" وقتت را برای پالایش ذهن هدر نده زیرا ذهن هرگز پاک نمی‌شود. حتی این میلِ پاک کردن ذهن هم خودش حقه ذهن است. حتی نیاز نداری که ذهنت را رها کنی چراکه اصلاً ذهنی وجود ندارد. چطور می‌توانی چیزی را که اصلاً وجود ندارد رها کنی؟ "
#پاپاجی

زمانی که صدای درون سرت که وانمود می‌کند تو هستی و هرگز حرف زدن را متوقف نمی‌کند را تشخیص دادی از هم هویت شدن ناآگاهانه با جریان افکار بیدار می‌شوی. زمانی که متوجه آن صدا شدی، پی می‌بری که توی حقیقی، آن صدا یعنی همان فکر کننده نیستی بلکه تو همانی هستی که از این صدا آگاه است.
#اکهارت تول

اوپانیشاد می گوید :
آن چیزی که بوسیلۀ آن چشم می بیند، نه آن چیزی که دیده می شود، آن خداست .
آن چیزی که بوسیلۀ آن گوش می شنود، آن خداست . نه آن چیزی که شنیده می شود و مردم اینجا می پرستند .
آن چیزی که بوسیلۀ آن فکر، فکر ایجاد می شود، یا فکر کرده می شود، آن خداست . آن زندگی است، آن هوشیاری است، آن بودن است . حالا هر اسمی که می گذارید، نه آن فکری که بوجود می آید و مردم آن را می پرستند .
خدا از جنس هوشیاری بی‌فرم است و مردم دنبال فرم می گردند !!!
پرویز شهبازی

مراقبه و رفتن به فراسوی ذهن آگاهی
#Mingyur Rinpoche
قسمت اول: چطور مراقبه کردن را یاد گرفتم

@selfinquiry

با هرچه مقاومت کنی به همان تبدیل خواهی شد. اگر با خشم مقاومت کنی، همیشه عصبانی خواهی بود. اگر با غم مقاومت کنی همیشه غمگین خواهی بود. اگر با رنج مقاومت کنی، همیشه رنج خواهی کشید. اگر با پریشانی مقاومت کنی، همیشه پریشان خواهی بود. ما فکر می‌کنیم چون آن موقعیت‌ها آنجا هستند ما در برابرشان مقاومت می‌کنیم، اما درواقع آن‌ها به دلیل مقاومت ما وجود دارند.

#آدیا شانتی

'Whatever you resist you become. If you resist anger, you are always angry. If you resist sadness, you are always sad. If you resist suffering, you are always suffering. If you resist confusion,you are always confused. We think that we resist certain states because they are there, but actually they are there because we resist them.'


#Adyashanti

“Your Self, Aware Presence, knows no resistance to any appearance and, as such, is happiness itself; like the empty space of a room it cannot be disturbed and is, therefore, peace itself; like this page, it is intimately one with whatever appears on it and is thus love itself; and like water that is not affected by the shape of a wave, it is pure freedom. Causeless joy, imperturbable peace, love that knows no opposite and freedom at the heart of all experience....this is your ever-present nature under all circumstances.”
#Rupert Spira

" خویشِ تو یعنی همان حضورِ آگاه، هیچ مقاومتی با سایر پدیده‌ها نمی‌شناسد به‌این‌ترتیب آن خودِ شادی است، مانند فضای خالی یک اتاق است که نمی‌تواند مختل شود بنابراین خودِ آرامش است مانند یک صفحه دقیقاً با هر آنچه بر روی آن ظاهر می‌شود یکی است و بنابراین خودِ عشق است و مانند آب که تحت تأثیر شکل موج قرار نمی‌گیرد رهاییِ محض است. آن شوری بی‌دلیل، آرامشی تزلزل‌ناپذیر، عشقی بی‌رقیب و رهایی در قلبِ تمام تجارب است. این ماهیت همیشه حاضر تو تحت هر شرایطی است."
#روپرت اسپیرا

آن تاریکی که حتی هزاران سال درون غار نفوذ داشته با آمدن نور بلافاصله مغلوب خواهد شد.
#یوگاناندا
@selfinquiry

"محو می‌باید نه نحو اینجا بدان
گر تو محوی بی‌خطر در آب ران

آب دریا مرده را بر سر نهد
ور بود زنده ز دریا کی رهد

چون بمردی تو ز اوصاف بشر
بحر اسرارت نهد بر فرق سر"
حضرت #مولانا
مطلب زیر در خصوص #تسلیم با این ابیات هماهنگ است .

