قاریان قرآن سه دسته اند
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ زِيَادِ بْنِ جَعْفَرٍ الْهَمَذَانِيُّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: الْقُرَّاءُ ثَلَاثَةٌ قَارِئٌ قَرَأَ الْقُرْآنَ لِيَسْتَدِرَّ بِهِ الْمُلُوكَ وَ يَسْتَطِيلَ بِهِ عَلَى النَّاسِ فَذَاكَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ وَ قَارِئٌ قَرَأَ الْقُرْآنَ فَحَفِظَ حُرُوفَهُ وَ ضَيَّعَ حُدُودَهُ فَذَاكَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ وَ قَارِئٌ قَرَأَ الْقُرْآنَ فَاسْتَتَرَ بِهِ تَحْتَ بُرْنُسِهِ فَهُوَ يَعْمَلُ بِمُحْكَمِهِ وَ يُؤْمِنُ بِمُتَشَابِهِهِ وَ يُقِيمُ فَرَائِضَهُ وَ يُحِلُّ حَلَالَهُ وَ يُحَرِّمُ حَرَامَهُ فَهَذَا مِمَّنْ يُنْقِذُهُ اللَّهُ مِنْ مَضَلَّاتِ الْفِتَنِ وَ هُوَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَ يَشْفَعُ فِيمَنْ شَاءَ.
🔺هشام بن سالم از امام صادق (ع) نقل مىكند كه فرمود: قاريان قرآن سه دسته اند: كسى كه قرآن مىخواند تا از پادشاهان پول بگيرد و به مردم فخرفروشى كند، او اهل آتش است، و كسى كه قرآن مىخواند و حروف آن را حفظ مىكند ولى حدودش را ضايع مىكند، او نيز اهل آتش است و كسى كه قرآن مىخواند و آن را زير كلاه خويش (در مغز خود) جاى داده و به آيات محكم آن عمل مىكند و به آيات متشابه آن ايمان دارد و واجباتش را به جاى مىآورد و حلالش را حلال و حرامش را حرام مىداند، او از كسانى است كه خداوند او را از فتنه هاى گمراه كننده نجات مىدهد و او اهل بهشت است و مىتواند در باره هر كسى كه بخواهد شفاعت كند.
📚الخصال، ج1، ص 143
@sohof2
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ زِيَادِ بْنِ جَعْفَرٍ الْهَمَذَانِيُّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: الْقُرَّاءُ ثَلَاثَةٌ قَارِئٌ قَرَأَ الْقُرْآنَ لِيَسْتَدِرَّ بِهِ الْمُلُوكَ وَ يَسْتَطِيلَ بِهِ عَلَى النَّاسِ فَذَاكَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ وَ قَارِئٌ قَرَأَ الْقُرْآنَ فَحَفِظَ حُرُوفَهُ وَ ضَيَّعَ حُدُودَهُ فَذَاكَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ وَ قَارِئٌ قَرَأَ الْقُرْآنَ فَاسْتَتَرَ بِهِ تَحْتَ بُرْنُسِهِ فَهُوَ يَعْمَلُ بِمُحْكَمِهِ وَ يُؤْمِنُ بِمُتَشَابِهِهِ وَ يُقِيمُ فَرَائِضَهُ وَ يُحِلُّ حَلَالَهُ وَ يُحَرِّمُ حَرَامَهُ فَهَذَا مِمَّنْ يُنْقِذُهُ اللَّهُ مِنْ مَضَلَّاتِ الْفِتَنِ وَ هُوَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَ يَشْفَعُ فِيمَنْ شَاءَ.
🔺هشام بن سالم از امام صادق (ع) نقل مىكند كه فرمود: قاريان قرآن سه دسته اند: كسى كه قرآن مىخواند تا از پادشاهان پول بگيرد و به مردم فخرفروشى كند، او اهل آتش است، و كسى كه قرآن مىخواند و حروف آن را حفظ مىكند ولى حدودش را ضايع مىكند، او نيز اهل آتش است و كسى كه قرآن مىخواند و آن را زير كلاه خويش (در مغز خود) جاى داده و به آيات محكم آن عمل مىكند و به آيات متشابه آن ايمان دارد و واجباتش را به جاى مىآورد و حلالش را حلال و حرامش را حرام مىداند، او از كسانى است كه خداوند او را از فتنه هاى گمراه كننده نجات مىدهد و او اهل بهشت است و مىتواند در باره هر كسى كه بخواهد شفاعت كند.
📚الخصال، ج1، ص 143
@sohof2
🌱حدیث ششم- نماز و روزه زن حائض
در علل فضل بن شاذان از امام رضا علیه السلام نقل شده است:
«فَإِنْ قَالَ فَلِمَ صَارَتْ تَقْضِي الصَّوْمَ وَ لَا تَقْضِي الصَّلَاةَ قِيلَ لِعِلَلٍ شَتَّى فَمِنْهَا أَنَّ الصِّيَامَ لَا يَمْنَعُهَا مِنْ خِدْمَةِ نَفْسِهَا وَ خِدْمَةِ زَوْجِهَا وَ إِصْلَاحِ بَيْتِهَا وَ الْقِيَامِ بِأَمْرِهَا وَ الِاشْتِغَالِ بِمَرَمَّةِ مَعِيشَتِهَا وَ الصَّلَاةُ تَمْنَعُهَا مِنْ ذَلِكَ كُلِّهِ لِأَنَّ الصَّلَاةَ تَكُونُ فِي الْيَوْمِ وَ اللَّيْلَةِ مِرَاراً فَلَا تَقْوَى عَلَى ذَلِكَ وَ الصَّوْمُ لَيْسَ كَذَلِكَ وَ مِنْهَا أَنَّ الصَّلَاةَ فِيهَا عَنَاءٌ وَ تَعَبٌ وَ اشْتِغَالُ الْأَرْكَانِ وَ لَيْسَ فِي الصَّوْمِ شَيْءٌ مِنْ ذَلِكَ وَ إِنَّمَا هُوَ الْإِمْسَاكُ عَنِ الطَّعَامِ وَ الشَّرَابِ وَ لَيْسَ فِيهِ اشْتِغَالُ الْأَرْكَانِ وَ مِنْهَا أَنَّهُ لَيْسَ مِنْ وَقْتٍ يَجِيءُ إِلَّا تَجِبُ عَلَيْهَا فِيهِ صَلَاةٌ جَدِيدَةٌ فِي يَوْمِهَا وَ لَيْلَتِهَا وَ لَيْسَ الصَّوْمُ كَذَلِكَ لِأَنَّهُ لَيْسَ كُلَّمَا حَدَثَ يَوْمٌ وَجَبَ عَلَيْهَا الصَّوْمُ وَ كُلَّمَا حَدَثَ وَقْتُ الصَّلَاةِ وَجَبَ عَلَيْهَا الصَّلَاةُ»
📚عیون اخبار الرّضا، نشر جهان، ج2، ص117
«اگر کسی بگوید: چرا زن حائض، روزه را قضا می کند؛ اما نماز را قضا نمی کند؛ پاسخ می دهیم: علّت های مختلفی دارد از جمله این که روزه او را از خدمت به خود و شوهرش و اصلاح خانه و انجام امور آن و پرداختن به اصلاح امور زندگی باز نمی دارد؛ اما نماز او را از همه اینها باز می دارد؛ زیرا نماز در روز و شب چند بار تکرار می شود؛ پس قادر به ادای آن نیست؛ ولی روزه چنین نیست. علّت دیگر این است که نماز سختی و خستگی دارد و اعضای بدن را مشغول می کند امّا روزه این گونه نیست و تنها خودداری از خوردن و آشامیدن است و در آن اعضای بدن مشغول نمی شوند و علّت دیگر این است که هیچ وقتی نمی رسد؛ مگر این که در آن وقت، نماز جدیدی بر او واجب می شود هم در روز و هم در شب اما روزه چنین نیست؛ زیرا هر روز جدیدی که می آید؛ روزه بر او واجب نمی شود؛ اما هر وقت جدیدی که می آید نماز بر او واجب می شود.»
