✨تاب آوری اجتماعی چیست؟
گردآوری و ترجمه: جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و دکتری مدیریت کسب و کار؛ مدیر تیم تخصصی مددکاری اجتماعی در انجمن ازدواج و خانواده کشور
نیازهای روزافزونی مبنی بر ارزیابی محرک های اصولی تاب آوری اجتماعی وجود دارد. بیشترین تحقیقات پیرامون تاب آوری، ارزیابی عوامل مرتبط با طیفی از حوزه های اجتماعی شامل محیط اجتماعی، اقتصادی، سازمانی، زیرساختی، و طبیعی است. در این شرایط تحقیقات متمرکز بر اهمیت تاب آوری اجتماعی می باشد که در حقیقت به معنای ظرفیت افراد و جوامع در مقابله با شوک ها و استرس های بیرونی است، و این که تاب آوری چگونه به آمادگی جامعه ، واکنش افراد نسبت به حادثه و بهبودی پس از حادثه کمک می کند.
کاسیوپو، زاترا و ریِس از محققین تاب آوری معتقدند که تاب آوری اجتماعی یک ساختار چند سطحی است که خود را به صورت ظرفیت افراد و گروه ها برای پرورش، تعامل ، حفظ ارتباطات اجتماعی مثبت، بردباری، و بهبودی از عوامل استرس زا و انزوای اجتماعی نشان می دهد. افرادی که مهارت ها، علایق و منابع مختلفی داشته و می توانند با هم کار کنند احتمال اینکه گروه و جامعه ای را بسازند که نسبت به مشکلات و چالش های پیش بینی نشده به صورت سازگارانه واکنش نشان دهد، بیشتر است. یادآوری این نکته مهم است که افراد و گروه های همگن و متناجس (که هیچ تفاوت و اختلافی را هضم نمی کنند) در مقایسه با همتایان ناهمگن خود، زمانی که در معرض چالش های جدید محیطی قرار می گیرند، بیشتر در معرض خطر و نابودی هستند.
ابعاد تاب آوری اجتماعی
محققین مختلفی من جمله واس، لورنز، آبریست، بن و کِک معتقدند که سه نوع ظرفیت برای درک مفهوم تاب آوری اجتماعی نیاز است. چهار معیار برای بیان صریح این سه اصطلاح (ظرفیت) وجود دارد. معیار اول واکنش افراد به خطرات بوده و تشخیص فعالیت های قبل و بعد از حادثه می باشد. معیار دوم، دامنه زمانی، که به افق زمان اشاره دارد. معیار سوم، میزان تغییری که ساختارهای اجتماعی متحمل می شوند و معیار آخر خروجی مرتبط با سه ظرفیتی است که در ادامه بدان ها اشاره خواهد شد.
✨لینک متن کامل یادداشت در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
https://www.socialwork2015.ir/what-is-social-resilience-3/
گردآوری و ترجمه: جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و دکتری مدیریت کسب و کار؛ مدیر تیم تخصصی مددکاری اجتماعی در انجمن ازدواج و خانواده کشور
نیازهای روزافزونی مبنی بر ارزیابی محرک های اصولی تاب آوری اجتماعی وجود دارد. بیشترین تحقیقات پیرامون تاب آوری، ارزیابی عوامل مرتبط با طیفی از حوزه های اجتماعی شامل محیط اجتماعی، اقتصادی، سازمانی، زیرساختی، و طبیعی است. در این شرایط تحقیقات متمرکز بر اهمیت تاب آوری اجتماعی می باشد که در حقیقت به معنای ظرفیت افراد و جوامع در مقابله با شوک ها و استرس های بیرونی است، و این که تاب آوری چگونه به آمادگی جامعه ، واکنش افراد نسبت به حادثه و بهبودی پس از حادثه کمک می کند.
کاسیوپو، زاترا و ریِس از محققین تاب آوری معتقدند که تاب آوری اجتماعی یک ساختار چند سطحی است که خود را به صورت ظرفیت افراد و گروه ها برای پرورش، تعامل ، حفظ ارتباطات اجتماعی مثبت، بردباری، و بهبودی از عوامل استرس زا و انزوای اجتماعی نشان می دهد. افرادی که مهارت ها، علایق و منابع مختلفی داشته و می توانند با هم کار کنند احتمال اینکه گروه و جامعه ای را بسازند که نسبت به مشکلات و چالش های پیش بینی نشده به صورت سازگارانه واکنش نشان دهد، بیشتر است. یادآوری این نکته مهم است که افراد و گروه های همگن و متناجس (که هیچ تفاوت و اختلافی را هضم نمی کنند) در مقایسه با همتایان ناهمگن خود، زمانی که در معرض چالش های جدید محیطی قرار می گیرند، بیشتر در معرض خطر و نابودی هستند.
ابعاد تاب آوری اجتماعی
محققین مختلفی من جمله واس، لورنز، آبریست، بن و کِک معتقدند که سه نوع ظرفیت برای درک مفهوم تاب آوری اجتماعی نیاز است. چهار معیار برای بیان صریح این سه اصطلاح (ظرفیت) وجود دارد. معیار اول واکنش افراد به خطرات بوده و تشخیص فعالیت های قبل و بعد از حادثه می باشد. معیار دوم، دامنه زمانی، که به افق زمان اشاره دارد. معیار سوم، میزان تغییری که ساختارهای اجتماعی متحمل می شوند و معیار آخر خروجی مرتبط با سه ظرفیتی است که در ادامه بدان ها اشاره خواهد شد.
✨لینک متن کامل یادداشت در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
https://www.socialwork2015.ir/what-is-social-resilience-3/
✨یادگیری اجتماعی روشی برای ایجاد تاب آوری در جامعه
گردآوری و ترجمه: جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و دکتری مدیریت کسب و کار؛ مدیر تیم مددکاری اجتماعی انجمن ازدواج و خانواده کشور
چالش های امروز جامعه توسط خطرات محیطی نسبت به گذشته پیچیده تر بوده و نیاز به رویکردهای جدیدی برای حل مشکلات دارد. تاب آوری مستلزم تغییرات خاصی است و مدیریت دقیق آن جهت کمک به حفظ استانداردهای زندگی یا تغییر آن ها در مواجهه با یک حادثه به صورت اجرای کوتاه مدت و بلند مدت است.
جولیا باروت از محققین در این زمینه معتقد است که تاب آوری جامعه ، ظرفیت سیستم های اجتماعی، اقتصادی و محیطی برای مقابله با حوادث خطرناک و اختلالات بوده و همچنین واکنش و شناسایی به روش هایی است که از عملکرد حیاتی، هویت و ساختار آنها ضمن حفظ ظرفیت سازگاری، یادگیری و تحول، محافظت می نماید.
این مطالعه به این نکته اشاره دارد که یادگیری اجتماعی را _به طور بالقوه_ می توان جهت ترغیب برای تغییر مورد نیاز برای ایجاد تاب آوری به کار گرفت.
تاب آوری برای چه؟
افرادی که در مناطق پرمخاطره زندگی می کنند که خطر بخشی از زندگی آن ها شده است همیشه برای مقابله با آن آمادگی داشته و در فرهنگ شان نهادینه شده است. یادگیری و آموزش اجتماعی برای درک خطرات شناخته شده _من جمله در برابر خطرات طبیعی، جنگ ، بیماری هایی همچون کووید ۱۹_ بسیار مهم است.
باید این نکته را دانست که تاب آوری اجتماعی به مقتضای شرایط، حوادث و خطرات مختلف، فرآیند متفاوتی دارد. رویکردهای ایجاد تاب آوری برای یک خطر و حادثه ممکن است برای ایجاد تاب آوری در مواجهه با حادثه دیگر مناسب نباشد. محققان با توجه به شناخت نیاز به توجه، حفاظت و انگیزه در انتشار دانش، پیرامون این موضوع که یادگیری اجتماعی به چه میزان می تواند برای ایجاد تاب آوری در جامعه در برابر خطرات مکرر _ به عنوان تجربیاتی که در اذهان مردم بیشتر باقی می مانند_ مفیدتر باشد بحث می کنند. این موضوع افراد را قادر می سازد که اطلاعات را با موقعیت هایی که در آن بوده اند پیوند داده و برای تغییر برای تاب آوری انگیزه داشته باشند.
ایده ی پشت این رویکرد جهت یادگیری اجتماعی در بستر تاب آوری جامعه این است که قابلیت ها از طریق یادگیری آسان، دانش، ارزش ها و اقدامات متوازن، می توانند گسترش یابند تا ظرفیت گروه ها را برای ایجاد تاب آوری در مواجهه با بلایا افزایش دهند. آموزش مشترک در بین همسالان نیز یادگیری سریع تر و عمیق تر را در مقایسه با انتشار صِرف اطلاعات توسط مربی تسهیل نموده و به عنوان پتانسیلی برای ایجاد تاب آوری اجتماعی است.
✨لینک متن کامل یادداشت در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی
https://www.socialwork2015.ir/social-learning-is-a-way-to-build-resilience/
گردآوری و ترجمه: جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و دکتری مدیریت کسب و کار؛ مدیر تیم مددکاری اجتماعی انجمن ازدواج و خانواده کشور
چالش های امروز جامعه توسط خطرات محیطی نسبت به گذشته پیچیده تر بوده و نیاز به رویکردهای جدیدی برای حل مشکلات دارد. تاب آوری مستلزم تغییرات خاصی است و مدیریت دقیق آن جهت کمک به حفظ استانداردهای زندگی یا تغییر آن ها در مواجهه با یک حادثه به صورت اجرای کوتاه مدت و بلند مدت است.
جولیا باروت از محققین در این زمینه معتقد است که تاب آوری جامعه ، ظرفیت سیستم های اجتماعی، اقتصادی و محیطی برای مقابله با حوادث خطرناک و اختلالات بوده و همچنین واکنش و شناسایی به روش هایی است که از عملکرد حیاتی، هویت و ساختار آنها ضمن حفظ ظرفیت سازگاری، یادگیری و تحول، محافظت می نماید.
این مطالعه به این نکته اشاره دارد که یادگیری اجتماعی را _به طور بالقوه_ می توان جهت ترغیب برای تغییر مورد نیاز برای ایجاد تاب آوری به کار گرفت.
تاب آوری برای چه؟
افرادی که در مناطق پرمخاطره زندگی می کنند که خطر بخشی از زندگی آن ها شده است همیشه برای مقابله با آن آمادگی داشته و در فرهنگ شان نهادینه شده است. یادگیری و آموزش اجتماعی برای درک خطرات شناخته شده _من جمله در برابر خطرات طبیعی، جنگ ، بیماری هایی همچون کووید ۱۹_ بسیار مهم است.
باید این نکته را دانست که تاب آوری اجتماعی به مقتضای شرایط، حوادث و خطرات مختلف، فرآیند متفاوتی دارد. رویکردهای ایجاد تاب آوری برای یک خطر و حادثه ممکن است برای ایجاد تاب آوری در مواجهه با حادثه دیگر مناسب نباشد. محققان با توجه به شناخت نیاز به توجه، حفاظت و انگیزه در انتشار دانش، پیرامون این موضوع که یادگیری اجتماعی به چه میزان می تواند برای ایجاد تاب آوری در جامعه در برابر خطرات مکرر _ به عنوان تجربیاتی که در اذهان مردم بیشتر باقی می مانند_ مفیدتر باشد بحث می کنند. این موضوع افراد را قادر می سازد که اطلاعات را با موقعیت هایی که در آن بوده اند پیوند داده و برای تغییر برای تاب آوری انگیزه داشته باشند.
ایده ی پشت این رویکرد جهت یادگیری اجتماعی در بستر تاب آوری جامعه این است که قابلیت ها از طریق یادگیری آسان، دانش، ارزش ها و اقدامات متوازن، می توانند گسترش یابند تا ظرفیت گروه ها را برای ایجاد تاب آوری در مواجهه با بلایا افزایش دهند. آموزش مشترک در بین همسالان نیز یادگیری سریع تر و عمیق تر را در مقایسه با انتشار صِرف اطلاعات توسط مربی تسهیل نموده و به عنوان پتانسیلی برای ایجاد تاب آوری اجتماعی است.
✨لینک متن کامل یادداشت در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی
https://www.socialwork2015.ir/social-learning-is-a-way-to-build-resilience/
✨تاب آوری اجتماعی چند لایه
جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی؛ دکتری مدیریت کسب و کار و مدیر تیم تخصصی مددکاری اجتماعی انجمن ازدواج و خانواده کشور
تفکر تاب آوری در رویکردهای زندگی پایدار روشن است. این رویکردها به جای تمرکز بر موانع رشد پایدار، توجهات را به توانایی ها، دارایی ها (سرمایه ها) و فعالیت های افراد و همچنین تحول ساختارها و فرآیند های منجر به نتایج مثبت من جمله درآمد بیشتر، رفاه بهتر و امنیت غذایی بهبود یافته، جلب می کند. ضمن تایید این نکته که افراد مستمند همیشه درآستانه نا امنی شدید – و در نوسان – قرار دارند، رویکرد زندگی پایدار در جستجوی کاهش این نا امنی ها از طریق ایجاد تاب آوری است.
در این رویکرد، ۵ سرمایه زندگی و معاش نقش مهمی را در ایجاد تاب آوری ایفا می کنند.
سرمایه انسانی: توانایی برای انجام کار، سلامتی و دانش
سرمایه اجتماعی: شبکه ها ، گروه ها و اعتماد به همدیگر
سرمایه طبیعی: زمین، آب، حیات وحش
سرمایه فیزیکی: حمل و نقل، سرپناه (مسکن)، انرژی
سرمایه مالی: پس اندازها، اعتبارات
تمامی این ۵ سرمایه با تغییر ساختارها و فرآیند های جامعه بزرگتر می توانند تقویت شده یا محدود گردند. سیستم زندگی پایدار، افراد را قادر می سازد تا راهبردهای معیشتی قدرتمند را دنبال کرده که لایه های تاب آوری را ایجاد می نماید تا بر امواج بلایا فائق آیند و هدف آن توامندسازی افراد برای مقابله و سازگاری با تغییرات، و حتی تبدیل تهدید به فرصت می باشد.
چارچوب جدید برای تاب آوری اجتماعی
در اینجا تاب آوری اجتماعی ظرفیت افراد برای دسترسی به سرمایه هاست که نه تنها با شرایط بد، مقابله و خود را با آن تطبیق می دهند (ظرفیت واکنشی) بلکه به دنبال و خلق گزینه های دیگر (ظرفیت فعال و پویا) و ایجاد توانایی (نتیجه مثبت) در مقابله با تهدیدها نیز هستند.
