می‌گفت ترس از تنها موندن، تا بیست سالگیه.
دیگه خیلی چیزا مثل قبل نیست.
خیلی از دوستات دیگه نیستن،
اون عشقی که همه جا ازش حرف می‌زدی، دیگه نیس..
غم عاقل ترت کرده،
دیگه با دل تصمیم نمی‌گیری.
نصفه نیمه بودن برات معنی نداره.
آرامش میشه اولویتت،
سکوت، شیرین تر از توضیح دادنه.
عشق کمرنگ نشده...
فقط برات با ارزش تر شده.
خانواده میشه همه چیزت.
گاهی کم میاری، تنهاتر میشی...
ولی بازم ادامه میدی.
چون هیچ راهی جز ادامه دادن نداری.

من این زندگی رو دوست ندارم رابرت.

پاییز "بغل می‌خوام" ترین فصلِ ساله.

‏غروب جمعه همیشه کدر و حال خراب کنه؛ عادی نمیشه.

من فکر میکردم یه درونگرا هستم که تنها بودن رو دوست داره، اما فهمیدم در واقع من عاشق آرامشم چون کنار آدمایی که بهم آرامش میدن یه برونگرای به تمام معنام.

Happy girls day!💗🎀🌸💅🏻

اگه پسرای هول و دخترای دم دستی نبودن
شاهد روابط بهتر و با کیفیت تری بودیم🤷🏻‍♀️

زمانی میفهمی زندگیو بردی که یکی بلدت باشه.

این قضیه که هی شنبه میشه رو اصلا نمیپسندم.🦦

کاش هیچوقت اونقدر بزرگ نمی‌شدم که به این درک برسم که هر چیزی که هست می‌تونه یه روزی نباشه‌.

اخرش نفهمیدیم این گریه ی آسمون از خوشحالیشه که انقدر قشنگ میشه یا وقتی غم‌داره و گریه میکنه خیسیِ همه جا به دل میشینه.
ولی خب خاصیت بارون اینجوریه هروقت و هرجا بباره، اگه حالت خوب باشه حالت بهتر میشه اگه بد باشی، بدتر میشی.

آدما ناامیدم میکنن، هرروز بیشتر از قبل..

از یه سنی به بعد تنها چیزی که کنار آدما نگهت می‌داره اعتماد و آرامشه
چون دیگه گوشات از حرفای قشنگ پره..

بله دقیقا من خیلی حساسم خیلی سریع گریه میکنم هر رفتارو حرف تندی بهم برمیخوره از ته دل ناراحت میشم و کینه میگیرم.