یکشنبه های اعتراضی ماندگار است!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، با اعلام تعطیلی روز یکشنبه ۱۴ تیرماه و همچنین تعطیلی ۳ روزه در تهران، بسیاری از تجمع های اعتراضی بازنشستگان برگزار نشد.
اما در قزوین بازنشستگان مستقل از کانون های پاچه خوار روبروی اداره کل تامین اجتماعی شهر رفته و تجمع اعتراضی و هفتگی خود را برگزار کردند.
همچنین در رشت سرفراز نیز جمعی از بازنشستگان به مقابل تامین اجتماعی رفته که متاسفانه با پلیس روبرو شده و پلیس از آنان خواست که محل را ترک کنند که در نهایت با تصمیم جمعی ساعت ۱۱/۱۰ دقیقه به تجمع خود پایان دادند.
در شوش نیز تجمع اعتراضی برگزار شد.
این تجمع ها در راستای اعتراض به وضعیت بد حقوقی و درمانی و فساد فراگیر در تامین اجتماعی است. فسادی که هر روز گوشه ای از آن افشا می شود. اعتراض به سانسور و احضار مداوم کوشندگان کارگری، فرهنگی، دانشجویی، نویسندگان است. کسانی که این فساد را افشا و فریاد می زنند.
برای نمونه، در روزهایی که تامین اجتماعی مدعی است پول ندارد تا افزایش حقوق های عقب افتاده بازنشستگان تامین اجتماعی را بپردازد، برگزاری جلسات نمایشی و پرداخت میلیاردی به تشکل های خود ساخته برای ماست مالی کردن افتضاح «لایحه نوین تامین اجتماعی» وزارت کار و فرستادن نمایندگان تشکل های کارگری بی خاصیت به اجلاس بریکس و ریخت و پاش های این روزها، نشان از دهن کجی مسوولین وزارت کار و تامین اجتماعی به کارگران و بازنشستگان است.
نمایندگان بی خاصیتی که هرچه سالاری و میدری جلویشان می گذارند بدون فوت وقت امضا می کنند از جمله حذف آزمایش ویتامین D از پوشش تامین اجتماعی و یا ۲۰۰ قلم دارو از سفره درمان کارگران و بازنشستگان که نشان از بی خردی این افراد دارد که اگر در خانه به پدر و مادرهایشان احترام می گذاشتند چنین مواردی را امضا و تایید نمی کردند.

پیام ما به این دغلکاری ها این است:

تا حق خود نگیریم/ یکشنبه ها می آییم
نه سرما نه گرما/ نیست جلودارمان

بازنشستگان متحد تهرانی

کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران



https://t.me/sfelezkar

بیماری و فروپاشی اقتصادی خانواده کارگر!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا،برای خانواده‌های کارگری، یک تشخیص پزشکی ساده، می‌تواند سرآغاز یک سقوط مالی تمام‌عیار باشد. نبود پوشش بیمه‌ای کامل، هزینه‌های کمرشکن درمان و از دست دادن درآمد روزهای بیماری، سه‌ضلعی بحرانی را شکل می‌دهد که خانواده را یک‌شبه به ورطه فقر می‌کشاند.

در اقتصاد شکننده خانوارهای کارگری، مرز بین «بیماری» و «فقر» بسیار نازک است. هزینه یک بستری ساده یا یک عمل جراحی، می‌تواند تمام پس‌انداز یک عمر را نابود کند و کارگر را به چرخه بدهی‌های طاقت‌فرسا بیندازد. «شوک‌های سلامت» یکی از مهم‌ترین عوامل افتادن خانوارها به دام فقر مزمن است. چنانچه نظام تأمین اجتماعی کارآمدی خود را با ماده ۵۴ اجرا نماید، پوشش گسترده هزینه‌های درمانی، به عنوان «شبکه ایمن‌کننده» عمل می‌کنند. که شاخصی است برای سنجش «عدالت اجتماعی» و «کارآمدی دولت‌ها».
در یک خانواده کارگری بخش بزرگی از وام‌های خرد، صرف هزینه‌های درمانی می‌شود. سهم بالای پرداخت از جیب بیمار (که در ایران بالاتر از متوسط جهانی است)، منابع مالی خانوار را به سمت درمان می‌کشاند و از رویکرد در تغذیه، مسکن و آموزش می‌کاهد. برای کارگری که درآمد ثابتی ندارد، بیماری می‌تواند به معنای از دست دادن شغل باشد.

در سال‌های اخیر، با افزایش هزینه‌های درمانی و تضعیف پوشش بیمه‌ای تکمیلی بازنشستگان و کارگران، فشار بیماری بر اقتصاد خانوار افزایش یافته است. نظام ارجاع ناقص و عدم پوشش کافی برای خدمات پاراکلینیک و داروهای خاص، این روند را تشدید کرده است.

چرخه معیوب «بیماری ← هزینه درمان ← بدهی ← کاهش توان کار ← بیماری بیشتر»، نشان‌دهنده «فقدان یک نظام جامع حمایت اجتماعی» است که در آن بیمه، صرفاً یک کارت تخفیف است، نه یک سپر محکم. تداوم وضعیت فعلی و تبدیل شدن بیماری به یکی از عوامل اصلی «فقر جدید» در میان کارگران است. سلامت کارگر، نه یک هزینه، که یک سرمایه ملی است که باید از آن صیانت شود.

