وقتی کسی تو را ناراحت می‌کند، چه کار می‌کنی؟ به او ناسزا میگویی، خشمگین یا عصبانی می‌شوی؟ چطور از پس این شرایط برمیایی؟ چطور عکس‌العمل نشان می‌دهی؟ تنها راه این است که با خودت صادق باشی. از همین‌جایی که هستی شروع کن. هیچ انسانی کامل نیست. همه‌ی ما اشتباه می‌کنیم. برای این رفتارهایت متأسف نباش بلکه از همین‌جایی که هستی شروع کن. کجا هستی؟ تو آگاهی هستی. این ماهیت حقیقی توست. یاد بگیر تا عاشق همه‌چیز باشی. یاد بگیر که فقط خوبی را ببینی. درک کن که برای هر چیزی علتی وجود دارد. اگر کسی تو را ناراحت می‌کند فقط به سمت دیگری نگاه کن و فراموشش کن. یاد بگیر تا ذهنت را از فکر کردن بازداری. به این صورت که مچ خودت را بلافاصله هنگام واکنش نشان دادن به یک شرایط بگیر و درون خودت تفحص کن که: چه کسی عصبانی شده؟ چه کسی به‌هم‌ریخته؟ من عصبانی شدم. «من». متوجه باش که اینجا با «منِ» شخصی در ارتباطی و تمام آن خشم‌ها، تمام آن سرخوردگی‌ها، تمام کارماها و تمام تأثیرات ذهن {Samskara} همه آن‌ها به آن «منِ» شخصی متصل‌اند.
درنتیجه زمانی که تو از آن «منِ» شخصی رها شوی، تمام آن چیزهای دیگر نیز به همراه آن از بین خواهند رفت. بنابراین تلاش نکن تا مشکلاتت را حل کنی. تلاش نکن تا شخص بهتری شوی. سعی نکن تا از زندگی‌ات فرار کنی. فقط ببین آن چه کسی است که فرار می‌کند، آن چه کسی است که نیاز دارد که شخص بهتری باشد. چه کسی تمام این مشکلات را دارد؟ «من»، «من» و همیشه هم «من». با تمام توانت به آن «من» گیر بده.
#رابرت آدامز

When a person displeases you, what do you do? Curse him or her, become angry or violent? How do you handle it? How do you react? Be honest with yourself. It's the only way. Start from where you are. No human being is perfect. We all make mistakes. Do not feel sorry for yourself, but start from where you are. Where are you? You are consciousness. This is your true nature. Learn to love everything. Learn to see only the good. Realise there's a reason for everything. If a person displeases you, simply look the other way and forget it. Learn to stop your mind from thinking. You do this by immediately catching yourself when you react to a condition, and inquiring within yourself: "Who is becoming angry? Who feels out of sorts?" "I do"... 'I'. Realize you're dealing with the personal 'I', and that all the anger, all the frustration, all the karma, all the samskaras are all attached to that personal 'I'. Consequently, when you get rid of the personal 'I', everything else will go with it. So, don't try to solve your problems. Do not try to become a better person. Do not try to run away from your life. Simply see who it is who is running, who it is who needs to be a better person. Who has all these problems? 'I', 'I', always 'I'... Hold onto that 'I' with all of your might.
#Robert Adams.

طنزِ ماجرا اینجاست که این ایگو یعنی «من» است که به دنبال روشن‌ضمیری است و از طرفی هم تا زمانی که «من» از بین نرود روشن‌ضمیری نمی‌تواند بیاید.
#رامش بالسکار

The joke is that it is the ego, the 'me,' that wants enlightenment, and enlightenment cannot come until the 'me' is demolished."
#Ramesh S. Balsekar

اینکه میگویند جهان توهم است به چه معناست؟

#روپرت اسپایرا

منظور از توهم بودنِ جهان این است که نشان دهد «هیچ جهان مستقلی که قائم‌به‌ذات خودش باشد و جدا از آگاهی باشد اصلاً وجود ندارد.» با توجه به این معنا واقعیت ظاهری جهان یک توهم است.

