🌱حدیث37- وجوب انتظار

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ مُوسَى الدَّقَّاقُ‏ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ هَارُونَ الصُّوفِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو تُرَابٍ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى الرُّويَانِيُ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَظِيمِ‏ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ زَيْدِ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ع الْحَسَنِيُّ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَى سَيِّدِي مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ مُوسَى بْنِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ع وَ أَنَا أُرِيدُ أَنْ أَسْأَلَهُ عَنِ الْقَائِمِ أَ هُوَ الْمَهْدِيُّ أَوْ غَيْرُهُ فَابْتَدَأَنِي فَقَالَ لِي يَا أَبَا الْقَاسِمِ إِنَّ الْقَائِمَ مِنَّا هُوَ الْمَهْدِيُّ الَّذِي يَجِبُ أَنْ يُنْتَظَرَ فِي غَيْبَتِهِ وَ يُطَاعَ فِي ظُهُورِهِ وَ هُوَ الثَّالِثُ مِنْ وُلْدِي وَ الَّذِي بَعَثَ مُحَمَّداً ص بِالنُّبُوَّةِ وَ خَصَّنَا بِالْإِمَامَةِ إِنَّهُ لَوْ لَمْ يَبْقَ مِنَ الدُّنْيَا إِلَّا يَوْمٌ وَاحِدٌ لَطَوَّلَ اللَّهُ ذَلِكَ الْيَوْمَ حَتَّى يَخْرُجَ فِيهِ فَيَمْلَأَ الْأَرْضَ قِسْطاً وَ عَدْلًا كَمَا مُلِئَتْ جَوْراً وَ ظُلْماً وَ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى لَيُصْلِحُ لَهُ أَمْرَهُ فِي لَيْلَةٍ كَمَا أَصْلَحَ أَمْرَ كَلِيمِهِ مُوسَى ع إِذْ ذَهَبَ لِيَقْتَبِسَ لِأَهْلِهِ نَاراً فَرَجَعَ وَ هُوَ رَسُولٌ نَبِيٌّ ثُمَّ قَالَ ع أَفْضَلُ أَعْمَالِ شِيعَتِنَا انْتِظَارُ الْفَرَجِ.

حضرت عبدالعظیم فرمود: بر سرور خود محمد بن علی بن موسی بن جعفر بن محمد بن علی بن الحسین بن علی بن ابی طالب علیه السلام وارد شدم تا بپرسم آيا قائم همان مهدی است یا غیر او است. پیش از آن که سخنی بگویم؛ امام فرمود: ای ابوالقاسم، قائم ما همان مهدی است که انتظار او در غیبتش و اطاعت او در هنگام ظهورش واجب است و او سومین نسل از فرزندان من است. به خدایی که محمد (ص) را به نبوت برانگیخت و ما را به امامت مخصوص گرداند؛ اگر از عمر دنیا یک روز بیشتر نمانده باشد؛ خداوند آن را روز را چنان طولانی می گرداند تا مهدی در آن قیام کند و زمین را پر از عدل و داد نماید؛ چنان که از ظلم و ستم پر شده است. خداوند کار او را در یک شب سامان می دهد؛ چنان که کار کلیم خود موسی علیه السلام را در یک شب سامان داد؛ آن گاه که رفت برای خانواده خود آتشی برگیرد؛ ولی در حالی که به رسالت و نبوت برانگیخته شده بود؛ بازگشت. سپس امام فرمود: بهترین اعمال شیعیان ما انتظار فرج است.

📚كمال الدين و تمام النعمة ؛ دار الکتب الاسلامیة ؛ ج‏2 ؛ ص377
#چهل_حدیث
#حکمت_عبدالعظیم
@sohof2

⛅️منتظر

الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ الْعَلَوِيُّ عَنْ سَهْلِ بْنِ جُمْهُورٍ عَنْ عَبْدِ الْعَظِيمِ‏ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْحَسَنِيِّ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ الْحُسَيْنِ الْعُرَنِيِّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ هَاشِمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ: مَا ضَرَّ مَنْ مَاتَ مُنْتَظِراً لِأَمْرِنَا أَلَّا يَمُوتَ فِي وَسَطِ فُسْطَاطِ الْمَهْدِيِّ وَ عَسْكَرِهِ.

