Pari👌

‍ آشنایان طریقت عشق در دنیا اندک اند.
به همین دلیل است که مردم دنیا
در بیراهه های احساس بدبختی سرگردانند.
همه دوست دارند عشق را تجربه کنند،
همه دوست دارند عاشق باشند،
همه دوست دارند محبوب و معشوق باشند،
اما هیچ کس زحمتِ آموختنِ هنرِ عاشقی را
بر خود هموار نمی کند.
عاشقی، هنر بزرگی ست.

‍ آشنایان طریقت عشق در دنیا اندک اند.
به همین دلیل است که مردم دنیا
در بیراهه های احساس بدبختی سرگردانند.
همه دوست دارند عشق را تجربه کنند،
همه دوست دارند عاشق باشند،
همه دوست دارند

اي كاش ...
قلم ميبودم
اي كاش، كتاب مي بودم
اي كاش، دفتر مي بودم
اي كاش، ورق مي بودم
اي كاش، اب و نان مي بودم
اي كاش، كيف، كفش و لباس مي بودم
جام مي بودم، جمع مي بودم ، شراب روح مي بودم
ولي اي كاش، انسان (نادر) نمي بودم
اي كاش، نور مي بودم، روشنايي مي بودم
مثل ماه و خورشيد، درخشان مي بودم
مثل ابر گريان
مثل برف يخ و سرد
مثل باران خيس مي بودم
مثل طوفان خشمگين مي بودم
مثل رعد و برق وحشتناك مي بودم
ولي اي كاش انسان( نادر) نمي بودم
اي كاش، طبيعت مي بودم
هوا، زمين، زمان مي بودم
صدا مي بودم
رود مي بودم
دريا مي بودم ، مثل كوه بلند و بي همتا ميبودم
مثل جنگل سبز ميبودم
اي كاش اقيانوسي عظيم مي بودم
اي كاش موج مي بودم
درخت مي بودم
گل مي بودم
باغچه مي بودم
نسيم و عطر خوش باغچه و گل مي بودم
ولي اي كاش انسان( نادر) نمي بودم
اي كاش رنگ مي بودم
سبز و سفيد، تيره و روشن مي بودم
اي كاش، راه مي بودم، قدم مي بودم
بيابان و دشت و كوير مي بودم
اي كاش درنده ي در بيابان
چرنده ي در دشت ، خزنده ي در كوير مي بودم
اي كاش اسب سپيدي مي بودم
پرنده ي ازاد مي بودم
حتي طعمه ميبودم
ولي اي كاش انسان (نادر) نمي بودم
اي كاش زيبايي مي بودم
زلف مي بودم
چشم مي بودم
لب و سخن مي بودم
قلب مي بودم(؟)
نفس مي بودم، خون مي بودم در رگها
اي كاش درد مي بودم
دوا مي بودم.
اي كاش ادب و احترام مي بودم
معرفت مي بودم
دانش مي بودم
شعر مي بودم
شور مي بودم
ساز مي بودم
سوز مي بودم
بيت مي بودم
اي كاش ، اغاز و يا پايان مي بودم
اما اي كاش ، انسان(نادر) نمي بودم
اي كاش ، صلح و شادي مي بودم
صفا و صميميت، دوستي و مهرباني مي بودم
اي كاش ، عشق مي بودم
انسانيت مي بودم(؟)
عدالت و برابري، اسايش و امنيت مي بودم
اما اي كاش، انسان (نادر) نمي بودم
اي كاش زمان مي بودم
سال و ماه و روز و شب مي بودم
اي كاش، بهار، تابستان، پاييز و زمستان مي بودم
ثانيه و دقيقه مي بودم
اي كاش تاريخ و جغرافيا، گذشته و اينده مي بودم
اي كاش خيال مي بودم
رويا و خاطره مي بودم
تلخ و يا شيرين مي بودم
اي كاش، حروف مي بودم
الف مي بودم
ي مي بودم
اي كاش عدد مي بودم
١ مي بودم
صفر مميز صفر صفر صفر صفر صفر مي بودم
اما اي كاش، انسان ( نادر ) نمي بودم نمي شدم.
حال اي خالق من (يا من خالق تو)، اين همه زيبايي افريده اي
چرا مرا انسان؟؟؟

«روند شکل‌گیری سطح ماه»

ماه در ادبیات ما نماد زیبایی روی یار است در حالی‌که وقتی با تلکسکوپ به آن نگاه کنید نماد آبله‌گونی است!

@Mehbaang

#Anygivenday home is where the heart is🌷P.

نفهم به دنيا آمدن عيب نيست،
اما نفهم از دنيا رفتن عيب نسل سوزي ست.

