فقط در خانه به‌آرامی در سکوت بنشینید و ذهن را از فکر کردن بازدارید
این آسان‌ترین و ساده‌ترین روش است
از شما می‌خواهم که برای یک هفته آن را امتحان کنید
می‌خواهم که هیچ کتاب یا متن عرفانی نخوانید
فقط تا جایی که می‌توانید با خودتان خلوت کنید
و ذهنتان را مشاهده کنید، "ذهنتان را مشاهده کنید"
هر کاری که می‌توانید برای آرام کردن ذهن انجام دهید و سپس شگفت‌زده خواهید شد
به خودتان خواهید خندید
زیرا زمانی که ذهن خاموش می‌شود حقیقت به‌سرعت وارد می‌شود
و شما آن را خیلی ساده خواهید دید، آن خیلی ساده است.
#رابرت آدامز

ذهن، بدن و جهان از آگاهی ساخته‌شده‌اند اما آگاهی از آن‌ها ساخته نشده است. آگاهی از خودش ساخته‌شده؛ بنابراین همه‌چیز فقط از آگاهی ساخته ‌شده است.
#روپرت اسپایرا

بایزید می‌گوید: من چون بحری ژرفم که نه آغازی دارم و نه پایانی
کسی از او پرسید عرش چیست؟
پاسخ داد: من
گفت کرسی چیست؟
گفت: من
و به همین سان درباره لوح و قلم چون سؤال کرد جواب داد: من
و این‌چنین با پیامبران و فرشتگان اتخاذ هویت کرد
و چون سؤال‌کننده را متعجب دید توضیح داد که:
«هر آن‌کس که در خدا فانی شود و حقیقت را فراچنگ آورد او خود همه حق خواهد شد
چون او نماند خدا خویشتن را در خویش می‌بیند»

«تو» و «او» فقط زمانی ظاهر می‌شوند که «من» وجود داشته باشد؛ اما زمانی که ماهیت «من» جستجو شود و ایگو از بین برود، «تو» و «او» به پایان می‌رسند؛ و چیزی که به‌عنوان آن یگانه می‌درخشد خویش حقیقی است.
#رامانا ماهارشی

‘You’ and ‘he’ — these appear only when ‘I’ does. But when the nature of the ‘I’ is sought and the ego is destroyed, ‘you’ and ‘he’ are at an end. What shines then as the One alone is the true Self.
#Ramana Maharshi

✨🌀 از همه افکاری که در ذهن برمی‌خیزند فکر «من» اولین فکر است. تنها بعد از برخاستن فکر «من» است که سایر افکار ظاهر خواهند شد. بعد از ظاهر شدن ضمیر اول‌شخص است که ضمایر دوم و سوم شخص ظاهر می‌شوند، بدون ضمیر اول‌شخص، ضمایر دیگر نیز نخواهند بود.
#رامانا ماهارشی

ادراک (درک خویش حقیقی) چیز جدیدی برای به دست آوردن نیست
آن همیشه همانجاست اما توسط صفحه افکار مسدود شده است.
#رامانا ماهارشی

Realization is nothing new to be acquired.
It is already there but obstructed by a screen of thoughts.

