کیست که می‌گوید:« من روزی از چنگِ ایگو رها خواهم شد »؟ بی‌تردید، این حرف، حرفِ خودِ ایگوست. مبادا با این آرزو که روزی از چنگ ایگو رها شوی، به دام ایگو بیفتی. دامِ ایگو،همین آرزوست. آری، ایگو بسیار زیرکانه عمل می‌کند. هنرِ ایگو آن است که به دست خود تو دامی برای تو بسازد.

کتاب زمینی نو
اکهارت تول
مسیحا برزگر
@masiha0com

تو در اینجا و اکنون راضی و خرسندی. به چیزی احتیاج نداری و چیزی هم نیاز به تغییر ندارد. من نمی‌گویم که اگر فکر می‌کنی که رنج می‌کشی باید به رنج کشیدن ادامه دهی بلکه فقط میگویم آن‌کسی که فکر می‌کند رنج می‌کشد فریب ‌خورده است. کسی رنج نمی‌کشد. ذهنت را از این چیزهای بی‌اهمیت بیرون بیاور و درک کن که این ذهن است که باعث می‌شود تا این چیزها را احساس کنی همین باورِ به اینکه تو بدن و ذهن هستی باعث می‌شود تا این چیزها را حس کن.
#رابرت آدامز

"You are fulfilled here and now. There is no thing you need and there is nothing that has to change. I'm not saying you're going to keep on suffering if you think you're suffering. What I'm saying is simply that the one who thinks they're suffering is deluded. No one suffers. Take your mind off the pettiness and begin to realize that your mind is causing you to feel these things, the belief that you are a body and a mind."
#Robert Adams

✨🌀چند نکته درباره متن مهم زیر :

حقیقت نهفته در این کلام رو با تکرار و تعمق باید حفظ و درونی کرد.
این وجود نداشتنِ هیچ ‌چیز جز آگاهی (یا در این متن همان پرده نمایش) ذکر "لا حول ولا قوه الا بالله" را برای من یادآوری میکنه. (هیچ نیرو و توانى جز از سوى خداوند نیست)

"از حضرت رسول اکرم(ص) روایت شده است که حضرت آدم(ع) به درگاه الهی شکایت کرد که پروردگارا من متأثر نمی‌شوم از فکرهایی که می‌کنم این که در بهشت بودم و مقاماتی داشتم، محزون و مغموم می‌شوم، جبرئیل نازل شد و گفت حضرت حق می‌فرماید برای رفع گرفتاری و حزن «لا حول ولا قوه الا بالله» بگو"

با توجه به این متن در اینجا با تأکید به این ذکر توجه حضرت آدم از تصاویر به سمت پرده نمایش آورده میشه.



-به یاد داشته باشید که اگر پرده نمایشی نبود فیلمی هم در کار نبود. به‌این‌ترتیب اگر آگاهی نبود تصاویری هم در کار نبودند. آگاهی حقیقی است، تصاویر کاذب‌اند. تصاویر می‌آیند و می‌روند آن‌ها دائماً و به‌طور مداوم در تغییرند. اما آگاهی همیشه یکسان باقی می‌ماند. آگاهی مانند خلأ است، مانند فضای خالی است و تو همان آگاهی هستی.

ادامه مطلب را در لینک زیر بخوانید
http://vrgl.ir/rq4tz

رابرت آدامز درباره قدرت ایمان، قسمت اول

زمانی که بدنت را تجربه می‌کنی ممکن است این‌طور فکر کنی که تو این بدن هستی؛ اما تو این بدن نیستی. تو «من بدن را مشاهده می‌کنم» را تجربه می‌کنی؛ بنابراین تو مشاهده‌گر این بدن هستی. اشتباهت در اینجاست که: تبدیل به بدن می‌شوی و فراموش می‌کنی که تو مشاهده‌کننده هستی. زمانی که میگویی: «من عمل می‌کنم، من می‌بینم، من می‌چشم، من لمس می‌کنم، من می‌بویم، من می‌شنوم» تبدیل به یک چیز بیرونی می‌شوی. جایگاه حقیقی‌ات را گم می‌کنی و تبدیل به بدن می‌شوی مشاهده‌گر دیگر از بدن جدا نیست. هر چیزی که دیده می‌شود یک چیز بیرونی است بنابراین زمانی که بدن به‌صورت یک چیز بیرونی مجسم شود، مشاهده‌کننده کیست؟
#پاپاجی

