مددکاری اجتماعی ایرانیان
1.36K subscribers
997 photos
49 videos
199 files
3.98K links
Download Telegram
نظریه مددکاری اجتماعی نوین
معرفی مالکوم پِین

گردآوری و ترجمه: جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و دکتری مدیریت کسب و کار

مالکوم پِین، از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۲ پروفسور افتخاری دانشگاه متروپولیتن منچستر و مدیر برنامه “سیاست و مراقبت روحی و روانی” و مشاور بیمارستان سنت کریستفر لندن بوده است. وی کتاب های ترجمه شده ی پرفروش بسیاری دارد و ویراستار کتاب ها و مقالات زیادی من جمله “مددکاری اجتماعی بشردستانه”، “مددکاری شهروندی و افراد میانسال” و “مددکاری حرفه ای چیست” بوده است.

نکاتی پیرامون کتاب پِین
یکی از کتاب های پر فروش مالکوم پِین “نظریه مددکاری اجتماعی نوین” می باشد که به چاپ چهارم رسیده است. در این کتاب پِین، به ارزیابی مختصر و روشنی از مزایا و معایب نظریه های مهم جهت آگاهی از روش و عملکرد مددکاری اجتماعی و مقایسه بین آن ها می پردازد. کتاب نظریه مددکاری اجتماعی نوین بیشتر از هر زمان دیگری در دسترس و فراگیر بوده و اطلاعاتی را پیرامون کامل ترین پوشش نظریه از دیدگاه های کلاسیک گرفته تا آخرین نظریات شامل یک بخش جدید که به نقاط قوت، روایت، و رویکردهای مرتبط با راه حل اختصاص داده شده، را ارائه می دهد؛ گروهی از مثال های کاملا جدید نشان می دهد که نظریه ها چگونه در عملکرد روزانه به کار برده می شوند؛ یا تحلیل جدید مرتبط با ابعاد اخلاقی نظریه های مختلف مددکاری اجتماعی و ارزش های مشترکی که با هم سهیم می شوند. بخش هایی از متن در کتاب بروز رسانی شده که در آن بیشترین نظریات حال حاضر خلاصه شده و به ارتباط شکاف بین مقدمات هر نظریه و نوشتن مطالب به صورت تخصصی تر کمک می کند.

دیدگاه های برخی از اندیشمندان پیرامون کتاب نظریه مددکاری اجتماعی نوین
یوآن اورم از دانشگاه گلاسکو، بریتانیا: “این متن مانند تور دوفرانس است! چاپ جدید این کتاب در حوزه مددکاری و استفاده مداوم از دیدگاه ساخت اجتماعی بسیار تاثیرگذار بوده است. استفاده فراوان از نمودار ها و تصاویر موردی به دانش جویان در دسترسی به برخی ابعاد مهم و پیچیده نظریه کمک می کند. “

لینک متن کامل این مطلب در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
www.socialwork2015.ir/new-social-work-theory/
بررسی عوامل خانوادگی موثر بر اقدامات خودکشی در بین نوجوانان و بزرگسالان: مطالعه کیفی

مترجمین:
جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و دکتری مدیریت کسب و کار
هما صدری؛ مددکار اجتماعی و دانشجوی دکتری جامعه شناس

در واقع #خودکشی یکی از عواملی است که منجر به مرگ شده و سلامت عمومی را به خطر انداخته و به عنوان یک مسئله اجتماعی تلقی می گردد. بر اساس یافته های سازمان بهداشت جهانی بیش از ۸۰۰۰۰۰ فرد هر ساله به علت اقدام به خودکشی جان خود را از دست می دهند. تقریبا در هر ۴۰ ثانیه یک نفر به علت خودکشی در جهان فوت می کند. تا اقدام نهایی برای رسیدن به خودکشی کامل حدود ۲۰ بار فرد دست به خودکشی می زند که در این آمار و ارقام قید نشده است. در کل، خودکشی دومین عامل مرگ در بین افراد بین ۲۹-۱۵ ساله است. امار اقدام به خودکشی در کشور هند در بین سال ها ۲۰۱۶-۱۹۹۰ به طور چشمگیری افزایش داشته است.

حدود ۳۵٫۱ درصد از قربانیان اقدام به خودکشی در سن ۳۰-۱۸ ساله بوده و این افراد گروه اصلی اقدام کننده به خودکشی بوده اند. برآورد می شود ۵۶% از زنان و ۴۰% از مردان در رنج سنی ۲۹-۱۵ ساله قرار داشته اند. مطالعات بالینی نشان داده است که جوانانی که اقدام به خودکشی می کنند را می توان در دسته بندی های مختلف ناهمگن بر مبنای جنسیت، قصد و میزان کشنده بودن قرار داد. همچنین برای هر اقدام به خودکشی می توان تکانشگری، اقدامات قبلی، اختلالات در حال حاضر روان پزشکی، سابقه خانوادگی بیماری روانی و همچنین سابقه اقدام به خودکشی در بین اعضای خانواده و سایر عوامل دیگر اجتماعی را بررسی نمود.

رفتارهای خودکشی خواهانه یک رفتار بسیار پیچیده اند. این اقدام به علت عوامل مختلف بیولوژیکی، روان شناختی و علل اجتماعی (شامل عوامل خانوادگی و زمینه ای) رخ میدهد. اگرچه خودکشی محصول مشکلات بهداشت عمومی است ولی یک تصمیم شخصی است که افراد اتخاذ می کنند.

لینک متن کامل مقاله در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران

www.socialwork2015.ir/family-factors-affecting-the-suicide-attempts-of-adolescents-and-adults
مساله خود مراقبتی در مددکاران اجتماعی در بحران 

گردآوری و ترجمه: جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و دکتری مدیریت کسب و کار 

در حالی که سخت به نظر می رسد اما حیاتی است که خود مراقبتی را یک اولویت بدانیم. ضرورت این مساله صرفا به خاطر خود مددکار نیست بلکه باید اطمینان حاصل کرد که مددکار بهترین پشتیبانی ممکن را از خودش، خانواده اش، مددجو ها و جامعه خواهد داشت. اکنون در اینجا به نکاتی چند در باب خود مراقبتی اشاره خواهیم کرد.

راهنمای #خود_مراقبتی فردی:

به صورت روزانه، حال خود را چک کنید: از خود بپرسید:” آیا امروز حال من خوب است؟” اگر جواب منفی است، دلیل آن را بیابید و اگر به تغییر یا حمایتی نیاز است، آن را انجام دهید. این روش می تواند یک عمل روتینِ مفید باشد که کمک می نماید تا سلامتی خود را در شرایط پاندمی کووید ۱۹ کنترل کنید.

از این که به خود وقت استراحت، مرخصی بدهید، غفلت نکنید: با این عمل اطمینان می یابید که به اندازه کافی استراحت کرده اید تا به خوبی از خود و دیگران مراقبت کنید.

اعمال روتین روزانه را نظیر سرگرمی های در خانه، ورزش، گفتگو با دوستان و خویشاوندان و خواب کافی را فراموش نکنید: ایجاد تعادل بین کار و زندگی مساله مهمی است که شما را در ادامه ی راه پشتیبانی از دیگران کمک می کند.