دردِ من اين است كه؛

عده يه كمي در اين دنيا خوشبختند،

عده يه كمي فقط عشق_ورزند،

درد من اين است كه؛

دردِ من اين است كه؛

عده يه كمي در اين دنيا خوشبختند،

عده يه كمي فقط عشق_ورزند،

درد من اين است كه؛

اَقليت ها به اَكثريت ها حاكمند،

و همان أقليت ها در تصورات خود (كه فقط تصور ميكنند) كه خوشبختند از اين كه حيات را به مسخره گرفتند، تا به اَكثريت ها ثابت كنند، خدايي شما را افريده تا ما پيامش را به شما ديكته كنيم.✡✝☪☸

دردي كه من از روز توليد خود به يدك ميكشم، دردي_ست كه فقط با أبرار آلات خرد مي توان توصيف داد،.،.،.،،.، 💥

درد من اين است كه؛

من دردي بودم در تصورات و روياهاي پدر كه به دنيا امده، و همچنان درد مي آموزد.💔

اي انسان رام شو تا باهم به ملكوت اين هستي دست يابيم،💥

اي انسان، درد تو درد من هم هست.💙
💙💙💙💙💙💙💙💙

مارکس وسط مراکز خريد ... بنگ بنگ !


گاهي با خودم خيال مي کنم اگر کارل مارکس وسط يکي از مراکز خريد و پاساژهاي فعلي مي ايستاد و اين "توحش عجيب مصرف" را تماشا مي کرد ، اگر گوشه اي مي ايستاد و فوج فوج زن و مردي را نگاه مي کرد که از سر و کول هم بالا مي روند و براي بيشتر و بيشتر و بيشتر مصرف کردن با هم مسابقه مي گذارند و هر کسي حجم بيشتري از مصرف را داشت با فيس و افاده ديگري را نگاه مي کرد که يعني "بعله من از تو بالاترم " ، چند تير توي شقيقه ي خودش خالي مي کرد ؟!يعني با اين از خود بيگانه گي و ميل سيري ناپذير خريدن و از خود چيزي ساختن باب ميل ديگري ، از اين شوق ديوانه وار مصرف کردن به هر قیمتی که شده ، چه به روز خودش می آورد ؟

من گرايش سوسياليستي ندارم ولي مارکس را وسط پاساژها و مراکز خريد و مغازه ها و وسط جمعيت "خريد کننده - تلنبار کننده" اي که گاهي مجال مصرف خريدهايشان را هم پيدا نمي کنند و اگر ازشان بپرسي :"براي چه مي خري ؟ " همين طور هاج و واج مي ماند که " اين ديگه چه سوال مسخره ايه ؟ دارم ، مي خرم. تا چشت در آد ! " ، خوب مي فهمم و درک می کنم !

مارکس حق داشت که لغو آزادي را وسط سرمايه داري هشدار بدهد . شايد زياد مرادش "لغو آزادي به لحاظ روان شناختي اش " نبود و نگاهش جنبه ي اجتماعي مي گرفت ، ولي اگر کمي دور و بر خودمان را و اصلا چرا راه دور ، خودمان را ،برانداز کنيم مي توانيم ببينم چطور ميان اين شهوت مصرف گرايي ، گم شده ايم و اختيارمان از دستان خودمان در رفته و براي سازگاري با نظام ارزشهايي که نمي دانيم از کجا آمده اند و چطور دارند ما را مي گردانند و مي چرخانند ( البته مواظب بيماري "توهم توطئه" هم باشيد که مطلق منظورم نزديک به اين ايده هاي پارانويايي نيست ! ) ، داريم جان مي کنيم و تلاش مي کنيم و هيچ وقت هم سيراب نمي شويم !

به واقع شايد گاهي وقتها بد نباشد بپرسيم : چه انگيزه اي ترغيب مان مي کند به عنوان مثال وقتي لباس کافي اي داريم ، دوباره لباس تازه اي بخريم و روي هم انبار کنيم ؟ چه عاملي مجبورمان مي کند آنقدر وسيله توي خانه مان بار کنيم که فضا براي راه رفتن هم به زور گيرمان بيايد ؟

من مطلق مشکلي با راحت تر کردن زندگي و تجملي کردن آن ( در معناي زيبا کردنش ) ندارم . منتها همه حرفم اين است : چقدر از شوق مصرفمان عقلاني ست ؟ چقدرش حاصل انتخاب آگاهانه و شخصي خود ماست ؟ چقدرش را براي گدايي تحسين و تشويق اين و آن به خودمان تحميل مي کنيم ؟ چه وقت از اين ترغيب و تحسين احساس آرامشي ماندگار گيرمان آمده ؟ و اساسا ً تحسيني که متوجه لباس و کفش و دکوراسيون منزل مان است چه ربطي به خودمان و وجود انساني مان دارد ؟

من وسط پاساژها و مراکز خريد ، ميان آن همه جمعيت رنگارنگ ، به شدت احساس تنهايي ام مي شود ... شما را نمي دانم !


https://telegram.me/SaeedSedghiChannel

«ایران از منظر تکاپوی علمی‌ 2.1»

@Mehbaang

شناختن دیگران خِرَد است,
شناخت خویشتن روشن شدگی است.
لائوتسه

کنجکاوی,جوهره وجود انسان است.اینکه ما کی هستیم و کجاییم از کجا امدیمو به کجا میرویم؟ نمیدونم هیچ جوابی ندارم ولی میخوام پیداش کنم.
"یوجین سرنان "

اگر انسان نتواند معناي واقعي در پشت گفتار دوپهلوي انسانها و واقعيت را از پشت فريب تشخيص دهد، نمي تواند از خودش هم، همان طور كه هست، آگاه باشد.