خویش همان چیزی است که تو هستی. تو همانی، یعنی آن بی‌انتهایی که تجربه‌ها و مفاهیم در آن پدیدار می‌شوند. خویش آن لحظه‌ای است که هیچ آمدن و رفتنی ندارد. آن مرکز است، خویش است، خلأ است. آن به خودش، توسط خودش و در خودش می‌درخشد. خویش همانی است که به زندگی نَفَس می‌بخشد. نیاز نیست تا به دنبالش بگردی آن همین‌جاست. تو از طریق آن است که در حال جستجو کردنی. تو همانی هستی که در جستجویشی؛ و تمام چیزی که وجود دارد فقط همان است. فقط خویش است که وجود دارد.
آنی که هیچ اسم و فرمی ندارد میلیون‌ها نام دارد: وجود، هشیاری، سعادت، آتمن، حقیقت، خویش، شادی، زیبایی، رهایی، عشق الهی، تمامیت، خلأ، آگاهی، لحظه حال، اینجا و اکنون، سکوت، برهمن.
ایگو و ذهن و تمام مخلوقات به عنوان خویش از همان خویش برمی‌خیزند. حتی زشت‌ترین شبهات و تردیدها و جداترین تفاوت‌ها هم از همان منبعِ زیبایِ وجود برمی‌خیزند. در خویش هیچ بایدونبایدی وجود ندارد. اگر ناراحتی وجود داشته باشد شما ناراحت نیستید چون شما آن حقیقتی هستید که این ناراحتی‌ها اثری روی شما ندارد. همان‌طور که امواج از اقیانوس جدا نیستند یا انوار خورشید از خورشید جدا نیستند شما نیز از هستی جدا نیستید. شما همان لحظه‌ای هستید که همه‌چیز در آن است.
همه‌چیز خویش است. تنها تفاوت بین «من» و «تو» فقط همین کلمات و مفاهیم «من» و «تو» است. خویشِ در تو همان خویشِ در من و همان خویشِ در همه‌چیز است. منشأ همه‌چیز یکی است و آن خویش است، همان عشق است، همان شفقت است.
#پاپاجی

Self is what you are. You are That. Fathomlessness in which experience and concepts appear. Self is the Moment which has no coming or going. It is the Heart, Atman, Emptiness. It shines to Itself, by Itself, in Itself. Self is what gives breath to life, you need not search for It, It is Here. You are That through which you would search. You are what you are looking for! And That is all it is. Only Self is.
That which has no name or form has millions of names: Being, Awareness, Bliss, Isness, Atman, Truth, Self, Auspiciousness, Beauty, Freedom, Divine Love,Fullness, Emptiness, Consciousness, Nowness, Effortlessness, Hereness, Silence, Brahman.
Ego and mind and all creations arise out of Self as Self, even the ugliest of doubts and the most separate of differences rise from the beautiful source as Isness. In Self there are no do’s and don’ts. If there is unhappiness you are not unhappy, you are the Untouched Awareness of this unhappiness. As waves are not separate from ocean, nor rays from sun, you are not separate from Existence. You are the Moment in which all is.
All is Self. The only difference between “you” and “me” are the words and concepts of “you” and “me.” Self in you is the Self in me and in all Beings. The Source of everything is the same and this is Self, this is love and compassion.

H.W.L. Poonja, #papaji The Truth Is

سپاس از دوست عزیزی که محبت کردند و ویدئوی دعوتی به رهایی از موجی رو به فارسی بازخوانی کردند. 🙏🌸

مديتيشن دعوتي به رهايي از موجي

اين كار رو از پيج زير ديدم
كه زحمت ترجمه رو كشيدن
@directpath
و حقيقتا دوس داشتم نسخه فارسيش رو گوش بدم
و اين شد كه اين كارو آماده كردم
خيلي براش زمان صرف كردم و با جون و دل ساختمش
ميخوام تقديمش كنم به پدرم كه ١٤٠٠.١١.٢٢
ديگه با ما نبود…

اميدوارم براتون مفيد بوده باشه
با عشق زياد
ماري


#invitation_freedom
#meditation
#mooji
#مدیتیشن_دعوتی_به_رهایی
#موجی
#روشن_ضمیری
#بیداری_معنوی
#مراقبه_فارسی




🆔@Mary_Maya_1111

مديتيشن دعوتي به رهايي از موجي

اين كار رو از پيج زير ديدم
كه زحمت ترجمه رو كشيدن
@directpath
و حقيقتا دوس داشتم نسخه فارسيش رو گوش بدم
و اين شد كه اين كارو آماده كردم
خيلي براش زمان صرف كردم و با جون و دل ساختمش
ميخوام تقديمش كنم به پدرم كه ١٤٠٠.١١.٢٢
ديگه با ما نبود…

اميدوارم براتون مفيد بوده باشه
با عشق زياد
ماري


#invitation_freedom
#meditation
#mooji
#مدیتیشن_دعوتی_به_رهایی
#موجی
#روشن_ضمیری
#بیداری_معنوی
#مراقبه_فارسی




