🌱حدیث سوم- فراموش کردن غسل جنابت تا پایان ماه

مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ الْوَلِيدِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ الصَّفَّارِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ حَمَّادٍ عَنِ الْحَلَبِيِّ قَالَ: سُئِلَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع عَنْ رَجُلٍ أَجْنَبَ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ فَنَسِيَ أَنْ يَغْتَسِلَ حَتَّى خَرَجَ شَهْرُ رَمَضَانَ قَالَ عَلَيْهِ أَنْ يَقْضِيَ الصَّلَاةَ وَ الصِّيَامَ.

از امام صادق (ع) درباره مردی پرسیدند که در ماه رمضان جنب شده و تا پایان ماه رمضان فراموش کرده غسل نماید. امام فرمود: باید نماز و روزه را قضا نماید.

📚تهذيب الأحكام؛ دار الکتب الاسلامیة؛ ج‌1، ص 150

این روایت مطابق فتوای مشهور و اصحّ شیعه است. در این باره بحثهایی شده است که می توانید برای آشنایی به کتب استدلالی مانند الحدائق الناضرة (جامعه مدرسین، ج13، ص298) و جواهر الکلام (دار احیاء التراث العربی، ج17، ص58) رجوع کنید.

#چهل_حدیث
@sohof2

🌱حدیث چهارم- دارو ریختن در گوش در حال روزه

«و سَأَلْتُهُ عَنِ الصَّائِمِ هَلْ يَصْلُحُ لَهُ أَنْ يَصُبَّ فِي أُذُنِهِ الدُّهْنَ قَالَ إِذَا لَمْ‏ يَدْخُلْ‏ حَلْقَهُ فَلَا بَأْسَ‏.»

علی بن جعفر برادر امام کاظم ع گوید: از امام کاظم ع پرسیدم آیا برای روزه دار جایز است که در گوش خود، روغن (پماد-دارو) بریزد؟ فرمود: هر گاه وارد حلقش نشود؛ اشکال ندارد.

📚مسائل علي بن جعفر؛ مؤسسة آل البیت؛ ص110

#چهل_حدیث
@sohof2

🌱حدیث پنجم- جویدن غذا برای کودک در حال روزه

عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هَارُونَ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ مَسْعَدَةَ بْنِ صَدَقَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: إِنَّ فَاطِمَةَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهَا كَانَتْ تَمْضَغُ لِلْحَسَنِ ثُمَّ لِلْحُسَيْنِ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِمَا وَ هِيَ‏ صَائِمَةٌ فِي‏ شَهْرِ رَمَضَانَ.

امام صادق علیه السلام فرمود: فاطمه صلّی الله علیها برای حسن و سپس حسین صلوات الله علیهما غذا را می جوید؛ در حالی که در ماه رمضان روزه بود.

📚الكافي؛ دار الکتب الإسلامية؛ ج‏4 ؛ ص114

#چهل_حدیث

«للحسن ثم للحسین» ظاهراً یعنی وقتی امام حسن ع در سنی بودند که نیاز داشتند غذا برایشان جویده شود؛ مادرشان برای ایشان می جویدند و سپس وقتی امام حسین ع به آن سن رسیدند؛ برای ایشان هم می جویدند؛ نه این که در یک زمان فرزند بزرگتر را بر فرزند کوچکتر مقدّم کنند.
@sohof2

🌱حدیث هفتم – آواز خوانی با قرآن

عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ الْأَحْمَرِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَمَّادٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص‏ اقْرَءُوا الْقُرْآنَ بِأَلْحَانِ الْعَرَبِ وَ أَصْوَاتِهَا وَ إِيَّاكُمْ وَ لُحُونَ‏ أَهْلِ‏ الْفِسْقِ‏ وَ أَهْلِ الْكَبَائِرِ فَإِنَّهُ سَيَجِي‏ءُ مِنْ بَعْدِي أَقْوَامٌ يُرَجِّعُونَ الْقُرْآنَ تَرْجِيعَ الْغِنَاءِ وَ النَّوْحِ وَ الرَّهْبَانِيَّةِ لَا يَجُوزُ تَرَاقِيَهُمْ قُلُوبُهُمْ مَقْلُوبَةٌ وَ قُلُوبُ مَنْ يُعْجِبُهُ شَأْنُهُمْ‏.

