✨نقش مدارس در ایجاد تاب آوری
دکتر جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی؛ مدیر تیم تخصصی مددکاری اجتماعی در انجمن ازدواج و خانواده کشور
مدارس مسئولیتی قانونی برای ارتقاء سلامت و رفاه کودکان دارند. به تاب آوری و سایر مفاهیم مرتبط در بسیاری از اسناد کلیدی اشاره شده است. برای مثال در برنامه ابتکار آموزشی در سرتاسر انگلستان بر روی “توانایی های شخصی”، مسائلی همچون “سرسختی، خود انگیزگی، حل مسئله و خود پنداره” تاکید شده است.
مدارس پتانسیل بالایی در انجام اقدامات موثر در ایجاد تاب آوری در مقابله با فقر و مشکلات خانوادگی دانش آموزان دارند. خصوصا اینکه در جوامع امروز مشکلات مربوط به سلامت روان در دانش آموزان به صورت اپیدمیک در حال افزایش است. تعداد دانش آموزان مضطرب و افسرده در حال رشد بوده و مدارس در مرکز توجه برای تغییر در سلامت اندیشه و خود آگاهی دانش آموزان قرار دارند. البته باید دانست که ایجاد تاب آوری در دانش اموزان و در کل جامعه، رویکردی زمان بر و کلی است.
در اینجا ۵ گام برای ارتقاء سلامت روان و تاب آوری دانش آموزان وجود دارد که به صورت خلاصه بدان اشاره می شود:
ایجاد روابط مثبت:
توجه بر اهمیت رابطه بین معلم و دانش آموز پیشرفت و سلامت جسمی و روانی دانش آموز را افزایش می دهد. مطالعات در این زمینه نشان داده است که مهارت های ارتباطی نظیر ارتباط گیری، مدیریت موثر کلاس درس، انتظارات مشخص و عوامل مربوط به تعلیم همچون آموزش موثر، استقلال و اشتیاق معلم، در افزایش پیشرفت و تعامل و تاب آوری دانش آموزان کاربردی است.
آموزش مهارت های عاطفی- اجتماعی:
دولارک و وایزبرگ با برنامه آموزش عاطفی- اجتماعی نشان داده اند که مدارس با این مهارت ها ، نتایج بهتر علمی و تحصیلی را کسب خواهند کرد. بهبود ارتباط می تواند به کمک آموزش مهارت هایی همچون خودآگاهی، خود مدیریتی، آگاهی اجتماعی، مهارت های ارتباط گیری، تصمیم گیری مسئولانه باشد. تاثیرگذارترین برنامه ها به صورت متوالی است که از آموزش های فعال استفاده نموده، بر پیشرفت تمرکز داشته و اهداف آموزشی مشخصی را داراست. به کارگیری راهبردهای آموزشی مشارکتی برای تقویت مهارت ها و ایجاد فرصت هایی برای دانش آموزان جهت تمرین مهارت های اجتماعی، حیاتی است.
✨لینک مطلب در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
https://www.socialwork2015.ir/the-role-of-schools-in-creating-resilience/
دکتر جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی؛ مدیر تیم تخصصی مددکاری اجتماعی در انجمن ازدواج و خانواده کشور
مدارس مسئولیتی قانونی برای ارتقاء سلامت و رفاه کودکان دارند. به تاب آوری و سایر مفاهیم مرتبط در بسیاری از اسناد کلیدی اشاره شده است. برای مثال در برنامه ابتکار آموزشی در سرتاسر انگلستان بر روی “توانایی های شخصی”، مسائلی همچون “سرسختی، خود انگیزگی، حل مسئله و خود پنداره” تاکید شده است.
مدارس پتانسیل بالایی در انجام اقدامات موثر در ایجاد تاب آوری در مقابله با فقر و مشکلات خانوادگی دانش آموزان دارند. خصوصا اینکه در جوامع امروز مشکلات مربوط به سلامت روان در دانش آموزان به صورت اپیدمیک در حال افزایش است. تعداد دانش آموزان مضطرب و افسرده در حال رشد بوده و مدارس در مرکز توجه برای تغییر در سلامت اندیشه و خود آگاهی دانش آموزان قرار دارند. البته باید دانست که ایجاد تاب آوری در دانش اموزان و در کل جامعه، رویکردی زمان بر و کلی است.
در اینجا ۵ گام برای ارتقاء سلامت روان و تاب آوری دانش آموزان وجود دارد که به صورت خلاصه بدان اشاره می شود:
ایجاد روابط مثبت:
توجه بر اهمیت رابطه بین معلم و دانش آموز پیشرفت و سلامت جسمی و روانی دانش آموز را افزایش می دهد. مطالعات در این زمینه نشان داده است که مهارت های ارتباطی نظیر ارتباط گیری، مدیریت موثر کلاس درس، انتظارات مشخص و عوامل مربوط به تعلیم همچون آموزش موثر، استقلال و اشتیاق معلم، در افزایش پیشرفت و تعامل و تاب آوری دانش آموزان کاربردی است.
آموزش مهارت های عاطفی- اجتماعی:
دولارک و وایزبرگ با برنامه آموزش عاطفی- اجتماعی نشان داده اند که مدارس با این مهارت ها ، نتایج بهتر علمی و تحصیلی را کسب خواهند کرد. بهبود ارتباط می تواند به کمک آموزش مهارت هایی همچون خودآگاهی، خود مدیریتی، آگاهی اجتماعی، مهارت های ارتباط گیری، تصمیم گیری مسئولانه باشد. تاثیرگذارترین برنامه ها به صورت متوالی است که از آموزش های فعال استفاده نموده، بر پیشرفت تمرکز داشته و اهداف آموزشی مشخصی را داراست. به کارگیری راهبردهای آموزشی مشارکتی برای تقویت مهارت ها و ایجاد فرصت هایی برای دانش آموزان جهت تمرین مهارت های اجتماعی، حیاتی است.
✨لینک مطلب در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
https://www.socialwork2015.ir/the-role-of-schools-in-creating-resilience/
✨مدیریت استرس و ایجاد تاب آوری در خانواده
[جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و دکتری مدیریت کسب و کار؛ مدیر تیم تخصصی مددکاری اجتماعی انجمن ازدواج و خانواده کشور]
امروزه بسیاری از افراد به صورت طولانی مدت کار کرده و این زمان طولانی باعث استرس و فرسودگی زیاد شده که این فشار کاری را با خود به خانه می آورند و کودکان نیز بیش از حد در برنامه درسی و تکالیف زیاد غرق شده اند. خانواده های قرن بیست و یکم به دلیل اقتضای شرایط زندگی امروز نسبت به خانواده های دهه های گذشته با چالش های مختلفی دست و پنجه نرم می کنند که همین موضوع اهمیت تاب آوری در خانواده را پر رنگ تر می نماید. تاب آوری مهارت حیاتی زندگی برای کودکان و والدین شان است و خوشبختانه قابل یادگیری است.
در اینجا ۷ راهبرد ایجاد تاب آوری در خانواده به صورت خلاصه گردآوری شده است:
غلبه بر افکار منفی:
اگر شما پدر یا مادر یک نوجوان هستید، این سبک تفکر را مشاهده کرده اید. این نوعی، سبک تفکر مارپیچ رو به پایین است که از اقدام هدفمند شما در شرایط ویژه و اضطراری جلوگیری می نماید. تصور کنید که نوجوان ۱۷ ساله تان رابطه دوستی اش به هم خورده است و گمان می کند که دنیا به آخر رسیده ، یا فکر کنید که در یک فروشگاه ، یک آن سرتان را می چرخانید و می بینید که فرزند ۷ ساله تان کنار شما نیست. هر دو مورد منجر به اضطراب و یا حتی ترس می شود. اما دور کردن و غلبه بر افکار منفی ، شما را به سوی اقدام منطقی و عقلانی سوق داده و تحمل و تاب آوری شما را افزایش می دهد.
کشیدن نمودار درختی از نقاط قوت خانواده:
شناسایی نقاط قوت اعضای خانواده یکی از بهترین ابزار های خود آگاهی بوده و فرصت فوق العاده ای برای صحبت با فرزندان در باب کارهایی است که از عهده انجام آن به خوبی بر می آیند. اگر شما یا فرزندتان با چالشی مواجه شدید، درباره نحوه استفاده از نقاط قوت و توانایی هایتان برای حل مسئله با هم بحث و گفتگو کنید.
به خاطر سپردن اتفاقات و موضوعات خوب:
با توجه به سوگیری منفی بینانه افراد، ان ها همیشه آماده هستند تا به اتفاقات بدی که در طول روز می افتد توجه نموده و آن ها را به یاد آورند. تعاملات و اتفاقات مثبت فراوان است اما افراد آن ها را به خاطر نمی سپارند و برای آن ها ارزشی قائل نمی شوند. در پایان هر روز، درباره اتفاقات خوبی که در طول روز برای اعضای خانواده پیش آمده سوال شود و اینکه چرا بیان آن مهم بوده است. این تمرین بیشتر از چند دقیقه وقت شما را نمی گیرد اما مطالعات نشان داده است که خانواده هایی که این فعالیت را به صورت یک سرگرمی انجام می دهند سطح شادابی و نشاط و مثبت اندیشی در آن ها افزایش می یابد.
تشویق به انجام ریسک های مثبت و بحث پیرامون درس هایی که از شکست می توان گرفت:
پشتیبانی از کودکان و اعضای خانواده ضروری است اما نباید به طرزی باشد که همیشه به کودکمان در هر شرایطی، بیجا و بی حساب نمره الف (عالی) داده و اجازه ندهیم که تجربه کند و شکست بخورد، چون در این صورت توانایی کودکمان را در بیرون آمدن از چالش با مطالعه سخت تر، آمادگی متفاوت و تمرین بیشتر از بین می بریم. از ویژگی تاب آوری -زمانی که شرایط سخت می شود- این است که قادر باشیم اعتماد به نفس داشته و با انجام ریسک مثبت مسیر درست را بپیماییم.
جوان سازی خانواده:
احساس مثبت، جزء کلیدی تاب آوری است. توانایی ایجاد حس مثبت زمان با هم خندیدن، یا انجام فعالیت های جسمی، رفتن به گردش ، انجام بازی های مختلف و غیره، تاب آوری شما را به عنوان خانواده بالا می برد. اگر چه زمان برای خانواده های پرمشغله کوتاه است، اما اهمیت وقت گذاری برای جوان سازی و شادابی خود و خانواده باید سر مشق قرار گیرد. نمی توانید در حالی که بی انرژی هستید در کنار خانواده خود بوده و ارتباط مثبت برقرار نمایید.
✨لینک متن کامل در مجله اینترنتی
https://www.socialwork2015.ir/family-resilience/
[جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و دکتری مدیریت کسب و کار؛ مدیر تیم تخصصی مددکاری اجتماعی انجمن ازدواج و خانواده کشور]
امروزه بسیاری از افراد به صورت طولانی مدت کار کرده و این زمان طولانی باعث استرس و فرسودگی زیاد شده که این فشار کاری را با خود به خانه می آورند و کودکان نیز بیش از حد در برنامه درسی و تکالیف زیاد غرق شده اند. خانواده های قرن بیست و یکم به دلیل اقتضای شرایط زندگی امروز نسبت به خانواده های دهه های گذشته با چالش های مختلفی دست و پنجه نرم می کنند که همین موضوع اهمیت تاب آوری در خانواده را پر رنگ تر می نماید. تاب آوری مهارت حیاتی زندگی برای کودکان و والدین شان است و خوشبختانه قابل یادگیری است.
در اینجا ۷ راهبرد ایجاد تاب آوری در خانواده به صورت خلاصه گردآوری شده است:
غلبه بر افکار منفی:
اگر شما پدر یا مادر یک نوجوان هستید، این سبک تفکر را مشاهده کرده اید. این نوعی، سبک تفکر مارپیچ رو به پایین است که از اقدام هدفمند شما در شرایط ویژه و اضطراری جلوگیری می نماید. تصور کنید که نوجوان ۱۷ ساله تان رابطه دوستی اش به هم خورده است و گمان می کند که دنیا به آخر رسیده ، یا فکر کنید که در یک فروشگاه ، یک آن سرتان را می چرخانید و می بینید که فرزند ۷ ساله تان کنار شما نیست. هر دو مورد منجر به اضطراب و یا حتی ترس می شود. اما دور کردن و غلبه بر افکار منفی ، شما را به سوی اقدام منطقی و عقلانی سوق داده و تحمل و تاب آوری شما را افزایش می دهد.
کشیدن نمودار درختی از نقاط قوت خانواده:
شناسایی نقاط قوت اعضای خانواده یکی از بهترین ابزار های خود آگاهی بوده و فرصت فوق العاده ای برای صحبت با فرزندان در باب کارهایی است که از عهده انجام آن به خوبی بر می آیند. اگر شما یا فرزندتان با چالشی مواجه شدید، درباره نحوه استفاده از نقاط قوت و توانایی هایتان برای حل مسئله با هم بحث و گفتگو کنید.
به خاطر سپردن اتفاقات و موضوعات خوب:
با توجه به سوگیری منفی بینانه افراد، ان ها همیشه آماده هستند تا به اتفاقات بدی که در طول روز می افتد توجه نموده و آن ها را به یاد آورند. تعاملات و اتفاقات مثبت فراوان است اما افراد آن ها را به خاطر نمی سپارند و برای آن ها ارزشی قائل نمی شوند. در پایان هر روز، درباره اتفاقات خوبی که در طول روز برای اعضای خانواده پیش آمده سوال شود و اینکه چرا بیان آن مهم بوده است. این تمرین بیشتر از چند دقیقه وقت شما را نمی گیرد اما مطالعات نشان داده است که خانواده هایی که این فعالیت را به صورت یک سرگرمی انجام می دهند سطح شادابی و نشاط و مثبت اندیشی در آن ها افزایش می یابد.
