اگر دنبال یک فیلم آرام، انسانی و مناسب مطالعهٔ شخصیت‌پردازی و روایت مینیمال هستید، A Brand New Life انتخاب خوبی است.⬇️

https://t.me/honarefilmnameh/7142
کانال هنر فیلمنامه کارگردان مولف

اتفاق اصلی یک‌بار رخ داده، پدر جین‌هی او را ترک کرده. اما داستان از پیامدهای همان اتفاق ساخته می‌شود و شخصیت، صحنه‌به‌صحنه تغییر می‌کند و رو به جلو می‌رود.

✍تمرین ساده‌: یک احساس را انتخاب کنید و اجازه ندهید شخصیت آن را بیان کند. فقط با رفتار و تکرار موقعیت‌ها نشانش دهید.تغییر را به یک کنش قابل دیدن تبدیل کنیم.

اگر می‌خواهید تغییر شخصیت باورپذیر باشد، لازم نیست شخصیت دربارهٔ تغییرش حرف بزند. یک رفتار را در چند موقعیت تکرار کنید و هر بار کمی تغییرش دهید. تماشاگر خودش از مقایسهٔ واکنش اول و آخر، تغییر مسیر درونی شخصیت را می‌فهمد.

@shotnote1 ✍
@honarefilmnameh🎬

🔲▫️آندره تارکوفسکی

زندگی توی قرون وسطی جالب بود
هر خانه روح خودش رو داشت
هر کلیسایی خدای خودش رو داشت
مردم جوان بودند
ولی حالا یه بچه ی چهار ساله هم پیره.

اندیشه انسان محور

@shotnote1 ✍

هوشنگ گلشیری از منابع کتاب «شازده احتجاب» می‌گوید.

@shotnote1 ✍

🔴 در روایت پسامدرن وقتی مرز واقعیت و خیال از بین می‌رود

در داستان‌های معمولی، معمولاً می‌دانیم کدام اتفاق واقعاً رخ داده و کدام‌یک خیال شخصیت است. اما در روایت پسامدرن، این مرز می‌تواند عمداً مبهم شود.
ممکن است شخصیت چیزی را ببیند که نمی‌دانیم واقعاً وجود دارد یا نه؛ خاطره‌ای را تعریف کند که شاید هرگز اتفاق نیفتاده باشد؛ یا وارد جهانی شود که قوانین واقعیت در آن کم‌کم تغییر می‌کنند.

🎬 در «Inception» کریستوفر نولان، مرز میان خواب و واقعیت بارها جابه‌جا می‌شود و تماشاگر مجبور است درباره آنچه می‌بیند دوباره فکر کند.

نکته مهم این است که پسامدرنیسم فقط نمی‌گوید «این واقعیت است یا خیال؟»؛ گاهی کاری می‌کند که خودِ این سؤال مهم‌تر از پیدا کردن پاسخ باشد.

وقتی دیگر نتوانیم با اطمینان بگوییم چه چیزی واقعی است، روایت تبدیل به یک بازی با ادراک مخاطب می‌شود.

@shotnote1 ✍
@honarefilmnameh 🎬

🔲▫️

بانوی پیر انگلیسی خودکشی می‌کند. در دفتر یادداشت خود از ماه‌ها پیش هر روز یک چیز می‌نوشته است: امروز کسی نیامد.

آلبر کامو

@shotnote1 ✍

🔺کارگاه سناریونویسی و کالبدشکافی فیلمنامه ‌🔺

▫️با راهبری محمد‌ داودی
فیلمنامه‌نویس‌ و‌کارگردان

و همراهی اساتید مهمان:
▫️علی زرنگار | تجربه نوشتن
▫️ نسیم مرعشی | داستان‌نویسی
▫️ ابراهیم موسی‌پور | روایت‌های تازه

🔺دو طرح برتر فیلمنامه سینمایی، از هنرجویان این دوره خریداری خواهد شد.

🌐 اطلاعات تکمیلی و ثبت‌نام:
🔗 www.eact.art⁩⁩⁩⁩

🔲 داستان کوتاه
▫️ مرا ببخش
▫️3 صفحه

هانس بندر

@shotnote1✍

🔲▫️ اصغرفرهادی
کارگاه فیلمنامه نویسی

قسمت سوم

@shotnote1 ✍
@honarefilmnameh🎬

🔲▫️ «دیالوگ چیزی است که شخصیت می‌گوید، زیرمتن چیزی است که ناخواسته لو می‌دهد.»

برای نشان دادن علاقه، حسادت یا کنجکاوی یک شخصیت، یک سؤال نابهنگام، یک مکث، یک نگاه یا حتی تغییر کوچک در رفتار می‌تواند کار دیالوگ توضیحی را انجام دهد.

@shotnote1✍
@honarefilmnameh

_من یکی رو دوست دارم هنوز بهش نگفتم.
_خب چرا بهش نمیگی؟
_دارم میگم!

@shotnote1 ✍

🔴 در روایت پسامدرن، وقتی راوی قابل‌اعتماد نیست

در روایت معمول، انتظار داریم راوی آنچه را اتفاق افتاده برایمان تعریف کند. اما اگر خودِ راوی حقیقت را تحریف کند چه؟
گاهی راوی چیزی را فراموش کرده، گاهی بخشی از واقعیت را پنهان می‌کند و گاهی آگاهانه داستانی متفاوت می‌سازد. در این حالت، مخاطب دیگر نمی‌تواند هر چیزی را که می‌شنود، حقیقت قطعی بداند.