حضرت عبدالعظیم با سند خود از امام باقر علیه السلام روایت کرد: هر کس بمیرد در حالی که منتظر امر ما است؛ از این که در وسط خیمه گاه و لشکر مهدی علیه السلام، نمرده است؛ ضرری نکرده است.

📚الکافی؛ دار الکتب الاسلامیة ؛ ج‏1 ؛ ص372

«امر» در این جا یعنی برپایی دولت آل محمّد صلی الله علیهم. مقصود این است که منتظر در حکم کسی است که در رکاب امام مهدی ع جهاد می کند و به شهادت می رسد؛ اگر چه پیش از ظهور، که دوران سکوت و تقیه است؛ از دنیا رود.
#حکمت_عبدالعظیم
@sohof2

🌱حدیث38- کثرت صلوات

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ الشَّيْبَانِيُّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ الْأَسَدِيُّ الْكُوفِيُّ عَنْ سَهْلِ بْنِ زِيَادٍ الْآدَمِيِّ عَنْ عَبْدِ الْعَظِيمِ‏ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْحَسَنِيِّ قَالَ سَمِعْتُ عَلِيَّ بْنَ مُحَمَّدٍ الْعَسْكَرِيَّ ع يَقُولُ‏ إِنَّمَا اتَّخَذَ اللَّهُ‏ عَزَّ وَ جَلَ‏ إِبْراهِيمَ خَلِيلًا لِكَثْرَةِ صَلَاتِهِ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ ص.

از حضرت عبد العظیم رحمة الله علیه از امام هادی علیه السلام نقل است که فرمود: خداوند از آن رو ابراهیم علیه السلام را خلیل خود قرار داد که بسیار بر محمد و اهل بیت او صلوات می فرستاد.

📚علل الشرائع ؛ مکتبة داوری ؛ ج‏1 ؛ ص34
#چهل_حدیث
#حکمت_عبدالعظیم
@sohof2

🌱زمان شناسی

إِذَا اسْتَوْلَي الصَّلَاحُ عَلَي الزَّمَانِ وَ أَهْلِهِ ثُمَّ أَسَاءَ رَجُلٌ الظَّنَّ بِرَجُلٍ لَمْ تَظْهَرْ مِنْهُ حَوْبَةٌ فَقَدْ ظَلَمَ وَ إِذَا اسْتَوْلَي الْفَسَادُ عَلَي الزَّمَانِ وَ أَهْلِهِ فَأَحْسَنَ رَجُلٌ الظَّنَّ بِرَجُلٍ فَقَدْ غَرَّرَ .

امیرالمومنین درود خدا بر او فرمود: هر گاه نيكوكاري بر روزگار و مردم آن غالب آيد، اگر كسي به ديگري گمان بد برد كه از او عمل زشتي سرنزده، ستمكار است، و اگر بدي بر زمانه و مردم آن غالب شود، و كسي به ديگري خوش گمان باشد، خود را فريب داد.

📚نهج البلاغه، حکمت۱۱۴

البته این روایت شریف در این مقام است که در دوران فساد جامعه نباید بی جهت به هر کس حسن ظن داشت. و منظور این نیست که همواره به همه سوء ظن هم داشته باشد، بلکه باید بر حذر و احتیاط بود.

@sohof2

💠اعتماد به زمانه

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ عِمْرَانَ الدَّقَّاقُ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ هَارُونَ الصُّوفِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو تُرَابٍ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى الرُّويَانِيُّ عَنْ عَبْدِ الْعَظِيمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْحَسَنِيِّ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي جَعْفَرٍ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ الرِّضَا ع يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ حَدِّثْنِي بِحَدِيثٍ عَنْ آبَائِكَ ع... فَقَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ جَدِّي عَنْ آبَائِهِ ع قَالَ قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع مَنْ‏ وَثِقَ‏ بِالزَّمَانِ صُرِع‏...

حضرت عبدالعظیم از امام جواد ع روایت کرد که امیرالمؤمنین ع فرمود: هر کس به زمانه اعتماد کند، به (پشت به) زمین می خورد.