When you experience your own body you may think that you are the body, but you are not the body. You experience, "I see the body." so you are the seer of the body. It is here that you make the mistake: You become the body and you forget that you are the seer. You have become an object when you say, "I am doing. Tam seeing. I am tasting. I am touching. Tam smelling. I am hearing." You have lost your bearings and become the body - the seer is no longer separated from the body. Whatever is seen is an object, so when the body is objectified who is the seer?
#Papaji

مرغ یا اردک؟ - Prince Ea - مطلب مهمی درباره جر و بحث های بیهوده در روابط
*تمام زوجها باید این پیام را بشنوند.

من کیستم؟ #الهه_روزدار - قسمت سوم

"Happiness is our natural state. Happiness is the natural state of little children, to whom the kingdom belongs until they have been polluted and contaminated by the stupidity of society and culture. To acquire happiness you don't have to do anything, because happiness cannot be acquired. Does anybody know why? Because we have it already. How can you acquire what you already have? Then why don't you experience it?
Because you've got to drop something. You've got to drop illusions. You don't have to add anything in order to be happy; you've got to drop something. Life is easy, life is delightful. It's only hard on your illusions, your ambitions, your greed, your cravings. Do you know where these things come from? From having identified with all kinds of labels! "
#Anthony de Mello (20th century Indian Catholic mystic)

اگر می‌توانستید که به درون قلب تک‌تک انسان‌ها نگاه کنید، کاملاً عاشقشان می‌شدید. اگر درون را همان‌طور که حقیقتاً هست و نه آن‌گونه که ذهن آن را نشان می‌دهد می‌دیدید خالصانه عاشق همه‌چیز می‌شدید.
#موجی

If you could look inside the Heart of any and every single human being, you would fall in love with them completely. If you see the inside as it really Is and not as your mind projects it to be, you would be so purely in love with the whole thing.
#Mooji

اینجا و اکنون - #روپرت اسپایرا

هدف از به‌طور دائم حفظ کردنِ فکر «من کیستم؟» چیست؟

زمانی که افکارِ متفاوت برمی‌خیزند، فرد نباید آن‌ها را دنبال کند بلکه باید تفحص کند که «این افکار برای چه کسی برخاسته‌اند؟» مهم نیست چه تعداد فکر برخاسته‌ باشند همان‌طور که هر فکری برمی‌خیزد فرد باید با سعی و کوشش تفحص کند که «این فکر برای چه کسی برخاسته؟» جوابی که اینجا ظاهر می‌شود «برای من» است. پس‌ازآن اگر فرد تفحص کند «من کیستم؟»، ذهن به منشأش بازگشته و فکری که برخاسته بود خاموش می‌شود.
تا زمانی که اثری از چیزهای بیرونی در ذهن وجود داشته باشد تا آن زمان تفحص «من کیستم» الزامی است. همان‌طور که افکار برمی‌خیزند باید از طریق تفحص همان‌جا در محل به وجود آمدنشان نابود شوند. اگر فرد بی‌وقفه بر تعمق بر خویش تا زمانی که آن خویش به دست آید تمسک کند همین به‌تنهایی می‌تواند مؤثر باشد. تا زمانی که دشمنان درون قلعه باشند به تهاجم خود ادامه خواهند داد اما اگر به‌محض اینکه پدیدار شدند نابود گردند قلعه به دست ما خواهد افتاد.
#رامانا ماهارشی

What is the means for constantly holding on to the thought ‘Who am I?’