بیان: نماز با کارهای دیگر قابل جمع نیست ولی روزه با بسیاری از امور زندگی قابل جمع است. در قضای روزه سختی مضاعفی برای زن وجود ندارد زیرا تنها به جای همان چند روزی که در ماه رمضان، روزه نگرفته؛ در ماههای دیگر قضا می کند و با دیگران برابر می شود. اما قضای نماز موجب سختی مضاعف است؛ زیرا باید در ایام دیگر بیش از دیگران نماز بخواند.
دقت شود که زن حائض تنها چند روز از سال را نمیتواند روزه بگیرد و قضای این روزه ها در طول سال آن هم به صورت پراکنده بسیار آسان است اما در سال نزدیک به یک سوم ایام یا کمتر را نمیتواند نماز بخواند لذا قضای نمازها بسیار دشوار خواهد بود.
#چهل_حدیث
@sohof2
در علل فضل بن شاذان از امام رضا علیه السلام نقل شده است:
«فَإِنْ قَالَ فَلِمَ صَارَتْ تَقْضِي الصَّوْمَ وَ لَا تَقْضِي الصَّلَاةَ قِيلَ لِعِلَلٍ شَتَّى فَمِنْهَا أَنَّ الصِّيَامَ لَا يَمْنَعُهَا مِنْ خِدْمَةِ نَفْسِهَا وَ خِدْمَةِ زَوْجِهَا وَ إِصْلَاحِ بَيْتِهَا وَ الْقِيَامِ بِأَمْرِهَا وَ الِاشْتِغَالِ بِمَرَمَّةِ مَعِيشَتِهَا وَ الصَّلَاةُ تَمْنَعُهَا مِنْ ذَلِكَ كُلِّهِ لِأَنَّ الصَّلَاةَ تَكُونُ فِي الْيَوْمِ وَ اللَّيْلَةِ مِرَاراً فَلَا تَقْوَى عَلَى ذَلِكَ وَ الصَّوْمُ لَيْسَ كَذَلِكَ وَ مِنْهَا أَنَّ الصَّلَاةَ فِيهَا عَنَاءٌ وَ تَعَبٌ وَ اشْتِغَالُ الْأَرْكَانِ وَ لَيْسَ فِي الصَّوْمِ شَيْءٌ مِنْ ذَلِكَ وَ إِنَّمَا هُوَ الْإِمْسَاكُ عَنِ الطَّعَامِ وَ الشَّرَابِ وَ لَيْسَ فِيهِ اشْتِغَالُ الْأَرْكَانِ وَ مِنْهَا أَنَّهُ لَيْسَ مِنْ وَقْتٍ يَجِيءُ إِلَّا تَجِبُ عَلَيْهَا فِيهِ صَلَاةٌ جَدِيدَةٌ فِي يَوْمِهَا وَ لَيْلَتِهَا وَ لَيْسَ الصَّوْمُ كَذَلِكَ لِأَنَّهُ لَيْسَ كُلَّمَا حَدَثَ يَوْمٌ وَجَبَ عَلَيْهَا الصَّوْمُ وَ كُلَّمَا حَدَثَ وَقْتُ الصَّلَاةِ وَجَبَ عَلَيْهَا الصَّلَاةُ»
📚عیون اخبار الرّضا، نشر جهان، ج2، ص117
«اگر کسی بگوید: چرا زن حائض، روزه را قضا می کند؛ اما نماز را قضا نمی کند؛ پاسخ می دهیم: علّت های مختلفی دارد از جمله این که روزه او را از خدمت به خود و شوهرش و اصلاح خانه و انجام امور آن و پرداختن به اصلاح امور زندگی باز نمی دارد؛ اما نماز او را از همه اینها باز می دارد؛ زیرا نماز در روز و شب چند بار تکرار می شود؛ پس قادر به ادای آن نیست؛ ولی روزه چنین نیست. علّت دیگر این است که نماز سختی و خستگی دارد و اعضای بدن را مشغول می کند امّا روزه این گونه نیست و تنها خودداری از خوردن و آشامیدن است و در آن اعضای بدن مشغول نمی شوند و علّت دیگر این است که هیچ وقتی نمی رسد؛ مگر این که در آن وقت، نماز جدیدی بر او واجب می شود هم در روز و هم در شب اما روزه چنین نیست؛ زیرا هر روز جدیدی که می آید؛ روزه بر او واجب نمی شود؛ اما هر وقت جدیدی که می آید نماز بر او واجب می شود.»
بیان: نماز با کارهای دیگر قابل جمع نیست ولی روزه با بسیاری از امور زندگی قابل جمع است. در قضای روزه سختی مضاعفی برای زن وجود ندارد زیرا تنها به جای همان چند روزی که در ماه رمضان، روزه نگرفته؛ در ماههای دیگر قضا می کند و با دیگران برابر می شود. اما قضای نماز موجب سختی مضاعف است؛ زیرا باید در ایام دیگر بیش از دیگران نماز بخواند.
دقت شود که زن حائض تنها چند روز از سال را نمیتواند روزه بگیرد و قضای این روزه ها در طول سال آن هم به صورت پراکنده بسیار آسان است اما در سال نزدیک به یک سوم ایام یا کمتر را نمیتواند نماز بخواند لذا قضای نمازها بسیار دشوار خواهد بود.
#چهل_حدیث
@sohof2
صُحُفٍ مُطَهَّرَه
🌱حدیث ششم- نماز و روزه زن حائض در علل فضل بن شاذان از امام رضا علیه السلام نقل شده است: «فَإِنْ قَالَ فَلِمَ صَارَتْ تَقْضِي الصَّوْمَ وَ لَا تَقْضِي الصَّلَاةَ قِيلَ لِعِلَلٍ شَتَّى فَمِنْهَا أَنَّ الصِّيَامَ لَا يَمْنَعُهَا مِنْ خِدْمَةِ نَفْسِهَا وَ خِدْمَةِ…
به دلیل شبهه ای که در این حدیث به وجود آمده بود توضیحی در انتهای آن افزودم تا وجه تعلیل امام روشنتر شود.
