سال ها مثل درختی که دم نجاری ست

وقت ِ روشن شدن ارّه وجودم لرزید

ناهماهنگی تقدیر نشان داد به من

به تقاضای خود اصرار نباید ورزید

#کاظم_بهمنی
✈️/۵۳

شده‌ام دلشده‌اے
    تڪیه به دیوار امشب.
              ڪه به جز یاد توام
                 نیست مرا ڪار امشب

منم آن رهڪَذرے،
   در دل تاریڪی شب.
              ڪه غمم نیست به
             جـز دیدن دلدار امشب

#جواد_ڪریمی
✈️/۵۴

از آدم‌ها خاطره‌هایشان می‌ماند،
و از خاطره‌ها دلتنگی‌شان...

#لیلا_مقربی
✈️/۵۴

‏فقط با سایه خودم خوب میتوانم حرف بزنم اوست كه مرا وادار به حرف زدن میكند فقط او میتواند مرا بشناسد او حتماً می فهمد

#صادق_هدایت
✈️/۵۷

پس چه بايد بكنم
من كه در لخت‌ترين موسم بى‌چهچه‌ی سال
تشنه‌ى زمزمه‌ام؟

بهتر آن است كه برخيزم
رنگ را بردارم
روى تنهايى خود نقشه‌ی مرغى بكشم.

#سهراب_سپهری

✈️/۵۸

جا مانده است
چیزی جایی
که هیچ گاه دیگر
هیچ چیز
جایش را پر نخواهد کرد
نه موهای سیاه
نه دندانهای سفید

#حسین_پناهی

✈️/۵۹

بزن باران و شادی بخش جان را
بباران شوق و شیرین کن زمان را
به بام غرقه در خون دیارم
به پا کن پرچم رنگین کمان را
بزن باران که بی صبرند یاران
نمان خاموش! گریان شو! بباران!
بزن باران بشوی آلودگی را
ز دامان بلند روزگاران
بزن باران بهاران فصل خون است
بزن باران که صحرا لاله گون است

بزن باران.....



#وحشی_بافقی
✈️/۶۲

در غربت مرگ بیم تنهایی نیست

یاران عزیز آن طرف بیش‌ترند

#مسعود_مسیح_کاشانی

✈️/۶۳

در انتظار تو بنشستم
و سرآمد عمر

دگر چه داری از این بیش
انتظار از من ؟


#شهریار
✈️/۶۷

یک روز می آیی به دیدارم ولی دیگر
قَدْرِ ملاقاتی اجل رخصت نخواهد داد
روزی تو هم دلتنگ خواهی شد ولی افسوس
در زیر سنگ قبر گوشی خط نخواهد داد ...

#شیدا_صیادی_پور

✈️/۶۸

استکان دیگری پر کن که در دنیای ما

خواب مستی از عذاب هوشیاری بهتر است

#حسین_دهلوی
✈️/۶۹

هـرچه زنگ زدم،
گوشى را بر نداشتى ..
كارى نداشتم فقط
خواستم بگويم؛
امـروز جمعه است،
و جمعه ها، عصر دارد !
فقط همـين ...


#فريد_صارمی

✈️ /۷۱

باز هم تسبیح بسم الله را گم کرده ام
شمس من کی می رسد؟ من راه را گم کرده ام

طره از پیشانی ات بردار ای خورشیدکم!
در شب یلدا مسیر ماه را گم کرده ام


#علیرضا_بدیع

✈️/۷۳

ما چله نشین شب آزادی خویشیم

ای کاش که یلدای وطن را سخری بود

#بیداد_خراسانی
✈️/۷۴

"امروز نه آغاز و نه انجام جهان است

ای بس غم و شادی که پس پرده نهان است

گر مرد رهی غم مخور از دوری و دیری

دانی که رسیدن هنر گام زمان است

آبی که بر آسود زمینش بخورد زود

دریا شود آن رود که پیوسته روان است

باشد که یکی هم به نشانی بنشیند

بس تیر که در چله این کهنه کمان است

از روی تو دل کندنم آموخت زمانه

این دیده از آن روست که خونابه فشان است

ای کوه تو فریاد من امروز شنیدی

دردیست در این سینه که همزاد جهان است

از داد و وداد آن همه گفتند و نکردند

یارب چقدر فاصله ی دست و زبان است

خون می چکد از دیده در این کنج صبوری

این صبر که من می کن افشردن جان است

از راه مرو سایه که آن گوهر مقصود

گنجی است که اندر قدم راهروان است"

#هوشنگ_ابتهاج
✈️/۷۷

چه کسی می فهمد
در دلم رازی  هست؟
می سپارم آن را،
به خیال شب تنهایی خود…

سهراب_سپهری
✈️/۷۹

تو پنهانی درون من، چو روح خفته در جانم
به هرجا میرم انگار، تو قبل از من همان جایی

#پروانه‌_حسینی
✈️/۸۰

‌‌‌‌‌پای اگر فرسودم و جان کاستم
آنچنان رفتم که خود میخواستم

#هوشنگ_ابتهاج
✈️/۸۲

پس از این با کسی غیر از خودم همدم نخواهم شد
غم خود میخورم غمخوار نامحرم نخواهم شد

به دیوار اتاقم تکیه خواهم کرد در خلوت
ولی هرگز گدای شانه‌ای محکم نخواهم شد

به قدری ضربه از نیرنگ همراهان خود خوردم که دیگر

همقدم با سایه‌ی خود هم نخواهم شد

نمی‌گویم که زخمی می‌زنم بر هر که زخمم زد
ولی دیگر برای زخم او مرهم نخواهم شد

اگر انسانیت شرطش حراج خویشتن باشد
نمیخواهم چه اصراریست،من آدم نخواهم شد

#مهدی_جووینی

✈️/۸۴

ما برای ادامه دادن
هیچکسی را نداریم جز خودمان.
و این کافیست ...

#چارلز_بوکفسکی

✈️/۸۵