دانشگاه در صد سال گذشته با زندگی ما چه کرد؟

بابک احمدی از جمله نویسندگانی است که در طول فعالیت‌اش همواره کار خود را در حاشیه دانشگاه ادامه داده است. اما اینجا به نحوی اذعان می‌کند که دانشگاه در تاریخ معاصر ایران نقشی اساسی داشته است.
این نقش تا آنجا رفته است که انگاره‌های اساسی ما را در سیاست ایران نیز تحت‌الشعاع خود قرار داده و عموما اگر به افراد اعتباری هم می‌دهیم به جهت کار دانشگاهی آنهاست.

ما عموما نقش دانشگاه را در شکل‌گیری و روشن‌ نگاه‌داشتن چراغ ایده دانشگاه به مثابه محلی برای پرورش طبقه متوسط نادیده می‌گیریم.
هرچند نباید غافل باشیم که دانشگاه اکنون مسئولیت خود را به فراموشی سپرده اما تا جایی که دانشگاه در ایران حیاتی می‌تواند داشته باشد، در یادآوردن نقشی است که در زندگی ایرانیان داشته است.

این سخنرانی سال ۱۳۹۲ در دومین همایش کنکاش‌های مفهومی و نظری درباره جامعه ایران ایراد شده است.

فیلم کامل این سخنرانی به زودی در سایت سیمافکر منتشر خواهد شد.

💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست...
@simafekr_com

سایه، حافظ و رسم پرده‌پوشی

هرچه سایه در طول فعالیتش نسبت به مسئله شعر، هنر و تعمیق فرهنگی این دو همت می‌گذاشت، نسبت به سیاست روزمره و مسائل جاری سیاسی ایران بی‌اعتنایی می‌کرد. این البته یک استثناء داشت و آن دوره انقلاب بود. دوره‌ای که او در آن به اتفاق محمدرضا لطفی و گروه چاووش همزمان با واکنش سیاسی صریحی که داشتند، یکی از نقاط عطف تاریخ موسیقی ایران را رقم زدند. غیر از این دوره، هوشنگ ابتهاج (سایه) عمدتا از کنار سیاست و هم‌مسلکانِ اهل سیاست به آرامی گذشت.
یوسف میرشکاک، رفتار سیاسی شاعر را در قبال ماجراهای حزب توده، به همنشینی او با حافظ ارجاع می‌دهد و آن را داستانی ریشه‌دار می‌داند. این توصیف تماشایی است.

فیلم بخشی است از گفت‌وگوی اختصاصی سیمافکر با استاد یوسفعلی میرشکاک. به زودی این فیلم به طور کامل در سایت منتشر خواهد شد.

💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست...
@simafekr_com

⭕️ مخاطبان محترم، به علت فرآیند اصلاح و بروزرسانی سایت سیمافکر، فعلا سایت در دسترس نمی‌باشد.

ویدئوهای کامل فعلا بر روی آپارات ما و ویدئوهای دیگر در اینستاگرام منتشر می‌شود.

aparat.com/simafekr


instagram.com/simafekr_com

#گفتگوی_اختصاصی

جلال و جست‌وجوی همواره زندگی

گفتگوی سیمافکر با محمدحسین دانایی-شهریور ۱۴۰۱

💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست...
@simafekr_com

‌
جلال آل احمد در میان شخصیت‌های روشنفکر ایران، احتمالا پرماجراترین است. حجم فعالیت ادبی، فرهنگی و سیاسی و تشکیلاتی جلال و از پی آن اثر او در میان روشنفکران معاصر کم‌نظیر است. آدمی که مدام می‌سازد و خراب می‌کند، از موسسین کانون نویسندگان است اما با بسیاری نویسندگان و روشنفکران سر ستیز دارد، شیوه‌هایی متعدد برای نوشتن ابداع می‌کند، داستان‌های مهم می‌نویسد اما مهمترین نوشته‌اش کتاب غربزدگی است و سرانجام نامش با داستان‌ قیام امام خمینی (ره) و انقلاب اسلامی ایران گره می‌خورد.

