تو
می‌دانی
که
من
بی‌تو
نخواهم
زندگانی
را

#مولانا
@simorghetus

من
ظلمت و تباهی جاویدم...
تو  آفتاب روشن امیدی...

#فروغ_فرخزاد

#صبح_بخیر


@simorghetus

«می‌خواهم آب شوم در گستره افق،
آن‌جا که دریا به آخر می‌رسد و آسمان آغاز می‌شود.»

- مارگوت بیکل؛ فارسیِ احمد شاملو.


@simorghetus

🌠 درد و رنج قرين بيداری است،
راحتی و لذت قرين غفلت!

هرگاه در زندگی درد و رنجی پيش آمد،
بدانيم تولدی در راه است

هركه در اين بزم مقرب تر است
جام بلا بيشترش می دهند ✨

🆔 @Simorghetus


#عاطفه_باقری
#انجمن_همسفران_سیمرغ

https://t.me/mashrutehwithAmirKhadem




برای مطالعه ی مشروطه و ماجرای آن
و شناخت ادبیات آن، توصیه می شود.
@simorghetus

کتابی فصیح‌تر از شاهنامه نیست.


◾ناقد بزرگ عرب، ابن اثیر جزری که برادر ابن اثیر مؤلف الکامل است در کتاب المثل السائر فی ادب الکاتب و الشاعر شاهنامه را ستوده و قرآن عجم نامیده و وجود آن را دلیل برتری ایرانیان در شاعری بر تازیان شمره است.
ترجمهٔ این سخنان از محمدرضا شفیعی کدکنی:
شاعر هرگاه بخواهد امور بی‌شماری را که معانی پراکنده ‌یی دارند در شعر خود بیاورد، نیازمند آن باشد که سخن خویش را دراز‌دامن کند و دویست و یا سیصد بیت یا بیش‌تر از اینها بسراید، بی‌گمان در همهٔ آن ابیات، نیک‌آور و موفق نخواهد بود و حتی در بیشتر اینها نیز. چرا که توفیق او در اندکی از آن ابیات است و بیشتر آن ابیات پست و ناپسند خواهد بود. اما کار نویسنده بدین‌گونه نیست. چرا که او در یک نامه چندان که به ده ورق از کاغذها برسد حتی بیش تر از اینها می‌نویسد به حدی که مشتمل بر سیصد سطر یا چهارصد و پانصد باشد و در همهٔ این نوشته‌ها موفق و‌خوش‌سخن خواهد بود.
و این امری است که هیچ خلافی در آن نیست. چرا که ما آن را خود دیده‌ایم و شنیده‌ایم و گفته‌ایم.
از این روی است که من دریافتم که ایرانیان در این نکته بر عرب ترجیح دارند.
چرا که شاعر ایشان (ایرانیان، فردوسی) کتابی را از آغاز تا پایان به شعر تصنیف می‌کند و این کتاب گزارش داستان‌ها و حالات است و با این همه در زبان ملی ایشان، در نهایت فصاحت و بلاغت است. همچنان که فردوسی در سرودن کتاب معروف شاهنامه این کار را کرده است.
و این کتاب شصت‌هزار بیت شعر است شامل تاریخ ایرانیان، و این کتاب قرآن این ملت است و همهٔ فصیحان ایران هم‌رأی و هم‌عقیده‌اند که در زبان ایشان
کتابی فصیح‌تر از شاهنامه نیست. و چنین چیزی در زبان عرب یافت نمی‌شود، با همهٔ گسترشی که این زبان دارد و با همهٔ شاخه‌هایی که در هنرها و هدف‌های
آن هست.

راهنمای کتاب، سال ۱۲، صص ۲۸۱-۲۸۰


#شاهنامه
#انجمن_همسفران_سیمرغ
#پنجشنبه_ها_با_شاهنامه

🌻
می بده تا دهمت آگهی از سرّ قضا
که به روی که شدم عاشق و از بوی که مست


#حافظ
🌻

عاشق برای دوست داشتن دلیلی ندارد
او خودش را در آیینه معشوق می بیند
او خود را از یاد برده، خود معشوق است!


