خب من مسیرهای زیادی رو تو طول سال‌ها طی کردم و باید اعلام کنم رو مخ‌ترین، تموم نشوترین و فلان فلان شده ترین مسیر، حدفاصل زنجان و تبریز هستش.

از «خودم» خسته می‌شم.

دستم به هیچ کاری نمیره،
شاید لازمه دستمو قطع کنم.

این آخرین پیام سینوزیت هست.

اللَّهُ لَطِيفٌ بِعِبَادِهِ يَرْزُقُ مَنْ يَشَاءُ
۱۹ | شوری

خداروشکر ۵ روز پیش منو از ادامه پیگیری فوتبال ایران منصرف کرد:)

"همه‌ی اون روزا"ی رضا صادقی واقعا میتونه کاری کنه تو گریه غرق کنم خودمو.

بی‌ دارید؟

خوشبحالتون ما بی نداریم

خوابای امروز خیلی آخرالزمانی بود، راضیم.

.

‏«فعلاً می‌سازم. چه‌ می‌شود کرد؛ مگر می‌شود دنیا را پاره کرد و از تویش خوش‌بختی را درآورد؟ همین است که هست.»

از نامه‌های فروغ فرخزاد‌ به برادرش

📚 @BookTop

"دنیا زندان مومنه؛
توقع چیز بهتری نداشته باشید"

بچه‌ها من میخوام به پراکنده‌نویسی سیاسیم برگردم ولی نمیتونم :)

یه جاهایی حتی نمیفهمم چی می‌گم، ولی همین که میدونم داری گوش میدی حالم بهتره.

یکی نوشته بود امشب هیچ توئیتی از غزه منتشر نشده، چون اینترنت اونجا به طور کلی قطع شده.

بعد از خوندنش سرما وجودمو گرفت و شروع به لرزیدن کردم.

آیا ما بدهی به سیرالئون، پاناما و سومالی داشتیم و پولشان را نپرداخته بودیم؟

بیشرف الآن وقت ماشه چکوندن بود؟ سگ تو قبرتون بباره.

ده سال از عمر مملکت به پای برجامی ریخته شد که آخرین میخ تابوتش را اروپا با مکانیسم ماشه زد. همان مکانیسم ماشه‌ای که از اساس منکر وجودش بودند. حالا که قطعنامه‌ها برمی‌گردند آیا دانشمندان هسته‌ای هم زنده می‌شوند؟ آیا اطلاعات مراکز ما دوباره سری می‌شود؟ دلار به ۳ هزار تومان برمی‌گردد؟ موی سفید ما دوباره مشکی می‌شود؟ خیالتان راحت؛ هیچکدام اینها نمی‌شود که هیچ، دهان غربگدایان نیز همچنان باز است و بسته نمی‌شود.

حس خوب؟
کل مسیر تو بازه‌ی کشتی هر کی هر کجا بود ایستاده بود و تو گوشیش مسابقه رو می‌دید. افت و خیز زانوها به خوبی داشت نمایش می‌داد تو بازی چی می‌گذره. این حس مشترک ملی خودش بیشتر از طلای جهان می‌ارزه. کاش خجالتی نبودم و تو گوشیم ثبت‌شون می‌کردم.