جلال در طول تقلایی به طول کل عمرش از آذر ۱۳۰۲ تا ۱۸ شهریور ۴۸ طاقت خیلی چیزها را ندارد و برای رسیدن به چیزی ناپیدا می‌جنگد، و این همه از او شخصیتی مستقل می‌سازد که مدام در سرگشتگی است.
این سرگشتی برای او راه و رسم زندگی است. جلال به گواه گزارش‌های مکرری که از وی هست،
پرسش‌های مدام را پس نمی‌زد اما پاسخی سرراست هم برای آنها ندارد.
گفت‌وگوی سیمافکر با محمد حسین دانایی، خواهرزاده جلال، به عنوان کسی که از کودکی آل احمد را دنبال نموده دربردارنده گزارشی زنده از زندگی جلال است. سوال این است که جلال چگونه هنوز شیوه‌ای حی و حاضر از نوعی زندگی است؟ زندگی‌ای که آرامش حیات را در «ستیز با خویشتن و جهان» می‌بیند.

📌فیلم کامل را اینجا ببینید:
aparat.com/v/gDMZC

💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست...
@simafekr_com

بزرگترین مجهولش، خودش بود

محمدحسین دانایی

«شکست جبهه ملی و بُرد کمپانی ها در قضیه نفت که از آن به کنایه در «سرگذشت کندوها» گـَپی زده‌ام - سکوت اجباری محدودی را پیش آورد که فرصتی بود برای به جد در خویشتن نگریستن و به جست وجوی علت آن شکست ها به پیرامون خویش دقیق شدن و سفر به دور مملکت....»

این چند جمله از زندگی‌نامه خود نوشت جلال آل احمد مشهورترین گزارش او از شروع کار تک‌نگاری‌هاست. تک‌نگاری آغاز چیزی بود که سفر رفتن را با نوشتن (یعنی دلمشغولی همیشگی جلال) پیوند می‌زد. همه نزاعی که میان درون و بیرون جلال در جریان است، خود را تک‌نگاری‌ها نشان داده است. این نزاع تا آخر و شاید تا الان درباره جلال ادامه پیدا کرد. کسی که می‌خواست جهان را بشناسد و بشناساند، اما بیش از همه‌چیز خود را جست‌وجو می‌کرد.

این ویدئو روایتی از گفت‌وگوی ما با محمدحسین دانایی، پسر خواهر جلال آل احمد است.

📌فیلم کامل را اینجا ببینید:
aparat.com/v/gDMZC

💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست...
@simafekr_com

اربعین، امکانی در تاریخ ما!

حسین کچویان

نظریه‌های جامعه‌شناسی آنجا که از قرارداد به عنوان مهمترین عامل پیوند یاد می‌کنند، همواره جایی در جامعه برای «ارزش» در نظر می‌گیرند. اگر ارزشی اولیه به عنوان یک تعهد وجود نداشته باشد، از اساس امکان تشکیل یک جامعه مخدوش است. دکتر کچویان در این سخنرانی می‌گوید برخی جامعه شناسان کلاسیک چون دورکیم و وبر، به این رهیافت رسیده بودند اما آن را پی نگرفتند.
آنچه اینجا در نظر انداختن به اجتماع بزرگ اربعین، که همچون آیینی با عظمت هرساله اتفاق می‌افتد، برای دکتر کچویان نحوی بازگشت به ذات خود ارزش و برساختن یک نوع جامعه با آن است.

آنچه می‌شنوید بخش‌هایی از سخنرانی حسین کچویان در همایش «ظرفیت‌های فرهنگی و تمدنی اربعین»، در تاریخ ۲۰آبان۹۴ است.

فیلم کامل را در سایت سیمافکر می توانید تماشا کنید.

💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست...
@simafekr_com

سینمای همیشه ورشکسته

سید محمد بهشتی -سمینار سینمای پس از انقلاب- ۱۳۷۰

💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست...
@simafekr_com

سینمای همیشه ورشکسته

سید محمد بهشتی -سمینار سینمای پس از انقلاب- ۱۳۷۰

با وجود گذشت سال‌ها از مدیریت معاونت سینمایی دهه ۶۰ بر سینمای ایران، هنوز می‌شود درباره شیوه‌ها و رویکردهای آن دوران به عنوان تنها دوران موثر در سیاستگذاری سینمای ایران بحث کرد.
گروه سیاست‌گذاران نام دوره بعد از انقلاب را سال‌های «سینمای باهویت» ایران نامیده‌اند (چیزی که بهشتی هم در این فیلم به آن اشاره می‌کند) دورانی که فیلمسازی تجاری با ژانرهای اکشن و پلیسی و کودک رو به افول است و دربرابر مسئولان سینمایی سخت به دنبال سینمای معناگرا و جشنواره‌هایند.
بهشتی اینجا در سمینارِ پرمناقشه «سینمای پس از انقلاب» طعنه‌ای به سخنرانی دیروز مرتضی آوینی می‌زند و می‌گوید: «ما فقط یک معیار داریم و آن «فروش» است! فروش هم بالا و پایین شهر ندارد.»
همینجا در سخن او به آسانی شکل مخاطب و شکل جامعه نادیده گرفته می‌شود. بهشتی این حرف را به زبان می‌آورد و سال‌ها پی گرفته است، اما چند سال بعد نتیجه سیاست‌گذاری‌های این دوره به آهستگی خود را نشان می‌دهند؛ ساختارهای تولید و شرکت‌های فیلمسازی از بین می‌روند، مخاطب کاهش می‌یابد و سینمای ایران در جهت اجتماعی شدن، از طبقات پایین جامعه فاصله میگیرد و به سوی طبقه متوسط حرکت می‌کند. اتفاقی که اگرچه ویژگی‌های خود را دارد، اما در نهایت سینما را از مخاطب عام دورتر می‌سازد.
با این توضیح میشود فهمید؛ چگونه محمد بهشتی، رئیس وقت بنیاد فارابی در پاسخ سوال حسین دهباشی، وقتی می‌خواهد دلایل احتمال نابودی سینما را تا دوسال دیگر در ایران توضیح دهد، هیچ اسمی از افزایش مخاطب نمی‌آورد، بلکه فقط می‌گوید: ممکن است بودجه این سینما قطع شود!

این چند دقیقه توضیحات مهمی درباره سیاست‌گذاری سینمای بعد از انقلاب است.

برای آنکه شائبه گزینشی بودن این ویدئو پیش نیاید، سخنرانی و جلسه کامل به همراه پرسش و پاسخ را در سایت و رسانه‌های سیمافکر منتشر می‌کنیم.

💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست...
@simafekr_com

سینما هنر عامه

مسعود فراستی
ما سینما می‌خواهیم و سینمایی که داریم در نهایت راضی‌مان نمی‌کند. اگر الان بخواهیم درباره اصل ماجرای خودمان و سینما فکر کنیم و بپرسیم ایراد کار کجاست، چه می‌توان گفت؟ در این وانفسای بحث‌های بی‌پایان و انتظارات بی‌پایان و نامتعین و بی‌ربط از سینما، چگونه می‌توان به مبنایی برای شکل‌گیری دیدگاهی اساسی درباره ما و سینما رسید؟
مسعود فراستی در سخنرانی‌ای که ۳۱ سال پیش در سمینار سینمای پس از انقلاب داشت، اساس این دیدگاه را مخاطب می‌گذارد و می‌گوید: معیار در نهایت مخاطب است و این مخاطب خصلتی کیفی دارد. در گفتار فراستی بر خلاف تصویر تخت و مسطحی که از مخاطب ارائه می‌شود و هر نوع آدمی را شامل می‌شود، مخاطب موجودی با خصایص انسانی و دارای حرکت و در نهایت سیاسی معرفی می‌شود. او می‌گوید؛ در ایران انقلاب شده و این مردم انقلاب کرده‌اند، این مردم را در مقام مخاطب باید فهمید و شناخت. این مخاطب، مخاطب فیلمفارسی نیست، و تبعا مخاطب سینمای روشنفکری هم.
سخنرانی مسعود فراستی در «سمینار سینمای پس از انقلاب» را برای اولین بار در سایت سیمافکر تماشا کنید:
Simafekr.com
💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست...
@simafekr_com