در رویکرد خود انعطاف پذیر باشید: اگر در شرایطی هستید که به تکنولوژی رایانه دسترسی ندارید، یادداشت هایتان را به صورت دستی نوشته و بعدا آنها را بارگزاری نمایید. اگر بخواهید همه چیز را تجربه و امتحان کنید ، موفق نخواهید شد و خود را در مسیر شکست قرار می دهید. به خاطر بسپارید که شما یک شخص حرفه ایِ مورد اعتماد و آموزش دیده هستید که در شرایط فوق العاده و اضطراری فعالیت می کنید و می توانید از قضاوت حرفه ای خود زمانی که ضروری است استفاده نمایید.

اگر توان انجام کاری بیشتر از ظرفیت خود را ندارید، خود را معاف کنید: در این شرایط پاندمی بسیاری از خدمات معلق شده یا انجام نمی پذیرند و در این راه نیازی نیست که شما تمامی این کارهای اضافی و بر زمین مانده را پوشش داده و کمبود آن ها را جبران نمایید.

یک سیستم پشتیبانی شفاف را به صورت حرفه ای و شخصی مشخص کنید: این موضوع زمانی می تواند مطرح گردد که شما مطمئن شوید که در ساعات، روزها و هفته های سخت و طاقت فرسا تنها نیستید.

لینک متن کامل مطلب در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
www.socialwork2015.ir/the-issue-of-self-care-in-social-workers-in-the-corona-crisis/
نقش مددکاران اجتماعی متخصص در فرآیند بیماری سرطان
آیناز منتظری؛ دانش آموخته دانشگاه پیام نور مرکز شهرکرد

مقدمه
#سرطان یک بیماری مزمن است که برخلاف وجود همه پیشرفتها در زمینه تشخیص و درمان همچنان یادآور درد، محدودیت و مرگ میباشد و طبق آمارهای سازمان بهداشت جهانی همچنان سرطان به عنوان یک بیماری جهانی معرفی میشود. بیماران مبتلا به سرطان دچار مشکلات جسمی، روانی و اجتماعی زیادی میشوند؛ این مشکلات باعث اختلال در روند طبیعی زندگی و کیفیت آن میگردد و نیاز به حمایت اجتماعی را افزایش میدهد. بیماران مبتلا به بیماریهای بدخیم نظیر سرطان، به عنوان جمعیت آسیب پذیر در نظر گرفته میشوند و اضطراب مرگ این گروه از بیماران با اختلال در بعد روانی میتواند زندگی آنان را تحت تأثیر قرار دهد.

از جمله حرفه ها و تخصص هایی که میتواند به بیماران دچار سرطان کمک شایان توجهی نماید، حرفه #مددکاری_اجتماعی است. مددکار اجتماعی با توجه به اجرای نقش حمایتگر و با عملکرد مناسب و ملزم نمودن خانواده بیمار جهت شرکت در برنامه های آموزشی جهت افزایش سازگاری بیمار با بیماری سرطان صورت میگیرد به طوری که طی برنامه مشاوره با خانواده مواردی همچون آموزش نحوه مراقبت جسمی، روانی بیمار و کسب سازگاری دیگر اعضای خانواده و همچنین نحوه برخورد با بیمار و به ویژه با تغییر نقشهای عضو بیمار در خانواده و مراقبت آن توسط سایر اعضای خانواده جهت افزایش مسئولیتپذیری فردی، خانوادگی، اجتماعی بیمار و سایر افراد خانواده مورد توجه قرار گیرد که این امر با همکاری پرستاران انکولوژی و سایر اعضای تیم مراقبت میسر میشود (سمیعی و همکار، ۱۳۸۹).

متن کامل مقاله در سایت socialwork2015.ir

لینک مطلب در مجله اینترنتی
www.socialwork2015.ir/the-role-of-social-workers-specializing-in-the-cancer-process/
گذری کوتاه بر پروژه بین‌المللی تاب آوری
(برگرفته از کتاب پروژه بین المللی تاب آوری)

مقدمه
#پروژه_بین‌_المللی_تاب_آوری(IRP) از روشهای متنوعی در تحقیق و پژوهش برای بررسی ابعاد زندگی کودکان و نوجوانان استفاده کرده است که به آنها در مقابله با بسیاری از چالش‌های پیشروی کمک کرده است. این پروژه جهانی به چگونگی کنار آمدن جوانان از دیدگاه سایرین در جوامع مورد مطالعه در سراسر گیتی می‌پردازد. پروژه بین المللی تاب آوری با پژوهشگران و سازمانهای جامعه‌محور در قاره های پنجگانه و بیش از ۲۵ جامعه محلی همکاری کرده است. این گزارش اصلی این پروژه بر اساس کار با کودکان و نوجوانان در یازده کشور در پنج قاره جهان و اولین مجریان آن است.

رهبری و طراحی این پروژه با دکتر مایکل آنگار از دانشگاه دالهاوزی هالیفکس کانادا بود که این پروژه را در سال ۲۰۰۲ تدوین و اجراءکرد. از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵، اعضای تیم از سراسر جهان، یک سنجش کَمّی برای بررسی جنبه های تابآوری در بین جوانان به روشهایی که هم تفاوتهای فرهنگی و هم تفاوتهای محیطی (بافتار) را در بر می گرفت، تهیه کردند با اینحال ابزارهای کیفی و پروتکلهای مصاحبه نیز برای تحقیق در مورد گزارشات خود کودکان در مورد #تاب_آوری و معنایی که آنها و جامعه محل زندگی به پدیده های مربوط به تاب آوری میداند نیز فراهم شده بود.

تیم پروژه بین المللی تاب آوری
تیم بین المللی پروژه تاب آوری ، گروه متنوعی از محققان، پزشکان، متخصصان سیاستگذاری، مدیران ارشد، فعالان مدنی و حامیان کودک از بیش از ۲۵ عامل اجرایی مختلف در سراسر جهان است. IRP بیانگر تنوعی ساختارمند در تنوع و تفاوتهای فرهنگی و هم از لحاظ روش شناختی متشکل از مددکاران اجتماعی، روانپزشکان، داده پردازان و تحلیلگران، متخصصین سلامت، روانشناسی، انسان شناسی ، آموزش، پزشکی و اپیدمیولوژی است.