" از میان سالکان کدامشان جزو برترین‌ها هستند؟
آن سالکانی که خودشان را تسلیم خویش که همان خداست می‌کنند برترین سالکانند. تسلیم خود به خدا به معنی ماندن مدام در خویش است بدون اینکه به افکار به جز فکر خویش اجازه برخاستن بدهیم.
هرچقدر بار مسئولیت را به خدا بسپاریم او تحمل می‌کند. ازآنجایی‌که قدرت متعال خداوند همه‌ی چیزها را پیش می‌برد چرا خودمان را به او تسلیم نمی‌کنیم و مدام با این افکار که «چه‌کار باید بکنم، چه‌کار نباید بکنم چطور باید این کار را انجام دهم» خودمان را نگران می‌کنیم. وقتی میدانیم که قطار تمام بار را حمل می‌کند چرا باید بعد از سوارشدن به‌جای اینکه چمدان کوچکمان را پایین بگذاریم و احساس راحتی کنیم، آن را بالای سرمان نگه‌داریم و همچنان رنج بکشیم؟ "
#رامانا ماهارشی

"درست همان‌طور که رنگ‌ها در این فرش به‌وسیله نور آشکار می‌شوند اما نور خودش رنگ نیست، به همان ترتیب جهان نیز معلولِ وجود توست اما تو جهان نیستی."
#نیسارگاداتا

Just as the colors in this carpet are brought out by light but light is not the color, so is the world caused by you, but you are not the world.

#Nisargadatta

CONVERSATIONS WITH #ANNAMALAI SWAMI

Q: You talk a lot about vasanas. Could you please tell me exactly what they are and how they function?

AS: Vasanas are habits of the mind. They are the mistaken
identifications and the repeated thought patterns that occur again and again. It is the vasanas which cover up the experience of the Self. Vasanas arise, catch your attention, and pull you outwards towards the world rather than inwards towards the Self. This happens so often and so continuously that the mind never gets a chance to rest or to understand its real nature.

Cocks like to claw the ground. It is a perpetual habit with
them. Even if they are standing on bare rock they still try to scratch the ground.

Vasanas function in much the same way. They are habits and patterns of thought that appear again and again even if they are not wanted. Most of our ideas and thoughts are incorrect. When they rise habitually as vasanas they brainwash us into thinking that they are true.

The fundamental vasanas such as 'I am the body' or 'I am the mind' have appeared in us so many times that we automatically accept that they are true. Even our desire to transcend our vasanas is a vasana. When we think 'I must meditate' or 'I must make an effort' we are just organizing a fight between two different vasanas.

You can only escape the habits of the mind by abiding in consciousness as consciousness. Be who you are. Be as you are. Just be still. Ignore all the vasanas that rise in the mind and instead fix your attention in the Self.

LWB, p. 272

گفتگو با #آنامالای سوامی
سؤال: شما صحبت‌های زیادی در خصوص واسانا می‌کنید. امکان دارد لطفاً دقیقاً به من بگویید که آن‌ها چه هستند و چطور عمل می‌کنند؟
آنامالای سوامی: واساناها عادات ذهنی هستند. آن‌ها هم هویت شدگی‌های اشتباه و الگوهای تکراری افکار هستند که پشت سر هم اتفاق میافتند. این واساناها هستند که مانع و سرپوشی برای تجربه خویش حقیقی هستند. واسانا برمی‌خیزد، توجه شما را جلب می‌کند و بجای اینکه شما را به داخل به سمت آن خویش حقیقی بکشاند، به بیرون و به سمت جهان بیرون می‌برد. ازآنجایی‌که این اتفاق اغلب و به‌طور مداوم رخ می‌دهد، ذهن شانس اینکه آرام بگیرد و ذات حقیقی خودش را درک کند نخواهد داشت.
خروس‌ها عادت دارند که زمین را چنگ بزنند. این عادت همیشگی آن‌هاست. حتی اگر بر روی یک صخره سنگی هم باشند همچنان عادت دارند که این کار را انجام دهند.
واساناها هم، چنین عملکردی دارند. آن‌ها عادات و الگوهای فکری هستند که حتی اگر تقاضا هم نشده باشند دوباره و دوباره ظاهر می‌شوند. اغلب ایده‌ها و افکار ما نادرست‌اند. وقتی آن‌ها برحسب عادت، به‌عنوان واساناها برمی‌خیزند، طوری ما را شستشوی مغزی می‌دهند که گمان کنیم حقیقی و درست‌اند.
واساناهای اصلی مانند «من بدن هستم» یا «من ذهن هستم» بارها در ما ظاهر می‌شوند و همین امر باعث می‌شود که به‌طور خودکار قبول می‌کنیم که آن‌ها درست و حقیقی هستند. حتی میل ما به فراتر رفتن از واسانا هم خودش یک واسانا است. وقتی به این فکر می‌کنیم که «من باید مراقبه کنم» یا «باید تلاش کنم» در حال سازمان‌دهی یک مبارزه بین دو واسانای متفاوتیم.
شما تنها با استوار ماندن و ساکن شدن در آگاهی به‌عنوان آگاهی است که می‌توانید از این عادات ذهن رهایی پیدا کنید. هرآن کس که هستی باش. همان‌گونه که هستی باش. تنها ساکن و خاموش باش. تمام واساناهایی که در ذهن بلند می‌شوند را رها کن (از آن‌ها چشم‌پوشی کن) و به‌جای آن، توجهت را بر روی خویش حقیقی‌ات ثابت نگه‌دار.

LWB, p. 272