✨لینک متن کامل این مطلب در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
https://www.socialwork2015.ir/multilayer-social-resilience/
جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی؛ دکتری مدیریت کسب و کار و مدیر تیم تخصصی مددکاری اجتماعی انجمن ازدواج و خانواده کشور
تفکر تاب آوری در رویکردهای زندگی پایدار روشن است. این رویکردها به جای تمرکز بر موانع رشد پایدار، توجهات را به توانایی ها، دارایی ها (سرمایه ها) و فعالیت های افراد و همچنین تحول ساختارها و فرآیند های منجر به نتایج مثبت من جمله درآمد بیشتر، رفاه بهتر و امنیت غذایی بهبود یافته، جلب می کند. ضمن تایید این نکته که افراد مستمند همیشه درآستانه نا امنی شدید – و در نوسان – قرار دارند، رویکرد زندگی پایدار در جستجوی کاهش این نا امنی ها از طریق ایجاد تاب آوری است.
در این رویکرد، ۵ سرمایه زندگی و معاش نقش مهمی را در ایجاد تاب آوری ایفا می کنند.
سرمایه انسانی: توانایی برای انجام کار، سلامتی و دانش
سرمایه اجتماعی: شبکه ها ، گروه ها و اعتماد به همدیگر
سرمایه طبیعی: زمین، آب، حیات وحش
سرمایه فیزیکی: حمل و نقل، سرپناه (مسکن)، انرژی
سرمایه مالی: پس اندازها، اعتبارات
تمامی این ۵ سرمایه با تغییر ساختارها و فرآیند های جامعه بزرگتر می توانند تقویت شده یا محدود گردند. سیستم زندگی پایدار، افراد را قادر می سازد تا راهبردهای معیشتی قدرتمند را دنبال کرده که لایه های تاب آوری را ایجاد می نماید تا بر امواج بلایا فائق آیند و هدف آن توامندسازی افراد برای مقابله و سازگاری با تغییرات، و حتی تبدیل تهدید به فرصت می باشد.
چارچوب جدید برای تاب آوری اجتماعی
در اینجا تاب آوری اجتماعی ظرفیت افراد برای دسترسی به سرمایه هاست که نه تنها با شرایط بد، مقابله و خود را با آن تطبیق می دهند (ظرفیت واکنشی) بلکه به دنبال و خلق گزینه های دیگر (ظرفیت فعال و پویا) و ایجاد توانایی (نتیجه مثبت) در مقابله با تهدیدها نیز هستند.
✨لینک متن کامل این مطلب در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
https://www.socialwork2015.ir/multilayer-social-resilience/
✨راهبردهای تاب آوری در جامعه
جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی، دکتری مدیریت کسب و کار و مدیر تیم تخصصی مددکاری اجتماعی در انجمن ازدواج و خانواده کشور
تعدادی از کشورها راهبردها یا چارچوب های تاب آوری در جامعه شان را منتشر کرده اند که در این متن به طور خلاصه نگاهی به ابعاد کلیدی این رویکرد های منتخب شده است.
بریتانیا
ارتقای تاب آوری در جامعه در بریتانیا بخشی از راهبرد امنیت ملی است که در آن طیف وسیعی از گروه ها همچون بخش خدمات اورژانس، دولت مرکزی و محلی، موسسات و بنگاه های بازرگانی ، انجمن ها و افراد عادی در جامعه نقش کلیدی دارند.
رویکرد ارتقاء و حمایت از تاب آوری جامعه، واگذاری مسئولیت به پاسخ دهنگان اورژانس محلی، خصوصا به برنامه ریزان اورژانس محلی توصیه شده است که به بررسی نیازهای جامعه پرداخته و اعضای جامعه را زمان ساخت و ارائه خدمات به آن ها درگیر سازند. همچنین بر همکاری نزدیک با بخش های خصوصی و داوطلب تاکید می شود.
سیستم دولت اسکاتلند نیز از رویکرد ایجاد تاب آوری در سطح جامعه بر مبنای پیشرفت جامعه حمایت می کند که به صورت آماده سازی افراد و گروه ها به کمک دانش و مهارت های لازم برای تاثیر گذاری بر تغییر جوامعشان از طریق فرآیند تعامل، آموزش، توانمندسازی و ترغیب سازی می باشد.
نیوزلند
نیوزلند در فوریه ۲۰۱۱ یکی از بدترین بلایا که زلزله ای در منطقه کرایست چِرچ بود ، را تجربه کرد. آسیب جمعی این حادثه، نیاز به آماده سازی جامعه برای حوادث آتی را برجسته کرد. راهبرد ملی تاب آوری در برابر بلایا با هدف ایجاد تاب آوری در تمامی بخش های جامعه در ۱۰ آوریل ۲۰۱۹ به مورد اجرا گذاشته شد. این راهبرد نیازمند رویکردی مشارکت گونه بین دولت مرکزی و محلی، ذی نفعان مربوطه، و عموم جامعه است. یکی از سه اولویت کلیدی: فراهم کردن، توانمندسازی و حمایت از تاب آوری اجتماعی است. (وزارت دفاع مدتی و مدیریت اضطراری)
شش هدف اصلی تحت این اولویت به صورت زیر خلاصه شده است:
✨لینک متن کامل این مطلب در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی
https://www.socialwork2015.ir/resilience-strategies-in-society/amp
جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی، دکتری مدیریت کسب و کار و مدیر تیم تخصصی مددکاری اجتماعی در انجمن ازدواج و خانواده کشور
تعدادی از کشورها راهبردها یا چارچوب های تاب آوری در جامعه شان را منتشر کرده اند که در این متن به طور خلاصه نگاهی به ابعاد کلیدی این رویکرد های منتخب شده است.
بریتانیا
ارتقای تاب آوری در جامعه در بریتانیا بخشی از راهبرد امنیت ملی است که در آن طیف وسیعی از گروه ها همچون بخش خدمات اورژانس، دولت مرکزی و محلی، موسسات و بنگاه های بازرگانی ، انجمن ها و افراد عادی در جامعه نقش کلیدی دارند.
رویکرد ارتقاء و حمایت از تاب آوری جامعه، واگذاری مسئولیت به پاسخ دهنگان اورژانس محلی، خصوصا به برنامه ریزان اورژانس محلی توصیه شده است که به بررسی نیازهای جامعه پرداخته و اعضای جامعه را زمان ساخت و ارائه خدمات به آن ها درگیر سازند. همچنین بر همکاری نزدیک با بخش های خصوصی و داوطلب تاکید می شود.
سیستم دولت اسکاتلند نیز از رویکرد ایجاد تاب آوری در سطح جامعه بر مبنای پیشرفت جامعه حمایت می کند که به صورت آماده سازی افراد و گروه ها به کمک دانش و مهارت های لازم برای تاثیر گذاری بر تغییر جوامعشان از طریق فرآیند تعامل، آموزش، توانمندسازی و ترغیب سازی می باشد.
نیوزلند
نیوزلند در فوریه ۲۰۱۱ یکی از بدترین بلایا که زلزله ای در منطقه کرایست چِرچ بود ، را تجربه کرد. آسیب جمعی این حادثه، نیاز به آماده سازی جامعه برای حوادث آتی را برجسته کرد. راهبرد ملی تاب آوری در برابر بلایا با هدف ایجاد تاب آوری در تمامی بخش های جامعه در ۱۰ آوریل ۲۰۱۹ به مورد اجرا گذاشته شد. این راهبرد نیازمند رویکردی مشارکت گونه بین دولت مرکزی و محلی، ذی نفعان مربوطه، و عموم جامعه است. یکی از سه اولویت کلیدی: فراهم کردن، توانمندسازی و حمایت از تاب آوری اجتماعی است. (وزارت دفاع مدتی و مدیریت اضطراری)
شش هدف اصلی تحت این اولویت به صورت زیر خلاصه شده است:
✨لینک متن کامل این مطلب در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی
https://www.socialwork2015.ir/resilience-strategies-in-society/amp
✨راهبردهای گروههای ایجاد تاب آوری اجتماعی در جوامع مختلف «قسمت دوم» منطقه ولینگتون نیوزیلند
[جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی، دکتری مدیریت کسب و کار و مدیر تیم تخصصی مددکاری اجتماعی در انجمن ازدواج و خانواده کشور]
هدف گروه های ایجاد تاب آوری اجتماعی باید تسهیل آمادگی و افزایش سرمایه اجتماعی در میان ذی نفعان جامعه باشد. اصل کلیدی این راهبرد این نکته است که افراد، سازمان ها و گروه ها سطوح مختلفی از منافع، منابع و نیازها و ظرفیت سازمانی را دارا می باشند. باید به خاطر داشت که یک راه حل واحد برای افزایش تاب آوری وجود ندارد و گروه های مسئول یک رویکرد چندوجهی و مشارکتی را از طریق تعامل فعال با سایر گروه ها، حمایت از ایده های محلی و ساختارهای موجود و تسهیل فرصت های مختلف اتخاذ می کنند که به افزایش ارتباط و آمادگی می انجامد.
اصول راهنمای کلی برای تاب آوری اجتماعی
راهبرد تاب آوری جامعه با قوانین اشاره شده در زیر به مورد اجرا گذاشته می شود:
– گوش دادن درست- منافع و نیازهای افراد را پیش از ارائه گزینه ها برای افزایش تاب آوری درک کرده و در نظر بگیرید.
– حمایت از راه حل های افراد محلی – جوامع ایده های نوآورانه ای را در رابطه با چالش های جدید ارائه می دهند.
– پرورش مالکیت و ایجاد مسئولیت- فعالیت های مرتبط با ایجاد تاب آوری را تسهیل کنید اما اقدامات و مسئولیت های ذینفعان (آحاد جامعه) را بالکل تغییر ندهید. افراد، سازمان ها و جوامع باید نسبت به آمادگی خودشان در شرایط اضطرار احساس مسئولیت کنند.
– پیگیری نتایج هدفمند – هر تعامل و اقدامی، هدفی مشخص و نتیجه ی قابل سنجشی را خواهد داشت. ارزش زمان و انرژی افرادی که در تلاش هستند تا شرایط بهتر و آمادگی بالاتر برای خود و جامعه شان فراهم آورند را در نظر بگیرید.
– تمرکز بر کاربر نهایی (افرادی که از راه حل ها و خدمات استفاده می کنند-م) – راه حل های آماده سازی به آسانی توسط جامعه پذیرفته و به کار گرفته می شوند.
– آگاهی یافتن با شواهد و مدارک – تیم ولینگتون از روش های خوب فعلی برای رشد جامعه و مدیریت شرایط اضطراری استفاده می کند و آن ها را به نحوی ترکیب می کنند تا کارکرد داشته باشند.
– داشتن نوآوری – متفاوت فکر کنید و از ایده های جدید برای افزایش تاب آوری استفاده نمایید خصوصا زمانی که ایده ها از لحاظ عقلانی به خوبی ثابت شده، برنامه ریزی شده و نیازهای جامعه را برطرف می نمایند.
– تعامل فعال – به دنبال رهبران جامعه و رسیدگی ها و فرصت ها باشید.
– فراگیری- داده ها را هنگام فرآیند تعامل از بخش متوسط اجتماع پیدا نموده و اطمینان حاصل کنید که افراد متاثر از نتایج، این فرصت را دارند تا در تصمیم گیری ها مشارکت نمایند.
– شفاف بودن- به صورت کارگزارهای صادق و امین، عمل کنید.
– فراهم کردن محیط مناسب- برای افرادی که دور هم جمع می شوند، محیطی خوشایند و دوستانه فراهم سازید.
– اخلاقی عمل کردن- به روشی عمل کنید که ارزش های جامعه را در بر داشته باشد.
گروه مدیریت شرایط اضطراری در منطقه ولینگتون نیوزیلند، تاب آوری اجتماعی را این گونه توصیف می کند:
– توانایی پیش بینی خطرات، کاهش تاثیرات حوادث، بازگشت سریع ، سازگاری، تحول و رشد در برابر تغییرات منفی.
✨ادامه مطلب در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران👇🏻
https://www.socialwork2015.ir/strategies-of-groups-to-create-social-resilience-in-different-communities/
[جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی، دکتری مدیریت کسب و کار و مدیر تیم تخصصی مددکاری اجتماعی در انجمن ازدواج و خانواده کشور]
هدف گروه های ایجاد تاب آوری اجتماعی باید تسهیل آمادگی و افزایش سرمایه اجتماعی در میان ذی نفعان جامعه باشد. اصل کلیدی این راهبرد این نکته است که افراد، سازمان ها و گروه ها سطوح مختلفی از منافع، منابع و نیازها و ظرفیت سازمانی را دارا می باشند. باید به خاطر داشت که یک راه حل واحد برای افزایش تاب آوری وجود ندارد و گروه های مسئول یک رویکرد چندوجهی و مشارکتی را از طریق تعامل فعال با سایر گروه ها، حمایت از ایده های محلی و ساختارهای موجود و تسهیل فرصت های مختلف اتخاذ می کنند که به افزایش ارتباط و آمادگی می انجامد.
اصول راهنمای کلی برای تاب آوری اجتماعی
راهبرد تاب آوری جامعه با قوانین اشاره شده در زیر به مورد اجرا گذاشته می شود:
– گوش دادن درست- منافع و نیازهای افراد را پیش از ارائه گزینه ها برای افزایش تاب آوری درک کرده و در نظر بگیرید.
– حمایت از راه حل های افراد محلی – جوامع ایده های نوآورانه ای را در رابطه با چالش های جدید ارائه می دهند.
– پرورش مالکیت و ایجاد مسئولیت- فعالیت های مرتبط با ایجاد تاب آوری را تسهیل کنید اما اقدامات و مسئولیت های ذینفعان (آحاد جامعه) را بالکل تغییر ندهید. افراد، سازمان ها و جوامع باید نسبت به آمادگی خودشان در شرایط اضطرار احساس مسئولیت کنند.
– پیگیری نتایج هدفمند – هر تعامل و اقدامی، هدفی مشخص و نتیجه ی قابل سنجشی را خواهد داشت. ارزش زمان و انرژی افرادی که در تلاش هستند تا شرایط بهتر و آمادگی بالاتر برای خود و جامعه شان فراهم آورند را در نظر بگیرید.
– تمرکز بر کاربر نهایی (افرادی که از راه حل ها و خدمات استفاده می کنند-م) – راه حل های آماده سازی به آسانی توسط جامعه پذیرفته و به کار گرفته می شوند.
– آگاهی یافتن با شواهد و مدارک – تیم ولینگتون از روش های خوب فعلی برای رشد جامعه و مدیریت شرایط اضطراری استفاده می کند و آن ها را به نحوی ترکیب می کنند تا کارکرد داشته باشند.
– داشتن نوآوری – متفاوت فکر کنید و از ایده های جدید برای افزایش تاب آوری استفاده نمایید خصوصا زمانی که ایده ها از لحاظ عقلانی به خوبی ثابت شده، برنامه ریزی شده و نیازهای جامعه را برطرف می نمایند.
– تعامل فعال – به دنبال رهبران جامعه و رسیدگی ها و فرصت ها باشید.
– فراگیری- داده ها را هنگام فرآیند تعامل از بخش متوسط اجتماع پیدا نموده و اطمینان حاصل کنید که افراد متاثر از نتایج، این فرصت را دارند تا در تصمیم گیری ها مشارکت نمایند.
– شفاف بودن- به صورت کارگزارهای صادق و امین، عمل کنید.
