این‌طور در نظر بگیر که با آرامش در خانه نشسته‌ای که ناگهان صدای گوش‌خراش بوق ماشینی از آن‌طرف خیابان به گوش می‌رسد. احساس خشم و ناراحتی‌ای برمی‌خیزد. هدف از این خشم و ناراحتی ای که برخاسته چیست؟ هیچی. پس چرا این احساس را بوجود آوردی؟ تو این کار را نکردی. ذهن این کار را انجام داد؛ و کاملاً هم به‌صورت خودکار و ناآگاهانه اتفاق افتاد. چرا ذهن چنین چیزی را به وجود می‌آورد؟ چون معتقد به این باورِ ناآگاهانه است که مقاومتش یعنی همین چیزی که تو آن را در قالب خشم و ناراحتی تجربه کردی، می‌تواند به طریقی این شرایط نامطلوب را از بین ببرد؛ که البته این چیزی جز توهم نیست. این مقاومتی که ذهن به وجود میاورد مثلاً در این موردِ بخصوص خشم و ناراحتی، خودش بسیار آزاردهنده‌تر از علت اصلی‌ای که تلاش می‌کند تا آن را از بین ببرد است.
تمام شرایط این‌چنینی را می‌توان به تمرینی معنوی تبدیل کرد.
حس کن که شفاف شده‌ای. تا آنجاکه دیگر چیزی از این توده مادی بدن وجود ندارد. حالا اجازه بده تا آن صدا یا هر چیزی که علتِ عکس‌العملِ منفیِ تو بوده از شفافیتِ بدنِ تو عبور کند. آن دیگر به دیوار محکمی در درون تو برنمی‌خورد. همین‌طور که گفتم در ابتدا با چیزهای کوچک شروع کن. مثل بوق ماشین، صدای پارس سگ، جیغ و داد بچه‌ها و ترافیک.
به‌جای اینکه یک دیوار مقاومتی مستحکم درون خودت داشته باشی که مدام در معرض ضربات پیاپی چیزهایی که گمان می‌کنی "نباید اتفاق بیفتند" قرار بگیرد، اجازه بده تا همه‌چیز از تو عبور کند.
#اکهارت تُله




Let's say that you are sitting quietly at home. Suddenly, there is the penetrating sound of a car alarm from across the street. Irritation arises. What is the purpose of the irritation? None whatsoever. Why did you create it? You didn't. The mind did. It was totally automatic, totally unconscious. Why did the mind create it? Because it holds the unconscious belief that its resistance, which you experience as negativity or unhappiness in some form, will somehow dissolve the undesirable condition. This, of course, is a delusion. The resistance that it creates, the irritation or anger in this case, is far more disturbing than the original cause that it is attempting to dissolve.
All this can be transformed into spiritual practice. Feel yourself becoming transparent, as it were, without the solidity of a material body. Now allow the noise, or whatever causes a negative reaction, to pass right through you. It is no longer hitting a solid “wall” inside you. As I said, practice with little things first. The car alarm, the dog barking, the children screaming, the traffic jam.
Instead of having a wall of resistance inside you that gets constantly and painfully hit by things that”should not be happening,” let everything pass through you.
#Eckhart Tolle

هرزمان که در زندگی شما فقدانی عمیق رخ می‌دهد مثل از دست دادن دارایی، خانه، یک رابطه عاشقانه، از دست دادن اعتبار و شغل یا توانایی‌های جسمی، چیزی درون شما می‌میرد و نسبت به حسی که از خودتان دارید احساس نقص می‌کنید. همچنین ممکن است احساس سردرگمی و گیجی و عدم تعادل داشته باشید.

"حالا بدون این .... من کی هستم؟"

هنگامی‌که یک فرم، که شما به‌طور ناآگاهانه با آن به‌عنوان بخشی از خودتان هم‌هویت‌شده‌ بودید شما را ترک کند یا از بین برود آنگاه این اتفاق می‌تواند بشدت دردناک باشد.

