Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
....💠 جلسه پنجم 💠....
آموزش سه تار بر اساس کتاب
☆فوت و فن سه تار نوازی☆
تالیف،تنظیم واجرا:حسین رعنائی
🔊 @setar7
آموزش سه تار بر اساس کتاب
☆فوت و فن سه تار نوازی☆
تالیف،تنظیم واجرا:حسین رعنائی
🔊 @setar7
Forwarded from عکس نگار
✍ اطلاعات عمومی
💠یوسف فروتن (۱۲۷۰خورشیدی-تهران )
به خاطر علاقهای که برادرش مودب السلطنه به موسیقی ایرانی داشت با تمام استادان موسیقی زمان خود آشنا شد. سهتار، تار و پیانو مینواخت، ولی در اصل نوازنده سهتار بود. سهتار را نزد میرزاعبدالله و تار را در محضر میرزا حسینقلی فرا گرفت.
فروتن غیر از چند برنامه آن هم با شرکت استادان ممتاز وقت و به منظور کمک به آوارگان و سیل زدگان وبه طور کلی جز برای امور خیریه ساز ننواخت و بر روی صحنه حاضر نشد و پس از سالها برای شناساندن موسیقی اصیل ایرانی در حافظیهٔ شیراز قطعاتی را با سه تار در دستگاه ماهور اجرا کرد. وی یکی از اعضای کانون حفظ و اشاعه موسیقی ایرانی در رادیو و تلویزیون بود. فروتن از معدود استادان موسیقی بود که رادیو تلویزیون توانست تا حدودی از معلومات و تجربیات او استفاده کندو یک دستگاهها و آوازهای موسیقی ایرانی را با اجرای سه تار وی ضبط نماید که این مجموعه در دسترس همگان نیست.
از شاگردان او میتوان حسین علیزاده و داریوش طلایی و پرویز مشکاتیان و داود گنجهای را نام برد.
او تحرک خاصی در نواختن داشت و مضرابهای محکم، پیچیده و روان از ویژگیهای سبک او بود.
او در سال ۱۳۵۷ درگذشت.💠
روحش شاد...
🔊 @setar7
💠یوسف فروتن (۱۲۷۰خورشیدی-تهران )
به خاطر علاقهای که برادرش مودب السلطنه به موسیقی ایرانی داشت با تمام استادان موسیقی زمان خود آشنا شد. سهتار، تار و پیانو مینواخت، ولی در اصل نوازنده سهتار بود. سهتار را نزد میرزاعبدالله و تار را در محضر میرزا حسینقلی فرا گرفت.
فروتن غیر از چند برنامه آن هم با شرکت استادان ممتاز وقت و به منظور کمک به آوارگان و سیل زدگان وبه طور کلی جز برای امور خیریه ساز ننواخت و بر روی صحنه حاضر نشد و پس از سالها برای شناساندن موسیقی اصیل ایرانی در حافظیهٔ شیراز قطعاتی را با سه تار در دستگاه ماهور اجرا کرد. وی یکی از اعضای کانون حفظ و اشاعه موسیقی ایرانی در رادیو و تلویزیون بود. فروتن از معدود استادان موسیقی بود که رادیو تلویزیون توانست تا حدودی از معلومات و تجربیات او استفاده کندو یک دستگاهها و آوازهای موسیقی ایرانی را با اجرای سه تار وی ضبط نماید که این مجموعه در دسترس همگان نیست.
از شاگردان او میتوان حسین علیزاده و داریوش طلایی و پرویز مشکاتیان و داود گنجهای را نام برد.
او تحرک خاصی در نواختن داشت و مضرابهای محکم، پیچیده و روان از ویژگیهای سبک او بود.
او در سال ۱۳۵۷ درگذشت.💠
روحش شاد...
🔊 @setar7
💠 "جلسه ششم" 💠
✅ آشنایی با دو نت جدید
✅ اجرای قطعه با نت هایی که آموختیم
✅ قطعه "ای ملک ایران"
شعر:
《 ای ملک ایران ما را چو جانی 》
《 در بدن ما روح و روانی 》
《 پیوسته در دهر پاینده مانی》
📢 قطعه فوق ساخته استاد علینقی وزیری می باشد.
📢 برای درک بهتر مطالب می بایستی فیلم را بارها و بارها ببینید.
🔊 @setar7 👇📹
✅ آشنایی با دو نت جدید
✅ اجرای قطعه با نت هایی که آموختیم
✅ قطعه "ای ملک ایران"
شعر:
《 ای ملک ایران ما را چو جانی 》
《 در بدن ما روح و روانی 》
《 پیوسته در دهر پاینده مانی》
📢 قطعه فوق ساخته استاد علینقی وزیری می باشد.
📢 برای درک بهتر مطالب می بایستی فیلم را بارها و بارها ببینید.
🔊 @setar7 👇📹
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
....💠 جلسه ششم 💠....
آموزش سه تار بر اساس کتاب
☆فوت و فن سه تار نوازی☆
تالیف،تنظیم واجرا:حسین رعنائی
🔊 @setar7
آموزش سه تار بر اساس کتاب
☆فوت و فن سه تار نوازی☆
تالیف،تنظیم واجرا:حسین رعنائی
🔊 @setar7
Forwarded from عکس نگار
✍ اطلاعات عمومی
💠 مهدی کمالیان (۱۲۹۷ - ۱۳۷۶)
سازنده و نوازنده سازسهتار زیر نظر اساتید بزرگی همچون حسین هنگآفرین
ابوالحسن صبا وعلینقی وزیری شروع به کار کرد. وی علاوه براینکه سازندهی سازبرجستهای بود در نوازندگی و آواز هم به فعالیت میپرداخت،ایشان به پژوهشگری در موسیقی ایرانی نیزمیپرداختند،همچنین وی برخی ردیفهای موسیقی اساتید ایرانی ازجمله:ردیف سهتار سعیدهرمزی، یوسف فروتن را با تلاش و همت خود ثبت و ضبط کرد.