📚الكافي؛ دار الکتب الإسلامية؛ ج‏2؛ ص614

«قرآن را به الحان و اصوات عرب بخوانید و از الحان اهل فسق و کبائر بپرهیزید. به زودی پس از من گروهی می آیند که قرآن را با ترجیع می خوانند؛ ترجیعی مانند غناء و نوحه و رهبانیّت. قرآن از حنجره آنان فراتر نمی رود. دلهای آنان و هر که از حال ایشان خشنود باشد؛ واژگون است.»

بیان:

«ربّنا» خواندن شجریان فاسق فاجر که خود از بزرگترین مطربان و مغنّیان است؛ از مصادیق بارز غنا در خواندن قرآن است. نمونه دیگر تلاوت آیات سوره مبارکه یوسف در آغاز سریال شرم آور و موهن «یوسف پیامبر» می باشد. بسیاری از تلاوت های قاریان مصری و مقلدان آنان -امثال مصطفی اسماعیلِ بی غیرت و لا ابالی- نیز از مصادیق روشن تغنّی با قرآن است. البته تعجّبی ندارد زیرا قاریان مصری با طرب و غنا خو گرفته اند و حتی نزد زنان هرزه آوازه خوان مانند «ام کلثوم» ملعونه تلاوت را می آموزند. این نحو قرآن خواندن میراث صوفیان و دشمنان اهل بیت علیهم السلام است و همیشه با مخالفت علمای راستین شیعه روبرو بوده است.
#چهل_حدیث
@sohof2

🌱حدیث هشتم- شکّ در طلوع فجر

عن سعد عن بعض أصحابه عنهما في رجل تسحر و هو شاك في الفجر قال: لا بأس «كُلُوا وَ اشْرَبُوا حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ الْأَبْيَضُ مِنَ الْخَيْطِ الْأَسْوَدِ مِنَ الْفَجْرِ» و أرى أن‏ يستظهر في رمضان و يتسحر قبل ذلك‏.

📚تفسير العياشي؛ المطبعة العلمیة؛ ج‏1؛ ص83

از یکی از صادقَین علیهما السلام در مورد کسی که سحری بخورد؛ در حالی که در طلوع فجر شکّ دارد؛ پرسیدند. فرمود: «اشکال ندارد. «كُلُوا وَ اشْرَبُوا حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ الْأَبْيَضُ مِنَ الْخَيْطِ الْأَسْوَدِ مِنَ الْفَجْرِ» (البقرة، 187) ولی نظر من این است که در ماه رمضان احتیاط کند و قبل از آن سحری بخورد.»

بیان: چنان که از آیه شریفه بر می آید و در کلام امام هم آمده است؛ تا زمانی که یقین به طلوع فجر نشده است؛ خوردن و آشامیدن آزاد است؛ گر چه در ماه رمضان بهتر است احتیاط کنند. البته از دیگر روایات استفاده می شود که مراد شکّ بعد از فحص صحیح است.
#چهل_حدیث
@sohof2

✨ آداب روزه

عن ابی عبد الله عليه السلام:
لَيْسَ الصَّوْمُ مِنَ الطَّعَامِ وَ الشَّرَابِ وَ الْإِنْسَانُ يَنْبَغِي لَهُ أَنْ يَحْفَظَ لِسَانَهُ وَ جَارِحَتَهُ وَ جَمِيعَ أَعْضَائِهِ مِنْ قَوْلِ اللَّغْوِ وَ الْبَاطِلِ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ وَ غَيْرِهِ يَعْنِي إِذَا كَانَ صَائِماً فِي غَيْرِهِ.

📚 النوادر للاشعری ص ۲۴ و مانند آن در التهذیب

🔸امام صادق ع:
روزه، فقط از خوردن و نوشیدن نیست. سزاوار است انسان زبان خود، و جوارح و جمیع اعضائش را از گفتار بیهوده و باطل در ماه رمضان و در دیگر ماهها (آن گاه که روزه دار است) حفظ نماید.

