در طول تاریخ راک، گیتار فقط یک ساز برای ساختن موسیقی نبوده؛ گاهی به ابزاری برای بیان خشم و اعتراض یک نسل تبدیل شده است. یکی از نمونه‌های مهم آن، بند آمریکایی Rage Against the Machine بود. این گروه در دهه ۱۹۹۰ با ترکیب راک، متال و رپ، موسیقی‌ای ساخت که مستقیماً به موضوعاتی مثل جنگ، نژادپرستی، نابرابری و سوءاستفاده از قدرت سیاسی اعتراض می‌کرد. گیتار Tom Morello بخش مهمی از این صدا بود؛ او با ریف‌های سنگین و تکنیک‌های غیرمعمولش، گیتار را به یکی از اصلی‌ترین ابزارهای بیان اعتراض در موسیقی گروه تبدیل کرد. یکی از معروف‌ترین آثارشان، Killing in the Name، به نمادی از اعتراض علیه نژادپرستی و سوءاستفاده از قدرت تبدیل شد

چند دهه قبل از Rage Against the Machine، در آن سوی اقیانوس اطلس، یک بند بریتانیایی مسیر دیگری از موسیقی اعتراضی را شکل داده بود: Sex Pistols. این گروه در اواخر دهه ۱۹۷۰ با صدای خشن و سادهٔ پانک و اشعار تند و ضدسیستم، خشم و نارضایتی نسل جوان بریتانیا را بیان می‌کرد. گیتار Steve Jones با ریف‌های سریع و خشن، بخش مهمی از هویت موسیقی گروه بود. یکی از جنجالی‌ترین آثارشان، God Save the Queen، در سال ۱۹۷۷ منتشر شد و با انتقاد از سلطنت و شرایط اجتماعی بریتانیا، به یکی از نمادهای موسیقی اعتراضی پانک تبدیل شد