اين همه رنج‌ها از آن شد
كه ورق خود مى‌خوانيد
ورقِ يار
هيچ نمى‌خوانيد.

_شمس

آنكس كه چشم بصيرتش گشوده شود مبهوت گردد و ديگرش فرصت سخن نبود.

_بایزید_بسطامی

خوشی من از نهاد من
و رنج من؛ از نهاد من؛

_شمس

چون قلم اندر نوشتن می‌شتافت
چون به عشق آمد قلم بر خود شکافت

عقل در شرحش چو خَر در گِل بخفت
شرحِ عشق و عاشقی هم عشق گفت

_مولانا

درویشی به نزد پادشاهی رفت.
پادشاه به او گفت که «ای زاهد.»
گفت: «زاهد تویی.»
گفت: «من چون زاهد باشم که همه دنیا از آنِ من است؟»
گفت:«نی، عکس می بینی. دنیا و آخرت و ملکت، جمله از آنِ من است و عالم را من گرفته ام. تویی که به لقمه ای و خرقه ای قانع شده ای.»

_فیه_ما_فیه
_مولانا

کفر و ایمان هر دو خود دربان اوست
کوست مغز و کفر و دین او را دو پوست

_مولانا

همه را بیازمودم ز تو خوشترم نیامد
چو فرو شدم به دریا چو تو گوهرم نیامد

🦋
_مولانا

چو جان زار بلادیده با خدا گوید
که جز تو هیچ ندارم چه خوش بود به خدا

جوابش آید از آن سو که من تو را پس از این
به هیچ کس نگذارم چه خوش بود به خدا

_مولانا

عالم به خروش لا اله الّا هوست
عاقل به گمان که دشمنست این یا دوست

دریا به وجود خویش موجی دارد
خس پندارد که این کشاکش با اوست

ابوسعید_ابوالخیر

اعتقاد و عشق
دلير کند
و همه ترس‌ها ببرد.

هر اعتقاد که گرم کرد
آن را نگه دار
و هر اعتقاد که سرد کرد
از آن دور باش.

_شمس

🕊

نور خداوند پناه تمامی موجودات است
دل به آن نامیرا و عظیم بسپارید.

ای تو امانِ هر بلا
ما همه در امانِ تو ...

_مولانا

‍

به روزِ مرگ چو تابوتِ من رَوان باشد
گُمان مَبَر که مرا دَردِ این جهان باشد

برایِ من مَگَریّ و مگو دَریغ دَریغ
به دوغِ دیو دَراُفتی دَریغْ آن باشد

جنازه‌ام چو بِبینی مگو فِراق فِراق
مرا وِصال و مُلاقاتْ آن زمان باشد

مرا به گور سِپاری مَگو وَداع وَداع
که گورْ پَرده جمعیّتِ جِنان باشد

فروشُدن چو بِدیدی بَرآمدن بِنِگَر
غروبْ شَمس و قَمَر را چرا زیان باشد؟

تو را غروب نِمایَد ولی شُروق بُوَد
لَحَدْ چو حَبْس نِمایَد خَلاصِ جان باشد

کدام دانه فرورفت در زمین که نَرُست؟
چرا به دانه انسانَت این گُمان باشد؟

کدام دَلْو فرورفت و پُر بُرون نامَد
زِ چاهْ یوسُفِ جان را چرا فَغان باشد؟

دَهان چو بَستی ازین سویْ آن طَرَف بِگُشا
که هایْ هویِ تو در جَوِّ لامکان باشد

_مولانا‌‌

چو او آبست و تو جویی چرا خود را نمی جویی

چو او مشکست وتو بویی چرا خود را نیفشانی

_شمس

مردمي كه ضعيف هستند، هميشه مي كوشند كه قوي به نظر بيايند. ضد آن خلق مي شود
اين تنها  راه براي پوشاندن واقعيت درون است

يك هيتلر آدمي ضعيف است، براي همين چنان نيروي اراده اي را در اطرافش خلق مي كند، فقط براي پنهان كردن آن واقعيت

انساني كه واقعاً قوي است، از قوي بودنش آگاه نيست. قدرت او جاري است، وجود دارد، ولي او حتي از آن آگاهي ندارد.

لائوتزو مي گويد:
انسان واقعاً فاضل، هرگز نمي داند كه فضيلت دارد.

_اشو

وانکس که ترا بار دهد
بار تو اوست

وانکس که ترا بی‌تو کند
یار تو اوست

_مولانا

آنی تو که حالِ دلِ نالان دانی
احوالِ دلِ شکسته‌بالان دانی

گر خوانمت از سینهٔ سوزان شنوی
ور دم نزنم زبانِ لالان دانی

_ابوسعید ابوالخیر

وقتی عاشق خداوند می‌شوی، دیگر نمی‌توانی به عقب برگردی و به عشق های کمتر راضی شوی.

  - پاراماهانسا یوگاناندا

ای گلشن و گلزارم وی صحت بیمارم
ای یوسف دیدارم وی رونق بازارم

در زیر قبا جانا شمعی پنهان داری
خواهی که زنی آتش در خرمن و انبارم

_مولانا

وقتی دهنده ی هست و نیست تویی
چه تفاوتی میان شادی و غم؟
وقتی گلزار تویی و آتش تو،
میان این دو چه تفاوتی ست؟
آنچه از تو رسد، محبوب ابدی ام،
تمامش مانند قند شیرین است.
قند در غم
قند در شادی
تو قند منی که تمامی هم ندارد.

_حانیه

@sofiasananda