~Sri #Ramana Maharshi

خوشبختی چیست؟
خوشبختی همان ذات و ماهیتِ «خویش» است. خوشبختی و خویش متفاوت از هم نیستند. هیچ خوشبختی‌ای در چیزهای بیرونیِ این دنیا وجود ندارد. ما به خاطر جهالتمان گمان می‌کنیم که می‌توانیم از چیزها به خوشبختی برسیم. زمانی که ذهن به بیرون می‌رود رنج را تجربه می‌کند. در حقیقت زمانی که امیال و آرزوهایش برآورده شد به جایگاه اصلی‌اش بازمی‌گردد و از شادیِ «خویش» لذت می‌برد. به‌طور مشابه در وضعیت خواب، سامادهی (خویش آگاهی) و بیهوشی هم همین را تجربه می‌کند. و هنگامی‌که چیزهایی که آرزویش را دارد به دست آمد، یا چیزهایی که از آن‌ها بیزار است از بین رفت، ذهن درونی شده و از شادیِ نابِ «خویش» لذت خواهد برد. بنابراین ذهن بی‌وقفه به‌طور متناوب از خویش بیرون آمده و به آن بازمی‌گردد. سایه‌ی زیر درخت دلپذیر است و از طرفی خارج از آن در فضای باز گرما سوزان است.
کسی که در زیر آفتاب قرار دارد، هنگامی‌که به سایه می‌رسد، احساس خنکی می‌کند. کسی که مدام از سایه به زیر آفتاب می‌آید و دوباره به سمت سایه می‌رود یک ابله است. یک فرد خردمند همیشه در سایه می‌ماند. به‌طور مشابه ذهن کسی که حقیقت را می‌شناسد برهمن (حقیقت غایی) را ترک نمی‌کند. اما از طرف دیگر ذهن نادان در دنیا می‌چرخد و احساس بدبختی می‌کند و برای مدت کوتاه به برهمن بازمی‌گردد تا خوشبختی را تجربه کند. درواقع آنچه دنیا می‌نامیم فقط فکر است. زمانی که دنیا محو شود، هنگامی‌که دیگر فکری باقی نماند ذهن شادی و خوشبختی را تجربه می‌کند و زمانی که دنیا ظاهر شود باز به‌سوی رنج و بدبختی میل می‌کند.
#رامانا ماهارشی

"گر جهان پیشت بزرگ و بی‌بنیست
پیش قدرت ذره‌ای می‌دان که نیست

این جهان خود حبس جانهای شماست
هین روید آن سو که صحرای شماست

این جهان محدود و آن خود بی‌حدست
نقش و صورت پیش آن معنی سدست"

" این جهان زندان و ما زندانیان
حفره‌کن زندان و خود را وا رهان"
#مولانا

What is happiness?
Happiness is the very nature of the Self; happiness and the Self are not different. There is no happiness in any object of the world. We imagine through our ignorance that we derive happiness from objects. When the mind goes out, it experiences misery. In truth, when its desires are fulfilled, it returns to its own place and enjoys the happiness that is the Self. Similarly, in the states of sleep, samadhi and fainting, and when the object desired is obtained or the object disliked is removed, the mind becomes inward-turned, and enjoys pure Self-happiness. Thus the mind moves without rest alternately going out of the Self and returning to it. Under the tree the shade is pleasant; out in the open the heat is scorching. A person who has been going about in the sun feels cool when he reaches the shade. Someone who keeps on going from the shade into the sun and then back into the shade is a fool. A wise man stays permanently in the shade. Similarly, the mind of the one who knows the truth does not leave Brahman. The mind of the ignorant, on the contrary, revolves in the world, feeling miserable, and for a little time returns to Brahman to experience happiness. In fact, what is called the world is only thought. When the world disappears, i.e., when there is no thought, the mind experiences happiness; and when the world appears, it goes through misery.
A person who has been going about in the sun feels cool when he reaches the shade. Someone who keeps on going from the shade into the sun and then back into the shade is a fool. A wise man stays permanently in the shade. Similarly, the mind of the one who knows the truth does not leave Brahman. The mind of the ignorant, on the contrary, revolves in the world, feeling miserable, and for a little time returns to Brahman to experience happiness. In fact, what is called the world is only thought. When the world disappears, i.e., when there is no thought, the mind experiences happiness; and when the world appears, it goes through misery
#Ramana Maharshi

تسلیم کننده را نیز تسلیم کن - #موجی - زیرنویس فارسی

@selfinquiry

✨🌀دوستان عزیز امشب به امید خدا مطلبی از روپرت اسپایرا آپلود میکنم که توصیه میکنم حتما زمانی رو برای مطالعه این متن فوق‌العاده، درخشان و آگاهی بخش کنار بگذارید. جناب اسپایرا در اکثر سخنرانی هاشون به این موضوع اشاره می‌کنند و بهش ارجاع میدن پس نیاز هست عمیقا محتوای این کلام رو درک کنيد. ✨🙏🌸