– فراهم کردن محیط مناسب- برای افرادی که دور هم جمع می شوند، محیطی خوشایند و دوستانه فراهم سازید.
– اخلاقی عمل کردن- به روشی عمل کنید که ارزش های جامعه را در بر داشته باشد.
گروه مدیریت شرایط اضطراری در منطقه ولینگتون نیوزیلند، تاب آوری اجتماعی را این گونه توصیف می کند:
– توانایی پیش بینی خطرات، کاهش تاثیرات حوادث، بازگشت سریع ، سازگاری، تحول و رشد در برابر تغییرات منفی.
✨ادامه مطلب در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران👇🏻
https://www.socialwork2015.ir/strategies-of-groups-to-create-social-resilience-in-different-communities/
کانون آسیبهای اجتماعی دانشگاه گیلان تقدیم می کند:
آدرس وبینار http://webinar.guilan.ac.ir/culture
زمان:دوشنبه ۴ اسفند۹۹ ساعت ۹ صبح
نام و نام خانوادگی را در قسمت مهمان guess وارد کنید
@socialwork
آدرس وبینار http://webinar.guilan.ac.ir/culture
زمان:دوشنبه ۴ اسفند۹۹ ساعت ۹ صبح
نام و نام خانوادگی را در قسمت مهمان guess وارد کنید
@socialwork
✨سرمایه اجتماعی و تاب آوری در جامعه
[گردآوری و ترجمه: جواد طلسچی یکتا؛
مددکار اجتماعی و دکتری مدیریت کسب و کار]
باید دانست که سطوح بالای سرمایه اجتماعی، تاب آوری جامعه را حین و بعد از وقوع حادثه افزایش می دهد. ارتباط و پیوند با سایر افراد بتعث می شود که میزان دسترسی به منابع، اطلاعات و کمک رسانی به جوامع در حل آسان مشکلات جمعی تسهیل گردد. در این راستا گروه مدیریت شرایط اضطراری ولینگتون سرمایه اجتماعی را این گونه توصیف می کند:
“شبکه ها در کنار یکدیگر به همراه هنجارها، ارزش ها و مفاهیم مشترک هستند که همکاری درونی و بین گروهی را تسهیل می سازد”.
راهبرد سرمایه اجتماعی بر تقویت فرصت هایی تاکید دارد که روابط بین گروه های با منافع مشابه و متفاوت را تقویت می نماید.
نقش گروه تاب آوری در جامعه
گروه تاب آوری اجتماعی بایستی با دیگر گروه ها و انجمن های نواحی معین جغرافیایی ادغام شده و ارتباطات خود را گسترش دهند. نقش اولیه آن ها تسهیل فعالیت هایی است که آمادگی در شرایط اضطراری را بهبود می بخشد که مستقیما با اهداف راهبردی “ایجاد ظرفیت” و “تقویت همکاری” می تواند اجرا گردد. برای مثال تسهیل برنامه ریزی برای واکنش جامعه، کمک به مشاغل کوچک با برنامه های مداوم، آموزش عموم مردم و تقویت آموزش رهبران جامعه به عنوان افراد داوطلب از این دست هستند.
نقش دوم، افزایش پیوند جامعه است. هدف راهبردی “افزایش پیوند” به طور غیرمستقیم با آمادگی برای شرایط اضطراری مرتبط بوده زیرا شواهد نشان می دهد که جامعه قدرتمند و متصل ، واکنش و بهبودی بهتری را زمان استرس از خود نشان می دهند. با شکل دهی روابط بین ذینفعان (گروه ها و انجمن ها) اعضای تیم تاب آوری در حوزه جغرافیایی خود به مثابه شخصی می باشند که زمان بحران اول به آن ها مراجعه می شود. گروه تاب آوری جامعه ترجیحا از سازمان دهنده اصلی و استفاده از شبکه های موجود پشتیبانی می کند.
✨متن کامل در سایت مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
https://www.socialwork2015.ir/social-capital-and-social-resilience/
[گردآوری و ترجمه: جواد طلسچی یکتا؛
مددکار اجتماعی و دکتری مدیریت کسب و کار]
باید دانست که سطوح بالای سرمایه اجتماعی، تاب آوری جامعه را حین و بعد از وقوع حادثه افزایش می دهد. ارتباط و پیوند با سایر افراد بتعث می شود که میزان دسترسی به منابع، اطلاعات و کمک رسانی به جوامع در حل آسان مشکلات جمعی تسهیل گردد. در این راستا گروه مدیریت شرایط اضطراری ولینگتون سرمایه اجتماعی را این گونه توصیف می کند:
“شبکه ها در کنار یکدیگر به همراه هنجارها، ارزش ها و مفاهیم مشترک هستند که همکاری درونی و بین گروهی را تسهیل می سازد”.
راهبرد سرمایه اجتماعی بر تقویت فرصت هایی تاکید دارد که روابط بین گروه های با منافع مشابه و متفاوت را تقویت می نماید.
نقش گروه تاب آوری در جامعه
گروه تاب آوری اجتماعی بایستی با دیگر گروه ها و انجمن های نواحی معین جغرافیایی ادغام شده و ارتباطات خود را گسترش دهند. نقش اولیه آن ها تسهیل فعالیت هایی است که آمادگی در شرایط اضطراری را بهبود می بخشد که مستقیما با اهداف راهبردی “ایجاد ظرفیت” و “تقویت همکاری” می تواند اجرا گردد. برای مثال تسهیل برنامه ریزی برای واکنش جامعه، کمک به مشاغل کوچک با برنامه های مداوم، آموزش عموم مردم و تقویت آموزش رهبران جامعه به عنوان افراد داوطلب از این دست هستند.
نقش دوم، افزایش پیوند جامعه است. هدف راهبردی “افزایش پیوند” به طور غیرمستقیم با آمادگی برای شرایط اضطراری مرتبط بوده زیرا شواهد نشان می دهد که جامعه قدرتمند و متصل ، واکنش و بهبودی بهتری را زمان استرس از خود نشان می دهند. با شکل دهی روابط بین ذینفعان (گروه ها و انجمن ها) اعضای تیم تاب آوری در حوزه جغرافیایی خود به مثابه شخصی می باشند که زمان بحران اول به آن ها مراجعه می شود. گروه تاب آوری جامعه ترجیحا از سازمان دهنده اصلی و استفاده از شبکه های موجود پشتیبانی می کند.
✨متن کامل در سایت مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
https://www.socialwork2015.ir/social-capital-and-social-resilience/
✨ظرفیت سازی در ایجاد تاب آوری اجتماعی | سرمایه اجتماعی و تاب آوری در جامعه «قسمت دوم»
[جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و دکتری مدیریت کسب و کار؛ مدیر تیم مددکاری اجتماعی انجمن ازدواج و خانواده]
در متن قبلی، در بخش ظرفیت سازی برای ایجاد تاب آوری به مواردی همچون آموزش افراد داوطلب برای دفاع شهری و مدیریت شرایط بحرانی، عوامل آماده سازی افراد، آموزش عمومی، مشاغل آماده در شرایط بحرانی اشاره شد. در ادامه موارد دیگر به صورت خلاصه آمده است.
ظرفیت سازی در ایجاد تاب آوری
آموزش مهارت های اورژانسی: آموزش مهارت های پایه برای شرایط اضطراری همچون ارزیابی امنیت صحنه، کمک های اولیه ، حرکت افراد مجروح در حالی که خود شخص آسیب نبیند و در کل کمک به نجات جان هم نوع در نبود خدمات اورژانس.
پیام هشدار در شرایط بحرانی: آگاهی عموم جامعه در چنین شرایطی همیشه یک چالش بوده است. باید به خاطر سپرد که سرویس رایگان پیام هشدار اضطراری از دیگر موارد در بخش ظرفیت سازی برای ایجاد تاب آوری است.
افزایش پیوند در ایجاد تاب آوری
در نقش رابط: هزاران سازمان دولتی و غیر دولتی وجود دارند که در جامعه خدمات ارزشمندی را ارائه می دهند. اکثریت این سازمان ها فاقد عملکرد مدیریت اضطراری تعریف شده هستند. نقش گروه تاب آوری در اینجا پیوند این افراد و سازمان های مرتبط با موارد اورژانسی و غیر اورژانسی با یکدیگر است.
رسانه های اجتماعی: قطعا شبکه های اجتماعی و سایر تکنولوژی ها روش موثر و کارآمدی برای برقراری ارتباط در زمان بحران ها می باشند. گروه تاب آوری اجتماعی نیز از شبکه های اجتماعی به عنوان روشی برای ایجاد جوامع قوی و مرتبط استفاده می کند.
تاب آوری و نقشه برداری از بحران (مناطق بحرانی): نقشه های آنلاین، ابزاری مفید برای نمایش بصری منابع و ارتباطات قبل، حین و پس از وقوع حوادث است. جوامع با ساخت ابزاری آنلاین –که توسط عموم هدایت و گردانده شود- می توانند طیفی از منابع و حوادث را نقشه برداری و طرح ریزی کنند که مورد استفاده مخاطبین بسیاری خصوصا بخش مدیریت شرایط اضطراری قرار گیرد.
✨لینک متن کامل در پایگاه اطلاع رسانی مددکاران اجتماعی ایران
https://iraniansocialworkers.ir/site/social-capital-and-resilience-in-society/amp/
[جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و دکتری مدیریت کسب و کار؛ مدیر تیم مددکاری اجتماعی انجمن ازدواج و خانواده]
در متن قبلی، در بخش ظرفیت سازی برای ایجاد تاب آوری به مواردی همچون آموزش افراد داوطلب برای دفاع شهری و مدیریت شرایط بحرانی، عوامل آماده سازی افراد، آموزش عمومی، مشاغل آماده در شرایط بحرانی اشاره شد. در ادامه موارد دیگر به صورت خلاصه آمده است.
ظرفیت سازی در ایجاد تاب آوری
آموزش مهارت های اورژانسی: آموزش مهارت های پایه برای شرایط اضطراری همچون ارزیابی امنیت صحنه، کمک های اولیه ، حرکت افراد مجروح در حالی که خود شخص آسیب نبیند و در کل کمک به نجات جان هم نوع در نبود خدمات اورژانس.
پیام هشدار در شرایط بحرانی: آگاهی عموم جامعه در چنین شرایطی همیشه یک چالش بوده است. باید به خاطر سپرد که سرویس رایگان پیام هشدار اضطراری از دیگر موارد در بخش ظرفیت سازی برای ایجاد تاب آوری است.
افزایش پیوند در ایجاد تاب آوری
در نقش رابط: هزاران سازمان دولتی و غیر دولتی وجود دارند که در جامعه خدمات ارزشمندی را ارائه می دهند. اکثریت این سازمان ها فاقد عملکرد مدیریت اضطراری تعریف شده هستند. نقش گروه تاب آوری در اینجا پیوند این افراد و سازمان های مرتبط با موارد اورژانسی و غیر اورژانسی با یکدیگر است.
رسانه های اجتماعی: قطعا شبکه های اجتماعی و سایر تکنولوژی ها روش موثر و کارآمدی برای برقراری ارتباط در زمان بحران ها می باشند. گروه تاب آوری اجتماعی نیز از شبکه های اجتماعی به عنوان روشی برای ایجاد جوامع قوی و مرتبط استفاده می کند.
تاب آوری و نقشه برداری از بحران (مناطق بحرانی): نقشه های آنلاین، ابزاری مفید برای نمایش بصری منابع و ارتباطات قبل، حین و پس از وقوع حوادث است. جوامع با ساخت ابزاری آنلاین –که توسط عموم هدایت و گردانده شود- می توانند طیفی از منابع و حوادث را نقشه برداری و طرح ریزی کنند که مورد استفاده مخاطبین بسیاری خصوصا بخش مدیریت شرایط اضطراری قرار گیرد.
✨لینک متن کامل در پایگاه اطلاع رسانی مددکاران اجتماعی ایران
https://iraniansocialworkers.ir/site/social-capital-and-resilience-in-society/amp/
✨نقش مدارس در ایجاد تاب آوری
دکتر جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی؛ مدیر تیم تخصصی مددکاری اجتماعی در انجمن ازدواج و خانواده کشور
مدارس مسئولیتی قانونی برای ارتقاء سلامت و رفاه کودکان دارند. به تاب آوری و سایر مفاهیم مرتبط در بسیاری از اسناد کلیدی اشاره شده است. برای مثال در برنامه ابتکار آموزشی در سرتاسر انگلستان بر روی “توانایی های شخصی”، مسائلی همچون “سرسختی، خود انگیزگی، حل مسئله و خود پنداره” تاکید شده است.
مدارس پتانسیل بالایی در انجام اقدامات موثر در ایجاد تاب آوری در مقابله با فقر و مشکلات خانوادگی دانش آموزان دارند. خصوصا اینکه در جوامع امروز مشکلات مربوط به سلامت روان در دانش آموزان به صورت اپیدمیک در حال افزایش است. تعداد دانش آموزان مضطرب و افسرده در حال رشد بوده و مدارس در مرکز توجه برای تغییر در سلامت اندیشه و خود آگاهی دانش آموزان قرار دارند. البته باید دانست که ایجاد تاب آوری در دانش اموزان و در کل جامعه، رویکردی زمان بر و کلی است.
در اینجا ۵ گام برای ارتقاء سلامت روان و تاب آوری دانش آموزان وجود دارد که به صورت خلاصه بدان اشاره می شود:
ایجاد روابط مثبت:
توجه بر اهمیت رابطه بین معلم و دانش آموز پیشرفت و سلامت جسمی و روانی دانش آموز را افزایش می دهد. مطالعات در این زمینه نشان داده است که مهارت های ارتباطی نظیر ارتباط گیری، مدیریت موثر کلاس درس، انتظارات مشخص و عوامل مربوط به تعلیم همچون آموزش موثر، استقلال و اشتیاق معلم، در افزایش پیشرفت و تعامل و تاب آوری دانش آموزان کاربردی است.
آموزش مهارت های عاطفی- اجتماعی:
دولارک و وایزبرگ با برنامه آموزش عاطفی- اجتماعی نشان داده اند که مدارس با این مهارت ها ، نتایج بهتر علمی و تحصیلی را کسب خواهند کرد. بهبود ارتباط می تواند به کمک آموزش مهارت هایی همچون خودآگاهی، خود مدیریتی، آگاهی اجتماعی، مهارت های ارتباط گیری، تصمیم گیری مسئولانه باشد. تاثیرگذارترین برنامه ها به صورت متوالی است که از آموزش های فعال استفاده نموده، بر پیشرفت تمرکز داشته و اهداف آموزشی مشخصی را داراست. به کارگیری راهبردهای آموزشی مشارکتی برای تقویت مهارت ها و ایجاد فرصت هایی برای دانش آموزان جهت تمرین مهارت های اجتماعی، حیاتی است.