🌱حدیث نهم- کراهت بوسیدن همسر در حال روزه
امام صادق علیه السلام فرمود:
وَ لَا تَجْعَلْ يَوْمَ صَوْمِكَ كَيَوْمِ فِطْرِك وَ إِيَّاكَ وَ الْمُبَاشَرَةَ وَ الْقُبْلَةَ وَ الْقَهْقَهَةَ بِالضَّحِكِ فَإِنَّ اللَّهَ يَمْقُتُ ذَلِكَ.
روزی را که در آن روزه گرفته ای مانند روزی که روزه نگرفته ای قرار نده و بپرهیز از مباشرت (یعنی تماسی که به حد دخول یا انزال منی نرسد) و بوسیدن (همسر) و خنده به صورت قهقهه زیرا خداوند بر این نوع خنده خشم میگیردـ
📚 نوادر الاشعری؛ مدرسه الامام المهدی ع؛ ص۲۱
#چهل_حدیث
@sohof2
امام صادق علیه السلام فرمود:
وَ لَا تَجْعَلْ يَوْمَ صَوْمِكَ كَيَوْمِ فِطْرِك وَ إِيَّاكَ وَ الْمُبَاشَرَةَ وَ الْقُبْلَةَ وَ الْقَهْقَهَةَ بِالضَّحِكِ فَإِنَّ اللَّهَ يَمْقُتُ ذَلِكَ.
روزی را که در آن روزه گرفته ای مانند روزی که روزه نگرفته ای قرار نده و بپرهیز از مباشرت (یعنی تماسی که به حد دخول یا انزال منی نرسد) و بوسیدن (همسر) و خنده به صورت قهقهه زیرا خداوند بر این نوع خنده خشم میگیردـ
📚 نوادر الاشعری؛ مدرسه الامام المهدی ع؛ ص۲۱
#چهل_حدیث
@sohof2
🌱حدیث دهم- مکیدن انگشتر
أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ اَلْحَسَنِ عَنْ مُحَسِّنِ بْنِ أَحْمَدَ عَنْ يُونُسَ بْنِ يَعْقُوب
َقَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع يَقُولُ: اَلْخَاتَمُ فِي فَمِ اَلصَّائِمِ لَيْسَ بِهِ بَأْسٌ فَأَمَّا اَلنَّوَاةُ فَلاَ.
اشکالی ندارد که روزه دار انگشتر را در دهان خود قرار دهد اما هسته را نه. (اشکال دارد)
📚الکافی؛ دار الکتب الاسلامیه؛ ج4؛ صص 115 و 116
بیان: اگر روزه دار تشنه شود اشکال ندارد که انگشتر بمکد:
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع : فِي اَلرَّجُلِ يَعْطَشُ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ قَالَ لاَ بَأْسَ بِأَنْ يَمَصَّ اَلْخَاتَمَ.
امام صادق ع در مورد کسی که در ماه رمضان تشنه میشود فرمود اشکال ندارد که انگشتر بمکد.
📚الکافی؛ دار الکتب الاسلامیه؛ ج4؛ ص 115
#چهل_حدیث
@sohof2
أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ اَلْحَسَنِ عَنْ مُحَسِّنِ بْنِ أَحْمَدَ عَنْ يُونُسَ بْنِ يَعْقُوب
َقَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع يَقُولُ: اَلْخَاتَمُ فِي فَمِ اَلصَّائِمِ لَيْسَ بِهِ بَأْسٌ فَأَمَّا اَلنَّوَاةُ فَلاَ.
اشکالی ندارد که روزه دار انگشتر را در دهان خود قرار دهد اما هسته را نه. (اشکال دارد)
📚الکافی؛ دار الکتب الاسلامیه؛ ج4؛ صص 115 و 116
بیان: اگر روزه دار تشنه شود اشکال ندارد که انگشتر بمکد:
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع : فِي اَلرَّجُلِ يَعْطَشُ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ قَالَ لاَ بَأْسَ بِأَنْ يَمَصَّ اَلْخَاتَمَ.
امام صادق ع در مورد کسی که در ماه رمضان تشنه میشود فرمود اشکال ندارد که انگشتر بمکد.
📚الکافی؛ دار الکتب الاسلامیه؛ ج4؛ ص 115
#چهل_حدیث
@sohof2
🌱حدیث یازدهم- مجازات روزه خوار
عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ اِبْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ بُرَيْدٍ اَلْعِجْلِيِّ قَالَ: سُئِلَ أَبُو جَعْفَرٍ ع عَنْ رَجُلٍ شَهِدَ عَلَيْهِ شُهُودٌ أَنَّهُ أَفْطَرَ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ قَالَ يُسْأَلُ هَلْ عَلَيْكَ فِي إِفْطَارِكَ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ إِثْمٌ فَإِنْ قَالَ لاَ فَإِنَّ عَلَى اَلْإِمَامِ أَنْ يَقْتُلَهُ وَ إِنْ قَالَ نَعَمْ فَإِنَّ عَلَى اَلْإِمَامِ أَنْ يَنْهَكَهُ ضَرْباً.
از امام باقر ع پرسیدند مجازات کسی که چند شاهد شهادت داده اند که سه روز در ماه رمضان (بدون عذر) افطار کرده است؛ چیست؟ فرمود: باید از او پرسید آیا در افطار کردن (روزه خواری) در ماه رمضان گناهی بر تو هست یا نه؟ اگر گفت "نه" امام باید او را بکشد و اگر گفت "آری" امام باید او را به شدت کتک بزند و عقوبت نماید.
📚الکافی؛ دار الکتب الاسلامیه؛ ج 4؛ ص103
بیان: کسی که گناه بودن روزه خواری را انکار کند؛ منکر ضروری دین شده لذا مرتد است و حکمش قتل میباشد.
#چهل_حدیث
@sohof2
عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ اِبْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ بُرَيْدٍ اَلْعِجْلِيِّ قَالَ: سُئِلَ أَبُو جَعْفَرٍ ع عَنْ رَجُلٍ شَهِدَ عَلَيْهِ شُهُودٌ أَنَّهُ أَفْطَرَ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ قَالَ يُسْأَلُ هَلْ عَلَيْكَ فِي إِفْطَارِكَ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ إِثْمٌ فَإِنْ قَالَ لاَ فَإِنَّ عَلَى اَلْإِمَامِ أَنْ يَقْتُلَهُ وَ إِنْ قَالَ نَعَمْ فَإِنَّ عَلَى اَلْإِمَامِ أَنْ يَنْهَكَهُ ضَرْباً.
از امام باقر ع پرسیدند مجازات کسی که چند شاهد شهادت داده اند که سه روز در ماه رمضان (بدون عذر) افطار کرده است؛ چیست؟ فرمود: باید از او پرسید آیا در افطار کردن (روزه خواری) در ماه رمضان گناهی بر تو هست یا نه؟ اگر گفت "نه" امام باید او را بکشد و اگر گفت "آری" امام باید او را به شدت کتک بزند و عقوبت نماید.
📚الکافی؛ دار الکتب الاسلامیه؛ ج 4؛ ص103
بیان: کسی که گناه بودن روزه خواری را انکار کند؛ منکر ضروری دین شده لذا مرتد است و حکمش قتل میباشد.
