● سالمندان: درمان رو با دوز پایین‌تر شروع کنید.

● تنگی آئورت: در بیمارانی که تنگی شدید آئورت دارن، آملودیپین باید با احتیاط زیاد استفاده بشه؛ چون ممکنه پرفیوژن کرونری رو کاهش بده و باعث ایسکمی بشه.

● نارسایی قلبی: به‌جز آملودیپین، تا حد امکان باید از سایر بلاکرهای کانال کلسیم در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی با EF کاهش‌یافته (HFrEF) اجتناب بشه. آملودیپین می‌تونه برای درمان فشار خون بالا یا بیماری ایسکمیک قلبی در بیماران HFrEF استفاده بشه، ولی روی وضعیت عملکردی یا مرگ‌ومیر تأثیری نداره.

● اختلال کبدی: در بیماران با اختلال خفیف تا متوسط عملکرد کبد باید با احتیاط استفاده بشه و ممکنه نیاز به دوز شروع پایین‌تر داشته باشه. در نارسایی شدید کبدی از مصرفش اجتناب بشه. همچنین ممکنه هایپرتنشن پورتوپولمونری رو بدتر کنه، به‌خصوص در نارسایی شدید کبد.

● کاردیومیوپاتی هایپرتروفیک با انسداد خروجی بطن چپ: در بیماران مبتلا به این وضعیت، آملودیپین باید با احتیاط استفاده بشه، چون کاهش افترلود ممکنه علائم رو تشدید کنه.

🔻بیمارانی که از قبل فشار خون بالا دارن، می‌تونن داروی خودشون رو در دوران بارداری ادامه بدن، مگر اینکه موارد منع مصرف وجود داشته باشه. وقتی درمان فشار خون در دوران بارداری شروع می‌شه، ممکنه داروهایی غیر از آملودیپین ترجیح داده بشن، مثل نیفدیپین ER، لابتالول و متیل‌دوپا.

🔻داروهایی که برای درمان فشار خون مزمن در دوران بارداری قابل قبول در نظر گرفته می‌شن، به‌طور کلی در بیمارانی که قصد باردار شدن دارن هم قابل استفاده هستن.

🔻آملودیپین برای استفاده در بیماران باردار، داروی ترجیحی محسوب نمی‌شه؛ بنابراین در بیمارانی که قصد باردار شدن دارن، بهتره تغییر درمان به یک داروی ترجیحی در نظر گرفته بشه.

🔻بیشتر بیماران مبتلا به MASLD بدون علامت هستن. با این حال، بعضی از بیماران مبتلا به MASH ممکنه خستگی، بی‌حالی و ناراحتی مبهم در قسمت فوقانی راست شکم رو گزارش کنن

🔻بیماران بدون علامت معمولاً زمانی شناسایی می‌شن که تست‌های آزمایشگاهی افزایش آمینوترانسفرازها رو نشون بدن یا در تصویربرداری شکم، استئاتوز کبدی به‌عنوان یک یافته اتفاقی دیده بشه.

🔻 بیماران ممکنه افزایش خفیف تا متوسط آنزیم‌های کبدی یعنی آسپارتات آمینوترانسفراز (AST) و آلانین آمینوترانسفراز (ALT) داشته باشن، هرچند در بعضی از بیماران مبتلا به MASLD، سطح آمینوترانسفرازها طبیعیه.

🔻 اگه این آنزیم‌ها افزایش پیدا کنن، AST و ALT معمولاً دو تا پنج برابر حد بالای طبیعی هستن و نسبت AST به ALT معمولاً کمتر از یکه.

🔻 با این حال، میزان افزایش آمینوترانسفرازها نمی‌تونه شدت التهاب یا فیبروز کبدی رو پیش‌بینی کنه و حتی طبیعی بودن ALT هم آسیب هیستولوژیک کبد رو رد نمی‌کنه.

(نکاتش زیاده و به‌طور کامل تو اپلیکیشن توضیح داده شده)