✨لینک مطلب در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
https://www.socialwork2015.ir/the-role-of-schools-in-creating-resilience/
دکتر جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی؛ مدیر تیم تخصصی مددکاری اجتماعی در انجمن ازدواج و خانواده کشور
مدارس مسئولیتی قانونی برای ارتقاء سلامت و رفاه کودکان دارند. به تاب آوری و سایر مفاهیم مرتبط در بسیاری از اسناد کلیدی اشاره شده است. برای مثال در برنامه ابتکار آموزشی در سرتاسر انگلستان بر روی “توانایی های شخصی”، مسائلی همچون “سرسختی، خود انگیزگی، حل مسئله و خود پنداره” تاکید شده است.
مدارس پتانسیل بالایی در انجام اقدامات موثر در ایجاد تاب آوری در مقابله با فقر و مشکلات خانوادگی دانش آموزان دارند. خصوصا اینکه در جوامع امروز مشکلات مربوط به سلامت روان در دانش آموزان به صورت اپیدمیک در حال افزایش است. تعداد دانش آموزان مضطرب و افسرده در حال رشد بوده و مدارس در مرکز توجه برای تغییر در سلامت اندیشه و خود آگاهی دانش آموزان قرار دارند. البته باید دانست که ایجاد تاب آوری در دانش اموزان و در کل جامعه، رویکردی زمان بر و کلی است.
در اینجا ۵ گام برای ارتقاء سلامت روان و تاب آوری دانش آموزان وجود دارد که به صورت خلاصه بدان اشاره می شود:
ایجاد روابط مثبت:
توجه بر اهمیت رابطه بین معلم و دانش آموز پیشرفت و سلامت جسمی و روانی دانش آموز را افزایش می دهد. مطالعات در این زمینه نشان داده است که مهارت های ارتباطی نظیر ارتباط گیری، مدیریت موثر کلاس درس، انتظارات مشخص و عوامل مربوط به تعلیم همچون آموزش موثر، استقلال و اشتیاق معلم، در افزایش پیشرفت و تعامل و تاب آوری دانش آموزان کاربردی است.
آموزش مهارت های عاطفی- اجتماعی:
دولارک و وایزبرگ با برنامه آموزش عاطفی- اجتماعی نشان داده اند که مدارس با این مهارت ها ، نتایج بهتر علمی و تحصیلی را کسب خواهند کرد. بهبود ارتباط می تواند به کمک آموزش مهارت هایی همچون خودآگاهی، خود مدیریتی، آگاهی اجتماعی، مهارت های ارتباط گیری، تصمیم گیری مسئولانه باشد. تاثیرگذارترین برنامه ها به صورت متوالی است که از آموزش های فعال استفاده نموده، بر پیشرفت تمرکز داشته و اهداف آموزشی مشخصی را داراست. به کارگیری راهبردهای آموزشی مشارکتی برای تقویت مهارت ها و ایجاد فرصت هایی برای دانش آموزان جهت تمرین مهارت های اجتماعی، حیاتی است.
✨لینک مطلب در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
https://www.socialwork2015.ir/the-role-of-schools-in-creating-resilience/
✨مدیریت استرس و ایجاد تاب آوری در خانواده
[جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و دکتری مدیریت کسب و کار؛ مدیر تیم تخصصی مددکاری اجتماعی انجمن ازدواج و خانواده کشور]
امروزه بسیاری از افراد به صورت طولانی مدت کار کرده و این زمان طولانی باعث استرس و فرسودگی زیاد شده که این فشار کاری را با خود به خانه می آورند و کودکان نیز بیش از حد در برنامه درسی و تکالیف زیاد غرق شده اند. خانواده های قرن بیست و یکم به دلیل اقتضای شرایط زندگی امروز نسبت به خانواده های دهه های گذشته با چالش های مختلفی دست و پنجه نرم می کنند که همین موضوع اهمیت تاب آوری در خانواده را پر رنگ تر می نماید. تاب آوری مهارت حیاتی زندگی برای کودکان و والدین شان است و خوشبختانه قابل یادگیری است.
در اینجا ۷ راهبرد ایجاد تاب آوری در خانواده به صورت خلاصه گردآوری شده است:
غلبه بر افکار منفی:
اگر شما پدر یا مادر یک نوجوان هستید، این سبک تفکر را مشاهده کرده اید. این نوعی، سبک تفکر مارپیچ رو به پایین است که از اقدام هدفمند شما در شرایط ویژه و اضطراری جلوگیری می نماید. تصور کنید که نوجوان ۱۷ ساله تان رابطه دوستی اش به هم خورده است و گمان می کند که دنیا به آخر رسیده ، یا فکر کنید که در یک فروشگاه ، یک آن سرتان را می چرخانید و می بینید که فرزند ۷ ساله تان کنار شما نیست. هر دو مورد منجر به اضطراب و یا حتی ترس می شود. اما دور کردن و غلبه بر افکار منفی ، شما را به سوی اقدام منطقی و عقلانی سوق داده و تحمل و تاب آوری شما را افزایش می دهد.
کشیدن نمودار درختی از نقاط قوت خانواده:
شناسایی نقاط قوت اعضای خانواده یکی از بهترین ابزار های خود آگاهی بوده و فرصت فوق العاده ای برای صحبت با فرزندان در باب کارهایی است که از عهده انجام آن به خوبی بر می آیند. اگر شما یا فرزندتان با چالشی مواجه شدید، درباره نحوه استفاده از نقاط قوت و توانایی هایتان برای حل مسئله با هم بحث و گفتگو کنید.
به خاطر سپردن اتفاقات و موضوعات خوب:
با توجه به سوگیری منفی بینانه افراد، ان ها همیشه آماده هستند تا به اتفاقات بدی که در طول روز می افتد توجه نموده و آن ها را به یاد آورند. تعاملات و اتفاقات مثبت فراوان است اما افراد آن ها را به خاطر نمی سپارند و برای آن ها ارزشی قائل نمی شوند. در پایان هر روز، درباره اتفاقات خوبی که در طول روز برای اعضای خانواده پیش آمده سوال شود و اینکه چرا بیان آن مهم بوده است. این تمرین بیشتر از چند دقیقه وقت شما را نمی گیرد اما مطالعات نشان داده است که خانواده هایی که این فعالیت را به صورت یک سرگرمی انجام می دهند سطح شادابی و نشاط و مثبت اندیشی در آن ها افزایش می یابد.
تشویق به انجام ریسک های مثبت و بحث پیرامون درس هایی که از شکست می توان گرفت:
پشتیبانی از کودکان و اعضای خانواده ضروری است اما نباید به طرزی باشد که همیشه به کودکمان در هر شرایطی، بیجا و بی حساب نمره الف (عالی) داده و اجازه ندهیم که تجربه کند و شکست بخورد، چون در این صورت توانایی کودکمان را در بیرون آمدن از چالش با مطالعه سخت تر، آمادگی متفاوت و تمرین بیشتر از بین می بریم. از ویژگی تاب آوری -زمانی که شرایط سخت می شود- این است که قادر باشیم اعتماد به نفس داشته و با انجام ریسک مثبت مسیر درست را بپیماییم.
جوان سازی خانواده:
احساس مثبت، جزء کلیدی تاب آوری است. توانایی ایجاد حس مثبت زمان با هم خندیدن، یا انجام فعالیت های جسمی، رفتن به گردش ، انجام بازی های مختلف و غیره، تاب آوری شما را به عنوان خانواده بالا می برد. اگر چه زمان برای خانواده های پرمشغله کوتاه است، اما اهمیت وقت گذاری برای جوان سازی و شادابی خود و خانواده باید سر مشق قرار گیرد. نمی توانید در حالی که بی انرژی هستید در کنار خانواده خود بوده و ارتباط مثبت برقرار نمایید.
✨لینک متن کامل در مجله اینترنتی
https://www.socialwork2015.ir/family-resilience/
[جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و دکتری مدیریت کسب و کار؛ مدیر تیم تخصصی مددکاری اجتماعی انجمن ازدواج و خانواده کشور]
امروزه بسیاری از افراد به صورت طولانی مدت کار کرده و این زمان طولانی باعث استرس و فرسودگی زیاد شده که این فشار کاری را با خود به خانه می آورند و کودکان نیز بیش از حد در برنامه درسی و تکالیف زیاد غرق شده اند. خانواده های قرن بیست و یکم به دلیل اقتضای شرایط زندگی امروز نسبت به خانواده های دهه های گذشته با چالش های مختلفی دست و پنجه نرم می کنند که همین موضوع اهمیت تاب آوری در خانواده را پر رنگ تر می نماید. تاب آوری مهارت حیاتی زندگی برای کودکان و والدین شان است و خوشبختانه قابل یادگیری است.
در اینجا ۷ راهبرد ایجاد تاب آوری در خانواده به صورت خلاصه گردآوری شده است:
غلبه بر افکار منفی:
اگر شما پدر یا مادر یک نوجوان هستید، این سبک تفکر را مشاهده کرده اید. این نوعی، سبک تفکر مارپیچ رو به پایین است که از اقدام هدفمند شما در شرایط ویژه و اضطراری جلوگیری می نماید. تصور کنید که نوجوان ۱۷ ساله تان رابطه دوستی اش به هم خورده است و گمان می کند که دنیا به آخر رسیده ، یا فکر کنید که در یک فروشگاه ، یک آن سرتان را می چرخانید و می بینید که فرزند ۷ ساله تان کنار شما نیست. هر دو مورد منجر به اضطراب و یا حتی ترس می شود. اما دور کردن و غلبه بر افکار منفی ، شما را به سوی اقدام منطقی و عقلانی سوق داده و تحمل و تاب آوری شما را افزایش می دهد.
کشیدن نمودار درختی از نقاط قوت خانواده:
شناسایی نقاط قوت اعضای خانواده یکی از بهترین ابزار های خود آگاهی بوده و فرصت فوق العاده ای برای صحبت با فرزندان در باب کارهایی است که از عهده انجام آن به خوبی بر می آیند. اگر شما یا فرزندتان با چالشی مواجه شدید، درباره نحوه استفاده از نقاط قوت و توانایی هایتان برای حل مسئله با هم بحث و گفتگو کنید.
به خاطر سپردن اتفاقات و موضوعات خوب:
با توجه به سوگیری منفی بینانه افراد، ان ها همیشه آماده هستند تا به اتفاقات بدی که در طول روز می افتد توجه نموده و آن ها را به یاد آورند. تعاملات و اتفاقات مثبت فراوان است اما افراد آن ها را به خاطر نمی سپارند و برای آن ها ارزشی قائل نمی شوند. در پایان هر روز، درباره اتفاقات خوبی که در طول روز برای اعضای خانواده پیش آمده سوال شود و اینکه چرا بیان آن مهم بوده است. این تمرین بیشتر از چند دقیقه وقت شما را نمی گیرد اما مطالعات نشان داده است که خانواده هایی که این فعالیت را به صورت یک سرگرمی انجام می دهند سطح شادابی و نشاط و مثبت اندیشی در آن ها افزایش می یابد.
تشویق به انجام ریسک های مثبت و بحث پیرامون درس هایی که از شکست می توان گرفت:
پشتیبانی از کودکان و اعضای خانواده ضروری است اما نباید به طرزی باشد که همیشه به کودکمان در هر شرایطی، بیجا و بی حساب نمره الف (عالی) داده و اجازه ندهیم که تجربه کند و شکست بخورد، چون در این صورت توانایی کودکمان را در بیرون آمدن از چالش با مطالعه سخت تر، آمادگی متفاوت و تمرین بیشتر از بین می بریم. از ویژگی تاب آوری -زمانی که شرایط سخت می شود- این است که قادر باشیم اعتماد به نفس داشته و با انجام ریسک مثبت مسیر درست را بپیماییم.
جوان سازی خانواده:
احساس مثبت، جزء کلیدی تاب آوری است. توانایی ایجاد حس مثبت زمان با هم خندیدن، یا انجام فعالیت های جسمی، رفتن به گردش ، انجام بازی های مختلف و غیره، تاب آوری شما را به عنوان خانواده بالا می برد. اگر چه زمان برای خانواده های پرمشغله کوتاه است، اما اهمیت وقت گذاری برای جوان سازی و شادابی خود و خانواده باید سر مشق قرار گیرد. نمی توانید در حالی که بی انرژی هستید در کنار خانواده خود بوده و ارتباط مثبت برقرار نمایید.
✨لینک متن کامل در مجله اینترنتی
https://www.socialwork2015.ir/family-resilience/
✨سلسله واکاوی های مسائل اجتماعی ایران: حاشیه نشینی و رویکرد طب سوزنی
[نویسندگان: وحید حسین زاده، کارشناس مسائل اجتماعی | لیلا فرقانی، کارشناس مسائل اجتماعی]
امروزه آسیب های اجتماعی از جمله حاشیه نشینی و مناطق آسیب خیز ذهن بسیاری از صاحبنظران مسایل اجتماعی و مدیران شهری را به خود مشغول نموده است. حاشیه نشینی، مساله ای که از چهره های بارز فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و بوم شناسی است که در حاشیه یا درون شهرها به شکلی خودرو با تجمعی از اقشار کم بضاعت شکل می گیرد و حاصل رشد شتابان شهرنشینی و افزایش مهاجرت روستاییان به شهرهاست. در کشورهای در حال توسعه، حاشیه نشینی به محلات فقیر نشینی اطلاق می شود که در اطراف شهرهای بزرگ به وجود آمده و ساکنین این مناطق به علل گوناگون نتوانسته اند جذب نام اقتصادی – اجتماعی شهر شده تا از امکانات و خدمات شهری استفاده نمایند و به تناسب، موجب گسترش نابهنجاری هایی در شهرها شده است و مشکلات عدیده ای دارند.
آنچه که اهمیت دارد راهکارهای حل مساله حاشیه نشینی است. برخی جامعه شناسان معتقدند برای حل این مساله و آسیب اجتماعی ناشی ازآن، هم راهکار فرهنگ رسمی و هم فرهنگ غیر رسمی وجود دارد. راهکارهای رسمی همان راهکارهای نظارتی، قهری، پلیسی و قانونی است که از صبح ماموران نظارتی و پلیس ها در حاشیه ی شهرها حضور داشته باشند و مکان های اسقرار پلیس در محله بیشتر شود. منظور از راهکار فرهنگ غیر رسمی نیز، کم کردن فاصله فرهنگی بین مرکز شهر و حاشیه شهر است. باید به توانمندسازی اجتماعی آنها تاکید کرد. مسایل زیست محیطی آنها را برطرف نمود. بنابراین لازم است تا مدیریت شهری در کنار زیرساختهای زیربنایی به زیرساختها روبنایی نیز توجه کند که غالبا توامان با نقش خدماتی است.