در سالهای پایانی عمر ایشان به همت یکی از علاقمندان و پیگیران موسیقی (بهروز مبصری) مهدی کمالیان خاطرات و اندوخته چندین دهه معاشرت با بزرگان موسیقی را بازگویی و در سال ۱۳۸۱ توسط نشر نی منتشر شد.
زنده یاد مهدی کمالیان ادیب و حافظ شناس و رجل فرهنگی وخوشنویس و عکاس و کارشناس موسیقی بود. و بویژه او را در ساختن سه تارهای نفیس سر آمد همگان می شناسند.امروزه سه تار استاد کمالیان مبلغی بالغ بر۳۰ تا ۴۰ میلیون تومان تقاضا کننده دارد.
استاد مهدی کمالیان خرداد ماه ۱۳۷۶ دار فانی را وداع گفت او آخرین حلقه از افرادی بود که بنای فرهنگ و هنر حقیقی را در این سرزمین تا چندین دهه زنده نگه داشته اند.با مرگ وی تاسفی جبران ناپذیر بر جای ماند.💠
روحش شاد...
🔊 @setar7
💠 مهدی کمالیان (۱۲۹۷ - ۱۳۷۶)
سازنده و نوازنده سازسهتار زیر نظر اساتید بزرگی همچون حسین هنگآفرین
ابوالحسن صبا وعلینقی وزیری شروع به کار کرد. وی علاوه براینکه سازندهی سازبرجستهای بود در نوازندگی و آواز هم به فعالیت میپرداخت،ایشان به پژوهشگری در موسیقی ایرانی نیزمیپرداختند،همچنین وی برخی ردیفهای موسیقی اساتید ایرانی ازجمله:ردیف سهتار سعیدهرمزی، یوسف فروتن را با تلاش و همت خود ثبت و ضبط کرد.
در سالهای پایانی عمر ایشان به همت یکی از علاقمندان و پیگیران موسیقی (بهروز مبصری) مهدی کمالیان خاطرات و اندوخته چندین دهه معاشرت با بزرگان موسیقی را بازگویی و در سال ۱۳۸۱ توسط نشر نی منتشر شد.
زنده یاد مهدی کمالیان ادیب و حافظ شناس و رجل فرهنگی وخوشنویس و عکاس و کارشناس موسیقی بود. و بویژه او را در ساختن سه تارهای نفیس سر آمد همگان می شناسند.امروزه سه تار استاد کمالیان مبلغی بالغ بر۳۰ تا ۴۰ میلیون تومان تقاضا کننده دارد.
استاد مهدی کمالیان خرداد ماه ۱۳۷۶ دار فانی را وداع گفت او آخرین حلقه از افرادی بود که بنای فرهنگ و هنر حقیقی را در این سرزمین تا چندین دهه زنده نگه داشته اند.با مرگ وی تاسفی جبران ناپذیر بر جای ماند.💠
روحش شاد...
🔊 @setar7
💠 #جلسه_هفتم 💠
✅ آشنایی با یک نت جدید
✅ اجرای قطعه با نت هایی که آموختیم
✅ قطعه "چهار باغ " قسمت اول
شعر:
《 چو شود به چهره ی زرد من 》
《 نظری برای خدا کنی 》
《 که اگر کنی همه درد من 》
《 به یکی نظاره دوا کنی 》
📢 قطعه فوق از ردیف موسیقی ایرانی است،که به "چهارپاره" نیز معرف است.
📢 وجه تسمیه چهار پاره(چهارباغ) مبتنی بر دور قطعه که چهارتایی می باشد.(به روایت محمدرضالطفی)
🔊 @setar7 👇📹
✅ آشنایی با یک نت جدید
✅ اجرای قطعه با نت هایی که آموختیم
✅ قطعه "چهار باغ " قسمت اول
شعر:
《 چو شود به چهره ی زرد من 》
《 نظری برای خدا کنی 》
《 که اگر کنی همه درد من 》
《 به یکی نظاره دوا کنی 》
📢 قطعه فوق از ردیف موسیقی ایرانی است،که به "چهارپاره" نیز معرف است.
📢 وجه تسمیه چهار پاره(چهارباغ) مبتنی بر دور قطعه که چهارتایی می باشد.(به روایت محمدرضالطفی)
🔊 @setar7 👇📹
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
....💠 #جلسه_هفتم 💠....
آموزش سه تار بر اساس کتاب
☆فوت و فن سه تار نوازی☆
تالیف،تنظیم و اجرا:حسین رعنائی
🔊 @setar7
آموزش سه تار بر اساس کتاب
☆فوت و فن سه تار نوازی☆
تالیف،تنظیم و اجرا:حسین رعنائی
🔊 @setar7
Forwarded from عکس نگار
✍ اطلاعات عمومی
💠ابوالحسن صبا، (۱۲۸۱ در تهران - ۱۳۳۶)، استادموسیقی ایرانی، آهنگساز و نوازندهٔ سرشناس،
او فرزند ابوالقاسم کمالالسلطنه
درسال ۱۲۸۱ خورشیدی در خانوادهای آشنا به موسیقی و اهل ادب متولد گردید. پدرش، کمالالسلطنه،پزشک، ادیب و دوستدار موسیقی بود. او سهتارمینواخت و اولین استاد پسرش بود.
صبا نخستین پویههای موسیقی را از پدرش فرا گرفت. او نزد میرزا عبدالله فراهانی، درویش خان وعلینقی وزیری تار و سهتار، نزد حسین هنگآفرین ویولن، نزد حسین اسماعیلزاده کمانچه، نزد علی اکبر شاهی سنتور، نزد اکبرخان نی و نزد حاجی خان ضرب را آموخت.
