اگر مراقبه پست قبل به هر طریقی توجه شما را به خودش جلب کرد پیشنهاد می‌کنم "حتماً" با مطالب بعد همراه باشید. (می‌توانید همچنان بازهم به آن مراقبه رجوع کنید)
بعضی از افرادی که مراقبه را انجام دادند آن ادراک را تجربه‌ای از هیچ، بعضی بشدت رهایی‌بخش و تعداد بیشتری عجیب نام‌گذاری کردند. دوست عزیزی هم که به‌درستی آن را بررسی کرده بودند گفتند:
"هرگز گمان نمی‌کردم که چنین چیز(البته که چیز نیست) عجیبی درونم وجود داشته باشد که تا الآن هرگز متوجهش نبودم، گویا برای اولین بار متوجه آن یا بهتر بگم متوجه خودم شدم. چه رهایی عجیبی. عجیبه که چطور تا الآن اصلاً متوجه چنین چیزی نبودم؟"

آگاه بودن از آگاهی - #روپرت_اسپایرا

*این مراقبه مهم را همسو با مطالب قبل درنظر بگیرید. میتوانید همچنان به این مراقبه رجوع کنید تا بهتر مطلب را ادراک کنید.

"این آگاه بودن از آگاه بودن، از دیدگاهِ ذهنِ عینیت‌گرا چیز خاصی به نظر نمی‌رسد، اما اگر ما از تجربه‌یِ آگاه بودن آگاه باشیم، اگر ما آن آگاهی که با آن تمام چیزها و تجربیات شناخته می‌شوند را بشناسیم، آنگاه درواقع ما به برترین فرم عبادت یا مراقبه رسیده‌ایم، و این مراقبه‌ای است که سایر مراقبه‌ها مقدمات آن هستند."
از متن سخنرانی روپرت اسپایرا

در میان دو کرانه‌ی رنج و لذت، رودخانهٔ زندگی جاری است. فقط زمانی که ذهن از همراه شدن با جریان زندگی امتناع کرده و در این کرانه‌ها گیر کند مشکل پیش آمده و گرفتار می‌شود.
منظورم از همراه شدن با جریان زندگی پذیرش است.
بگذار تا آنچه می‌آید بیاید و آنچه می‌رود برود.
#نیسارگاداتا ماهاراج

Between the banks of pain and pleasure the river of life flows. It is only when the mind refuses to flow with life, and gets stuck at the banks, that it becomes a problem. By flowing with life I mean acceptance -- letting come what comes and go what goes.
#Nisargadatta Maharaj

"هشیار باش تا تصاویر معنوی را با صفحه نمایش اشتباه نگیری"

#رامانا ماهارشی
#پاپاجی

مقدم بر هر چیزی «تجربه کننده» وجود دارد
چیزهایی در حال تجربه شدن هستند:
مجموعه‌ای از: تصاویر، افکار، حواس، عواطف و احساسات، حس‌هایی از بدن.
چیزهایی که تجربه می‌شوند مدام تغییر می‌کنند.
چیزی که آنها را تجربه می‌کند همیشه ثابت است.
همیشه حی حاضر است
و همیشه مقدم بر آنهاست.

"من سرم درد می‌کند"
چیزی مقدم بر "سردرد" وجود داشت که آن را تجربه کرد.
آن پیش از سردرد حضور داشت. سردرد که ظاهر شد از آن آگاه شد، سردرد که برطرف شد نیز از برطرف شدنش آگاه شد و همچنان حضور دارد تا از چیز دیگری آگاه باشد.

"من بدبختم"
چیزی مقدم بر این فکر "من بدبختم" وجود داشت که آن را تجربه کرد.
آن پیش ‌از این فکرِ "من بدبختم" حضور داشت. فکر "من بدبختم" که ظاهر شد از آن آگاه شد، فکر "من بدبختم" که برطرف شد نیز از برطرف شدنش آگاه شد و همچنان حضور دارد تا از چیز دیگری آگاه باشد.

همین‌طور است: "من خوشبختم" - "من تنهام" -"من تجارب معنوی دارم" -"من خوشحالم" و ...

خود این تجربه‌کننده را پیدا کنید.
این چه چیزی است که در حال تجربه کردن است؟
این چه چیزی است که می‌شناسد؟
این چه چیزی است که از همه‌چیز آگاه است؟
این چه چیزی است که می‌بیند؟
این چه چیزی است که نَفَس می‌کشد؟
...
این چشم‌های اوست
این جسم اوست
این اوست که تجربه می‌کند
-اصلاً تویی وجود نداری-
صرفاً هنگامی‌که تجربه کننده به مجموعه‌ای از چیزهایی که آنها را تجربه می‌کند و از آنها آگاه است نزدیک و نزدیک‌تر شود آنگاه خودش را فراموش کرده و توهم یک من مجزا پدید می‌آید.
هنگامی‌که تجربه کننده (آگاهی) دوباره متوجه خودش شود این من مجزایی که از اول هم وجود نداشت محوشده و صرفاً همان تجربه کننده (آگاهی) باقی می‌ماند.
چه تصاویر از بین بروند چه تصاویر در جریان باشند چیزی جز صفحه‌نمایش اصل و اساس نیست.

#مسیرمستقیم

من آگاهی محضم – سوامی #سارواپریاناندا

*دوستان عزیز دقت کنند که این سخنرانی بسیار مهم، تمام مطالب چند روز اخیر را به بهترین نحو ممکن توضیح داده و به بیشتر سوالات احتمالی شما پاسخ خواهد داد. پس حتما با دقت و تعمق ببینید.