✨متن کامل مقاله در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
https://www.socialwork2015.ir/analysis-of-iranian-social/
[نویسندگان: وحید حسین زاده، کارشناس مسائل اجتماعی | لیلا فرقانی، کارشناس مسائل اجتماعی]
امروزه آسیب های اجتماعی از جمله حاشیه نشینی و مناطق آسیب خیز ذهن بسیاری از صاحبنظران مسایل اجتماعی و مدیران شهری را به خود مشغول نموده است. حاشیه نشینی، مساله ای که از چهره های بارز فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و بوم شناسی است که در حاشیه یا درون شهرها به شکلی خودرو با تجمعی از اقشار کم بضاعت شکل می گیرد و حاصل رشد شتابان شهرنشینی و افزایش مهاجرت روستاییان به شهرهاست. در کشورهای در حال توسعه، حاشیه نشینی به محلات فقیر نشینی اطلاق می شود که در اطراف شهرهای بزرگ به وجود آمده و ساکنین این مناطق به علل گوناگون نتوانسته اند جذب نام اقتصادی – اجتماعی شهر شده تا از امکانات و خدمات شهری استفاده نمایند و به تناسب، موجب گسترش نابهنجاری هایی در شهرها شده است و مشکلات عدیده ای دارند.
آنچه که اهمیت دارد راهکارهای حل مساله حاشیه نشینی است. برخی جامعه شناسان معتقدند برای حل این مساله و آسیب اجتماعی ناشی ازآن، هم راهکار فرهنگ رسمی و هم فرهنگ غیر رسمی وجود دارد. راهکارهای رسمی همان راهکارهای نظارتی، قهری، پلیسی و قانونی است که از صبح ماموران نظارتی و پلیس ها در حاشیه ی شهرها حضور داشته باشند و مکان های اسقرار پلیس در محله بیشتر شود. منظور از راهکار فرهنگ غیر رسمی نیز، کم کردن فاصله فرهنگی بین مرکز شهر و حاشیه شهر است. باید به توانمندسازی اجتماعی آنها تاکید کرد. مسایل زیست محیطی آنها را برطرف نمود. بنابراین لازم است تا مدیریت شهری در کنار زیرساختهای زیربنایی به زیرساختها روبنایی نیز توجه کند که غالبا توامان با نقش خدماتی است.
✨متن کامل مقاله در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
https://www.socialwork2015.ir/analysis-of-iranian-social/
✨یادداشتی کوتاه از یک مددکار اجتماعی به مددکاران اجتماعی دیگر ؛ مراقب خود باشیم
نگاشته و ترجمه از : دکتر معصومه کمال الدینی – مددکار اجتماعی ارشد سازمان صدا و سیما
مددکاری اجتماعی می تواند یک کار استرس زا باشد و یک مددکار اجتماعی که بواسطه شغل خود مجبور به انجام امور اجتماعی و سلامت روانی مراجعین خود می باشد باید درک کند که چگونه مراقبت از خود را در اولویت قرار دهد. این بی توجهی به درک خود مراقبتی باعث می گردد که گاهی مددکاران اجتماعی نیز با مشکلات اعصاب و روان مواجه گردند که شایعترین آن افسردگی و اضطراب می باشد؛ تحقیقات جدید نشان داده شده که علاوه بر افزایش اضطراب در بین مددکاران اجتماعی به دلیل علائم روان – تنی افسردگی و اضطراب مزمن سلامت جسمی و احساسی ما نیز تحت تاثیر قرار خواهد گرفت و منجر به فرسودگی عاطفی خواهد شد که آن هم باعث کاهش تاب آوری و افزایش خستگی و کاهش احساس موفقیت در ما خواهد گردید. بطوریکه امروزه ثابت شده است فرسودگی شغلی مددکاران اجتماعی یک مشکل واقعی است. این مسائل فقط یکی از دلایل حیاتی بودن رسیدگی به نگرانی های بهداشت رفتاری و روانی در بین مددکاران اجتماعی است که عموما توسط کارفرمایان نادیده گرفته می شود اما یک راه حل ساده وجود دارد؛ درک این موضوع است که فرایند مددکاری اجتماعی مستلزم توسعه ساز وکارهای سالم مقابله و کنار آمدن با استرس و مولفه اساسی خودمراقبتی برای افزایش توانایی فیزیکی و روانی مددکاران اجتماعی است.
بنابراین ما به عنوان یک مددکار اجتماعی باید:
اول، یاد بگیریم محدودیت های شخصی و سازمانی خود را درک کنیم و به آنها پایبند باشیم و از خود قهرمان نسازیم چرا که قهرمان پروری باعث ایجاد انتظارات بیشتر دیگران و خودمان خواهد شد ، مهارت نه گفتن را یاد بگیریم و بکار ببریم و اینکه شناخت امکانات و تسهیلاتی است که ما در اختیار داریم مهم است که وعده بدون امکانات ندهیم.
✨متن کامل یادداشت در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
https://www.socialwork2015.ir/easy-self-care-methods-for-social-workers/
نگاشته و ترجمه از : دکتر معصومه کمال الدینی – مددکار اجتماعی ارشد سازمان صدا و سیما
مددکاری اجتماعی می تواند یک کار استرس زا باشد و یک مددکار اجتماعی که بواسطه شغل خود مجبور به انجام امور اجتماعی و سلامت روانی مراجعین خود می باشد باید درک کند که چگونه مراقبت از خود را در اولویت قرار دهد. این بی توجهی به درک خود مراقبتی باعث می گردد که گاهی مددکاران اجتماعی نیز با مشکلات اعصاب و روان مواجه گردند که شایعترین آن افسردگی و اضطراب می باشد؛ تحقیقات جدید نشان داده شده که علاوه بر افزایش اضطراب در بین مددکاران اجتماعی به دلیل علائم روان – تنی افسردگی و اضطراب مزمن سلامت جسمی و احساسی ما نیز تحت تاثیر قرار خواهد گرفت و منجر به فرسودگی عاطفی خواهد شد که آن هم باعث کاهش تاب آوری و افزایش خستگی و کاهش احساس موفقیت در ما خواهد گردید. بطوریکه امروزه ثابت شده است فرسودگی شغلی مددکاران اجتماعی یک مشکل واقعی است. این مسائل فقط یکی از دلایل حیاتی بودن رسیدگی به نگرانی های بهداشت رفتاری و روانی در بین مددکاران اجتماعی است که عموما توسط کارفرمایان نادیده گرفته می شود اما یک راه حل ساده وجود دارد؛ درک این موضوع است که فرایند مددکاری اجتماعی مستلزم توسعه ساز وکارهای سالم مقابله و کنار آمدن با استرس و مولفه اساسی خودمراقبتی برای افزایش توانایی فیزیکی و روانی مددکاران اجتماعی است.
بنابراین ما به عنوان یک مددکار اجتماعی باید:
اول، یاد بگیریم محدودیت های شخصی و سازمانی خود را درک کنیم و به آنها پایبند باشیم و از خود قهرمان نسازیم چرا که قهرمان پروری باعث ایجاد انتظارات بیشتر دیگران و خودمان خواهد شد ، مهارت نه گفتن را یاد بگیریم و بکار ببریم و اینکه شناخت امکانات و تسهیلاتی است که ما در اختیار داریم مهم است که وعده بدون امکانات ندهیم.
✨متن کامل یادداشت در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
https://www.socialwork2015.ir/easy-self-care-methods-for-social-workers/
✨کوچینگ تاب آوری و مشاوره
[دکتر جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و مدیر تیم تخصصی مددکاری اجتماعی در انجمن ازدواج و خانواده کشور]
در متن قبل اشاره شد که در کوچینگ برای ایجاد تاب آوری به عوامل پشتیبان نیاز داریم. برای هر یک از عوامل، دو ابزار برای پرورش تاب آوری در فرد وجود دارد. سه عامل رضایت از زندگی، مثبت اندیشی و احساس مثبت را بررسی نمودیم و در ادامه به سه عامل بعدی می پردازیم.
خود کارآمدی
هنگام ایجاد خود کارآمدی، نحوه نسبت دادن موفقیت فرد، حوزه مهمی برای تحقیق و مطالعه می باشد. نسبت دادن موفقیت فرد به میزان تلاش او به جای نسبت دادن آن به شخصیت وی، منجر به رشد و پرورش کارآمدی وی می شود. تحقیقات نشان داده است که احساسات مثبت و منفی بر میزان امید و انتظارات، تخمین موفقیت، خود ارزیابی و هدف گذاری فرد تاثیر گذار است.
تمرین حافظه تسلط (داشتن)، ابزاری برای برقراری دوباره تمرکز اختصاصی – بر روی یک مهارت- است. درباره مهارتی که در گذشته بر آن تسلط داشتید، فکر کنید. هر گامی را که برای پیشرفت و دسترسی به آن تسلط نیاز است را فهرست کنید. هر مهارتی که بر آن تسلط داریم از مجموعه گام هایی تشکیل شده که بر روی هم ساخته شده اند.
مطالعه و گردآوری آوری عادات موفقیت آمیز، ابزار دیگری برای پرورش خود کارآمدی است. کار خود را با یک هدف آغاز کنید. سپس به ساده ترین عادت موجود که شما را به سمت هدفتان سوق می دهد بیاندیشید. سعی کنید به مرور زمان، آن عادت ساده را ثابت نگه دارید. سپس زمانی که این تغییر ساده پایدار و برقرار شد، عادت جدید را در بالای فهرست خود قرار دهید.
عزت نفس
عزت نفس زمانی رشد می کند که فرد از منظر ذهنی و شناختی به چیزی که شخصا برای او ارزشمند است اهمیت می دهد. در حالی که افراد بایستی با هم تعامل داشته و ارزش ها در هم آمیخته شوند اما لزومی ندارد که ارزش ها در این تعاملات خدشه دار شوند. شفاف سازی پیرامون مجموعه ای از ارزش های شخصی ، گام اول برای ایجاد عزت نفس است. دانستن ارزش های کلیدی فرد و گام برداشتن در ارزش های زندگی روزانه اساسی برای جامعه سنجی اشخاص است. اینکه بدانیم چه میزان برای خودمان ارزش قائل هستیم، تعامل با افراد جامعه را آسان تر می نماید.
روش دیگر برای ایجاد عزت نفس، یافتن حوزه جدیدی برای رشد و تسلط بر مهارت جدید است. برای مثال تمرین صحبت آگاهانه مهارتی فوق العاده برای افزایش عزت نفس است. اضطراب در تعاملات فردی و اجتماعی اختلال ایجاد کرده و به توانایی ما در گوش سپردن به سایر افراد حین مکالمه، خدشه وارد می کند. با افزایش توانایی گوش سپردن فعال، می توان گفتار آگاهانه را بهبود بخشید. تمرین با افراد مختلف ، فرصت های فراوانی را جهت رشد مهارت و داشتن مکالمه جذاب فراهم می نماید.
✨لینک متن کامل در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
https://www.socialwork2015.ir/resilience-coaching-and-consulting-2/
[دکتر جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و مدیر تیم تخصصی مددکاری اجتماعی در انجمن ازدواج و خانواده کشور]
در متن قبل اشاره شد که در کوچینگ برای ایجاد تاب آوری به عوامل پشتیبان نیاز داریم. برای هر یک از عوامل، دو ابزار برای پرورش تاب آوری در فرد وجود دارد. سه عامل رضایت از زندگی، مثبت اندیشی و احساس مثبت را بررسی نمودیم و در ادامه به سه عامل بعدی می پردازیم.
خود کارآمدی
هنگام ایجاد خود کارآمدی، نحوه نسبت دادن موفقیت فرد، حوزه مهمی برای تحقیق و مطالعه می باشد. نسبت دادن موفقیت فرد به میزان تلاش او به جای نسبت دادن آن به شخصیت وی، منجر به رشد و پرورش کارآمدی وی می شود. تحقیقات نشان داده است که احساسات مثبت و منفی بر میزان امید و انتظارات، تخمین موفقیت، خود ارزیابی و هدف گذاری فرد تاثیر گذار است.
تمرین حافظه تسلط (داشتن)، ابزاری برای برقراری دوباره تمرکز اختصاصی – بر روی یک مهارت- است. درباره مهارتی که در گذشته بر آن تسلط داشتید، فکر کنید. هر گامی را که برای پیشرفت و دسترسی به آن تسلط نیاز است را فهرست کنید. هر مهارتی که بر آن تسلط داریم از مجموعه گام هایی تشکیل شده که بر روی هم ساخته شده اند.
مطالعه و گردآوری آوری عادات موفقیت آمیز، ابزار دیگری برای پرورش خود کارآمدی است. کار خود را با یک هدف آغاز کنید. سپس به ساده ترین عادت موجود که شما را به سمت هدفتان سوق می دهد بیاندیشید. سعی کنید به مرور زمان، آن عادت ساده را ثابت نگه دارید. سپس زمانی که این تغییر ساده پایدار و برقرار شد، عادت جدید را در بالای فهرست خود قرار دهید.
عزت نفس
عزت نفس زمانی رشد می کند که فرد از منظر ذهنی و شناختی به چیزی که شخصا برای او ارزشمند است اهمیت می دهد. در حالی که افراد بایستی با هم تعامل داشته و ارزش ها در هم آمیخته شوند اما لزومی ندارد که ارزش ها در این تعاملات خدشه دار شوند. شفاف سازی پیرامون مجموعه ای از ارزش های شخصی ، گام اول برای ایجاد عزت نفس است. دانستن ارزش های کلیدی فرد و گام برداشتن در ارزش های زندگی روزانه اساسی برای جامعه سنجی اشخاص است. اینکه بدانیم چه میزان برای خودمان ارزش قائل هستیم، تعامل با افراد جامعه را آسان تر می نماید.
روش دیگر برای ایجاد عزت نفس، یافتن حوزه جدیدی برای رشد و تسلط بر مهارت جدید است. برای مثال تمرین صحبت آگاهانه مهارتی فوق العاده برای افزایش عزت نفس است. اضطراب در تعاملات فردی و اجتماعی اختلال ایجاد کرده و به توانایی ما در گوش سپردن به سایر افراد حین مکالمه، خدشه وارد می کند. با افزایش توانایی گوش سپردن فعال، می توان گفتار آگاهانه را بهبود بخشید. تمرین با افراد مختلف ، فرصت های فراوانی را جهت رشد مهارت و داشتن مکالمه جذاب فراهم می نماید.
✨لینک متن کامل در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
https://www.socialwork2015.ir/resilience-coaching-and-consulting-2/
✨ده نکته ای که می توان از تاب آوری زنان برای قوی ماندن در دوران بیماری کووید-۱۹ فراگرفت «قسمت اول»
[گردآوری و ترجمه: جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و دکتری مدیریت کسب و کار، مدیر تیم مددکاری اجتماعی در انجمن ازدواج و خانواده کشور]
پاندمی ویروس جدید کرونا، همه چیز را در دنیا تغییر داده است. در این اوقات سخت و آینده ای نامعلوم، می توان از رهبری و مدیریت زنان در سراسر جهان برای الهام بخشی سایرین استفاده نمود. در طول تاریخ می توان ادعا نمود که در بسیاریی موارد، این زنان بودند که هنگامی که مورد تاخت و تاز و غارت و جنگ قرار گرفتند، صلح را ایجاد نموده، و یا با وجود تمام نابرابری ها ابداعات و نوآوری داشته، و در مقابله با چالش ها مقاومت کردند و اصرار به ساخت آینده ای بهتر داشته اند. حال در اینجا، به تجربه ۱۰ زن برتر در دنیا نگاهی می اندازیم.