پای فشردن به اصل ۲۹ قانون اساسی که ثروت عمومی باید در خدمت درمان رایگان باشد و همچنین ماده ۵۴ تامین اجتماعی بر خدمات دهی صفر تا صد درمان بیمه پردازان تا آن حد که حتا اگر در کشور، بیمه پرداز را نتوانند درمان کنند باید تامین اجتماعی هزینه اعزام به خارج و کلیه هزینه درمانی او را در طول درمان در خارج بپردازد، بخش فراموش شده به عمد کارگزاران دولتی و مافیای تامین اجتماعی است.

تا حق خود نگیریم/ یکشنبه‌ها می آییم

تحریریه امید، مجله بازنشستگان متحد

کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران


https://t.me/sfelezkar

وام به جای نان!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، آقای سالاری ریاست سازمان تامین اجتماعی از افزایش مبلغ وام به ۶۰ میلیون تومان با افتخار سخن گفت.
این همان کسی است که در مقابل افزایش مزایای حقوقی بازنشستگان سدی ساخته است و سفره های بازنشستگان را هر روز با ترفندهایی کوچکتر می کند، از دارو و درمان گرفته تا اجرا نکردن ماده ۵۴ و رایگان بودن صفر تا صد دارو و درمان.
آقای سالاری می خواهد بازنشسته گدا باشد و همیشه خدا در زندگیش درمانده باقی بماند.
۸۰ درصد حقوق بگیران تامین اجتماعی حداقلی بگیر و زیر حداقل بگیرند و بی تردید این وام را نمی توانند بگیرند چون توان پرداخت اقساطش را ندارند. این وام برای نورچشمی های خانه کارگر و بادمجان دورقاب چینانی که از سالاری و برنامه های ضد بازنشستگان حمایت می کنند، است.
اگر بازنشستگان حقوق کافی و دارو و درمانی رایگان داشته باشند نیازی به وام و کلفت کردن گردن بانک های نزول خوار نخواهند داشت.
سالاری ها با برنامه وام دهی تلاش دارند هم ذهن و هم روح بازنشستگان را به انحراف ببرند. آنان می دانند که این بازنشستگان هستند که می توانند جلوی برنامه های ضدمردمی و ضد زحمتکشان او بایستند پس باید با ندادن مزایا و اختراع فرمول های غیرواقعی همسان سازی تا می توان بازنشستگان را حقیر و گرسنه نگه داشت تا علیه این پلیدان نکوشند.
مافیا چنین پلیدانی را در راس کار می خواهد نه انسانهای شریفی چون دکتر حسین راغفر و فرشاد مومنی را.
علیه این برنامه های ضد انسانی و عملکرد پلید فقط یکشنبه های هفتگی اعتراضی کارساز است.

تا حق خود نگیریم یکشنبه ها می آییم

کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران


https://t.me/sfelezkar

پیروزی زحمتکشان در نبرد با مافیا!!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، لایحه نظام جدید تامین اجتماعی که از سوی وزیرکار با همدستی سالاری جهت تصویب ارایه شده بود با مخالفت جدی کارگران و بازنشستگان مستقل روبرو شد. اما آقای سالاری از رو نرفت و با برگزاری جلسه خیمه شب بازی با حضور تشکل های که برای حضور میدری و سالاری شتر قربانی کرده بودند، نمایندگان خانه کارگر، نمایندگان کانون عالی انجمن های صنفی کارگران، کانون عالی مجمع نمایندگان کارگری، و کانون عالی شوراهای اسلامی کار و دادن باج به آنان تلاش کرد نشان دهد نمایندگان بی عرضه کارگری با این لایحه مشکلی ندارند و جلسه را به نفع خود تمام کند.
در این جلسه که با پاچه خواری کانون عالی انجمن های صنفی آغاز شده بود چنان به به و چهچه راه انداختند که خود سالاری از این همه ریاکاری حیران مانده بود.
با تصویب این لایحه انتقال دارایی های سازمان تامین اجتماعی به دولت و کاهش سهم بیمه کارفرمایان صورت می گرفت و در یک کلام اندوخته هفتاد ساله زحمتکشان به جیب مافیا می رفت.
با افشاگری های مدام از جمله نشریه کارگری پیام سندیکا و بازنشستگان مستقل علیه این نان قرض دادن ها و پدرسوخته بازی و دادن شعار در یکشنبه های اعتراضی در شهرهای مختلف و نامه نگاری بازنشستگان متحد تهرانی، سازمان تامین اجتماعی و وزارت کار زیر فشار کارگران و بازنشستگان مستقل قرار گرفت.
جلسه ای در ۱۰ تیرماه از سوی دولت با جمعی از خواب زدگان برگزار شد که در آن فقط خانم گلپور، اخراجی از کانون عالی انجمن های صنفی کارگری سراسر کشور که از روز اول با این لایحه مخالفت کرده و با انتشار نامه ای این لایحه خانه خراب را به چالش کشیده بود به صراحت با این لایحه مخالفت نمود، در نهایت این نمایش با کنار نهادن این لایحه به اتمام رسید.
وقتی مبارزه نکنی همیشه بازنده ای اما وقتی مبارزه می کنی گاهی پیروزی و این پیروزی دستاورد همین تلاش جانانه در سراسر کشور توسط تلاشگران واقعی رقم خورد.

