مقدم بر هر چیزی «تجربه کننده» وجود دارد
چیزهایی در حال تجربه شدن هستند:
مجموعه‌ای از: تصاویر، افکار، حواس، عواطف و احساسات، حس‌هایی از بدن.
چیزهایی که تجربه می‌شوند مدام تغییر می‌کنند.
چیزی که آنها را تجربه می‌کند همیشه ثابت است.
همیشه حی حاضر است
و همیشه مقدم بر آنهاست.

"من سرم درد می‌کند"
چیزی مقدم بر "سردرد" وجود داشت که آن را تجربه کرد.
آن پیش از سردرد حضور داشت. سردرد که ظاهر شد از آن آگاه شد، سردرد که برطرف شد نیز از برطرف شدنش آگاه شد و همچنان حضور دارد تا از چیز دیگری آگاه باشد.

"من بدبختم"
چیزی مقدم بر این فکر "من بدبختم" وجود داشت که آن را تجربه کرد.
آن پیش ‌از این فکرِ "من بدبختم" حضور داشت. فکر "من بدبختم" که ظاهر شد از آن آگاه شد، فکر "من بدبختم" که برطرف شد نیز از برطرف شدنش آگاه شد و همچنان حضور دارد تا از چیز دیگری آگاه باشد.

همین‌طور است: "من خوشبختم" - "من تنهام" -"من تجارب معنوی دارم" -"من خوشحالم" و ...

خود این تجربه‌کننده را پیدا کنید.
این چه چیزی است که در حال تجربه کردن است؟
این چه چیزی است که می‌شناسد؟
این چه چیزی است که از همه‌چیز آگاه است؟
این چه چیزی است که می‌بیند؟
این چه چیزی است که نَفَس می‌کشد؟
...
این چشم‌های اوست
این جسم اوست
این اوست که تجربه می‌کند
-اصلاً تویی وجود نداری-
صرفاً هنگامی‌که تجربه کننده به مجموعه‌ای از چیزهایی که آنها را تجربه می‌کند و از آنها آگاه است نزدیک و نزدیک‌تر شود آنگاه خودش را فراموش کرده و توهم یک من مجزا پدید می‌آید.
هنگامی‌که تجربه کننده (آگاهی) دوباره متوجه خودش شود این من مجزایی که از اول هم وجود نداشت محوشده و صرفاً همان تجربه کننده (آگاهی) باقی می‌ماند.
چه تصاویر از بین بروند چه تصاویر در جریان باشند چیزی جز صفحه‌نمایش اصل و اساس نیست.

#مسیرمستقیم

من آگاهی محضم – سوامی #سارواپریاناندا

*دوستان عزیز دقت کنند که این سخنرانی بسیار مهم، تمام مطالب چند روز اخیر را به بهترین نحو ممکن توضیح داده و به بیشتر سوالات احتمالی شما پاسخ خواهد داد. پس حتما با دقت و تعمق ببینید.

"مِهری که در تمامی ذرات عالم است
جبران آن به عشقِ دمادم سپرده‌اند"

دوستان عزیز همان‌طور که آگاهید این کانال چندین سال است که به‌طور روزانه به تولید محتوا، ترجمه متون و زیرنویس ویدئوها مشغول بوده و از طرفی هم برای اینکه این مطالب با کیفیت مناسب تهیه‌شده و در اختیار شما عزیزان قرار بگیرد ساعت‌ها وقت و هزینه صرف می‌شود. همین‌طور که آگاهید تمام مطالب به‌طور رایگان و با کیفیت قابل‌قبول در اختیار شما قرار می‌گیرد طوری که چنانچه نیروی اصلی یعنی «نیروی عشق» نبود این کار مطلقاً هیچ توجیهی نداشت. همراهان عزیز، چنانچه تمایل دارید که این محتوا همچنان به روند خودش ادامه دهد نیاز است تا شما هم در برکت این کار شریک شده و اجازه دهید تا با به جریان افتادن نیروی عشق، این آگاهی هرچه بیشتر شکوفا شود. این منابع را محدود به این روزگار ندانید بلکه مدت‌ها بعد از من و شما نیز باقی‌مانده و کمک‌حالِ جستجوگرانِ حقیقت خواهند بود. شما هم در گسترش این آگاهی همراه باشید و این جریان تبادل عشق را برقرار باقی نگهدارید.
پیشاپیش از مهر، عشق و همراهی شما عزیزان صمیمانه سپاسگزارم.
دوستان عزیز می‌توانند حمایت‌هایشان را به یکی از شماره کارت‌های زیر واریز نمایند:

6362141123588478

6219861024932047
نیما پارسی

همچنین عزیزانی که ساکن خارج از ایران هستند نیز می‌توانند جهت دریافت اطلاعات پرداخت به این ای دی پیام بفرستند.
@nimandoart

چرا آن آرامش را احساس نمیکنم؟ - #موجی

* چرا این مطالب را نمی‌فهمم و آن آرامش را احساس نمیکنم.

دقت کنید که چطور مسیرهای مختلف به حقیقت واحدی ختم می‌شوند و چطور جناب موجی این فرد را متوجه حقیقت خودش می‌کند.

فردی با دوستش در اتاقی نشسته و در حال تماشای فیلمی در تلویزیون است. این فرد آن‌چنان غرق در محتوای فیلم شده که فراموش می‌کند که مشغول فیلم دیدن است درنتیجه مدام با ماجراهای فیلم دگرگون می‌شود.
این فرد از طرق مختلف می‌تواند متوجه صفحه‌نمایش شود

مورد اول: دوستش ناگهان تلویزیون را خاموش می‌کند. هنگامی‌که تصاویر محو شوند ناگهان صفحه‌نمایش پدیدار می‌گردد و فرد هم ناگهان متوجه حقیقت فیلم که چیزی جز صفحه‌نمایش نبود می‌شود.

مورد دوم: دوستش به او می‌گوید که گاهی حین فیلم دیدن برای اینکه گرفتار ماجراهای فیلم نشوی توجه‌ات را از تصاویر به صفحه‌نمایش ببر و تمام توجه را معطوف به ماجرای فیلم نکن.

مورد سوم: دوستش به او می‌گوید که در حقیقت اصلاً هیچ تصویری وجود ندارد و هرچه هست فقط و فقط صفحه‌نمایش است.

مورد عجیب چهارم: ناگهان تصویر آن دو نفر، تلویزیون و اتاقی که در آن نشسته بودند و جهانی که در آن میزیستند به همراه تمام اتفاقات و ماجراهایش خاموش می‌شود و چیزی جز صفحه‌نمایش باقی نمی‌ماند.

#مسیرمستقیم

تو همان نامحدودی که مشغول دیدن خودت هستی - #روپرت_اسپایرا

*دوستانی که پیشاپیش با مطالب آشنا هستند، ادراک عمیق این ویدئو نوع نگاه شما به عالم را تغییر میدهد. پس با دقت و تعمق چندین و چند بار ببینید تا عمیقا متوجه عمق این موضوع شوید و سپس با این ادراک جدید به عالم نگاه کنید.

جهت ادراک بهتر ویدئوی قبل از روپرت اسپایرا می‌توانیم از تمثیل رؤیا استفاده کنیم:

این اتفاق همان چیزی است که شب‌ها در خواب تجربه می‌کنیم.
ذهن هرکدام از ما یک ذهن است یعنی یک کل یکپارچه و واحد.
این کل یکپارچه و واحد برای تجربه‌ی خودش در قالب عالم رؤیا به همراه تمام تنوع و تکثر و گوناگونی‌اش باید بر یکپارچگی خودش به خواب‌رفته تا بتواند جهان رؤیا را تجربه کند.
توجه کنید که جهان رؤیا از خود همان ذهن پدیدار می‌شود و چیزی جز آن نیست یعنی استعدادی از همان ذهن است.
از طرفی صرف به خواب رفتن از خودش همچنان نمی‌تواند خودش را در قالب عالم رؤیا تجربه کند بلکه در ابتدا کاراکتری پدید میاورد درون همان عالم و بعد تمام آن عالم را از فیلتر ذهن آن کاراکتر درون رؤیا می‌بیند.
پس درنتیجه هم کاراکتر درون رؤیا و هم عالم رؤیا با تمام تنوع و گوناگونی فراوانش چیزی جز ذهن خواب بیننده نیست و تمامشان فقط همان است.
یعنی درواقع خودش است که به خودش نگاه می‌کند.
حالا در اینجا اگر بخواهیم موضوع مرگ را موردبررسی قرار دهیم:
هنگامی‌که کاراکتر درون رؤیا می‌میرد
خواب بیننده بیدار می‌شود.