@sohof2

قاریان قرآن سه دسته اند

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ زِيَادِ بْنِ جَعْفَرٍ الْهَمَذَانِيُّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع‏ قَالَ: الْقُرَّاءُ ثَلَاثَةٌ قَارِئٌ قَرَأَ الْقُرْآنَ لِيَسْتَدِرَّ بِهِ‏ الْمُلُوكَ‏ وَ يَسْتَطِيلَ بِهِ عَلَى النَّاسِ فَذَاكَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ وَ قَارِئٌ قَرَأَ الْقُرْآنَ فَحَفِظَ حُرُوفَهُ وَ ضَيَّعَ حُدُودَهُ فَذَاكَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ وَ قَارِئٌ قَرَأَ الْقُرْآنَ فَاسْتَتَرَ بِهِ تَحْتَ بُرْنُسِهِ‏ فَهُوَ يَعْمَلُ بِمُحْكَمِهِ وَ يُؤْمِنُ بِمُتَشَابِهِهِ وَ يُقِيمُ فَرَائِضَهُ وَ يُحِلُّ حَلَالَهُ وَ يُحَرِّمُ حَرَامَهُ فَهَذَا مِمَّنْ يُنْقِذُهُ اللَّهُ مِنْ مَضَلَّاتِ الْفِتَنِ وَ هُوَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَ يَشْفَعُ فِيمَنْ شَاءَ.

🔺هشام بن سالم از امام صادق (ع) نقل مى‏كند كه فرمود: قاريان قرآن سه دسته ‏اند: كسى كه قرآن مى‏خواند تا از پادشاهان پول بگيرد و به مردم فخرفروشى كند، او اهل آتش است، و كسى كه قرآن مى‏خواند و حروف آن را حفظ مى‏كند ولى حدودش را ضايع مى‏كند، او نيز اهل آتش است و كسى كه قرآن مى‏خواند و آن را زير كلاه خويش (در مغز خود) جاى داده و به آيات محكم آن عمل مى‏كند و به آيات متشابه آن ايمان دارد و واجباتش را به جاى مى‏آورد و حلالش را حلال و حرامش را حرام مى‏داند، او از كسانى است كه خداوند او را از فتنه‏ هاى گمراه ‏كننده نجات مى‏دهد و او اهل بهشت است و مى‏تواند در باره هر كسى كه بخواهد شفاعت كند.

📚الخصال، ج‏1، ص 143

@sohof2

🌱حدیث ششم- نماز و روزه زن حائض

در علل فضل بن شاذان از امام رضا علیه السلام نقل شده است:

«فَإِنْ قَالَ فَلِمَ صَارَتْ تَقْضِي الصَّوْمَ وَ لَا تَقْضِي الصَّلَاةَ قِيلَ لِعِلَلٍ شَتَّى فَمِنْهَا أَنَّ الصِّيَامَ لَا يَمْنَعُهَا مِنْ خِدْمَةِ نَفْسِهَا وَ خِدْمَةِ زَوْجِهَا وَ إِصْلَاحِ بَيْتِهَا وَ الْقِيَامِ بِأَمْرِهَا وَ الِاشْتِغَالِ بِمَرَمَّةِ مَعِيشَتِهَا وَ الصَّلَاةُ تَمْنَعُهَا مِنْ ذَلِكَ كُلِّهِ لِأَنَّ الصَّلَاةَ تَكُونُ فِي الْيَوْمِ وَ اللَّيْلَةِ مِرَاراً فَلَا تَقْوَى عَلَى ذَلِكَ وَ الصَّوْمُ لَيْسَ كَذَلِكَ وَ مِنْهَا أَنَّ الصَّلَاةَ فِيهَا عَنَاءٌ وَ تَعَبٌ وَ اشْتِغَالُ الْأَرْكَانِ وَ لَيْسَ فِي الصَّوْمِ شَيْءٌ مِنْ ذَلِكَ وَ إِنَّمَا هُوَ الْإِمْسَاكُ عَنِ الطَّعَامِ وَ الشَّرَابِ وَ لَيْسَ فِيهِ اشْتِغَالُ الْأَرْكَانِ وَ مِنْهَا أَنَّهُ لَيْسَ مِنْ وَقْتٍ يَجِيءُ إِلَّا تَجِبُ عَلَيْهَا فِيهِ صَلَاةٌ جَدِيدَةٌ فِي يَوْمِهَا وَ لَيْلَتِهَا وَ لَيْسَ الصَّوْمُ كَذَلِكَ لِأَنَّهُ لَيْسَ كُلَّمَا حَدَثَ يَوْمٌ وَجَبَ عَلَيْهَا الصَّوْمُ وَ كُلَّمَا حَدَثَ وَقْتُ الصَّلَاةِ وَجَبَ عَلَيْهَا الصَّلَاةُ»