امید را زنده نگه دارید
زمانی که جنگ های لیبریا آغاز شد، جیبو-وی فقط ۱۷ سال داشت. در زمان منازعه و جنگ، و تشدید خشونت در سراسر کشور تا ۱۴ سال بعد، او مددکار اجتماعی و مشاور آسیب روانی شده، و بر روی کودک-سربازان کار می کرده است. در میانه ی این جنگ شهری بی رحم، جیبو-وی هرگز امید خود را برای آینده ای روشن و آرام از دست نداد، و به قدرت اتحاد زنان برای ایجاد صلح و امنیت باور داشت. با رهبری او، هزاران زن لیبریایی جنبشی بدون خشونت را ترتیب دادند؛ زنان مسلمان و مسیحی را گرد هم آورده و در سال ۲۰۰۳، نقشی اساسی را در پایان دادن به جنگ شهری لیبریا ایفا نمودند.
نقاط قوت را در جامعه تان بیابید
زمانی که الِنا کِراسماری، زن معلول اهل مولداوی، قصد داشت کرسی مشاوره محلی در روستای مادری خودش را به دست آورد، حمایت زنان جامعه اش برای او الهام بخش بوده و به او انگیزه داد. النا متحدین زیادی در بین زنان سازمان، پیدا کرده و افرادی نیز بودند که در سفرش به او کمک نمودند. وی می گوید: ” گاهی اوقات کافی است که دست زنی را بگیرید و در آغاز سفرش ، او را مساعدت نمایید.”
تسلیم نشوید
زمان سلطه ی طالبان بر دره سوآت در پاکستان، مالالا یوسف-زای ۱۰ ساله بود. در این بین جامعه او می بایست خود را با قوانین جدید وفق دهد، بدین معنی که تمامی فعالیت های فرهنگی ممنوع بوده و دختران حق نداشتند به مدرسه بروند. اما او تسلیم نشد. در مقابل تمامی نابرابری ها، مالالا شروع به سخنرانی پیرامون حق دختران برای تحصیل نمود. به خاطر فعالیت هایش به زودی مورد هدف طالبان قرار گرفته و مجبور به ترک خانه اش شد. اما پس از چند هفته بازگشت و با صدایی بلندتر از حق دختران دفاع کرد. کارزار او به مرور زمان رشد یافته و در سال ۲۰۱۲ ، مالالای ۱۵ ساله در مسیر راهش به مدرسه مورد اصابت گلوله قرار گرفت.
✨لینک متن کامل در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
www.socialwork2015.ir/womens-resilience-in-the-corona-pandemic/
[گردآوری و ترجمه: جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و دکتری مدیریت کسب و کار، مدیر تیم مددکاری اجتماعی در انجمن ازدواج و خانواده کشور]
پاندمی ویروس جدید کرونا، همه چیز را در دنیا تغییر داده است. در این اوقات سخت و آینده ای نامعلوم، می توان از رهبری و مدیریت زنان در سراسر جهان برای الهام بخشی سایرین استفاده نمود. در طول تاریخ می توان ادعا نمود که در بسیاریی موارد، این زنان بودند که هنگامی که مورد تاخت و تاز و غارت و جنگ قرار گرفتند، صلح را ایجاد نموده، و یا با وجود تمام نابرابری ها ابداعات و نوآوری داشته، و در مقابله با چالش ها مقاومت کردند و اصرار به ساخت آینده ای بهتر داشته اند. حال در اینجا، به تجربه ۱۰ زن برتر در دنیا نگاهی می اندازیم.
امید را زنده نگه دارید
زمانی که جنگ های لیبریا آغاز شد، جیبو-وی فقط ۱۷ سال داشت. در زمان منازعه و جنگ، و تشدید خشونت در سراسر کشور تا ۱۴ سال بعد، او مددکار اجتماعی و مشاور آسیب روانی شده، و بر روی کودک-سربازان کار می کرده است. در میانه ی این جنگ شهری بی رحم، جیبو-وی هرگز امید خود را برای آینده ای روشن و آرام از دست نداد، و به قدرت اتحاد زنان برای ایجاد صلح و امنیت باور داشت. با رهبری او، هزاران زن لیبریایی جنبشی بدون خشونت را ترتیب دادند؛ زنان مسلمان و مسیحی را گرد هم آورده و در سال ۲۰۰۳، نقشی اساسی را در پایان دادن به جنگ شهری لیبریا ایفا نمودند.
نقاط قوت را در جامعه تان بیابید
زمانی که الِنا کِراسماری، زن معلول اهل مولداوی، قصد داشت کرسی مشاوره محلی در روستای مادری خودش را به دست آورد، حمایت زنان جامعه اش برای او الهام بخش بوده و به او انگیزه داد. النا متحدین زیادی در بین زنان سازمان، پیدا کرده و افرادی نیز بودند که در سفرش به او کمک نمودند. وی می گوید: ” گاهی اوقات کافی است که دست زنی را بگیرید و در آغاز سفرش ، او را مساعدت نمایید.”
تسلیم نشوید
زمان سلطه ی طالبان بر دره سوآت در پاکستان، مالالا یوسف-زای ۱۰ ساله بود. در این بین جامعه او می بایست خود را با قوانین جدید وفق دهد، بدین معنی که تمامی فعالیت های فرهنگی ممنوع بوده و دختران حق نداشتند به مدرسه بروند. اما او تسلیم نشد. در مقابل تمامی نابرابری ها، مالالا شروع به سخنرانی پیرامون حق دختران برای تحصیل نمود. به خاطر فعالیت هایش به زودی مورد هدف طالبان قرار گرفته و مجبور به ترک خانه اش شد. اما پس از چند هفته بازگشت و با صدایی بلندتر از حق دختران دفاع کرد. کارزار او به مرور زمان رشد یافته و در سال ۲۰۱۲ ، مالالای ۱۵ ساله در مسیر راهش به مدرسه مورد اصابت گلوله قرار گرفت.
✨لینک متن کامل در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
www.socialwork2015.ir/womens-resilience-in-the-corona-pandemic/
✨ده نکته ای که می توان از #تاب_آوری_زنان برای قوی ماندن در دوران بیماری کووید-۱۹ فراگرفت «قسمت دوم»
[گردآوری و ترجمه: جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و دکتری مدیریت کسب و کار | مدیر تیم مددکاری اجتماعی در انجمن ازدواج و خانواده کشور]
در متن پیشین به بخشی از تجربیات زنان مختلف در سراسر جهان در مقابله با چالش ها و ناملایمات و نحوه تاب آوری شان اشاره شد. در ادامه بخش دوم ارائه می گردد.
دنیا را جایی بهتر سازید
به دنبال خرابی های جنگ جهانی دوم، سازمان ملل برای نجات نسل های بعد در مقابل خشونت جنگ تشکیل یافت. همانطور که در منشور سازمان ملل آمده : “دو بار در طول زندگی مان این جنگ ها (جنگ جهانی اول و دوم) غم و اندوه ناگفته ای را برایمان به ارمغان آورده است”. در سال ۱۹۴۶، اِلِنور روزولت به عنوان نماینده در مجمع عمومی سازمان ملل منصوب شد و به عنوان اولین رئیس کمیسیون حقوق بشر فعالیت کرده و نقشی اساسی را در پیش نویس اعلامیه جهانی حقوق بشر ایفا نمود. برای اولین بار در تاریخ بشر، بیانیه ای اختصاصی ، حقوق اساسی و آزادی های بنیادی را ارائه نمود که همه افراد اعم از زن و مرد بایستی از آن برخوردار باشند. در جلسه افتتاحیه مجمع عمومی سازمان ملل در سال ۱۹۴۶، النور روزولت نامه ای سرگشاده را خطاب به تمامی زنان جهان خواند که دنیا را ترغیب می کرد تا زنان را در اقدامات بین الملی و ساخت آینده ای بهتر و مسالمت آمیز شرکت دهند.
راه حل ها را بیابید
با وجود تبعیض جنسیتی و کمبود نماینده زن در علوم ، فناوری، مهندسی و ریاضی، مخترعین و محققین زن مرزهای دانش علمی را تحت تاثیر قرار داده اند و هر روزه در جستجوی راه حل هایی برای معضلات پیچیده جهانی می باشند. خصوصا در زمان حال بیشتر از هر وقت دیگری، جهان به علم نیاز دارد و علم، به زنانی که مشارکتشان در تحقیقات مرتبط با بقای زندگی بشر، حیاتی است. یکی از این اذهان خلاق، داروسازی به نام “تو یویو” است که دارویی را برای درمان مالاریا با داروهای سنتی چینی کشف کرد. با تیم او، یویو ترکیباتی را که بدان باور داشت را جدا نموده، و داوطلب شد که اولین فرد مورد آزمایش باشد. کشف او – آرتمیسینین (نوعی گیاهی دارویی، م)- ترکیبی که سریعا تعداد انگل های پلاسمودیوم در خون افراد بیمار مبتلا به مالاریا را کاهش داده ، و باعث شد جان میلیون ها نفر را نجات دهد.
✨لینک متن کامل این مطلب در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
https://www.socialwork2015.ir/womens-resilience-in-the-corona-pandemic-2/
[گردآوری و ترجمه: جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و دکتری مدیریت کسب و کار | مدیر تیم مددکاری اجتماعی در انجمن ازدواج و خانواده کشور]
در متن پیشین به بخشی از تجربیات زنان مختلف در سراسر جهان در مقابله با چالش ها و ناملایمات و نحوه تاب آوری شان اشاره شد. در ادامه بخش دوم ارائه می گردد.
دنیا را جایی بهتر سازید
به دنبال خرابی های جنگ جهانی دوم، سازمان ملل برای نجات نسل های بعد در مقابل خشونت جنگ تشکیل یافت. همانطور که در منشور سازمان ملل آمده : “دو بار در طول زندگی مان این جنگ ها (جنگ جهانی اول و دوم) غم و اندوه ناگفته ای را برایمان به ارمغان آورده است”. در سال ۱۹۴۶، اِلِنور روزولت به عنوان نماینده در مجمع عمومی سازمان ملل منصوب شد و به عنوان اولین رئیس کمیسیون حقوق بشر فعالیت کرده و نقشی اساسی را در پیش نویس اعلامیه جهانی حقوق بشر ایفا نمود. برای اولین بار در تاریخ بشر، بیانیه ای اختصاصی ، حقوق اساسی و آزادی های بنیادی را ارائه نمود که همه افراد اعم از زن و مرد بایستی از آن برخوردار باشند. در جلسه افتتاحیه مجمع عمومی سازمان ملل در سال ۱۹۴۶، النور روزولت نامه ای سرگشاده را خطاب به تمامی زنان جهان خواند که دنیا را ترغیب می کرد تا زنان را در اقدامات بین الملی و ساخت آینده ای بهتر و مسالمت آمیز شرکت دهند.
راه حل ها را بیابید
با وجود تبعیض جنسیتی و کمبود نماینده زن در علوم ، فناوری، مهندسی و ریاضی، مخترعین و محققین زن مرزهای دانش علمی را تحت تاثیر قرار داده اند و هر روزه در جستجوی راه حل هایی برای معضلات پیچیده جهانی می باشند. خصوصا در زمان حال بیشتر از هر وقت دیگری، جهان به علم نیاز دارد و علم، به زنانی که مشارکتشان در تحقیقات مرتبط با بقای زندگی بشر، حیاتی است. یکی از این اذهان خلاق، داروسازی به نام “تو یویو” است که دارویی را برای درمان مالاریا با داروهای سنتی چینی کشف کرد. با تیم او، یویو ترکیباتی را که بدان باور داشت را جدا نموده، و داوطلب شد که اولین فرد مورد آزمایش باشد. کشف او – آرتمیسینین (نوعی گیاهی دارویی، م)- ترکیبی که سریعا تعداد انگل های پلاسمودیوم در خون افراد بیمار مبتلا به مالاریا را کاهش داده ، و باعث شد جان میلیون ها نفر را نجات دهد.
✨لینک متن کامل این مطلب در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
https://www.socialwork2015.ir/womens-resilience-in-the-corona-pandemic-2/
✨راهبردهایی برای ایجاد تاب آوری در کودکان
[گردآوری و ترجمه: جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و دکتری مدیریت کسب و کار | مدیر تیم مددکاری اجتماعی در انجمن ازدواج و خانواده کشور]
والدین می توانند به کودکانشان در مواجهه با مسائل مبهم و آموزش نحوه حل مشکلات به صورت مستقلانه کمک کنند. واکنش سریع والدین برای دخالت در مشکل فرزندشان برای اینکه وی احساس ناراحتی و اندوه نکند، در حقیقت تاب آوری او را تضعیف می نماید. کودکان بایستی این و رنج و اندوه را تجربه کرده و یاد بگیرند که چگونه از آن عبور کنند و مهارت حل مشکل خود را تقویت نمایند. بدون چنین مهارت هایی، کودکان دچار اضطراب شده و در مقابله با مصیبت و مشکل تاب نمی آورند. در اینجا قصد داریم به چند راهبرد موثر در ایجاد تاب آوری برای کودکان بپردازیم.
ایجاد پیوند عاطفی عمیق
برای کودکان خود وقت بگذارید چون مهارت های کودکان در بستر ارتباط مبتنی بر توجه به آن ها رشد می یابد؛ بدین معنی که تلفن همراه خود را به کناری گذاشته و بر فرزندتان تمرکز کنید. وقتی فرزند شما پی ببرد که حمایت والدین، اعضای خانواده یا حتی معلم خود را به همراه دارد، احساس قدرت نموده و در جستجوی راهنمایی و تلاش برای عبور از مشکلاتش خواهد بود. ارتباطات مثبت به بزرگسالان این فرصت را می دهد تا سازگاری و مهارت های حل مسئله را برای کودکانشان مدل سازی نمایند.
تقویت ریسک پذیری سالم
ریسک پذیری سالم به معنای هدایت کودک به بیرون از منطقه امن و آسایش او می باشد و اگر او در انجام کاری نا موفق بود حداقل نتایج آسیب آن کمتر خواهد بود. برای مثال، امتحان بازی جدید، شرکت در نمایش مدرسه و حتی داشتن مکالمه با همسالان خجالتی. هنگامی که کودکان از ریسک دوری کنند، این پیام را به خود می دهند که به اندازه کافی قدرتمند نیستند تا از عهده چالش هایشان بر آیند.
مقاومت در مقابل اجبار فرزند برای حل مشکلش و به جای آن، سوال پرسیدن پیرامون مشکل
✨متن کامل یادداشت در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
https://www.socialwork2015.ir/strategies-for-creating-resilience-in-children/
[گردآوری و ترجمه: جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و دکتری مدیریت کسب و کار | مدیر تیم مددکاری اجتماعی در انجمن ازدواج و خانواده کشور]
والدین می توانند به کودکانشان در مواجهه با مسائل مبهم و آموزش نحوه حل مشکلات به صورت مستقلانه کمک کنند. واکنش سریع والدین برای دخالت در مشکل فرزندشان برای اینکه وی احساس ناراحتی و اندوه نکند، در حقیقت تاب آوری او را تضعیف می نماید. کودکان بایستی این و رنج و اندوه را تجربه کرده و یاد بگیرند که چگونه از آن عبور کنند و مهارت حل مشکل خود را تقویت نمایند. بدون چنین مهارت هایی، کودکان دچار اضطراب شده و در مقابله با مصیبت و مشکل تاب نمی آورند. در اینجا قصد داریم به چند راهبرد موثر در ایجاد تاب آوری برای کودکان بپردازیم.