در متنی که خانم گلپور و از مخالفان سرسخت این لایحه منتشر نمود چنین نگاشته است :«اموال تامین اجتماعی از چنگ خزانه دولت نجات یافت»
امیدواریم این پیروزی پایه گذار تلاش های متحد بعدی همه کوشندگان مستقل کارگری و بازنشستگی باشد تا بتوانیم هم کانون های بازنشستگی را از خواب زدگان فاسد و دغل‌کار پاک سازی کنیم و هم تشکل های کارگری را از عناصر فاسد و بله قربان گوی مافیا تهی سازیم. این نمی شود مگر اینکه همدلی ها را بر اساس مطالبات مشترک و هم اندیشی مداوم رقم زد.
با در خانه نشستن و نامه پراکنی های بی اثر در فضای مجازی نه تنها جنبش بازنشستگان و کارگران را به بیراهه خواهد رفت بلکه انفعال و یاس را دامن زده می شود.

به امید پیروزی های دیگر
هیات تحریریه نشریه کارگری پیام سندیکا

کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

https://t.me/sfelezkar

دو عکس، همه چیز در این سیستم طبقاتی است!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، در این روزها که بسیاری درگیر مراسم ها هستند، دو عکس گویای نگاه طبقاتی مسوولین به جامعه می باشد.
در مراسمی که مسوولین در آن حاضرند خیرات چلوکباب است اما به کارگران شهرداری که وظیفه تمیزکاری مراسم را دارند چند تکه سیب زمینی و تخم مرغ و یا چند تکه سوسیس و سیب زمینی داده شده است. در آخرین مورد هم روز ۱۵ تیرماه به رانندگان شرکت واحد منطقه ۶ ساعت ۱۲/۵ شب ماکارونی بدون ماست و یا سالاد و حتا بدون بطری آب داده شد. البته رانندگان با شخصیت منطقه منتظر اینگونه شام دادن های فقیرانه نمانده و از جیب خود غذایی تهیه و نوش جان کردند.
در کشور ما دیدگاهی حاکم است که طبقه کارگر و مزدبگیران را نه تنها انسان نمی بینند بلکه همیشه زیادی هستند چه در زمان تقسیم ثروت ملی و چه در زمان خیرات.
آیا تا وقتی که کسانی نگاه شان به طبقه کارگر این قدر فقیرانه است باز هم باید منتظر ماند تا شاید نیم نگاهی به محرومین و طبقه کارگر داشته باشند؟؟

طبقه کارگر امروز برای بهبودی وضعیت جامعه تلاش می کند و خواسته هایش خواسته های همه زحمتکشان می باشد از درمان مناسب رایگان، آموزش رایگان، کار برای همه، دستمزدهای انسانی در قبال ۸ ساعت کار، حقوق بازنشستگی که در حد شخصیت و ۳۰ سال کار باشد.

این دیدگاه حقیرانه نگاه کردن مسوولین به مزدبگیران را با مبارزات خود تغییر خواهیم داد. به گفته لاهوتی شاعر زحمتکشان:

میهن افتاده ی ما، باز جان خواهد گرفت.
در صف پیشین آزادی، مکان خواهد گرفت.
متحد با دست دهقان، دست صنف کارگر
ارتجاع مست وحشی را، عنان خواهد گرفت.

تحریریه نشریه کارگری پیام سندیکا

کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

https://t.me/sfelezkar

مصاحبه مازیار گیلانی نژاد مسوول سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران با خبرگزاری ایلنا:
«هزینه‌های درمان» خانواده‌های کارگری را به مرز فروپاشی رسانده/ بیماری یعنی فاجعه!
سه‌شنبه ۱۶ تیر ۱۴۰۵

یک فعال کارگری گفت: برای خانواده‌های کارگری حتا یک تشخیص پزشکی ساده نیز می‌تواند آغاز یک سقوط مالی تمام‌عیار باشد. نبود پوشش بیمه‌ای کامل، هزینه‌های کمرشکن درمان و از دست رفتن درآمد در روزهای بیماری، سه ضلع بحرانی را تشکیل می‌دهد که خانواده را در مدت کوتاهی به ورطه فقر می‌کشاند.
به گزارش خبرنگار ایلنا، افزایش مداوم هزینه‌های درمان، کاهش قدرت خرید خانوارها و ناکارآمدی نظام‌های حمایتی، بیماری را برای بسیاری از خانواده‌های کارگری از یک مسئله صرفاً پزشکی به بحرانی اقتصادی و اجتماعی تبدیل کرده است. در شرایطی که بخش قابل توجهی از درآمد کارگران صرف تأمین نیازهای اولیه زندگی می‌شود، بروز یک بیماری، حتا اگر چندان پیچیده نباشد، می‌تواند تعادل مالی خانواده را بر هم بزند و آنان را با هزینه‌هایی روبه‌رو کند که پرداخت آن از توانشان خارج است. بسیاری از کارگران به دلیل نداشتن پس‌انداز کافی یا پوشش بیمه‌ای مؤثر، ناچار به دریافت وام، فروش دارایی‌های اندک یا صرف‌نظر کردن از ادامه درمان می‌شوند؛ موضوعی که نه‌تنها سلامت فرد، بلکه امنیت اقتصادی و معیشتی خانواده را نیز به خطر می‌اندازد. هرگونه ضعف در حمایت از کارگران در زمان بیماری، پیامدهایی فراتر از یک خانواده خواهد داشت. اجرای دقیق قوانین حمایتی و تقویت پوشش بیمه‌ای، از مهم‌ترین مطالبات کارگران به شمار می‌رود.