او در جوانی به مدرسه کمالالملک رفت و نقاشی را فرا گرفت. همچنین، در رشتههایی مانندسوهانکاری، نجاری، ریختهگری، معرقکاری وخاتمکاری مهارت کسب کرد.
صبا در ۲۲ سالگی دانشجوی ممتاز و تکنواز برنامههای مدرسهٔ عالی موسیقی شد و مورد احترام و تشویق اساتید و دوستانش قرار گرفت.
صبا در نواختن همه سازهای موسیقی ردیف چیرگی پیدا کرد و تمام سازهای ایرانی همچون
سنتور، تار،سهتار، تنبک،نی، کمانچه،ویولن و نیز پیانو را در حداستادی مینواخت ولی ویولن و سهتار را به عنوان سازهای تخصصی خود برگزید. سپس در مدرسه عالی موسیقی به شاگردی علینقی وزیری درآمد و تکنواز ارکستر او شد.
در سال ۱۳۱۸ که رادیو تهران تأسیس شد، صبا در رادیو به کار نوازندگی پرداخت ولی همچنان درهنرستان موسیقی مشغول آموزش و پژوهش در زمینهٔ موسیقی بود.
ابوالحسن صبا درسال ۱۳۳۶ وبه علت ناراحتی قلبی در سن ۵۵سالگی درگذشت.
ودر قبرستان ظهیرالدوله بخاک سپرده شد.
بعد از مرگ،بر طبق وصیت او،خانه اش در۲۹ آبان ۱۳۵۵،توسط دانشکده هنرهای زیبا به موزه تبدیل شد.💠
روحش شاد...
🔊 @setar7
💠ابوالحسن صبا، (۱۲۸۱ در تهران - ۱۳۳۶)، استادموسیقی ایرانی، آهنگساز و نوازندهٔ سرشناس،
او فرزند ابوالقاسم کمالالسلطنه
درسال ۱۲۸۱ خورشیدی در خانوادهای آشنا به موسیقی و اهل ادب متولد گردید. پدرش، کمالالسلطنه،پزشک، ادیب و دوستدار موسیقی بود. او سهتارمینواخت و اولین استاد پسرش بود.
صبا نخستین پویههای موسیقی را از پدرش فرا گرفت. او نزد میرزا عبدالله فراهانی، درویش خان وعلینقی وزیری تار و سهتار، نزد حسین هنگآفرین ویولن، نزد حسین اسماعیلزاده کمانچه، نزد علی اکبر شاهی سنتور، نزد اکبرخان نی و نزد حاجی خان ضرب را آموخت.
او در جوانی به مدرسه کمالالملک رفت و نقاشی را فرا گرفت. همچنین، در رشتههایی مانندسوهانکاری، نجاری، ریختهگری، معرقکاری وخاتمکاری مهارت کسب کرد.
صبا در ۲۲ سالگی دانشجوی ممتاز و تکنواز برنامههای مدرسهٔ عالی موسیقی شد و مورد احترام و تشویق اساتید و دوستانش قرار گرفت.
صبا در نواختن همه سازهای موسیقی ردیف چیرگی پیدا کرد و تمام سازهای ایرانی همچون
سنتور، تار،سهتار، تنبک،نی، کمانچه،ویولن و نیز پیانو را در حداستادی مینواخت ولی ویولن و سهتار را به عنوان سازهای تخصصی خود برگزید. سپس در مدرسه عالی موسیقی به شاگردی علینقی وزیری درآمد و تکنواز ارکستر او شد.
در سال ۱۳۱۸ که رادیو تهران تأسیس شد، صبا در رادیو به کار نوازندگی پرداخت ولی همچنان درهنرستان موسیقی مشغول آموزش و پژوهش در زمینهٔ موسیقی بود.
ابوالحسن صبا درسال ۱۳۳۶ وبه علت ناراحتی قلبی در سن ۵۵سالگی درگذشت.
ودر قبرستان ظهیرالدوله بخاک سپرده شد.
بعد از مرگ،بر طبق وصیت او،خانه اش در۲۹ آبان ۱۳۵۵،توسط دانشکده هنرهای زیبا به موزه تبدیل شد.💠
روحش شاد...
🔊 @setar7
💠 #جلسه_هشتم 💠
✅ آشنایی با " ناله"
✅ اجرای قطعه با آنچه که آموختیم
✅ قطعه "چهارباغ" قسمت دوم
شعر:
《 تو کمان کشیده و در کمین 》
《 که زنی به تیرم و من غمین 》
《 همه ی غمم بود از همین 》
《 که خدا نکرده خطا کنی 》
📢 پس از فراگیری قطعه ، قسمت اول و دوم را با هم اجرا نمایید.
📢 اجرای عمل " ناله" با نتهای دیگر نیز امکان پذیر است.
🔊 @setar7 👇📹
✅ آشنایی با " ناله"
✅ اجرای قطعه با آنچه که آموختیم
✅ قطعه "چهارباغ" قسمت دوم
شعر:
《 تو کمان کشیده و در کمین 》
《 که زنی به تیرم و من غمین 》
《 همه ی غمم بود از همین 》
《 که خدا نکرده خطا کنی 》
📢 پس از فراگیری قطعه ، قسمت اول و دوم را با هم اجرا نمایید.
📢 اجرای عمل " ناله" با نتهای دیگر نیز امکان پذیر است.
🔊 @setar7 👇📹
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
....💠 #جلسه_هشتم 💠....
