🌱 انواع شیعه...
عن ابی جعفر عليه السلام: الشِّيعَةُ ثلاثةُ أصنافٍ: صِنفٌ يَتَزَيَّنُونَ بنا، و صِنفٌ يَستَأكِلُونَ بنا، و صِنفٌ مِنّا و إلَينا.

🔸امام باقر عليه السلام:
شيعيان سه دسته اند: دسته اى به وسيله ما خود را مى آرايند، (با انتساب خود به ما كسب آبرو مى كنند) و دسته اى با ما نان مى خورند، (و با نام ما به مقام و جاهی می رسند.) و دسته اى از ما و با ما هستند.
📚 مشكاة الأنوار في غرر الأخبار، ص: 63 به سند محمد بن نبیک. و همان، ص: 78

❓اما ما از کدام دست ایم؟ چه کسانی از اهل بیت اند؟

عَن أبي جَعفَرٍ عليه السلام:
مَن أحَبَّنا فَهُوَ مِنّا أهلَ البَيتِ. قُلتُ: جُعِلتُ فِداكَ، مِنكُم؟! قالَ: مِنّا وَاللّهِ، أما سَمِعتَ قَولَ إبراهيمَ عليه السلام: «فَمَن تَبِعَني فَإِنَّهُ مِنّي»

🔸 هر كه ما را دوست بدارد، او از ما اهل بيت است. به ايشان عرض شد: يابن رسول اللّه از شماست؟ فرمود: به خدا قسم، از ماست؛ آيا نشنيده اى اين سخن ابراهيم را كه: «پس هركه از من پيروى كند، او از من است»
📚 تفسير العيّاشيّ، ج2؛ ص: 231 / 32 عن ابی عبیده و الحلبی. و الأمالي (للطوسي)، ص: 45 عن عمر بن یزید مثله. و نزهة الناظر و تنبيه الخاطر، ص: 85 عن ابان بن تغلب مثله و...

👌 این روایت شریفه اشاره به آن دارد، که دوستدار واقعی امام، از ایشان تبعیت می کند. در بعضی از این اخبار، به آیات دیگری نیز استناد شده است. مانند:
🔹 «إِنَّ أَوْلَى النَّاسِ بِإِبْراهِيمَ لَلَّذِينَ اتَّبَعُوهُ وَ هذَا النَّبِيُّ وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ اللَّهُ وَلِيُّ الْمُؤْمِنِينَ»
🔹 «إنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّه‏»
@sohof2

اللهم صل علی محمد و آل محمد

📗 متن و ترجمه کتاب «فضل زیارة الحسین علیه السلام» اثر شریف محمد بن علی شجری از محدثان قرن چهارم و پنجم

🏴 #حدیث_عزا و اشک و معناي آن

▼ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الإِمَامِ الصَّادِقِ صَلَوَاتُ اللّهِ عَلَيْه قَالَ:
مَنْ ذُكِرْنَا عِنْدَهُ، فَفَاضَتْ عَيْنَاهُ، وَ لَوْ مِثْلَ جَنَاحِ بَعُوضَةٍ [الذُّبَابِ]، غُفِرَ لَهُ ذُنُوبُهُ وَ لَوْ كَانَتْ مِثْلَ زَبَدِ الْبَحْرِ.

🔸 حضرت امام صادق صلوات الله و سلامه عليه :
كسى كه ما نزد او یاد شویم، پس از چشمانش اشک بيايد، اگر چه به قدر بال پشه (یا مگس) باشد، گناهانش آمرزيده شود هرچند به اندازهٔ کف درياها باشد.

📚 کتاب المحاسن، ج‏1، ص63. و کامل الزّیارات: باب سی و دوم، ص103 به چند سند با الفاظ مختلف.

👌 گاه برخی به دلیل توجه نداشتن به قیود و شرایط این نوع روایات آن را بعید می‌شمارند، در پاسخ به چند نکته اشاره می‌کنیم:

1- مشابه همین تعبیر در مورد توبه نیز وارد شده. بنا بر این چه منعی دارد، اشک برای سید الشهداء همچون توبه دل پرسوز محب را بشوید و او را مشمول این اجرها بلکه فراتر از آن گرداند. و الله یضاعف لمن یشاء.

2- روایات و آیات مختلفی حاکی از شرایط و قیود مختلفی برای قبولی اعمال است، که از آن جمله ایمان و تقواست. بنا بر این اشک غیر مومن هرچند خواصی داشته باشد، باید با دلایل خاص خود ثابت شود.

3- استخفاف به معارف و اوامر دین، خود از مواردی است که به سلامت عقیده دین آسیب می زند، بنا بر این کسی که به بهانه اشک، فرائض ديني را خوار بشمارد، مصداق روايات سنگین استخفاف است، و نه توبه و انابه و اشک. مگر آنکه به برکت این اشک واقعاً توبه نماید.