هدف از آفرینش چیست؟ - #روپرت_اسپایرا

*این مطلب را در ارتباط با دو پست قبل درنظر بگیرید.

* در صورت اشتیاق سعی کنید تا با چند بار دیدنِ این ویدئویِ بسیار مهم، مطلب عمیقی که به زیبایی بیان‌شده را دریابید و بعد مراقبه‌گون با آن بمانید.

ایگو می‌گوید، من نباید رنج بکشم و خودِ همین فکر باعث رنج بیشتر می‌شود. حقیقت این است که تو پیش از اینکه بتوانی از درد و رنج فراتر بروی نیاز داری تا آن را کاملاً بپذیری.
#اکهارت تله

اگر می‌خواهیم یاد بگیریم که بدون درد و رنج زندگی کنیم اول باید یاد بگیریم که چطور با آن‌ها زندگی کنیم. هنگامی‌که از رنج کاملاً استقبال شد تا حدی که دیگر کوچک‌ترین مقاومتی نسبت به آن وجود نداشت، در اینصورت چیزی را که پیش از این، با تلاش برای خلاص شدن از آن جستجو می‌کردیم این بار در مرکز و قلب این رنج آشکار می‌گردد.
#روپرت_اسپایرا

با هرچه مقاومت کنی به همان تبدیل می‌شوی. اگر با خشم مقاومت کنی، همیشه خشمگینی. اگر با غم مقاومت کنی همیشه غمگینی. اگر با رنج مقاومت کنی همیشه در رنجی. اگر با پریشانی مقاومت کنی، همیشه پریشانی. ما فکر می‌کنیم چون آن موقعیت‌ها آنجا وجود دارند پس ما باید در برابرشان مقاومت کنیم، اما درواقع آن‌ها به دلیل مقاومت ما آنجا هستند.
بسیاری از افراد معنوی گرفتار یک عدم پذیرش اساسی با آنچه اتفاق میفتد هستند. می‌خواهند از آنچه اتفاق میفتد فراتر بروند،از آن خلاص شوند، از آن خارج شوند، از آن دور شوند. هیچ مشکلی در این احساس وجود ندارد اما این روش جواب نمی‌دهد، زیرا این نوعی فرار از واقعیت در لباس معنوی است. وقتی همه چیز را تماماً و کاملاً بپذیرید و با آن بمانید خودبخود به فراتر از آن خواهید رفت.
#آدیاشانتی


"The ego says, I shouldn't have to #suffer, and that thought makes you suffer so much more.The truth is that you need to say yes to suffering before you can transcend it."
#EckhartTolle

If we want to learn to live without suffering, we first have to learn to live with it. When suffering is welcomed so completely that there is not the slightest resistance to it, what we were seeking, by trying to get rid of it, is revealed at its heart.
#RupertSpira

«'Whatever you resist you become. If you resist anger, you are always angry. If you resist sadness, you are always sad. If you resist suffering, you are always suffering. If you resist confusion,you are always confused. We think that we resist certain states because they are there, but actually they are there because we resist them.'»