ادامه مطلب را اینجا بخوانید

http://vrgl.ir/oIMEn

جهان خارج از شما نیست*. ازآنجایی‌که شما به اشتباه خودتان را با این بدن یکی پنداشته‌اید، جهان را خارج از خودتان می‌بینید و رنج‌هایش برای شما مسلم می‌شود، اما جهان و رنج‌هایش حقیقی نیستند. حقیقت را جستجو کن و از این احساس غیرواقعی خلاص شو.
#رامانا ماهارشی

* «تو مبین جهان ز بیرون که جهان درون دیده‌ست
چو دو دیده را ببستی ز جهان، جهان نماند»
#مولانا

تمام این کائنات، انسان‌ها، چیزها، افکار و اتفاقات فقط تصاویر متحرکی بر روی صفحه‌ی آگاهی محض هستند که فقط همان حقیقی است. اشکال و پدیده‌ها از بین می‌روند اما آگاهی همیشه باقی است.
#رامانا ماهارشی

«بت‌پرستی چون بمانی در صور
صورتش بگذار و در معنی نگر»
#مولانا

All these universes,humans, objects, thoughts and events are merely pictures moving on the screen of pure Consciousness, which alone is real. Shapes and phenomena passes away, but consciousness remains forever. #Ramana Maharshi

زمانی که تفحص خویش را تمرین می‌کنید، «منِ» حقیقی را فراموش کنید.«منِ» حقیقی آن چیزی است که شما حقیقتاً هستید، آن ماهیت حقیقی شماست. بنابراین نباید این‌طور حس کنید که جایی وجود دارد که «من» حقیقی در آنجاست. برای اینکه اگر این‌طور عمل کنید به نظر می‌رسد که یک شمایی وجود دارد و یک منِ حقیقی. هرگز این‌طور نیست که هم شما باشید و هم من حقیقی. فقط منِ حقیقی است که وجود دارد. اما ازآنجایی‌که نمی‌توانید این را کاملاً درک کنید تمرین تفحص خویش به شما داده شده تا از این منِ کاذب خلاص شوید.
#رابرت آدامز

درست همانطور که خورشید در آسمانی متراکم از ابر دیده نمیشود، به همین ترتیب خویش یک فرد نیز در آسمانِ ذهن که توسط ابرهایِ متراکمِ افکار تیره گشته، دیده نمیشود.
#رامانا ماهارشی

لینک به ابتدای کانال
https://t.me/selfinquiry/5

#رابرت آدامز: ازآنجایی‌که ذهن فقط توده‌ای از افکار است بنابراین هرچه بیشتر ساکت باشید ذهن بیشتر از بین می‌رود و زمانی که ذهنی نباشد، دنیایی نیز وجود نخواهد داشت، جسمی هم نخواهد بود و کسی نیز وجود نخواهد داشت . شما آزاد و رهایید.
سالک: راه سکوت ذهن تفحص خویش است، این‌طور نیست؟
رابرت آدامز: تفحص خویش بهترین راه است.

من کیستم؟ #الهه_روزدار - قسمت چهارم

*بهتر است قبل از دیدن این ویدئو،در ابتدا ویدئو های من کیستم شماره یک ، دو ، سه را نیز ببینید.

*ممکن است ویدئوهای زیر نیز به شما در ادراک این قسمت کمک کنند.
۱-مراقبه‌ی «این تمرین تمام کمکی است که نیاز دارید» #موجی
۲-دعوتی به رهایی- بیداری فوری برای همگان - #موجی
۳-مراقبه دعوت به رهایی - #موجی

همه رنج‌ها از آن می‌خیزد که چیزی خواهی و آن میسر نشود، چون نخواهی، رنج نماند.
#مولانا - فیه ما فیه

ارضای امیال و خواسته‌ها است که منجر به رنج می‌شود. سعادت در رهایی از خواسته‌هاست.
#نیسارگاداتا