🌱کانال نشر معارف اهل بیت علیهم السّلام
@sohof2

❓در رابطه با توضیحات فوق برخی کاربران محترم کانال پرسیدند، مگر گناه مؤمن به اندازه كف دريا مي رسد، تا روایت ناظر به بخشش گناه مومنین باشد؟

پاسخ:
کف دریا در این تعابیر کنایه از زیادی و عدم محدودیت است. و با تعبیر «لَوْ كَانَتْ» به کار رفته، که یعنی «هرچند این چنین زیاد بود.»
در حدیث فوق نیز ایمان لزوماً منافاتی با ارتکاب گناهان متعدد ندارد. اما نکته ای که وجود دارد، این است که مؤمن هر اندازه که گناهان زیاد هم داشته باشد، باز گناه را کاری درست نمی داند. بنا بر این از آن پشیمان می شود، و می خواهد از آن دوری کند. حال ممکن است کسی با همین شرایط بارها مرتکب گناهان شود. اما هرگز با نگاه خواری و بی اهمیتی بدان نگاه نمی کند.
روایات در این زمینه بسیار است. مثلاً به تناسب، از کتاب الکافی ج2 کتاب ایمان و کفر، به این ابواب مراجعه بفرمایید:
باب التوبة، باب الاستغفار، باب الکبائر، باب استصغار الذنب، باب الاصرار علي الذنب، باب الطاعة و التقوي و...

گفتنی است از نظر عقلی نیز اینکه "الثواب علی الایمان" باشد، متين به نظر می آید؛ زیرا غیر مؤمن كه اصلاً اين ثواب ها را قبول ندارد، چگونه می تواند، نیت کسب آن ها را نماید؟ حال آنکه "انما الاعمال بالنیات"
@sohof2

🏴 اتمام حجت سید الشهداء علیه السلام با دشمن

... أَقْبَلَ الْقَوْمُ يَجُولُونَ حَوْلَ بُيُوتِ الْحُسَيْنِ ع فَيَرَوْنَ الْخَنْدَقَ فِي ظُهُورِهِمْ وَ النَّارُ تَضْطَرِمُ فِي الْحَطَبِ وَ الْقَصَبِ الَّذِي كَانَ أُلْقِيَ فِيهِ فَنَادَى شِمْرُ بْنُ ذِي الْجَوْشَنِ عَلَيْهِ اللَّعْنَةُ بِأَعْلَى صَوْتِهِ يَا حُسَيْنُ أَ تَعَجَّلْتَ النَّارَ قَبْلَ يَوْمِ الْقِيَامَةِ فَقَالَ الْحُسَيْنُ ع مَنْ هَذَا كَأَنَّهُ شِمْرُ بْنُ ذِي الْجَوْشَنِ فَقَالَ لَهُ نَعَمْ فَقَالَ لَهُ يَا ابْنَ رَاعِيَةِ الْمِعْزَى أَنْتَ‏ أَوْلى‏ بِها صِلِيًّا. وَ رَامَ مُسْلِمُ بْنُ عَوْسَجَةَ أَنْ يَرْمِيَهُ بِسَهْمٍ فَمَنَعَهُ الْحُسَيْنُ ع مِنْ ذَلِكَ فَقَالَ لَهُ دَعْنِي حَتَّى أَرْمِيَهُ فَإِنَّهُ الْفَاسِقُ مِنْ عُظَمَاءِ الْجَبَّارِينَ وَ قَدْ أَمْكَنَ اللَّهُ مِنْهُ فَقَالَ لَهُ الْحُسَيْنُ ع لَا تَرْمِهِ فَإِنِّي أَكْرَهُ أَنْ أَبْدَأَهُمْ. ثُمَّ دَعَا الْحُسَيْنُ ع بِرَاحِلَتِهِ فَرَكِبَهَا وَ نَادَى بِأَعْلَى صَوْتِهِ يَا أَهْلَ الْعِرَاقِ وَ جُلُّهُمْ يَسْمَعُونَ فَقَالَ أَيُّهَا النَّاسُ اسْمَعُوا قَوْلِي وَ لَا تَعْجَلُوا حَتَّى أَعِظَكُمْ بِمَا يَحِقُ‏ لَكُمْ‏ عَلَيَ‏ وَ حَتَّى أُعْذِرَ إِلَيْكُمْ فَإِنْ أَعْطَيْتُمُونِي النَّصَفَ كُنْتُمْ بِذَلِكَ أَسْعَدَ وَ إِنْ لَمْ تُعْطُونِي النَّصَفَ مِنْ أَنْفُسِكُمْ فَأَجْمِعُوا رَأْيَكُمْ‏ ثُمَّ لا يَكُنْ أَمْرُكُمْ عَلَيْكُمْ غُمَّةً ثُمَّ اقْضُوا إِلَيَّ وَ لا تُنْظِرُونِ‏ إِنَّ وَلِيِّيَ اللَّهُ الَّذِي نَزَّلَ الْكِتابَ وَ هُوَ يَتَوَلَّى الصَّالِحِينَ‏ ...
📓 إرشاد المفید (نشر مؤتمر الشیخ المفید) ؛ ج‏2 ؛ ص96