📚عیون اخبار الرّضا، نشر جهان، ج2، ص117

«اگر کسی بگوید: چرا زن حائض، روزه را قضا می کند؛ اما نماز را قضا نمی کند؛ پاسخ می دهیم: علّت های مختلفی دارد از جمله این که روزه او را از خدمت به خود و شوهرش و اصلاح خانه و انجام امور آن و پرداختن به اصلاح امور زندگی باز نمی دارد؛ اما نماز او را از همه اینها باز می دارد؛ زیرا نماز در روز و شب چند بار تکرار می شود؛ پس قادر به ادای آن نیست؛ ولی روزه چنین نیست. علّت دیگر این است که نماز سختی و خستگی دارد و اعضای بدن را مشغول می کند امّا روزه این گونه نیست و تنها خودداری از خوردن و آشامیدن است و در آن اعضای بدن مشغول نمی شوند و علّت دیگر این است که هیچ وقتی نمی رسد؛ مگر این که در آن وقت، نماز جدیدی بر او واجب می شود هم در روز و هم در شب اما روزه چنین نیست؛ زیرا هر روز جدیدی که می آید؛ روزه بر او واجب نمی شود؛ اما هر وقت جدیدی که می آید نماز بر او واجب می شود.»

بیان: نماز با کارهای دیگر قابل جمع نیست ولی روزه با بسیاری از امور زندگی قابل جمع است. در قضای روزه سختی مضاعفی برای زن وجود ندارد زیرا تنها به جای همان چند روزی که در ماه رمضان، روزه نگرفته؛ در ماههای دیگر قضا می کند و با دیگران برابر می شود. اما قضای نماز موجب سختی مضاعف است؛ زیرا باید در ایام دیگر بیش از دیگران نماز بخواند.
دقت شود که زن حائض تنها چند روز از سال را نمیتواند روزه بگیرد و قضای این روزه ها در طول سال آن هم به صورت پراکنده بسیار آسان است اما در سال نزدیک به یک سوم ایام یا کمتر را نمیتواند نماز بخواند لذا قضای نمازها بسیار دشوار خواهد بود.
#چهل_حدیث
@sohof2

به دلیل شبهه ای که در این حدیث به وجود آمده بود توضیحی در انتهای آن افزودم تا وجه تعلیل امام روشنتر شود.

🌱حدیث نهم- کراهت بوسیدن همسر در حال روزه

امام صادق علیه السلام فرمود:

وَ لَا تَجْعَلْ يَوْمَ صَوْمِكَ كَيَوْمِ فِطْرِك وَ إِيَّاكَ وَ الْمُبَاشَرَةَ وَ الْقُبْلَةَ وَ الْقَهْقَهَةَ بِالضَّحِكِ فَإِنَّ اللَّهَ يَمْقُتُ ذَلِكَ.

روزی را که در آن روزه گرفته ای مانند روزی که روزه نگرفته ای قرار نده و بپرهیز از مباشرت (یعنی تماسی که به حد دخول یا انزال منی نرسد) و بوسیدن (همسر) و خنده به صورت قهقهه زیرا خداوند بر این نوع خنده خشم میگیردـ

📚 نوادر الاشعری؛ مدرسه الامام المهدی ع؛ ص۲۱
#چهل_حدیث
@sohof2

🌱حدیث دهم- مکیدن انگشتر

أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ اَلْحَسَنِ عَنْ مُحَسِّنِ بْنِ أَحْمَدَ عَنْ يُونُسَ بْنِ يَعْقُوب
َقَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع يَقُولُ: اَلْخَاتَمُ فِي فَمِ اَلصَّائِمِ لَيْسَ بِهِ بَأْسٌ فَأَمَّا اَلنَّوَاةُ فَلاَ.