#چهل_حدیث
@sohof2
🌱حدیث دوازدهم - نام «رمضان»
امام رضا علیه السلام فرمود: «إِنَّ رَمَضَانَ اسْمٌ مِنْ أَسْمَاءِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَلَا يُقَالُ لَهُ جَاءَ وَ ذَهَبَ وَ اسْتَقْبَلَ وَ الشَّهْرُ شَهْرُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ هُوَ مُضَافٌ إِلَيْهِ.»
ترجمه: رمضان نامی است از نام های خداوند عزّ و جلّ؛ بنابراین نباید گفت: «رمضان آمد» ، «رمضان رفت» ، «رمضان پیش آمد». ماه رمضان، ماه خدا است و به او اضافه و نسبت داده شده است. (یعنی «شهر رمضان» مضاف و مضاف الیه است به معنای «شهر الله».)
📚فضائل الأشهر الثلاثة؛ شیخ صدوق؛ مکتبة داوری ؛ ص98
بیان: بنابر روایات بسیار «رمضان» نام خداوند است و «شهر رمضان» به معنای «ماه خدا» است. بنابراین باید حرمت این نام مانند دیگر نام های خداوند؛ رعایت شود. مثلاً نباید به عادت ایرانیان، به جای «رمضان» گفت: «رمضون».
#چهل_حدیث
@sohof2
امام رضا علیه السلام فرمود: «إِنَّ رَمَضَانَ اسْمٌ مِنْ أَسْمَاءِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَلَا يُقَالُ لَهُ جَاءَ وَ ذَهَبَ وَ اسْتَقْبَلَ وَ الشَّهْرُ شَهْرُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ هُوَ مُضَافٌ إِلَيْهِ.»
ترجمه: رمضان نامی است از نام های خداوند عزّ و جلّ؛ بنابراین نباید گفت: «رمضان آمد» ، «رمضان رفت» ، «رمضان پیش آمد». ماه رمضان، ماه خدا است و به او اضافه و نسبت داده شده است. (یعنی «شهر رمضان» مضاف و مضاف الیه است به معنای «شهر الله».)
📚فضائل الأشهر الثلاثة؛ شیخ صدوق؛ مکتبة داوری ؛ ص98
بیان: بنابر روایات بسیار «رمضان» نام خداوند است و «شهر رمضان» به معنای «ماه خدا» است. بنابراین باید حرمت این نام مانند دیگر نام های خداوند؛ رعایت شود. مثلاً نباید به عادت ایرانیان، به جای «رمضان» گفت: «رمضون».
#چهل_حدیث
@sohof2
🌱حدیث سیزدهم- شطرنج
عَنْ عُمَرَ بْنِ يَزِيدَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع قَالَ: إِنَّ لِلَّهِ فِي كُلِّ لَيْلَةٍ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ عُتَقَاءَ مِنَ اَلنَّارِ إِلاَّ مَنْ أَفْطَرَ علی مُسْكِرٍ أَوْ مُشَاحِناً أَوْ صَاحِبَ شَاهَيْنِ قَالَ قُلْتُ وَ أَيُّ شَيْءٍ صَاحِبُ شَاهَيْنِ قَالَ اَلشِّطْرَنْجُ.
خداوند در هر شب از ماه رمضان عده ای را از آتش دوزخ آزاد میکند جز کسی که با مسکر (ماده مست کننده) افطار کند یا مشاحن یا کسی که اهل شاهَین است. عمر بن یزید گوید: گفتم: اهل شاهَین یعنی چه؟ فرمود: یعنی شطرنج.
📚الکافی؛ دار الکتب الاسلامیه؛ ج6؛ صص435و 436
بیان: افطار میتواند به معنای متعارف باشد و میتواند به معنای روزه خواری باشد.
"مشاحن" را دشمن دین و بدعتگذار ترجمه کرده اند.
بازی با شطرنج به حکم قرآن و روایات متواتر از گناهان کبیره است و حرمت آن مقید به قمار نیست.
#چهل_حدیث
@sohof2
عَنْ عُمَرَ بْنِ يَزِيدَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع قَالَ: إِنَّ لِلَّهِ فِي كُلِّ لَيْلَةٍ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ عُتَقَاءَ مِنَ اَلنَّارِ إِلاَّ مَنْ أَفْطَرَ علی مُسْكِرٍ أَوْ مُشَاحِناً أَوْ صَاحِبَ شَاهَيْنِ قَالَ قُلْتُ وَ أَيُّ شَيْءٍ صَاحِبُ شَاهَيْنِ قَالَ اَلشِّطْرَنْجُ.
خداوند در هر شب از ماه رمضان عده ای را از آتش دوزخ آزاد میکند جز کسی که با مسکر (ماده مست کننده) افطار کند یا مشاحن یا کسی که اهل شاهَین است. عمر بن یزید گوید: گفتم: اهل شاهَین یعنی چه؟ فرمود: یعنی شطرنج.
📚الکافی؛ دار الکتب الاسلامیه؛ ج6؛ صص435و 436
بیان: افطار میتواند به معنای متعارف باشد و میتواند به معنای روزه خواری باشد.
"مشاحن" را دشمن دین و بدعتگذار ترجمه کرده اند.
بازی با شطرنج به حکم قرآن و روایات متواتر از گناهان کبیره است و حرمت آن مقید به قمار نیست.
#چهل_حدیث
@sohof2
🔶فضیلت ماه رمضان
امام رضا علیه السلام :
مَنْ قَرَأَ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ آيَةً مِنْ كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ كَانَ كَمَنْ خَتَمَ الْقُرْآنَ فِي غَيْرِهِ مِنَ الشُّهُور
هر كس ماه رمضان يك آيه از كتاب خدا را قرائت كند مثل اينست كه درماه هاى ديگر تمام قرآن را بخواند.
📚 بحار الانوار(ط-بیروت) ج۹۳ ص۳۴۱ از فضائل الأشهر الثلاثة، ص: 97
امام رضا علیه السلام :
مَنْ قَرَأَ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ آيَةً مِنْ كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ كَانَ كَمَنْ خَتَمَ الْقُرْآنَ فِي غَيْرِهِ مِنَ الشُّهُور
هر كس ماه رمضان يك آيه از كتاب خدا را قرائت كند مثل اينست كه درماه هاى ديگر تمام قرآن را بخواند.
📚 بحار الانوار(ط-بیروت) ج۹۳ ص۳۴۱ از فضائل الأشهر الثلاثة، ص: 97
🏡 خانه دریغ کردن
▫️قالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع مَنْ كَانَتْ لَهُ دَارٌ فَاحْتَاجَ مُؤْمِنٌ إِلَى سُكْنَاهَا فَمَنَعَهُ إِيَّاهَا قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ يَا مَلَائِكَتِي أَ بَخِلَ عَبْدِي عَلَى عَبْدِي بِسُكْنَى الدَّارِ الدُّنْيَا وَ عِزَّتِي وَ جَلَالِي لَا يَسْكُنُ جِنَانِي أَبَدا.