When other thoughts arise, one should not pursue them, but should inquire: ‘To whom do they arise?’ It does not matter how many thoughts arise. As each thought arises, one should inquire with diligence, “To whom has this thought arisen?” The answer that would emerge would be “To me”. Thereupon if one inquires “Who am I?” the mind will go back to its source; and the thought that arose will become quiescent.
As long as there are impressions of objects in the mind, so long the inquiry “Who am I?” is required. As thoughts arise they should be destroyed then and there in the very place of their origin, through inquiry. If one resorts to contemplation of the Self unintermittently, until the Self is gained, that alone would do. As long as there are enemies within the fortress, they will continue to sally forth; if they are destroyed as they emerge, the fortress will fall into our hands.

#Ramana Maharshi

هر مشکلی به این دلیل آغاز می شود که شما به کنترل داشتن و مسبب بودن اعتقاد دارید اما اگر به‌دقت مشاهده کنید متوجه می‌شوید که افکار به همان شیوه‌ی باران یعنی بدون هیچ کنترلی از طرف شما اتفاق میفتند زمانی که این افکار به وجود می‌آیند و شما باور دارید که آن‌ها مال شما هستند، خودتان را با آن داستانی که آن‌ها برایتان تعریف می‌کنند یکی می‌پندارید و درنتیجه در انتها سر از این توهم درمیاورید که شما آن کسی هستید که این مشکلات را دارد.
تمام این افکار حول محور این تصویر ذهنی از خود یعنی همان چیزی که باور می‌کنید خودتان هستید می‌چرخند.این تصویر ذهنی است که مشکل دارد، مشکلاتی با دیگران، مشکلات احساسی، روانی، سلامتی، مشکل با گذشته و آینده.تصویر ذهنی یا همان "حس من" تلاش می‌کند تا چیزها را که توهم هستند تغییر دهد و به‌این‌ترتیب ، ستیزه، رنج و ترس باقی می‌ماند.
#مارکوس گوالبرتو

Every problem begins because you believe in being in control, being responsible for, but if you observe closely, you will realize that thoughts happen in the same way as the rain: without any control of yours. When these thoughts happen and you believe they are yours, you mistake yourself for the story they tell and, then, you end up existing in this illusion of being someone who has problems.
All these thoughts revolve around this self-image, which is what you believe you are. It is this self-image that has problems - problems with other people, emotional, psychological, health problems; Problems with the past, with the future ... Self-image, this "sense of I" is struggling to change things, which is an illusion. Thus, conflict, suffering and fear remain.
#Marcos Gualberto ⠀

ذهن‌های ما شرطی شده‌اند و این ‌یک حقیقت واضح است، آنها توسط یک فرهنگ خاص یا جامعه شرطی شده‌اند، ذهن‌های ما تحت تأثیر عقاید و باورهای گوناگون توسط فشارها و استرس‌های روابط، اقتصاد، آب‌وهوا، فاکتورهای آموزشی، انطباق مذهبی و غیره قرارگرفته‌اند. ذهن‌های ما آموزش دیده‌اند تا ترس را بپذیرند و (اگر واقعاً بتوانند) از آن ترس فرار کنند. ذهن‌های ما هرگز قادر نیستند تا به‌طور تمام و کمال کلیت ماهیت و ساختار ترس را برطرف کنند؛ بنابراین اولین پرسش ما این ست: آیا ذهن با این بار سنگینی که دارد می‌تواند به‌طور کامل نه فقط شرطی شدگی‌هایش بلکه ترس‌هایش را نیز برطرف کند؟ زیرا این ترس است که باعث می‌شود ما شرطی شدگی‌ها را بپذیریم.
#کریشنامورتی

Our minds are conditioned - that is an obvious fact - conditioned by a particular culture or society, influenced by various impressions, by the strains and stresses of relationships, by economic, climatic, educational factors, by religious conformity and so on. Our minds are trained to accept fear and to escape, if we can, from that fear, never being able to resolve, totally and completely, the whole nature and structure of fear. So our first question is: can the mind, so heavily burdened, resolve completely, not only its conditioning, but also its fears? Because it is fear that makes us accept conditioning.
#Krishnamurti