ایجاد پیوند عاطفی عمیق
برای کودکان خود وقت بگذارید چون مهارت های کودکان در بستر ارتباط مبتنی بر توجه به آن ها رشد می یابد؛ بدین معنی که تلفن همراه خود را به کناری گذاشته و بر فرزندتان تمرکز کنید. وقتی فرزند شما پی ببرد که حمایت والدین، اعضای خانواده یا حتی معلم خود را به همراه دارد، احساس قدرت نموده و در جستجوی راهنمایی و تلاش برای عبور از مشکلاتش خواهد بود. ارتباطات مثبت به بزرگسالان این فرصت را می دهد تا سازگاری و مهارت های حل مسئله را برای کودکانشان مدل سازی نمایند.
تقویت ریسک پذیری سالم
ریسک پذیری سالم به معنای هدایت کودک به بیرون از منطقه امن و آسایش او می باشد و اگر او در انجام کاری نا موفق بود حداقل نتایج آسیب آن کمتر خواهد بود. برای مثال، امتحان بازی جدید، شرکت در نمایش مدرسه و حتی داشتن مکالمه با همسالان خجالتی. هنگامی که کودکان از ریسک دوری کنند، این پیام را به خود می دهند که به اندازه کافی قدرتمند نیستند تا از عهده چالش هایشان بر آیند.
مقاومت در مقابل اجبار فرزند برای حل مشکلش و به جای آن، سوال پرسیدن پیرامون مشکل
✨متن کامل یادداشت در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
https://www.socialwork2015.ir/strategies-for-creating-resilience-in-children/
✨معنا و مفهوم واقعی تاب آوری اشتباه نشود!
یادداشت اختصاصی از دکتر جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و پژوهشگر حوزه تاب آوری اجتماعی
تاب آوری ظرفیت بازگشتن از دشواری پایدار و ادامهدار و توانایی در ترمیم خویشتن است. تاب آوری یعنی اینکه فرد بتواند قوام و سلامت روانشناسی خود را در مواجهه با سختیها حفظ کند.
مبحث تاب آوری در سالهای اخیر بسیار مورد توجه محافل مختلف علمی، رسانه ای و پژوهشی قرار گرفته است، این در حالیست که تنوعات حوزه های مختلف مرتبط با تاب آوری آنقدر جالب توجه می نماید که کمتر نهاد و سازمانی بوده است که طی این سالها موضوع تاب آوری را در دستور کار خود قرار نداده باشد، اما با بررسی اجمالیِ میانگین این پرداختن ها به امر تاب آوری اینگونه استنباط می شود که نوع برخورد با مبحث تاب آوری از سوی تمامی مجموعه عواملی که بدان پرداخته اند به دو گونه کلی و متفاوت از هم ختم می گردد که هیچگونه ربطی به هم نداشته و ندارند، یک گروه خصوصا مجموعه های علمیِ آکادمیک دانشگاهی و پژوهشی به معنا و مفهوم واقعی تاب آوری پرداخته و می پردازند که نشان از فهم دقیق از این مبحث و تلاش آن مجموعه ها در جهت توسعه مفاهیم تاب آوری در ابعاد مختلف دارد اما در مقابل، گروه یا گروههایی دیگر با درک ناصحیح از مفاهیم تاب آوری و صرفا با تمرکز صِرف و ظاهری به واژه «تاب» صرفا به ارتقای تاب و تحمل و صبر و صبوری در مقابل دشواری های زندگی در ابعاد مختلف فردی، خانوادگی، اجتماعی و اقتصادی می پردازند و این حالت در شرایطی در حال رخ دادن است که خودشان هم میدانند و هم نمی دانند که یقیینا اینگونه نیست!
متاسفانه اینطور باید گفت که گروههایی با موج سواری! بر روی عنوان تاب آوری و تاکیدات صِرف بر روی این مقولهٔ مهمّ علمی (البته توأم با فهم ناقص و بعضاً نادرست از اصل موضوع) صرفا در تعقیب اهدافی همچون «تشویق و ترغیب مردم به افزایش مبهم گونه و بی روش و منطقِ سازگاری با انواع جغرافیای انسانی، خانوادگی، اجتماعی و اقتصادی شان هستند و به عبارتی دیگر، تلاشی مبتنی بر بکارگیری واژه های تاب آورانه در جهت حفظ وضع موجود دارند!»
✨لینک متن کامل یادداشت در پایگاه اطلاع رسانی مددکاران اجتماعی ایران
https://iraniansocialworkers.ir/site/the-meaning-and-concept-of-resilience/amp/
یادداشت اختصاصی از دکتر جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و پژوهشگر حوزه تاب آوری اجتماعی
تاب آوری ظرفیت بازگشتن از دشواری پایدار و ادامهدار و توانایی در ترمیم خویشتن است. تاب آوری یعنی اینکه فرد بتواند قوام و سلامت روانشناسی خود را در مواجهه با سختیها حفظ کند.
مبحث تاب آوری در سالهای اخیر بسیار مورد توجه محافل مختلف علمی، رسانه ای و پژوهشی قرار گرفته است، این در حالیست که تنوعات حوزه های مختلف مرتبط با تاب آوری آنقدر جالب توجه می نماید که کمتر نهاد و سازمانی بوده است که طی این سالها موضوع تاب آوری را در دستور کار خود قرار نداده باشد، اما با بررسی اجمالیِ میانگین این پرداختن ها به امر تاب آوری اینگونه استنباط می شود که نوع برخورد با مبحث تاب آوری از سوی تمامی مجموعه عواملی که بدان پرداخته اند به دو گونه کلی و متفاوت از هم ختم می گردد که هیچگونه ربطی به هم نداشته و ندارند، یک گروه خصوصا مجموعه های علمیِ آکادمیک دانشگاهی و پژوهشی به معنا و مفهوم واقعی تاب آوری پرداخته و می پردازند که نشان از فهم دقیق از این مبحث و تلاش آن مجموعه ها در جهت توسعه مفاهیم تاب آوری در ابعاد مختلف دارد اما در مقابل، گروه یا گروههایی دیگر با درک ناصحیح از مفاهیم تاب آوری و صرفا با تمرکز صِرف و ظاهری به واژه «تاب» صرفا به ارتقای تاب و تحمل و صبر و صبوری در مقابل دشواری های زندگی در ابعاد مختلف فردی، خانوادگی، اجتماعی و اقتصادی می پردازند و این حالت در شرایطی در حال رخ دادن است که خودشان هم میدانند و هم نمی دانند که یقیینا اینگونه نیست!
متاسفانه اینطور باید گفت که گروههایی با موج سواری! بر روی عنوان تاب آوری و تاکیدات صِرف بر روی این مقولهٔ مهمّ علمی (البته توأم با فهم ناقص و بعضاً نادرست از اصل موضوع) صرفا در تعقیب اهدافی همچون «تشویق و ترغیب مردم به افزایش مبهم گونه و بی روش و منطقِ سازگاری با انواع جغرافیای انسانی، خانوادگی، اجتماعی و اقتصادی شان هستند و به عبارتی دیگر، تلاشی مبتنی بر بکارگیری واژه های تاب آورانه در جهت حفظ وضع موجود دارند!»
✨لینک متن کامل یادداشت در پایگاه اطلاع رسانی مددکاران اجتماعی ایران
https://iraniansocialworkers.ir/site/the-meaning-and-concept-of-resilience/amp/
Forwarded from مددکاری اجتماعی ایرانیان
✨معنا و مفهوم واقعی تاب آوری اشتباه نشود!
یادداشت اختصاصی از دکتر جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و پژوهشگر حوزه تاب آوری اجتماعی
تاب آوری ظرفیت بازگشتن از دشواری پایدار و ادامهدار و توانایی در ترمیم خویشتن است. تاب آوری یعنی اینکه فرد بتواند قوام و سلامت روانشناسی خود را در مواجهه با سختیها حفظ کند.
مبحث تاب آوری در سالهای اخیر بسیار مورد توجه محافل مختلف علمی، رسانه ای و پژوهشی قرار گرفته است، این در حالیست که تنوعات حوزه های مختلف مرتبط با تاب آوری آنقدر جالب توجه می نماید که کمتر نهاد و سازمانی بوده است که طی این سالها موضوع تاب آوری را در دستور کار خود قرار نداده باشد، اما با بررسی اجمالیِ میانگین این پرداختن ها به امر تاب آوری اینگونه استنباط می شود که نوع برخورد با مبحث تاب آوری از سوی تمامی مجموعه عواملی که بدان پرداخته اند به دو گونه کلی و متفاوت از هم ختم می گردد که هیچگونه ربطی به هم نداشته و ندارند، یک گروه خصوصا مجموعه های علمیِ آکادمیک دانشگاهی و پژوهشی به معنا و مفهوم واقعی تاب آوری پرداخته و می پردازند که نشان از فهم دقیق از این مبحث و تلاش آن مجموعه ها در جهت توسعه مفاهیم تاب آوری در ابعاد مختلف دارد اما در مقابل، گروه یا گروههایی دیگر با درک ناصحیح از مفاهیم تاب آوری و صرفا با تمرکز صِرف و ظاهری به واژه «تاب» صرفا به ارتقای تاب و تحمل و صبر و صبوری در مقابل دشواری های زندگی در ابعاد مختلف فردی، خانوادگی، اجتماعی و اقتصادی می پردازند و این حالت در شرایطی در حال رخ دادن است که خودشان هم میدانند و هم نمی دانند که یقیینا اینگونه نیست!
متاسفانه اینطور باید گفت که گروههایی با موج سواری! بر روی عنوان تاب آوری و تاکیدات صِرف بر روی این مقولهٔ مهمّ علمی (البته توأم با فهم ناقص و بعضاً نادرست از اصل موضوع) صرفا در تعقیب اهدافی همچون «تشویق و ترغیب مردم به افزایش مبهم گونه و بی روش و منطقِ سازگاری با انواع جغرافیای انسانی، خانوادگی، اجتماعی و اقتصادی شان هستند و به عبارتی دیگر، تلاشی مبتنی بر بکارگیری واژه های تاب آورانه در جهت حفظ وضع موجود دارند!»
✨لینک متن کامل یادداشت در پایگاه اطلاع رسانی مددکاران اجتماعی ایران
https://iraniansocialworkers.ir/site/the-meaning-and-concept-of-resilience/amp/
یادداشت اختصاصی از دکتر جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و پژوهشگر حوزه تاب آوری اجتماعی
تاب آوری ظرفیت بازگشتن از دشواری پایدار و ادامهدار و توانایی در ترمیم خویشتن است. تاب آوری یعنی اینکه فرد بتواند قوام و سلامت روانشناسی خود را در مواجهه با سختیها حفظ کند.
مبحث تاب آوری در سالهای اخیر بسیار مورد توجه محافل مختلف علمی، رسانه ای و پژوهشی قرار گرفته است، این در حالیست که تنوعات حوزه های مختلف مرتبط با تاب آوری آنقدر جالب توجه می نماید که کمتر نهاد و سازمانی بوده است که طی این سالها موضوع تاب آوری را در دستور کار خود قرار نداده باشد، اما با بررسی اجمالیِ میانگین این پرداختن ها به امر تاب آوری اینگونه استنباط می شود که نوع برخورد با مبحث تاب آوری از سوی تمامی مجموعه عواملی که بدان پرداخته اند به دو گونه کلی و متفاوت از هم ختم می گردد که هیچگونه ربطی به هم نداشته و ندارند، یک گروه خصوصا مجموعه های علمیِ آکادمیک دانشگاهی و پژوهشی به معنا و مفهوم واقعی تاب آوری پرداخته و می پردازند که نشان از فهم دقیق از این مبحث و تلاش آن مجموعه ها در جهت توسعه مفاهیم تاب آوری در ابعاد مختلف دارد اما در مقابل، گروه یا گروههایی دیگر با درک ناصحیح از مفاهیم تاب آوری و صرفا با تمرکز صِرف و ظاهری به واژه «تاب» صرفا به ارتقای تاب و تحمل و صبر و صبوری در مقابل دشواری های زندگی در ابعاد مختلف فردی، خانوادگی، اجتماعی و اقتصادی می پردازند و این حالت در شرایطی در حال رخ دادن است که خودشان هم میدانند و هم نمی دانند که یقیینا اینگونه نیست!
متاسفانه اینطور باید گفت که گروههایی با موج سواری! بر روی عنوان تاب آوری و تاکیدات صِرف بر روی این مقولهٔ مهمّ علمی (البته توأم با فهم ناقص و بعضاً نادرست از اصل موضوع) صرفا در تعقیب اهدافی همچون «تشویق و ترغیب مردم به افزایش مبهم گونه و بی روش و منطقِ سازگاری با انواع جغرافیای انسانی، خانوادگی، اجتماعی و اقتصادی شان هستند و به عبارتی دیگر، تلاشی مبتنی بر بکارگیری واژه های تاب آورانه در جهت حفظ وضع موجود دارند!»
✨لینک متن کامل یادداشت در پایگاه اطلاع رسانی مددکاران اجتماعی ایران
https://iraniansocialworkers.ir/site/the-meaning-and-concept-of-resilience/amp/
✨نظریه مددکاری اجتماعی نوین
معرفی مالکوم پِین
گردآوری و ترجمه: جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و دکتری مدیریت کسب و کار
مالکوم پِین، از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۲ پروفسور افتخاری دانشگاه متروپولیتن منچستر و مدیر برنامه “سیاست و مراقبت روحی و روانی” و مشاور بیمارستان سنت کریستفر لندن بوده است. وی کتاب های ترجمه شده ی پرفروش بسیاری دارد و ویراستار کتاب ها و مقالات زیادی من جمله “مددکاری اجتماعی بشردستانه”، “مددکاری شهروندی و افراد میانسال” و “مددکاری حرفه ای چیست” بوده است.
نکاتی پیرامون کتاب پِین
یکی از کتاب های پر فروش مالکوم پِین “نظریه مددکاری اجتماعی نوین” می باشد که به چاپ چهارم رسیده است. در این کتاب پِین، به ارزیابی مختصر و روشنی از مزایا و معایب نظریه های مهم جهت آگاهی از روش و عملکرد مددکاری اجتماعی و مقایسه بین آن ها می پردازد. کتاب نظریه مددکاری اجتماعی نوین بیشتر از هر زمان دیگری در دسترس و فراگیر بوده و اطلاعاتی را پیرامون کامل ترین پوشش نظریه از دیدگاه های کلاسیک گرفته تا آخرین نظریات شامل یک بخش جدید که به نقاط قوت، روایت، و رویکردهای مرتبط با راه حل اختصاص داده شده، را ارائه می دهد؛ گروهی از مثال های کاملا جدید نشان می دهد که نظریه ها چگونه در عملکرد روزانه به کار برده می شوند؛ یا تحلیل جدید مرتبط با ابعاد اخلاقی نظریه های مختلف مددکاری اجتماعی و ارزش های مشترکی که با هم سهیم می شوند. بخش هایی از متن در کتاب بروز رسانی شده که در آن بیشترین نظریات حال حاضر خلاصه شده و به ارتباط شکاف بین مقدمات هر نظریه و نوشتن مطالب به صورت تخصصی تر کمک می کند.