محقق اصلی: دکتر مایکل آنگار، دانشکده مددکاری اجتماعی، دانشگاه دالهاوزی، هالیفکس، کانادا
مدیر پروژه: دکتر لیندا لیبنبرگ، دانشکده مددکاری اجتماعی، دانشگاه دالهاوزی، هالیفکس، کانادا
هماهنگ کننده عملیات: نورا دیدکووسکی، مطالعات توسعه بین المللی، دانشگاه دالهاوزی، هالیفکس، کانادا

لینک مطلب در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
www.socialwork2015.ir/international-resilience-project/
انجمن علمی_دانشجویی مددکاری اجتماعی #دانشگاه_خوارزمی برگزار میکند :

کارگاه کار عملی در #مددکاری_اجتماعی با محوریت کسب و کار های نوین در حوزه عملیاتی مددکاری اجتماعی

مدرس: دکتر جواد طلسچی یکتا
پنجشنبه 9 ام اردیبهشت ماه
زمان: 10 تا 11:30 و 12:30 تا 14
همراه با اعطای گواهی معتبر
جهت کسب اطلاعات بیشتر و ثبت نام به آیدی زیر در تلگرام و یا شماره تماس در واتساپ مراجعه فرمایید :
ID Telegram: @social_working
WatsApp: 09303892951
کارگاه کار عملی در مددکاری اجتماعی برگزار شد

در مورخ شانزدهم اردیبهشت ماه سال جاری کارگاه وبیناری [کار عملی در مددکاری اجتماعی با محوریت کسب و کارهای نوین در حوزه عملیاتی مددکاری اجتماعی] به همت انجمن علمی دانشجویی مددکاری اجتماعی دانشگاه خوارزمی برگزار شد.

در این وبینار تخصصی که برای تعداد ۷۲ شرکت کننده از دانشگاه های خوارزمی، علامه طباطبایی، علوم توانبخشی و یزد و شاهد، دانشگاه های آزاد، غیر انتفاعی، پیام نور و علمی کابردی اراک، کرمان، خمینی شهر، گناباد، سمنان، بوشهر، تهران ‌و حکیم توس، شکوه مهر، پیش تازان آئین زندگی، حکمت رضوی مشهد و غدیر به مدت ۳ ساعت و پانزده دقیقه صورت پذیرفت، آموزش های متنوع در حوزه های ذیل ارائه گردید:

۱- فعالیتها و مشاغل سنتی مددکاری اجتماعی در ایران
_ مشاغل مددکاری اجتماعی در اشکال خصوصی، غیردولتی، دولتی
_ فعالیتها و مشاغل مددکاری اجتماعی در دوران گذار (ظرفیت ها و پتانسیل های موجود در جامعه)

۲- بکارگیری مدیریت مورد در مددکاری اجتماعی به مثابه مددکاری اجتماعی نوین

۳- فعالیتهای تخصصی خلاقانه در حرفه مددکاری اجتماعی (مددکاری اجتماعی و کوچینگ، مددکاری اجتماعی و تسهیلگیری، مشاوره مددکاری اجتماعی، مددکاری اجتماعی و آموزش های اجتماعی)

۴- کار عملی در مددکاری اجتماعی متناسب با زیست بوم های متنوع جامعه ایران

شایان ذکر است مدرس این کارگاه آموزشی دکتر جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و مدیر مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران بوده اند.

لینک خبر در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
www.socialwork2015.ir/a-practical-webinar-on-practical-work-in-social-work-was-held/
کانون آسیبهای اجتماعی دانشگاه گیلان با همکاری مرکز مشاوره و انجمن جامعه شناسی ایران برگزار می کند:

خط قرمز ... با محوریت سبب شناسی آزارهای جنسی

یکشنبه و دوشنبه ۲۶ و ۲۷ اردیبهشت ساعت ۱۸ الی ۲۰

جهت ثبت نام در کارگاه با شماره همراه ۰۹۳۶۶۳۶۷۳۴۹ هماهنگ بفرمایید.
ایجاد رابطه کارآمد در مداخله مددکاری اجتماعی با کودکان در مناطق روستایی، محروم و فاقد امکانات درمانی روانشناسی | #مددکاری_اجتماعی_در_روستا

مینا دشتبالی؛ جامعه شناس و مددکار اجتماعی

اگر مددکار اجتماعی در مناطق محروم و یا روستایی مشغول به کار است و در این مناطق لزوم خدمات رسانی به کودکان وجود دارد، می بایست مداخلات تخصصی ارائه دهد. بنابراین لازم است تا به کودکان کمک کند تا در فرآیند خدمات رسانی، مشاوره و درمان، مشارکت داشته باشند. جلب مشارکت کودکان روستایی در فرآیند خدمات مددکاری اجتماعی، به برقراری ارتباط موثر و وجود مهارت های ارتباطی و شنیده شدن این کودکان بستگی دارد. اگر چه مهارت های برقراری ارتباط بسیار مهم است اما باید توجه داشت که این مهارت ها از جمله مهارت های پایه ای در مددکار اجتماعی نیز هستند. بنابراین آنچه بسیار مهم است وجود مداخلات و درمان های خلاقانه همچون بازی درمانی و هنر درمانی است. این نوع مداخلات که مددکار اجتماعی باید تخصص ویژه ای در آنها داشته باشد، انگیزه و تمایل کودک برای طی کردن مسیر درمان را نیز افزایش خواهد داد.

واقعیت این است که این نوشتار قصد دارد تا در ارتباط با خدمات مددکاری اجتماعی به کودکان روستایی و مناطق محروم به دو موضوع مهم اشاره کند: اول اینکه لازم است مددکار اجتماعی مهارت های تخصصی در حوزه کاری خود مانند مشاوره، مداخله و درمان را به خوبی فرا گرفته باشد تا در صورت عدم وجود امکان ارجاع، خدمات رسانی را به بهترین شکل انجام دهد. دوم اینکه لازم است تا ارتباط موثر، شیوه های جلب مشارکت کودکان، مداخلات خلاقانه و درمان های تخصصی را بداند. به عبارت دیگر مددکاران اجتماعی در جوامع روستایی صرف نظر از مشکلات موجود در جوامع روستایی برای ارائه مداخلات درمانی فردی به کودکان به چالش کشیده می شوند و لازم است تا این چالش ها را بدانند.

دلیل اصلی ایجاد ارتباط موثر با کودکان از منظر مددکاری اجتماعی ایجاد بستری برای حمایت و جلب مشارکت است. در واقع ایجاد ارتباط موثر با کودک باعث می گردد تا اعتماد او برای گفتگو و فاش کردن اطلاعات دشوار تسهیل گردد. مددکاران اجتماعی در ارتباط با کودکان روستایی و یا کودکان در مناطق محروم در ابتدا باید یک ارتباط موثر ایجاد کنند تا کودکان احساس امنیت کرده و قادر به بیان مشکلات و ابراز خود باشند.

متن کامل مقاله در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران

www.socialwork2015.ir/social-work-in-the-village/
گزارش کارگاه آموزشی آنلاین”خط قرمز” بامحوریت «سبب شناسی آزارهای جنسی»

کارگاه آموزشی آنلاین”خط قرمز” بامحوریت «سبب شناسی آزارهای جنسی» همراه با اعطای گواهینامه و بصورت رایگان، توسط کانون آسیبهای اجتماعی با همکاری مرکز مشاوره و انجمن جامعه شناسی دفتر دانشگاه گیلان در طی دو روز پیاپی در تاریخ ۲۶ و ۲۷ اردیبهشت سال جاری در ساعات ۱۸ تا ۲۰ در اسکای روم دانشگاه برگزار شد.

