رأسالغول یا بتا برساوش یک ستاره درخشان چندستاره و یکی از نخستین غیر نواختر ستارههای متغیر کشفشدهاست که در صورت فلکی برساوش قرار دارد. الگول یک سیستم سه ستاره است که شامل بتا پرسی Aa1، Aa2 و Ab است. در آن سیستم، β پرسی Aa1 گرم و پرنور است، اما β پرسی Aa2 بزرگتر و خنکتر و کمنورتر است. این دو (β پرسی Aa۱ و β پرسی Aa2)؛ از دیدگاه زمینی، بهطور منظم از مقابل یکدیگر میگذرند و ایجاد گرفت میکنند؛ بنابراین، قدر ظاهری در حدود ۲٫۱ معمولاً ثابت است، اما هر ۲٫۸۶ روز بهطور مرتب در طول کسوف تقریبی، که تقریباً ۱۰ ساعت طول میکشد، به ۳٫۴ افت میکند
Sky Gravity
نَهَنگ (برابر عربی: قَیطُس؛ به انگلیسی Whale از Cetus لاتین) از صورتهای فلکی است. ستاره مهم این پیکر آسمانی شگفتاختر (میرا) نام دارد. شگفتاختر ستارهٔ سرخرنگی است که درخشندگی متغیری دارد. شش ماه از سال در یک زمان ثابت با چشم برهنه دیده میشود، سپس از نظر…
کهکشان M77 تصویر با تلسکوپ VLT
Sky Gravity
رأسالغول یا بتا برساوش یک ستاره درخشان چندستاره و یکی از نخستین غیر نواختر ستارههای متغیر کشفشدهاست که در صورت فلکی برساوش قرار دارد. الگول یک سیستم سه ستاره است که شامل بتا پرسی Aa1، Aa2 و Ab است. در آن سیستم، β پرسی Aa1 گرم و پرنور است، اما β پرسی Aa2…
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
دوتایی گرفتی
یک دوتایی گرفتی، همراه با نمودار تغییرات قدر ظاهری.
یک دوتایی گرفتی دو ستارهاست که مدار آنها بسیار نزدیک به راستای دید ناظر باشد در این صورت در طول دوره دو بار گرفت رخ خواهد داد. حال اگر دوتایی گرفتی طیفی هم باشد و اختلافمنظر سامانه نیز در دست باشد، چنین سامانهای برای تجزیه وتحلیل اخترشناسی بسیار پرارزش خواهد بود.الغول بهترین نمونهٔ تاکنون شناخته شدهٔ دوتایی گرفتیاست.
یک دوتایی گرفتی، همراه با نمودار تغییرات قدر ظاهری.
یک دوتایی گرفتی دو ستارهاست که مدار آنها بسیار نزدیک به راستای دید ناظر باشد در این صورت در طول دوره دو بار گرفت رخ خواهد داد. حال اگر دوتایی گرفتی طیفی هم باشد و اختلافمنظر سامانه نیز در دست باشد، چنین سامانهای برای تجزیه وتحلیل اخترشناسی بسیار پرارزش خواهد بود.الغول بهترین نمونهٔ تاکنون شناخته شدهٔ دوتایی گرفتیاست.
Sky Gravity
رأسالغول یا بتا برساوش یک ستاره درخشان چندستاره و یکی از نخستین غیر نواختر ستارههای متغیر کشفشدهاست که در صورت فلکی برساوش قرار دارد. الگول یک سیستم سه ستاره است که شامل بتا پرسی Aa1، Aa2 و Ab است. در آن سیستم، β پرسی Aa1 گرم و پرنور است، اما β پرسی Aa2…
نمای شبیه سازی از منظومه ستاره ای الغول
Nov 28, 2021 at 8_02_21 PM
گفتگوی نجومی ۷ آذر - نگاهی به مهمترین پروژههای فضایی در تاریخ
Image credit: Felipe Trueba/Imagen Chile/AFP via Getty Images)
👍1
Sky Gravity
کانون بارش شهابی جوزایی که یکی دو ساعت پس از غروب خورشید طلوع میکند
بارش شهابی جوزایی یکی از بزرگترین بارشهای شهابی سالانهاست که کانون بارش آن در صورت فلکی جوزا به نظر میرسد. این بارش شهابی، از زمانی که بشر آن را شناخته همیشه جز چند بارش شهابی بزرگ سال بوده و معمولاً بزرگترین بارش شهابی سال میشود و به همین دلیل هواداران زیادی دارد امّا گاهی جای خود را به بارشهای شهابی دیگری چون برساوشی و ربعی میدهد. این بارش معمولاً در حدود روز ۱۶ ماه آذر آغاز مییابد و در روز ۲۳ ماه آذر به اوج میرسد و در روز ۲۷ ماه آذر پایان مییابد. نرخ ساعتی سرسویی اوج این بارش تا سال ۲۰۰۰ میلادی معمولاً به ۱۰۰ هم نمیرسید امّا پس از آن بهطور غیر عادّی افزایش پیدا کرد و نرخ ساعتی سرسویی اوج این بارش پس از سال ۱۹۹۹ میلادی هرگز به زیر ۱۰۰ نرسیدهاست و حتی در سال ۲۰۰۳ میلادی نرخ ساعتی سرسویی این بارش به ۲۵۱٫۹ رسید که در نوع خود بینظیر بودهاست.