به تعبیری می‌توان گفت که آن در بافت وجودی شما حفره‌ای ایجاد می‌کند. هنگامی‌که چنین اتفاقی افتاد آن درد یا غمی که احساس می‌کنید را انکار نکنید و نادیده نگیرید. قبول کنید و بپذیرید که آن درد آنجاست. از تمایل ذهن برای ساختن یک داستان پیرامون آن ماجرا که در آن به شما نقش یک قربانی را می‌دهد آگاه باشید. ترس، خشم، رنجش یا خودخوری، احساساتی هستند که با آن نقش شکل می‌گیرند.

ازآنچه پشت آن احساسات و همچنین پشت آن داستان ِساخته‌شده توسط ذهن قرار دارد آگاه باشید: «آن حفره، آن فضای خالی.»

آیا می‌توانید با آن حس عجیب خلأ و خالی بودن روبرو شوید و آن را بپذیرید؟

اگر آن را بپذیرید ممکن است متوجه شوید که دیگر جای ترسناکی نیست. ممکن است از آرامشی که از آن بیرون می‌آید شگفت‌زده شوید.

هر زمان که مرگ فرامی‌رسد، هر زمان که یک شکل زندگی از هم می‌پاشد، خدا یعنی همان بی فرم و تجلی نیافته از حفره‌ی ناشی از محو شدن آن فرم می‌درخشد. به همین دلیل مقدس‌ترین چیز در زندگی مرگ است. به همین دلیل است که آرامش خدا می‌تواند از طریق تأمل و پذیرش مرگ به سراغ شما بیاید.

#اکهارت تله


“Whenever any kind of deep loss occurs in your life – such as loss of possessions, your home, a close relationship; or loss of your reputation, job, or physical abilities – something inside you dies. You feel diminished in your sense of who you are. There may also be a certain disorientation. “Without this...who am I?”

When a form that you had unconsciously identified with as part of yourself leaves you or dissolves, that can be extremely painful. It leaves a hole, so to speak, in the fabric of your existence. When this happens, don't deny or ignore the pain or the sadness that you feel. Accept that it is there. Beware of your mind's tendency to construct a story around that loss in which you are assigned the role of victim. Fear, anger, resentment, or self-pity are the emotions that go with that role. Then become aware of what lies behind those emotions as well as behind the mind-made story: that hole, that empty space. Can you face and accept that strange sense of emptiness? If you do, you may find that it is no longer a fearful place. You may be surprised to find peace emanating from it. Whenever death occurs, whenever a life form dissolves, God, the formless and unmanifested, shines through the opening left by the dissolving form. That is why the most sacred thing in life is death. That is why the peace of God can come to you through the contemplation and acceptance of death.”

#Eckhart Tolle

مستند بیداری ذهن – قسمت دوم - پرده برداری از ذهن

به لطف یکی از دوستان عزیزم قسمت دوم این مستند هم ترجمه شد و در کانال آپلود خواهد شد پیشنهاد میکنم تا در صورت اشتیاق پیش از قسمت دوم یکبار دیگر قسمت اول را مرور کنید تا عمیقتر مطلب را ادراک کنید.

**انجمن آنلاین "جهان را بیدار کن" هرچند سال یک‌بار مستندی عمیق در جهت بیداری بشریت ارائه می‌کنند. نام مستند قبلی آنها سامادهی بود که عده زیادی از افرادی که در جستجوی حقیقت هستند این مستند را دیده‌اند. همان‌طور که در صفحه آنها آمده، هدفشان خدمت به بیداری بشریت به ماهیت حقیقی‌شان است.

لینک قسمت اول این مستند

مستند بیداری ذهن – قسمت دوم - پرده برداری از ذهن

لینک قسمت اول این مستند

من در اصل چیستم؟ #روپرت_اسپایرا

مراحل ادراک خویش - #روپرت_اسپایرا

"مراقبه درواقع یعنی آگاهانه همان باشیم، همان‌که از تجاربمان آگاه است."