📚عيون أخبار الرضا عليه السلام، نشر جهان، ج‏2، ص 54
#حکمت_عبدالعظیم
@sohof2

🌺 رفتار امام

عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِيلَ الْعَلَوِيِّ قَالَ: حُبِسَ أَبُو مُحَمَّدٍ عِنْدَ عَلِيِّ بْنِ نَارْمَشَ وَ هُوَ أَنْصَبُ النَّاسِ وَ أَشَدُّهُمْ عَلَى آلِ أَبِي طَالِبٍ وَ قِيلَ لَهُ افْعَلْ بِهِ وَ افْعَلْ‏ فَمَا أَقَامَ عِنْدَهُ إِلَّا يَوْماً حَتَّى وَضَعَ خَدَّيْهِ لَهُ وَ كَانَ لَا يَرْفَعُ بَصَرَهُ إِلَيْهِ إِجْلَالًا وَ إِعْظَاماً فَخَرَجَ مِنْ عِنْدِهِ وَ هُوَ أَحْسَنُ النَّاسِ بَصِيرَةً وَ أَحْسَنُهُمْ فِيهِ قَوْلًا.

امام حسن عسکری علیه السلام را نزد علی بن نارمش – که از ناصب ترین مردم و شدیدترین آنان در دشمنی با آل ابی طالب ع بود- حبس کردند و به او دستور دادند تا می تواند؛ امام را آزار دهد. یک روز بیشتر نگذشت که [آن چنان شیفته امام شد که] برای امام چهره بر خاک می سائید و از روی احترام و تعظیم، [نگاهش را در مقابل امام به زیر می انداخت و] چشمش را بالا نمی آورد و امام از حبس او بیرون آمد؛ در حالی که بیش از همه به عظمت امام بصیرت یافته و گفتارش در شأن امام از همه مردم نیکوتر شده بود.

📚الكافي ؛ دار الکتب الإسلامية ؛ ج‏1 ؛ ص508

... طَأْطَأَ كُلُّ شَرِيفٍ لِشَرَفِكُمْ وَ بَخَعَ كُلُ‏ مُتَكَبِّرٍ لِطَاعَتِكُمْ‏ وَ خَضَعَ كُلُّ جَبَّارٍ لِفَضْلِكُمْ وَ ذَلَ‏ كُلُ‏ شَيْ‏ءٍ لَكُمْ وَ أَشْرَقَتِ الْأَرْضُ بِنُورِكُم‏ ... (زیارت جامعه)
@sohof2

🌱حدیث39- ذکر پیش از طلوع و غروب خورشید

عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ بْنِ عُتْبَةَ الْهَاشِمِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع يَقُولُ‏ مَنْ قَالَ عَشْرَ مَرَّاتٍ قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَ قَبْلَ غُرُوبِهَا لا إِلهَ‏ إِلَّا اللَّهُ‏ وَحْدَهُ‏ لا شَرِيكَ لَهُ‏ لَهُ‏ الْمُلْكُ‏ وَ لَهُ الْحَمْدُ يُحْيِي‏ وَ يُمِيتُ‏ وَ هُوَ حَيٌّ لَا يَمُوتُ بِيَدِهِ الْخَيْرُ وَ هُوَ عَلى‏ كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدِيرٌ كَانَتْ كَفَّارَةً لِذُنُوبِهِ فِي ذَلِكَ الْيَوْم.

امام صادق علیه السلام فرمود: هر کس قبل از طلوع و غروب خورشید، ده مرتبه بگوید:

«لا إِلهَ‏ إِلَّا اللَّهُ‏ وَحْدَهُ‏ لا شَرِيكَ لَهُ‏ لَهُ‏ الْمُلْكُ‏ وَ لَهُ الْحَمْدُ يُحْيِي‏ وَ يُمِيتُ‏ وَ هُوَ حَيٌّ لَا يَمُوتُ بِيَدِهِ الْخَيْرُ وَ هُوَ عَلى‏ كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدِيرٌ»

کفاره گناهانش در آن روز خواهد بود.