🔸 ... یاران عمر بن سعد پیش آمدند و به گرد خیمه گاه حسین علیه السلام جولان دادند. دیدند که پشت آن ها خندق حفر شده و در آن هیزم و نی ریخته شده و آتش بر آن شعله ور است. شمر بن ذی الجوشن لعنه الله با صدای بلند ندا داد: ای حسین آیا قبل از روز قیامت به سوی آتش شتافته ای؟ امام حسین علیه السلام فرمود: این کیست؟ گویا شمر بن ذی الجوشن است. گفت: آری. امام فرمود: ای پسر زن بُز چِران تو سزاوارتری که وارد آتش دوزخ شوی. مسلم بن عوسجة رحمه الله خواست شمر را با تیر بزند. امام حسین علیه السلام او را منع کرد. مسلم بن عوسجة گفت: بگذار او را بزنم زیرا او مردی فاسق و از بزرگترین گردنکشان است و اکنون خداوند فرصتی فراهم کرده که او را بزنیم. امام حسین علیه السلام فرمود: او را نزن، زیرا من خوش ندارم جنگ را آغاز کنم. سپس امام دستور داد مرکبش را بیاورند. بر آن نشست و با صدای بلند فرمود: ای مردم عراق. -در این حال اکثر آنان می شنیدند.- فرمود: ای مردم سخن مرا بشنوید و شتاب نکنید تا شما را موعظه کنم به آن چه حقّ شما بر من است؛ و حجت را بر شما تمام کنم. پس اگر انصاف بدهید به سعادت شما نزدیک تر است و اگر انصاف ندهید؛ فَأَجْمِعُوا أَمْرَكُمْ وَ شُرَكاءَكُمْ ثُمَّ لا يَكُنْ أَمْرُكُمْ عَلَيْكُمْ غُمَّةً ثُمَّ اقْضُوا إِلَيَّ وَ لا تُنْظِرُونِ‏ (یونس 71) و إِنَّ وَلِيِّيَ اللَّهُ الَّذي نَزَّلَ الْكِتابَ وَ هُوَ يَتَوَلَّى الصَّالِحينَ‏ (اعراف 196)
@sohof2

🏴 روایت شعر جانسوز دعبل خزاعی در آستانه وفاتش

لَا أَضْحَكَ اللَّهُ سِنَّ الدَّهْرِ إِنْ ضَحِكَتْ
وَ آلُ أَحْمَدَ مَظْلُومُونَ قَدْ قُهِرُوا
مُشَرَّدُونَ نُفُوا عَنْ عُقْرِ دَارِهِمْ
كَأَنَّهُمْ قَدْ جَنَوْا مَا لَيْسَ يُغْتَفَر

خداوند دمی دندان روزگار را بخنده آشكار نسازد، اگر در حالى كه آل پيامبر ص مظلومانه، مقهور دشمن گرديده‏اند، بخواهد بخندد.
همه از خانه و كاشانه اصلى خود رانده شده كه گويى -العياذ باللَّه- از آنان جنايتى سر زده است كه قابل بخشش نيست.
📓 عيون أخبار الرضا عليه السلام، ج‏2، ص: 266
@sohof2

ما از بازی فوتبال شب عاشورا اعلام برائت و انزجار میکنیم.

◀کاش به جای کره جنوبی بازی مان با اسرائیل بود تا شاید به بهانه احترام به فلسطین احترام شب عاشورا حفظ می شد.

@aghlsetizan

◾️تعطیلی کسب و کار در روز عاشورا

أمالي الصدوق: الطالقاني، عن أحمد الهمداني، عن علي بن الحسن بن فضال عن أبيه، عن الرضا عليه السلام قال: من ترك السعي في حوائجه يوم عاشورا قضى الله له حوائج الدنيا والآخرة، ومن كان يوم عاشورا يوم مصيبته وحزنه وبكائه، جعل الله عز وجل يوم القيامة يوم فرحه وسروره، وقرت بنا في الجنان عينه.