«ما هم‌اکنون از تجاربمان آگاه هستیم. از همین کلمات آگاهیم، از افکار و احساساتمان هر آنچه که هستند و در هر وضعیتی که هستند آگاهیم. ما از هر آنچه در حال حاضر در اینجا می‌بینیم و می‌شنویم آگاهیم، از حسی که از بدن داریم آگاهیم. ما بدون اینکه تلاشی انجام دهیم از این جریان تجربه‌های پیاپی آگاهیم؛ و برای اینکه آنی که تجاربمان را شناسایی می‌کند و از آن‌ها آگاه است باشیم، نیازی به کوچک‌ترین تلاش نداریم. مراقبه درواقع یعنی آگاهانه همان باشیم، همان‌که از تجاربمان آگاه است.»

#روپرت_اسپایرا

"We are aware right now of our experience. We are aware of these words; we are aware of our thoughts and feelings, whatever they might be. We are aware of whatever sights or sounds are present in our room, the tingling sensations of the body. We are effortlessly aware of all this flow of experience. And we don't need to make the slightest effort to be that which knows or is aware of our experience. Meditation is simply to be knowingly this one, the one that is aware of our experience."
#RupertSpira

تمرین کن تا ذهن را با بی‌طرفی مشاهده کنی، سپس آنی که ذهن را مشاهده می‌کند را ببین و متوجه‌اش باش.
چه چیز باقی می‌ماند؟
تو همانی.
#موجی

*دوستانی که بطور پیاپی مطالب را دنبال کرده و روی آنها تعمق میکنند متوجه همسو بودن آنها باشند.

** بعد از ادراکِ ذهنیِ این اشاراتِ ناب، آنها را درون تجربه خودتان مورد بررسی قرار داده و عامل توجه را به سمت آن چیزی که اشاره می‌شود متمرکز کنید و متوجه‌اش باشید و با آن بمانید.

PRACTICE WATCHING THE MIND WITH DETACHMENT; THEN WATCH THE ONE WATCHING THE MIND.
WHAT REMAINS? THAT, YOU ARE.
#Mooji

مراقبه‌ی آگاه بودن از آگاهی - #روپرت_اسپایرا

تو آسمانی*
و ابرها اتفاقاتند، همان‌ها که می‌آیند و می‌روند.
#اکهارت تُله

*آسمان از جنس اتفاقات نیست، تو فضا یا به‌عبارت‌دیگر همان آگاهی‌ای هستی که از اتفاقاتی چون افکار، احساسات، حواس و ادراکات آگاه است. خودت را به‌عنوان آن آگاهی‌ای که نسبت به این اتفاقات آگاه است شناسایی کن نه خودِ این اتفاقات. با همان بمان به همان مشتاق باش. ابرها هرچه تیره‌وتار باشند من اما
آسمانم.
بیکران و آزاد و رها.
هیچ محدودیتی در من راه ندارد.
هرچه بیشتر و عمیق‌تر خودم را شناسایی کنم،
توجه‌ام از ابرها بیشتر برداشته‌شده و
غرق در بی‌کرانگی خودم،
آرامش خودم،
شور و سرور خودم خواهم شد.
من آسمانم،
گسترده و آرام و آزاد و رها.

#مسیرمستقیم

درمان افسردگی - #روپرت_اسپایرا

قدرت افسردگی بیشتر از جملات نادوگانگی است.
از افسردگی فرار نکنید بلکه عمیقاً متوجه‌اش باشید و با خودتان بگویید:
"من از افسردگی‌ام آگاهم"
ناگهان متوجه می‌شوید که فقط افسردگی به‌تنهایی در اینجا وجود ندارد بلکه چیزی هم ‌هست که از افسردگی آگاه است.
حالا به‌جای توجه شدید به افسردگی، توجهتان را به آن چیزی که از افسردگی آگاه است بیاورید.
این آگاهی‌ای که من با آن از افسردگی‌ام آگاهم چیست؟

در انتهای ویدئو از مثال عاشق شدن و سردرد استفاده کنید.