چه فایده ای دارد که آدم بخواهد دائم رنج و اندوهش را بازنگری کند؟
مثل این میشود که یکسره بایک زخم ور بری و نگذاری التیام یابد!
پس از تو📚
#تیکه_کتاب
#جوجو_مویز
@shaerrin

وما شکیبا بودیم این است آن کلامی که ما را به تمامی وصف تواند کرد!...🍃
#احمد_شاملو
@shaerrin

سینه خواهم شرحه شرحه از فراق
تا بگویم شرح درد اشتیاق...:)
#مولانا
@shaerrin

سایه معشوق اگر افتاد برعاشق چه شد؟
ما به او محتاج بودیم، او به ما مشتاق بود:)
#عبدالحسین_جلالیان
@shaerrin

سخن عشق تو بی آنکه بر اید به زبانم
رنگ رخسار خبر می‌دهد از حال نهانم..!
#سعدی
@shaerrin

:))
شب تون زیبا❤️
#موسیقی
@shaerrin

وقتی اغلب انسان ها در انتهای زندگی خود به گذشته می نگرند ، در می یابند‌ که در سراسر عمر عاریتی و گذرا زیسته اند.
آن ها متعجب خواهند شد وقتی بفهمند
همان چیزی که اجازه دادند بدون لذت و قدردانی سپری گردد، همان زندگی شان بوده است.
بنابراین، بشر با حیله ی امیدوار بودن
فریب خورده و در آغوش مرگ می رقصد ...

#تیکه_کتاب
دروغگویی روی مبل📚
#اروین_یالوم
@shaerrin

غمگینت خواهند کرد
بسیار غمگین
آن وقت حتما مرا
به خاطر خواهی آورد
#جمال_ثریا
@shaerrin

خُنُک آن دم که نشینیم
در ایوان من وتو...🌱🙃
#موسیقی
@shaerrin

میدونم که دیره
میدونم که باید زود تر میپرسیدم...
ولی حقیقتش انقدر خودم حالم بد بود که واقعا نشد



الان میپرسم بچه هایی که هرمزگان و اون اطرافین
حالتون خوبه ؟
زلزله آسیبی نزده؟
@shaerrin

شايد انسان قرار نيست هيچ وقت حقيقتا شاد باشد شايد اصلا چنين چيزي در دنيا وجود ندارد

#پاتريك_دوويت
@shaerrin

آخر یه شب این گریه ها
سو چشم ها مو میبره:)))
#موسیقی
@shaerrin

بگو با بغض مادرای چش به راه آبان
بگو با بچه‌های نسل خون ستارخان
بگو با قامت رشید نوید افکاری‌ها
بگو‌ با سینه‌ی ستبر پویا بختیاری ها

....🖤
#موسیقی
#شاهین_نجفی
@shaerrin

قسمت سوم پادکست آرامش
به استرس یا #اضطراب_اختصاص دارد.

توانایی انسان در کنترل اضطراب محدود است و دلیل آن را باید در سیر تکاملی و ساختار مغز جستجو کرد...
#پادکست_ارامش
#روانشناسی
@shaerrin

سال بلوا
#کتاب
#عباس_معروفی
#درخواستی
@shaerrin

فراتر از فُرم دردها و رنج‌ها، دَری‌ست.
دَری که به خلوتگاهی امن باز میشود.
و این در فقط زمانی باز میشود که شکل درد را قضاوت نکنیم.
اینکه درد به وسیله‌ی چه کسی یا چه موقعیتی،
یا با چه داستانی در زندگی‌مان وارد شده،
و یا چرا و چگونه ایجاد شده، یعنی در سطح و شکل درد گیر کرده‌ایم.
چه فایده ای دارد که درد چطور و چگونه و به وسیله‌ی چه کسی وارد شده است، مهم ورود درد است.
در نهایت درد با شکل و فرم‌های متفاوتِ خودش وارد میشود.
دردی با بیماری جسمی ‌وارد میشود،
دردی با از دست دادن رابطه‌ای وارد میشود،
دردی با تصادفی هولناک وارد میشود
دردی با مرگ عزیزی وارد میشود
و دردی دیگر حتی ممکن است با مورد قضاوت گرفتن وارد شود.
اما آیا درد، درد نیست؟ حتی اگر ظاهرش و داستانی که درد را وارد زندگی‌مان کرده است متفاوت باشد؟
وقتی بتوانیم درونِ درد را ببینیم نه ظاهر درد را میتوانیم به ماهیت درد وصل شویم.
و ماهیت درد، نزدیک‌تر کردن ما به خلوتی درونی‌ست.
ماهیت درد، وصل کردن و انسجام است نه پراکندگی و تیرگی!
ماهیت درد نزدیک‌تر کردن ما به جایی‌ست که دیگر خبری از ذهنِ قضاوت‌گر و همیشه طلبکار، حق به جانب، ناراحت و ناراضی ما نیست.
خلوتگاهِ درونی‌مان، جایی شبیه به یک اتاق کوچک در انتهای یکی از راهروهای فرعیِ یک خانه‌ی بزرگ، شلوغ و هزار اتاقه است.
اتاقی که ساکت است.
اتاقی که در آن خبری از هیاهوهای ساکنین و دنیای خارج از آن نیست.
اتاقی که وقتی وارد آن میشویم، رو به روی یک پنجره‌ی کوچک که رو به حیاطی کوچک اما سرسبز باز میشود شخصی در سکوت و سکون بر صندلی‌ای نشسته و از آن پنجره به زندگیِ کوچک اما سرسبز حیاط نگاه میکند.
و اگر جلوتر رویم و به آن شخص نگاه کنیم متوجه میشویم، خودمان بر روی آن صندلی نشسته‌ایم.
خودمان، صبور، آرام، ساکن، ساکت و هشیار به جریان زندگی و تسلیم در برابر تمام هیاهو‌ها و دردها، نشسته است و نگاه میکند.
نگاه میکند به خلوتگاه کوچکِ سرسبزش ورای دردهای زندگی‌اش و در همان لحظات است که عمیقا میداند، به انسجام رسیدن و نزدیکتر شدن به خودش در دردکشیدن یعنی چه.
و درست در همان اتصال است که میداند امنیت و عشق به واقع چه معنایی دارد و هر جستجو و دست و پازدنی خارج از آن اتاق همه شبیه سازیِ اتصال، امنیت، عشق و آرامشی‌ست که در آن لحظات با خودش تجربه کرده است.
با خودش در خلوتگاه خودش به کمک دردهایی که زندگی به او داده است.
#پونه_مقیمی
@shaerrin