امام رضا علیه السلام: هرکس روز عاشورای امام حسین علیه السلام، دنبال کسب و کار نرود؛ خداوند متعال خواسته ها و حوائج دنیا و آخرت او را برآورده می نماید و هرکس عاشوراء روز مصیبت و حزن و گریه اش باشد؛ خداوند عز و جل روز قیامت را روز شادی و سرورش قرار خواهد داد و در بهشت چشمانش به دیدار ما - اهل بیت عصمت وطهارت علیهم السلام - روشن خواهد شد.
📚عیون اخبار الرضا(ع)ج1ص299، الامالی(للصدوق)ص129
@sohof2

امشبی را شه دین در حرمش مهمان است، عصرفردا بدنش...
مکن ای صبح طلوع، مکن ای صبح طلوع

آجرک الله یاصاحب الزمان

لا یوم کیومک یا ابا عبد الله. صلی الله علیک یا ابا عبد الله وعلی الارواح التی حلت بفنائک

اعظم الله اجورنا و اجورکم بمصابنا بالحسین علیه السلام و جعلنا من الطالبین بثاره
التماس دعا

🏴 در روایتی حضرت صادق علیه السلام، از روزه کامل در روز عاشورا نهی کرده، به پرهیز از خوردن و نوشیدن تا بعداز ظهر این روز توصیه نموده اند:

رَوَى عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سِنَانٍ قَالَ: َ: دَخَلْتُ عَلَى سَيِّدِي أَبِي عَبْدِ اللَّهِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ ع فِي يَوْمِ عَاشُورَاءَ فَأَلْفَيْتُهُ كَاسِفَ اللَّوْنِ ظَاهِرَ الْحُزْنِ وَ دُمُوعُهُ تَنْحَدِرُ مِنْ عَيْنَيْهِ كَاللُّؤْلُؤِ الْمُتَسَاقِطِ فَقُلْتُ يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ مِمَّ بُكَاؤُكَ لَا أَبْكَى اللَّهُ عَيْنَيْكَ فَقَالَ لِي أَ وَ فِي غَفْلَةٍ أَنْتَ أَ مَا عَلِمْتَ أَنَّ الْحُسَيْنَ بْنَ عَلِيِّ أُصِيبَ فِي مِثْلِ هَذَا الْيَوْم‏
فقُلْتُ: یَا سَیِّدِی فَمَا قَوْلُکَ فِی صَوْمِهِ؟ فَقَالَ لِی: صُمْهُ مِنْ غَیْرِ تَبْیِیتٍ، وَ أَفْطِرْهُ مِنْ غَیْرِ تَشْمِیتٍ، وَ لَا تَجْعَلْهُ یَوْمَ صَوْمٍ کَمَلًا، وَ لْیَکُنْ إِفْطَارُکَ بَعْدَ صَلَاهِ الْعَصْرِ بِسَاعَهٍ عَلَى شَرْبَهٍ مِنْ مَاءٍ، فَإِنَّهُ فِی مِثْلِ ذَلِکَ الْوَقْتِ مِنْ ذَلِکَ الْیَوْمِ تَجَلَّتِ الْهَیْجَاءُ عَنْ آلِ‏رَسُولِ اللَّهِ صلّی الله علیه وآله وَ انْکَشَفَتِ الْمَلْحَمَهُ عَنْهُمْ، وَ فِی الْأَرْضِ مِنْهُمْ ثَلَاثُونَ صَرِیعاً فِی مَوَالِیهِمْ، یَعِزُّ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلّی الله علیه وآله مَصْرَعُهُمْ، وَ لَوْ کَانَ فِی الدُّنْیَا یَوْمَئِذٍ حَیّاً لَکَانَ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَیْهِ وَ آلِهِ هُوَ الْمُعَزَّى بِهِمْ.

عبدالله بن سِنان نقل می‏کند که در روز عاشورا به خدمت سیّد و آقایم حضرت صادق علیه‏السّلام شرفیاب شدم. و ایشان را رنگ از رخسار پریده، و با حزن بسیار آشکار یافتم، که اشک ها مانند دانه های مروارید از چشمان ایشان می بارید. پس عرض کردم، ای فرزند رسول خدا، از چه رو چنین گریانید؟ پس فرمود: آیا نمی دانی امروز، روز مصیبت سید الشهدا است؟
عرض کردم: ای آقای من، درباره روزه‏ این روز چه می‏فرمایید؟ حضرت فرمودند: روزه بگیر بدون آنکه در شب، نیّت روزه کرده باشی؛ و افطار کن بدون آنکه خوشحال باشی؛ و اینگونه نباشد که یک روزِ تمام چیزی نخوری، بلکه ساعتی بعد از نمازِ عصر شربتی از آب بنوش، زیرا در این ساعت بود که جنگ از خاندانِ رسول خدا صلّی ‏الله ‏علیه‏ وآله برطرف شد، در حالیکه سی نفر از اهل بیت و موالیانشان روی زمین افتاده بودند؛ کسانی که اگر رسول‏ خدا صلّی‏ الله ‏علیه‏ وآله در آن روز در دنیا بود، صاحب عزای هر یک از آنها می شد.