امام صادق علیه السلام:
هرکس خانه ای داشته باشد و مومنی برای سکونت به آن احتیاج داشته باشد اما منعش کند؛ خدا عز و جل فرمايد: اى فرشتههاى من! بنده من به بنده من از نشستن در خانه دنيا دريغ ورزيد، به عزت و جلال خودم سوگند، او هرگز ساكن بهشت های من نگردد.
📚 الكافي (ط - الإسلامية)، ج2، ص: 367
@sohof2
▫️قالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع مَنْ كَانَتْ لَهُ دَارٌ فَاحْتَاجَ مُؤْمِنٌ إِلَى سُكْنَاهَا فَمَنَعَهُ إِيَّاهَا قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ يَا مَلَائِكَتِي أَ بَخِلَ عَبْدِي عَلَى عَبْدِي بِسُكْنَى الدَّارِ الدُّنْيَا وَ عِزَّتِي وَ جَلَالِي لَا يَسْكُنُ جِنَانِي أَبَدا.
امام صادق علیه السلام:
هرکس خانه ای داشته باشد و مومنی برای سکونت به آن احتیاج داشته باشد اما منعش کند؛ خدا عز و جل فرمايد: اى فرشتههاى من! بنده من به بنده من از نشستن در خانه دنيا دريغ ورزيد، به عزت و جلال خودم سوگند، او هرگز ساكن بهشت های من نگردد.
📚 الكافي (ط - الإسلامية)، ج2، ص: 367
@sohof2
🌱حدیث چهاردهم- روزه مستحبی
وَرَدَتِ الْأَخْبَارُ وَ الْآثَارُ عَنِ الْأَئِمَّةِ ع أَنَّهُ لَا يَجُوزُ أَنْ يَتَطَوَّعَ الرَّجُلُ بِالصِّيَامِ وَ عَلَيْهِ شَيْءٌ مِنَ الْفَرْضِ وَ مِمَّنْ رَوَى ذَلِكَ الْحَلَبِيُّ وَ أَبُو الصَّبَّاحِ الْكِنَانِيُّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع
اخبار و روایات از امامان علیهم السلام رسیده است که جایز نیست انسان روزه مستحبی بگیرد در حالی که روزه واجبی بر گردن او است و از جمله کسانی که این را روایت کرده اند؛ حلبی و ابوصباح کنانی هستند که از امام صادق ع آن را روایت کرده اند.
📚من لا يحضره الفقيه، جامعه مدرسین، ج2، ص 136
#چهل_حدیث
@sohof2
وَرَدَتِ الْأَخْبَارُ وَ الْآثَارُ عَنِ الْأَئِمَّةِ ع أَنَّهُ لَا يَجُوزُ أَنْ يَتَطَوَّعَ الرَّجُلُ بِالصِّيَامِ وَ عَلَيْهِ شَيْءٌ مِنَ الْفَرْضِ وَ مِمَّنْ رَوَى ذَلِكَ الْحَلَبِيُّ وَ أَبُو الصَّبَّاحِ الْكِنَانِيُّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع
اخبار و روایات از امامان علیهم السلام رسیده است که جایز نیست انسان روزه مستحبی بگیرد در حالی که روزه واجبی بر گردن او است و از جمله کسانی که این را روایت کرده اند؛ حلبی و ابوصباح کنانی هستند که از امام صادق ع آن را روایت کرده اند.
📚من لا يحضره الفقيه، جامعه مدرسین، ج2، ص 136
#چهل_حدیث
@sohof2
🌱حدیث پانزدهم- حرمت روزه ماه رمضان در سفر
عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: الصَّائِمُ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ فِي السَّفَرِ كَالْمُفْطِرِ فِيهِ فِي الْحَضَرِ.
📚من لا يحضره الفقيه ؛ جامعه مدرسین ؛ ج2 ؛ ص140
کسی که در ماه رمضان در حال سفر روزه بگیرد؛ مانند کسی است که در ماه رمضان در حضر (وطن یا محل اقامت ده روزه) افطار کند.
#چهل_حدیث
@sohof2
عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: الصَّائِمُ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ فِي السَّفَرِ كَالْمُفْطِرِ فِيهِ فِي الْحَضَرِ.
📚من لا يحضره الفقيه ؛ جامعه مدرسین ؛ ج2 ؛ ص140
کسی که در ماه رمضان در حال سفر روزه بگیرد؛ مانند کسی است که در ماه رمضان در حضر (وطن یا محل اقامت ده روزه) افطار کند.
#چهل_حدیث
@sohof2
تا کنون 15 حدیثی فقهی درباره روزه و ماه رمضان تقدیم شد. اکنون قصد داریم برخی از احکام اجتماعی اسلام را به عنوان مقدمه ای جهت آشنایی با تعالیم نجات بخش آخرین دین خدا معرفی کنیم. اگر چه برخی از این احکام شاید در شرایط غیبت امام و مولایمان جنبه عملی نداشته باشد اما ما را به فهم بهتر دین خدا نزدیک تر میکند.
@sohof2
@sohof2
🌱حدیث16_ امان
عَلِيٌّ عَنْ هَارُونَ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ مَسْعَدَةَ بْنِ صَدَقَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع : أَنَّ عَلِيّاً ع أَجَازَ أَمَانَ عَبْدٍ مَمْلُوكٍ لِأَهْلِ حِصْنٍ مِنَ اَلْحُصُونِ وَ قَالَ هُوَ مِنَ اَلْمُؤْمِنِينَ.
امیرالمومنین علیه السلام امانی را که برده ای زرخرید به اهالی یکی از دژهای دشمن داده بود به رسمیت شناخت و فرمود: او نیز از مؤمنین است.
📚الکافی؛ دار الکتب الاسلامیه؛ ج5؛ ص31
در آیین اسلام هر یک از مسلمانان که به دشمن امان بدهد بر همه مسلمین لازم است که امان او را محترم شمرده و رعایت کنند؛ اگر چه کسی که امان داده در پایین ترین موقعیت اجتماعی قرار داشته باشد.
#چهل_حدیث
@sohof2
عَلِيٌّ عَنْ هَارُونَ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ مَسْعَدَةَ بْنِ صَدَقَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع : أَنَّ عَلِيّاً ع أَجَازَ أَمَانَ عَبْدٍ مَمْلُوكٍ لِأَهْلِ حِصْنٍ مِنَ اَلْحُصُونِ وَ قَالَ هُوَ مِنَ اَلْمُؤْمِنِينَ.
امیرالمومنین علیه السلام امانی را که برده ای زرخرید به اهالی یکی از دژهای دشمن داده بود به رسمیت شناخت و فرمود: او نیز از مؤمنین است.
📚الکافی؛ دار الکتب الاسلامیه؛ ج5؛ ص31
در آیین اسلام هر یک از مسلمانان که به دشمن امان بدهد بر همه مسلمین لازم است که امان او را محترم شمرده و رعایت کنند؛ اگر چه کسی که امان داده در پایین ترین موقعیت اجتماعی قرار داشته باشد.