این بارش از معدود بارشهای شهابی است که منشأشان دنبالهدار نیست و سیّارک است. منشا این بارش سیّارک ۱۹۸۳TB یا فایتون ۳۲۰۰ است که به نظر برخی اخترشناسان نوعی جرم به نام دنبالهدار خاموش است. چگونگی تولید شهابها به دست سیّارکها تاکنون معّما باقی ماندهاست.
شهابهای این بارش قطر زیادی دارند و به همین دلیل این بارش شهابهای روشن زیادی دارد و آذرگویها در میان آنان فراوانند. سرعت میانگین شهابهای این بارش نسبت به سیّاره زمین در اوقات اوج بارش شهابی جوزایی معمولاً حدود ۳۵ کیلومتر بر ساعت است که برای یک بارش شهابی بزرگ سرعت کمی بهشمار میآید. سیّارک ۱۹۸۳TB که منشا این بارش است سالی نجومی حدود ۱٫۴ سال دارد و در اوقات حضیضش با خورشید تنها در حدود ۲۱٬۰۰۰٬۰۰۰ کیلومتر با خورشید فاصله دارد که از نیم فاصله میانگین سیّاره عطارد با خورشید هم کم تر است. کوتاه بودن سال نجومی این سیّارک باعث میشود که توده ذرّات این بارش به تندی تقویت شوند و به همین دلیل نرخ ساعتی سرسویی اوج این بارش زیاد تغییر نمیکند.
این بارش از معدود بارشهای شهابی است که منشأشان دنبالهدار نیست و سیّارک است. منشا این بارش سیّارک ۱۹۸۳TB یا فایتون ۳۲۰۰ است که به نظر برخی اخترشناسان نوعی جرم به نام دنبالهدار خاموش است. چگونگی تولید شهابها به دست سیّارکها تاکنون معّما باقی ماندهاست.
شهابهای این بارش قطر زیادی دارند و به همین دلیل این بارش شهابهای روشن زیادی دارد و آذرگویها در میان آنان فراوانند. سرعت میانگین شهابهای این بارش نسبت به سیّاره زمین در اوقات اوج بارش شهابی جوزایی معمولاً حدود ۳۵ کیلومتر بر ساعت است که برای یک بارش شهابی بزرگ سرعت کمی بهشمار میآید. سیّارک ۱۹۸۳TB که منشا این بارش است سالی نجومی حدود ۱٫۴ سال دارد و در اوقات حضیضش با خورشید تنها در حدود ۲۱٬۰۰۰٬۰۰۰ کیلومتر با خورشید فاصله دارد که از نیم فاصله میانگین سیّاره عطارد با خورشید هم کم تر است. کوتاه بودن سال نجومی این سیّارک باعث میشود که توده ذرّات این بارش به تندی تقویت شوند و به همین دلیل نرخ ساعتی سرسویی اوج این بارش زیاد تغییر نمیکند.
Sky Gravity
بارش شهابی جوزایی یکی از بزرگترین بارشهای شهابی سالانهاست که کانون بارش آن در صورت فلکی جوزا به نظر میرسد. این بارش شهابی، از زمانی که بشر آن را شناخته همیشه جز چند بارش شهابی بزرگ سال بوده و معمولاً بزرگترین بارش شهابی سال میشود و به همین دلیل هواداران…
نرخ ساعتی سرسویی اوج بارش شهابی جوزایی پس از سال ۱۹۹۸ میلادی:
👍1