اشکالی ندارد که روزه دار انگشتر را در دهان خود قرار دهد اما هسته را نه. (اشکال دارد)

📚الکافی؛ دار الکتب الاسلامیه؛ ج4؛ صص 115 و 116

بیان: اگر روزه دار تشنه شود اشکال ندارد که انگشتر بمکد:

عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع : فِي اَلرَّجُلِ يَعْطَشُ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ قَالَ لاَ بَأْسَ بِأَنْ يَمَصَّ اَلْخَاتَمَ.

امام صادق ع در مورد کسی که در ماه رمضان تشنه میشود فرمود اشکال ندارد که انگشتر بمکد.

📚الکافی؛ دار الکتب الاسلامیه؛ ج4؛ ص 115
#چهل_حدیث
@sohof2

🌱حدیث یازدهم- مجازات روزه خوار

عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ اِبْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ بُرَيْدٍ اَلْعِجْلِيِّ قَالَ: سُئِلَ أَبُو جَعْفَرٍ ع عَنْ رَجُلٍ شَهِدَ عَلَيْهِ شُهُودٌ أَنَّهُ أَفْطَرَ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ قَالَ يُسْأَلُ هَلْ عَلَيْكَ فِي إِفْطَارِكَ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ إِثْمٌ فَإِنْ قَالَ لاَ فَإِنَّ عَلَى اَلْإِمَامِ أَنْ يَقْتُلَهُ وَ إِنْ قَالَ نَعَمْ فَإِنَّ عَلَى اَلْإِمَامِ أَنْ يَنْهَكَهُ ضَرْباً.

از امام باقر ع پرسیدند مجازات کسی که چند شاهد شهادت داده اند که سه روز در ماه رمضان (بدون عذر) افطار کرده است؛ چیست؟ فرمود: باید از او پرسید آیا در افطار کردن (روزه خواری) در ماه رمضان گناهی بر تو هست یا نه؟ اگر گفت "نه" امام باید او را بکشد و اگر گفت "آری" امام باید او را به شدت کتک بزند و عقوبت نماید.

📚الکافی؛ دار الکتب الاسلامیه؛ ج 4؛ ص103

بیان: کسی که گناه بودن روزه خواری را انکار کند؛ منکر ضروری دین شده لذا مرتد است و حکمش قتل میباشد.
#چهل_حدیث
@sohof2

🌱حدیث دوازدهم - نام «رمضان»

امام رضا علیه السلام فرمود: «إِنَّ رَمَضَانَ‏ اسْمٌ‏ مِنْ أَسْمَاءِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَلَا يُقَالُ لَهُ جَاءَ وَ ذَهَبَ وَ اسْتَقْبَلَ وَ الشَّهْرُ شَهْرُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ هُوَ مُضَافٌ إِلَيْهِ.»

ترجمه: رمضان نامی است از نام های خداوند عزّ و جلّ؛ بنابراین نباید گفت: «رمضان آمد» ، «رمضان رفت» ، «رمضان پیش آمد». ماه رمضان، ماه خدا است و به او اضافه و نسبت داده شده است. (یعنی «شهر رمضان» مضاف و مضاف الیه است به معنای «شهر الله».)

📚فضائل الأشهر الثلاثة؛ شیخ صدوق؛ مکتبة داوری ؛ ص98

بیان: بنابر روایات بسیار «رمضان» نام خداوند است و «شهر رمضان» به معنای «ماه خدا» است. بنابراین باید حرمت این نام مانند دیگر نام های خداوند؛ رعایت شود. مثلاً نباید به عادت ایرانیان، به جای «رمضان» گفت: «رمضون».
#چهل_حدیث
@sohof2

🌱حدیث سیزدهم- شطرنج

عَنْ عُمَرَ بْنِ يَزِيدَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع قَالَ: إِنَّ لِلَّهِ فِي كُلِّ لَيْلَةٍ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ عُتَقَاءَ مِنَ اَلنَّارِ إِلاَّ مَنْ أَفْطَرَ علی مُسْكِرٍ أَوْ مُشَاحِناً أَوْ صَاحِبَ شَاهَيْنِ قَالَ قُلْتُ وَ أَيُّ شَيْءٍ صَاحِبُ شَاهَيْنِ قَالَ اَلشِّطْرَنْجُ.

