تخته‌سیاه
"هر چیز که ظاهر می‌شود فقط یک تصویر است. تصویری است که بر روی «واقعیت زندگی» ظاهر می‌شود. همانی که حقیقی است. آگاهی است. تمام دگرگونی‌های جهان (تمام بالا پایین‌ها و اتفاق‌ها) که مدام در جریان‌اند بر روی آن آگاهی و واقعیت اتفاق میفتند.
تصاویر بروی تخته‌سیاه کشیده می‌شوند. این تصاویر هرگز خود تخته‌سیاه را تحت تأثیر قرار نمی‌دهند. تصاویر پاک می‌شوند و تصاویر جدید بر روی آن کشیده می‌شوند. تصاویر جدید هرگز خود تخته‌سیاه را تحت تأثیر قرار نمی‌دهند. هیچ-چیز تخت سیاه را تحت تأثیر قرار نمی‌دهد. هر چیزی که تصمیم بگیری بر روی آن بکشی مانند آتش، طوفان، مرگ یا هر چیز دیگر، تخته‌سیاه همیشه همان‌که بود باقی می‌ماند. تمامیت، سلامت، صلح و آرامش، تولد و هر چیزی تمام این‌ها نمودهایی هستند که پدیدار می‌شوند. (وانمود می‌کنند که حقیقی هستند.)
تخته‌سیاه هرگز تغییر نمی‌کند. همیشه خودت را آن تخته‌سیاه در نظر بگیر. وسعی کن تا تمام چیزهایی که در این دنیا اتفاق میفتد را به‌عنوان تصاویر متغیری بر روی تخته‌سیاه ببینی. تصاویر مدام تغییر می‌کنند. این به شما کمک خواهد کرد. به شما کمک می‌کند تا بفهمید که چشمانتان است که شما را در این جهان نشان می‌دهد. شما این احساساتی که حس می‌کنید نیستید. چیزهایی که می‌شنوید نیستید. چیزهایی که می‌چشید نیستید. همه آن‌ها فقط مشتی تصویرند."
#رابرت آدامز

The Chalkboard

Everything that appears is an image. An image that appears on the Reality of Life. That is Reality. Consciousness. And all of the vicissitudes of the world that go on all the time, are superimposed
on this Consciousness, like a chalkboard.

Images are drawn on the chalkboard. It never affects the chalkboard. They are erased. New images are drawn. The new images never affect the chalkboard. No-thing affects the chalkboard. The chalkboard remains the same, whether you decide to draw a fire, a hurricane, death... or whatever you decide to draw. Wholeness, health, peace, birth, anything. They are all imposters.

The chalkboard never changes. Always think of yourself as the chalkboard. And all the things that go on in this world, try to feel them as images on the chalkboard, that change. Change continuously. This will help you. It will help you to understand that your eyes show you in this world. You are not the feelings you feel. You are not the things that you hear. The things that you taste. Those are all the images.

#Robert Adams

It is the mind that tells you that the mind is there. Don't be deceived. All the endless arguments about the mind are produced by the mind itself, for its own protection, continuation and expansion.

#Nisargadatta

" این ذهن است که به تو می‌گوید ذهنی وجود دارد. فریب نخور. تمام این بحث‌های بی‌پایان درباره ذهن محصول خود ذهن است برای حفاظت، ادامه حیات و گسترش خودش."
#نیسارگاداتا

@selfinquiry

یک داستان تأثیرگذار درباره زندگی - Prince Ea

@selfinquiry

" وقتت را برای پالایش ذهن هدر نده زیرا ذهن هرگز پاک نمی‌شود. حتی این میلِ پاک کردن ذهن هم خودش حقه ذهن است. حتی نیاز نداری که ذهنت را رها کنی چراکه اصلاً ذهنی وجود ندارد. چطور می‌توانی چیزی را که اصلاً وجود ندارد رها کنی؟ "
#پاپاجی

زمانی که صدای درون سرت که وانمود می‌کند تو هستی و هرگز حرف زدن را متوقف نمی‌کند را تشخیص دادی از هم هویت شدن ناآگاهانه با جریان افکار بیدار می‌شوی. زمانی که متوجه آن صدا شدی، پی می‌بری که توی حقیقی، آن صدا یعنی همان فکر کننده نیستی بلکه تو همانی هستی که از این صدا آگاه است.
#اکهارت تول