مازیار گیلانی‌نژاد، فعال کارگری، در گفتگو با ایلنا با تشریح ابعاد اقتصادی بیماری برای خانوارهای کارگری، از افزایش فشار هزینه‌های درمان، تضعیف خدمات بیمه‌ای و فاصله گرفتن نظام تأمین اجتماعی از تکالیف قانونی خود گفت و بر ضرورت اجرای کامل اصل ۲۹ قانون اساسی و ماده ۵۴ قانون تأمین اجتماعی تأکید کرد.
او با اشاره به پیامدهای اقتصادی بیماری برای خانواده‌های کارگری اظهار کرد: برای این خانواده‌ها، حتا یک تشخیص پزشکی ساده نیز می‌تواند آغاز یک سقوط مالی تمام‌عیار باشد. نبود پوشش بیمه‌ای کامل، هزینه‌های کمرشکن درمان و از دست رفتن درآمد در روزهای بیماری، سه ضلع بحرانی را تشکیل می‌دهد که خانواده را در مدت کوتاهی به ورطه فقر می‌کشاند. در اقتصاد شکننده خانوارهای کارگری، مرز میان بیماری و فقر بسیار باریک است و هزینه یک بستری ساده یا یک عمل جراحی می‌تواند تمام پس‌انداز سال‌ها کار و تلاش را از بین ببرد و کارگر را وارد چرخه بدهی‌های سنگین کند. شوک‌های ناشی از بیماری، از مهم‌ترین عوامل گرفتار شدن خانوارها در فقر مزمن به شمار می‌رود.
گیلانی نژاد با اشاره به نقش نظام تأمین اجتماعی خاطرنشان کرد: در صورت اجرای کامل ماده ۵۴ قانون تأمین اجتماعی، پوشش گسترده هزینه‌های درمانی می‌تواند به‌عنوان یک شبکه ایمن برای حمایت از خانوارهای کارگری عمل کند. میزان دسترسی مردم به خدمات درمانی و حمایت بیمه‌ای، یکی از شاخص‌های مهم سنجش عدالت اجتماعی و کارآمدی دولت‌ها است. در بسیاری از خانواده‌های کارگری، بخش قابل توجهی از وام‌های خرد صرف پرداخت هزینه‌های درمان می‌شود. همچنین سهم بالای پرداخت از جیب بیماران که در ایران بیش از متوسط جهانی است، منابع مالی خانوار را از حوزه‌هایی مانند تغذیه، مسکن و آموزش به سمت درمان سوق می‌دهد. برای کارگری که درآمد ثابتی ندارد، بیماری حتا می‌تواند به معنای از دست دادن شغل باشد.
گیلانی‌نژاد با اشاره به شرایط سال‌های اخیر اظهار داشت: افزایش هزینه‌های درمان و تضعیف پوشش بیمه‌های تکمیلی کارگران و بازنشستگان، فشار مضاعفی بر اقتصاد خانوارهای کارگری وارد کرده است. همچنین ناقص بودن نظام ارجاع و پوشش ناکافی خدمات پاراکلینیکی و داروهای خاص، این مشکلات را تشدید کرده است.
این فعال کارگری با تشریح چرخه معیوب بیماری، هزینه درمان، بدهی، کاهش توان کار و ابتلای دوباره به بیماری، تصریح کرد: این روند بیانگر فقدان یک نظام جامع حمایت اجتماعی است؛ نظامی که در آن بیمه نباید صرفاً یک کارت تخفیف باشد، بلکه باید نقش یک سپر حمایتی مؤثر را ایفا کند. وضعیت موجود، بیماری را به یکی از مهم‌ترین عوامل شکل‌گیری فقر جدید در میان کارگران تبدیل خواهد کرد.
گیلانی‌نژاد: سلامت کارگر یک سرمایه ملی است، نه یک هزینه، اجرای اصل ۲۹ قانون اساسی مبنی بر برخورداری همگان از خدمات درمانی و همچنین اجرای کامل ماده ۵۴ قانون تأمین اجتماعی، ضرورتی اجتناب‌ناپذیر است. براساس این ماده، سازمان تأمین اجتماعی موظف است تمامی هزینه‌های درمان بیمه‌پردازان را پوشش دهد و حتا در صورت نبود امکان درمان در داخل کشور، هزینه اعزام، درمان و اقامت بیمار در خارج از کشور را پرداخت کند. این ظرفیت‌های قانونی سال‌هاست از سوی برخی مسئولان و مدیران حوزه تأمین اجتماعی مورد غفلت قرار گرفته است