آموزش سه تار براساس کتاب
☆فوت و فن سه تار نوازی☆
تالیف،تنظیم واجرا:حسین رعنائی
🔊 @setar7
آموزش سه تار براساس کتاب
☆فوت و فن سه تار نوازی☆
تالیف،تنظیم واجرا:حسین رعنائی
🔊 @setar7
Forwarded from عکس نگار
✍ اطلاعات عمومی
💠نورعلی برومند، به سال ۱۲۸۵ در تهران متولد شد و از سن ۷ سالگی استعداد خویش را در موسیقی با گرفتن ضرب بدون آن که از استادی تعلیم گرفته باشد نشان داد. پدرش میرزاعبدالوهاب خان برومند جواهری (که اصالتاً اصفهانی بود) از جواهرشناسان معروف بود و به موسیقی عشق میورزید. خانه اش محفل هنرمندان نامی ای مانند درویش خان، سماع حضور، حسین خان اسماعیل زاده و سید حسین طاهرزاده بود. آموزش تار را از ۱۳ سالگی نزد درویش خان آغاز کرد و نورعلی ردیف مقدماتی درویش را در سه سال فرا گرفت.
نورعلی در سن ۱۸ سالگی برای تحصیل به برلین رفت. او در این سفر سه تاری را که روشنک مینامید همراه خود برد، تا بتواند به تمرینهای خویش ادامه دهد. پس از بازگشت به ایران در ۲۲ سالگی، آموختن نتنویسی و ردیف را نزد موسی معروفی ادامه داد. پس از یک سال، دوباره به آلمان رفت و به تحصیل در رشتهٔ پزشکی پرداخت. پس از ۶ سال، به ناراحتی چشم مبتلا شد و برای درمان به سوییس رفت و سپس در سال ۱۳۱۴ به ایران بازگشت و مابقی عمر خود را در تهران و در محله امیریه سپری کرد.وی از آن زمان تا آخر عمر نابینا شد.
او به آموختن تار و هم چنین سه تار و سنتور ادامه داد و ردیف موسیقی ایرانی را نیز نزد حبیب سماعی، موسی معروفی و اسماعیل قهرمانی فرا گرفت.
در سال ۱۳۴۴ هم زمان با راه اندازی رشته ی موسیقی در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران، توسّط مهدی برکشلی به عنوان استاد ردیف دعوت به کار شد و آموزش آکادمیک موسیقی ایرانی را در آن دانشکده آغاز کرد.در آنجا او هفتهای دو نوبت ردیف موسیقی را به صورت شفاهی به شاگردان آموزش میداد تا این که در سال ۱۳۵۳ بازنشسته شد. در میانه دههٔ ۵۰ و با تاسیس مرکز حفظ و اشاعهٔ موسیقی ایران تدریس در این مرکز را نیز آغاز کرد
شیوهی اجرای برومند در سه تار و تار برگرفته از مکتب درویش خان است.
وی در ۳۰ دی ۱۳۵۵ درگذشت و در قبرستان ظهیرالدوله دفن شد.💠
روحش شاد...
🔊 @setar7
💠نورعلی برومند، به سال ۱۲۸۵ در تهران متولد شد و از سن ۷ سالگی استعداد خویش را در موسیقی با گرفتن ضرب بدون آن که از استادی تعلیم گرفته باشد نشان داد. پدرش میرزاعبدالوهاب خان برومند جواهری (که اصالتاً اصفهانی بود) از جواهرشناسان معروف بود و به موسیقی عشق میورزید. خانه اش محفل هنرمندان نامی ای مانند درویش خان، سماع حضور، حسین خان اسماعیل زاده و سید حسین طاهرزاده بود. آموزش تار را از ۱۳ سالگی نزد درویش خان آغاز کرد و نورعلی ردیف مقدماتی درویش را در سه سال فرا گرفت.
نورعلی در سن ۱۸ سالگی برای تحصیل به برلین رفت. او در این سفر سه تاری را که روشنک مینامید همراه خود برد، تا بتواند به تمرینهای خویش ادامه دهد. پس از بازگشت به ایران در ۲۲ سالگی، آموختن نتنویسی و ردیف را نزد موسی معروفی ادامه داد. پس از یک سال، دوباره به آلمان رفت و به تحصیل در رشتهٔ پزشکی پرداخت. پس از ۶ سال، به ناراحتی چشم مبتلا شد و برای درمان به سوییس رفت و سپس در سال ۱۳۱۴ به ایران بازگشت و مابقی عمر خود را در تهران و در محله امیریه سپری کرد.وی از آن زمان تا آخر عمر نابینا شد.
او به آموختن تار و هم چنین سه تار و سنتور ادامه داد و ردیف موسیقی ایرانی را نیز نزد حبیب سماعی، موسی معروفی و اسماعیل قهرمانی فرا گرفت.
در سال ۱۳۴۴ هم زمان با راه اندازی رشته ی موسیقی در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران، توسّط مهدی برکشلی به عنوان استاد ردیف دعوت به کار شد و آموزش آکادمیک موسیقی ایرانی را در آن دانشکده آغاز کرد.در آنجا او هفتهای دو نوبت ردیف موسیقی را به صورت شفاهی به شاگردان آموزش میداد تا این که در سال ۱۳۵۳ بازنشسته شد. در میانه دههٔ ۵۰ و با تاسیس مرکز حفظ و اشاعهٔ موسیقی ایران تدریس در این مرکز را نیز آغاز کرد
شیوهی اجرای برومند در سه تار و تار برگرفته از مکتب درویش خان است.
وی در ۳۰ دی ۱۳۵۵ درگذشت و در قبرستان ظهیرالدوله دفن شد.💠
روحش شاد...
