«آبی گرم‌ترین رنگ است» از همون اولش هم توی جنجال و حاشیه غرق شده بود. حتی قبل از اینکه نخل طلا رو ببره، این داستان عاشقانه و سه‌ساعته‌ی لزبین‌های فرانسوی، پرسر‌وصداترین فیلم جشنواره کن بود، که بخش زیادی از این سروصدا به خاطر صحنه های جنسی واضح و هفت‌دقیقه‌ای‌ش بود. با این حال، منتقدها خیلی سریع فیلم رو به عنوان یک شاهکار تحسین کردن؛ فیلمی که با وجود درجه‌بندی سنی NC-17 (فقط بزرگسالان)، به نظر می‌رسید قراره بشه سوگلیِ مستقل فصل جوایز اون سال. اما خیلی زود، یه جنجال بسیار کم‌سکسی‌تر شروع شد به بالا آمدن. همه‌چیز با ادعاهای عوامل فیلم درباره شرایط کاری بد و اتهامات ضدزن بودن علیه کارگردان، عبداللطیف کشیش، شروع شد، اما گندِ قضیه زمانی واقعاً بالا زد که ستاره‌های فیلم، لئا سیدو و ادل اگزارکوپولوس، توی مصاحبه‌ای با «دیلی بیست» از روش‌های فیلم‌برداری استثمارگرانه‌ی کارگردان انتقاد کردن. کشیش هم با عصبانیت جوابشون رو داد و این‌جوری شد که یه دعوای رسانه‌ای زشت و رفت‌وبرگشتی بین کشیش و سیدو راه افتاد. اینم از کرونولوژی و خط زمانی اتفاقاتی که تا الان افتاده بر اساس سال ۲۰۱۳ و شروع جشنواره کن:

۲۳ می
«آبی گرم‌ترین رنگ است» در جشنواره کن اکران شد و عمدتاً نقدهای بسیار مثبتی دریافت کرد (البته چند نفری هم وسطش سالن رو ترک کردن). با این حال، از همون اول انتقادهایی به لحن ضدزن فیلم وارد شد. در نقدی که همون روز منتشر شد، مانولا دارگیس از نیویورک تایمز استدلال کرد که صحنه‌های سکس فیلم چندان جنبه هنری ندارن، بلکه بیشتر تلاش‌های چشم‌چرانه‌ای از نگاه مردونه (male gaze) هستن؛ اون نوشت که کشیش «به نظر می‌رسه نسبت به زن‌های واقعی بی‌تفاوته» و «فیلم خیلی بیشتر درباره امیال خود آقای کشیشه تا هر چیز دیگه‌ای.»
همون روز، اتحادیه سینمایی فرانسه، Spiac-CGT، یه بیانیه داد به مطبوعات فرانسه و کلی شکایت از کارگردان و تیمش درباره شرایط صحنه فیلم‌برداری کرد. ادعا کردن که کشیش و تیمش قانون کار رو زیر پا گذاشتن با "روزهای کاری ۱۶ ساعته که به عنوان ۸ ساعت گزارش شده"، یه برنامه "هرج و مرج‌گونه" و یه فضای "قلدرمآبانه".
۲۶ می
فیلم نخل طلا رو می‌بره. توی یه حرکت غیرمعمول، هیئت داوران جشنواره – که حسابی تحت تاثیر بازی دو تا بازیگر اصلی قرار گرفته بودن – تصمیم می‌گیرن جایزه رو بین کارگردان و بازیگرای زن اصلی تقسیم کنن. هر سه همدیگه رو بغل می‌کنن و می‌خندن، و برای یه لحظه کوتاه به نظر میاد همه چی خوبه.

۲۷ می
در حالی که انتقادای دارگیس رو بقیه منتقدایی که فیلم رو توی کن دیده بودن، قبول نداشتن، جولی مارو، نویسنده رمان کمیک که فیلم بر اساس اون ساخته شده بود، توی وبلاگش از صحنه‌های جنسی فیلم شکایت کرد و گفت که این یه "نمایش بی‌رحمانه و جراحی‌وار، پرشور و سرد از به اصطلاح رابطه ج‌نسی لزبین بود که تبدیل به پورن شد." اون همچنین از این که هیچ کدوم از بازیگرای فیلم توی زندگی واقعی لزبین نبودن هم ایراد گرفت. همونطور که توی یه ترجمه انگلیسی توی وبلاگش نوشت: "این چیزی بود که توی صحنه فیلم‌برداری کم بود: لزبین‌ها."
۲۰ آگوست
در یه حرکت قابل پیش‌بینی، Sundance Selects اعلام می‌کنه که فیلم توی آمریکا با رده‌بندی NC-17 اکران میشه. در همین حین، توی فرانسه، جایی که وقتی پای قیچی کردن روی پرده میاد یه کم بی‌خیال‌ترن، فیلم رده‌بندی "۱۲" رو می‌گیره.
۱ سپتامبر
جنگ شروع میشه. توی مصاحبه‌ای با Daily Beast توی Telluride، دو تا بازیگر زن اصلی درباره شرایط فیلم‌برداری سخت و "افتضاحی" که کشیش بهشون تحمیل کرده بود، صحبت می‌کنن، مخصوصاً در مورد صحنه جنسی که سیدو گفت ۱۰ روز طول کشید تا فیلمبرداری بشه. اگزارکوپولوس گفت: "وقتی توی صحنه فیلم‌برداری بودیم، فهمیدم که اون واقعاً می‌خواست ما همه چیزمون رو بهش بدیم." "بیشتر آدما حتی جرئت نمی‌کنن چیزایی رو که اون خواست رو بپرسن، و محترم‌ترن – آدم توی صحنه‌های اونطوری احساس امنیت می‌کنه، و اون صحنه‌ها طراحی شدن، که عمل رو از حالت جنسی خارج می‌کنه." هر دو بازیگر موافق بودن که دیگه هرگز نمی‌خوان با این کارگردان کار کنن. سیدو اضافه کرد: "خدا رو شکر که نخل طلا رو بردیم، چون واقعاً افتضاح بود."
۵ سپتامبر
توی یه رویداد مطبوعاتی برای فیلم توی لس‌آنجلس، کشیش به ستاره‌هاش حمله کرد و گفته میشه که سیدو رو به گریه انداخت. کشیش توی یه سخنرانی عصبانی که هالیوود ریپورتر از فرانسوی ترجمه کرده بود، به خبرنگارا گفت: "چقدر بی‌شرمانه است که وقتی یکی از بهترین شغل‌های دنیا رو داری، درباره درد حرف بزنی!" "مراقبای بیمار رنج می‌برن، بیکارا رنج می‌برن، کارگرای ساختمانی می‌تونن درباره رنج حرف بزنن. چطور وقتی محبوب هستی، وقتی روی فرش قرمز میری، وقتی جایزه می‌گیری، چطور می‌تونیم از رنج حرف بزنیم؟" گفته میشه سیدو گریان جواب داد: "من یک سال از زندگیم رو به این فیلم دادم. من در طول این فیلم‌برداری زندگی نداشتم. من همه چیزم رو دادم. من از کارگردان انتقاد نکردم. من فقط از تکنیک شکایت می‌کنم. آرزوم بود که باهاش کار کنم چون توی فرانسه، اون یکی از بهترین کارگردان‌هاست."