خداوند در هر شب از ماه رمضان عده ای را از آتش دوزخ آزاد میکند جز کسی که با مسکر (ماده مست کننده) افطار کند یا مشاحن یا کسی که اهل شاهَین است. عمر بن یزید گوید: گفتم: اهل شاهَین یعنی چه؟ فرمود: یعنی شطرنج.

📚الکافی؛ دار الکتب الاسلامیه؛ ج6؛ صص435و 436

بیان: افطار میتواند به معنای متعارف باشد و میتواند به معنای روزه خواری باشد.
"مشاحن" را دشمن دین و بدعتگذار ترجمه کرده اند.
بازی با شطرنج به حکم قرآن و روایات متواتر از گناهان کبیره است و حرمت آن مقید به قمار نیست.
#چهل_حدیث
@sohof2

🔶فضیلت ماه رمضان

امام رضا علیه السلام :
مَنْ قَرَأَ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ آيَةً مِنْ كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ كَانَ كَمَنْ خَتَمَ الْقُرْآنَ فِي غَيْرِهِ مِنَ الشُّهُور

هر كس ماه رمضان يك آيه از كتاب خدا را قرائت كند مثل اينست كه درماه هاى ديگر تمام قرآن را بخواند.

📚 بحار الانوار(ط-بیروت) ج۹۳ ص۳۴۱ از فضائل الأشهر الثلاثة، ص: 97

🏡 خانه دریغ کردن

▫️قالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع مَنْ كَانَتْ لَهُ دَارٌ فَاحْتَاجَ مُؤْمِنٌ إِلَى سُكْنَاهَا فَمَنَعَهُ إِيَّاهَا قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ يَا مَلَائِكَتِي أَ بَخِلَ عَبْدِي عَلَى عَبْدِي بِسُكْنَى الدَّارِ الدُّنْيَا وَ عِزَّتِي وَ جَلَالِي لَا يَسْكُنُ جِنَانِي أَبَدا.

امام صادق علیه السلام:
هرکس خانه ای داشته باشد و مومنی برای سکونت به آن احتیاج داشته باشد اما منعش کند؛ خدا عز و جل فرمايد: اى فرشته‏هاى من! بنده من به بنده من از نشستن در خانه دنيا دريغ ورزيد، به عزت و جلال خودم سوگند، او هرگز ساكن بهشت های من نگردد.
📚 الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏2، ص: 367
@sohof2

🌱حدیث چهاردهم- روزه مستحبی

وَرَدَتِ الْأَخْبَارُ وَ الْآثَارُ عَنِ الْأَئِمَّةِ ع أَنَّهُ لَا يَجُوزُ أَنْ يَتَطَوَّعَ الرَّجُلُ بِالصِّيَامِ وَ عَلَيْهِ شَيْ‌ءٌ مِنَ الْفَرْضِ وَ مِمَّنْ رَوَى ذَلِكَ الْحَلَبِيُّ وَ أَبُو الصَّبَّاحِ الْكِنَانِيُّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع

اخبار و روایات از امامان علیهم السلام رسیده است که جایز نیست انسان روزه مستحبی بگیرد در حالی که روزه واجبی بر گردن او است و از جمله کسانی که این را روایت کرده اند؛ حلبی و ابوصباح کنانی هستند که از امام صادق ع آن را روایت کرده اند.

📚من لا يحضره الفقيه، جامعه مدرسین، ج‌2، ص 136
#چهل_حدیث
@sohof2

🌱حدیث پانزدهم- حرمت روزه ماه رمضان در سفر

عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: الصَّائِمُ‏ فِي‏ شَهْرِ رَمَضَانَ فِي السَّفَرِ كَالْمُفْطِرِ فِيهِ فِي الْحَضَرِ.