🔊 @setar7
Forwarded from آموزش سه تار
💠 #جلسه_نهم 💠
✅ آشنایی با یک نت جدید
✅ اجرای قطعه با آنچه آموختیم
✅ قطعه "مرغ سحر" قسمت اول
شعر:
《 مرغ سحر ناله سر کن 》
《 داغ مرا تازه تر کن 》
《 زآه شرر بار این قفس را 》
《 بر شکن و زیر و زبر کن 》
《 بلبل پر بسته زکنج قفس درآ 》
《 نغمه آزادی نوع بشر سرا 》
《 وزنفسی عرصه این خاک توده را 》
《 پر شرر کن 》
📢 لطفا" در ابتدا قطعات را با تمپو و سرعت آهسته اجرا نمایید.
🔊 @setar7
✅ آشنایی با یک نت جدید
✅ اجرای قطعه با آنچه آموختیم
✅ قطعه "مرغ سحر" قسمت اول
شعر:
《 مرغ سحر ناله سر کن 》
《 داغ مرا تازه تر کن 》
《 زآه شرر بار این قفس را 》
《 بر شکن و زیر و زبر کن 》
《 بلبل پر بسته زکنج قفس درآ 》
《 نغمه آزادی نوع بشر سرا 》
《 وزنفسی عرصه این خاک توده را 》
《 پر شرر کن 》
📢 لطفا" در ابتدا قطعات را با تمپو و سرعت آهسته اجرا نمایید.
🔊 @setar7
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
Forwarded from عکس نگار
✍ اطلاعات عمومی
💠غلامحسین درویش، در سال ۱۲۵۱ هجری خورشیدی در تهران زاده شد. پدرش حاجی بشیر از تاتهای طالقان (زیدشت) و مادرش از ترکمانان بود.
پدر درویشخان، که کمی با موسیقی آشنا بود و سهتار مینواخت، او را در ده سالگی به شعبه موسیقی مدرسه نظام، وابسته به دارالفنون، سپرد که به سرپرستی موسیو لومر فرانسوی ایجاد شده بود.او در دارالفنون به فراگیری خط موسیقی و نواختن شیپور و طبل کوچک مشغول شد.
غلامحسین به دربار شاهی رفتوآمد داشت و ساز نوازندگان را میشنید. سپس پیش آقا حسینقلی به تکمیل فن خود پرداخت و بعد از سالها تمرین در نواختن تار و به ویژه سهتار مهارت یافت و بهترین شاگرد استاد خود شد. در این دوران، آشنایی با برادر بزرگتر آقا میرزا حسینقلی، میرزا عبدالله که نوازندهٔ تار و سهتار بود، به کار او غنای بیشتری بخشید.
درویش خان نوعی آهنگ ضربی به نام پیش درآمد ساخت که تا سالها بعد از او رواج بسیار داشت. او دستگاه موسیقی سنتی ایران را به ۷ دستگاه بخش کرد و آهنگهای فراوانی ساخت که ۲۲ آهنگ آن برجای مانده است. وی از نخستین کسانی است که در ایران کلاس آموزش موسیقی برپا کرد و شماری از نامداران موسیقی ایرانی، شاگردان او بودهاند. او به شاگردانی که دورههای مختلف درسش را با موفقیت میگذراندند، نشانی به شکل تبرزین هدیه میداد که از جنس مس و نقره و برای شاگردان سطوح عالی، از جنس طلا بود. از جمله شاگردان او که موفق به دریافت تبرزین طلا شدند، میتوان مرتضی نیداوود، ابوالحسن صبا، موسی معروفی و سعید هرمزی را نام برد.
درویش خان در شب چهارشنبه، دوم آذر ماه ۱۳۰۵ هجری خورشیدی، بر اثر ضربهای که بر سر او وارد آمد، چنان به سختی آسیب دید که پنج روز بعد در بیمارستان به علت ضایعه مغزی جان به جان آفرین تسلیم میکند.
وی در گورستان ظهیرالدوله میان امامزاده قاسم و تجریش شمیران به خاک سپرده شد.💠
روحش شاد...
🔊 @setar7
💠غلامحسین درویش، در سال ۱۲۵۱ هجری خورشیدی در تهران زاده شد. پدرش حاجی بشیر از تاتهای طالقان (زیدشت) و مادرش از ترکمانان بود.
پدر درویشخان، که کمی با موسیقی آشنا بود و سهتار مینواخت، او را در ده سالگی به شعبه موسیقی مدرسه نظام، وابسته به دارالفنون، سپرد که به سرپرستی موسیو لومر فرانسوی ایجاد شده بود.او در دارالفنون به فراگیری خط موسیقی و نواختن شیپور و طبل کوچک مشغول شد.
غلامحسین به دربار شاهی رفتوآمد داشت و ساز نوازندگان را میشنید. سپس پیش آقا حسینقلی به تکمیل فن خود پرداخت و بعد از سالها تمرین در نواختن تار و به ویژه سهتار مهارت یافت و بهترین شاگرد استاد خود شد. در این دوران، آشنایی با برادر بزرگتر آقا میرزا حسینقلی، میرزا عبدالله که نوازندهٔ تار و سهتار بود، به کار او غنای بیشتری بخشید.
درویش خان نوعی آهنگ ضربی به نام پیش درآمد ساخت که تا سالها بعد از او رواج بسیار داشت. او دستگاه موسیقی سنتی ایران را به ۷ دستگاه بخش کرد و آهنگهای فراوانی ساخت که ۲۲ آهنگ آن برجای مانده است. وی از نخستین کسانی است که در ایران کلاس آموزش موسیقی برپا کرد و شماری از نامداران موسیقی ایرانی، شاگردان او بودهاند. او به شاگردانی که دورههای مختلف درسش را با موفقیت میگذراندند، نشانی به شکل تبرزین هدیه میداد که از جنس مس و نقره و برای شاگردان سطوح عالی، از جنس طلا بود. از جمله شاگردان او که موفق به دریافت تبرزین طلا شدند، میتوان مرتضی نیداوود، ابوالحسن صبا، موسی معروفی و سعید هرمزی را نام برد.