سینما و ریشه‌های خلاقیت

مسعود فراستی - سمینار سینمای پس از انقلاب - ۱۳۷۰

سال‌هاست در میان بحث‌هایی که درباره سینما می‌شود، گویی پیگیری مقوله مخاطب از سر مسئله‌ای اساسی در میان نیست.
این مسئله آنگونه که فراستی از آن سخن‌ می‌گوید، همان احترامی است که هنرمند به نیاز درونی و برآمده از هویت خود قائل است.
اینکه می‌بینیم در طول سال‌ها آثاری ساخته می‌شود که با ذائقه مخاطب ایرانی سازگار نیست، اتفاقی نیست.

فراستی می‌گوید اگر قرار است سینمای ما واجد شخصیتی باشد، خلاق باشد و پرمخاطب، باید به ریشه‌هایمان برگردیم.
این ریشه‌ها جوهره هنر ماست.

💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست...
@simafekr_com

شاهنامه؛ سرشت ایران

گفتگوی سیمافکر با یوسفعلی میرشکاک- شهریور ۱۴۰۱

فیلم کامل این گفتگو را از طریق وبسایت سیمافکر تماشا کنید.
www.simafekr.com/شاهنامه-سرشت--ایران/گفتگو/

💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست...
@simafekr_com

شاهنامه؛ احیاگر ماست...

یوسفعلی میرشکاک

‌یوسفعلی میرشکاک، وقتی از شاهنامه سخن می‌گوید، از آن به گره‌زننده هویت قومی و ملی ما یاد می‌کند.
در گفتگوی اخیری که با او داشتیم، خواستیم تا قدری در این باره بگوید.
او در طول گفتگو می‌گوید فردوسی می‌خواست پاسخ‌گوی رجوع انسان ایرانی به خودش باشد. این پاسخ باید خودش را در شخصیت‌ها و اسوه‌هایی نشان می‌داد؛ چرا که این اسوه‌ها نمودار شخصیت یک انسان ایرانی است.
بنابراین فردوسی به ما جرأت داد تا ایرانی‌بودن خود را در افق اسوه‌های دینی خود ببینیم و از فارسی سخن‌گفتن و سرودن نهراسیم.

فیلم کامل گفتگو را در وبسایت سیمافکر تماشا کنید:
https://simafekr.com/post/13

💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست...
@simafekr_com

برای ما نشستن ننگ است...

کاری از گروه سرود بچه‌های آباده

گروه سرود آباده برخی از محبوبترین آثار سال‌های جنگ را تولید و اجرا کرد. مهمترین چیزی که درباره گروه سرود آباده گفتنی است، کیفیت بالایی است که آثار این گروه در مراوده با مخاطب به دست آورده بود. شاعر اغلب شعرهای گروه مربی آن، احمد توکلی است، برخی شعرها با کمک بچه‌های گروه، سروده شده و جملگی تولیدات آن، مناسبتی بودند.

آثار با وجود بهره‌مندی از کیفیت موسیقیایی، برای مردمی ساخته می‌شد که غالبا با مقولات هنری و روشنفکری چندان قرابتی نداشتند، بلکه بیشتر خودشان یا شریک صحنه دفاع مقدس بودند یا درد و رنج آن سالها را تجربه می‌کردند. مخاطب آثار گروه آباده، مخاطب نوعی آثار هنری نبود و نیست، بلکه خود مردمی بودند که آن سرودها از آنها می‌گفت. و این کیفیتی منحصربه فرد در تولید را به وجود می‌آورد. زیبایی و ماندگار هنرِ انقلاب اسلامی نمونه‌ای زیباتر از کارهای این گروه ندارد.

💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست...
@simafekr_com

هر کس انقلاب می‌خواهد، ۲۰۰ سال مجاهدت کند

حسین کچویان

سال‌ها پیش، حسین کچویان در مناظره‌ای با سید جواد طباطبایی، عنصر اسلام را مهمترین قوام‌بخش هویت ایران در طول تاریخ دانسته بود. حالا با گذشت ۹ سال از آن تاریخ، در حالی که سید جواد طباطبایی اغتشاشات هفته‌های اخیر ایران را «انقلابی ملی در دل انقلاب اسلامی» خوانده، حسین کچویان با صراحتی به مراتب بیشتر از آن مناظره، می‌گوید: «انقلاب، همچون تاسیس جامعه است و خون می‌خواهد. انقلاب مجاهدتی به طول چند قرن می‌خواهد.»
در اعتراض‌ها و اغتشاش‌های این دو هفته، خبری از خون دادن برای تاسیس جامعه نیست، همچنان که هیچ مطالبه‌ معلوم و گفتار سیاسی، هم در آن وجود ندارد. این بی سر و سامانی چنانکه دکتر کچویان در برنامه جهان آرا گفت، ریشه‌ در راهی دارد که نیروهای سیاسی داخل جمهوری اسلامی در طی چهار دهه طی کردند.

فیلم بخشی است از صحبت‌های حسین کچویان در برنامه جهان آرا، شبکه افق، به تاریخ ۱۱ مهر ۱۴۰۱.

💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست...
@simafekr_com

داستان ما، در «ملت»شدن است...

محمدجواد غلامرضا کاشی

ابعاد وقایع اخیر در گوشه گوشه ایران به ماجراهای قدیمی تجزیه قومی کشیده شده است. بسیاری برای فائق‌آمدن بر این گسست‌ها، مفهوم «ملت» را در مفاهیم تاریخی و فرهنگی ما جستجو می‌کنند، اما محمدجواد غلامرضا کاشی می‌گوید، ملت داستان مشترک و انسانی همه آن داستان‌های ظاهراً جدا از هم است. استاد علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی می‌گوید: تبیین‌هایی که مفهوم ملت را اینگونه می‌خواهند، آن را در گذشته محصور کرده‌اند و نمی‌دانند تا چه اندازه خواستی که ما برای ملت‌شدن داریم سیاسی و معطوف به آینده است.
برای همین همه صداها و طیف‌های مختلف در جامعه کنونی باید برای تحصیل این مفهوم مدد کنند.
ما باید «ملت» بشویم و در این ملت‌شدن، کثرت‌ها را معطوف به خیر عمومی بسیج کنیم.
سیاست در ایران کنونی باید داستانی برای داستان‌های مشترک داشته باشد. این داستان همان دعوتی برای ملت‌شدن ماست.

این فیلم بخشی از گفتگوی سیمافکر با جواد کاشی است که در دی ۱۴۰۰ برگزار شده است.

فیلم کامل آن نیز از طریق سایت سیمافکر قابل دسترسی است.

💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست...
@simafekr_com

ما از گفتگو دربارۀ امنیت می‌ترسیم

محمدعلی مرادی

در تمام آنچه این روزها بر جمهوری اسلامی ایران می‌گذرد، نشانه‌هایی از گذشته پیدا می‌شود. گویا ما به دیدار گذشته خودمان رفته‌ایم. حاصل همه آنکه درباره مسائل اساسی‌مان سخن نگفته‌ایم و کار علمی نکرده‌ایم، در ماجراهای اخیر که صورتی کاملا امنیتی دارند، نمایان شده است. ایران و جمهوری اسلامی ایران دشمنانی خونی دارد، اما ما نیز خودمان از درون آماده مبارزه و آماده این دشمنی‌ها نمی‌شویم. در این میان، زمانی که بحث به مسائلی چون حجاب و امنیت می‌رسد، امور همچون مسائلی خود را نشان می‌دهند که برای ما تاریخ و پس و پشت ندارند. نتیجه اینکه همیشه برخوردمان ناگهانی است. محمد علی مرادی می‌گوید برپا داشتن بحث درباره مسائل امنیتی خود از مُفاد قدرت است.