"It is the satisfaction of desires that breeds misery. Freedom from desires is bliss."
#Nisargadatta

مانند این است که هزار آینه وجود داشته باشند و هرکدام از آن‌ها بازتاب متفاوتی از خورشید را منعکس کنند. اما اینجا هزار خورشید وجود ندارد، فقط "یک" خورشید است که در همه می‌درخشد. بازتاب‌ها ممکن است متفاوت باشند اما خورشید همان است. خورشید آن ‌یکی است که در همه‌چیز و در هر اتم می‌درخشد. همان است.
آگاهی هم مانند همین است. ممکن است یک پرنده به نظر برسد، یا یک حیوان، یا یک درخت، یک صخره و یا یک انسان. زمانی که این را درک کنی دیگر رنج نخواهی کشید. لذت خواهی برد.
زمانی که کامل باشی دیگر به چیزی احتیاج نداری. این کمال است، جامع است، تکمیل است و بی‌نقص است. همه خالیست، همه آگاهیست. این «منِ» خیالی را بروز نده و آنگاه خواهی فهمید که کیستی. (و بعدازآن) خیلی خوب زندگی خواهی کرد.
#پاپاجی

"There may be one thousand mirrors, each reflecting a different reflection of the sun. There are not one thousand suns. There is one sun shining in all. Reflections may be different, sun is the same. Sun is one, shining in everything, in every atom. Same.
Consciousness is the same. It may appear to be a bird, or animal, or tree, or rock, or human. When you realize that, you will not suffer. You will enjoy.
You don’t need anything when you are total. This is absolute, total, complete, and perfect. All emptiness. All consciousness. Don’t give rise to the notion I, and instantly you will see who you are. You will live very well."
~ H.W.L. Poonja, "#Papaji"

ذهن واقعیت را به وجود می آورد

#Mingyur Rinpoche

" ازآنجایی‌که او توسط شما نفَس می‌کشد، با هر نفسی به او فکر کنید."

شری آناندامایی ما

"Think of Him with every breath, since He breathes through you."
~ Sri Anandamayi Ma

هر کاری که اکنون مشغول انجامش هستید، حتی زمانی که غذا می‌خورید، درواقع مشغول ستایش و عبادت «خویش» هستید. درحالی‌که غذا می‌خورید آگاه باشید و ببینید کیست که غذا می‌خورد؟
در فرایند خوردن، دستانتان غذا را در دهانتان می‌گذارد. حال این خورنده کیست؟ شما میگویید: «من غذا می‌خورم» و دوباره به آگاهی بازمی‌گردید.
من مشغول خوردنم. خورنده از آگاهی برخاسته است. آگاهی تبدیل به «من» شده است.
بنابراین چه کسی مشغول خوردن است؟ چه کسی تبدیل به دندان‌هایی که می‌جوند شده است؟ چه کسی تبدیل به دستانی شده که غذا را در دهان می‌گذارد؟ چه کسی تبدیل به چشمانی شده که غذا را می‌بیند و چه کسی تبدیل به غذا می‌شود؟
و غذا هم تبدیل به خودِ بدن می‌شود.
بنابراین در طول تمام این فرایند ما به‌طور دائم در عبادتیم. غذا خوردن عبادت است، دیدن عبادت است و حتی فکر کردن نیز عبادت است.
فکر کردن چطور اتفاق میفتد و چه کسی فکر می‌کند؟ اگر میگویید که «من فکر کننده هستم» بنابراین چه کسی به شما این ادراک فکر کردن را داده است؟ این ادراک از کجا آمده است؟
اگر این‌طور بگویید که «من فکر کننده نیستم» در آن هنگام چه کسی به شما ادراک فکر کننده نبودن را داده است؟
ما باید از ابتدا آغاز کنیم و سپس این آگاهی تبدیل به مکان زیبایی برای ماندن خواهد شد. درحالی‌که با مردم زندگی می‌کنید، با حیوانات یا حتی با درختان صحبت می‌کنید همیشه این مکان را دوست خواهید داشت.
#پاپاجی