📚المحاسن ؛ دار الکتب الاسلامیة ؛ ج‏1 ؛ ص30

این دستور العمل به اسناد مختلف از ائمه اطهار علیهم السلام نقل شده و حتی در برخی روایات تعبیر وجوب و فرض برای آن به کار رفته و آیه شریفه «سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَ قَبْلَ غُرُوبِها» (طه 130) بر آن تطبیق شده است.

1. الكافي ؛ دار الکتب الاسلامیة ؛ ج‏2 ؛ صص518 و 527 و 532 و ج‏3 ؛ ص345
2. من لا يحضره الفقيه ؛ جامعه مدرسین ؛ ج‏1 ؛ ص335
3. الخصال ؛ جامعه مدرسین ؛ ج‏2 ؛ ص452
4. تفسير العياشي ؛ المطبعة العلمیة ؛ ج‏2 ؛ ص45
5. المجازات النبوية ؛ دار الحدیث ؛ ص355
6. مصباح المتهجد؛ مؤسسة فقه الشیعة ؛ ج‏1 ؛ صص83 و 211
و ...
#چهل_حدیث
@sohof2

دروس شرح کتاب الاحتجاج مرحوم طبرسی که مشتمل بر احتجاجات اهل بیت علیهم السلام در تمامی موضوعات دینی است توسط استاد معظم حاج شیخ حسن میلانی دام ظله در این کانال قرار خواهد گرفت ان شاء الله.

👇👇👇👇👇👇👇
@Al_Ehtijaj

🌱حدیث 40- حرمت تجلیل از بدعتگذار

عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: مَنْ مَشَى إِلَى صَاحِبِ بِدْعَةٍ فَوَقَّرَهُ فَقَدْ مَشَى فِي‏ هَدْمِ‏ الْإِسْلَامِ‏.

هر کس نزد بدعتگذاری رود و او را احترام کند؛ در راه نابودی اسلام شتافته است.

📚ثواب الأعمال و عقاب الأعمال ؛ دار الشریف الرضی ؛ ص258

همچنین:

1. المحاسن ؛ دار الکتب الاسلامیة ؛ ج‏1 ؛ ص208
2. الكافي ؛ دار الکتب الإسلامية ؛ ج‏1 ؛ ص54
3. إعتقادات الإمامية ؛ مؤتمر الشیخ المفید ؛ ص110
4. من لا يحضره الفقيه ؛ جامعه مدرسین ؛ ج‏3 ؛ ص572
5. تاريخ دمشق ؛ ابن عساكر ؛ دار الفکر ؛ بیروت ؛ ج‏14 ؛ صص4و 6

⚠️احترام به اهل بدعت (در غیر تقیه) موجب رواج بدعتها و نابودی اسلام است. بی توجهی به هشدار امام صادق علیه السلام موجب شده؛ افرادی در جامعه شیعی، گستاخانه و بی باک، با فرائض و سنن ضروری اسلام مخالفت کرده و بدعتهای آشکار بگذارند. مثلاً بدعت یوسف صانعی لعنه الله در باب تساوی دیه زن و مرد، در صراحت و ضرورت فرقی با بدعت خلیفه دوم در تحریم متعه و حیعله سوم اذان ندارد. با این حال حرمت این شخص در جامعه شیعی هنوز محفوظ است و اگر هم تا حدی منزوی شده؛ بیشتر بنا بر علل سیاسی است؛ نه بدعتهای آشکارش.
#چهل_حدیث
@sohof2

قال امیرالمؤمنین علیه السلام: بِالْبِدَعِ‏ هَدْمُ السُّنَنِ

با بدعت ها است که سنّت ها نابود می شود.

📚تحف العقول ؛ جامعه مدرسین ؛ ص151
@sohof2

💠سه نفر بی آبرو

عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ قَالَ: ثَلَاثَةٌ لَيْسَتْ‏ لَهُمْ‏ حُرْمَةٌ: صَاحِبُ هَوًى مُبْتَدَعٍ، وَ الْإِمَامُ الْجَائِرُ، وَ الْفَاسِقُ الْمُعْلِنُ الْفِسْقِ.

سه نفر هیچ حرمتی ندارند: 1. کسی به هوای خود در دین بدعت گذارد. 2. حاکم ستمگر. 3. فاسقی که آشکارا فسق و فجور می کند.