تشویق به انجام ریسک های مثبت و بحث پیرامون درس هایی که از شکست می توان گرفت:
پشتیبانی از کودکان و اعضای خانواده ضروری است اما نباید به طرزی باشد که همیشه به کودکمان در هر شرایطی، بیجا و بی حساب نمره الف (عالی) داده و اجازه ندهیم که تجربه کند و شکست بخورد، چون در این صورت توانایی کودکمان را در بیرون آمدن از چالش با مطالعه سخت تر، آمادگی متفاوت و تمرین بیشتر از بین می بریم. از ویژگی تاب آوری -زمانی که شرایط سخت می شود- این است که قادر باشیم اعتماد به نفس داشته و با انجام ریسک مثبت مسیر درست را بپیماییم.
جوان سازی خانواده:
احساس مثبت، جزء کلیدی تاب آوری است. توانایی ایجاد حس مثبت زمان با هم خندیدن، یا انجام فعالیت های جسمی، رفتن به گردش ، انجام بازی های مختلف و غیره، تاب آوری شما را به عنوان خانواده بالا می برد. اگر چه زمان برای خانواده های پرمشغله کوتاه است، اما اهمیت وقت گذاری برای جوان سازی و شادابی خود و خانواده باید سر مشق قرار گیرد. نمی توانید در حالی که بی انرژی هستید در کنار خانواده خود بوده و ارتباط مثبت برقرار نمایید.
✨لینک متن کامل در مجله اینترنتی
https://www.socialwork2015.ir/family-resilience/
✨سلسله واکاوی های مسائل اجتماعی ایران: حاشیه نشینی و رویکرد طب سوزنی
[نویسندگان: وحید حسین زاده، کارشناس مسائل اجتماعی | لیلا فرقانی، کارشناس مسائل اجتماعی]
امروزه آسیب های اجتماعی از جمله حاشیه نشینی و مناطق آسیب خیز ذهن بسیاری از صاحبنظران مسایل اجتماعی و مدیران شهری را به خود مشغول نموده است. حاشیه نشینی، مساله ای که از چهره های بارز فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و بوم شناسی است که در حاشیه یا درون شهرها به شکلی خودرو با تجمعی از اقشار کم بضاعت شکل می گیرد و حاصل رشد شتابان شهرنشینی و افزایش مهاجرت روستاییان به شهرهاست. در کشورهای در حال توسعه، حاشیه نشینی به محلات فقیر نشینی اطلاق می شود که در اطراف شهرهای بزرگ به وجود آمده و ساکنین این مناطق به علل گوناگون نتوانسته اند جذب نام اقتصادی – اجتماعی شهر شده تا از امکانات و خدمات شهری استفاده نمایند و به تناسب، موجب گسترش نابهنجاری هایی در شهرها شده است و مشکلات عدیده ای دارند.
آنچه که اهمیت دارد راهکارهای حل مساله حاشیه نشینی است. برخی جامعه شناسان معتقدند برای حل این مساله و آسیب اجتماعی ناشی ازآن، هم راهکار فرهنگ رسمی و هم فرهنگ غیر رسمی وجود دارد. راهکارهای رسمی همان راهکارهای نظارتی، قهری، پلیسی و قانونی است که از صبح ماموران نظارتی و پلیس ها در حاشیه ی شهرها حضور داشته باشند و مکان های اسقرار پلیس در محله بیشتر شود. منظور از راهکار فرهنگ غیر رسمی نیز، کم کردن فاصله فرهنگی بین مرکز شهر و حاشیه شهر است. باید به توانمندسازی اجتماعی آنها تاکید کرد. مسایل زیست محیطی آنها را برطرف نمود. بنابراین لازم است تا مدیریت شهری در کنار زیرساختهای زیربنایی به زیرساختها روبنایی نیز توجه کند که غالبا توامان با نقش خدماتی است.
✨متن کامل مقاله در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
https://www.socialwork2015.ir/analysis-of-iranian-social/
[نویسندگان: وحید حسین زاده، کارشناس مسائل اجتماعی | لیلا فرقانی، کارشناس مسائل اجتماعی]
امروزه آسیب های اجتماعی از جمله حاشیه نشینی و مناطق آسیب خیز ذهن بسیاری از صاحبنظران مسایل اجتماعی و مدیران شهری را به خود مشغول نموده است. حاشیه نشینی، مساله ای که از چهره های بارز فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و بوم شناسی است که در حاشیه یا درون شهرها به شکلی خودرو با تجمعی از اقشار کم بضاعت شکل می گیرد و حاصل رشد شتابان شهرنشینی و افزایش مهاجرت روستاییان به شهرهاست. در کشورهای در حال توسعه، حاشیه نشینی به محلات فقیر نشینی اطلاق می شود که در اطراف شهرهای بزرگ به وجود آمده و ساکنین این مناطق به علل گوناگون نتوانسته اند جذب نام اقتصادی – اجتماعی شهر شده تا از امکانات و خدمات شهری استفاده نمایند و به تناسب، موجب گسترش نابهنجاری هایی در شهرها شده است و مشکلات عدیده ای دارند.
آنچه که اهمیت دارد راهکارهای حل مساله حاشیه نشینی است. برخی جامعه شناسان معتقدند برای حل این مساله و آسیب اجتماعی ناشی ازآن، هم راهکار فرهنگ رسمی و هم فرهنگ غیر رسمی وجود دارد. راهکارهای رسمی همان راهکارهای نظارتی، قهری، پلیسی و قانونی است که از صبح ماموران نظارتی و پلیس ها در حاشیه ی شهرها حضور داشته باشند و مکان های اسقرار پلیس در محله بیشتر شود. منظور از راهکار فرهنگ غیر رسمی نیز، کم کردن فاصله فرهنگی بین مرکز شهر و حاشیه شهر است. باید به توانمندسازی اجتماعی آنها تاکید کرد. مسایل زیست محیطی آنها را برطرف نمود. بنابراین لازم است تا مدیریت شهری در کنار زیرساختهای زیربنایی به زیرساختها روبنایی نیز توجه کند که غالبا توامان با نقش خدماتی است.
✨متن کامل مقاله در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
https://www.socialwork2015.ir/analysis-of-iranian-social/
✨یادداشتی کوتاه از یک مددکار اجتماعی به مددکاران اجتماعی دیگر ؛ مراقب خود باشیم
نگاشته و ترجمه از : دکتر معصومه کمال الدینی – مددکار اجتماعی ارشد سازمان صدا و سیما
مددکاری اجتماعی می تواند یک کار استرس زا باشد و یک مددکار اجتماعی که بواسطه شغل خود مجبور به انجام امور اجتماعی و سلامت روانی مراجعین خود می باشد باید درک کند که چگونه مراقبت از خود را در اولویت قرار دهد. این بی توجهی به درک خود مراقبتی باعث می گردد که گاهی مددکاران اجتماعی نیز با مشکلات اعصاب و روان مواجه گردند که شایعترین آن افسردگی و اضطراب می باشد؛ تحقیقات جدید نشان داده شده که علاوه بر افزایش اضطراب در بین مددکاران اجتماعی به دلیل علائم روان – تنی افسردگی و اضطراب مزمن سلامت جسمی و احساسی ما نیز تحت تاثیر قرار خواهد گرفت و منجر به فرسودگی عاطفی خواهد شد که آن هم باعث کاهش تاب آوری و افزایش خستگی و کاهش احساس موفقیت در ما خواهد گردید. بطوریکه امروزه ثابت شده است فرسودگی شغلی مددکاران اجتماعی یک مشکل واقعی است. این مسائل فقط یکی از دلایل حیاتی بودن رسیدگی به نگرانی های بهداشت رفتاری و روانی در بین مددکاران اجتماعی است که عموما توسط کارفرمایان نادیده گرفته می شود اما یک راه حل ساده وجود دارد؛ درک این موضوع است که فرایند مددکاری اجتماعی مستلزم توسعه ساز وکارهای سالم مقابله و کنار آمدن با استرس و مولفه اساسی خودمراقبتی برای افزایش توانایی فیزیکی و روانی مددکاران اجتماعی است.
بنابراین ما به عنوان یک مددکار اجتماعی باید:
اول، یاد بگیریم محدودیت های شخصی و سازمانی خود را درک کنیم و به آنها پایبند باشیم و از خود قهرمان نسازیم چرا که قهرمان پروری باعث ایجاد انتظارات بیشتر دیگران و خودمان خواهد شد ، مهارت نه گفتن را یاد بگیریم و بکار ببریم و اینکه شناخت امکانات و تسهیلاتی است که ما در اختیار داریم مهم است که وعده بدون امکانات ندهیم.
✨متن کامل یادداشت در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
https://www.socialwork2015.ir/easy-self-care-methods-for-social-workers/
نگاشته و ترجمه از : دکتر معصومه کمال الدینی – مددکار اجتماعی ارشد سازمان صدا و سیما
مددکاری اجتماعی می تواند یک کار استرس زا باشد و یک مددکار اجتماعی که بواسطه شغل خود مجبور به انجام امور اجتماعی و سلامت روانی مراجعین خود می باشد باید درک کند که چگونه مراقبت از خود را در اولویت قرار دهد. این بی توجهی به درک خود مراقبتی باعث می گردد که گاهی مددکاران اجتماعی نیز با مشکلات اعصاب و روان مواجه گردند که شایعترین آن افسردگی و اضطراب می باشد؛ تحقیقات جدید نشان داده شده که علاوه بر افزایش اضطراب در بین مددکاران اجتماعی به دلیل علائم روان – تنی افسردگی و اضطراب مزمن سلامت جسمی و احساسی ما نیز تحت تاثیر قرار خواهد گرفت و منجر به فرسودگی عاطفی خواهد شد که آن هم باعث کاهش تاب آوری و افزایش خستگی و کاهش احساس موفقیت در ما خواهد گردید. بطوریکه امروزه ثابت شده است فرسودگی شغلی مددکاران اجتماعی یک مشکل واقعی است. این مسائل فقط یکی از دلایل حیاتی بودن رسیدگی به نگرانی های بهداشت رفتاری و روانی در بین مددکاران اجتماعی است که عموما توسط کارفرمایان نادیده گرفته می شود اما یک راه حل ساده وجود دارد؛ درک این موضوع است که فرایند مددکاری اجتماعی مستلزم توسعه ساز وکارهای سالم مقابله و کنار آمدن با استرس و مولفه اساسی خودمراقبتی برای افزایش توانایی فیزیکی و روانی مددکاران اجتماعی است.
بنابراین ما به عنوان یک مددکار اجتماعی باید:
اول، یاد بگیریم محدودیت های شخصی و سازمانی خود را درک کنیم و به آنها پایبند باشیم و از خود قهرمان نسازیم چرا که قهرمان پروری باعث ایجاد انتظارات بیشتر دیگران و خودمان خواهد شد ، مهارت نه گفتن را یاد بگیریم و بکار ببریم و اینکه شناخت امکانات و تسهیلاتی است که ما در اختیار داریم مهم است که وعده بدون امکانات ندهیم.
✨متن کامل یادداشت در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
https://www.socialwork2015.ir/easy-self-care-methods-for-social-workers/
✨کوچینگ تاب آوری و مشاوره
[دکتر جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و مدیر تیم تخصصی مددکاری اجتماعی در انجمن ازدواج و خانواده کشور]
در متن قبل اشاره شد که در کوچینگ برای ایجاد تاب آوری به عوامل پشتیبان نیاز داریم. برای هر یک از عوامل، دو ابزار برای پرورش تاب آوری در فرد وجود دارد. سه عامل رضایت از زندگی، مثبت اندیشی و احساس مثبت را بررسی نمودیم و در ادامه به سه عامل بعدی می پردازیم.
خود کارآمدی
هنگام ایجاد خود کارآمدی، نحوه نسبت دادن موفقیت فرد، حوزه مهمی برای تحقیق و مطالعه می باشد. نسبت دادن موفقیت فرد به میزان تلاش او به جای نسبت دادن آن به شخصیت وی، منجر به رشد و پرورش کارآمدی وی می شود. تحقیقات نشان داده است که احساسات مثبت و منفی بر میزان امید و انتظارات، تخمین موفقیت، خود ارزیابی و هدف گذاری فرد تاثیر گذار است.
تمرین حافظه تسلط (داشتن)، ابزاری برای برقراری دوباره تمرکز اختصاصی – بر روی یک مهارت- است. درباره مهارتی که در گذشته بر آن تسلط داشتید، فکر کنید. هر گامی را که برای پیشرفت و دسترسی به آن تسلط نیاز است را فهرست کنید. هر مهارتی که بر آن تسلط داریم از مجموعه گام هایی تشکیل شده که بر روی هم ساخته شده اند.
مطالعه و گردآوری آوری عادات موفقیت آمیز، ابزار دیگری برای پرورش خود کارآمدی است. کار خود را با یک هدف آغاز کنید. سپس به ساده ترین عادت موجود که شما را به سمت هدفتان سوق می دهد بیاندیشید. سعی کنید به مرور زمان، آن عادت ساده را ثابت نگه دارید. سپس زمانی که این تغییر ساده پایدار و برقرار شد، عادت جدید را در بالای فهرست خود قرار دهید.
عزت نفس
عزت نفس زمانی رشد می کند که فرد از منظر ذهنی و شناختی به چیزی که شخصا برای او ارزشمند است اهمیت می دهد. در حالی که افراد بایستی با هم تعامل داشته و ارزش ها در هم آمیخته شوند اما لزومی ندارد که ارزش ها در این تعاملات خدشه دار شوند. شفاف سازی پیرامون مجموعه ای از ارزش های شخصی ، گام اول برای ایجاد عزت نفس است. دانستن ارزش های کلیدی فرد و گام برداشتن در ارزش های زندگی روزانه اساسی برای جامعه سنجی اشخاص است. اینکه بدانیم چه میزان برای خودمان ارزش قائل هستیم، تعامل با افراد جامعه را آسان تر می نماید.