📓 مصباح المتهجد و سلاح المتعبد، ج‏2، ص: 782
@sohof2

این بار بی مقدمه از سر شروع کرد
این روضه خوان پیر از آخر شروع کرد

مقتل گشوده شد همه دیدند روضه را
از جای بوسه های پیمبر شروع کرد

از تل دوید ، مرثیه ی قتلگاه را
از لا به لای نیزه و خنجر شروع کرد

از خط به خطّ مقتل گودال رد شد و
با گریه از اسیری خواهر شروع کرد

این جا چقدر چشم حرامی به خیمه هاست!"
طاقت نداشت از خط دیگر شروع کرد"

لب تشنه بود خیره به لیوان نگاه کرد
از التهاب مشک برادر شروع کرد

هی دست را شبیه به یک گاهواره کرد
از لای لایِ مادر اصغر شروع کرد

تیر از گلوی کودک من در بیاورید!
هی خواند و گریه کرد و مکرر شروع کرد

غش کرد روضه خوان نفسش در شماره رفت
مدّاحی از کناره منبر شروع کرد:

ای تشنه لب حسین من ای بی کفن حسین!
دم را برای روضه مادر شروع کرد

یک کوچه باز کنید که زهرا رسیده است
مداح بی مقدمه از در شروع کرد

- هیزم می آورند حرم را خبر کنید-
این بیت را چه مرثیه آور شروع کرد

این شعر هم که قافیه هایش تمام شد
شاعر بدون واهمه از سر شروع کرد
(محسن ناصحی)

أَلسَّلامُ عَلَى الْعِتْرَةِ الْقَریبَةِ،

سلام بر آن خانواده اى که نزدیک (و همراه سَروَرشان) بودند،

أَلسَّلامُ عَلَى الْمُجَدَّلینَ فِى الْفَلَواتِ،

سلام بر آن به خاک افتادگان در بیابان ها،

أَلسَّلامُ عَلَى النّازِحینَ عَنِ الاَْوْطانِ،

سلام بر آن دور افتادگان از وطن ها،

أَلسَّلامُ عَلَى الْمَدْفُونینَ بِلا أَکْفان ،

سلام بر آن دفن شدگـانِ بدون کفن،

أَلسَّلامُ عَلَى الرُّؤُوسِ الْمُفَرَّقَةِ عَنِ الاَْبْدانِ،

سلام بر آن سرهاى جدا شده از بدن،

التماس دعا.
#مرثیه_سید_الشهدا
@sohof2

🏴 استدلال امام سجاد علیه السلام بر عزای طولانی

🔸 امام صادق علیه السلام می فرماید:
لَقَدْ كَانَ بَكَى عَلَى أَبِيهِ الْحُسَيْنِ ع عِشْرِينَ سَنَةً وَ مَا وُضِعَ بَيْنَ يَدَيْهِ طَعَامٌ إِلَّا بَكَى حَتَّى قَالَ لَهُ مَوْلًى لَهُ يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ أَ مَا آنَ لِحُزْنِكَ أَنْ يَنْقَضِيَ فَقَالَ لَهُ وَيْحَكَ إِنَّ يَعْقُوبَ النَّبِيَّ ع كَانَ لَهُ اثْنَا عَشَرَ ابْناً فَغَيَّبَ اللَّهُ عَنْهُ وَاحِداً مِنْهُمْ فَابْيَضَّتْ عَيْنَاهُ مِنْ كَثْرَةِ بُكَائِهِ عَلَيْهِ وَ شَابَ رَأْسُهُ مِنَ الْحُزْنِ وَ احْدَوْدَبَ ظَهْرُهُ مِنَ الْغَمِّ وَ كَانَ ابْنُهُ حَيّاً فِي‏ الدُّنْيَا وَ أَنَا نَظَرْتُ إِلَى أَبِي وَ أَخِي وَ عَمِّي وَ سَبْعَةَ عَشَرَ مِنْ أَهْلِ بَيْتِي مَقْتُولِينَ حَوْلِي فَكَيْفَ يَنْقَضِي حُزْنِي؟
📚 کتاب الخصال، للصدوق، ج‏2، ص: 518. كامل الزيارات، ص: 107 به سند دیگر مشابه آن. و کتاب المناقب، ابن شهرآشوب، جلد 4، و کتاب حلیة الألیاء، ابونعیم، جلد 3.