فیلم بخشی است از گفت‌وگوی دریچه با مرحوم محمدعلی مرادی. فیلم کامل گفت‌وگو را وب‌سایت سیمافکر تماشا کنید.

💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست...
@simafekr_com

فرصت تصمیم

وقت سیاست - شماره اول - ۱۴۰۱
گفت‌وگوی سیدعلی کشفی و سجاد صفارهرندی

🎥 فیلم کامل گفت‌وگو را در وبسایت سیمافکر تماشا کنید:
🔗b2n.ir/p86673

💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست...
@simafekr_com

فرصت تصمیم

وقت سیاست: گفت‌وگوی سیدعلی کشفی و سجاد صفارهرندی - آبان ۱۴۰۱

جمهوری اسلامی ایران یگانه امکان در سیاست کنونی ایران است. تصور هر نوع حکومت یا سیاستی پس از جمهوری اسلامی با وجود کینه‌ای که از نفس تاب‌آوری جمهوری اسلامی تولید شده، مضحک و بی‌معنی است. اما آیا این به معنای کفایت وضعیت کنونی جمهوری اسلامی است؟ آیا ما عموما از چالش‌ها و بحران‌ها عزم‌هایی بزرگ برای آینده می‌سازیم؟ یا اینکه فقط در اندیشه پشت سرگذاشتن بحران‌هاییم؟!
چگونه می‌توانیم این بار شرایط را صرفا پشت سرنگذاریم از آن فرصتی برای خودمان بسازیم؟

گفتگوی سیدعلی کشفی و سجاد صفارهرندی درباره همین فرصت‌‌ است.
سیدعلی کشفی می‌گوید: ما به اندازه کافی شجاعت آنکه صادقانه با خودمان مواجه شویم و لحظه غیرقطعی ولی دگرگون‌کننده تصمیم سیاسی را ببینیم، نداریم.
سجاد صفارهرندی اما در این گفتگو بر ندیدن آنچه که جمهوری اسلامی محقق‌کرده، تاکید می‌کند.
او می‌گوید: تا زمانی که از آنچه محقق‌شده و هستیم تصویری نداریم، نمی‌توانیم درباره آینده خودمان تصمیمی بگیریم. آنچه در مورد جمهوری اسلامی به نظر دیده نشده همین تاب‌آوری و فعلیت‌های جمهوری اسلامی اتفاقا از جانب موافقان اوست.
در نهایت آنچه گفتگو را در ادامه پیش می‌برد همین مسئله تاب‌آوری است.
سید علی کشفی می‌گوید: چگونه مسئله تاب‌آوری مواجهه ما را با واقعیت فعلی از آن جهت که صبری از جنس انفعال است به تعویق انداخته است.
اما سجاد صفارهرندی تاب‌آوری را چیزی در برابر تسلیم می‌داند. گفت‌وگو میان دو مهمان وقت سیاست اگرچه به اینکه آن «تصمیم» چه می‌تواند (و باید) کشیده نمی‌شود، اما برای ما که فرصت‌هایمان در حال از دست رفتن‌اند، راهگشاست.

این نخستین قسمت از گفت‌وگوهای «وقت سیاست» در سال ۱۴۰۱ است. در وضعیت کنونی، از سرگیری «وقت سیاست» برای ما همچون فرصتی برای به دست آوردن درکی علمی و درونی از جمهوری اسلامی ایران بود.
فیلم کامل این گفت‌وگو را به مدت ۴۸ دقیقه در سایت سیمافکر ببینید و درباره آن نظر دهید.

🔗b2n.ir/p86673

🔻ما را در پیام‌رسان‌های داخلی دنبال کنید:

بله | ایتا | روبیکا

💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست...
@simafekr_com