روش دیگر برای ایجاد عزت نفس، یافتن حوزه جدیدی برای رشد و تسلط بر مهارت جدید است. برای مثال تمرین صحبت آگاهانه مهارتی فوق العاده برای افزایش عزت نفس است. اضطراب در تعاملات فردی و اجتماعی اختلال ایجاد کرده و به توانایی ما در گوش سپردن به سایر افراد حین مکالمه، خدشه وارد می کند. با افزایش توانایی گوش سپردن فعال، می توان گفتار آگاهانه را بهبود بخشید. تمرین با افراد مختلف ، فرصت های فراوانی را جهت رشد مهارت و داشتن مکالمه جذاب فراهم می نماید.
✨لینک متن کامل در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
https://www.socialwork2015.ir/resilience-coaching-and-consulting-2/
[دکتر جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و مدیر تیم تخصصی مددکاری اجتماعی در انجمن ازدواج و خانواده کشور]
در متن قبل اشاره شد که در کوچینگ برای ایجاد تاب آوری به عوامل پشتیبان نیاز داریم. برای هر یک از عوامل، دو ابزار برای پرورش تاب آوری در فرد وجود دارد. سه عامل رضایت از زندگی، مثبت اندیشی و احساس مثبت را بررسی نمودیم و در ادامه به سه عامل بعدی می پردازیم.
خود کارآمدی
هنگام ایجاد خود کارآمدی، نحوه نسبت دادن موفقیت فرد، حوزه مهمی برای تحقیق و مطالعه می باشد. نسبت دادن موفقیت فرد به میزان تلاش او به جای نسبت دادن آن به شخصیت وی، منجر به رشد و پرورش کارآمدی وی می شود. تحقیقات نشان داده است که احساسات مثبت و منفی بر میزان امید و انتظارات، تخمین موفقیت، خود ارزیابی و هدف گذاری فرد تاثیر گذار است.
تمرین حافظه تسلط (داشتن)، ابزاری برای برقراری دوباره تمرکز اختصاصی – بر روی یک مهارت- است. درباره مهارتی که در گذشته بر آن تسلط داشتید، فکر کنید. هر گامی را که برای پیشرفت و دسترسی به آن تسلط نیاز است را فهرست کنید. هر مهارتی که بر آن تسلط داریم از مجموعه گام هایی تشکیل شده که بر روی هم ساخته شده اند.
مطالعه و گردآوری آوری عادات موفقیت آمیز، ابزار دیگری برای پرورش خود کارآمدی است. کار خود را با یک هدف آغاز کنید. سپس به ساده ترین عادت موجود که شما را به سمت هدفتان سوق می دهد بیاندیشید. سعی کنید به مرور زمان، آن عادت ساده را ثابت نگه دارید. سپس زمانی که این تغییر ساده پایدار و برقرار شد، عادت جدید را در بالای فهرست خود قرار دهید.
عزت نفس
عزت نفس زمانی رشد می کند که فرد از منظر ذهنی و شناختی به چیزی که شخصا برای او ارزشمند است اهمیت می دهد. در حالی که افراد بایستی با هم تعامل داشته و ارزش ها در هم آمیخته شوند اما لزومی ندارد که ارزش ها در این تعاملات خدشه دار شوند. شفاف سازی پیرامون مجموعه ای از ارزش های شخصی ، گام اول برای ایجاد عزت نفس است. دانستن ارزش های کلیدی فرد و گام برداشتن در ارزش های زندگی روزانه اساسی برای جامعه سنجی اشخاص است. اینکه بدانیم چه میزان برای خودمان ارزش قائل هستیم، تعامل با افراد جامعه را آسان تر می نماید.
روش دیگر برای ایجاد عزت نفس، یافتن حوزه جدیدی برای رشد و تسلط بر مهارت جدید است. برای مثال تمرین صحبت آگاهانه مهارتی فوق العاده برای افزایش عزت نفس است. اضطراب در تعاملات فردی و اجتماعی اختلال ایجاد کرده و به توانایی ما در گوش سپردن به سایر افراد حین مکالمه، خدشه وارد می کند. با افزایش توانایی گوش سپردن فعال، می توان گفتار آگاهانه را بهبود بخشید. تمرین با افراد مختلف ، فرصت های فراوانی را جهت رشد مهارت و داشتن مکالمه جذاب فراهم می نماید.
✨لینک متن کامل در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
https://www.socialwork2015.ir/resilience-coaching-and-consulting-2/
✨ده نکته ای که می توان از تاب آوری زنان برای قوی ماندن در دوران بیماری کووید-۱۹ فراگرفت «قسمت اول»
[گردآوری و ترجمه: جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و دکتری مدیریت کسب و کار، مدیر تیم مددکاری اجتماعی در انجمن ازدواج و خانواده کشور]
پاندمی ویروس جدید کرونا، همه چیز را در دنیا تغییر داده است. در این اوقات سخت و آینده ای نامعلوم، می توان از رهبری و مدیریت زنان در سراسر جهان برای الهام بخشی سایرین استفاده نمود. در طول تاریخ می توان ادعا نمود که در بسیاریی موارد، این زنان بودند که هنگامی که مورد تاخت و تاز و غارت و جنگ قرار گرفتند، صلح را ایجاد نموده، و یا با وجود تمام نابرابری ها ابداعات و نوآوری داشته، و در مقابله با چالش ها مقاومت کردند و اصرار به ساخت آینده ای بهتر داشته اند. حال در اینجا، به تجربه ۱۰ زن برتر در دنیا نگاهی می اندازیم.
امید را زنده نگه دارید
زمانی که جنگ های لیبریا آغاز شد، جیبو-وی فقط ۱۷ سال داشت. در زمان منازعه و جنگ، و تشدید خشونت در سراسر کشور تا ۱۴ سال بعد، او مددکار اجتماعی و مشاور آسیب روانی شده، و بر روی کودک-سربازان کار می کرده است. در میانه ی این جنگ شهری بی رحم، جیبو-وی هرگز امید خود را برای آینده ای روشن و آرام از دست نداد، و به قدرت اتحاد زنان برای ایجاد صلح و امنیت باور داشت. با رهبری او، هزاران زن لیبریایی جنبشی بدون خشونت را ترتیب دادند؛ زنان مسلمان و مسیحی را گرد هم آورده و در سال ۲۰۰۳، نقشی اساسی را در پایان دادن به جنگ شهری لیبریا ایفا نمودند.
نقاط قوت را در جامعه تان بیابید
زمانی که الِنا کِراسماری، زن معلول اهل مولداوی، قصد داشت کرسی مشاوره محلی در روستای مادری خودش را به دست آورد، حمایت زنان جامعه اش برای او الهام بخش بوده و به او انگیزه داد. النا متحدین زیادی در بین زنان سازمان، پیدا کرده و افرادی نیز بودند که در سفرش به او کمک نمودند. وی می گوید: ” گاهی اوقات کافی است که دست زنی را بگیرید و در آغاز سفرش ، او را مساعدت نمایید.”
تسلیم نشوید
زمان سلطه ی طالبان بر دره سوآت در پاکستان، مالالا یوسف-زای ۱۰ ساله بود. در این بین جامعه او می بایست خود را با قوانین جدید وفق دهد، بدین معنی که تمامی فعالیت های فرهنگی ممنوع بوده و دختران حق نداشتند به مدرسه بروند. اما او تسلیم نشد. در مقابل تمامی نابرابری ها، مالالا شروع به سخنرانی پیرامون حق دختران برای تحصیل نمود. به خاطر فعالیت هایش به زودی مورد هدف طالبان قرار گرفته و مجبور به ترک خانه اش شد. اما پس از چند هفته بازگشت و با صدایی بلندتر از حق دختران دفاع کرد. کارزار او به مرور زمان رشد یافته و در سال ۲۰۱۲ ، مالالای ۱۵ ساله در مسیر راهش به مدرسه مورد اصابت گلوله قرار گرفت.
✨لینک متن کامل در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
www.socialwork2015.ir/womens-resilience-in-the-corona-pandemic/
[گردآوری و ترجمه: جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و دکتری مدیریت کسب و کار، مدیر تیم مددکاری اجتماعی در انجمن ازدواج و خانواده کشور]
پاندمی ویروس جدید کرونا، همه چیز را در دنیا تغییر داده است. در این اوقات سخت و آینده ای نامعلوم، می توان از رهبری و مدیریت زنان در سراسر جهان برای الهام بخشی سایرین استفاده نمود. در طول تاریخ می توان ادعا نمود که در بسیاریی موارد، این زنان بودند که هنگامی که مورد تاخت و تاز و غارت و جنگ قرار گرفتند، صلح را ایجاد نموده، و یا با وجود تمام نابرابری ها ابداعات و نوآوری داشته، و در مقابله با چالش ها مقاومت کردند و اصرار به ساخت آینده ای بهتر داشته اند. حال در اینجا، به تجربه ۱۰ زن برتر در دنیا نگاهی می اندازیم.
امید را زنده نگه دارید
زمانی که جنگ های لیبریا آغاز شد، جیبو-وی فقط ۱۷ سال داشت. در زمان منازعه و جنگ، و تشدید خشونت در سراسر کشور تا ۱۴ سال بعد، او مددکار اجتماعی و مشاور آسیب روانی شده، و بر روی کودک-سربازان کار می کرده است. در میانه ی این جنگ شهری بی رحم، جیبو-وی هرگز امید خود را برای آینده ای روشن و آرام از دست نداد، و به قدرت اتحاد زنان برای ایجاد صلح و امنیت باور داشت. با رهبری او، هزاران زن لیبریایی جنبشی بدون خشونت را ترتیب دادند؛ زنان مسلمان و مسیحی را گرد هم آورده و در سال ۲۰۰۳، نقشی اساسی را در پایان دادن به جنگ شهری لیبریا ایفا نمودند.
نقاط قوت را در جامعه تان بیابید
زمانی که الِنا کِراسماری، زن معلول اهل مولداوی، قصد داشت کرسی مشاوره محلی در روستای مادری خودش را به دست آورد، حمایت زنان جامعه اش برای او الهام بخش بوده و به او انگیزه داد. النا متحدین زیادی در بین زنان سازمان، پیدا کرده و افرادی نیز بودند که در سفرش به او کمک نمودند. وی می گوید: ” گاهی اوقات کافی است که دست زنی را بگیرید و در آغاز سفرش ، او را مساعدت نمایید.”
تسلیم نشوید
زمان سلطه ی طالبان بر دره سوآت در پاکستان، مالالا یوسف-زای ۱۰ ساله بود. در این بین جامعه او می بایست خود را با قوانین جدید وفق دهد، بدین معنی که تمامی فعالیت های فرهنگی ممنوع بوده و دختران حق نداشتند به مدرسه بروند. اما او تسلیم نشد. در مقابل تمامی نابرابری ها، مالالا شروع به سخنرانی پیرامون حق دختران برای تحصیل نمود. به خاطر فعالیت هایش به زودی مورد هدف طالبان قرار گرفته و مجبور به ترک خانه اش شد. اما پس از چند هفته بازگشت و با صدایی بلندتر از حق دختران دفاع کرد. کارزار او به مرور زمان رشد یافته و در سال ۲۰۱۲ ، مالالای ۱۵ ساله در مسیر راهش به مدرسه مورد اصابت گلوله قرار گرفت.
✨لینک متن کامل در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
www.socialwork2015.ir/womens-resilience-in-the-corona-pandemic/
✨ده نکته ای که می توان از #تاب_آوری_زنان برای قوی ماندن در دوران بیماری کووید-۱۹ فراگرفت «قسمت دوم»
[گردآوری و ترجمه: جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و دکتری مدیریت کسب و کار | مدیر تیم مددکاری اجتماعی در انجمن ازدواج و خانواده کشور]
در متن پیشین به بخشی از تجربیات زنان مختلف در سراسر جهان در مقابله با چالش ها و ناملایمات و نحوه تاب آوری شان اشاره شد. در ادامه بخش دوم ارائه می گردد.
دنیا را جایی بهتر سازید
به دنبال خرابی های جنگ جهانی دوم، سازمان ملل برای نجات نسل های بعد در مقابل خشونت جنگ تشکیل یافت. همانطور که در منشور سازمان ملل آمده : “دو بار در طول زندگی مان این جنگ ها (جنگ جهانی اول و دوم) غم و اندوه ناگفته ای را برایمان به ارمغان آورده است”. در سال ۱۹۴۶، اِلِنور روزولت به عنوان نماینده در مجمع عمومی سازمان ملل منصوب شد و به عنوان اولین رئیس کمیسیون حقوق بشر فعالیت کرده و نقشی اساسی را در پیش نویس اعلامیه جهانی حقوق بشر ایفا نمود. برای اولین بار در تاریخ بشر، بیانیه ای اختصاصی ، حقوق اساسی و آزادی های بنیادی را ارائه نمود که همه افراد اعم از زن و مرد بایستی از آن برخوردار باشند. در جلسه افتتاحیه مجمع عمومی سازمان ملل در سال ۱۹۴۶، النور روزولت نامه ای سرگشاده را خطاب به تمامی زنان جهان خواند که دنیا را ترغیب می کرد تا زنان را در اقدامات بین الملی و ساخت آینده ای بهتر و مسالمت آمیز شرکت دهند.
راه حل ها را بیابید
با وجود تبعیض جنسیتی و کمبود نماینده زن در علوم ، فناوری، مهندسی و ریاضی، مخترعین و محققین زن مرزهای دانش علمی را تحت تاثیر قرار داده اند و هر روزه در جستجوی راه حل هایی برای معضلات پیچیده جهانی می باشند. خصوصا در زمان حال بیشتر از هر وقت دیگری، جهان به علم نیاز دارد و علم، به زنانی که مشارکتشان در تحقیقات مرتبط با بقای زندگی بشر، حیاتی است. یکی از این اذهان خلاق، داروسازی به نام “تو یویو” است که دارویی را برای درمان مالاریا با داروهای سنتی چینی کشف کرد. با تیم او، یویو ترکیباتی را که بدان باور داشت را جدا نموده، و داوطلب شد که اولین فرد مورد آزمایش باشد. کشف او – آرتمیسینین (نوعی گیاهی دارویی، م)- ترکیبی که سریعا تعداد انگل های پلاسمودیوم در خون افراد بیمار مبتلا به مالاریا را کاهش داده ، و باعث شد جان میلیون ها نفر را نجات دهد.
