کسی که این جهان را به وجود آورده، خودش در تمام موقعیت‌ها و شرایط حضور دارد.
شری #آناندامایی ما

این اوست که در تمامی عالم،
در تمام حالات هستی،
و در تمام فرم‌ها وجود دارد.

تمام نام‌ها، نام اوست.
تمام شکل‌ها، شکل اوست.
تمام صفات و حالات هستی حقیقتاً از آنِ اوست.

اگر کسی به دنبال آن جاودانِ لایزال است مفید است که آن را در هرکسی و هر چیزی جستجو کند.
جستجوی حقیقت، وظیفه انسان است تا بتواند به‌سوی ابدیت پیش رود.

تو خودت همان خویشِ آشکار و مبرهنی. جستجوها و یافتنها تمامشان درون خودت است.
#آناندامایی ما

He who has created the universe is Himself present in all circumstances and conditions.
Sri #Anandamayi Ma


In the whole universe, in all states of being, in all forms is He. All Names are His names. All shapes His shapes, all qualities and all modes of existence are truly His.
If one is to attain the Eternal, it is helpful to look for that in everyone and everything. The search after Truth is man's duty so that he may advance towards Immortality.
You are yourself the self-evident atma: seeking and finding is all in you.
#Anandamayi Ma

تفحص خویش - #روپرت_اسپایرا

*مطالب همچنان همسو با ویدئوهای قبل هستند.

تفحص خویش (یک توضیح ساده) - سانی شارما

*مطالب همچنان در امتداد هم هستند.

شرحی عمیقتر بر تفحص خویش - سانی شارما

*مطالب همچنان در امتداد هم هستند.

متوجه‌ی صفحه‌نمایش بودن همچون تکیه‌گاهی است که منجر می‌شود تا شما تصاویر را صرفاً تصویر ببیند و کاملاً و تماماً غرق آنها نشوید. علاوه بر این متوجه‌ی صفحه‌نمایش بودن باعث عدم هم‌هویت‌شدگی با رویدادها و محتوای فیلم نیز می‌شود چون در اینجا شناسایی درست صورت گرفته و فرد از حقیقتِ آنچه می‌بیند آگاه است؛ حقیقتِ تصاویر، آن چیزی است که مقدم بر آن‌هاست و آن صفحه‌نمایش است؛ اما از طرف دیگر به‌محض اینکه عامل توجه به دلیل توجه‌ی بیش‌ازحد به تصاویر و رنگ‌ها و رویدادها، صفحه‌نمایش را فراموش کند آنگاه تمام واقعیت را صرفاً تصاویر پنداشته و رفته‌رفته کاملاً غرق در رویدادها و ماجراها و رنگ‌ها و تصاویر می‌شود و به همراه ماجراهایی که پیش میاید مدام بالا و پایین می‌شود. آنچه ثابت و پایدار است را فراموش کرده و آنچه ناپایدار و گذرا است را به‌جای اصل و اساس اشتباه می‌گیرد و این شروع درد و رنج است.
#مسیرمستقیم

تفحص خویش و رهایی از گفتگوی ذهنی - سانی شارما

*مطالب همچنان در امتداد هم هستند.

بگذار تا آنچه می‌آید، بیاید و آنچه می‌رود، برود. ببین که چه چیز باقی می‌ماند.
باگوان #رامانا ماهارشی

پرسش: فرق بین ایگو و خویش چیست؟
باگوان: آنی که می‌آید و می‌رود، برمی‌خیزد و فرومی‌نشیند، زاده شده و می‌میرد ایگو است.
آنی که همیشه ثابت است، هرگز تغییر نکرده و عاری از کیفیات است خویش است.
#رامانا ماهارشی

ابرها در آسمان می‌آیند و می‌روند اما این پدیدار شدن و ناپدید شدن ابرها، تأثیری بر آسمان نمی‌گذارد.
ماهیت حقیقی تو همانند آسمان است،
مانند فضاست.
همچون آسمان باقی بمان و اجازه بده تا ابرهای افکار بیایند و بروند.
اگر این نگرش بی‌تفاوت بودن نسبت به ذهن را پرورش بدهید، به‌تدریج دیگر خودتان را با ذهن هم هویت نخواهید کرد.
#آنامالای سوامی

هر آنچه می‌آید پسش نزن، هر آنچه می‌رود به خاطرش غصه نخور. همه‌چیز همچون ابرهایی که در آسمان شناورند فقط میایند و می‌روند. فقط به‌عنوان آن هشیاریِ ثابت باقی بمان. هشیاری و حقیقت یکی هستند. خودت را با خانه هم‌نوا کن.
#موجی

Let come what comes, let go what goes. See what remains.
#Ramana Maharshi

Bhagavan #Ramana Maharshi : That which comes and goes, rises and sets, is born and dies is the ego. That which always abides never changes and is devoid of qualities is the Self.
Clouds come and go in the sky but the appearance and disappearance of the clouds don't affect the sky.

Your real nature is like the sky, like space. Just remain like the sky and let thought-clouds come and go. If you cultivate this attitude of indifference towards the mind, gradually you will cease to identify yourself with it.
#ANNAMALAI SWAMI

Whatever comes, do not push away, whatever goes, do not grieve. Everything appears just like clouds floating by; they just come and go. Stay only as the unmoving Awareness. Awareness and Truth are one. Acclimatize yourself to Home.
#Mooji

«زیرِ دیوارِ وجودِ تو، تویی گنج گهر
گنج ظاهر شود ار تو ز میان برخیزی»
#مولانا

افکاری در قالب صداهایی درون سرم شکل میگیرند. من به این صداها یا افکار آگاهم و با خودم فکر میکنم که: چقدر من بدبختم.

افکاری در قالب صداهایی درون سرم شکل میگیرند. من به این صداها یا افکار آگاهم و با خودم فکر میکنم که: چقدر من خوشبختم.

پیش از اینکه این افکارِ " من خوشبختم" یا " من بدبختم" ادراک بشن چه قابلیتی اینجا وجود داشت که بعد از اینکه اونها ظاهر شدند تونست اونها رو شناسایی کنه؟ (اینجا مکث کنید و مدتی روی این سوال تعمق کنید) هرگز جواب یک کلمه ای ذهنی ندید بلکه به درون این تجربه بروید.
......
این چه چیزیه که این صداها رو میشنوه؟
این چیز خودش هیچ کدوم از این صداهایی که میان و میرن نیست، بلکه چیزی هست که میتونه اونها رو شناسایی کنه.
هنگامی که هیچ فکری وجود نداشته باشه این چیز همچنان حی و حاضره.

*این چیز حقیقت تو است.

تو همانی هستی که از افکار و احساسات و تمام حس ها و هرچیزی آگاهی.
تو خودِ این آگاهی هستی و نه محتواهایی که از آنها آگاهی. خودت را درست شناسایی کن.

سعی کنید از این به بعد به جای توجه صرف به هر فکر و حس و احساسی، توجه کنید که این چه چیزی هست که از اینها آگاهه.
من چیستم؟

#مسیرمستقیم