الم تری قلبی تجمع فی عیونی؟
نمی بینی که قلبم در چشمانم جمع شده؟

#نزار_قبانی
@siminsagh 🌿

که بسوزی تو و دود از تو نخیزد هنر است

#محتشم_کاشانی
@siminsagh 🌿

عیبت آن است که هر روز به طبعی دگری...

#سعدی
@siminsagh 🌿

هزار نقش برآید ز کِلکِ صُنع و یکی
به دلپذیری نقش نگار ما نرسد

#حافظ
@siminsagh 🌿

«يا امرأة
‏كانوا كتبوها في كُتُب السِّحْرْ
‏من قَبْلِكِ كان العالمُ نثراً
‏ثم أتيتِ فكان الشِّعْرْ.»

آی زنی که
‏در کتاب‌های جادو
‏از او نوشته‌اند!
‏پیش از تو جهان نثر بود
‏آمدی،
‏شعر شد

#نزار_قبانی
@siminsagh 🌿

‏گفتی که: در فراقم زحمت کشیده‌ای تو
‏مُردم هزار نوبت، زحمت کدام باشد؟

#اوحدی_مراغه‌ای
@siminsagh 🌿

خُنُک آن دم که نشینیم در ایوان من و تو
به دو نقش و به دو صورت به یکی جان من و تو

#مولوی

@siminsagh 🌿

به غیر از بوسه کز تکرار ، رغبت را کند افزون
کدامین قند را دیگر مُکرّر میتوان خوردن ..؟!

#صائب_تبریزی
@siminsagh 🌿

چایت را بنوش، نگران فردا نباش
از گندم زار من و تو
مُشتی کاه می ماند برای باد ها...

#نیما_یوشیج
@siminsagh 🌿

تو بیا مست در آغوش من و دل خوش دار،
مستیَ ت با بغلت هر دو گناهش با من...

#حسین_منزوی

@siminsagh 🌿

‏محبوبم
‏اگر روزی از تو درباره من پرسیدند
‏زیاد فکر نکن
با غرور به ایشان بگو :
‏دوستم دارد
‏بسیار دوستم دارد ...

#نزار_قبانی
@siminsagh 🌿

بوی جان می‌آید از تو...

#وحشی_بافقی
@siminsagh 🌿

نقشِ او
در چشمِ ما
هرروز خوش‌تر می‌شود ...!

#سعدی
@siminsagh 🌿

صد بار وجود را، فرو بیخته اند
تا همچو تو، صورتی برانگیخته اند

سبحان الله، ز فرقِ سر تا قدمت
در قالب آرزوی من ریخته اند

#خاقانی
@siminsagh 🌿

هی بخواهیم و رسیدن نتوانیم، که چه...؟

#شهریار
@siminsagh 🌿

عاشق گریختن نتواند
که دست شوق
هر جا که می‌رود
متعلق به دامن است

#سعدی

@siminsagh 🌿

عاشقی دل می‌دهد، معشوقه‌ای دل می‌برد
بُرد در بُرد است و من مشغول حسرت بردنم

#شهریار
@siminsagh 🌿

امشب تنها هستم
و چیزی جز خویشتن نمی‌بینم
و آن هنگام که جز خود کسی را نمی‌بینم
تـو را می‌بینم!

#غاده_السمان
@siminsagh 🌿

به جز وفای تو درد مرا دوایی نیست
خدا دوا کند این درد بی‌دوا ما را

#محتشم_کاشانی
@siminsagh 🌿

تو را من، زهر شيرين خوانم ای عشق!
كه نامی خوشتر از اينت ندانم
وگر  هر لحظه رنگی تازه گيری
به غير از زهر شيرنت نخوانم!

تو زهری، زهر گرم سينه سوزی!
تو شيرينی٫ كه شور هستی از توست!
شراب جان خورشيدی كه جان را
نشاط از تو، غم از تو ، مستی از توست

به آسانی مرا از من ربودی
درون كوره ی غم آزمودی
دلت آخر به سرگردانی‌ام سوخت
نگاهم را به زيبایی گشودی!

بسی گفتند: دل از عشق برگير،
كه نيرنگ است و افسون است و جادوست!
ولی ما دل به او بستيم و ديديم
كه اين زهر است، اما... نوشداروست!

چه غم دارم كه اين زهر تب آلود
تنم را در جدایی می‌گدازد
از آن شادم كه در هنگامه‌ی درد
غمی شيرين دلم را می‌نوازد

اگر مرگم به نامردی نگيرد
مرا مهر تو در دل جاودانی است
وگر عمرم به ناكامی سرايد
تو را دارم كه مرگم زندگانی است


#فریدون_مشیری

@siminsagh 🌿