📚قرب الإسناد ؛ مؤسسة آل البیت ؛ ص176

بنابراین غیبت و بدگویی این سه گروه در غیر تقیّه جایز است. از این جا در میابیم که شعر سعدی در باب هفتم بوستان تا چه پایه سخیف و دور از روح اسلام و مناسب فرهنگ طاغوتی سلاطین جور و دشمنان شیعه است:

کسی گفت حجاج خون ‌خواره‌ ای است
دلش همچو سنگ سیه پاره ‌ای است
نترسد همی ز آه و فریاد خلق
خدایا تو بستان از او داد خلق
جهاندیده‌ ای پیر دیرینه زاد
جوان را یکی پند پیرانه داد
کز او داد مظلوم مسکین او
بخواهند وز دیگران کین او
تو دست از وی و روزگارش بدار
که خود زیر دستش کند روزگار
نه بیداد از او بهره ‌مند آیدم
نه نیز از تو غیبت پسند آیدم
به دوزخ برد مدبری را گناه
که پیمانه پر کرد و دیوان سیاه
دگر کس به غیبت پیش می‌دود
مبادا که تنها به دوزخ رود
@sohof2

🎥 دلقک ها و کمدین های سینما

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ زِيَادِ بْنِ جَعْفَرٍ الْهَمَدَانِيُّ رَحِمَهُ اللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ هَاشِمٍ عَنْ أَبِيهِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ هَاشِمٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ عَمَّارٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: كَانَ بِالْمَدِينَةِ رَجُلٌ بَطَّالٌ يَضْحَكُ النَّاسُ مِنْهُ فَقَالَ قَدْ أَعْيَانِي هَذَا الرَّجُلُ أَنْ أُضْحِكَهُ يَعْنِي عَلِيَّ بْنَ الْحُسَيْنِ ع قَالَ فَمَرَّ عَلِيٌّ ع وَ خَلْفَهُ مَوْلَيَانِ لَهُ فَجَاءَ الرَّجُلُ حَتَّى انْتَزَعَ رِدَاءَهُ مِنْ رَقَبَتِهِ ثُمَّ مَضَى فَلَمْ يَلْتَفِتْ إِلَيْهِ عَلِيٌّ ع فَاتَّبَعُوهُ وَ أَخَذُوا الرِّدَاءَ مِنْهُ فَجَاءُوا بِهِ فَطَرَحُوهُ عَلَيْهِ فَقَالَ لَهُمْ مَنْ‏ هَذَا فَقَالُوا لَهُ هَذَا رَجُلٌ بَطَّالٌ يُضْحِكُ أَهْلَ الْمَدِينَةِ فَقَالَ قُولُوا لَهُ إِنَّ لِلَّهِ يَوْماً يَخْسَرُ فِيهِ‏ الْمُبْطِلُونَ‏.

در مدینه مرد بیهوده کاری بود که مردم را می خنداند و می گفت: این مرد -یعنی امام سجاد- مرا خسته کرده و از خنداندن او درمانده و عاجز شده ام!! روزی امام سجاد علیه السلام عبور می کرد و دو تن از یاران ایشان نیز پشت سرش حرکت می کردند. آن مرد آمد و عبای حضرت را از دوش ایشان برداشت و رفت! امام به او توجّهی نکرد. عده ای دنبالش رفته و عبا را پس گرفتند و نزد حضرت آورده و بر دوش ایشان انداختند. امام فرمود: این شخص کیست؟ گفتند: مردی است بیهوده کار که مردم مدینه را می خنداند. فرمود: به او بگویید: خدای تعالی را روزی است که در آن بیهوده کاران زیانکار می شوند. (اشاره به آیه 27 جاثیة: و للّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يَوْمَئِذٍ يَخْسَرُ الْمُبْطِلُونَ‏)

📚أمالي الصّدوق ؛ نشر کتابچی ؛ ص220
@sohof2

🎻🍷فرومایگان

عن أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع‏ أَنَّهُ سُئِلَ عَنِ‏ السَّفِلَةِ فَقَالَ مَنْ يَشْرَبُ الْخَمْرَ وَ يَضْرِبُ بِالطُّنْبُورِ.