۴۰ روز بی کسی، ۴۰ روز ظلم!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، ۴۰ روز از اخراج دسته‌جمعی کارگران پالایشگاه فاز ۲ بیدبلند بهبهان می گذرد.
کارگرانی که قرار بود استخدام شوند و در این مجموعه از توان مندی ۵ ساله شان بهره گیری شود اما امروز به دستگیری و زندان تهدید می شوند.
نه تنها اخراج آنان غیرقانونی است بلکه تسویه حساب این کارگران نیز به دلخواه و نه با رویه قانونی انجام‌شده است. ندادن عیدی و سنوات و پرداخت نصفه نیمه حق بیمه و احتساب روزهای کارکرد هم ناقص انجام شده است.
جالب این جاست که حتا ابد توی و جاروکش را هم بیرون کرده اند تا نور چشمی ها جاروکش شوند.
این شیوه به امری عادی در صنایع نفت و گاز تبدیل شده است و کارگران را هیچ مرجعی برای شکایت نیست. چرا که مدیر عامل به صراحت قانون شکنی خود را آنچنان بدون پاسخگویی می داند که به کارگران گفته است:«هیچ کاری از دستتان بر نمی آید».
بودن نیروهای بومی در صنایع بخشی از هزینه ها از جمله اسکان را صرفه جویی می کند به ویژه اینکه کار این کارگران روزمزد دارای هیچ تخصصی نیست

بی دلیل نیست که از ایجاد سندیکاهای کارگری در صنعت جلوگیری به عمل می آید تا ظالمین چون این مجموعه هر آنچه می خواهند بکنند.

کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران


https://t.me/sfelezkar

ترفندی دیگر برای دستبرد به زندگی زحمتکشان!

آزادسازی اوراق دولتی؛ نجات بودجه یا تشدید فشار بر کارگران و مزدبگیران؟!

مدنی‌زاده، وزیر اقتصاد اعلام کرد: "اوراق دولتی از بند محدودیت‌های قیمت‌گذاری رها شده و نهادهای مالی و بانک‌ها می‌توانند بر اساس نرخ بازار آن‌ها را معامله کنند."
خارج کردن اوراق دولتی از محدودیت‌های قیمت‌گذاری، به معنای سپردن نرخ سود این اوراق به بازار و افزایش آزادی بانک‌ها و نهادهای مالی در خریدوفروش آنهاست. دولت امیدوار است از این مسیر، کسری بودجه خود را راحت‌تر تأمین کند؛ اما پرسش اصلی این است که هزینه این سیاست را چه کسانی خواهند پرداخت؟!
اگر منابع حاصل از فروش اوراق صرف سرمایه‌گذاری، توسعه خدمات عمومی و مهار کسری بودجه شود، می‌تواند تا حدی به کنترل تورم و بهبود اقتصاد کمک کند. اما تجربه سال‌های اخیر نشان می‌دهد که بخش بزرگی از استقراض دولت صرف هزینه‌های جاری شده است. در این صورت، بدهی دولت هر روز سنگین‌تر می‌شود و سهم بیشتری از بودجه ی آینده صرف پرداخت سود اوراق به مافیا خواهد شد؛ بودجه‌ای که باید خرج آموزش، درمان، تأمین اجتماعی و حمایت از اقشار کم‌درآمد شود.
نتیجه چنین روندی برای بازنشستگان و مزدبگیران روشن است: فشار بیشتر بر معیشت، کاهش خدمات عمومی و تداوم شکاف میان دستمزد و هزینه‌های زندگی.
هنگامی که تورم از افزایش مزد پیشی می‌گیرد، مسکن دست‌نیافتنی‌تر می‌شود، درمان گران‌تر می‌شود و حمایت‌های اجتماعی کاهش می‌یابد، علاوه بر بیکار شدگان، حتی شاغلان نیز به جمع فقرا رانده می‌شوند.
از سوی دیگر، نبود شفافیت در تصمیم‌های اقتصادی و احساس برخورداری گروه‌های صاحب نفوذ از امتیازهای ویژه، اعتماد عمومی را فرسوده می‌کند. بی‌پاسخ ماندن مطالبات مردم و نبود پاسخگویی، سرمایه اجتماعی را تضعیف نموده و امید به آینده را کاهش می‌دهد.
آینده اقتصاد ایران تنها به رشد شاخص‌های کلان وابسته نیست؛ بلکه به این بستگی دارد که بودجه عمومی و در نهایت ثروت عمومی چگونه میان مردم توزیع شود.
رشدی که سفره کارگران را بزرگ‌تر نکند، امنیت شغلی ایجاد نکند و فاصله درآمد با هزینه زندگی را کاهش ندهد، تنها به افزایش نابرابری، گسترش فقر و تعمیق نارضایتی اجتماعی خواهد انجامید.

با جمع شدن در سندیکاها و اتحادیه‌های کارگری و اتحاد همهٔ اقشار زحمتکش، از بی بندوباری تصمیمات خانه خراب کن مسئولان بی مسئولیت جلوگیری و از حقوق کسب شده توسط ما و پدرانمان، طی سالیان دراز دفاع نماییم!

باید به میان مردم رفت و آنان را آگاه کرد تا با کمیتی بسیار آگاه به نفع مردم سیاست های اقتصادی و سیاسی و اجتماعی و فرهنگی را تغییر داد.

ناصر اسالو عضو سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران


https://t.me/sfelezkar

اعتصاب در فولاد سازی یزد!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، داربست بندان فولاد سازی ابرکوه یزد امروز ۱۸ تیرماه به دلیل عقب افتادن حقوق ها و نبود ایمنی دست از کار کشیدند و اعتصاب کردند.

کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

https://t.me/sfelezkar

ثروت ملی ایرانیان اینگونه به باد می رود؟؟

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، طی اعلام خبری از سوی خبرگزاری فارس، گروه صنایع شیر ایران (پگاه) زیر مجموعه صندوق بازنشستگی کشوری وابسته به وزارت کار که ۳۵ درصد بازار لبنیات کشور را در اختیار دارد از سال ۹۸ تا سال ۱۴۰۳ بیش از ۱۵۷ میلیون یورو ارز حاصل از صادرات را به چرخه‌بانکی بازنگردانده است.

آیا می توان باور کرد که بدون همدستی بانک مرکزی، اتاق بازرگانی و وزارت بازرگانی و وزارت کار چنین خیانتی صورت گرفته است؟؟

اگر لبنیات امروز گران است و سفره های زحمتکشان خالی از شیر و پنیر است به دلیل این دزدی هاست.
اگر حقوق بازنشستگان چه کشور چه لشگری و چه تامین اجتماعی را به دلیل نبود منابع مالی افزایش نمی دهند به دلیل این سرقت های ماهرانه است.
اگر دارو و درمان از ما مضایقه می شود به دلیل این است که این ارزهایی که باید به خرید مواد اولیه دارو و غذا به مصرف برسد، اصلن به کشور نمی آورند تا مردم هزینه این جیب بری ها را بدهد. گرسنه و بی دارو بمانند و برای زنده ماندن فرش زیر پایش را بفروشند.
اگر امروز کشور بی برنامه و سرگردان مانده به دلیل سارقان رنگارنگی است که در محیط اداری و سازمانی به نام مسوول و کارآفرین وول می خورند.
اگر هر روز به تعداد متخلفان افزوده تر می شود به دلیل این است که سارقان از سوی مافیای لانه کرده در دولت، اتاق بازرگانی، بانک مرکزی حمایت بی دریغ می شوند. این سیستم غلط سرمایه داری جز این نیست.
امپراتوری دروغ با سارقان و مافیای لانه کرده در اقتصاد، سیاست، قوه قضاییه، و جنگ خود را هر روز بازسازی و گسترش می دهند.
گرانی های هر روزه، بیکاری، بیماری، نبود پول برای خرید دارو و درمان، گران کردن نان این کمترین ماده غذایی ایرانیان فقط و فقط برای این است که مافیا می خواهد کمر تلاشگران عرصه کارگری و بازنشستگی و مدنی را بشکند تا کسی نباشد علیه این همه پلیدی و پلشتی قد علم کند.

پیام ما به مافیا:
تا ریشه مافیا را نکنیم/ یکشنبه ها خیابان

کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران


https://t.me/sfelezkar

فساد در تامین اجتماعی!!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، در خبر انتشار یافته از سوی رییس بازرسی کل کشور اعلام شده «در شرکت های تابع صندوق بازنشستگی ۴۱ مدیر متخلف و در شستا ۳۵ مدیر متخلف شناسایی شدند»
اینکه وزیرکار و مدیرعامل سازمان تامین اجتماعی از نبود منابع مالی می گویند دروغی بیش نیست.
سالهاست تامین اجتماعی به قلکی برای رفع و رجوع کاستی های دولت شده است که امروز بدهی دولت به بیش از ۱۰۰۰ همت رسیده است. دولتی که ۲۸ گروه نان خور خود را به تامین اجتماعی تحمیل کرده تا از کنار حق بیمه های زحمتکشان به آنان دارو و درمان رایگان داده شود.
تمامی مدیران چه در شستا و چه در صندوق بازنشستگی از سوی دولت به تامین اجتماعی تحمیل شده اند همان طوری که اسدی، بیات، دهقان کیا، محجوب، حسن صادقی و صدها بی عرضه دیگر از سوی دولت به کانون های بازنشستگی تحمیل شده اند.
هزینه این بی عرضه ها و مدیریت احمقانه شان بخش کوچکی از حیف و میل دارایی های کارگران و بازنشستگان می باشد.
صالح ربیعی، داود میدری و صدها آقازاده و‌ خانم زاده ای که در هیچ کجای دستگاه اداری ایران آنان را نمی پذیرند راهی جز سربار شدن در تامین اجتماعی ندارند.
آیا خلافکاران به سزای اعمالشان خواهند رسید؟؟
بی تردید خیر، بلکه چون راه دزدی را یاد گرفته اند در شغلی دیگر گزیده تر برند کالا.
اگر واقعن در این کشور قانونی وجود دارد برای بازپس گیری این حیف و میل ها:
اول: قانون از کجا آورده ای باید اجرا شود تا مشخص شود این کارخانه ها و اموال آقایان و خانم‌ها از کجا آمده
دوم: تمامی کسانی که متخلف شناخته شدند تمامی دارایی هایشان برای جبران خسارت ضبط شود
سوم به دلیل خیانت به اعتماد عمومی باید در دادگاه علنی خلاف های خود را در مقابل خانواده هایشان ذکر کنند تا همسر و فرزندان و همه مردم ایران بدانند از چه راه کثیفی ثروت اندوخته آند آنهم به چه قیمتی در زمانی که مردم چنین در مضیقه هستند.

البته در این ۴۷ سال دیده‌ایم چگونه مافیا یاران دزد خود را از زندان خلاص می کند و آخرین نمونه آن هم محکوم به اعدام بابک زنجانی است.

اما بدانند و خاطر جمع باشند که بازنشستگان این مبارزین قدیمی دست از تلاش برای نابودی مافیا و عمله و اکره اش دست بردار نخواهند بود.