✨لینک متن کامل این مطلب در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
https://www.socialwork2015.ir/womens-resilience-in-the-corona-pandemic-2/
[گردآوری و ترجمه: جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و دکتری مدیریت کسب و کار | مدیر تیم مددکاری اجتماعی در انجمن ازدواج و خانواده کشور]
در متن پیشین به بخشی از تجربیات زنان مختلف در سراسر جهان در مقابله با چالش ها و ناملایمات و نحوه تاب آوری شان اشاره شد. در ادامه بخش دوم ارائه می گردد.
دنیا را جایی بهتر سازید
به دنبال خرابی های جنگ جهانی دوم، سازمان ملل برای نجات نسل های بعد در مقابل خشونت جنگ تشکیل یافت. همانطور که در منشور سازمان ملل آمده : “دو بار در طول زندگی مان این جنگ ها (جنگ جهانی اول و دوم) غم و اندوه ناگفته ای را برایمان به ارمغان آورده است”. در سال ۱۹۴۶، اِلِنور روزولت به عنوان نماینده در مجمع عمومی سازمان ملل منصوب شد و به عنوان اولین رئیس کمیسیون حقوق بشر فعالیت کرده و نقشی اساسی را در پیش نویس اعلامیه جهانی حقوق بشر ایفا نمود. برای اولین بار در تاریخ بشر، بیانیه ای اختصاصی ، حقوق اساسی و آزادی های بنیادی را ارائه نمود که همه افراد اعم از زن و مرد بایستی از آن برخوردار باشند. در جلسه افتتاحیه مجمع عمومی سازمان ملل در سال ۱۹۴۶، النور روزولت نامه ای سرگشاده را خطاب به تمامی زنان جهان خواند که دنیا را ترغیب می کرد تا زنان را در اقدامات بین الملی و ساخت آینده ای بهتر و مسالمت آمیز شرکت دهند.
راه حل ها را بیابید
با وجود تبعیض جنسیتی و کمبود نماینده زن در علوم ، فناوری، مهندسی و ریاضی، مخترعین و محققین زن مرزهای دانش علمی را تحت تاثیر قرار داده اند و هر روزه در جستجوی راه حل هایی برای معضلات پیچیده جهانی می باشند. خصوصا در زمان حال بیشتر از هر وقت دیگری، جهان به علم نیاز دارد و علم، به زنانی که مشارکتشان در تحقیقات مرتبط با بقای زندگی بشر، حیاتی است. یکی از این اذهان خلاق، داروسازی به نام “تو یویو” است که دارویی را برای درمان مالاریا با داروهای سنتی چینی کشف کرد. با تیم او، یویو ترکیباتی را که بدان باور داشت را جدا نموده، و داوطلب شد که اولین فرد مورد آزمایش باشد. کشف او – آرتمیسینین (نوعی گیاهی دارویی، م)- ترکیبی که سریعا تعداد انگل های پلاسمودیوم در خون افراد بیمار مبتلا به مالاریا را کاهش داده ، و باعث شد جان میلیون ها نفر را نجات دهد.
✨لینک متن کامل این مطلب در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
https://www.socialwork2015.ir/womens-resilience-in-the-corona-pandemic-2/
✨راهبردهایی برای ایجاد تاب آوری در کودکان
[گردآوری و ترجمه: جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و دکتری مدیریت کسب و کار | مدیر تیم مددکاری اجتماعی در انجمن ازدواج و خانواده کشور]
والدین می توانند به کودکانشان در مواجهه با مسائل مبهم و آموزش نحوه حل مشکلات به صورت مستقلانه کمک کنند. واکنش سریع والدین برای دخالت در مشکل فرزندشان برای اینکه وی احساس ناراحتی و اندوه نکند، در حقیقت تاب آوری او را تضعیف می نماید. کودکان بایستی این و رنج و اندوه را تجربه کرده و یاد بگیرند که چگونه از آن عبور کنند و مهارت حل مشکل خود را تقویت نمایند. بدون چنین مهارت هایی، کودکان دچار اضطراب شده و در مقابله با مصیبت و مشکل تاب نمی آورند. در اینجا قصد داریم به چند راهبرد موثر در ایجاد تاب آوری برای کودکان بپردازیم.
ایجاد پیوند عاطفی عمیق
برای کودکان خود وقت بگذارید چون مهارت های کودکان در بستر ارتباط مبتنی بر توجه به آن ها رشد می یابد؛ بدین معنی که تلفن همراه خود را به کناری گذاشته و بر فرزندتان تمرکز کنید. وقتی فرزند شما پی ببرد که حمایت والدین، اعضای خانواده یا حتی معلم خود را به همراه دارد، احساس قدرت نموده و در جستجوی راهنمایی و تلاش برای عبور از مشکلاتش خواهد بود. ارتباطات مثبت به بزرگسالان این فرصت را می دهد تا سازگاری و مهارت های حل مسئله را برای کودکانشان مدل سازی نمایند.
تقویت ریسک پذیری سالم
ریسک پذیری سالم به معنای هدایت کودک به بیرون از منطقه امن و آسایش او می باشد و اگر او در انجام کاری نا موفق بود حداقل نتایج آسیب آن کمتر خواهد بود. برای مثال، امتحان بازی جدید، شرکت در نمایش مدرسه و حتی داشتن مکالمه با همسالان خجالتی. هنگامی که کودکان از ریسک دوری کنند، این پیام را به خود می دهند که به اندازه کافی قدرتمند نیستند تا از عهده چالش هایشان بر آیند.
مقاومت در مقابل اجبار فرزند برای حل مشکلش و به جای آن، سوال پرسیدن پیرامون مشکل
✨متن کامل یادداشت در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
https://www.socialwork2015.ir/strategies-for-creating-resilience-in-children/
[گردآوری و ترجمه: جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و دکتری مدیریت کسب و کار | مدیر تیم مددکاری اجتماعی در انجمن ازدواج و خانواده کشور]
والدین می توانند به کودکانشان در مواجهه با مسائل مبهم و آموزش نحوه حل مشکلات به صورت مستقلانه کمک کنند. واکنش سریع والدین برای دخالت در مشکل فرزندشان برای اینکه وی احساس ناراحتی و اندوه نکند، در حقیقت تاب آوری او را تضعیف می نماید. کودکان بایستی این و رنج و اندوه را تجربه کرده و یاد بگیرند که چگونه از آن عبور کنند و مهارت حل مشکل خود را تقویت نمایند. بدون چنین مهارت هایی، کودکان دچار اضطراب شده و در مقابله با مصیبت و مشکل تاب نمی آورند. در اینجا قصد داریم به چند راهبرد موثر در ایجاد تاب آوری برای کودکان بپردازیم.
ایجاد پیوند عاطفی عمیق
برای کودکان خود وقت بگذارید چون مهارت های کودکان در بستر ارتباط مبتنی بر توجه به آن ها رشد می یابد؛ بدین معنی که تلفن همراه خود را به کناری گذاشته و بر فرزندتان تمرکز کنید. وقتی فرزند شما پی ببرد که حمایت والدین، اعضای خانواده یا حتی معلم خود را به همراه دارد، احساس قدرت نموده و در جستجوی راهنمایی و تلاش برای عبور از مشکلاتش خواهد بود. ارتباطات مثبت به بزرگسالان این فرصت را می دهد تا سازگاری و مهارت های حل مسئله را برای کودکانشان مدل سازی نمایند.
تقویت ریسک پذیری سالم
ریسک پذیری سالم به معنای هدایت کودک به بیرون از منطقه امن و آسایش او می باشد و اگر او در انجام کاری نا موفق بود حداقل نتایج آسیب آن کمتر خواهد بود. برای مثال، امتحان بازی جدید، شرکت در نمایش مدرسه و حتی داشتن مکالمه با همسالان خجالتی. هنگامی که کودکان از ریسک دوری کنند، این پیام را به خود می دهند که به اندازه کافی قدرتمند نیستند تا از عهده چالش هایشان بر آیند.
مقاومت در مقابل اجبار فرزند برای حل مشکلش و به جای آن، سوال پرسیدن پیرامون مشکل
✨متن کامل یادداشت در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
https://www.socialwork2015.ir/strategies-for-creating-resilience-in-children/
✨معنا و مفهوم واقعی تاب آوری اشتباه نشود!
یادداشت اختصاصی از دکتر جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و پژوهشگر حوزه تاب آوری اجتماعی
تاب آوری ظرفیت بازگشتن از دشواری پایدار و ادامهدار و توانایی در ترمیم خویشتن است. تاب آوری یعنی اینکه فرد بتواند قوام و سلامت روانشناسی خود را در مواجهه با سختیها حفظ کند.
مبحث تاب آوری در سالهای اخیر بسیار مورد توجه محافل مختلف علمی، رسانه ای و پژوهشی قرار گرفته است، این در حالیست که تنوعات حوزه های مختلف مرتبط با تاب آوری آنقدر جالب توجه می نماید که کمتر نهاد و سازمانی بوده است که طی این سالها موضوع تاب آوری را در دستور کار خود قرار نداده باشد، اما با بررسی اجمالیِ میانگین این پرداختن ها به امر تاب آوری اینگونه استنباط می شود که نوع برخورد با مبحث تاب آوری از سوی تمامی مجموعه عواملی که بدان پرداخته اند به دو گونه کلی و متفاوت از هم ختم می گردد که هیچگونه ربطی به هم نداشته و ندارند، یک گروه خصوصا مجموعه های علمیِ آکادمیک دانشگاهی و پژوهشی به معنا و مفهوم واقعی تاب آوری پرداخته و می پردازند که نشان از فهم دقیق از این مبحث و تلاش آن مجموعه ها در جهت توسعه مفاهیم تاب آوری در ابعاد مختلف دارد اما در مقابل، گروه یا گروههایی دیگر با درک ناصحیح از مفاهیم تاب آوری و صرفا با تمرکز صِرف و ظاهری به واژه «تاب» صرفا به ارتقای تاب و تحمل و صبر و صبوری در مقابل دشواری های زندگی در ابعاد مختلف فردی، خانوادگی، اجتماعی و اقتصادی می پردازند و این حالت در شرایطی در حال رخ دادن است که خودشان هم میدانند و هم نمی دانند که یقیینا اینگونه نیست!
متاسفانه اینطور باید گفت که گروههایی با موج سواری! بر روی عنوان تاب آوری و تاکیدات صِرف بر روی این مقولهٔ مهمّ علمی (البته توأم با فهم ناقص و بعضاً نادرست از اصل موضوع) صرفا در تعقیب اهدافی همچون «تشویق و ترغیب مردم به افزایش مبهم گونه و بی روش و منطقِ سازگاری با انواع جغرافیای انسانی، خانوادگی، اجتماعی و اقتصادی شان هستند و به عبارتی دیگر، تلاشی مبتنی بر بکارگیری واژه های تاب آورانه در جهت حفظ وضع موجود دارند!»
✨لینک متن کامل یادداشت در پایگاه اطلاع رسانی مددکاران اجتماعی ایران
https://iraniansocialworkers.ir/site/the-meaning-and-concept-of-resilience/amp/
یادداشت اختصاصی از دکتر جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و پژوهشگر حوزه تاب آوری اجتماعی
تاب آوری ظرفیت بازگشتن از دشواری پایدار و ادامهدار و توانایی در ترمیم خویشتن است. تاب آوری یعنی اینکه فرد بتواند قوام و سلامت روانشناسی خود را در مواجهه با سختیها حفظ کند.
مبحث تاب آوری در سالهای اخیر بسیار مورد توجه محافل مختلف علمی، رسانه ای و پژوهشی قرار گرفته است، این در حالیست که تنوعات حوزه های مختلف مرتبط با تاب آوری آنقدر جالب توجه می نماید که کمتر نهاد و سازمانی بوده است که طی این سالها موضوع تاب آوری را در دستور کار خود قرار نداده باشد، اما با بررسی اجمالیِ میانگین این پرداختن ها به امر تاب آوری اینگونه استنباط می شود که نوع برخورد با مبحث تاب آوری از سوی تمامی مجموعه عواملی که بدان پرداخته اند به دو گونه کلی و متفاوت از هم ختم می گردد که هیچگونه ربطی به هم نداشته و ندارند، یک گروه خصوصا مجموعه های علمیِ آکادمیک دانشگاهی و پژوهشی به معنا و مفهوم واقعی تاب آوری پرداخته و می پردازند که نشان از فهم دقیق از این مبحث و تلاش آن مجموعه ها در جهت توسعه مفاهیم تاب آوری در ابعاد مختلف دارد اما در مقابل، گروه یا گروههایی دیگر با درک ناصحیح از مفاهیم تاب آوری و صرفا با تمرکز صِرف و ظاهری به واژه «تاب» صرفا به ارتقای تاب و تحمل و صبر و صبوری در مقابل دشواری های زندگی در ابعاد مختلف فردی، خانوادگی، اجتماعی و اقتصادی می پردازند و این حالت در شرایطی در حال رخ دادن است که خودشان هم میدانند و هم نمی دانند که یقیینا اینگونه نیست!
متاسفانه اینطور باید گفت که گروههایی با موج سواری! بر روی عنوان تاب آوری و تاکیدات صِرف بر روی این مقولهٔ مهمّ علمی (البته توأم با فهم ناقص و بعضاً نادرست از اصل موضوع) صرفا در تعقیب اهدافی همچون «تشویق و ترغیب مردم به افزایش مبهم گونه و بی روش و منطقِ سازگاری با انواع جغرافیای انسانی، خانوادگی، اجتماعی و اقتصادی شان هستند و به عبارتی دیگر، تلاشی مبتنی بر بکارگیری واژه های تاب آورانه در جهت حفظ وضع موجود دارند!»
✨لینک متن کامل یادداشت در پایگاه اطلاع رسانی مددکاران اجتماعی ایران
https://iraniansocialworkers.ir/site/the-meaning-and-concept-of-resilience/amp/
Forwarded from مددکاری اجتماعی ایرانیان
✨معنا و مفهوم واقعی تاب آوری اشتباه نشود!