از امام صادق علیه السلام پرسیدند: سفله (افراد پست و فرومایه) چه کسانی اند؟ فرمود: آنان که مِی میخورند و طنبور می نوازند.

📚الخصال ؛ جامعه مدرسین ؛ ج‏1 ؛ ص62
@sohof2

🎤 آشیانه ی نفاق

قال الصادق علیه السلام: الْغِنَاءُ عُشّ‏ النِّفَاقِ‏.

غِنا (=آوازخوانی) آشیانه ی نفاق است.

📚ثواب الأعمال و عقاب الأعمال ؛ دار الشریف الرضیّ ؛ ص 244 و الكافي ؛ دار الکتب الإسلامية ؛ ج‏6 ؛ ص 431 و علل الشرائع ؛ مکتبة داوری ؛ ج‏2 ؛ ص476

@sohof2

«احسنت» گفتنِ حرام

حَدَّثَنَا أَبِي رَحِمَهُ اللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى الْخَزَّازِ عَنْ حَمَّادِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنْ قَوْلِ الزُّورِ قَالَ مِنْهُ قَوْلُ الرَّجُلِ لِلَّذِي يُغَنِّي‏ أَحْسَنْتَ‏.

حماد بن عثمان گوید: از امام صادق علیه السلام پرسیدم: «قول الزور» چیست؟ فرمود: از مصادیقش این است که انسان به کسی که آواز میخواند بگوید: احسنت!

📚معاني الأخبار ؛ جامعه مدرسین ؛ ص349

ذلِكَ وَ مَنْ يُعَظِّمْ حُرُماتِ اللَّهِ فَهُوَ خَيْرٌ لَهُ عِنْدَ رَبِّهِ وَ أُحِلَّتْ لَكُمُ الْأَنْعامُ إِلاَّ ما يُتْلى‏ عَلَيْكُمْ فَاجْتَنِبُوا الرِّجْسَ مِنَ الْأَوْثانِ وَ اجْتَنِبُوا قَوْلَ الزُّورِ (الحج، 30)

@sohof2

کانالی در زمینه مناقب اهل بیت علیهم السلام و نصوص امامت
@motahharoun

📝 قلمهای زرین

قَالَ الصادق علیه السلام: إِذَا كَانَتْ عَشِيَّةُ الْخَمِيسِ وَ لَيْلَةُ الْجُمُعَةِ نَزَلَتْ مَلَائِكَةٌ مِنَ السَّمَاءِ وَ مَعَهَا أَقْلَامُ‏ الذَّهَبِ‏ وَ صُحُفُ الْفِضَّةِ لَا يَكْتُبُونَ عَشِيَّةَ الْخَمِيسِ وَ لَيْلَةَ الْجُمُعَةِ وَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ إِلَى أَنْ تَغِيبَ الشَّمْسُ إِلَّا الصَّلَاةَ عَلَى النَّبِيِّ ص‏.

امام صادق علیه السلام فرمود: در پایان روز پنجشنبه و شب جمعه، گروهی از ملائکه، با قلمهای زرین و ورقهای سیمین از آسمان فرود آیند و تا غروب روز جمعه تنها ثواب صلوات بر رسول خدا صلی الله علیه و آله را می نویسند.

📚من لا يحضره الفقيه ؛ جامعه مدرسین ؛ ج‏1 ؛ ص424
@sohof2

حرف حساب

رُوِيَ‏ أَنَّ الصَّادِقَ ع قَالَ لِابْنِ أَبِي الْعَوْجَاءِ إِنْ يَكُنِ الْأَمْرُ كَمَا تَقُولُ وَ لَيْسَ كَمَا تَقُولُ نَجَوْنَا وَ نَجَوْتَ وَ إِنْ يَكُنِ الْأَمْرُ كَمَا نَقُولُ وَ هُوَ كَمَا نَقُولُ نَجَوْنَا وَ هَلَكْتَ.

نقل است که امام صادق علیه السلام به ابن ابی العوجاء فرمود: اگر حقیقت چنان باشد که تو میگویی [یعنی بهشت و جهنمی در کار نباشد] و البته هرگز چنین نیست؛ هم تو نجات می یابی هم ما [چون عذاب و ثوابی در کار نیست و در پایان کار مسلمان و کافر یکسانند] ولی اگر حقیقت چنان باشد که ما میگوییم و البته که چنین است؛ ما نجات می یابیم اما تو هلاک می شوی.