عاشقی شیوه رندان بلاکش باشد....
✨


#انجمن_همسفران_سیمرغ
#دکتر_عاطفه_باقری


@simorghetus

شعرِ ناب چگونه است؟


به این بیت حافظ بنگرید:

چو آفتابِ می از مشرقِ پیاله برآید
ز باغِ عارضِ ساقی هزار لاله برآید

ما با هنر‌سازه‌هایی از نوع تشبیه «آفتابِ می» و «مشرقِ پیاله» و «باغِ عارض» از قبل آشنایی داریم، یعنی در ادبیات فارسی و عربیِ قبل از روزگارِ حافظ این‌گونه تشبیهات به‌ تکرار دیده می‌شود. آنچه باعثِ انگیزش این تشبیهات، در این شعر، شده است آن عملِ ذهنیِ شاعر است که با این «نظامِ نو» فُرمی به وجود آورده است که در آن فُرم، آن «هنر‌سازه‌ها» از نو فعّال شده‌اند.

هرچه هست و نیست مسألهٔ انگیزشِ «هنر سازه»ها است. وزن و قافیه و ردیف و تشبیه و استعاره و جناس و تمام ابزارهای موجود در آثار ادبی، بر اثرِ «تکرار» ناتوان و غیر فعّال می‌شوند، کارِ نویسنده و شاعر این است که هنر سازه‌ها را فعّال کند.

در درون همین نظریهٔ «ادبیّت» و فعّال کردن هنر سازه‌ها است که تکاملِ آثارِ ادبی، در بستر بیکرانهٔ تاریخ ادبیات ملل مختلف، شکل می‌گیرد و تمام «موتیف‌»‌های ناتوان و همهٔ هنر‌سازه‌های بی‌رمق و از کارافتاده، فعّال می‌شوند و با چهره‌ای دیگر خود را آشکار می‌کنند.
ز باب تمثیل می‌توان گفت هر «واژه» سکه‌ای است که دو روی دارد. ما همیشه در گفتگوی روزمرّه فقط با آن روی سکّه سر‌وکار داریم که معنایی و یا پیامی را به ما منتقل می‌کند امّا روی دیگر سکّه که وجه جمال‌شناسیک اوست، غالباً، از ما نهفته است. تنها شاعر است که می‌تواند با خلاقیتِ خویش کاری کند که آن روی دیگر سکّه را نیز ببینیم و مسحور آن روی دیگر سکّه شویم و غالبا این عمل، در شعر، چنان اتفاق می‌افتد که ما از فرطِ اعجاب نسبت به وجهِ جمالشناسیکِ کلمه، « پیام» آن را یا روی دیگر آن را که وظیفهٔ پیام‌رسانی دارد فراموش می‌کنیم. حتی، گاهی، در اوج شاهکارهای شعری، به تعبیرِ الیوت، قبل از اینکه شعر «فهمیده» شود، با ما «رابطه برقرار» می‌کند.

شعرِ ناب چنین است. قبل از آنکه به معنیِ آن برسیم مسحورِ زیبایی و وجهِ جمال‌شناسیک آن می‌شویم.
گاهی هست که ما ساعت‌ها مسحورِ یک بیت سعدی یا حافظ یا مولوی و فردوسی می‌شویم و آن را با خود زمزمه می‌کنیم و هرگز به معنی آن کاری نداریم. همان حالت رستاخیز کلمه‌ها است که ما را مجذوب خود می‌کند و چنان است که آن روی دیگر سکّه را هرگز به یاد نمی‌آوریم، روی پیام‌رسانی و جانب معنایی جمله را.

محمدرضا شفیعی کدکنی
رستاخیز کلمات، صص ۶۲-۵۹
#حافظ

#یکشنبه_ها_با_حافظ
#انجمن_همسفران_سیمرغ

@simorghetus

به نامه نیز تسلّی نگشت خاطرِ ما
نمی‌شود دلِ عاشق به هیچ عنوان جمع

#تأثیر_تبریزی
#تابلو_نوشت The Lover Letter
🎨اثر Herman Kern نقاش اسلواکی قرن ۱۹



@simorghetus

«هرگز مگویید به پاییز ماوایم را
‏اگر بداند کجایم
‏گردباد را به سراغم میفرستد
‏تا غمهای زیبایم را با خود ببرد
‏تا حسرتهای چشم سیاهم را برباید
‏و آنگاه ... منِ عاشق
‏چگونه بی‌درد ببارم و
‏تا مغز استخوان خیستان کنم؟»
‏
‏- شیرکو بیکس؛ فارسیِ کامران متین.
@simorghetus