✨🌀 قیاس مری و جین

#روپرت اسپایرا
چطور چیزی که نامتناهی و بی‌نهایت هست می‌تواند ظاهر فرمی محدود و فانی به خود بگیرد؟ در پاسخ به این سؤال دوست دارم از یک قیاس استفاده کنم. تصور کنید زنی به اسم مری همین‌جا در تیتینانو (شهری در ایتالیا) به خواب می‌رود. ضمیر مری یک کل یکپارچه است، مثل ضمیر همه‌ی ما و مری خواب می‌بیند که زنی به اسم جین است که در خیابان‌های نیویورک در حال قدم زدن است. ذهن مری در فطرت بی‌نهایت و یکپارچه خودش به خواب رفته است و به‌ جای آن تصور می‌کند که شکل محدودی از ذهن جین را به خود گرفته است. جین در حال قدم زدن در خیابان‌های نیویورک است، مردم و ساختمان‌ها و ماشین‌ها را می‌بیند که از دید خود جین خارج از ذهن او وجود دارند....

🌀مطلب کامل را اینجا بخوانید

http://vrgl.ir/1Ndl9

مطلب بالا بصورت فایل پی دی اف

یک ترفند ساده به شما میگویم.هر زمان که ازهر چیزی رها شدید آنگاه خوشحال می‌شوید. مالک چیزی نباش. فرض کنیم همسایه شما آخرین ‌مدل مرسدس بنز را دارد و همسر شما به این خاطر شما را به دردسر می‌اندازد. شما با خودتان فکر می‌کنید که «منم باید آخرین مدلش را بگیرم» شما به طریقی از بانک یا صندوق سرمایه‌گذاری وام می‌گیرید و ماشین را می‌خرید و اکنون ماشین جلوی در شماست. حالا خوشحال هستید، این‌طور نیست؟ باید هم خوشحال باشید. همسرتان خوشحال است، بچه‌ها خوشحال هستند و دوستانتان هم خوشحال‌اند. کسی که ماشین را فروخته هم خوشحال است که ماشینش فروخته‌شده. و شما هم خوشحالید که مالکش شده‌اید. شادی اکنون کجاست؟ می‌بینید این خواسته (من ماشین می‌خواهم) شما را به دردسر انداخته بود، با آمدن ماشین این میل هم شما را ترک کرد. با آمدن ماشین، دیگر میلی برای داشتن ماشین وجود ندارد و این (نبودِ میل) برایتان شادی به همراه داشته. در ارتباط با سایر خواسته‌ها و امیال دیگر هم همین‌طور است. در حقیقت شما زمانی خوشحال می‌شوید که امیال از بین رفته باشند نه آن زمانی که به چیزها برسید.
#پاپاجی

"I will tell you a simple trick. Whenever you get rid of anything, you are happy. Don’t possess anything. Suppose your neighbor has the latest model Mercedes Benz, and your wife or your husband is troubling you. You think, 'I must buy the latest model.' Somehow you borrow money from the bank, or your money market fund, and now the car is in front of your house. You are happy, aren’t you? You must be happy. Your wife is happy, your children are happy, your friends are happy. The person who sold it is happy to get rid of the car. And you are happy to have it. Now where is the happiness? This desire was troubling you: 'I want a car.' With the car, the desire has left you. With the car there is no more desire for a car, and this has given you happiness. As with all desires, you are happy when the desire has vanished, not when the thing has come."
H.W.L. Poonja, "#Papaji

جریانی که به شما دست و پا و صورت و مغز و درکل بدنتان را داده است و شما همچنان در حال حاضر به‌وسیله همان می‌بینید و می‌شنوید و حرف می‌زنید و راه می‌روید و نفس می‌کشید و ... همان جریانی است که گیاهان، حیوانات، کره زمین، خورشید، نیروی جاذبه، الکترومغناطیس، مولکول، اتم، ذرات زیر اتم، سیارات، کهکشان‌ها و درکل زندگی را آفریده.
به این جریان در درون خودتان آگاه باشید.
چه چیزی در حال حاضر مشغول دیدن این متن است؟
چه چیزی می‌بیند؟ آیا شما اصلاً دیدن را بلدید یا فقط خود به خودی «می‌بینید»؟
چه چیزی در حال حاضر مشغول نفس کشیدن است؟
حقیقتاً شما کیستید؟

@selfinquiry

That flow which gave you, hands, feet, face ,brain and your entire body and it’s still present and you are watching and listening and speaking and walking and breathing because of that, it’s the same flow that created the planets, animals, sun, gravity, Electromagnetism, molecule, Atoms, Subatomic particle, Planets, Galaxies and Life.
Be aware of this flow in yourself.
What is watching this text right now? Do you really know the act of seeing or it’s happening spontaneously?
What is breathing right now?
Who are you?