اتحاد اتحاد علیه فقر و فساد
تا حق خود نگیریم یکشنبه ها می آییم


کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران


https://t.me/sfelezkar

یکشنبه های اعتراضی شعله ور!!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، بازنشستگان به جان آمده از گرانی و دروغگویی های مرتب مسوولین و بی عرضعگی هیات مدیره های کانون های بازنشستگی و همچنین اختلاس و فساد روزافزون در جای جای جامعه که موجب بی دارویی، بی غذایی، و بیکاری و هزاران معضل دیگر در جامعه شده است، اعتراضات بازنشستگان را شعله ور تر نموده است.
بازنشستگان در یکشنبه های اعتراضی هفتگی در شهرهای تهران، رشت، قزوین، شوش، اهواز، دزفول، تبریز، کرمانشاه به خیابان آمده و جمعی از مردم هم به آنان پیوستند. شعارها حول مدیریت غلط، گرانی، نبود دارو و درمان مناسب، دور می زد.
در شوش، اهواز، دزفول بازنشستگان با وجود دمای بیش از ۵۰ درجه گرد هم آمده و شعار: نان گران دارو گران/ دولت شده دشمن جان را سر داده و خواستار درمانگاه و بیمارستان های تخصصی در شهر خود شدند.
در تبریز بیش از ۷۰ بازنشسته با تجمع در کانون بازنشستگان شهر علیه اهمال کاری هیات مدیره بانگ فریاد بر داشتند.
در قزوین بازنشستگان با مردم عبوری در مورد چرایی تجمع و خواسته های خود، صحبت کردند.
در رشت همیشه مقاوم و تهران پایدار، مردم زیادی به تجمع کنندگان پیوسته و همراه آنان شعار داده و پلاکارد بدست گرفتند. آمدن مردم عبوری به جمع تجمع کنندگان نشان از فشار بیش از حد اوضاع خراب اقتصادی اجتماعی و سیاسی و مدیریت غلط مسوولین است.
در کرمانشاه بازنشستگان علیه جنگ افروزی، آزادی بازنشستگان و آموزگاران زندانی و مسایل معیشتی و درمانی شعار دادند. شعار:«حداقل حقوق برای همه مسوولین/ با این حقوق ناچیز ما- میدری، سالاری- زندگی کن» در همه تجمعات شنیده می شد.
اتحاد اتحاد علیه فقر و فساد
ظلم و ستم فراوان ما را کشاند خیابان
تا حق خود نگیریم یکشنبه ها می آییم
از شعارهایی است که همه هفته در خیابان از سوی بازنشستگان فریاد زده می شود.
در تهران در یک عمل سخیف و احمقانه که از بی شخصیت هایی چون مدیران وزارت کار و تامین اجتماعی بر می آید، نیمکت سیمانی روبروی تامین اجتماعی را که بازنشستگان ناتوان و یا معلول بر روی آن می نشستند را از جا کنده تا مانع تجمع بازنشستگان شده و آنان را عذاب دهند.
چند هفته ای هم هست که اعضای کانون عالی بازنشستگان تامین اجتماعی همچنان دود شده و به هوا رفته و از آنان خبری و اثری نیست. موجودات پلیدی که که جز به مقام و پول و رانت فکر دیگری ندارند.
شعار
کانونی بی عرضه استعفا استعفا
شایسته این کوتوله های رانتخوار است.

نه گرما نه سرما نیست جلودارمان
تا حق خود نگیریم یکشنبه ها می آییم

بازنشستگان متحد تهرانی

کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران


https://t.me/sfelezkar

مزدبگیران رها شده در جنگ!!