امام سجاد، به مدّت بیست سال برای پدرش حسین (ع) گریست، هر گاه غذایی برای آن حضرت می آوردند گریه می کرد. یکی از خدمتگزاران او عرض کرد: ای فرزند رسول خدا، آیا وقت آن نرسیده است که حزن و اندوه تو پایان یابد؟ آن حضرت فرمود: وای بر تو، یعقوب پیامبر دوازده فرزند داشت، و یکی از آنان را خداوند از دید وی پنهان ساخت، پس آنقدر گریست تا چشمانش از شدّت گریه به سفیدی گرایید، و موی او از کثرت غم سپید گشت، و کمرش از زیادی اندوه خم شد، و این در حالی بود که فرزندش زنده بود. اما من با چشم خود دیدم که پدرم و برادرانم و عموهایم و هفده مرد از اهل بیتم در اطراف من کشته شده اند. چگونه اندوه من پایان پذیرد؟
@sohof2

☑️ شدت اهمیت و لزوم زیارت امام حسین علیه السلام

حَدَّثَنِي أَبِي رَحِمَهُ اللَّهُ وَ جَمَاعَةُ مَشَايِخِي عَنْ سَعْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ وَ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى الْعَطَّارِ وَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ الْحِمْيَرِيِّ جَمِيعاً عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِيلَ بْنِ بَزِيعٍ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ
● عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَالَ مُرُوا شِيعَتَنَا بِزِيَارَةِ قَبْرِ الْحُسَيْنِ (علیه السلام) فَإِنَّ إِتْيَانَهُ يَزِيدُ فِي الرِّزْقِ وَ يَمُدُّ فِي الْعُمُرِ وَ يَدْفَعُ مَدَافِعَ السَّوْءِ وَ إِتْيَانَهُ مُفْتَرَضٌ عَلَى كُلِّ مُوءْمِنٍ يُقِرُّ لِلْحُسَيْنِ بِالْإِمَامَةِ مِنَ اللَّهِ.

🔸 از محمّد بن مسلم، از امام باقر عليه السّلام نقل میکند که حضرت فرمودند:
شيعيان ما را به زيارت قبر حسين بن على(علیهما السلام) امر نمایيد؛ چرا که زیارت قبر او باعث افزایش روزی، طول عمر، رفع بدی ها و گرفتاری ها شده و زيارت آن حضرت بر هر مؤمنى كه امامت آن حضرت را از جانب خداوند عز و جل می داند؛ لازم و واجب است.

📚کامل الزیارت، ابن قولویه، صفحه 121 و كتاب المزار- مناسك المزار(للمفيد)، ص: 26. و متناسب همین معنا این دو عالم متقدم دو باب در کتب خود آورده اند.
@sohof2

❓آیا ادعای تشیع کافی است؟!

عن ابی جعفر ع: يَا جَابِرُ أَ يَكْتَفِي مَنِ‏ انْتَحَلَ‏ التَّشَيُّعَ‏ أَنْ يَقُولَ بِحُبِّنَا أَهْلَ الْبَيْتِ فَوَ اللَّهِ مَا شِيعَتُنَا إِلَّا مَنِ اتَّقَى اللَّهَ وَ أَطَاعَهُ وَ مَا كَانُوا يُعْرَفُونَ يَا جَابِرُ إِلَّا بِالتَّوَاضُعِ وَ التَّخَشُّعِ وَ الْأَمَانَةِ وَ كَثْرَةِ ذِكْرِ اللَّهِ وَ الصَّوْمِ وَ الصَّلَاةِ وَ الْبِرِّ بِالْوَالِدَيْنِ وَ التَّعَاهُدِ لِلْجِيرَانِ مِنَ الْفُقَرَاءِ وَ أَهْلِ الْمَسْكَنَةِ وَ الْغَارِمِينَ وَ الْأَيْتَامِ وَ صِدْقِ الْحَدِيثِ وَ تِلَاوَةِ الْقُرْآنِ وَ كَفِّ الْأَلْسُنِ عَنِ النَّاسِ إِلَّا مِنْ خَيْرٍ وَ كَانُوا أُمَنَاءَ عَشَائِرِهِمْ فِي الْأَشْيَاءِ قَالَ جَابِرٌ فَقُلْتُ يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ مَا نَعْرِفُ الْيَوْمَ أَحَداً بِهَذِهِ الصِّفَةِ فَقَالَ يَا جَابِرُ لَا تَذْهَبَنَّ بِكَ الْمَذَاهِبُ حَسْبُ الرَّجُلِ أَنْ يَقُولَ أُحِبُّ عَلِيّاً وَ أَتَوَلَّاهُ ثُمَّ لَا يَكُونَ مَعَ ذَلِكَ فَعَّالًا فَلَوْ قَالَ إِنِّي أُحِبُّ رَسُولَ اللَّهِ- فَرَسُولُ اللَّهِ ص خَيْرٌ مِنْ عَلِيٍّ ع ثُمَّ لَا يَتَّبِعُ سِيرَتَهُ وَ لَا يَعْمَلُ بِسُنَّتِهِ مَا نَفَعَهُ حُبُّهُ إِيَّاهُ شَيْئاً فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ اعْمَلُوا لِمَا عِنْدَ اللَّهِ لَيْسَ بَيْنَ اللَّهِ وَ بَيْنَ أَحَدٍ قَرَابَةٌ أَحَبُّ الْعِبَادِ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ أَكْرَمُهُمْ عَلَيْهِ أَتْقَاهُمْ وَ أَعْمَلُهُمْ بِطَاعَتِهِ يَا جَابِرُ وَ اللَّهِ مَا يُتَقَرَّبُ إِلَى اللَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى إِلَّا بِالطَّاعَةِ وَ مَا مَعَنَا بَرَاءَةٌ مِنَ‏ النَّارِ وَ لَا عَلَى اللَّهِ لِأَحَدٍ مِنْ حُجَّةٍ مَنْ كَانَ لِلَّهِ مُطِيعاً فَهُوَ لَنَا وَلِيٌّ وَ مَنْ كَانَ لِلَّهِ عَاصِياً فَهُوَ لَنَا عَدُوٌّ وَ مَا تُنَالُ وَلَايَتُنَا إِلَّا بِالْعَمَلِ وَ الْوَرَعِ.