📚من لا يحضره الفقيه ؛ جامعه مدرسین ؛ ج‏2 ؛ ص140

کسی که در ماه رمضان در حال سفر روزه بگیرد؛ مانند کسی است که در ماه رمضان در حضر (وطن یا محل اقامت ده روزه) افطار کند.
#چهل_حدیث
@sohof2

تا کنون 15 حدیثی فقهی درباره روزه و ماه رمضان تقدیم شد. اکنون قصد داریم برخی از احکام اجتماعی اسلام را به عنوان مقدمه ای جهت آشنایی با تعالیم نجات بخش آخرین دین خدا معرفی کنیم. اگر چه برخی از این احکام شاید در شرایط غیبت امام و مولایمان جنبه عملی نداشته باشد اما ما را به فهم بهتر دین خدا نزدیک تر میکند.
@sohof2

🌱حدیث16_ امان

عَلِيٌّ عَنْ هَارُونَ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ مَسْعَدَةَ بْنِ صَدَقَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع : أَنَّ عَلِيّاً ع أَجَازَ أَمَانَ عَبْدٍ مَمْلُوكٍ لِأَهْلِ حِصْنٍ مِنَ اَلْحُصُونِ وَ قَالَ هُوَ مِنَ اَلْمُؤْمِنِينَ.

امیرالمومنین علیه السلام امانی را که برده ای زرخرید به اهالی یکی از دژهای دشمن داده بود به رسمیت شناخت و فرمود: او نیز از مؤمنین است.

📚الکافی؛ دار الکتب الاسلامیه؛ ج5؛ ص31

در آیین اسلام هر یک از مسلمانان که به دشمن امان بدهد بر همه مسلمین لازم است که امان او را محترم شمرده و رعایت کنند؛ اگر چه کسی که امان داده در پایین ترین موقعیت اجتماعی قرار داشته باشد.
#چهل_حدیث
@sohof2

🌱حدیث17- حاکم مسلمین و ادای دیون

عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحَكَمِ عَنْ أَبَانِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ صَبَّاحِ بْنِ سَيَابَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص أَيُّمَا مُؤْمِنٍ أَوْ مُسْلِمٍ مَاتَ وَ تَرَكَ دَيْناً لَمْ يَكُنْ فِي فَسَادٍ وَ لَا إِسْرَافٍ فَعَلَى الْإِمَامِ أَنْ يَقْضِيَهُ فَإِنْ لَمْ يَقْضِهِ فَعَلَيْهِ إِثْمُ ذَلِكَ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى يَقُولُ إِنَّمَا الصَّدَقٰاتُ لِلْفُقَرٰاءِ وَ الْمَسٰاكِينِ الْآيَةَ فَهُوَ مِنَ الْغَارِمِينَ وَ لَهُ سَهْمٌ عِنْدَ الْإِمَامِ فَإِنْ حَبَسَهُ فَإِثْمُهُ عَلَيْهِ.

امام صادق علیه السلام فرمود: رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: هر مؤمن یا مسلمانی که بمیرد و دَین و قرضی باقی بگذارد که در راه فساد یا اسراف نبوده باشد؛ بر امام واجب است که آن را ادا کند و اگر امام آن را ادا نکند؛ گناه آن بر گردن او است. خداوند فرموده است: إِنَّمَا الصَّدَقَاتُ لِلْفُقَرَاءِ وَ الْمَسَاكِينِ وَ الْعَامِلِينَ عَلَيْهَا وَ الْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَ فِي الرِّقَابِ وَ الْغَارِمِينَ وَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ ابْنِ السَّبِيلِ فَرِيضَةً مِنَ اللَّهِ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيم (التوبة، 60) و چنین شخصی از «الغارمین» است و نزد امام سهمی دارد که اگر امام آن را نپردازد؛ گناهش بر گردن او است.

📚الكافي؛ دار الکتب الإسلامية؛ ج‌1، ص 407

بنابر نص قرآن و روایات متواتر حاکم جامعه اسلامی وظیفه دارد که دیون مردگان مسلمان را بپردازد. البته چنان که از آیه شریفه معلوم است و در روایت بعد، بیان خواهد شد؛ این حکم اختصاص به مردگان ندارد.
@sohof2