#چهل_حدیث
@sohof2
🌱حدیث17- حاکم مسلمین و ادای دیون
عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحَكَمِ عَنْ أَبَانِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ صَبَّاحِ بْنِ سَيَابَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص أَيُّمَا مُؤْمِنٍ أَوْ مُسْلِمٍ مَاتَ وَ تَرَكَ دَيْناً لَمْ يَكُنْ فِي فَسَادٍ وَ لَا إِسْرَافٍ فَعَلَى الْإِمَامِ أَنْ يَقْضِيَهُ فَإِنْ لَمْ يَقْضِهِ فَعَلَيْهِ إِثْمُ ذَلِكَ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى يَقُولُ إِنَّمَا الصَّدَقٰاتُ لِلْفُقَرٰاءِ وَ الْمَسٰاكِينِ الْآيَةَ فَهُوَ مِنَ الْغَارِمِينَ وَ لَهُ سَهْمٌ عِنْدَ الْإِمَامِ فَإِنْ حَبَسَهُ فَإِثْمُهُ عَلَيْهِ.
امام صادق علیه السلام فرمود: رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: هر مؤمن یا مسلمانی که بمیرد و دَین و قرضی باقی بگذارد که در راه فساد یا اسراف نبوده باشد؛ بر امام واجب است که آن را ادا کند و اگر امام آن را ادا نکند؛ گناه آن بر گردن او است. خداوند فرموده است: إِنَّمَا الصَّدَقَاتُ لِلْفُقَرَاءِ وَ الْمَسَاكِينِ وَ الْعَامِلِينَ عَلَيْهَا وَ الْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَ فِي الرِّقَابِ وَ الْغَارِمِينَ وَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ ابْنِ السَّبِيلِ فَرِيضَةً مِنَ اللَّهِ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيم (التوبة، 60) و چنین شخصی از «الغارمین» است و نزد امام سهمی دارد که اگر امام آن را نپردازد؛ گناهش بر گردن او است.
📚الكافي؛ دار الکتب الإسلامية؛ ج1، ص 407
بنابر نص قرآن و روایات متواتر حاکم جامعه اسلامی وظیفه دارد که دیون مردگان مسلمان را بپردازد. البته چنان که از آیه شریفه معلوم است و در روایت بعد، بیان خواهد شد؛ این حکم اختصاص به مردگان ندارد.
@sohof2
عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحَكَمِ عَنْ أَبَانِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ صَبَّاحِ بْنِ سَيَابَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص أَيُّمَا مُؤْمِنٍ أَوْ مُسْلِمٍ مَاتَ وَ تَرَكَ دَيْناً لَمْ يَكُنْ فِي فَسَادٍ وَ لَا إِسْرَافٍ فَعَلَى الْإِمَامِ أَنْ يَقْضِيَهُ فَإِنْ لَمْ يَقْضِهِ فَعَلَيْهِ إِثْمُ ذَلِكَ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى يَقُولُ إِنَّمَا الصَّدَقٰاتُ لِلْفُقَرٰاءِ وَ الْمَسٰاكِينِ الْآيَةَ فَهُوَ مِنَ الْغَارِمِينَ وَ لَهُ سَهْمٌ عِنْدَ الْإِمَامِ فَإِنْ حَبَسَهُ فَإِثْمُهُ عَلَيْهِ.
امام صادق علیه السلام فرمود: رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: هر مؤمن یا مسلمانی که بمیرد و دَین و قرضی باقی بگذارد که در راه فساد یا اسراف نبوده باشد؛ بر امام واجب است که آن را ادا کند و اگر امام آن را ادا نکند؛ گناه آن بر گردن او است. خداوند فرموده است: إِنَّمَا الصَّدَقَاتُ لِلْفُقَرَاءِ وَ الْمَسَاكِينِ وَ الْعَامِلِينَ عَلَيْهَا وَ الْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَ فِي الرِّقَابِ وَ الْغَارِمِينَ وَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ ابْنِ السَّبِيلِ فَرِيضَةً مِنَ اللَّهِ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيم (التوبة، 60) و چنین شخصی از «الغارمین» است و نزد امام سهمی دارد که اگر امام آن را نپردازد؛ گناهش بر گردن او است.
📚الكافي؛ دار الکتب الإسلامية؛ ج1، ص 407
بنابر نص قرآن و روایات متواتر حاکم جامعه اسلامی وظیفه دارد که دیون مردگان مسلمان را بپردازد. البته چنان که از آیه شریفه معلوم است و در روایت بعد، بیان خواهد شد؛ این حکم اختصاص به مردگان ندارد.
@sohof2
🌱حدیث 18- حاکم اسلامی و بدهکاران مسلمان
شخصی از امام رضا (ع) درباره آیه وَ إِنْ كٰانَ ذُو عُسْرَةٍ فَنَظِرَةٌ إِلىٰ مَيْسَرَةٍ (البقرة، 280) پرسید؛ در شرایطی که بدهکار هیچ پشتوانه ای (مانند زراعت یا طلب یا مالی در شهر دیگر) ندارد که تا رسیدنش صبر کنند. امام فرمود:
يُنْتَظَرُ بِقَدْرِ مَا يَنْتَهِي خَبَرُهُ إِلَى الْإِمَامِ فَيَقْضِي عَنْهُ مَا عَلَيْهِ مِنْ سَهْمِ الْغَارِمِينَ إِذَا كَانَ أَنْفَقَهُ فِي طَاعَةِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَإِنْ كَانَ قَدْ أَنْفَقَهُ فِي مَعْصِيَةِ اللَّهِ فَلَا شَيْءَ لَهُ عَلَى الْإِمَام.
به اندازه ای منتظر می مانند که خبر آن به امام برسد و امام بدهی او را از سهم «غارمین» ادا کند؛ البته در صورتی که آن مال را در راه اطاعت خداوند صرف کرده باشد؛ اما اگر آن را در راه نافرمانی خداوند صرف کرده باشد؛ هیچ حقی بر امام ندارد.
📚الكافي، دار الکتب الإسلامية، ج5، ص 94
@sohof2
شخصی از امام رضا (ع) درباره آیه وَ إِنْ كٰانَ ذُو عُسْرَةٍ فَنَظِرَةٌ إِلىٰ مَيْسَرَةٍ (البقرة، 280) پرسید؛ در شرایطی که بدهکار هیچ پشتوانه ای (مانند زراعت یا طلب یا مالی در شهر دیگر) ندارد که تا رسیدنش صبر کنند. امام فرمود:
يُنْتَظَرُ بِقَدْرِ مَا يَنْتَهِي خَبَرُهُ إِلَى الْإِمَامِ فَيَقْضِي عَنْهُ مَا عَلَيْهِ مِنْ سَهْمِ الْغَارِمِينَ إِذَا كَانَ أَنْفَقَهُ فِي طَاعَةِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَإِنْ كَانَ قَدْ أَنْفَقَهُ فِي مَعْصِيَةِ اللَّهِ فَلَا شَيْءَ لَهُ عَلَى الْإِمَام.
به اندازه ای منتظر می مانند که خبر آن به امام برسد و امام بدهی او را از سهم «غارمین» ادا کند؛ البته در صورتی که آن مال را در راه اطاعت خداوند صرف کرده باشد؛ اما اگر آن را در راه نافرمانی خداوند صرف کرده باشد؛ هیچ حقی بر امام ندارد.