🔸جابر گوید: امام باقر علیه السّلام بمن فرمود: اى جابر! آیا كسى كه ادعاء تشیع میكند، او را بس است كه از محبت ما خانواده دم زند؟ بخدا شیعه ما نیست، جز آنكه از خدا پروا كند و او را اطاعت نماید، اى جابر! ایشان شناخته نشوند، جز با فروتنى و خشوع و امانت و بسیارى یاد خدا و روزه و نماز و نیكى به پدر و مادر و مراعات همسایگان فقیر و مستمند و قرضداران و یتیمان و راستى گفتار و تلاوت قرآن و بازداشتن زبان از مردم، جز از نیكى آنها، و آنها امانت نگهدار فامیل خویش باشند.
جابر گوید عرض كردم: یا ابن رسول اللَّه! ما امروز كسى را داراى این صفات نمیشناسیم، فرمود: اى جابر! براههاى مختلف مرو، آیا براى مرد كافى است كه بگوید، من على را دوست دارم و از او پیروى میكنم، و با وجود این فعالیت دینى نكند؟! پس اگر بگوید: من رسول خدا صلى اللَّه علیه و آله را دوست دارم- رسول خدا صلى اللَّه علیه و آله كه بهتر از على علیه السّلام است- سپس از رفتار او پیروى نكند و بسنتش عمل ننماید، محبتش بپیغمبر باو هیچ سودى ندهد، پس از خدا پروا كنید و براى آنچه نزد خداست عمل كنید، خدا با هیچ‌كس خویشى ندارد، دوست‌ترین بندگان خداى عزوجل [و گرامی‌ترینشان نزد او] با تقواترین و مطیع ترین آنهاست.
اى جابر! به خدا جز با اطاعت بخداى تبارك و تعالى تقرب نمی‌توان جست. و همراه ما برات آزادى از دوزخ نیست و هیچ كس بر خدا حجت ندارد، هر كه مطیع خدا باشد دوست ما و هر كه نافرمانى خدا كند دشمن ماست، ولایت ما جز با عمل كردن به ورع بدست نیاید.

📚الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏2، ص75
@sohof2

🏴 #حدیث_اشک و عزاء

▼ ... قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ الإِمَامُ الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ عَلَيْهِمَا السَّلَام:
أَنَا قَتِيلُ الْعَبْرَةِ، لَا يَذْكُرُنِي مُؤمِنٌ إِلَّا اسْتَعْبَرَ.

▲ حضرت امام حسین بن علی صلوات الله علیهما:
من كشتهٔ اشک هستم، هيچ مؤمنی من را ياد نمى ‏كند مگر آنكه گریه می کند.

📓 الأمالي( للصدوق)، ص: 137 و کتاب شریف کامل الزّیارات: ص: 108
ح3 به سند دیگر. و در همین باب (باب سی و ششم) اسناد بسیار دیگری آمده است.

اللهـمّ عجّـل لولیّـك الفـرج

کانال نشر معارف اهل بیت علیهم السّلام
@sohof2

💠 بین امید و ترس
🔹 نَبِّئْ عِبادِي أَنِّي أَنَا الْغَفُورُ الرَّحِيمُ. وَ أَنَ‏ عَذابِي‏ هُوَ الْعَذابُ الْأَلِيمُ‏.

🌸 عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ:
ارج الله رَجاءَ لایجرّئک عَلی مَعصیتِه و خَف اللهَ خوفاً لا یؤیسُک مِن رَحمته.

به خداوند امیدوار باش،امیدی که تو را بر انجام معصیتش جرات نبخشد و از خداوند بیم داشته باش بیمی که تو را از رحمتش ناامید نگرداند
📚 الکافی، ج۲، ص۶۷ و تفسیر قمی، ج۲ ص۱۶۴ و تحف العقول، ص۳۰۴ و امالی صدوق ره ص۱۴. و ص۶۶۹ بما یشبهه.

