معاشران گره از زلف یار باز کنید
شبی خوش است بدین قصه اش دراز کنید

امشب در تاروترنج
ویژه برنامه یلدا


پخش از
روبیکا_آپارات_تلوبیون



با حضور
#استاد_عبدالجبار_کاکائی
#دکتر_عاطفه_باقری
#کوروس_احمدی

@simorghetus

برای کسانی که داستان بلند می خوانند
و عاشقانه 🌻


توصیه می شود،برای روزهای سرد ✨

‏«دیروقت است. خسته‌ام. تنهایی مثل خالیِ ورم‌کرده و تاریک توی خمره‌ای سربسته اتاق را پُر کرده. خوابْ پناه‌گاهِ خوبی‌ست: خواب و فراموشی.»

- روزها در راه؛ شاهرخ مسکوب.


@simorghetus

فرخنده باد ‌۴ دی ماه
روز بزرگداشت پدر شعر پارسی؛
ابوعبدالله رودکی


بوی جوی مولیان آید هَمی
یادِ یارِ مهربان آید هَمی

#رودکی

@simorghetus

#انجمن_همسفران_سیمرغ

🦋🎵
از کوی حافظ که گذشتم؛

این بخش قرار است فال شما باشد.
نیت کنید و نوشِ گوشِ تان🌻




ای حافظ شیرازی، تو کاشف هر رازی
بر ما نظر اندازی، تو را به قرآن مجیدی که در سینه داری قسم می دهیم لسان الغیب!
تو را به معشوقه ات، شاخه نبات!


🌱🌱🌱


#انجمن_همسفران_سیمرغ
#از_کوی_حافظ_که_گذشتم
#دکتر_عاطفه_باقری

شوق می‌گوید که آسان نیست بی او، زیستن
صبر می‌گوید که باکی نیست.... گو دشوار باش! ....

وحشی بافقی



🌱 در گوشه ی گورستان ظهیرالدوله




#دکتر_عاطفه_باقری


@simorghetus

و این منم
زنی تنها
در آستانه فصلی سرد
در ابتدای درک هستی آلودهٔ زمین
و یأس ساده و غمناک آسمان
و ناتوانی این دستهای سیمانی
زمان گذشت
زمان گذشت و ساعت چهار بار نواخت

#فروغ_فرخزاد

@simorghetus

@shafiei_kadkani

ـــــــــــــــــــــــ
هیچ روشنفکری بهتر از فروغ
به ستیزهٔ با سنّت برنخاست.
[با یاد شاعر فقید فروغ فرخزاد، در زادروزِ او]



▪️ما در قرن بیستم روشنفکران بسیاری داشته‌ایم که به ويرانی «سنّت»ها کمر بسته و برخاسته‌اند و تمام کوشش آنان تخریب اساس سنّت‌ها بوده است چه به صورت آثار داستانیِ بزرگ (بوف کور در نیمهٔ اول قرن بیستم) و چه در شکل مقالات و کتاب‌های بسیار وسیع و استدلالی (آثار کسروی و ارانی)، اما هیچ‌یک از آنان، بی‌گمان، در درونِ خویش تا بدین پایه [که فروغ فرخزاد توانست] گسیختگی از سنّت را نتوانسته‌اند تصویر کنند.

در بوف کور، دشمنی صریح با سنّت، خواننده را، حتی گاه، به ستیز خردمندانه با نویسنده فرا می‌خواند. اما در تصویری که فروغ از گسستنِ خویش ارائه می‌دهد، چه بخواهیم و چه نخواهیم، غیرمستقیم، این سنّت است که از ما دور می‌شود و ما را رها می‌کند. باید بپذیریم که عالی‌ترین تصویر عبور از سنّت، در ادبیات نیمهٔ دوم قرن بیستم ما، در شعر اوست که زیباترین تجلّی خود را آشکار می‌کند.

شاملو و اخوان با همهٔ ستیزه آشکاری که گاه با الاهیّات و سنّتِ اِلاهیّاتیِ حاکم داشته‌اند،
نتوانسته‌اند چنین «گذاری» را، در بیان هنریِ خويش آینگی کنند، گیرم صریح‌ترین رویارویی با الاهیّات را نیز در شعرِ خود عرضه کرده باشند برای نمونه، «گزارش» از اخوان ثالث و «در آستانه» از شاملو.

از این دیدگاه، که دیدگاهِ هنری است و هیچ زرّادخانهٔ مجهّز به بمب اتمی و ئیدروژنی هم نمی‌تواند به جنگش بیاید، بنگریم، هیچ روشنفکری بهتر از فروغ به ستیزهٔ با سنّت برنخاسته است، دیگران شعار داده‌اند و دشنام و اگر به تحلیل سبک‌شناسیک آثارشان بپردازیم، در جدال با سنّت، خود گرفتار تناقض‌های خنده‌آوری نیز شده‌اند.

محمدرضا شفیعی کدکنی
با چراغ و آینه، صص ۵۶۹–۵۶۸
#فروغ_فرخزاد