"مِهری که در تمامی ذرات عالم است
جبران آن به عشقِ دمادم سپرده‌اند"

دوستان عزیز همان‌طور که آگاهید این کانال چندین سال است که به‌طور روزانه به تولید محتوا، ترجمه متون و زیرنویس ویدئوها مشغول بوده و از طرفی هم برای اینکه این مطالب با کیفیت مناسب تهیه‌شده و در اختیار شما عزیزان قرار بگیرد ساعت‌ها وقت و هزینه صرف می‌شود. همین‌طور که آگاهید تمام مطالب به‌طور رایگان و با کیفیت قابل‌قبول در اختیار شما قرار می‌گیرد طوری که چنانچه نیروی اصلی یعنی «نیروی عشق» نبود این کار مطلقاً هیچ توجیهی نداشت. همراهان عزیز، چنانچه تمایل دارید که این محتوا همچنان به روند خودش ادامه دهد نیاز است تا شما هم در برکت این کار شریک شده و اجازه دهید تا با به جریان افتادن نیروی عشق، این آگاهی هرچه بیشتر شکوفا شود. این منابع را محدود به این روزگار ندانید بلکه مدت‌ها بعد از من و شما نیز باقی‌مانده و کمک‌حالِ جستجوگرانِ حقیقت خواهند بود. شما هم در گسترش این آگاهی همراه باشید و این جریان تبادل عشق را برقرار باقی نگهدارید.
پیشاپیش از مهر، عشق و همراهی شما عزیزان صمیمانه سپاسگزارم.
دوستان عزیز می‌توانند حمایت‌هایشان را به یکی از شماره کارت‌های زیر واریز نمایند:

6362141123588478

6219861024932047
نیما پارسی

همچنین عزیزانی که ساکن خارج از ایران هستند نیز می‌توانند جهت دریافت اطلاعات پرداخت به این ای دی پیام بفرستند.
@nimandoart

چرا آن آرامش را احساس نمیکنم؟ - #موجی

* چرا این مطالب را نمی‌فهمم و آن آرامش را احساس نمیکنم.

دقت کنید که چطور مسیرهای مختلف به حقیقت واحدی ختم می‌شوند و چطور جناب موجی این فرد را متوجه حقیقت خودش می‌کند.

فردی با دوستش در اتاقی نشسته و در حال تماشای فیلمی در تلویزیون است. این فرد آن‌چنان غرق در محتوای فیلم شده که فراموش می‌کند که مشغول فیلم دیدن است درنتیجه مدام با ماجراهای فیلم دگرگون می‌شود.
این فرد از طرق مختلف می‌تواند متوجه صفحه‌نمایش شود

مورد اول: دوستش ناگهان تلویزیون را خاموش می‌کند. هنگامی‌که تصاویر محو شوند ناگهان صفحه‌نمایش پدیدار می‌گردد و فرد هم ناگهان متوجه حقیقت فیلم که چیزی جز صفحه‌نمایش نبود می‌شود.

مورد دوم: دوستش به او می‌گوید که گاهی حین فیلم دیدن برای اینکه گرفتار ماجراهای فیلم نشوی توجه‌ات را از تصاویر به صفحه‌نمایش ببر و تمام توجه را معطوف به ماجرای فیلم نکن.

مورد سوم: دوستش به او می‌گوید که در حقیقت اصلاً هیچ تصویری وجود ندارد و هرچه هست فقط و فقط صفحه‌نمایش است.

مورد عجیب چهارم: ناگهان تصویر آن دو نفر، تلویزیون و اتاقی که در آن نشسته بودند و جهانی که در آن میزیستند به همراه تمام اتفاقات و ماجراهایش خاموش می‌شود و چیزی جز صفحه‌نمایش باقی نمی‌ماند.

#مسیرمستقیم

تو همان نامحدودی که مشغول دیدن خودت هستی - #روپرت_اسپایرا

*دوستانی که پیشاپیش با مطالب آشنا هستند، ادراک عمیق این ویدئو نوع نگاه شما به عالم را تغییر میدهد. پس با دقت و تعمق چندین و چند بار ببینید تا عمیقا متوجه عمق این موضوع شوید و سپس با این ادراک جدید به عالم نگاه کنید.

جهت ادراک بهتر ویدئوی قبل از روپرت اسپایرا می‌توانیم از تمثیل رؤیا استفاده کنیم:

این اتفاق همان چیزی است که شب‌ها در خواب تجربه می‌کنیم.
ذهن هرکدام از ما یک ذهن است یعنی یک کل یکپارچه و واحد.
این کل یکپارچه و واحد برای تجربه‌ی خودش در قالب عالم رؤیا به همراه تمام تنوع و تکثر و گوناگونی‌اش باید بر یکپارچگی خودش به خواب‌رفته تا بتواند جهان رؤیا را تجربه کند.
توجه کنید که جهان رؤیا از خود همان ذهن پدیدار می‌شود و چیزی جز آن نیست یعنی استعدادی از همان ذهن است.
از طرفی صرف به خواب رفتن از خودش همچنان نمی‌تواند خودش را در قالب عالم رؤیا تجربه کند بلکه در ابتدا کاراکتری پدید میاورد درون همان عالم و بعد تمام آن عالم را از فیلتر ذهن آن کاراکتر درون رؤیا می‌بیند.
پس درنتیجه هم کاراکتر درون رؤیا و هم عالم رؤیا با تمام تنوع و گوناگونی فراوانش چیزی جز ذهن خواب بیننده نیست و تمامشان فقط همان است.
یعنی درواقع خودش است که به خودش نگاه می‌کند.
حالا در اینجا اگر بخواهیم موضوع مرگ را موردبررسی قرار دهیم:
هنگامی‌که کاراکتر درون رؤیا می‌میرد
خواب بیننده بیدار می‌شود.