در حالی مرحله سوم جنگ ویرانگر و تجاوزکارانه آمریکا علیه مردم ایران آغاز شده است که هنوز هزینه های تبعات آن دو جنگ بر روی مزدبگیران از یکسال گذشته تاکنون جبران نشده است. از کسب و کارهای کوچک اینترنتی تا کارخانه های بزرگ همچون پتروشیمی‌ها و فولاد. هنوز کارگران به کار بازنگشته اند.
تعداد کارگران بیکار شده طی یکسال بر طبق برآوردهای کارگری از ۳ میلیون نفر هم گذشته است که فقط ۳۷۰ هزار نفر تحت پوشش سخت گیرانه تامین اجتماعی قرار گرفته اند که باز هم طبق گزارش های کارگری بیش از ۷۰ هزار نفر بیمه بیکاری شان با بازرسی های غیرواقعی لغو شده است که هر روز هم به این تعداد اضافه می گردد.
جنگ یک سیاست دولتی است و باید دولت کلیه هزینه های این جنگ را چه به لحاظ دفاعی، تهیه آذوقه غذایی، دارو درمان، کسب و کارها و ... را تقبل و پوشش دهد. فقط در بخش کارفرمایی و ثروتمندان این امر اجرایی شده است. در بخش کارفرمایی با دادن تخفیف های رنگارنگ مالیاتی و عقب انداختن بدهی شأن به تامین اجتماعی و به ثروتمندان، اجازه نیاوردن ارزهای صادراتی به کشور و حتا تخصیص ۳ میلیارد دلار بودجه غذا و دارو به واردات خودروهای خارجی که از امروز از ترکیه به ایران وارد می شود. این خاصه خرجی ها از ثروت عمومی برای قشر یک درصدی از سوی مافیایی صورت می گیرد که در جنگ‌هیچ‌کمکی به منافع ملی نکرده، نمی کند و نخواهد کرد.
اما ۹۹ درصد مردم ایران باید بار جنگ را با دادن جان چه در مهلکه نبرد و چه با سفره های خالی و بیکاری بدهند.
دستمزدهای ۵ برابر زیر خط فقر برای کارگران و کارمندان و بازنشستگان، خارج کردن انواع آزمایشات دوره ای و داروهای معمولی از لیست بیمه، گران کردن ۴ باره نان در یک بازه زمانی ۶ ماهه، اعدام فرزندانی که در این ۴۷ سال تحت سیاست های تحمیل شده چه در آموزش و پرورش و صداوسیما و صدها دستگاه تبلیغاتی قرار گرفتند ولی به خاطر اینکه از بیکاری و گرانی و سیاست های غلط به جان آمده اند باید جان عزیزشان ستانده شود. از فحشا و اختلاس و دروغگویی چه بگوییم که به امری عادی تبدیل شده است. اقتصاد و سیاست و اخلاق را به گند کشانده اید آیا چیزی مانده که از ما نستانده باشید؟؟
۴۷ سال دروغ، ۴۷ سال پشت پا زدن به تمامی آرمان های عدالت خواهانه و برابری طلبانه و تبدیل قانون اساسی و قانون کار و قانون تامین اجتماعی به ورق پاره و آوردن صدها مدیر بی لیاقت و دزد همچون خاوری تا بی عرضه هایی چون سالاری و میدری.
آیا دولت نباید همانگونه که به جانباختگان نظامی می رسد به صیادان و کارگران بارانداز اسکله های مورد هجوم دشمن رسیدگی کند؟؟ و یا کارگران پتروشیمی و صدها هزار کارگر بیکار گشته چه به دلیل نبود اینترنت و کندی آن و چه در جنگ سایبری، و صدها پیک موتوری و باربر بازار و کارگران رستوران ها، آیا نباید از ثروت عمومی بهره مند شوند؟؟
بر طبق قانون کار هر کارگری که به دلیل حوادث غیرمترقبه از کار بیکار شود باید تحت پوشش بیمه بیکاری و پوشش های دولتی قرار گیرد. جنگ هم یک موضوع غیرمترقبه است. یعنی نمی دانید؟؟
آقای پزشکیان،
مردم ایران و کارگران و بازنشستگان این بی توجهی شما را، نه به شما نه به مافیای لانه کرده در دولت نخواهد بخشید. توصیه ما به شما این شعر ترکی است:
قویما دنیا ائله سون
قلاده لی حیوان سنی
دوز یاشا، آزاد یاشا
نامزد ایمه باشووی
یاتما تولکی دالداسیندا
قوی یسین آصلان سنی
ترجمه عامیانه:
نگذار دنیا تو را بفریبد/ درست زندگی کن و آزاد باش/ به نامرد سرت را خم نکن/ بگذار شیر تو را بخورد/ افتخارآمیز تر از زندگی در پشت روباه است.

تحریریه نشریه کارگری پیام سندیکا
۲۲ تیرماه ۱۴۰۵

کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران



https://t.me/sfelezkar

تلاش کنی پیروزی!!

خبرگزاری ایلنا: تمدید استفاده رایگان از مترو و بی.آر.تی تصویب شد
کد خبر : 1813125

به گزارش ایلنا، در ۴۱۸ مین جلسه شورای شهر تهران استفاده تمام شهروندان از حمل و نقل عمومی تا دو ماه آینده رایگان ادامه خواهد داشت. این پیشنهاد با ۲۱ رأی موافق تصویب شد.

پی‌نوشت:
در تاریخ ۱۰ تیرماه نامه ای با امضای ۱۱۵۵ نفر کارگر، بازنشسته، کارمند، دانشجو، خانه دار، مشاغل آزاد به شورای شهر تهران از سوی سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران، بازنشستگان متحد تهرانی، انجمن کنش‌گران سالمندی ایران به شماره ثبت ۵۴۰۰ به شورای شهر داده شد (تصویر نامه و خبر در کانال سندیکا موجود است) و در آن از فواید چهارگانه رایگان بودن مترو و اتوبوس در تهران:
۱-صرفه جویی در اقتصاد خانواده های محروم ۲- صرفه جویی روزانه ۳ میلیون لیتر بنزین ۳- پاکی هوا ۴- کاهش تلفات انسانی،
نام برده شده بود. با پیگیری مسوولان سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران و انجمن سالمندی در روز ۲۱ تیرماه مشخص شد نامه در کارتابل آقای چمران موجود و ایشان این نامه را دیده اند و با اصرار نمایندگان یاداشتی روی نامه در کارتابل گذاشته و وقت دیدار حضوری درخواست شد.
شورای شهر تهران و شهرداری در روز ۱۵ تیرماه اعلام کرده بودند که از روز ۱۹ تیرماه رایگان بودن مترو و اتوبوس لغو خواهد شد.

به هر حال تلاش این سه تشکل مثمر ثمر واقع شد و مترو و اتوبوس فعلن رایگان ماند تا زحمتکشان تهرانی بخش بسیار بسیار کوچکی از ثروت ملی خود را دریافت کنند.



کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

https://t.me/sfelezkar