@selfinquiry

" فقط خالی و حاضر باشید.
بگذارید نفَس خدا از میان شما حرکت کند."

موجی

کسی گفت: چیزی را فراموش کرده‌ام.
حضرت مولانا فرمودند: فقط یک‌چیز در جهان است که هرگز نباید فراموش شود. اگر هر چیز دیگر را فراموش کردی اما آن را فراموش نکردی آنگاه دلیلی برای نگرانی نداری. اما اگر هر کار دیگری را انجام دادی اما آن‌یک چیز را فراموش کردی انگار به‌هیچ‌وجه هیچ کاری انجام نداده‌ای.درست مانند این است که پادشاهی تو را برای وظیفه خاصی به خارج از شهر فرستاده باشد. اگر به این مأموریت بروی و صد کار دیگر جز آن وظیفه خاص را انجام دهی مثل این است که هیچ کاری انجام نداده‌ای؛ بنابراین همه برای یک وظیفه ویژه به این جهان می‌آیند و این هدف آن‌هاست. اگر آن را انجام ندهند مانند این است که هیچ کاری نکرده‌اند.
هر چیزی وظیفه خاص خودش را دارد. آسمان، باران و نور را برای گیاهان زمین می‌فرستد تا شکوفا شوند. زمین دانه‌ها را می‌گیرد و بار می‌دهد آن‌ها را می‌پذیرد و به‌صورت هزاران هزار شگفتی غیرقابل بازگو بیرون می‌دهد. کوه‌ها معادن طلا و مس را بیرون می‌دهند اما هنوز آن‌ها آن یک کار را انجام نداده‌اند، آن وظیفه خاص به عهده ماست.
سوره الأحزاب
إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمَانَةَ عَلَى السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالْجِبَالِ فَأَبَيْنَ أَن يَحْمِلْنَهَا وَأَشْفَقْنَ مِنْهَا وَحَمَلَهَا الْإِنسَانُ إِنَّهُ كَانَ ظَلُومًا جَهُولًا
ﻣﺎ ﺍﻣﺎﻧﺖ [ﺧﻮﻳﺶ] ﺭﺍ ﺑﺮ آسمان‌ها ﻭ ﺯﻣﻴﻦ ﻭ کوه‌ها ﻋﺮﺿﻪ ﺩﺍﺷﺘﻴﻢ، ﻭﻟﻲ ﺍﺯ ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻦ ﺁﻥ ﺳﺮ ﺑﺎﺯﺯﺩﻧﺪ، ﻭ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻫﺮﺍﺳﻴﺪﻧﺪ، ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺁﻥ ﺭﺍ ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ، ﻛﻪ ﺍﻭ [ﺩﺭ ﺣﻖ ﺧﻮﻳﺶ] ﺳﺘﻤﻜﺎﺭ ﻧﺎﺩﺍﻧﻲ ﺑﻮﺩ (٧٢)
پس به مردم یک وظیفه داده ‌شده است و وقتی آن را انجام دادند تمام گناه و حماقتشان محو خواهد شد. تو میگویی «درست است که آن کار را انجام نمی‌دهم اما کلی کار دیگر انجام می‌دهم» اما تو برای آن کارهای دیگر آفریده نشده‌ای. ماجرا درست مانند این است که به تو یک شمشیر گران‌بهای استیل هندی بدهند که فقط مانندش در گنجینه پادشاهان یافت می‌شود ولی تو با آن مانند یک چاقوی قصابی برای بریدن گوشت گندیده استفاده کنی و آنگاه بگویی «خب من این شمشیر را بیکار نگذاشته‌ام و از آن برای راه‌های مفید زیادی استفاده می‌کنم.»
فیه ما فیه - #مولانا