📚الكافي، دار الکتب الإسلامية، ج5، ص 94
@sohof2
🌱حدیث19- حق و تکلیف دوسویه است
قال الرضا علیه السلام: صَعِدَ النَّبِيُّ ص الْمِنْبَرَ فَقَالَ مَنْ تَرَكَ دَيْناً أَوْ ضَيَاعاً فَعَلَيَّ وَ إِلَيَّ وَ مَنْ تَرَكَ مَالًا فَلِوَرَثَتِهِ فَصَارَ بِذَلِكَ أَوْلَى بِهِمْ مِنْ آبَائِهِمْ وَ أُمَّهَاتِهِمْ وَ أَوْلَى بِهِمْ مِنْهُمْ بِأَنْفُسِهِمْ وَ كَذَلِكَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع بَعْدَهُ جَرَى ذَلِكَ لَهُ مِثْلُ مَا جَرَى لِرَسُولِ اللَّهِ ص.
امام رضا علیه السلام فرمود: رسول خدا صلی الله علیه و آله به منبر رفت و فرمود: «هر کس بدهی یا عیالی باقی بگذارد؛ ادا و تکفّل آن بر عهده من است و هر کس مالی به ارث بنهد؛ متعلق به وارثان او است.» برای همین رسول خدا صلی الله علیه و آله به آنان از پدر و مادر و خودشان اولی گشت. همچنن بعد از رسول خدا صلی الله علیه و آله، همین حکم برای امیرالمؤمنین علیه السلام جریان یافت چنان که برای رسول خدا صلی الله علیه و آله جریان یافته بود.
📚عيون أخبار الرضا عليه السلام ؛ نشر جهان ؛ ج2 ؛ ص85
بنابر این «ولایت» رسول خدا صلی الله علیه و آله و امیرالمؤمنین علیه السلام مبنی بر ادای حقی است که بر عهده آنان است؛ و آن عبارت است از «ادای دیون اموات مسلمین و تکفل عیال آنان، بدون آن که با وارثان آنان شریک شوند» ولایت امری یک سویه نیست که تنها مردم وظیفه اطاعت داشته باشند و حاکم اسلامی، وظیفه ای نداشته باشد. در صورتی که حاکم به وظایف خود از قبیل آن چه در روایت ذکر شد؛ عمل نکند؛ ولایت او نیز منتفی است.
@sohof2
قال الرضا علیه السلام: صَعِدَ النَّبِيُّ ص الْمِنْبَرَ فَقَالَ مَنْ تَرَكَ دَيْناً أَوْ ضَيَاعاً فَعَلَيَّ وَ إِلَيَّ وَ مَنْ تَرَكَ مَالًا فَلِوَرَثَتِهِ فَصَارَ بِذَلِكَ أَوْلَى بِهِمْ مِنْ آبَائِهِمْ وَ أُمَّهَاتِهِمْ وَ أَوْلَى بِهِمْ مِنْهُمْ بِأَنْفُسِهِمْ وَ كَذَلِكَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع بَعْدَهُ جَرَى ذَلِكَ لَهُ مِثْلُ مَا جَرَى لِرَسُولِ اللَّهِ ص.
امام رضا علیه السلام فرمود: رسول خدا صلی الله علیه و آله به منبر رفت و فرمود: «هر کس بدهی یا عیالی باقی بگذارد؛ ادا و تکفّل آن بر عهده من است و هر کس مالی به ارث بنهد؛ متعلق به وارثان او است.» برای همین رسول خدا صلی الله علیه و آله به آنان از پدر و مادر و خودشان اولی گشت. همچنن بعد از رسول خدا صلی الله علیه و آله، همین حکم برای امیرالمؤمنین علیه السلام جریان یافت چنان که برای رسول خدا صلی الله علیه و آله جریان یافته بود.
📚عيون أخبار الرضا عليه السلام ؛ نشر جهان ؛ ج2 ؛ ص85
بنابر این «ولایت» رسول خدا صلی الله علیه و آله و امیرالمؤمنین علیه السلام مبنی بر ادای حقی است که بر عهده آنان است؛ و آن عبارت است از «ادای دیون اموات مسلمین و تکفل عیال آنان، بدون آن که با وارثان آنان شریک شوند» ولایت امری یک سویه نیست که تنها مردم وظیفه اطاعت داشته باشند و حاکم اسلامی، وظیفه ای نداشته باشد. در صورتی که حاکم به وظایف خود از قبیل آن چه در روایت ذکر شد؛ عمل نکند؛ ولایت او نیز منتفی است.
@sohof2
🌱حدیث20- غرفه های رایگان
مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى عَنْ طَلْحَةَ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع سُوقُ الْمُسْلِمِينَ كَمَسْجِدِهِمْ فَمَنْ سَبَقَ إِلَى مَكَانٍ فَهُوَ أَحَقُّ بِهِ إِلَى اللَّيْلِ قَالَ وَ كَانَ لَا يَأْخُذُ عَلَى بُيُوتِ السُّوقِ كِرَاءً.
امام صادق علیه السلام فرمود: امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود: بازار مسلمانان مانند مسجد آنان است. هر کس زودتر به جایی از آن پیشی گیرد؛ تا شب به استفاده از آن شایسته تر است. هم چنین فرمود: امیرالمؤمنین علیه السلام برای غرفه های بازار کرایه نمی گرفت.
📚الكافي؛ دار الکتب الإسلامية ؛ ج2 ؛ ص662
در حکومت اسلامی امکان اشتغال و تجارت برای عموم فراهم است. چنین نیست که دولت تنها وظیفه خود را اخذ مالیات و کسب سود و حمایت از ثروتمندان بداند و دستفروشان را به چشم مجرم بنگرد؛ بلکه با ایجاد بازارهای رایگان، امکان تجارت را برای همه به طور مساوی ایجاد می کند.
#چهل_حدیث
@sohof2
مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى عَنْ طَلْحَةَ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع سُوقُ الْمُسْلِمِينَ كَمَسْجِدِهِمْ فَمَنْ سَبَقَ إِلَى مَكَانٍ فَهُوَ أَحَقُّ بِهِ إِلَى اللَّيْلِ قَالَ وَ كَانَ لَا يَأْخُذُ عَلَى بُيُوتِ السُّوقِ كِرَاءً.
امام صادق علیه السلام فرمود: امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود: بازار مسلمانان مانند مسجد آنان است. هر کس زودتر به جایی از آن پیشی گیرد؛ تا شب به استفاده از آن شایسته تر است. هم چنین فرمود: امیرالمؤمنین علیه السلام برای غرفه های بازار کرایه نمی گرفت.
📚الكافي؛ دار الکتب الإسلامية ؛ ج2 ؛ ص662
در حکومت اسلامی امکان اشتغال و تجارت برای عموم فراهم است. چنین نیست که دولت تنها وظیفه خود را اخذ مالیات و کسب سود و حمایت از ثروتمندان بداند و دستفروشان را به چشم مجرم بنگرد؛ بلکه با ایجاد بازارهای رایگان، امکان تجارت را برای همه به طور مساوی ایجاد می کند.