دیدگاه های برخی از اندیشمندان پیرامون کتاب نظریه مددکاری اجتماعی نوین
یوآن اورم از دانشگاه گلاسکو، بریتانیا: “این متن مانند تور دوفرانس است! چاپ جدید این کتاب در حوزه مددکاری و استفاده مداوم از دیدگاه ساخت اجتماعی بسیار تاثیرگذار بوده است. استفاده فراوان از نمودار ها و تصاویر موردی به دانش جویان در دسترسی به برخی ابعاد مهم و پیچیده نظریه کمک می کند. “
✨لینک متن کامل این مطلب در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
www.socialwork2015.ir/new-social-work-theory/
معرفی مالکوم پِین
گردآوری و ترجمه: جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و دکتری مدیریت کسب و کار
مالکوم پِین، از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۲ پروفسور افتخاری دانشگاه متروپولیتن منچستر و مدیر برنامه “سیاست و مراقبت روحی و روانی” و مشاور بیمارستان سنت کریستفر لندن بوده است. وی کتاب های ترجمه شده ی پرفروش بسیاری دارد و ویراستار کتاب ها و مقالات زیادی من جمله “مددکاری اجتماعی بشردستانه”، “مددکاری شهروندی و افراد میانسال” و “مددکاری حرفه ای چیست” بوده است.
نکاتی پیرامون کتاب پِین
یکی از کتاب های پر فروش مالکوم پِین “نظریه مددکاری اجتماعی نوین” می باشد که به چاپ چهارم رسیده است. در این کتاب پِین، به ارزیابی مختصر و روشنی از مزایا و معایب نظریه های مهم جهت آگاهی از روش و عملکرد مددکاری اجتماعی و مقایسه بین آن ها می پردازد. کتاب نظریه مددکاری اجتماعی نوین بیشتر از هر زمان دیگری در دسترس و فراگیر بوده و اطلاعاتی را پیرامون کامل ترین پوشش نظریه از دیدگاه های کلاسیک گرفته تا آخرین نظریات شامل یک بخش جدید که به نقاط قوت، روایت، و رویکردهای مرتبط با راه حل اختصاص داده شده، را ارائه می دهد؛ گروهی از مثال های کاملا جدید نشان می دهد که نظریه ها چگونه در عملکرد روزانه به کار برده می شوند؛ یا تحلیل جدید مرتبط با ابعاد اخلاقی نظریه های مختلف مددکاری اجتماعی و ارزش های مشترکی که با هم سهیم می شوند. بخش هایی از متن در کتاب بروز رسانی شده که در آن بیشترین نظریات حال حاضر خلاصه شده و به ارتباط شکاف بین مقدمات هر نظریه و نوشتن مطالب به صورت تخصصی تر کمک می کند.
دیدگاه های برخی از اندیشمندان پیرامون کتاب نظریه مددکاری اجتماعی نوین
یوآن اورم از دانشگاه گلاسکو، بریتانیا: “این متن مانند تور دوفرانس است! چاپ جدید این کتاب در حوزه مددکاری و استفاده مداوم از دیدگاه ساخت اجتماعی بسیار تاثیرگذار بوده است. استفاده فراوان از نمودار ها و تصاویر موردی به دانش جویان در دسترسی به برخی ابعاد مهم و پیچیده نظریه کمک می کند. “
✨لینک متن کامل این مطلب در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
www.socialwork2015.ir/new-social-work-theory/
✨بررسی عوامل خانوادگی موثر بر اقدامات خودکشی در بین نوجوانان و بزرگسالان: مطالعه کیفی
مترجمین:
جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و دکتری مدیریت کسب و کار
هما صدری؛ مددکار اجتماعی و دانشجوی دکتری جامعه شناس
در واقع #خودکشی یکی از عواملی است که منجر به مرگ شده و سلامت عمومی را به خطر انداخته و به عنوان یک مسئله اجتماعی تلقی می گردد. بر اساس یافته های سازمان بهداشت جهانی بیش از ۸۰۰۰۰۰ فرد هر ساله به علت اقدام به خودکشی جان خود را از دست می دهند. تقریبا در هر ۴۰ ثانیه یک نفر به علت خودکشی در جهان فوت می کند. تا اقدام نهایی برای رسیدن به خودکشی کامل حدود ۲۰ بار فرد دست به خودکشی می زند که در این آمار و ارقام قید نشده است. در کل، خودکشی دومین عامل مرگ در بین افراد بین ۲۹-۱۵ ساله است. امار اقدام به خودکشی در کشور هند در بین سال ها ۲۰۱۶-۱۹۹۰ به طور چشمگیری افزایش داشته است.
حدود ۳۵٫۱ درصد از قربانیان اقدام به خودکشی در سن ۳۰-۱۸ ساله بوده و این افراد گروه اصلی اقدام کننده به خودکشی بوده اند. برآورد می شود ۵۶% از زنان و ۴۰% از مردان در رنج سنی ۲۹-۱۵ ساله قرار داشته اند. مطالعات بالینی نشان داده است که جوانانی که اقدام به خودکشی می کنند را می توان در دسته بندی های مختلف ناهمگن بر مبنای جنسیت، قصد و میزان کشنده بودن قرار داد. همچنین برای هر اقدام به خودکشی می توان تکانشگری، اقدامات قبلی، اختلالات در حال حاضر روان پزشکی، سابقه خانوادگی بیماری روانی و همچنین سابقه اقدام به خودکشی در بین اعضای خانواده و سایر عوامل دیگر اجتماعی را بررسی نمود.
رفتارهای خودکشی خواهانه یک رفتار بسیار پیچیده اند. این اقدام به علت عوامل مختلف بیولوژیکی، روان شناختی و علل اجتماعی (شامل عوامل خانوادگی و زمینه ای) رخ میدهد. اگرچه خودکشی محصول مشکلات بهداشت عمومی است ولی یک تصمیم شخصی است که افراد اتخاذ می کنند.
✨لینک متن کامل مقاله در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
www.socialwork2015.ir/family-factors-affecting-the-suicide-attempts-of-adolescents-and-adults
مترجمین:
جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و دکتری مدیریت کسب و کار
هما صدری؛ مددکار اجتماعی و دانشجوی دکتری جامعه شناس
در واقع #خودکشی یکی از عواملی است که منجر به مرگ شده و سلامت عمومی را به خطر انداخته و به عنوان یک مسئله اجتماعی تلقی می گردد. بر اساس یافته های سازمان بهداشت جهانی بیش از ۸۰۰۰۰۰ فرد هر ساله به علت اقدام به خودکشی جان خود را از دست می دهند. تقریبا در هر ۴۰ ثانیه یک نفر به علت خودکشی در جهان فوت می کند. تا اقدام نهایی برای رسیدن به خودکشی کامل حدود ۲۰ بار فرد دست به خودکشی می زند که در این آمار و ارقام قید نشده است. در کل، خودکشی دومین عامل مرگ در بین افراد بین ۲۹-۱۵ ساله است. امار اقدام به خودکشی در کشور هند در بین سال ها ۲۰۱۶-۱۹۹۰ به طور چشمگیری افزایش داشته است.
حدود ۳۵٫۱ درصد از قربانیان اقدام به خودکشی در سن ۳۰-۱۸ ساله بوده و این افراد گروه اصلی اقدام کننده به خودکشی بوده اند. برآورد می شود ۵۶% از زنان و ۴۰% از مردان در رنج سنی ۲۹-۱۵ ساله قرار داشته اند. مطالعات بالینی نشان داده است که جوانانی که اقدام به خودکشی می کنند را می توان در دسته بندی های مختلف ناهمگن بر مبنای جنسیت، قصد و میزان کشنده بودن قرار داد. همچنین برای هر اقدام به خودکشی می توان تکانشگری، اقدامات قبلی، اختلالات در حال حاضر روان پزشکی، سابقه خانوادگی بیماری روانی و همچنین سابقه اقدام به خودکشی در بین اعضای خانواده و سایر عوامل دیگر اجتماعی را بررسی نمود.
رفتارهای خودکشی خواهانه یک رفتار بسیار پیچیده اند. این اقدام به علت عوامل مختلف بیولوژیکی، روان شناختی و علل اجتماعی (شامل عوامل خانوادگی و زمینه ای) رخ میدهد. اگرچه خودکشی محصول مشکلات بهداشت عمومی است ولی یک تصمیم شخصی است که افراد اتخاذ می کنند.
✨لینک متن کامل مقاله در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
www.socialwork2015.ir/family-factors-affecting-the-suicide-attempts-of-adolescents-and-adults
✨مساله خود مراقبتی در مددکاران اجتماعی در بحران
گردآوری و ترجمه: جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و دکتری مدیریت کسب و کار
در حالی که سخت به نظر می رسد اما حیاتی است که خود مراقبتی را یک اولویت بدانیم. ضرورت این مساله صرفا به خاطر خود مددکار نیست بلکه باید اطمینان حاصل کرد که مددکار بهترین پشتیبانی ممکن را از خودش، خانواده اش، مددجو ها و جامعه خواهد داشت. اکنون در اینجا به نکاتی چند در باب خود مراقبتی اشاره خواهیم کرد.
راهنمای #خود_مراقبتی فردی:
به صورت روزانه، حال خود را چک کنید: از خود بپرسید:” آیا امروز حال من خوب است؟” اگر جواب منفی است، دلیل آن را بیابید و اگر به تغییر یا حمایتی نیاز است، آن را انجام دهید. این روش می تواند یک عمل روتینِ مفید باشد که کمک می نماید تا سلامتی خود را در شرایط پاندمی کووید ۱۹ کنترل کنید.
از این که به خود وقت استراحت، مرخصی بدهید، غفلت نکنید: با این عمل اطمینان می یابید که به اندازه کافی استراحت کرده اید تا به خوبی از خود و دیگران مراقبت کنید.
اعمال روتین روزانه را نظیر سرگرمی های در خانه، ورزش، گفتگو با دوستان و خویشاوندان و خواب کافی را فراموش نکنید: ایجاد تعادل بین کار و زندگی مساله مهمی است که شما را در ادامه ی راه پشتیبانی از دیگران کمک می کند.
در رویکرد خود انعطاف پذیر باشید: اگر در شرایطی هستید که به تکنولوژی رایانه دسترسی ندارید، یادداشت هایتان را به صورت دستی نوشته و بعدا آنها را بارگزاری نمایید. اگر بخواهید همه چیز را تجربه و امتحان کنید ، موفق نخواهید شد و خود را در مسیر شکست قرار می دهید. به خاطر بسپارید که شما یک شخص حرفه ایِ مورد اعتماد و آموزش دیده هستید که در شرایط فوق العاده و اضطراری فعالیت می کنید و می توانید از قضاوت حرفه ای خود زمانی که ضروری است استفاده نمایید.
اگر توان انجام کاری بیشتر از ظرفیت خود را ندارید، خود را معاف کنید: در این شرایط پاندمی بسیاری از خدمات معلق شده یا انجام نمی پذیرند و در این راه نیازی نیست که شما تمامی این کارهای اضافی و بر زمین مانده را پوشش داده و کمبود آن ها را جبران نمایید.
یک سیستم پشتیبانی شفاف را به صورت حرفه ای و شخصی مشخص کنید: این موضوع زمانی می تواند مطرح گردد که شما مطمئن شوید که در ساعات، روزها و هفته های سخت و طاقت فرسا تنها نیستید.
✨لینک متن کامل مطلب در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
www.socialwork2015.ir/the-issue-of-self-care-in-social-workers-in-the-corona-crisis/
گردآوری و ترجمه: جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و دکتری مدیریت کسب و کار
در حالی که سخت به نظر می رسد اما حیاتی است که خود مراقبتی را یک اولویت بدانیم. ضرورت این مساله صرفا به خاطر خود مددکار نیست بلکه باید اطمینان حاصل کرد که مددکار بهترین پشتیبانی ممکن را از خودش، خانواده اش، مددجو ها و جامعه خواهد داشت. اکنون در اینجا به نکاتی چند در باب خود مراقبتی اشاره خواهیم کرد.
راهنمای #خود_مراقبتی فردی:
به صورت روزانه، حال خود را چک کنید: از خود بپرسید:” آیا امروز حال من خوب است؟” اگر جواب منفی است، دلیل آن را بیابید و اگر به تغییر یا حمایتی نیاز است، آن را انجام دهید. این روش می تواند یک عمل روتینِ مفید باشد که کمک می نماید تا سلامتی خود را در شرایط پاندمی کووید ۱۹ کنترل کنید.
از این که به خود وقت استراحت، مرخصی بدهید، غفلت نکنید: با این عمل اطمینان می یابید که به اندازه کافی استراحت کرده اید تا به خوبی از خود و دیگران مراقبت کنید.
اعمال روتین روزانه را نظیر سرگرمی های در خانه، ورزش، گفتگو با دوستان و خویشاوندان و خواب کافی را فراموش نکنید: ایجاد تعادل بین کار و زندگی مساله مهمی است که شما را در ادامه ی راه پشتیبانی از دیگران کمک می کند.
در رویکرد خود انعطاف پذیر باشید: اگر در شرایطی هستید که به تکنولوژی رایانه دسترسی ندارید، یادداشت هایتان را به صورت دستی نوشته و بعدا آنها را بارگزاری نمایید. اگر بخواهید همه چیز را تجربه و امتحان کنید ، موفق نخواهید شد و خود را در مسیر شکست قرار می دهید. به خاطر بسپارید که شما یک شخص حرفه ایِ مورد اعتماد و آموزش دیده هستید که در شرایط فوق العاده و اضطراری فعالیت می کنید و می توانید از قضاوت حرفه ای خود زمانی که ضروری است استفاده نمایید.
اگر توان انجام کاری بیشتر از ظرفیت خود را ندارید، خود را معاف کنید: در این شرایط پاندمی بسیاری از خدمات معلق شده یا انجام نمی پذیرند و در این راه نیازی نیست که شما تمامی این کارهای اضافی و بر زمین مانده را پوشش داده و کمبود آن ها را جبران نمایید.
یک سیستم پشتیبانی شفاف را به صورت حرفه ای و شخصی مشخص کنید: این موضوع زمانی می تواند مطرح گردد که شما مطمئن شوید که در ساعات، روزها و هفته های سخت و طاقت فرسا تنها نیستید.
✨لینک متن کامل مطلب در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی ایران
www.socialwork2015.ir/the-issue-of-self-care-in-social-workers-in-the-corona-crisis/