۲۴ سپتامبر
با وجود بازخوردهای فوق‌العاده مثبت، کِشیش یهو به این نتیجه رسید که اون‌قدر از فیلمش متنفره که اصلاً نباید اکران می‌شد. اون به مجله فرانسوی «تله‌راما» گفت: «این فیلم بیش از حد کثیف و لکه‌دار شده. نخل طلا یه لحظه کوتاه از خوشحالی بود؛ ولی بعدش احساس تحقیر شدن و بی‌آبرویی کردم، حس کردم طرد شدم، طوری زندگی می‌کنم که انگار طلسم شدم.» توی همین مصاحبه، اون فاش کرد که موقع فیلم‌برداری داشت به این فکر می‌کرد که سیدو رو با یه بازیگر زن دیگه عوض کنه.

۴ اکتبر
با هر مصاحبه‌ای که جلوتر می‌رفت، اتهامات سیدو هم شدیدتر می‌شد. سیدو در گفتگو با روزنامه بریتانیایی «ایندیپندنت» مدعی شد که صحنه‌های جنسی تحقیرآمیز بودن و باعث شدن «احساس کنه مثل یه فاحشه‌ست». کِشیش هم در جواب بهش تیکه انداخت و گفت: «اگه سیدو تجربه‌ به این بدی داشته، پس چرا اومد کن و تمام روز داشت لباس‌های شب و جواهرات رو پرو می‌کرد؟ اون بازیگره یا هنرمندِ فرش قرمز؟»

۱۱ اکتبر
توی مصاحبه با «ایندی‌وایر»، کِشیش — در یک حرکت غیرعادی از سر عقل و منطق — ادعاهای قبلیش رو پس گرفت که می‌گفت فیلم نباید اکران می‌شد. اون گفت: «اون یه حرفی بود که تو اون لحظه از دهنم پرید، ولی واقعاً نظر واقعی من این نیست. فقط می‌ترسیدم حواشی دور فیلم نذاره مردم خودِ فیلم رو اون‌طوری که واقعاً هست ببینن.» تو همین مصاحبه، اون گفت به نظرش سیدو تحت تأثیر بقیه قرار گرفته یا بازیچه شده تا این حرف‌ها رو بزنه.

۲۰ اکتبر
جنگ لفظی تو یه مقاله درباره این دو ستاره ادامه پیدا کرد. به گفته اگزارکوپولوس، فیلم‌برداری خیلی بیشتر از چیزی که برنامه‌ریزی شده بود طول کشید، چون «عبداللطیف عاشق اینه که وقت بذاره. از چیزهای ساختگی خوشش نمیاد. نمی‌خواد بازی کردنت رو ببینه — می‌خواد روحت رو تسخیر کنه.»

۲۳ اکتبر
کِشیش با الگوبرداری از روش رسانه‌ای «شینید اوکانر»، یه نامه سرگشاده تند و تیز و طولانی تو نشریه فرانسوی «Rue89» منتشر کرد. اون بعد از انتقاد از روزنامه «لوموند» و روزنامه‌نگار «اورلیانو تونه» به‌خاطر نظرات منفیشون درباره فیلم، حسابی از خجالت سیدو دراومد و اون رو یه «بچه لوس و متکبر» و یه فرصت‌طلب خوند که حرف‌های «افترآمیز» درباره‌ش زده. مجله THR این بیانیه تند کارگردان رو ترجمه کرده که توش ادعا می‌کنه: «دوشیزه سیدو، کسی که بعد از اینکه بارها علنی و خصوصی از من تشکر کرد و در کن توی آغوشم اشک ریخت که گذاشتم این نقش ارزشمند رو بازی کنه... حالا برعکس تمام انتظارات و برخلاف هرگونه ثبات شخصیتی، رفتارش رو با من ۱۸۰ درجه تغییر داده.» کِشیش بعدش ظاهراً سیدو رو به اقدام قانونی تهدید کرد و نوشت: «من برمی‌گردم. حالا خودش باید توی دادگاه جواب پس بده.»