درویش خان در شب چهارشنبه، دوم آذر ماه ۱۳۰۵ هجری خورشیدی، بر اثر ضربهای که بر سر او وارد آمد، چنان به سختی آسیب دید که پنج روز بعد در بیمارستان به علت ضایعه مغزی جان به جان آفرین تسلیم میکند.
وی در گورستان ظهیرالدوله میان امامزاده قاسم و تجریش شمیران به خاک سپرده شد.💠
روحش شاد...
🔊 @setar7
💠 #جلسه_دهم 💠
✅ آشنایی با یک نت جدید
✅ اجرای قطعه با آنچه آموختیم
✅ قطعه "مرغ سحر" قسمت دوم
شعر:
《 ظلم ظالم جور صیاد 》
《 آشیانم داده بر باد 》
《 ای خدا ای فلک ای طبیعت 》
《 شام تاریک ما را سحر کن 》
📢 تذکر: به نت ( Mi_koron ) که در این درس دو بار آمده است توجه نمایید.
📢 یادآوری: در ابتدا قطعات را با تمپوی سنگین اجرا نمایید.
🔊 @setar7 👇📹
✅ آشنایی با یک نت جدید
✅ اجرای قطعه با آنچه آموختیم
✅ قطعه "مرغ سحر" قسمت دوم
شعر:
《 ظلم ظالم جور صیاد 》
《 آشیانم داده بر باد 》
《 ای خدا ای فلک ای طبیعت 》
《 شام تاریک ما را سحر کن 》
📢 تذکر: به نت ( Mi_koron ) که در این درس دو بار آمده است توجه نمایید.
📢 یادآوری: در ابتدا قطعات را با تمپوی سنگین اجرا نمایید.
🔊 @setar7 👇📹
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Forwarded from عکس نگار
✍ اطلاعات عمومی
💠کلنل علینقی وزیری (زاده ۱۲۶۵ یا ۱۲۶۶ - درگذشت ۱۸ شهریور ۱۳۵۸) موسیقیدان و آموزگار موسیقی و از پیشگامان آهنگسازی برای اجرای ارکستر موسیقی ایرانی بود.
علینقی وزیری از ۱۴ سالگی نزد دایی دکترش حسینعلی خان مقدمات نواختن تار را آموخت. اما او به ویولن و تار علاقهٔ بیشتری داشت. در میان افسران دسته موزیک از سلیمان خان ارمنی موزیک نظام درس گرفت و با مطیع الدوله حجازی دوستش -که مشق ویولن میکرد- شاگرد کشیشی شدند که معلم مدرسه سن لویی بود و به آنان موسیقی علمی مغرب زمین و ارگ میآموخت. وی در تمرین تار آنقدر افراط میکرد که به قول همسر اولش شام و ناهار نداشت. خود را در صندوقخانه منزل حبس میکرد و در تاریکی ساز میزد تا انگشتانش به جای پردهها عادت کنند.
وزیری قبل از آن که به اروپا مسافرت کند بعضی سازها را مینواخت و از مقدمات موسیقی نظری و خط موسیقی هم اطلاع داشت. سپس به وسیله صمصام الملک بیات که تمام هزینهٔ اقامت چند ساله اش در اروپا را تقبل نمود، به فرانسه مسافرت کرد و مدت سه سال در آموزشگاه عالی موسیقی به تحصیل علم هماهنگی و آواز مشغول گردید و در خارج از مدرسه هم در رشتههای مختلف موسیقی مطالعاتی کرد و سپس به آلمان رفت و بیش از یک سال در هنرستان عالی موسیقی برلن (موزیک هوخشوله) در کلاسهای مختلف حاضر شد. چون منظور وزیری این بود که به محض بازگشت به ایران آموزشگاهی تأسیس کند و در ایران هم متخصصی وجود نداشت، مجبور شد شخصاً در رشتههای مختلفی بررسی کند تا در ایران در تدریس قسمتهای مختلف دچار مشکل نشود.
پس از ورود به ایران مدرسه موسیقی را در اسفند ۱۳۰۲ تأسیس کرد.
او در سال ۱۳۰۳ کلوپ موزیکال را تأسیس کرد که در این کلوپ هفتهای یکبار با شاگردان خود کنسرت میداد. وی در سال ۱۳۰۴ اقدام به برگزاری سلسله کنسرتها و سخنرانیهایی در زمینه هنر و زیبا شناسی موسیقی کرد.
ریاست مدرسه موزیک در سال ۱۳۰۷ به او محول شد. از ابتدای مهر ۱۳۱۳ در اثر جدیت در امر آموزش موسیقی توانست تدریس سرود را در برنامه درسی آموزش و پرورش دوره دبستان بگنجاند.
او تا آغاز جنگ جهانی دوم در مقام ریاست مدرسه موسیقی انجام وظیفه کرد و سپس از کار کنار گذاشته شد. وی در این دوران به تألیف کتابهایی در زمینههای مختلف موسیقی پرداخت و مدتی نیز به عنوان استاد ممتاز، در دانشگاه تهران زیباشناسی هنر را تدریس کرد.
آخرین مقام دولتی وزیری ریاست شورای عالی موسیقی رادیو در سال ۱۳۴۲ بود و در سال ۱۳۴۴ از خدمات دانشگاهی نیز بازنشسته شد.
علینقی وزیری سرانجام در بامداد روز یکشنبه هجدهم شهریورماه ۱۳۵۸ در سنین بین ۹۱–۹۲ سالگی در بیمارستان جم تهران درگذشت و در مقبره خانوادگی به خاک سپرده شد.💠
روحش شاد...