یادداشت اختصاصی از دکتر جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و پژوهشگر حوزه تاب آوری اجتماعی
تاب آوری ظرفیت بازگشتن از دشواری پایدار و ادامهدار و توانایی در ترمیم خویشتن است. تاب آوری یعنی اینکه فرد بتواند قوام و سلامت روانشناسی خود را در مواجهه با سختیها حفظ کند.
مبحث تاب آوری در سالهای اخیر بسیار مورد توجه محافل مختلف علمی، رسانه ای و پژوهشی قرار گرفته است، این در حالیست که تنوعات حوزه های مختلف مرتبط با تاب آوری آنقدر جالب توجه می نماید که کمتر نهاد و سازمانی بوده است که طی این سالها موضوع تاب آوری را در دستور کار خود قرار نداده باشد، اما با بررسی اجمالیِ میانگین این پرداختن ها به امر تاب آوری اینگونه استنباط می شود که نوع برخورد با مبحث تاب آوری از سوی تمامی مجموعه عواملی که بدان پرداخته اند به دو گونه کلی و متفاوت از هم ختم می گردد که هیچگونه ربطی به هم نداشته و ندارند، یک گروه خصوصا مجموعه های علمیِ آکادمیک دانشگاهی و پژوهشی به معنا و مفهوم واقعی تاب آوری پرداخته و می پردازند که نشان از فهم دقیق از این مبحث و تلاش آن مجموعه ها در جهت توسعه مفاهیم تاب آوری در ابعاد مختلف دارد اما در مقابل، گروه یا گروههایی دیگر با درک ناصحیح از مفاهیم تاب آوری و صرفا با تمرکز صِرف و ظاهری به واژه «تاب» صرفا به ارتقای تاب و تحمل و صبر و صبوری در مقابل دشواری های زندگی در ابعاد مختلف فردی، خانوادگی، اجتماعی و اقتصادی می پردازند و این حالت در شرایطی در حال رخ دادن است که خودشان هم میدانند و هم نمی دانند که یقیینا اینگونه نیست!
متاسفانه اینطور باید گفت که گروههایی با موج سواری! بر روی عنوان تاب آوری و تاکیدات صِرف بر روی این مقولهٔ مهمّ علمی (البته توأم با فهم ناقص و بعضاً نادرست از اصل موضوع) صرفا در تعقیب اهدافی همچون «تشویق و ترغیب مردم به افزایش مبهم گونه و بی روش و منطقِ سازگاری با انواع جغرافیای انسانی، خانوادگی، اجتماعی و اقتصادی شان هستند و به عبارتی دیگر، تلاشی مبتنی بر بکارگیری واژه های تاب آورانه در جهت حفظ وضع موجود دارند!»
✨لینک متن کامل یادداشت در پایگاه اطلاع رسانی مددکاران اجتماعی ایران
https://iraniansocialworkers.ir/site/the-meaning-and-concept-of-resilience/amp/
یادداشت اختصاصی از دکتر جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و پژوهشگر حوزه تاب آوری اجتماعی
تاب آوری ظرفیت بازگشتن از دشواری پایدار و ادامهدار و توانایی در ترمیم خویشتن است. تاب آوری یعنی اینکه فرد بتواند قوام و سلامت روانشناسی خود را در مواجهه با سختیها حفظ کند.
مبحث تاب آوری در سالهای اخیر بسیار مورد توجه محافل مختلف علمی، رسانه ای و پژوهشی قرار گرفته است، این در حالیست که تنوعات حوزه های مختلف مرتبط با تاب آوری آنقدر جالب توجه می نماید که کمتر نهاد و سازمانی بوده است که طی این سالها موضوع تاب آوری را در دستور کار خود قرار نداده باشد، اما با بررسی اجمالیِ میانگین این پرداختن ها به امر تاب آوری اینگونه استنباط می شود که نوع برخورد با مبحث تاب آوری از سوی تمامی مجموعه عواملی که بدان پرداخته اند به دو گونه کلی و متفاوت از هم ختم می گردد که هیچگونه ربطی به هم نداشته و ندارند، یک گروه خصوصا مجموعه های علمیِ آکادمیک دانشگاهی و پژوهشی به معنا و مفهوم واقعی تاب آوری پرداخته و می پردازند که نشان از فهم دقیق از این مبحث و تلاش آن مجموعه ها در جهت توسعه مفاهیم تاب آوری در ابعاد مختلف دارد اما در مقابل، گروه یا گروههایی دیگر با درک ناصحیح از مفاهیم تاب آوری و صرفا با تمرکز صِرف و ظاهری به واژه «تاب» صرفا به ارتقای تاب و تحمل و صبر و صبوری در مقابل دشواری های زندگی در ابعاد مختلف فردی، خانوادگی، اجتماعی و اقتصادی می پردازند و این حالت در شرایطی در حال رخ دادن است که خودشان هم میدانند و هم نمی دانند که یقیینا اینگونه نیست!
متاسفانه اینطور باید گفت که گروههایی با موج سواری! بر روی عنوان تاب آوری و تاکیدات صِرف بر روی این مقولهٔ مهمّ علمی (البته توأم با فهم ناقص و بعضاً نادرست از اصل موضوع) صرفا در تعقیب اهدافی همچون «تشویق و ترغیب مردم به افزایش مبهم گونه و بی روش و منطقِ سازگاری با انواع جغرافیای انسانی، خانوادگی، اجتماعی و اقتصادی شان هستند و به عبارتی دیگر، تلاشی مبتنی بر بکارگیری واژه های تاب آورانه در جهت حفظ وضع موجود دارند!»
✨لینک متن کامل یادداشت در پایگاه اطلاع رسانی مددکاران اجتماعی ایران
https://iraniansocialworkers.ir/site/the-meaning-and-concept-of-resilience/amp/
✨نظریه مددکاری اجتماعی نوین
معرفی مالکوم پِین
گردآوری و ترجمه: جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و دکتری مدیریت کسب و کار
مالکوم پِین، از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۲ پروفسور افتخاری دانشگاه متروپولیتن منچستر و مدیر برنامه “سیاست و مراقبت روحی و روانی” و مشاور بیمارستان سنت کریستفر لندن بوده است. وی کتاب های ترجمه شده ی پرفروش بسیاری دارد و ویراستار کتاب ها و مقالات زیادی من جمله “مددکاری اجتماعی بشردستانه”، “مددکاری شهروندی و افراد میانسال” و “مددکاری حرفه ای چیست” بوده است.
نکاتی پیرامون کتاب پِین
یکی از کتاب های پر فروش مالکوم پِین “نظریه مددکاری اجتماعی نوین” می باشد که به چاپ چهارم رسیده است. در این کتاب پِین، به ارزیابی مختصر و روشنی از مزایا و معایب نظریه های مهم جهت آگاهی از روش و عملکرد مددکاری اجتماعی و مقایسه بین آن ها می پردازد. کتاب نظریه مددکاری اجتماعی نوین بیشتر از هر زمان دیگری در دسترس و فراگیر بوده و اطلاعاتی را پیرامون کامل ترین پوشش نظریه از دیدگاه های کلاسیک گرفته تا آخرین نظریات شامل یک بخش جدید که به نقاط قوت، روایت، و رویکردهای مرتبط با راه حل اختصاص داده شده، را ارائه می دهد؛ گروهی از مثال های کاملا جدید نشان می دهد که نظریه ها چگونه در عملکرد روزانه به کار برده می شوند؛ یا تحلیل جدید مرتبط با ابعاد اخلاقی نظریه های مختلف مددکاری اجتماعی و ارزش های مشترکی که با هم سهیم می شوند. بخش هایی از متن در کتاب بروز رسانی شده که در آن بیشترین نظریات حال حاضر خلاصه شده و به ارتباط شکاف بین مقدمات هر نظریه و نوشتن مطالب به صورت تخصصی تر کمک می کند.
دیدگاه های برخی از اندیشمندان پیرامون کتاب نظریه مددکاری اجتماعی نوین
یوآن اورم از دانشگاه گلاسکو، بریتانیا: “این متن مانند تور دوفرانس است! چاپ جدید این کتاب در حوزه مددکاری و استفاده مداوم از دیدگاه ساخت اجتماعی بسیار تاثیرگذار بوده است. استفاده فراوان از نمودار ها و تصاویر موردی به دانش جویان در دسترسی به برخی ابعاد مهم و پیچیده نظریه کمک می کند. “
✨لینک متن کامل این مطلب در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
www.socialwork2015.ir/new-social-work-theory/
معرفی مالکوم پِین
گردآوری و ترجمه: جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و دکتری مدیریت کسب و کار
مالکوم پِین، از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۲ پروفسور افتخاری دانشگاه متروپولیتن منچستر و مدیر برنامه “سیاست و مراقبت روحی و روانی” و مشاور بیمارستان سنت کریستفر لندن بوده است. وی کتاب های ترجمه شده ی پرفروش بسیاری دارد و ویراستار کتاب ها و مقالات زیادی من جمله “مددکاری اجتماعی بشردستانه”، “مددکاری شهروندی و افراد میانسال” و “مددکاری حرفه ای چیست” بوده است.
نکاتی پیرامون کتاب پِین
یکی از کتاب های پر فروش مالکوم پِین “نظریه مددکاری اجتماعی نوین” می باشد که به چاپ چهارم رسیده است. در این کتاب پِین، به ارزیابی مختصر و روشنی از مزایا و معایب نظریه های مهم جهت آگاهی از روش و عملکرد مددکاری اجتماعی و مقایسه بین آن ها می پردازد. کتاب نظریه مددکاری اجتماعی نوین بیشتر از هر زمان دیگری در دسترس و فراگیر بوده و اطلاعاتی را پیرامون کامل ترین پوشش نظریه از دیدگاه های کلاسیک گرفته تا آخرین نظریات شامل یک بخش جدید که به نقاط قوت، روایت، و رویکردهای مرتبط با راه حل اختصاص داده شده، را ارائه می دهد؛ گروهی از مثال های کاملا جدید نشان می دهد که نظریه ها چگونه در عملکرد روزانه به کار برده می شوند؛ یا تحلیل جدید مرتبط با ابعاد اخلاقی نظریه های مختلف مددکاری اجتماعی و ارزش های مشترکی که با هم سهیم می شوند. بخش هایی از متن در کتاب بروز رسانی شده که در آن بیشترین نظریات حال حاضر خلاصه شده و به ارتباط شکاف بین مقدمات هر نظریه و نوشتن مطالب به صورت تخصصی تر کمک می کند.
دیدگاه های برخی از اندیشمندان پیرامون کتاب نظریه مددکاری اجتماعی نوین
یوآن اورم از دانشگاه گلاسکو، بریتانیا: “این متن مانند تور دوفرانس است! چاپ جدید این کتاب در حوزه مددکاری و استفاده مداوم از دیدگاه ساخت اجتماعی بسیار تاثیرگذار بوده است. استفاده فراوان از نمودار ها و تصاویر موردی به دانش جویان در دسترسی به برخی ابعاد مهم و پیچیده نظریه کمک می کند. “
✨لینک متن کامل این مطلب در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
www.socialwork2015.ir/new-social-work-theory/
✨بررسی عوامل خانوادگی موثر بر اقدامات خودکشی در بین نوجوانان و بزرگسالان: مطالعه کیفی
مترجمین:
جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و دکتری مدیریت کسب و کار
هما صدری؛ مددکار اجتماعی و دانشجوی دکتری جامعه شناس
در واقع #خودکشی یکی از عواملی است که منجر به مرگ شده و سلامت عمومی را به خطر انداخته و به عنوان یک مسئله اجتماعی تلقی می گردد. بر اساس یافته های سازمان بهداشت جهانی بیش از ۸۰۰۰۰۰ فرد هر ساله به علت اقدام به خودکشی جان خود را از دست می دهند. تقریبا در هر ۴۰ ثانیه یک نفر به علت خودکشی در جهان فوت می کند. تا اقدام نهایی برای رسیدن به خودکشی کامل حدود ۲۰ بار فرد دست به خودکشی می زند که در این آمار و ارقام قید نشده است. در کل، خودکشی دومین عامل مرگ در بین افراد بین ۲۹-۱۵ ساله است. امار اقدام به خودکشی در کشور هند در بین سال ها ۲۰۱۶-۱۹۹۰ به طور چشمگیری افزایش داشته است.
حدود ۳۵٫۱ درصد از قربانیان اقدام به خودکشی در سن ۳۰-۱۸ ساله بوده و این افراد گروه اصلی اقدام کننده به خودکشی بوده اند. برآورد می شود ۵۶% از زنان و ۴۰% از مردان در رنج سنی ۲۹-۱۵ ساله قرار داشته اند. مطالعات بالینی نشان داده است که جوانانی که اقدام به خودکشی می کنند را می توان در دسته بندی های مختلف ناهمگن بر مبنای جنسیت، قصد و میزان کشنده بودن قرار داد. همچنین برای هر اقدام به خودکشی می توان تکانشگری، اقدامات قبلی، اختلالات در حال حاضر روان پزشکی، سابقه خانوادگی بیماری روانی و همچنین سابقه اقدام به خودکشی در بین اعضای خانواده و سایر عوامل دیگر اجتماعی را بررسی نمود.
رفتارهای خودکشی خواهانه یک رفتار بسیار پیچیده اند. این اقدام به علت عوامل مختلف بیولوژیکی، روان شناختی و علل اجتماعی (شامل عوامل خانوادگی و زمینه ای) رخ میدهد. اگرچه خودکشی محصول مشکلات بهداشت عمومی است ولی یک تصمیم شخصی است که افراد اتخاذ می کنند.