در این کارگاه دو روزه اساتید: دکتر موسی کافی (هیئت علمی روانشناسی و رئیس مرکز مشاوره دانشگاه گیلان) دکتر محمد مهدی رحمتی (هیئت علمی علوم اجتماعی دانشگاه گیلان) دکتر جواد طلسچی (مدرس و مددکار اجتماعی و مدیر و موسس مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی) خانم دکتر سپیده میر مجیدی (هیئت علمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی به عنوان سخنران و آروین خوش پسند (دانشجو روانشناسی و دبیر کانون آسیب های اجتماعی دانشگاه گیلان) به عنوان مدیر و مجری کارگاه حضور داشتند.

قابل به ذکر است این کارگاه با حضور بیش از ۳۰۰ نفر دانشجویان و اساتید و مددکاران اجتماعی از سراسر کشور نظیر: علامه طباطبایی، دانشگاه تهران، دانشگاه خوارزمی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی و دانشگاه گیلان و دانشگاهای آزاد و پیام نور و غیر انتفاعی سراسر کشور برگزار گردید.

مطالب ارائه شده توسط اساتید این کارگاه دو روزه:
دکتر طلسچی بحث خود را این‌گونه آغاز کرد: نظام حقوقی ایران به شکل گسترده‌ای موضوع آزارهای جنسی را در اشکال مختلفی مورد بحث قرار داده است.
مؤسس مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی همچنین خاطرنشان کرد: از مهم‌ترین تبعات آزار جنسی می‌توان ناامنی و بی‌اعتمادی اجتماعی را تعریف کرد. آزار جنسی همچنین باعث از بین رفتن امنیت، افزایش وسواس فکری و سایر مشکلات روحی و روانی در جامعه می‌شود. آسیب دیدن بینش و نگرش فرد یکی دیگر از این تبعات است که باعث مختل شدن آرامش فرد مورد تجاوز و خانواده وی می‌شود. فرد مورد تجاوز، دچار بیماری و تفکر جنسی می‌شود که این مورد در بزرگسالی باعث می‌شود فرد تمام ابعاد زندگی‌اش جنسی شود. خطر انگ و طرد شدن نیز یکی از خطراتی است که از زمان برملا شدن این موضوع، فرد را تهدید می‌کند.
وی ادامه داد: در بحث آزاردیدگی جنسی، باید یک پک کامل برای درمان در نظر گرفته شود زیرا اگر درمان اجتماعی درست آن را جدی نگیریم، مشکلات روحی و روانی دوباره سرباز می‌کنند.

لینک مشروح خبر:

www.socialwork2015.ir/red-line-online-workshop-report-on-etiology-of-sexual-harassment/
ناتوانی جسمی و تاب آوری
[گردآوری و ترجمه: دکتر جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و مدیر مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران]

بین ناتوانی جسمی، محرومیت و نابرابری اجتماعی- اقتصادی پیوندی قوی وجود دارد و این عوامل بسته به نوع ناتوانی جسمی افراد، مکان زندگی شان، فرهنگ، موقعیت اجتماعی- اقتصادی و جنسیت آن ها متفاوت است. در این راستا سازمان بهداشت جهانی نیز ناتوانی جسمی را این گونه توصیف می نماید:

“ناتوانی جسمی بسان چتری است که هم اختلال، محدودیت فعالیت و مشارکت را شامل می شود. اختلال، مشکلی در عملکرد و ساختار بدن است؛ محدودیت فعالیت، مشکلی است که فرد در انجام امور خود با آن مواجه می شود و محدودیت مشارکت، مشکل او در زندگی اجتماعی اوست. “

ایجاد تاب آوری در افراد با ناتوانی جسمی از اهمیت بالایی برخوردار است اما لازم به ذکر است که هر نوع از روش های تاب آوری با توجه به نیازهای فردی، میزان ناتوانی، موقعیت و اشتیاق فرد برای رشد شخصی می تواند اصلاح شده و با جزئیات بیشتری توسعه یابد. همچنین نگرش و آگاهی افراد از نحوه به کارگیری هر کدام از روش های تاب آوری مهم بوده تا بتوانند طرحی بلند مدت از رفتاری انعطاف پذیرانه از آن روش ها استخراج نمایند.

گام اول در آگاهی نسبت به عادات فردی، مبتنی بر خود شناسی است. مشاوران و مددکاران می توانند از فعالیت هایی استفاده نمایند که خود شناسی فرد را ارتقا داده و به وی کمک می نماید تا از توانایی هایش آگاهی یافته و تاب آوری خود را نشان دهد. برای مثال می توان متونی را پیرامون افکار، احساسات و رفتار شخص هنگام مواجهه با حوادث چالش برانگیز زندگی آماده نمود؛ برای نمونه عبارتی همچون: “مقابله با چالش ها از من فردی قوی تر می سازد.”

برای افرادی که به چنین نگرشی معتقد نیستند می توان از سرگذشت و تجربیات افرادی که در موقعیت مشابه قرار داشته کمک گرفت و راه حل هایی که آن ها برای توانمند سازی خودشان یافته اند را با دیگران به اشتراک گذاشت؛ یا می توان از بیان افرادی که نکات فراوانی در باره خودشان و توانایی هایشان یاد گرفته اند بهره جست. در این گونه شرایط افراد، اغلب ظرفیت و توانایی بیشتری را در خود نسبت به آن چه که در گذشته می پنداشته اند، کشف می کنند.

متن کامل این مطلب در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران

www.socialwork2015.ir/resilience-and-disability/
نگاهی به واحد مددکاری اجتماعی بیمارستان

[نویسنده: حامد صادق مقدم؛ کارشناس ارشد مددکاری اجتماعی و عضو تیم تخصصی مددکاری اجتماعی انجمن ازدواج و خانواده]

مددکاران اجتماعی بیمارستان باهدف به حداقل رساندن تأثیرات منفی بیماری و بستری شدن در بیمارستان، خدمات مستقیم به بیماران، خانواده تا و مراقبان آن‌ها (ازجمله سایر افراد قابل‌توجه) ارائه می‌دهند. نقش یک مددکار اجتماعی بیمارستان تقویت عملکرد اجتماعی و عاطفی از طریق مداخلات هدفمند و بسیج خدمات و پشتیبانی است.

مددکاران اجتماعی با درک تأثیرات روان‌شناختی، خانوادگی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی بر سلامت و رفاه، در بستر محیط و روابط اجتماعی بیمار مداخله می‌کنند. مددکاران اجتماعی در تعهد خود به حقوق بشر و عدالت اجتماعی، از حقوق بیماران و خانواده تا / مراقبان آن‌ها در برابر تبعیض، محرومیت و سوءاستفاده که گاهی می‌توانند تجربه کنند، حمایت می‌کنند.

مددکاران اجتماعی حرفه‌ای در طیف گسترده‌ای از بیمارستان‌ها ازجمله دولتی و خصوصی ، حاد و تحت حاد ، در کل مناطق شهری ، منطقه‌ای و روستایی مشغول به کار هستند. آن‌ها با کودکان ، بزرگ‌سالان ، خانواده تا و جوامع در طیف گسترده‌ای از واحدها و مناطق خاص، ازجمله : بخشه‌ای اورژانس، مراقبتهای ویژه ، ازجمله نوزادان، اطفال، زنان و زایمان، انکولوژی، کلیه، نورولوژی، تروما، قلبی، سوختگی، خدمات سالمندان، بهداشت روان، توان بخشی، پیوند و … کار می‌کنند.