مثلاً:
الف ⏪ یک نوار کاست را گم می‌کند
⏪ سال‌ها بعد، ب آن را پیدا می‌کند
⏪ صدای الف روی نوار، خاطره‌ای را تعریف می‌کند
⏪ ب بر اساس همان صدا، گذشته‌ی الف را بازسازی می‌کند
⏪ اما جزئیات روایت با چیزهایی که بعداً می‌بیند، جور درنمی‌آید.
⏪ در پایان، ب به نوار دیگری می‌رسد که همان اتفاق را از زاویه‌ای کاملاً متفاوت روایت می‌کند.

اینجا نوار فقط یک شیء داستانی نیست؛ تبدیل به راوی می‌شود، اما راوی‌ای که نمی‌توانیم کاملاً به آن اعتماد کنیم.
می‌توانیم عمداً حقیقت را قطعی نکنیم.این ابهام، همان چیزی است که داستان را به روایت پسامدرن نزدیک می‌کند.

@shotnote1 ✍
@honarefilmnameh 🎬

«ساعت جیبی»
روایت پسامدرن/ راوی غیرقابل اعتماد

مردی سال‌ها بعد از مرگ پدرش، ساعت جیبی قدیمی او را گم می‌کند. ساعت به دست نوجوانی می‌رسد که آن را در یک مغازه‌ی دست‌دوم‌فروشی پیدا کرده است.
برای پسر، ساعت ابتدا فقط یک وسیله‌ی قدیمی است. اما وقتی پشت قاب آن نامی را می‌بیند، شروع می‌کند به جست‌وجوی صاحب قبلی.

کم‌کم مشخص می‌شود پدر آن مرد، سال‌ها پیش شاهد حادثه‌ای بوده که زندگی خانواده‌ی پسر را تغییر داده است. پسر ابتدا ساعت را وسیله‌ای برای پیدا کردن حقیقت می‌بیند، اما بعد متوجه می‌شود صاحب ساعت عمداً آن را گم یا رها کرده بوده تا گذشته دوباره پیدا نشود.

@shotnote1 ✍
@honarefilmnameh🎬

هر داستانی شبیه
یک قطار در حال حرکت است
مهم نیست کجا سوار شی
دیر یا زود مجبوری به مقصد برسی

خالد حسینی

@shotnote1 ✍

🔲▫️ رگبار/ بهرام بیضایی
‍
- تو که می‌دونی، اولش هیچی نبود، وقتی بهش گفتم دوستش دارم محض کنجکاوی بود! فقط خواستم اونو امتحان کنم...

+ خیلی درد اومد؟

- درد... گفتی درد... نمی‌دونم، ولی چرا... بذار یه چیز عجیبی رو برات اعتراف کنم. این کتک برعکس تا حدودی هم برام لذت بخش بود! چون در همون حال در خودم یه چیزی داشتم کشف می‌کردم، موضوع دیگه خیلی جدیه، تو می‌فهمی من چی می‌گم... حس می‌کردم که بدون اون نمی‌تونم زندگی کنم.


@shotnote1 ✍

🔲▫️ ترفندی برای نجات داستان از ملال
✍ یوران هگ

«خرسی در ساحل» یکی از ترفندهای قدیمی روایت است: یک موقعیت آرام را با تهدیدی پنهان همراه کن.
مثلاً دو نفر در ساحل نشسته‌اند و عاشقانه با هم حرف می‌زنند؛ اگر تماشاگر بداند خرسی در حال نزدیک شدن به آن‌هاست، همان گفت‌وگوی ساده ناگهان پرتنش می‌شود.
در سینما، یک مهمانی، گفت‌وگوی فلسفی یا حتی توصیف یک طبیعت زیبا، وقتی جذاب‌تر می‌شود که خطری در زیرِ آرامش صحنه جریان داشته باشد.
پس همیشه لازم نیست اتفاقی بیفتد؛ گاهی کافی است تماشاگر منتظر وقوع اتفاقی باشد.

💢 موقعیت آرام همراه تهدید پنهان باعث کشش داستان می‌شود.


@shotnote1  ✍
@honarefilmnameh 🎬

استیون کینگ

ـــ هیولاها واقعی هستند، ارواح نیز واقعی‌اند، آنها درون ما زندگی می‌کنند، و گاهی بر ما غلبه می‌کنند.


@shotnote1

مروری بر آثار برگزیده داشته باشیم.

📚

🔲▫️ ویلیام فاکنر:

برای نوشتن اول باید بخوانید: همه چیز را بخوانید، بخوانید و بخوانید؛ آشغال، کلاسیک، خوب و بد و ببینید چطور نوشته شده‌اند.
شبیه نجاری که درست مثل یک تازه‌کار کار می‌کند و رازهای استاد شدن را می‌آموزد. بخوانید و جذبش کنید.
اگر خوب باشد که می‌فهمید. اگر هم بد بود، از پنجره بیندازیدش بیرون.

@shotnote1 🍀✍