#چهل_حدیث
@sohof2
🌱حدیث21- هتل داری در مکّه
#چهل_حدیث
جَعْفَرٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلَامُ: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ نَهَى أَهْلَ مَكَّةَ أَنْ يُؤَاجِرُوا دُورَهُمْ وَ أَنْ يُعَلِّقُوا عَلَيْهَا أَبْوَاباً وَ قَالَ: «سَواءً الْعاكِفُ فِيهِ وَ الْبادِ.» قَالَ: وَ فَعَلَ ذَلِكَ أَبُو بَكْرٍ وَ عُمَرُ وَ عُثْمَانُ وَ عَلِيٌّ عَلَيْهِ السَّلَامُ حَتَّى كَانَ فِي زَمَنِ مُعَاوِيَةَ.
رسول خدا صلی الله علیه و آله اهل مکه را نهی کرد از آن که خانه های خود را کرایه بدهند و برای آن در بگذارند و فرمود: «سَواءً الْعاكِفُ فِيهِ وَ الْبادِ.» (الحج، 25) (کسی که در مکه مقیم است و حاجی در آن مساوی هستند.) امام فرمود: ابوبکر و عمر و عثمان و علی علیه السلام چنین می کردند تا این که زمان معاویه رسید.
📚قرب الإسناد؛ مؤسسة آل البیت علیهم السلام؛ ص108
معاویه نخستین کسی بود که برای خانه خود در مکه در نصب کرد و آن را اجاره داد. پیش از آن حاجیان اجازه داشتند؛ در خانه های اهل مکه اتراق کنند. رجوع کنید به قرب الإسناد؛ ص140 و مسائل علي بن جعفر ؛ مؤسسة آل البیت ؛ ص143 و الكافي؛ دار الکتب الإسلامية ؛ ج4 ؛ ص243 و من لا يحضره الفقيه ؛ جامعه مدرسین ؛ ج2 ؛ ص194 و تهذيب الأحكام ؛ دار الکتب الاسلامیة ؛ ج5 ؛ ص420
@sohof2
#چهل_حدیث
جَعْفَرٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلَامُ: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ نَهَى أَهْلَ مَكَّةَ أَنْ يُؤَاجِرُوا دُورَهُمْ وَ أَنْ يُعَلِّقُوا عَلَيْهَا أَبْوَاباً وَ قَالَ: «سَواءً الْعاكِفُ فِيهِ وَ الْبادِ.» قَالَ: وَ فَعَلَ ذَلِكَ أَبُو بَكْرٍ وَ عُمَرُ وَ عُثْمَانُ وَ عَلِيٌّ عَلَيْهِ السَّلَامُ حَتَّى كَانَ فِي زَمَنِ مُعَاوِيَةَ.
رسول خدا صلی الله علیه و آله اهل مکه را نهی کرد از آن که خانه های خود را کرایه بدهند و برای آن در بگذارند و فرمود: «سَواءً الْعاكِفُ فِيهِ وَ الْبادِ.» (الحج، 25) (کسی که در مکه مقیم است و حاجی در آن مساوی هستند.) امام فرمود: ابوبکر و عمر و عثمان و علی علیه السلام چنین می کردند تا این که زمان معاویه رسید.
📚قرب الإسناد؛ مؤسسة آل البیت علیهم السلام؛ ص108
معاویه نخستین کسی بود که برای خانه خود در مکه در نصب کرد و آن را اجاره داد. پیش از آن حاجیان اجازه داشتند؛ در خانه های اهل مکه اتراق کنند. رجوع کنید به قرب الإسناد؛ ص140 و مسائل علي بن جعفر ؛ مؤسسة آل البیت ؛ ص143 و الكافي؛ دار الکتب الإسلامية ؛ ج4 ؛ ص243 و من لا يحضره الفقيه ؛ جامعه مدرسین ؛ ج2 ؛ ص194 و تهذيب الأحكام ؛ دار الکتب الاسلامیة ؛ ج5 ؛ ص420
@sohof2
💠 عن مولانا الصّادق سلام الله علیه:
« ... أما إنّه شرّ عليكم أن تقولوا بشيء ما لم تسمعوه منّا»
« مراقب باشيد كه اعتقاد پيدا كردن به چیزى (به عنوان دين) ما دامى كه آن را از ما نشنيده ايد، براى شما شرّ و زيان است!»
📚اصول كافى ٤٠١/٢ (الاسلامية) باب الضلال حدیث1
@sohof2
« ... أما إنّه شرّ عليكم أن تقولوا بشيء ما لم تسمعوه منّا»
« مراقب باشيد كه اعتقاد پيدا كردن به چیزى (به عنوان دين) ما دامى كه آن را از ما نشنيده ايد، براى شما شرّ و زيان است!»
📚اصول كافى ٤٠١/٢ (الاسلامية) باب الضلال حدیث1
@sohof2
🌙 اهمیت روزه کودکان در حد توان، حتی به صورت کله گنجشکی
قَالَ الصَّادِقُ ع الصَّبِيُّ يُؤْخَذُ بِالصِّيَامِ إِذَا بَلَغَ تِسْعَ سِنِينَ عَلَى قَدْرِ مَا يُطِيقُهُ فَإِنْ أَطَاقَ إِلَى الظُّهْرِ أَوْ بَعْدَهُ صَامَ إِلَى ذَلِكَ الْوَقْتِ فَإِذَا غَلَبَ عَلَيْهِ الْجُوعُ أَوِ الْعَطَشُ أَفْطَرَ.
🔸 امام صادق عليه السّلام فرمود: كودك چون به نه سال رسيد او را به اندازه طاقتش به روزه واميدارند، پس اگر تا ظهر يا بعد از آن طاقت آورد، تا همان وقت روزه مىگيرد، و هر گاه گرسنگى يا تشنگى بر او چيره شد افطار مىكند.
📚 من لا يحضره الفقيه، نشر جامعه مدرسین، ج2، ص 122 بَابُ الْحَدِّ الَّذِي يُؤْخَذُ فِيهِ الصِّبْيَانُ بِالصَّوْمِ
@sohof2
قَالَ الصَّادِقُ ع الصَّبِيُّ يُؤْخَذُ بِالصِّيَامِ إِذَا بَلَغَ تِسْعَ سِنِينَ عَلَى قَدْرِ مَا يُطِيقُهُ فَإِنْ أَطَاقَ إِلَى الظُّهْرِ أَوْ بَعْدَهُ صَامَ إِلَى ذَلِكَ الْوَقْتِ فَإِذَا غَلَبَ عَلَيْهِ الْجُوعُ أَوِ الْعَطَشُ أَفْطَرَ.
🔸 امام صادق عليه السّلام فرمود: كودك چون به نه سال رسيد او را به اندازه طاقتش به روزه واميدارند، پس اگر تا ظهر يا بعد از آن طاقت آورد، تا همان وقت روزه مىگيرد، و هر گاه گرسنگى يا تشنگى بر او چيره شد افطار مىكند.
📚 من لا يحضره الفقيه، نشر جامعه مدرسین، ج2، ص 122 بَابُ الْحَدِّ الَّذِي يُؤْخَذُ فِيهِ الصِّبْيَانُ بِالصَّوْمِ
@sohof2