مددکاران اجتماعی طیف وسیعی از مهارت تا ، دانش و تحقیقات را برای اطمینان از ارزیابی جامع ، مداخلات و تجزیه و تحلیل جامع از وضعیت بیمار به دست می‌آورند. ارزیابی نیازهای خاص، هدفمند و مختصر و ارزیابی روان‌شناختی و اجتماعی جامع در مورد طیف وسیعی از نیازهای اجتماعی ، روانی و استرس‌زا ازجمله نقش‌های مددکاران اجتماعی بیمارستان است. این ارزیابی تا مداخلات مبتنی بر نیاز و مبتنی بر شواهد را پشتیبانی می‌کند که به موضوعات اجتماعی و عاطفی، سلامتی ، رفاه ، سازگاری و بهبودی بیمار، خانواده و مراقب وی تأثیر می‌گذارد. آن‌ها علاوه بر این‌که باید به بیمار و خانواده آن‌ها خدمات روانی- اجتماعی، باید به کارکنان بیمارستان هم خدماتی را مانند آموزش به کادر در رابطه با نحوه برقراری ارتباط با انواع بیماران و آموزش‌هایی در زمینه ارتقاء تاب آوری ارائه دهد. آن‌ها نقش مهمی در ارجاع بیماران به خدمات مورد نیاز ، هماهنگی پرداخت تا و بازپرداخت‌های بیمه و تسهیل ارتباط بین ذینفعان دارند تا بهترین مراقبت ارائه شود.

اشاره به برخی از اقدامات ضروری مددکاران اجتماعی بیمارستان:

لینک متن کامل مقاله در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران

www.socialwork2015.ir/take-a-look-at-the-hospital-social-work-unit/
اثرات استفاده از رسانه های اجتماعی بر تاب آوری افراد

[نویسنده: دکتر جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و مدیر مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران] 

امروزه رسانه های اجتماعی منبع مهمی برای دریافت اطلاعات محسوب می شوند خصوصا زمانی که افراد در موضع تردید و و عدم رضایت از منابع اطلاعاتی موجود قرار دارند. با گذشت زمان، رسانه های اجتماعی و کانال های مختلف شبکه های مجازی دلیلی برای فعالیت افراد در فضای مجازی شناخته شد و این فعالیت، هم افزایش حمایت اجتماعی و هم کاهش ناراحتی افراد را ایجاد نموده است که در دوران بحران و میزان تاب آوری افراد، مهم تلقی می شود.

در اینجا به طور مختصر به اثرات مثبت و منفی استفاده از رسانه های اجتماعی بر روی تاب آوری می پردازیم.

اثرات مثبت:
اثرات مثبت استفاده گسترده از رسانه های اجتماعی بر روی سلامت افراد بیان شده است. در ابتدا باید بگوییم که رسانه های اجتماعی ، احتمال انزوای اجتماعی را کاهش داده همانطور که افزایش در ارتباط ، حس تعلق را افزایش می دهد و حس تنهایی افراد را کم می کند. دوم، رسانه های اجتماعی میزان ناراحتی افراد را نیز کم کرده است چون باعث افزایش پتانسیل ارتباط کلامی گردیده است خصوصا که این ارتباطِ رو در رو در پاندمی کرونا محدود شده است. سوم، رسانه های اجتماعی میزان حمایت اجتماعی از طرف گروه ها، اعضای خانواده، حلقه دوستان وجامعه را افزایش داده است زیرا در زمانی زندگی می کنیم که با دنیای بیرون ارتباط کمتری داریم. حمایت مثبت اجتماعی، افراد را در برابر استرس مصون داشته و در رشد تاب آوری آن ها در مقابله با مشکلات موثر است. چهارم، مطالعات نشان داده است که استفاده از رسانه های اجتماعی همراه با کاهش افسردگی و حس تنهایی و افزایش عزت نفس بوده است.

در نتیجه، فعالیت در فضای مجازی تاب آوری را به خوبی ارتقاء داده است. رسانه های اجتماعی شامل فعالیت های مختلف مجازی مثل استفاده افراد از پروفایل ها، گذاشتن نظرات و به اشتراک گذاری تصاویر و ویدئو هاست که بر عمق و میزان ارتباط اثرگذار است و افراد را قادر می سازد تا شبکه ها و صفحات اجتماعی خود را ایجاد نموده و میزان حمایت اجتماعی از همدیگر را بهبود بخشند. [ادامه در مجله اینترنتی]

لینک متن کامل در سایت

www.socialwork2015.ir/the-effects-of-social-media-on-peoples-resilience/
تاب آوری سیاسی

نویسنده: دکتر جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و مدیر مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران

مفهوم تاب آوری در ادبیات سیاسی توسط نظرات محققینی چون واکر و کوپر ارائه گردیده است که اقتصاد سیاسی تاب آوری را به اکولوژی سیستم ها و اقتصاد نئولیبرال پیوند می دهد. تاب آوری بوم شناختی نیز به سیستم ها به صورت پیچیده تر می نگرد که نقاط ثبات متعددی دارند. این نگاه به سیستم ها کمک می کند تا تحت شرایط سخت و تغییرات بزرگ خوب عمل نموده و مقاومت نمایند. نظریات فردریش هایک مربوط به ویژگی پیچیده ی خود- سازماندهی سیستم های بازار با اکولوژی سیستم ها ترکیب یافته تا مفهوم تاب آوری را به صورت یک انطباق عمومی در اختلالات و آشفتگی های ناگزیر آینده شکل دهد.

تاب آوری مَجامع شهری از زمان بررسی بمباران راهبردی ایالات متحده آمریکا در جنگ جهانی دوم نگرانی دولت ها بوده است، اما در حقیقت تاب آوری از اواسط دهه ۲۰۰۰ هنگامی که به عنوان مفهومی برای حل ناامنی های جنگ علیه تروریسم و تغییرات آب و هوایی پذیرفته شد وارد راهبردهای امنیت ملی و رویکردهای مرتبط با مخاطرات برای امنیت و مدیریت حوادث شده است.

ورود تفکر مرتبط با تاب آوری به سیاست چندین دلیل عقلانی داشته است. این مفهوم از منظر روانشناختی به ظرفیت افراد و گروه های اجتماعی می پردازد که در برابر بلایا بیشتر و بهتر مقاومت نموده و هر چه سریع تر و زودتر بهبود یابند. در کاربردهای  سیاسی، تاب آوری نه تنها قدرت بهبودی از شرایط استرس زا و اختلالات و برگشت به حالت عادی است بلکه حرکتی رو به جلو از طریق انطباقی است که با وجود منفی گری کلی نسبت به آسیب پذیر بودن در برابر صدمات مداوم بیرونی ، مطلوب شمرده می شود.