"Many spiritual people are involved in a radical denial of what is happening. They want to transcend it, get rid of it, get out of it, get away from it. There’s nothing wrong with that feeling, but the approach doesn’t work because it’s escapism in spiritual clothing. When you abide and accept everything completely and fully, you automatically go beyond."
#Adyashanti

پرسشگر: هدف از تمام این رنج‌ها و شرارت‌ها در دنیا چیست؟

باگوان #رامانا ماهارشی : شرارت و رنج از ابتدای خلقت وجود داشته‌ است. شما می‌پرسید چرا ریشی‌ها (عرفای فرزانه) امور را درست نمی‌کنند. حتی در وداها هم آمده که شرارت و شیاطین از دوران نخست وجود داشتند.
در جهان، نیروی متضادی وجود دارد که باعث ایجاد ستیزه و رنج می‌شود اما وجود این نیرو موجب رشد و تکامل نوع بشر است. این نیرو در طبیعت به همراه نیروی خیر وجود دارد.
دقت کنید که همین سؤالی که شما پرسیدید خودش نتیجه رنجی است که داشتید. غم و اندوه باعث این می‌شود تا فرد به خدا فکر کند. اگر به خاطر رنج و اندوه نبود آیا شما اصلا این سؤال را مطرح میکردید؟ همه‌ی افراد از پادشاه گرفته تا یک رعیت به‌جز افراد به اشراق رسیده، مقداری غم و اندوه دارند. حتی در مواردی که به نظر می‌رسد رنجی وجود ندارد، دیر یا زود آن رنج به سراغشان خواهد آمد. اینجا فقط مسئله زمان است، چون درنهایت رنج به سراغشان خواهد آمد. همچنین ممکن است در ضربه اولی که می‌خورند درباره خدا و رنج پرس‌وجو نکنند اما احتمالاً در پنجمین بار به سمتش می‌روند. ما این وسیله نقلیه (بدن) را گرفته‌ایم تا از وضعیت حقیقی خودمان آگاه شویم.
پرسشگر: چرا از دل آن کمال، نقص می‌آید؟
باگوان: اگر تجلی این جهان نبود، ما هرگز درباره وضعیت حقیقی خودمان نمی‌اندیشیدیم. هدف از این تجلی این است که به علت آن پی ببرید. هنگامی‌که شما وضعیت حقیقی خودتان را بشناسید دیگر مایا (توهم) وجود نخواهد داشت. این تقصیر شماست اگر خودتان را نمی‌شناسید.


SUFFERING
Q: What is the purpose of all the suffering and evil in the world?
Bhagavan #Ramana Maharshi : There has been evil and sorrow since the beginning of creation. You ask why the rishis do not put matters right. The Vedas tell of the demons (asuras) who have existed since the earliest times. There is a force of opposition in the world which produces strife and suffering but it works to make humankind grow and evolve. It is a force in nature which exists with the good.
Your question is itself an outcome of the suffering. Sorrow makes one think of God. If it were not for the suffering, would you have asked the question? Except for jnanis, everybody, from a king to a peasant, has a certain amount of sorrow. Even in cases where it seems to be absent it is only a matter of time­ sooner or later, it comes. Also, one may not question sorrow or God at the first blow, but one is likely to at the fifth. We have taken this vehicle (the body) in order to know our real state.
Q: But why should imperfection-come from perfection?
Bhagavan: Had it not been for the manifestation of the universe, we would not have thought about the real state. The purpose of the manifestation is for you to know the cause of it. There is no maya when you know your real state. It is your fault if you do not know yourself.
- Conscious Immortality

چرا رنج میکشیم - #اکهارت_تُله

دو رویکرد نسبت به رنج - #روپرت_اسپایرا

با استفاده از این دو روش شما رنج را دگرگون کرده و به فراسوی آن می‌روید:

رویکرد اول تفحص خویش: من افکار و احساساتم نیستم و من آن چیزی هستم که از آنها آگاه است. "من" زمانی رنج می‌کشد که خودش را با محتویات چیزهایی که از آنها آگاه است یکی می‌پندارد.

رویکرد دوم پذیرش کامل: در این روش آن‌چنان کاملاً و تماماً به آن حس نزدیک شده و آن را می‌پذیرد که کوچک‌ترین مقاومتی نبست به آن وجود نداشته باشد.