اوپانیشاد می گوید :
آن چیزی که بوسیلۀ آن چشم می بیند، نه آن چیزی که دیده می شود، آن خداست .
آن چیزی که بوسیلۀ آن گوش می شنود، آن خداست . نه آن چیزی که شنیده می شود و مردم اینجا می پرستند .
آن چیزی که بوسیلۀ آن فکر، فکر ایجاد می شود، یا فکر کرده می شود، آن خداست . آن زندگی است، آن هوشیاری است، آن بودن است . حالا هر اسمی که می گذارید، نه آن فکری که بوجود می آید و مردم آن را می پرستند .
خدا از جنس هوشیاری بی‌فرم است و مردم دنبال فرم می گردند !!!
پرویز شهبازی

مراقبه و رفتن به فراسوی ذهن آگاهی
#Mingyur Rinpoche
قسمت اول: چطور مراقبه کردن را یاد گرفتم

@selfinquiry

با هرچه مقاومت کنی به همان تبدیل خواهی شد. اگر با خشم مقاومت کنی، همیشه عصبانی خواهی بود. اگر با غم مقاومت کنی همیشه غمگین خواهی بود. اگر با رنج مقاومت کنی، همیشه رنج خواهی کشید. اگر با پریشانی مقاومت کنی، همیشه پریشان خواهی بود. ما فکر می‌کنیم چون آن موقعیت‌ها آنجا هستند ما در برابرشان مقاومت می‌کنیم، اما درواقع آن‌ها به دلیل مقاومت ما وجود دارند.

#آدیا شانتی

'Whatever you resist you become. If you resist anger, you are always angry. If you resist sadness, you are always sad. If you resist suffering, you are always suffering. If you resist confusion,you are always confused. We think that we resist certain states because they are there, but actually they are there because we resist them.'


#Adyashanti

“Your Self, Aware Presence, knows no resistance to any appearance and, as such, is happiness itself; like the empty space of a room it cannot be disturbed and is, therefore, peace itself; like this page, it is intimately one with whatever appears on it and is thus love itself; and like water that is not affected by the shape of a wave, it is pure freedom. Causeless joy, imperturbable peace, love that knows no opposite and freedom at the heart of all experience....this is your ever-present nature under all circumstances.”
#Rupert Spira

" خویشِ تو یعنی همان حضورِ آگاه، هیچ مقاومتی با سایر پدیده‌ها نمی‌شناسد به‌این‌ترتیب آن خودِ شادی است، مانند فضای خالی یک اتاق است که نمی‌تواند مختل شود بنابراین خودِ آرامش است مانند یک صفحه دقیقاً با هر آنچه بر روی آن ظاهر می‌شود یکی است و بنابراین خودِ عشق است و مانند آب که تحت تأثیر شکل موج قرار نمی‌گیرد رهاییِ محض است. آن شوری بی‌دلیل، آرامشی تزلزل‌ناپذیر، عشقی بی‌رقیب و رهایی در قلبِ تمام تجارب است. این ماهیت همیشه حاضر تو تحت هر شرایطی است."
#روپرت اسپیرا

آن تاریکی که حتی هزاران سال درون غار نفوذ داشته با آمدن نور بلافاصله مغلوب خواهد شد.
#یوگاناندا
@selfinquiry

"محو می‌باید نه نحو اینجا بدان
گر تو محوی بی‌خطر در آب ران

آب دریا مرده را بر سر نهد
ور بود زنده ز دریا کی رهد

چون بمردی تو ز اوصاف بشر
بحر اسرارت نهد بر فرق سر"
حضرت #مولانا
مطلب زیر در خصوص #تسلیم با این ابیات هماهنگ است .

" از میان سالکان کدامشان جزو برترین‌ها هستند؟
آن سالکانی که خودشان را تسلیم خویش که همان خداست می‌کنند برترین سالکانند. تسلیم خود به خدا به معنی ماندن مدام در خویش است بدون اینکه به افکار به جز فکر خویش اجازه برخاستن بدهیم.
هرچقدر بار مسئولیت را به خدا بسپاریم او تحمل می‌کند. ازآنجایی‌که قدرت متعال خداوند همه‌ی چیزها را پیش می‌برد چرا خودمان را به او تسلیم نمی‌کنیم و مدام با این افکار که «چه‌کار باید بکنم، چه‌کار نباید بکنم چطور باید این کار را انجام دهم» خودمان را نگران می‌کنیم. وقتی میدانیم که قطار تمام بار را حمل می‌کند چرا باید بعد از سوارشدن به‌جای اینکه چمدان کوچکمان را پایین بگذاریم و احساس راحتی کنیم، آن را بالای سرمان نگه‌داریم و همچنان رنج بکشیم؟ "
#رامانا ماهارشی