در حالی که تاب آوری یک نگرانی سیاسی از دهه ۲۰۰۰ بوده است، بسیاری از پژوهشگران در مباحثات، تحلیل ها و ارتقای سیستم های تاب آوری خود و روش های ایجاد آن برای جوامع، سیاست را مورد توجه قرار نداده اند. این موضوع می تواند به بحثی اصولی پیرامون تاب آوری منجر شود که ناشی از عادی سازی تاب آوری و ضرورت آن به عنوان کالای جهانی مفید (راه و روش) برای همه است. گذشته از این، تاب آوری می تواند اَشکال انحرافی به خود بگیرد در جایی که عناصر داخلی یک سیستم بر خلاف ثبات و بقای آن کار می کنند یا در فضایی که تاب آوری روش هایی را که از لحاظ اجتماعی ناعادلانه و از منظر بوم زیستی ناسالم است حفظ می نماید.

لینک متن کامل یادداشت در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی

www.socialwork2015.ir/political-resilience/
لزوم تاسیس  سازمانی برای ارتقاء  سطح نشاط اجتماعی در کشور توسط دولت آینده 

نویسنده: پروانه خفتان؛ کارشناس ارشد مددکاری اجتماعی

با توجه به گسترش سریع شهر نشینی و افزایش زندگی تکنولوژیک، امروزه زندگی روزانه افراد جامعه با استرس و اضطراب بسیاری همراه است که سلامت روان جامعه را تهدید می‌کند در چنین شرایطی توجه به سلامت روان افراد جامعه بسیار مهم است. شادی و نشاط به عنوان یکی از نیازهای روانی انسان، نقش تعیین کننده ای در تأمین سلامت روان فرد و جامعه دارد به‌طوریکه در کشورهای توسعه یافته تامین نشاط، شادی و سرزندگی شهری به یکی از دغدغه‌های اصلی نظام مدیریت شهری تبدیل شده است. شادی ونشاط عامل اصلی تغییرجوامع و اجتماعات شهری و روستایی و تحول و تکامل درونی انسانها است .در جوامع انسانیِ خوشحال وخرسند تولید بهتر، اقتصاد بیشتر و سالم‌تر خواهد بود. شادبودن اجتماعات انسانی یکی از عوامل موثر توسعه اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی است و باعث توسعه پایدار در جامعه می‌شود. در محیط شاد ذهن انسان پویا، زبانش گویا و استعدادش شکوفا می شود .شاد بودن جامعه یکی از عوامل  کاهش نابسامانی های خانوادگی و افزایش میل و رغبت تحصیلی و دل به کار دادن و افزایش تولید  است و عدم یا کاهش وجود نشاط وشادابی موجب ایجاد آسیبها و نابه هنجاریهای گسترده اجتماعی و فرهنگی گردیده است.

لینک متن کامل یادداشت در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی
www.socialwork2015.ir/an-organization-to-promote-the-level-of-social-vitality-in-the-country-by-the-future-government/
مددکاری اجتماعی نظامی چیست؟

دکتر جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و مدیر مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی

شاید برای مددکاران پیش بیاد که در دوره کاری خود با مددجویان نظامی نیز برخورد داشته باشند اما عده ای نیز هستند که انتخاب می نمایند تا به طور تخصصی مطالعات خود را بر نظامیان و فهم نظامی گری متمرکز نموده و به افرادی که با چالش های منحصر به فردی در دوران خدمت خود دست و پنجه نرم می کنند کمک نمایند؛ از جمله این چالش ها افسردگی، اختلال دو قطبی، اسکیزوفرنی، استرس پس از وقوع حادثه، اضطراب و مصرف مواد مخدر است.
پس می توان گفت که مددکاری اجتماعی نظامی، یک حوزه تخصصی است که نیازمند دانش و مهارت پیشرفته مددکاری می باشد. به عبارتی ساده تر، مددکاری نظامی، ارائه خدمات اجتماعی به نیروهای فعال در ارتش (ایالات متحده)، کهنه سربازان، و خانواده های پرسنل نظامی می باشد. این خدمات شامل مشاوره، برنامه های حمایتی پیشرو، کمک به کهنه سربازان (یا بازنشستگان) برای برگشت به زندگی شهروندی و عادی، و فراهم کردن منابع مالی، آموزشی، سلامت و مراقبت های بهداشتی است.

فعالیت های مددکاران نظامی
مددکاران نظامی در زمینه های مختلفی می توانند فعالیت کنند من جمله:
مراقبت های سلامت روان
مشاوره فردی و خانوادگی
دسترسی به منابع مالی و سایر منابع
اقدامات ضروری در شرایط بحرانی
حمایت یکپارچه از کهنه سربازان و بازنشستگان

همانطور که می دانیم، زندگی افراد نظامی با آسیب های روانی همراه است. مددکاران به این افراد در چالش های عاطفی و روانی از طریق فراهم آوردن شرایط درمان، ارزیابی میزان خطر، مشاوره و همچنین دسترسی به منابع پشتیبان کمک می نمایند.
بسیاری از اوقات کهنه سربازان در تعدیل سازی زندگی عادی خود دچار مشکل می شوند که مددکاران نظامی مرحله ی “گذار” را برایشان تسهیل می نمایند. همچنین مددکاران، حامی نظامیانی هستند که دچار ناتوانی جسمی و روانی و مشکلات مالی می باشند. گاهی اوقات نیز مددکاران به حمایت از خانواده این افراد برخاسته و در شرایطی همچون خشونت خانگی، مصرف مواد مخدر، گرایش به خودکشی مداخله نموده و از تسریع روند آنها جلوگیری نموده و شرایط درمان را برای شان فراهم می آورند.

لینک متن کامل یادداشت در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی

www.socialwork2015.ir/military-social-work/
تاب آوری سیستم های سلامت در مدیریت همه گیری بیماری کرونا

دکتر جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و مدیر مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران

ارزیابیِ تاب آوریِ سیستم های بهداشت و سلامت جوامع در کمک به سیاست گذاری مسئولین برای بهبودی پایدار و توانمندسازی سیستم ها برای آمادگی بهتر و پاسخگویی به نیازهای موجود در بحران های فعلی و آینده، حیاتی است. در اینجا به چهار عنصرتاب آوری در عملکرد بسیار موثر کشورها، اشاره می کنیم:

سیستم های تاب آور سیستم هایی هستند که:
_ واکنش هایی جامع و کامل را فعال می کنند؛ واکنش هایی که به سلامت و رفاه جامعه پرداخته و آن ها را که با ملاحظات اقتصادی و اجتماعی در هم تنیده اند، بررسی می نماید.
_ انطباق ظرفیت داخل و خارج از سیستم سلامت برای رفع نیازهای جامعه
_ حفظ عملکرد و منابع داخل و خارج از سیستم سلامت جهت حفظ مراقبت های معمول و شدید مرتبط و یا غیر مرتبط با همه گیری بیماری کرونا
_ کاهش آسیب پذیری به دلیل تلفات فاجعه بار در جوامع

ایجاد سیستم های بهداشت و سلامت تاب آور
باید به دولت ها به خوبی مشاوره داد تا به بیماری کرونا یا هر بیماری دیگری در آینده، از طریق رویکرد اتحاد و انسجام تمامی بخش ها شامل جامعه و مسئولان محلی و مبتنی بر همکاری شفاف و قدرتمند – که فرای مدیریت اضطراری در مراحل اولیه هم می تواند گسترش یابد – بپردازند. دولت ها باید تفاوت های جنسیتی، نژادی و حقوق بشر، و تاثیر آن ها بر سلامت و رفاه قبل، حین و بعد از بحران را بررسی نمایند.