به یاد «کیف انگلیسی» ✨

صبح سه شنبه

@simorghetus

https://t.me/sotiii1

برای شنیدن کتاب های خواندنی چون کلیدر


@simorghetus

🌌 گفتم ز مهرورزان رسم وفا بیاموز
رسم وفا بیاموز
رسم وفا
بیاموز!
✨


در باب حافظ و گله مندی هایش؛
موسیقی که برای ابراز این احساس بکار می برد نه چنان پر محنت است نه چنان غریب و شادمان، میانه است.
«مفعولُ فاعلاتن، مفعولُ فاعلاتن»

ابراز عشق می کند و همچنین گله از معشوق که گرچه ما عاشقیم لیک کِششی باید از جانب معشوق نیز باشد وگرنه کوشش عاشق بیچاره به جایی نرسد.




#دکتر_عاطفه_باقری
#انجمن_همسفران_سیمرغ
#حافظ

🆔 @simorghetus

سوگ مفهومی است عمیق که در ادبیات ما متولد شده و زندگی می کند. برای سوگ نمی توانیم مترادفی چون «غم» را بکار ببریم، زیرا
سوگ یعنی رنج و غمی که با اراده ی خود، آن را زنده می کنیم و زنده نگه می داریم و از بیاد آوردن آن لذت می بریم با اینکه درد می کشیم و این می شود سوگواری.
و سوگواری آیینی است برای زنده نگه داشتن عشق به چیزی به کسی.



#عاطفه_باقری
#زبان_و_ادبیات_فارسی
#تار_و_ترنج
#انجمن_همسفران_سیمرغ


@simorghetus

چون نباشد عشق را پروای او
او چو مرغی ماند بی‌پر وای او

#مثنوی_مولانا
دفتراول

اگر عشق به سوی عاشق توجه نكند ، عاشق مانند پرنده ای پركنده است.


@simorghetus

طواف کعبه دل کن اگر دلی داری
دلست کعبه معنی تو گل چه پنداری

طواف کعبه صورت حقت بدان فرمود
که تا به واسطه آن دلی به دست آری

#مولانای_جان

@simorghetus

🍃🌱
«جایگاه املا و پایگاه انشا »

  بنظر من اگر فردی دروس تاریخ و جغرافیا و ریاضی و زبان و... بلد نباشد میگویند ضعیف است،
لیک اگر در همین متن من، دو کلمه غلط فاحش املایی موجود باشد و یا بنده از عهده نوشتاری سهل و ساده برنیایم بی شک نمی گویند: ضعف دارد میگویند: سواد ندارد!
و این اهتمام درس ادبیات را می رساند که در تمامی زوایای زندگی حضور دارد.

اگر من تاریخ وقوع جنگ جهانی اول را بلد نباشم و یا ندانم که سرخس دقیقا در کجای ایران هست چنین قضاوتی در موردم نخواهد شد…

«امین سنایی»
🍃🌱
...


@simorghetus

 بوی باران، بوی سبزه، بوی خاک
شاخه‌های شسته، باران خورده، پاک

#بوی_باران 🌧
#فریدون_مشیری
#محمدرضاشجریان

🍀شب بخیر

@simorghetus

🦚واژه ها


سوگ، زنده نگه داشتن عشق است...

سوگواری، آیین پاسداشتِ عشق است...

🤍🖤



دل خراب من دگر خراب تر نمی شود
که خنجر غمت ازین خراب تر نمی زند




#دکتر_عاطفه_باقری
#انجمن_همسفران_سیمرغ


@simorghetus

🤍 علی مردی است که  در خیبر را از جا کند

و اما

عاشقی ست که پیکر بی جان فاطمه
برایش سنگین بود 💔




🖤
#انجمن_همسفران_سیمرغ
#عاطفه_باقری


@simorghetus

‏و عشق، هر کسی را به خود راه ندهد.
و به همه جایی مأوا نکند. و به هر دیده
روی ننِماید.

- شهاب الدین  #سهروردی/ مونس #العُشاق


#انجمن_همسفران_سیمرغ


@simorghetus