«خودت را به یاد بیاور»

*ویدئو را تا انتها دیده و روی جملات آن تعمق کنید. درصورت امکان از هدفون استفاده کنید.

بگذار زندگی از تو مراقبت کند - #آنا براون

سؤال: الان چندروزه که این سری از پستهایی که میزارید رو دنبال میکنم. هر روز دارم بیشتر حیرت میکنم. بخصوص ویدئوی "خودت را به یاد بیاور" دگرگونم کرد. حس میکنم در اون اعماق چیزی رو دارم حس میکنم. اینکه من خود زندگی هستم... به دستهام نگاه میکنم، به صورتم تو آینه، به نفسهام و گاهی با حیرت از خودم میپرسم که اینها چی هستند؟ من چی هستم؟ اینا از کجا به وجود اومدند و هستند؟
این هست بودن چیه؟
......
چطور میتونم این موضوع رو عمیقتر درک کنم؟


پاسخ: این حیرت و همینطور این پرسشهای که از خودتان میپرسید بسیار مهم و درست هستند.
به انتهای همان ویدئوی "خودت را به یاد بیاور" بیتی اضافه شده بود که اشاره بسیار عمیقی با خودش به همراه داشت که جواب شماست:

"هر آن کو خالی از خود چون خلأ شد
انا الحق اندر او صوت و صدا شد"

و یا همسو با آن بیت:

"حقیقتِ فرد در غیبت آن چیزی است که خودش را آن می‌پندارد."*
وو #شین

موج زمانی به حقیقت خودش که آب بودن است پی میبرد که این اتصال مدام و بی وقفه با داستان موج بودن متوقف شود.

جمله را طور دیگری بازگو میکنم:

شخص زمانی به حقیقت خودش که زندگی بودن است پی میبرد که این اتصال مدام و بی وقفه با داستان شخص بودن متوقف شود.

اگر ویدئوی خودت را به یاد بیاور یا هر مطلبی شما را دگرگون کرد علتش این است که اتصال شما با شخص را برای لحظه ای قطع کرد و در این وقفه شما متوجه چیزی شدید و به همین علت حیرت کردید.

پستهای بعد این موضوع را هرچه عمیقتر مورد بررسی قرار میدهند. با آنها همراه باشید.


*What one really is, is what one is in the absence of the who that one thinks one is.
#WuHsin

تو خودِ زندگی هستی - #اکهارت تُله

مراقبه با #موجی: "تو خودِ زندگی هستی"

"اگر بتوانم تنها یک پند به تو بدهم، این است:
با هیچ‌ چیز هم‌هویت نشو؛ کاملاً خالی باش، هیچکس.
کسی نباش و آنگاه خواهی دید که چیزی جز خیال از میان نمی‌رود."
#موجی


"خیرخواهانه‌ترین توصیه من به شما این است:
خالی بمان.
تمام چیزهای مربوط به ذهن شخصی را کنار بگذار.
آن‌ها به تو خدمتی نکرده‌اند.
تنها به‌عنوان آن آگاهی غیرشخصی باقی بمان.
این متعالی‌ترین راه و برترین انتخاب است.
این توصیه را با تمام وجود بپذیر و دنبال کن.
آنگاه متوجه خواهی شد که همین برای رهایی کفایت می‌کند."
#موجی

“If I could give you one piece of advice, it would be: 'Don't identify with anything. Be completely empty - no one. Be no-body and then see if you lose anything but delusion'.”
#Mooji

“My most auspicious advice:
Stay empty.
Leave all that personal mind-stuff aside.
It has not served you.
Stay as the impersonal awareness alone.
This is the highest way and choice.
Accept and follow this advice with all your heart.
You will find it sufficient to win you freedom.”
#Mooji

خودت را به یاد بیاور

در این لحظه چه چیزی درون من مشغول نفس کشیدن است؟

به نفس کشیدنت آگاه باش. آیا این شخص (علی، مریم، سارا، ...) نفس می‌کشد یا نفس کشیدن به‌طور خود‌به‌خودی اتفاق میفتد؟

به دست‌وپایت نگاه کن، آیا این‌ها دست و پای این –شخص- هستند یا به طریقی که این شخص نمی‌داند به‌طور خودبه‌خودی فقط وجود دارند؟

متوجه‌ی دیدن یا نگاه کردن باش. آیا این شخص با فعالیت‌های ویژه و پیچیده‌ای عمل دیدن را انجام می‌دهد یا دیدن، شنیدن، بوییدن و ... خودبه‌خودی اتفاق میفتد؟

همین‌طور راه رفتن، حرف زدن و ..

این صدایی که از حنجره بیرون می‌آید از کجاست؟ فرایند تولید صدا از کجاست؟ آیا این شخص از ماهیت و ذات و خلق این صدا آگاه است یا صدا هم به‌طور خودبه‌خودی مثل نفس کشیدن فقط اتفاق میفتد؟

ضربان قلبت چطور؟
این چیزی که در آینه می‌بینم چطور؟

از این چیزی که گمان می‌کنی هستی "تماماً" خالی شو تا متوجه‌ی آن چیزی که حقیقتاً هستی بشوی. حقیقت تو همان هشیاری‌ای است که یک تک‌سلول را تبدیل به چیزی کرد که هم‌اکنون مشغول خواندن این متن است.

خودت را به یاد بیاور.

"تو یکی تو نیستی ای خوش رفیق
بلکه گردونی ودریای عمیق"
#مولانا

#تفحص_خویش

هر حرکت فکر نه تنها موجب تداوم «من» می‌گردد، بلکه خود آن حرکت عین یک مرز، قالب و محدوده است برای ذهن. فکر هرگز نمی‌تواند از قالبی که خود ساخته است خارج بشود و به ماورا آن برود. زمانی هم که ذهن می‌کوشد تا قالب را بشکند و به ماورا برود، قالب دیگری ایجاد کرده است. تنها زمانی حقیقت و ماوراء خود را بر ذهن بازمی‌نمایند که فکر از تلاش و حرکت بازایستاده است.
#کریشنامورتی

هدف از رنج کشیدن - #اکهارت تُله

آیا رنج از دنیای بیرون سرچشمه نمی‌گیرد؟

اگر به‌واسطه اتفاقاتی مثل جنگ، بلایای طبیعی و ... خانه و زندگی‌ام را از دست داده و آواره شوم آنگاه چطور؟

آیا در این صورت حق ندارم دنیای بیرون را علت رنج خودم بدانم؟

سکوت، نبودِ صدا نیست.
سکوت، نبودِ تو است.

وو شین

Silence is not absence of Sound.
Silence is absence of You.
Wu Hsin