سیستم های بهداشت و سلامت باید به طور کافی تامین مالی شوند، نه تنها به این دلیل که برای همه گیری های جدید آمادگی داشته باشند بلکه اطمینان یابند که تمامی افراد در تمامی اوقات به خدمات بهداشتی و سلامت مورد نیازشان بدون مشکلات مالی و بدون توجه به توان پرداخت، دسترسی داشته باشند. فلسفه پیدایش پوشش همگانی سلامت نیز در همین راستا بوده است سرمایه گذاری در این بخش نه تنها افراد را نسبت به تهدیدات سلامت محافظت می نماید بلکه هزینه اقتصادی و اجتماعی بیماری را نیز کاهش می دهد.

در حالی که ظرفیت های کشورها متنوع است، این همه گیری به ما نشان داد که نیاز به سرمایه گذاری جهت بهبود کمّی و کیفی کارکنان بخش سلامت و بهداشت است تا جوامع خدمات بهتری را خصوصا زمان همه گیری هایی که در آینده رخ می دهد، ارائه نمایند. در حقیقت، سیستم های بهداشت و سلامت تاب آور آن هایی هستند که نه تنها در برنامه ریزی مرتبط با همه گیری و آموزش کارکنان بخش سلامت سرمایه گذاری می کنند، بلکه حمایت اقتصادی، روانی و جسمی آن ها را در محل کار و غیر آن تضمین می نمایند.

لینک متن کامل یادداشت در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی

www.socialwork2015.ir/resilience-of-health-systems-in-the-management-of-coronary-heart-disease/
نکاتی پیرامون ایجاد تاب آوری هنگام بهبودی از اعتیاد

دکتر جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و مدیر مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی

انتظار چالش ها
شاید متناقض به نظر برسد اما اولین روش برای بهبودی در تاب آوری این است که انتظار چالش های متعددی را در این مسیر داشته باشید. بسیاری از مردم گمان می کنند که وقتی وارد روند بهبودی از بیماری یا اعتیاد می شوند، همه چیز درست خواهد شد. در حقیقت، هر مرحله از بهبودی، چالش های خود را دارد. اگر توقع داشته باشید که همه چیز به سرعت خوب پیش برود، دلسرد خواهید شد. در عوض اگر خود را با این روش پرورش داده باشید وقتی در این مسیر ناگزیر با چالش هایی مواجه شوید، چون از قبل انتظار داشته اید، نه تنها این مسئله را عادی می پندارید بلکه از قبل برای رویایی با این چالش ها برنامه ریزی هم خواهید نمود.

ایجاد گروه
حمایت اجتماعی یکی از مهمترین بخش های بهبودی پس از اعتیاد است. این کار به شما کمک خواهد کرد تا پیوند مناسب با دیگران را داشته و احساس کنید که روی شما حساب باز می کنند، و شما را در برابر چالش های آتی، تاب آور تر می سازد. شبکه ای که ساخته اید، می تواند منبعی از حمایت معنوی و عملی و راهنمایی خوب از طرف افرادی باشد که در جایگاه شما قرار داشته اند. باید به خاطر داشت که هیچ فردی به تنهایی موفق نخواهد شد. اگر تنها یک شخص باشد که فرد بتواند به آن اعتماد کند – نزدیکترین دوست یا درمانگرش- به طرز قابل توجهی فشار او را سبک خواهد کرد.

از بین بردن نگاه صفر و صدی
مراقبت از خود در برابر چنین نگاهی یکی از اصلی ترین روش ها برای تنظیم و تعدیل احساسات شخص می باشد چون شناسایی و به چالش کشیدن اشتباهات شناختی، نقش اصلی را در درمان رفتار شناختی و جدلی ایفا می کند. یک انحراف شناختی معمول برای نابودی تاب آوری نگاه صفر و صدی – همه یا هیچ- است. بدین صورت که اگر کاری کاملا موفقیت آمیز نباشد پس صد در صد شکست محسوب می شود!

تایید ارزش ها
احساس پیوند با ارزش های خود اغلب عاملی کلیدی جهت مقاومت در برابر عقب نشینی هاست. این، نوعی خود تاییدی است وتحقیقات نشان داده است که شخص بهتر از عهده بازخوردهای منفی بر می آید و تصمیم های مفیدتری خواهد گرفت. این روش با چند دقیقه گذاشتن وقت برای نوشتن ارزش های اصلی و اهمیت آن ها انجام می پذیرد.
[ادامه در سایت]

لینک متن کامل یادداشت در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی

www.socialwork2015.ir/tips-on-building-resilience-when-recovering-from-addiction/
مدل های درمان مصرف الکل و سایر مواد هنگام کار با افراد ناشنوا و کم شنوا

دکتر جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و مدیر مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی

مدل دوازده گام یا مینه سوتا:
یک رویکرد جامع و میان رشته ای برای درمان اعتیادهایی است که به صورت پرهیزگرا (پاکی از مصرف) مبتنی بر اصول گمنامی افراد معتاد به الکل است که عناصر مختلفی همراه با درمان اولیه هنگام استفاده از این مدل وجود دارد:

درمان گروهی، سخنرانی ها، استفاده از افراد بهبود یافته به عنوان مشاور، کارمندان میان رشته ای، محیط درمان، وظایف مربوط به درمان، مشاوره به خانواده، استفاده از طرح دوازده گام، گروه های مطالعه روزانه، ارائه داستان زندگی، حضور در جلسات گمنامان و فرصت فعالیت فیزیکی و تفریحی.

این مدل بر وابستگی شیمیایی فرد -به مواد یا الکل- به عنوان مشکل اولیه متمرکز است . با استفاده از این دوازده گام، افراد به روند درک ماهیت و میزان مشکل  خود مرتبط با مصرف -الکل یا مواد- و فهم خصوصیات منحصر به فرد شان در ایجاد مانع و یا نقطه قوت جهت بهبودی می رسند. این سبک از درمان بر پذیرش ضعف در برابر مصرف الکل تاکید داشته و از پذیرش هنجارها و ارزش های گروه اجتماعی جدید حمایت کرده تا به ترک کامل بیانجامد. لازم به ذکر است که این طرح مشخصات متناسب با افرادی با خصوصیات زیر است:

از لحاظ جسمی به الکل وابسته اند، از حمایت گروه های خودیار بهره‌مندند و گرایش به معنویات دارند. البته درمان بیمارستانی نیز شامل خدمات سم زدایی و توان بخشی و خدمات سرپایی روزانه است.