🔊 @setar7
💠کلنل علینقی وزیری (زاده ۱۲۶۵ یا ۱۲۶۶ - درگذشت ۱۸ شهریور ۱۳۵۸) موسیقیدان و آموزگار موسیقی و از پیشگامان آهنگسازی برای اجرای ارکستر موسیقی ایرانی بود.
علینقی وزیری از ۱۴ سالگی نزد دایی دکترش حسینعلی خان مقدمات نواختن تار را آموخت. اما او به ویولن و تار علاقهٔ بیشتری داشت. در میان افسران دسته موزیک از سلیمان خان ارمنی موزیک نظام درس گرفت و با مطیع الدوله حجازی دوستش -که مشق ویولن میکرد- شاگرد کشیشی شدند که معلم مدرسه سن لویی بود و به آنان موسیقی علمی مغرب زمین و ارگ میآموخت. وی در تمرین تار آنقدر افراط میکرد که به قول همسر اولش شام و ناهار نداشت. خود را در صندوقخانه منزل حبس میکرد و در تاریکی ساز میزد تا انگشتانش به جای پردهها عادت کنند.
وزیری قبل از آن که به اروپا مسافرت کند بعضی سازها را مینواخت و از مقدمات موسیقی نظری و خط موسیقی هم اطلاع داشت. سپس به وسیله صمصام الملک بیات که تمام هزینهٔ اقامت چند ساله اش در اروپا را تقبل نمود، به فرانسه مسافرت کرد و مدت سه سال در آموزشگاه عالی موسیقی به تحصیل علم هماهنگی و آواز مشغول گردید و در خارج از مدرسه هم در رشتههای مختلف موسیقی مطالعاتی کرد و سپس به آلمان رفت و بیش از یک سال در هنرستان عالی موسیقی برلن (موزیک هوخشوله) در کلاسهای مختلف حاضر شد. چون منظور وزیری این بود که به محض بازگشت به ایران آموزشگاهی تأسیس کند و در ایران هم متخصصی وجود نداشت، مجبور شد شخصاً در رشتههای مختلفی بررسی کند تا در ایران در تدریس قسمتهای مختلف دچار مشکل نشود.
پس از ورود به ایران مدرسه موسیقی را در اسفند ۱۳۰۲ تأسیس کرد.
او در سال ۱۳۰۳ کلوپ موزیکال را تأسیس کرد که در این کلوپ هفتهای یکبار با شاگردان خود کنسرت میداد. وی در سال ۱۳۰۴ اقدام به برگزاری سلسله کنسرتها و سخنرانیهایی در زمینه هنر و زیبا شناسی موسیقی کرد.
ریاست مدرسه موزیک در سال ۱۳۰۷ به او محول شد. از ابتدای مهر ۱۳۱۳ در اثر جدیت در امر آموزش موسیقی توانست تدریس سرود را در برنامه درسی آموزش و پرورش دوره دبستان بگنجاند.
او تا آغاز جنگ جهانی دوم در مقام ریاست مدرسه موسیقی انجام وظیفه کرد و سپس از کار کنار گذاشته شد. وی در این دوران به تألیف کتابهایی در زمینههای مختلف موسیقی پرداخت و مدتی نیز به عنوان استاد ممتاز، در دانشگاه تهران زیباشناسی هنر را تدریس کرد.
آخرین مقام دولتی وزیری ریاست شورای عالی موسیقی رادیو در سال ۱۳۴۲ بود و در سال ۱۳۴۴ از خدمات دانشگاهی نیز بازنشسته شد.
علینقی وزیری سرانجام در بامداد روز یکشنبه هجدهم شهریورماه ۱۳۵۸ در سنین بین ۹۱–۹۲ سالگی در بیمارستان جم تهران درگذشت و در مقبره خانوادگی به خاک سپرده شد.💠
روحش شاد...
🔊 @setar7
💠 #جلسه_یازدهم 💠
✅ آشنایی با چهار نت جدید
✅ اجرای قطعه با آنچه آموختیم
✅ قطعه "مرغ سحر" قسمت سوم
شعر:
《 نوبهار است گل به بار است 》
《 ابر چشمم ژاله بار است 》
《 این قفس چون دلم تنگ و تار است 》
《 شعله فکن بر قفس ای آه آتشین 》
《 دست طبیعت گل عمر مرا مچین 》
《 جانب عاشق نگه ای تازه گل از این》
《 بیشتر کن بیشترکن بیشترکن 》
《 مرغ بیدل شرح هجران مختصر مختصرکن》
⛔️ توجه ⛔️
📢 برای سهولت در خواندن نتها، (si_bemol) و(La_koron) در این درس(si) و(La) خوانده شد.
📢 به نت (La_koron ) توجه نمایید،که در انتهای قطعه روی نت La بازمیگردیم.
📢 پس از فراگیری قطعه ، قسمت اول، دوم و سوم را با هم اجرا نمایید.
🔊 @setar7 👇📹
✅ آشنایی با چهار نت جدید
✅ اجرای قطعه با آنچه آموختیم
✅ قطعه "مرغ سحر" قسمت سوم
شعر:
《 نوبهار است گل به بار است 》
《 ابر چشمم ژاله بار است 》
《 این قفس چون دلم تنگ و تار است 》
《 شعله فکن بر قفس ای آه آتشین 》
《 دست طبیعت گل عمر مرا مچین 》
《 جانب عاشق نگه ای تازه گل از این》
《 بیشتر کن بیشترکن بیشترکن 》
《 مرغ بیدل شرح هجران مختصر مختصرکن》
⛔️ توجه ⛔️
📢 برای سهولت در خواندن نتها، (si_bemol) و(La_koron) در این درس(si) و(La) خوانده شد.
