگ را در دل زنده نمى كند، جز آن كه نسبت به دنیا پارسا و زاهد مى شود.
📚 الكافي (ط - الإسلامية)، ج3، ص: 255
@sohof2