مدل درمان شناختی رفتاری‌:
این مدل به افراد می آموزد که افکار، احساسات و رفتارشان (خصوصا مصرف مواد یا الکل ) چگونه به هم پیوند داشته و باید به چه صورت این پیوند ها را -برای ترک مصرف- از بین ببرند. در این راستا مشاور به فرد کمک می کند تا محیط پیرامونی اش و روش های واکنش به نشانه ها جهت مصرف مواد و الکل را تحلیل نموده و اَشکال جدید واکنش به آن نشانه ها را ایجاد نماید. این مدل مبتنی بر درمان شناختی بوده که نوعی سیستم روان- درمانی است که تلاش می نماید واکنش های احساسی مفرط و رفتار خود باختگی را به کمک  اصلاح تفکر اشتباه و ناقص و باورهای ناسازگارانه که زمینه ساز این واکنش هاست، را کاهش دهد.

در جلسات اولیه درمان شناختی رفتاری، تمرکز بر یادگیری و تمرین مهارت های متنوع سازگاری است. راهبردهای اولیه بر جنبه های رفتاری- دوری یا ترک موقعیت، حواس پرتی و… –   به جای تفکر صرف تاکید دارد. اهداف درمان، ایجاد روش های سازگاری، افزایش حس خودکارآمدی و تعدیل انتظاراتِ مرتبط با تاثیرات مصرف مواد و الکل است.

لینک متن یادداشت کامل در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی

www.socialwork2015.ir/treatment-models-for-alcohol-and-other-substances-when-working-with-deaf-and-hard-of-hearing-people/
تاب آوری روانی در افراد مبتلا به اسکیزوفرنی

گردآوری و ترجمه: دکتر جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و مدیر مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران

مشکلات مرتبط با سلامت روان در حوزه بیماری اسکیزوفرنی، اغلب باعث اضطراب شدید در افراد می شود که معمولا با ناتوانی مادام العمر و هزینه های قابل توجه فردی و اجتماعی همراه است. عوامل استرس زای منفی، تاثیرات آسیب زای روانی این بیماری را تشدید می کند؛ چه عوامل استرس زای بیرونی نظیر فشار مالی چه درونی مانند توهم و یا عوامل اجتماعی مثل برچسب زدن و یا روند بستری.

تاب آوری روانی به عنوان ساز و کار حمایتی در مواجهه با عوامل استرس زا و وقایع تلخ زندگی عمل می کند. بنابراین تحقیق پیرامون تاب آوری بر اساس دیدگاه بیمار که صریحا متمرکز بر تاب آوری روانی است، ضروری می باشد.

اول: مطالعات مرتبط با فهم و بهبود سلامت روان، از تعاریف مفهومی مورد نظر بر اساس دیدگاه بیمار بهره مند می شود.

دوم: بعضی از تحقیقات نشان داده است که درک احساس افراد مبتلا به اسکیزوفرنی یا روان پریش درباره مشکلات سلامت روان شان نیز ضروری است؛ بدین معنی که درک نوع راه حل های افراد اسکیزوفرنی در برخورد با عوامل استرس زا و موقعیت های سخت می تواند از پیشرفت اقدامات مورد نظر جهت ارتقای سلامت روان و تاب آوری در برابر عوامل استرس زای آتی، پشتیبانی نماید.

سوم: اگر ارتباط بین متخصصین سلامت و بیمار پیرامون تاب آوری تا این حد اثرگذار است پس به اشتراک گذاری درک آن ها از تاب آوری، حیاتی به نظر می رسد.

در یک تحقیق از افراد مبتلا به اسکیزوفرنی این نتیجه به دست آمد که از یک جهت تاب آوری پذیرش انفعالی عامل استرس زا و از جهتی دیگر واکنش فعال به عامل استرس زا همراه با مقابله، به چالش کشیدن و مبارزه با عامل استرس بوده است.

تاب آوری به صورت پذیرش: اقلیتی از افراد، تاب آوری را توانایی پذیرش سختی های زندگی می دانند. تاب آوری به عنوان پروسه روانشناختی، به معنای تصمیم گیری فرد در پذیرش، هضم و کنار آمدن با آن چیزی است که در پیرامون فرد اتفاق می افتد. برای نیل به این هدف ، وقایع را بایستی در یک بستری گذاشته و به این نحو بدان نگریست: “این اتفاق هم جزئی از زندگی است. من بدترش را دیده ام” یا “مثل تجربه های گذشته است ، مهم نیست که چقدر سخت است، من می توانم.”

لینک متن کامل یادداشت در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی

www.socialwork2015.ir/psychological-resilience-in-people-with-schizophrenia/
راهنمای ایجاد تاب آوری در کودکان برای والدین و مربیان

دکتر جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و مدیر مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی

مهارت های تاب آوری قابل یادگیری است
تاب آوری بدین معنی نیست که کودکان هیچ سختی و اندوهی را تجربه نکنند بلکه تاب آوری قابلیت انطباق خوب با مشکلات، آسیب های روانی، تهدیدها و حتی عوامل مهم ایجاد استرس است تا کودک بتواند استرس و اضطراب خود را مدیریت کند.

ده نکته برای ایجاد تاب آوری در کودکان و نوجوانان
برقراری ارتباط: اهمیت برقراری ارتباط و تعامل با هم سالان را به فرزندان خود بیاموزید که این ارتباط مشمول مهارت هایی چون همدلی و گوش دادن به دیگران است. یافتن روش هایی برای پرورش این ارتباط با این پیشنهاد که با هم سالان خود به صورت شخصی، از طریق تلفن، گفتگوی تصویری و یا پیامک تعامل داشته باشند مهم بوده و سعی کنید که یک شبکه ارتباطی قدرتمند خانوادگی بسازید. ارتباط با دیگران، حمایت اجتماعی را پرورش داده و تاب آوری را تقویت می نماید.

آموزش کودکان در یاری رساندن به سایر افراد: کودکانی که احساس شادی می کنند می توانند با کمک به دیگران احساس قدرت کنند. کودک خود را در کار داوطلبانه متناسب با سن او مشغول سازید. از آن ها بخواهید در کاری که بر آن تسلط و مهارت دارند به عنوان دستیارشان عمل کنید. مربیان نیز در مدرسه با دانش آموزان در مورد روش های کمک به دیگران در کلاس درس و دانش آموزان در پایه های تحصیلی پایین تر ایده پردازی کنند.

حفظ کارها و فعالیت های روزمره: کارهای روزمره می تواند مایه آسودگی خاطر کودکان را فراهم آورد. با کودک جهت فعالیت روزانه کار کرده و زمان مناسبی را نیز برای تکالیف مدرسه و بازی انتخاب نمایید. خصوصا هنگام ناراحتی و اضطراب و دوران گذار نیاز است تا با کارهای روزمره انعطاف پذیری خود را حفظ نمایید. در این زمان، داشتن برنامه و ثبات مهم است.

استراحت داشتن: در حالی که میزانی از اضطراب افراد را ترغیب می نماید تا دست به اقدام مثبت بزنند، پس ضروری است که تمامی احساسات را در نظر داشته باشیم. کودکان باید بیاموزند که چگونه بر چیزی که بتوانند آن را کنترل کرده و بر اساس آن عمل نمایند، متمرکز شوند.
[ادامه مطلب در سایت]

لینک متن کامل در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران

www.socialwork2015.ir/a-guide-to-creating-resilience-in-children-for-parents-and-educators/