🌸 عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: قُلْتُ لَهُ مَا كَانَ فِي وَصِيَّةِ لُقْمَانَ قَالَ كَانَ فِيهَا الْأَعَاجِيبُ وَ كَانَ أَعْجَبَ مَا كَانَ فِيهَا أَنْ قَالَ لِابْنِهِ خَفِ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ خِيفَةً لَوْ جِئْتَهُ بِبِرِّ الثَّقَلَيْنِ لَعَذَّبَكَ وَ ارْجُ اللَّهَ رَجَاءً لَوْ جِئْتَهُ‏ بِذُنُوبِ‏ الثَّقَلَيْنِ‏ لَرَحِمَكَ‏ ثُمَّ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع كَانَ أَبِي يَقُولُ إِنَّهُ لَيْسَ مِنْ عَبْدٍ مُؤْمِنٍ إِلَّا [وَ] فِي قَلْبِهِ نُورَانِ نُورُ خِيفَةٍ وَ نُورُ رَجَاءٍ لَوْ وُزِنَ هَذَا لَمْ يَزِدْ عَلَى هَذَا وَ لَوْ وُزِنَ هَذَا لَمْ يَزِدْ عَلَى هَذَا.

حارث يا پدرش مغيره بامام صادق (ع ) عرض كرد: وصيت لقمان به پسرش گفت : از خداي عزوجل چنان بترس كه اگر نيكي جن و انس را بياوري ترا عذاب كند، و بخدا چنان اميدوار باش كه اگر گناه جن و انس را بياوري بتو ترحم كند.
سپس امام صادق (ع ) فرمود: هيچ بنده مؤ مني نيست ، جز آنكه در دلش دو نور است : نور خوف و نور رجا كه اگر اين وزن شود از آن بيش نباشد و اگر آن وزن شود، از اين بيش نباشد.
📚 الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏2، ص: 67 بَابُ الْخَوْفِ وَ الرَّجَاءِ/ ح1. اصول كافي، ترجمه مصطفوی، ج : 3 ص : 109. و در همین باب اسناد مختلفی آمده است.
@sohof2

💠 پاره تنان رسول خدا صلی الله علیه و آله

مشهور است که رسول خدا صلی الله علیه و آله برای دو نفر تعبیر «بضعة منی» را به کار برده است: حضرت زهراء سلام الله علیها (الأمالي للصدوق، ص: 487) و امام علی بن موسی الرضا علیه السلام. (الأمالي للصدوق، ص: 119)

البته این تعبیر در روایات بیشتر برای این دو معصوم به کار رفته اما درباره ی معصومین دیگر هم استعمال شده است:

1. تفسير فرات الكوفي؛ ص477 : عن رسول الله صلی الله علیه و آله قال: ... أَلَا إِنَّ عَلِيّاً بَضْعَةٌ مِنِّي‏ فَمَنْ حَارَبَهُ فَقَدْ حَارَبَنِي ...
... بدانید علی پاره تن من است. هر کس با او بجنگد با من جنگیده است ...

2. أمالي الصدوق؛ ص114: عن رسول الله صلی الله علیه و آله قال: ... وَ أَمَّا الْحَسَنُ فَإِنَّهُ ابْنِي وَ وُلْدِي وَ بَضْعَةٌ مِنِّي‏ وَ قُرَّةُ عَيْنِي وَ ضِيَاءُ قَلْبِي ...
... حسن پسر من و زاده من و پاره تن من و نور چشم من و روشنی دل من است ...

3. در مورد معصومین دیگر هم تعابیری به کار رفته است که معنای «بضعة منی» را می رساند.

4. طبق اصل عمومی « ان ما لآخرنا ما لاوّلنا» فضائلی که امام رضا علیه السلام دارد دیگر امامان هم دارند.

5. به طور کلی فرزند انسان «بضعة منه» است:

تحف العقول ؛ ص23 : عن رسول الله صلی الله علیه و آله: ... وَ أَمَّا أَعْدَاؤُكَ مِنَ الْجِنِّ فَإِبْلِيسُ وَ جُنُودُهُ فَإِذَا أَتَاكَ فَقَالَ مَاتَ ابْنُكَ فَقُلْ إِنَّمَا خُلِقَ الْأَحْيَاءُ لِيَمُوتُوا وَ تَدْخُلُ بَضْعَةٌ مِنِّي‏ الْجَنَّةَ إِنَّهُ لَيَسُرُّنِي‏
دشمنان جنّی تو ابلیس و سپاهیانش هستند؛ پس هر گاه ابلیس نزد تو آمد و گفت: پسرت مرد (و خواست با یادآوری آن تو را بی صبر و به خدا معترض کند) بگو: زندگان آفریده شده اند تا بمیرند و این که پاره ی تن من وارد بهشت شود؛ برایم خوشایند است.
@sohof2