✨لینک متن کامل مقاله در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
www.socialwork2015.ir/family-factors-affecting-the-suicide-attempts-of-adolescents-and-adults
مترجمین:
جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و دکتری مدیریت کسب و کار
هما صدری؛ مددکار اجتماعی و دانشجوی دکتری جامعه شناس
در واقع #خودکشی یکی از عواملی است که منجر به مرگ شده و سلامت عمومی را به خطر انداخته و به عنوان یک مسئله اجتماعی تلقی می گردد. بر اساس یافته های سازمان بهداشت جهانی بیش از ۸۰۰۰۰۰ فرد هر ساله به علت اقدام به خودکشی جان خود را از دست می دهند. تقریبا در هر ۴۰ ثانیه یک نفر به علت خودکشی در جهان فوت می کند. تا اقدام نهایی برای رسیدن به خودکشی کامل حدود ۲۰ بار فرد دست به خودکشی می زند که در این آمار و ارقام قید نشده است. در کل، خودکشی دومین عامل مرگ در بین افراد بین ۲۹-۱۵ ساله است. امار اقدام به خودکشی در کشور هند در بین سال ها ۲۰۱۶-۱۹۹۰ به طور چشمگیری افزایش داشته است.
حدود ۳۵٫۱ درصد از قربانیان اقدام به خودکشی در سن ۳۰-۱۸ ساله بوده و این افراد گروه اصلی اقدام کننده به خودکشی بوده اند. برآورد می شود ۵۶% از زنان و ۴۰% از مردان در رنج سنی ۲۹-۱۵ ساله قرار داشته اند. مطالعات بالینی نشان داده است که جوانانی که اقدام به خودکشی می کنند را می توان در دسته بندی های مختلف ناهمگن بر مبنای جنسیت، قصد و میزان کشنده بودن قرار داد. همچنین برای هر اقدام به خودکشی می توان تکانشگری، اقدامات قبلی، اختلالات در حال حاضر روان پزشکی، سابقه خانوادگی بیماری روانی و همچنین سابقه اقدام به خودکشی در بین اعضای خانواده و سایر عوامل دیگر اجتماعی را بررسی نمود.
رفتارهای خودکشی خواهانه یک رفتار بسیار پیچیده اند. این اقدام به علت عوامل مختلف بیولوژیکی، روان شناختی و علل اجتماعی (شامل عوامل خانوادگی و زمینه ای) رخ میدهد. اگرچه خودکشی محصول مشکلات بهداشت عمومی است ولی یک تصمیم شخصی است که افراد اتخاذ می کنند.
✨لینک متن کامل مقاله در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
www.socialwork2015.ir/family-factors-affecting-the-suicide-attempts-of-adolescents-and-adults
✨مساله خود مراقبتی در مددکاران اجتماعی در بحران
گردآوری و ترجمه: جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و دکتری مدیریت کسب و کار
در حالی که سخت به نظر می رسد اما حیاتی است که خود مراقبتی را یک اولویت بدانیم. ضرورت این مساله صرفا به خاطر خود مددکار نیست بلکه باید اطمینان حاصل کرد که مددکار بهترین پشتیبانی ممکن را از خودش، خانواده اش، مددجو ها و جامعه خواهد داشت. اکنون در اینجا به نکاتی چند در باب خود مراقبتی اشاره خواهیم کرد.
راهنمای #خود_مراقبتی فردی:
به صورت روزانه، حال خود را چک کنید: از خود بپرسید:” آیا امروز حال من خوب است؟” اگر جواب منفی است، دلیل آن را بیابید و اگر به تغییر یا حمایتی نیاز است، آن را انجام دهید. این روش می تواند یک عمل روتینِ مفید باشد که کمک می نماید تا سلامتی خود را در شرایط پاندمی کووید ۱۹ کنترل کنید.
از این که به خود وقت استراحت، مرخصی بدهید، غفلت نکنید: با این عمل اطمینان می یابید که به اندازه کافی استراحت کرده اید تا به خوبی از خود و دیگران مراقبت کنید.
اعمال روتین روزانه را نظیر سرگرمی های در خانه، ورزش، گفتگو با دوستان و خویشاوندان و خواب کافی را فراموش نکنید: ایجاد تعادل بین کار و زندگی مساله مهمی است که شما را در ادامه ی راه پشتیبانی از دیگران کمک می کند.
در رویکرد خود انعطاف پذیر باشید: اگر در شرایطی هستید که به تکنولوژی رایانه دسترسی ندارید، یادداشت هایتان را به صورت دستی نوشته و بعدا آنها را بارگزاری نمایید. اگر بخواهید همه چیز را تجربه و امتحان کنید ، موفق نخواهید شد و خود را در مسیر شکست قرار می دهید. به خاطر بسپارید که شما یک شخص حرفه ایِ مورد اعتماد و آموزش دیده هستید که در شرایط فوق العاده و اضطراری فعالیت می کنید و می توانید از قضاوت حرفه ای خود زمانی که ضروری است استفاده نمایید.
اگر توان انجام کاری بیشتر از ظرفیت خود را ندارید، خود را معاف کنید: در این شرایط پاندمی بسیاری از خدمات معلق شده یا انجام نمی پذیرند و در این راه نیازی نیست که شما تمامی این کارهای اضافی و بر زمین مانده را پوشش داده و کمبود آن ها را جبران نمایید.
یک سیستم پشتیبانی شفاف را به صورت حرفه ای و شخصی مشخص کنید: این موضوع زمانی می تواند مطرح گردد که شما مطمئن شوید که در ساعات، روزها و هفته های سخت و طاقت فرسا تنها نیستید.
✨لینک متن کامل مطلب در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
www.socialwork2015.ir/the-issue-of-self-care-in-social-workers-in-the-corona-crisis/
گردآوری و ترجمه: جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و دکتری مدیریت کسب و کار
در حالی که سخت به نظر می رسد اما حیاتی است که خود مراقبتی را یک اولویت بدانیم. ضرورت این مساله صرفا به خاطر خود مددکار نیست بلکه باید اطمینان حاصل کرد که مددکار بهترین پشتیبانی ممکن را از خودش، خانواده اش، مددجو ها و جامعه خواهد داشت. اکنون در اینجا به نکاتی چند در باب خود مراقبتی اشاره خواهیم کرد.
راهنمای #خود_مراقبتی فردی:
به صورت روزانه، حال خود را چک کنید: از خود بپرسید:” آیا امروز حال من خوب است؟” اگر جواب منفی است، دلیل آن را بیابید و اگر به تغییر یا حمایتی نیاز است، آن را انجام دهید. این روش می تواند یک عمل روتینِ مفید باشد که کمک می نماید تا سلامتی خود را در شرایط پاندمی کووید ۱۹ کنترل کنید.
از این که به خود وقت استراحت، مرخصی بدهید، غفلت نکنید: با این عمل اطمینان می یابید که به اندازه کافی استراحت کرده اید تا به خوبی از خود و دیگران مراقبت کنید.
اعمال روتین روزانه را نظیر سرگرمی های در خانه، ورزش، گفتگو با دوستان و خویشاوندان و خواب کافی را فراموش نکنید: ایجاد تعادل بین کار و زندگی مساله مهمی است که شما را در ادامه ی راه پشتیبانی از دیگران کمک می کند.
در رویکرد خود انعطاف پذیر باشید: اگر در شرایطی هستید که به تکنولوژی رایانه دسترسی ندارید، یادداشت هایتان را به صورت دستی نوشته و بعدا آنها را بارگزاری نمایید. اگر بخواهید همه چیز را تجربه و امتحان کنید ، موفق نخواهید شد و خود را در مسیر شکست قرار می دهید. به خاطر بسپارید که شما یک شخص حرفه ایِ مورد اعتماد و آموزش دیده هستید که در شرایط فوق العاده و اضطراری فعالیت می کنید و می توانید از قضاوت حرفه ای خود زمانی که ضروری است استفاده نمایید.
اگر توان انجام کاری بیشتر از ظرفیت خود را ندارید، خود را معاف کنید: در این شرایط پاندمی بسیاری از خدمات معلق شده یا انجام نمی پذیرند و در این راه نیازی نیست که شما تمامی این کارهای اضافی و بر زمین مانده را پوشش داده و کمبود آن ها را جبران نمایید.
یک سیستم پشتیبانی شفاف را به صورت حرفه ای و شخصی مشخص کنید: این موضوع زمانی می تواند مطرح گردد که شما مطمئن شوید که در ساعات، روزها و هفته های سخت و طاقت فرسا تنها نیستید.
✨لینک متن کامل مطلب در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
www.socialwork2015.ir/the-issue-of-self-care-in-social-workers-in-the-corona-crisis/
✨نقش مددکاران اجتماعی متخصص در فرآیند بیماری سرطان
آیناز منتظری؛ دانش آموخته دانشگاه پیام نور مرکز شهرکرد
مقدمه
#سرطان یک بیماری مزمن است که برخلاف وجود همه پیشرفتها در زمینه تشخیص و درمان همچنان یادآور درد، محدودیت و مرگ میباشد و طبق آمارهای سازمان بهداشت جهانی همچنان سرطان به عنوان یک بیماری جهانی معرفی میشود. بیماران مبتلا به سرطان دچار مشکلات جسمی، روانی و اجتماعی زیادی میشوند؛ این مشکلات باعث اختلال در روند طبیعی زندگی و کیفیت آن میگردد و نیاز به حمایت اجتماعی را افزایش میدهد. بیماران مبتلا به بیماریهای بدخیم نظیر سرطان، به عنوان جمعیت آسیب پذیر در نظر گرفته میشوند و اضطراب مرگ این گروه از بیماران با اختلال در بعد روانی میتواند زندگی آنان را تحت تأثیر قرار دهد.
از جمله حرفه ها و تخصص هایی که میتواند به بیماران دچار سرطان کمک شایان توجهی نماید، حرفه #مددکاری_اجتماعی است. مددکار اجتماعی با توجه به اجرای نقش حمایتگر و با عملکرد مناسب و ملزم نمودن خانواده بیمار جهت شرکت در برنامه های آموزشی جهت افزایش سازگاری بیمار با بیماری سرطان صورت میگیرد به طوری که طی برنامه مشاوره با خانواده مواردی همچون آموزش نحوه مراقبت جسمی، روانی بیمار و کسب سازگاری دیگر اعضای خانواده و همچنین نحوه برخورد با بیمار و به ویژه با تغییر نقشهای عضو بیمار در خانواده و مراقبت آن توسط سایر اعضای خانواده جهت افزایش مسئولیتپذیری فردی، خانوادگی، اجتماعی بیمار و سایر افراد خانواده مورد توجه قرار گیرد که این امر با همکاری پرستاران انکولوژی و سایر اعضای تیم مراقبت میسر میشود (سمیعی و همکار، ۱۳۸۹).
متن کامل مقاله در سایت socialwork2015.ir
✨لینک مطلب در مجله اینترنتی
www.socialwork2015.ir/the-role-of-social-workers-specializing-in-the-cancer-process/
آیناز منتظری؛ دانش آموخته دانشگاه پیام نور مرکز شهرکرد
مقدمه
#سرطان یک بیماری مزمن است که برخلاف وجود همه پیشرفتها در زمینه تشخیص و درمان همچنان یادآور درد، محدودیت و مرگ میباشد و طبق آمارهای سازمان بهداشت جهانی همچنان سرطان به عنوان یک بیماری جهانی معرفی میشود. بیماران مبتلا به سرطان دچار مشکلات جسمی، روانی و اجتماعی زیادی میشوند؛ این مشکلات باعث اختلال در روند طبیعی زندگی و کیفیت آن میگردد و نیاز به حمایت اجتماعی را افزایش میدهد. بیماران مبتلا به بیماریهای بدخیم نظیر سرطان، به عنوان جمعیت آسیب پذیر در نظر گرفته میشوند و اضطراب مرگ این گروه از بیماران با اختلال در بعد روانی میتواند زندگی آنان را تحت تأثیر قرار دهد.
از جمله حرفه ها و تخصص هایی که میتواند به بیماران دچار سرطان کمک شایان توجهی نماید، حرفه #مددکاری_اجتماعی است. مددکار اجتماعی با توجه به اجرای نقش حمایتگر و با عملکرد مناسب و ملزم نمودن خانواده بیمار جهت شرکت در برنامه های آموزشی جهت افزایش سازگاری بیمار با بیماری سرطان صورت میگیرد به طوری که طی برنامه مشاوره با خانواده مواردی همچون آموزش نحوه مراقبت جسمی، روانی بیمار و کسب سازگاری دیگر اعضای خانواده و همچنین نحوه برخورد با بیمار و به ویژه با تغییر نقشهای عضو بیمار در خانواده و مراقبت آن توسط سایر اعضای خانواده جهت افزایش مسئولیتپذیری فردی، خانوادگی، اجتماعی بیمار و سایر افراد خانواده مورد توجه قرار گیرد که این امر با همکاری پرستاران انکولوژی و سایر اعضای تیم مراقبت میسر میشود (سمیعی و همکار، ۱۳۸۹).
متن کامل مقاله در سایت socialwork2015.ir
✨لینک مطلب در مجله اینترنتی
www.socialwork2015.ir/the-role-of-social-workers-specializing-in-the-cancer-process/
✨گذری کوتاه بر پروژه بینالمللی تاب آوری
(برگرفته از کتاب پروژه بین المللی تاب آوری)
مقدمه
#پروژه_بین_المللی_تاب_آوری(IRP) از روشهای متنوعی در تحقیق و پژوهش برای بررسی ابعاد زندگی کودکان و نوجوانان استفاده کرده است که به آنها در مقابله با بسیاری از چالشهای پیشروی کمک کرده است. این پروژه جهانی به چگونگی کنار آمدن جوانان از دیدگاه سایرین در جوامع مورد مطالعه در سراسر گیتی میپردازد. پروژه بین المللی تاب آوری با پژوهشگران و سازمانهای جامعهمحور در قاره های پنجگانه و بیش از ۲۵ جامعه محلی همکاری کرده است. این گزارش اصلی این پروژه بر اساس کار با کودکان و نوجوانان در یازده کشور در پنج قاره جهان و اولین مجریان آن است.