📢 به نت (La_koron ) توجه نمایید،که در انتهای قطعه روی نت La بازمیگردیم.
📢 پس از فراگیری قطعه ، قسمت اول، دوم و سوم را با هم اجرا نمایید.
🔊 @setar7 👇📹
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
....💠 #جلسه_یازدهم 💠....
آموزش سه تار براساس کتاب
☆فوت و فن سه تار نوازی☆
تالیف،تنظیم واجرا:حسین رعنائی
🔊 @setar7
آموزش سه تار براساس کتاب
☆فوت و فن سه تار نوازی☆
تالیف،تنظیم واجرا:حسین رعنائی
🔊 @setar7
Forwarded from عکس نگار
✍ اطلاعات عمومی
💠میرزا عبدالله فراهانی (۱۲۲۲ خورشیدی، شیراز - ۱۲۹۷ خورشیدی)، استاد برجستهٔ موسیقی ایرانی و نوازندهٔ سرشناس سهتار و تار بود. او از چهرههای تأثیرگذار در موسیقی ایرانی بود و ردیف موسیقی ایرانی را به نظم درآورد. میرزا عبدالله، فرزندآقاعلیاکبر خان فراهانی، نوازندهٔ تار دوران ناصرالدینشاه و پدر احمد عبادی نوازندهٔ بزرگ سهتار بود.
میرزا عبدالله،نخستین آموزشهای خود را نزد برادر بزرگترش میرزا حسن گذراند و پس از آن نزد پسر عمو و ناپدریش آقا غلامحسین آموزشهای خود را تکمیل کردو به برادر کوچکتر خود آقاحسینقلی هم آموخت.
وی با تجدید نظر در دستگاههای دوازدهگانه موسیقی ملی ایران و ادغام بعضی از آنها با هم، هفت دستگاه کامل و مجزا پدید آورد،که این هفت دستگاه توسط سه تن از شاگردانش به نامهای میرزا نصیر، فرصت شیرازی و مهدیقلی هدایت طی هفت سال نتنویسی شد.
ابتکار ساختن برخی قطعات ضربی از اوست که در قطعات مجلسی توام با آواز پس از اجرای چند گوشه، برای تنوع قطعه ضربی مینواخت. مضراب ریز و تک مضرابها در ساز او در تعادل و جملات موسیقی او منظم است و در همراهی با آواز پس از خاتمه یک بیت توسط خواننده او خود گوشه جدیدی را شروع کردهاست وخواننده را هدایت میکند. در حفظ وزن قطعه دقیق بوده و غالباً نوازندگی خود را با قطعه تند رنگ مانندی پایان میداد. رنگهای او متنوع است و با آنکه آثار ضبط شده از او مربوط به حدود ۶۵ سالگی بوده ولی پنجهٔ او روان و قطعات را راحت اجرا کردهاست.
میرزا عبدالله، در نواختن تار هم استاد بود، ولی شهرت وی بیشتر در نواختن سهتار است. او چهار فرزند به نامهان مولود، ملوک، جواد و احمد داشت که همه آنها با موسیقی مانوس بودند. وی در سال ۱۲۹۷ خورشیدی در سن ۷۵ سالگی در تهران درگذشت.💠
روحش شاد...
🔊 @setar7
💠میرزا عبدالله فراهانی (۱۲۲۲ خورشیدی، شیراز - ۱۲۹۷ خورشیدی)، استاد برجستهٔ موسیقی ایرانی و نوازندهٔ سرشناس سهتار و تار بود. او از چهرههای تأثیرگذار در موسیقی ایرانی بود و ردیف موسیقی ایرانی را به نظم درآورد. میرزا عبدالله، فرزندآقاعلیاکبر خان فراهانی، نوازندهٔ تار دوران ناصرالدینشاه و پدر احمد عبادی نوازندهٔ بزرگ سهتار بود.
میرزا عبدالله،نخستین آموزشهای خود را نزد برادر بزرگترش میرزا حسن گذراند و پس از آن نزد پسر عمو و ناپدریش آقا غلامحسین آموزشهای خود را تکمیل کردو به برادر کوچکتر خود آقاحسینقلی هم آموخت.
وی با تجدید نظر در دستگاههای دوازدهگانه موسیقی ملی ایران و ادغام بعضی از آنها با هم، هفت دستگاه کامل و مجزا پدید آورد،که این هفت دستگاه توسط سه تن از شاگردانش به نامهای میرزا نصیر، فرصت شیرازی و مهدیقلی هدایت طی هفت سال نتنویسی شد.
ابتکار ساختن برخی قطعات ضربی از اوست که در قطعات مجلسی توام با آواز پس از اجرای چند گوشه، برای تنوع قطعه ضربی مینواخت. مضراب ریز و تک مضرابها در ساز او در تعادل و جملات موسیقی او منظم است و در همراهی با آواز پس از خاتمه یک بیت توسط خواننده او خود گوشه جدیدی را شروع کردهاست وخواننده را هدایت میکند. در حفظ وزن قطعه دقیق بوده و غالباً نوازندگی خود را با قطعه تند رنگ مانندی پایان میداد. رنگهای او متنوع است و با آنکه آثار ضبط شده از او مربوط به حدود ۶۵ سالگی بوده ولی پنجهٔ او روان و قطعات را راحت اجرا کردهاست.
میرزا عبدالله، در نواختن تار هم استاد بود، ولی شهرت وی بیشتر در نواختن سهتار است. او چهار فرزند به نامهان مولود، ملوک، جواد و احمد داشت که همه آنها با موسیقی مانوس بودند. وی در سال ۱۲۹۷ خورشیدی در سن ۷۵ سالگی در تهران درگذشت.💠
روحش شاد...
🔊 @setar7