📚الإحتجاج ؛ نشر المرتضی ؛ ج‏2 ؛ ص336
@sohof2

📖 اعجاز بلاغی قرآن

هشام بن حكم گويد: روزى ابن أبى العوجاء و أبو شاكر ديصانى و عبد الملك بصرى و ابن مقفّع (مترجم کلیله و دمنه) در مسجد الحرام جمع شده و حاجيان را مسخره مى‏كردند و بر قرآن عيب مى‏گرفتند. ابن أبى العوجاء گفت: دوستان! بياييد هر كدام از ما یک چهارم قرآن را نقض كنيم و سال ديگر همين جا جمع شویم در حالی که همه قرآن را نقض کرده ایم؛ زیرا نقض قرآن یعنی ابطال نبوّت محمّد (ص) و ابطال نبوّت او یعنی ابطال اسلام و اثبات حقّانيّت ما. همگی پذیرفتند و از هم جدا شدند. سال بعد دوباره در مسجد الحرام جمع شدند. ابن أبى العوجاء گفت: من از آن روز که با شما وداع کردم؛ تا امروز غرق اندیشه در اين آيه هستم: «فَلَمَّا اسْتَيْأَسُوا مِنْهُ خَلَصُوا نَجِيًّا» و نتوانستم هيچ چيزى با این فصاحت و این همه معانى کنارش قرار دهم، و تفكّر در همين يك آيه مرا از آيات ديگر بازداشت. عبد الملك گفت: من نيز از هنگامى كه از شما جدا شده‏ام غرق انديشه در اين آيه هستم: «يا أَيُّهَا النَّاسُ ضُرِبَ مَثَلٌ فَاسْتَمِعُوا لَهُ إِنَّ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ لَنْ يَخْلُقُوا ذُباباً وَ لَوِ اجْتَمَعُوا لَهُ وَ إِنْ يَسْلُبْهُمُ الذُّبابُ شَيْئاً لا يَسْتَنْقِذُوهُ مِنْهُ ضَعُفَ الطَّالِبُ‏ وَ الْمَطْلُوبُ‏» و قادر به آوردن مثل آن نشدم. أبو شاكر گفت: من نيز غرق اين آيه شدم: «لَوْ كانَ فِيهِما آلِهَةٌ إِلَّا اللَّهُ لَفَسَدَتا» و نتوانستم آيه‏اى مانند آن بياورم. ابن مقفّع (مترجم کلیله و دمنه) گفت: دوستان، اين قرآن از جنس سخن بشر نيست. من نيز از هنگام جدايى تا کنون، حیران اين آيه ام: «وَ قِيلَ يا أَرْضُ ابْلَعِي ماءَكِ وَ يا سَماءُ أَقْلِعِي وَ غِيضَ الْماءُ وَ قُضِيَ الْأَمْرُ وَ اسْتَوَتْ عَلَى الْجُودِيِّ وَ قِيلَ بُعْداً لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ‏» و به ژرفای آن دست نيافتم و نتوانستم مانند آن را بياورم. هشام بن حكم گويد: این چهار نفر گرم صحبت بودند كه ناگاه امام جعفر صادق علیه السّلام از كنارشان عبور كرد و اين آيه را تلاوت فرمود: قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الْإِنْسُ وَ الْجِنُّ عَلى‏ أَنْ يَأْتُوا بِمِثْلِ هذَا الْقُرْآنِ لا يَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَ لَوْ كانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيراً!! آنان نگاهى به هم انداخته و گفتند: اگر اسلام را حقيقتى باشد؛ وصيّ محمّد (ص) کسی جز جعفر بن محمّد نیست! تا کنون هر گاه به او نگريسته ايم؛ هيبتش ما را گرفته و پوستمان به لرزه درآمده! سپس به ناتوانى و عجز خود اقرار کرده و پراكنده شدند.

📚الاحتجاج، نشر المرتضی ، ج2، ص377
@sohof2