رهبری و طراحی این پروژه با دکتر مایکل آنگار از دانشگاه دالهاوزی هالیفکس کانادا بود که این پروژه را در سال ۲۰۰۲ تدوین و اجراءکرد. از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵، اعضای تیم از سراسر جهان، یک سنجش کَمّی برای بررسی جنبه های تابآوری در بین جوانان به روشهایی که هم تفاوتهای فرهنگی و هم تفاوتهای محیطی (بافتار) را در بر می گرفت، تهیه کردند با اینحال ابزارهای کیفی و پروتکلهای مصاحبه نیز برای تحقیق در مورد گزارشات خود کودکان در مورد #تاب_آوری و معنایی که آنها و جامعه محل زندگی به پدیده های مربوط به تاب آوری میداند نیز فراهم شده بود.
تیم پروژه بین المللی تاب آوری
تیم بین المللی پروژه تاب آوری ، گروه متنوعی از محققان، پزشکان، متخصصان سیاستگذاری، مدیران ارشد، فعالان مدنی و حامیان کودک از بیش از ۲۵ عامل اجرایی مختلف در سراسر جهان است. IRP بیانگر تنوعی ساختارمند در تنوع و تفاوتهای فرهنگی و هم از لحاظ روش شناختی متشکل از مددکاران اجتماعی، روانپزشکان، داده پردازان و تحلیلگران، متخصصین سلامت، روانشناسی، انسان شناسی ، آموزش، پزشکی و اپیدمیولوژی است.
محقق اصلی: دکتر مایکل آنگار، دانشکده مددکاری اجتماعی، دانشگاه دالهاوزی، هالیفکس، کانادا
مدیر پروژه: دکتر لیندا لیبنبرگ، دانشکده مددکاری اجتماعی، دانشگاه دالهاوزی، هالیفکس، کانادا
هماهنگ کننده عملیات: نورا دیدکووسکی، مطالعات توسعه بین المللی، دانشگاه دالهاوزی، هالیفکس، کانادا
✨لینک مطلب در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
www.socialwork2015.ir/international-resilience-project/
(برگرفته از کتاب پروژه بین المللی تاب آوری)
مقدمه
#پروژه_بین_المللی_تاب_آوری(IRP) از روشهای متنوعی در تحقیق و پژوهش برای بررسی ابعاد زندگی کودکان و نوجوانان استفاده کرده است که به آنها در مقابله با بسیاری از چالشهای پیشروی کمک کرده است. این پروژه جهانی به چگونگی کنار آمدن جوانان از دیدگاه سایرین در جوامع مورد مطالعه در سراسر گیتی میپردازد. پروژه بین المللی تاب آوری با پژوهشگران و سازمانهای جامعهمحور در قاره های پنجگانه و بیش از ۲۵ جامعه محلی همکاری کرده است. این گزارش اصلی این پروژه بر اساس کار با کودکان و نوجوانان در یازده کشور در پنج قاره جهان و اولین مجریان آن است.
رهبری و طراحی این پروژه با دکتر مایکل آنگار از دانشگاه دالهاوزی هالیفکس کانادا بود که این پروژه را در سال ۲۰۰۲ تدوین و اجراءکرد. از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵، اعضای تیم از سراسر جهان، یک سنجش کَمّی برای بررسی جنبه های تابآوری در بین جوانان به روشهایی که هم تفاوتهای فرهنگی و هم تفاوتهای محیطی (بافتار) را در بر می گرفت، تهیه کردند با اینحال ابزارهای کیفی و پروتکلهای مصاحبه نیز برای تحقیق در مورد گزارشات خود کودکان در مورد #تاب_آوری و معنایی که آنها و جامعه محل زندگی به پدیده های مربوط به تاب آوری میداند نیز فراهم شده بود.
تیم پروژه بین المللی تاب آوری
تیم بین المللی پروژه تاب آوری ، گروه متنوعی از محققان، پزشکان، متخصصان سیاستگذاری، مدیران ارشد، فعالان مدنی و حامیان کودک از بیش از ۲۵ عامل اجرایی مختلف در سراسر جهان است. IRP بیانگر تنوعی ساختارمند در تنوع و تفاوتهای فرهنگی و هم از لحاظ روش شناختی متشکل از مددکاران اجتماعی، روانپزشکان، داده پردازان و تحلیلگران، متخصصین سلامت، روانشناسی، انسان شناسی ، آموزش، پزشکی و اپیدمیولوژی است.
محقق اصلی: دکتر مایکل آنگار، دانشکده مددکاری اجتماعی، دانشگاه دالهاوزی، هالیفکس، کانادا
مدیر پروژه: دکتر لیندا لیبنبرگ، دانشکده مددکاری اجتماعی، دانشگاه دالهاوزی، هالیفکس، کانادا
هماهنگ کننده عملیات: نورا دیدکووسکی، مطالعات توسعه بین المللی، دانشگاه دالهاوزی، هالیفکس، کانادا
✨لینک مطلب در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
www.socialwork2015.ir/international-resilience-project/
انجمن علمی_دانشجویی مددکاری اجتماعی #دانشگاه_خوارزمی برگزار میکند :
کارگاه کار عملی در #مددکاری_اجتماعی با محوریت کسب و کار های نوین در حوزه عملیاتی مددکاری اجتماعی
مدرس: دکتر جواد طلسچی یکتا
پنجشنبه 9 ام اردیبهشت ماه
زمان: 10 تا 11:30 و 12:30 تا 14
همراه با اعطای گواهی معتبر
جهت کسب اطلاعات بیشتر و ثبت نام به آیدی زیر در تلگرام و یا شماره تماس در واتساپ مراجعه فرمایید :
ID Telegram: @social_working
WatsApp: 09303892951
کارگاه کار عملی در #مددکاری_اجتماعی با محوریت کسب و کار های نوین در حوزه عملیاتی مددکاری اجتماعی
مدرس: دکتر جواد طلسچی یکتا
پنجشنبه 9 ام اردیبهشت ماه
زمان: 10 تا 11:30 و 12:30 تا 14
همراه با اعطای گواهی معتبر
جهت کسب اطلاعات بیشتر و ثبت نام به آیدی زیر در تلگرام و یا شماره تماس در واتساپ مراجعه فرمایید :
ID Telegram: @social_working
WatsApp: 09303892951
Forwarded from مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی
✨کارگاه کار عملی در مددکاری اجتماعی برگزار شد
در مورخ شانزدهم اردیبهشت ماه سال جاری کارگاه وبیناری [کار عملی در مددکاری اجتماعی با محوریت کسب و کارهای نوین در حوزه عملیاتی مددکاری اجتماعی] به همت انجمن علمی دانشجویی مددکاری اجتماعی دانشگاه خوارزمی برگزار شد.
در این وبینار تخصصی که برای تعداد ۷۲ شرکت کننده از دانشگاه های خوارزمی، علامه طباطبایی، علوم توانبخشی و یزد و شاهد، دانشگاه های آزاد، غیر انتفاعی، پیام نور و علمی کابردی اراک، کرمان، خمینی شهر، گناباد، سمنان، بوشهر، تهران و حکیم توس، شکوه مهر، پیش تازان آئین زندگی، حکمت رضوی مشهد و غدیر به مدت ۳ ساعت و پانزده دقیقه صورت پذیرفت، آموزش های متنوع در حوزه های ذیل ارائه گردید:
۱- فعالیتها و مشاغل سنتی مددکاری اجتماعی در ایران
_ مشاغل مددکاری اجتماعی در اشکال خصوصی، غیردولتی، دولتی
_ فعالیتها و مشاغل مددکاری اجتماعی در دوران گذار (ظرفیت ها و پتانسیل های موجود در جامعه)
۲- بکارگیری مدیریت مورد در مددکاری اجتماعی به مثابه مددکاری اجتماعی نوین
۳- فعالیتهای تخصصی خلاقانه در حرفه مددکاری اجتماعی (مددکاری اجتماعی و کوچینگ، مددکاری اجتماعی و تسهیلگیری، مشاوره مددکاری اجتماعی، مددکاری اجتماعی و آموزش های اجتماعی)
۴- کار عملی در مددکاری اجتماعی متناسب با زیست بوم های متنوع جامعه ایران
شایان ذکر است مدرس این کارگاه آموزشی دکتر جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و مدیر مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران بوده اند.
✨لینک خبر در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
www.socialwork2015.ir/a-practical-webinar-on-practical-work-in-social-work-was-held/
در مورخ شانزدهم اردیبهشت ماه سال جاری کارگاه وبیناری [کار عملی در مددکاری اجتماعی با محوریت کسب و کارهای نوین در حوزه عملیاتی مددکاری اجتماعی] به همت انجمن علمی دانشجویی مددکاری اجتماعی دانشگاه خوارزمی برگزار شد.
در این وبینار تخصصی که برای تعداد ۷۲ شرکت کننده از دانشگاه های خوارزمی، علامه طباطبایی، علوم توانبخشی و یزد و شاهد، دانشگاه های آزاد، غیر انتفاعی، پیام نور و علمی کابردی اراک، کرمان، خمینی شهر، گناباد، سمنان، بوشهر، تهران و حکیم توس، شکوه مهر، پیش تازان آئین زندگی، حکمت رضوی مشهد و غدیر به مدت ۳ ساعت و پانزده دقیقه صورت پذیرفت، آموزش های متنوع در حوزه های ذیل ارائه گردید:
۱- فعالیتها و مشاغل سنتی مددکاری اجتماعی در ایران
_ مشاغل مددکاری اجتماعی در اشکال خصوصی، غیردولتی، دولتی
_ فعالیتها و مشاغل مددکاری اجتماعی در دوران گذار (ظرفیت ها و پتانسیل های موجود در جامعه)
۲- بکارگیری مدیریت مورد در مددکاری اجتماعی به مثابه مددکاری اجتماعی نوین
۳- فعالیتهای تخصصی خلاقانه در حرفه مددکاری اجتماعی (مددکاری اجتماعی و کوچینگ، مددکاری اجتماعی و تسهیلگیری، مشاوره مددکاری اجتماعی، مددکاری اجتماعی و آموزش های اجتماعی)
۴- کار عملی در مددکاری اجتماعی متناسب با زیست بوم های متنوع جامعه ایران
شایان ذکر است مدرس این کارگاه آموزشی دکتر جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و مدیر مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران بوده اند.
✨لینک خبر در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
www.socialwork2015.ir/a-practical-webinar-on-practical-work-in-social-work-was-held/
✨ایجاد رابطه کارآمد در مداخله مددکاری اجتماعی با کودکان در مناطق روستایی، محروم و فاقد امکانات درمانی روانشناسی | #مددکاری_اجتماعی_در_روستا
مینا دشتبالی؛ جامعه شناس و مددکار اجتماعی
اگر مددکار اجتماعی در مناطق محروم و یا روستایی مشغول به کار است و در این مناطق لزوم خدمات رسانی به کودکان وجود دارد، می بایست مداخلات تخصصی ارائه دهد. بنابراین لازم است تا به کودکان کمک کند تا در فرآیند خدمات رسانی، مشاوره و درمان، مشارکت داشته باشند. جلب مشارکت کودکان روستایی در فرآیند خدمات مددکاری اجتماعی، به برقراری ارتباط موثر و وجود مهارت های ارتباطی و شنیده شدن این کودکان بستگی دارد. اگر چه مهارت های برقراری ارتباط بسیار مهم است اما باید توجه داشت که این مهارت ها از جمله مهارت های پایه ای در مددکار اجتماعی نیز هستند. بنابراین آنچه بسیار مهم است وجود مداخلات و درمان های خلاقانه همچون بازی درمانی و هنر درمانی است. این نوع مداخلات که مددکار اجتماعی باید تخصص ویژه ای در آنها داشته باشد، انگیزه و تمایل کودک برای طی کردن مسیر درمان را نیز افزایش خواهد داد.
واقعیت این است که این نوشتار قصد دارد تا در ارتباط با خدمات مددکاری اجتماعی به کودکان روستایی و مناطق محروم به دو موضوع مهم اشاره کند: اول اینکه لازم است مددکار اجتماعی مهارت های تخصصی در حوزه کاری خود مانند مشاوره، مداخله و درمان را به خوبی فرا گرفته باشد تا در صورت عدم وجود امکان ارجاع، خدمات رسانی را به بهترین شکل انجام دهد. دوم اینکه لازم است تا ارتباط موثر، شیوه های جلب مشارکت کودکان، مداخلات خلاقانه و درمان های تخصصی را بداند. به عبارت دیگر مددکاران اجتماعی در جوامع روستایی صرف نظر از مشکلات موجود در جوامع روستایی برای ارائه مداخلات درمانی فردی به کودکان به چالش کشیده می شوند و لازم است تا این چالش ها را بدانند.
دلیل اصلی ایجاد ارتباط موثر با کودکان از منظر مددکاری اجتماعی ایجاد بستری برای حمایت و جلب مشارکت است. در واقع ایجاد ارتباط موثر با کودک باعث می گردد تا اعتماد او برای گفتگو و فاش کردن اطلاعات دشوار تسهیل گردد. مددکاران اجتماعی در ارتباط با کودکان روستایی و یا کودکان در مناطق محروم در ابتدا باید یک ارتباط موثر ایجاد کنند تا کودکان احساس امنیت کرده و قادر به بیان مشکلات و ابراز خود باشند.
✨متن کامل مقاله در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
www.socialwork2015.ir/social-work-in-the-village/
مینا دشتبالی؛ جامعه شناس و مددکار اجتماعی
اگر مددکار اجتماعی در مناطق محروم و یا روستایی مشغول به کار است و در این مناطق لزوم خدمات رسانی به کودکان وجود دارد، می بایست مداخلات تخصصی ارائه دهد. بنابراین لازم است تا به کودکان کمک کند تا در فرآیند خدمات رسانی، مشاوره و درمان، مشارکت داشته باشند. جلب مشارکت کودکان روستایی در فرآیند خدمات مددکاری اجتماعی، به برقراری ارتباط موثر و وجود مهارت های ارتباطی و شنیده شدن این کودکان بستگی دارد. اگر چه مهارت های برقراری ارتباط بسیار مهم است اما باید توجه داشت که این مهارت ها از جمله مهارت های پایه ای در مددکار اجتماعی نیز هستند. بنابراین آنچه بسیار مهم است وجود مداخلات و درمان های خلاقانه همچون بازی درمانی و هنر درمانی است. این نوع مداخلات که مددکار اجتماعی باید تخصص ویژه ای در آنها داشته باشد، انگیزه و تمایل کودک برای طی کردن مسیر درمان را نیز افزایش خواهد داد.
واقعیت این است که این نوشتار قصد دارد تا در ارتباط با خدمات مددکاری اجتماعی به کودکان روستایی و مناطق محروم به دو موضوع مهم اشاره کند: اول اینکه لازم است مددکار اجتماعی مهارت های تخصصی در حوزه کاری خود مانند مشاوره، مداخله و درمان را به خوبی فرا گرفته باشد تا در صورت عدم وجود امکان ارجاع، خدمات رسانی را به بهترین شکل انجام دهد. دوم اینکه لازم است تا ارتباط موثر، شیوه های جلب مشارکت کودکان، مداخلات خلاقانه و درمان های تخصصی را بداند. به عبارت دیگر مددکاران اجتماعی در جوامع روستایی صرف نظر از مشکلات موجود در جوامع روستایی برای ارائه مداخلات درمانی فردی به کودکان به چالش کشیده می شوند و لازم است تا این چالش ها را بدانند.
دلیل اصلی ایجاد ارتباط موثر با کودکان از منظر مددکاری اجتماعی ایجاد بستری برای حمایت و جلب مشارکت است. در واقع ایجاد ارتباط موثر با کودک باعث می گردد تا اعتماد او برای گفتگو و فاش کردن اطلاعات دشوار تسهیل گردد. مددکاران اجتماعی در ارتباط با کودکان روستایی و یا کودکان در مناطق محروم در ابتدا باید یک ارتباط موثر ایجاد کنند تا کودکان احساس امنیت کرده و قادر به بیان مشکلات و ابراز خود باشند.
✨متن کامل مقاله در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
www.socialwork2015.ir/social-work-in-the-village/
مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
ایجاد رابطه کارآمد در مداخله مددکاری اجتماعی با کودکان در مناطق روستایی
ایجاد رابطه کارآمد در مداخله مددکاری اجتماعی با کودکان در مناطق روستایی، محروم و فاقد امکانات درمانی روانشناسی
✨گزارش کارگاه آموزشی آنلاین”خط قرمز” بامحوریت «سبب شناسی آزارهای جنسی»
کارگاه آموزشی آنلاین”خط قرمز” بامحوریت «سبب شناسی آزارهای جنسی» همراه با اعطای گواهینامه و بصورت رایگان، توسط کانون آسیبهای اجتماعی با همکاری مرکز مشاوره و انجمن جامعه شناسی دفتر دانشگاه گیلان در طی دو روز پیاپی در تاریخ ۲۶ و ۲۷ اردیبهشت سال جاری در ساعات ۱۸ تا ۲۰ در اسکای روم دانشگاه برگزار شد.
در این کارگاه دو روزه اساتید: دکتر موسی کافی (هیئت علمی روانشناسی و رئیس مرکز مشاوره دانشگاه گیلان) دکتر محمد مهدی رحمتی (هیئت علمی علوم اجتماعی دانشگاه گیلان) دکتر جواد طلسچی (مدرس و مددکار اجتماعی و مدیر و موسس مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی) خانم دکتر سپیده میر مجیدی (هیئت علمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی به عنوان سخنران و آروین خوش پسند (دانشجو روانشناسی و دبیر کانون آسیب های اجتماعی دانشگاه گیلان) به عنوان مدیر و مجری کارگاه حضور داشتند.
قابل به ذکر است این کارگاه با حضور بیش از ۳۰۰ نفر دانشجویان و اساتید و مددکاران اجتماعی از سراسر کشور نظیر: علامه طباطبایی، دانشگاه تهران، دانشگاه خوارزمی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی و دانشگاه گیلان و دانشگاهای آزاد و پیام نور و غیر انتفاعی سراسر کشور برگزار گردید.
مطالب ارائه شده توسط اساتید این کارگاه دو روزه:
دکتر طلسچی بحث خود را اینگونه آغاز کرد: نظام حقوقی ایران به شکل گستردهای موضوع آزارهای جنسی را در اشکال مختلفی مورد بحث قرار داده است.
مؤسس مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی همچنین خاطرنشان کرد: از مهمترین تبعات آزار جنسی میتوان ناامنی و بیاعتمادی اجتماعی را تعریف کرد. آزار جنسی همچنین باعث از بین رفتن امنیت، افزایش وسواس فکری و سایر مشکلات روحی و روانی در جامعه میشود. آسیب دیدن بینش و نگرش فرد یکی دیگر از این تبعات است که باعث مختل شدن آرامش فرد مورد تجاوز و خانواده وی میشود. فرد مورد تجاوز، دچار بیماری و تفکر جنسی میشود که این مورد در بزرگسالی باعث میشود فرد تمام ابعاد زندگیاش جنسی شود. خطر انگ و طرد شدن نیز یکی از خطراتی است که از زمان برملا شدن این موضوع، فرد را تهدید میکند.
وی ادامه داد: در بحث آزاردیدگی جنسی، باید یک پک کامل برای درمان در نظر گرفته شود زیرا اگر درمان اجتماعی درست آن را جدی نگیریم، مشکلات روحی و روانی دوباره سرباز میکنند.
✨لینک مشروح خبر:
www.socialwork2015.ir/red-line-online-workshop-report-on-etiology-of-sexual-harassment/
کارگاه آموزشی آنلاین”خط قرمز” بامحوریت «سبب شناسی آزارهای جنسی» همراه با اعطای گواهینامه و بصورت رایگان، توسط کانون آسیبهای اجتماعی با همکاری مرکز مشاوره و انجمن جامعه شناسی دفتر دانشگاه گیلان در طی دو روز پیاپی در تاریخ ۲۶ و ۲۷ اردیبهشت سال جاری در ساعات ۱۸ تا ۲۰ در اسکای روم دانشگاه برگزار شد.
در این کارگاه دو روزه اساتید: دکتر موسی کافی (هیئت علمی روانشناسی و رئیس مرکز مشاوره دانشگاه گیلان) دکتر محمد مهدی رحمتی (هیئت علمی علوم اجتماعی دانشگاه گیلان) دکتر جواد طلسچی (مدرس و مددکار اجتماعی و مدیر و موسس مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی) خانم دکتر سپیده میر مجیدی (هیئت علمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی به عنوان سخنران و آروین خوش پسند (دانشجو روانشناسی و دبیر کانون آسیب های اجتماعی دانشگاه گیلان) به عنوان مدیر و مجری کارگاه حضور داشتند.
قابل به ذکر است این کارگاه با حضور بیش از ۳۰۰ نفر دانشجویان و اساتید و مددکاران اجتماعی از سراسر کشور نظیر: علامه طباطبایی، دانشگاه تهران، دانشگاه خوارزمی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی و دانشگاه گیلان و دانشگاهای آزاد و پیام نور و غیر انتفاعی سراسر کشور برگزار گردید.
مطالب ارائه شده توسط اساتید این کارگاه دو روزه:
دکتر طلسچی بحث خود را اینگونه آغاز کرد: نظام حقوقی ایران به شکل گستردهای موضوع آزارهای جنسی را در اشکال مختلفی مورد بحث قرار داده است.
مؤسس مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی همچنین خاطرنشان کرد: از مهمترین تبعات آزار جنسی میتوان ناامنی و بیاعتمادی اجتماعی را تعریف کرد. آزار جنسی همچنین باعث از بین رفتن امنیت، افزایش وسواس فکری و سایر مشکلات روحی و روانی در جامعه میشود. آسیب دیدن بینش و نگرش فرد یکی دیگر از این تبعات است که باعث مختل شدن آرامش فرد مورد تجاوز و خانواده وی میشود. فرد مورد تجاوز، دچار بیماری و تفکر جنسی میشود که این مورد در بزرگسالی باعث میشود فرد تمام ابعاد زندگیاش جنسی شود. خطر انگ و طرد شدن نیز یکی از خطراتی است که از زمان برملا شدن این موضوع، فرد را تهدید میکند.
وی ادامه داد: در بحث آزاردیدگی جنسی، باید یک پک کامل برای درمان در نظر گرفته شود زیرا اگر درمان اجتماعی درست آن را جدی نگیریم، مشکلات روحی و روانی دوباره سرباز میکنند.
✨لینک مشروح خبر:
www.socialwork2015.ir/red-line-online-workshop-report-on-etiology-of-sexual-harassment/
✨ناتوانی جسمی و تاب آوری
[گردآوری و ترجمه: دکتر جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و مدیر مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران]
بین ناتوانی جسمی، محرومیت و نابرابری اجتماعی- اقتصادی پیوندی قوی وجود دارد و این عوامل بسته به نوع ناتوانی جسمی افراد، مکان زندگی شان، فرهنگ، موقعیت اجتماعی- اقتصادی و جنسیت آن ها متفاوت است. در این راستا سازمان بهداشت جهانی نیز ناتوانی جسمی را این گونه توصیف می نماید:
“ناتوانی جسمی بسان چتری است که هم اختلال، محدودیت فعالیت و مشارکت را شامل می شود. اختلال، مشکلی در عملکرد و ساختار بدن است؛ محدودیت فعالیت، مشکلی است که فرد در انجام امور خود با آن مواجه می شود و محدودیت مشارکت، مشکل او در زندگی اجتماعی اوست. “
ایجاد تاب آوری در افراد با ناتوانی جسمی از اهمیت بالایی برخوردار است اما لازم به ذکر است که هر نوع از روش های تاب آوری با توجه به نیازهای فردی، میزان ناتوانی، موقعیت و اشتیاق فرد برای رشد شخصی می تواند اصلاح شده و با جزئیات بیشتری توسعه یابد. همچنین نگرش و آگاهی افراد از نحوه به کارگیری هر کدام از روش های تاب آوری مهم بوده تا بتوانند طرحی بلند مدت از رفتاری انعطاف پذیرانه از آن روش ها استخراج نمایند.
گام اول در آگاهی نسبت به عادات فردی، مبتنی بر خود شناسی است. مشاوران و مددکاران می توانند از فعالیت هایی استفاده نمایند که خود شناسی فرد را ارتقا داده و به وی کمک می نماید تا از توانایی هایش آگاهی یافته و تاب آوری خود را نشان دهد. برای مثال می توان متونی را پیرامون افکار، احساسات و رفتار شخص هنگام مواجهه با حوادث چالش برانگیز زندگی آماده نمود؛ برای نمونه عبارتی همچون: “مقابله با چالش ها از من فردی قوی تر می سازد.”
برای افرادی که به چنین نگرشی معتقد نیستند می توان از سرگذشت و تجربیات افرادی که در موقعیت مشابه قرار داشته کمک گرفت و راه حل هایی که آن ها برای توانمند سازی خودشان یافته اند را با دیگران به اشتراک گذاشت؛ یا می توان از بیان افرادی که نکات فراوانی در باره خودشان و توانایی هایشان یاد گرفته اند بهره جست. در این گونه شرایط افراد، اغلب ظرفیت و توانایی بیشتری را در خود نسبت به آن چه که در گذشته می پنداشته اند، کشف می کنند.
✨متن کامل این مطلب در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
www.socialwork2015.ir/resilience-and-disability/
[گردآوری و ترجمه: دکتر جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و مدیر مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران]
بین ناتوانی جسمی، محرومیت و نابرابری اجتماعی- اقتصادی پیوندی قوی وجود دارد و این عوامل بسته به نوع ناتوانی جسمی افراد، مکان زندگی شان، فرهنگ، موقعیت اجتماعی- اقتصادی و جنسیت آن ها متفاوت است. در این راستا سازمان بهداشت جهانی نیز ناتوانی جسمی را این گونه توصیف می نماید:
“ناتوانی جسمی بسان چتری است که هم اختلال، محدودیت فعالیت و مشارکت را شامل می شود. اختلال، مشکلی در عملکرد و ساختار بدن است؛ محدودیت فعالیت، مشکلی است که فرد در انجام امور خود با آن مواجه می شود و محدودیت مشارکت، مشکل او در زندگی اجتماعی اوست. “
ایجاد تاب آوری در افراد با ناتوانی جسمی از اهمیت بالایی برخوردار است اما لازم به ذکر است که هر نوع از روش های تاب آوری با توجه به نیازهای فردی، میزان ناتوانی، موقعیت و اشتیاق فرد برای رشد شخصی می تواند اصلاح شده و با جزئیات بیشتری توسعه یابد. همچنین نگرش و آگاهی افراد از نحوه به کارگیری هر کدام از روش های تاب آوری مهم بوده تا بتوانند طرحی بلند مدت از رفتاری انعطاف پذیرانه از آن روش ها استخراج نمایند.
گام اول در آگاهی نسبت به عادات فردی، مبتنی بر خود شناسی است. مشاوران و مددکاران می توانند از فعالیت هایی استفاده نمایند که خود شناسی فرد را ارتقا داده و به وی کمک می نماید تا از توانایی هایش آگاهی یافته و تاب آوری خود را نشان دهد. برای مثال می توان متونی را پیرامون افکار، احساسات و رفتار شخص هنگام مواجهه با حوادث چالش برانگیز زندگی آماده نمود؛ برای نمونه عبارتی همچون: “مقابله با چالش ها از من فردی قوی تر می سازد.”
برای افرادی که به چنین نگرشی معتقد نیستند می توان از سرگذشت و تجربیات افرادی که در موقعیت مشابه قرار داشته کمک گرفت و راه حل هایی که آن ها برای توانمند سازی خودشان یافته اند را با دیگران به اشتراک گذاشت؛ یا می توان از بیان افرادی که نکات فراوانی در باره خودشان و توانایی هایشان یاد گرفته اند بهره جست. در این گونه شرایط افراد، اغلب ظرفیت و توانایی بیشتری را در خود نسبت به آن چه که در گذشته می پنداشته اند، کشف می کنند.
✨متن کامل این مطلب در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
www.socialwork2015.ir/resilience-and-disability/