🆔@Mary_Maya_1111

تمام آنچه شما نیاز دارید یک ذهن آرام است. هنگامی‌که ذهنتان آرام شد همه‌چیز به‌درستی اتفاق خواهد افتاد. همان‌طور که خورشید در هنگام طلوع، جهان را به فعالیت وا‌می‌دارد، آگاهی از خود نیز ذهن را متغیر می‌کند. در پرتو خودآگاهیِ آرام و مداوم، انرژی‌های درونی بیدار شده و بدون هیچ تلاشی از سمت شما، معجزه می‌کنند.
#نیسارگاداتا ماهاراج

"A quiet mind is all you need. All else will happen rightly once your mind is quiet. As the sun on rising makes the world active, so does self-awareness affect changes in the mind. In the light of calm and steady self-awareness, inner energies wake up and work miracles without any effort on your part. "
#Nisargadatta (20th century Indian Advaita mystic)

هنگامی‌که آرام می‌نشینی و به ذهن نگاه می‌کنی- یعنی به افکار- آنگاه تو شاهد افکاری. تو افکار را نگاه می‌کنی و آنگاه ذهن آرام می‌گیرد. همین‌طور که مشاهده‌گریِ افکار را ادامه می‌دهی و افکار را نگاه می‌کنی، ذهن ضعیف‌تر و ضعیف‌تر و ضعیف‌تر شده و تو هم شادتر و شادتر و شادتر می‌شوی. برکت و سعادت زمانی می‌آید که ذهن در آرامش باشد. شادی ناب زمانی می‌آید که ذهن ساکن و خاموش باشد. تنها هنگامی‌که ذهن تماماً تعالی بیابد است که تو می‌توانی آرامش حقیقی را بیابی. بااین‌حال هم‌اکنون هم تو آرامش حقیقی هستی. تو همین حالا هم همان آگاهی نابی، همان وجد و سرور و هارمونی مطلقی.
#رابرت آدامز

ماهیت شما آرامش و شادی است. افکار موانعی برای ادراک خویش هستند. منظور از تمرکز یا مراقبه فقط رها شدن از این موانع است و نه دستیابی به خویش.
#رامانا ماهارشی

When you begin to sit still and you look upon the mind, the thoughts, you witness the thoughts, you watch the thoughts the mind slows down. As you continue witnessing the thoughts, watching the thoughts the mind becomes weaker and weaker and weaker and you become happier and happier and happier. Bliss comes when the mind is at rest. Unalloyed happiness comes when the mind is inactive. Only when the mind is totally transcended will you find real peace. Yet you are already real peace. You are already pure awareness. You are already total joy and harmony.
#Robert Adams

Your nature is Peace and Happiness. Thoughts are the obstacles to realisation. One’s meditation or concentration is meant to get rid of obstacles and not to gain the Self.
#Ramana Maharshi -Talk 462

"اگر خودت را فراموش کنی، تمام هستی (کیهان) می‌شوی."

هاکوین اکاکو
یکی تأثیرگذارترین چهره‌ها در ذن بودیسم


“If you forget yourself, you become the universe.”
Hakuin Ekaku

شرحی بر این اشاره ناب:

خودت را فراموش کن یعنی این شخص (این من ذهنی) را فراموش کن. در این صورت «توجه» از این "من" یعنی مجموعه افکار، احساسات، حواس و ادراکات برداشته شده و به سمت آن چیزی که از این افکار و احساسات و ... آگاه است برمی‌گردد. در این صورت آگاهی از خودش آگاه شده و درمی‌یابد که حقیقتش این آگاهی است و نه چیزهایی که از آن‌ها آگاه است. آن چیزی که از افکار آگاه است همان چیزی است که علت این بدن است. آن «وجود» است. هستی است. در جهانِ زیورآلاتِ طلا، میان میلیون‌ها طرح از گوشواره، دستبند، النگو و انگشتر، چنانچه «طلا» از میان برداشته شود همه‌چیز محو می‌شود. در این میان آن انگشتری که توجه‌اش را از فرم و شکل به سمت حقیقتش بچرخاند آنگاه از انگشتر بودن خالی شده و به «طلا» بودنش روشن می‌شود و آنگاه درمی‌یابد که:
"تو یکی تو نیستی ای خوش رفیق
بلکه گردونی* و دریایی عمیق"
«وجود» یا «هستی» طلایِ این جهان است. تمام چیزها به علت این «وجود داشتن» یا «هست بودن» است که قابل‌شناسایی هستند. پس حقیقتِ تمام چیزها فقط یک چیز است. همه «آن» است.
اوست اول و آخر و ظاهر و باطن.

*گردون= تمام هستی (کیهان، کائنات)

#مسیرمستقیم

"فَاَقِم وَجهَکَ لِلدِّینِ حَنِیفَاً فِطرَتَ اللهِ الَّتِی فَطَرَ النَّاسَ عَلَیها"
پس روی سوی یگانگی نما که همان فطرت الهیست و خداوند مردمان را بر آن سِرشته است!

دین فطری تنها دین حقیقی و ریشه دار است. یگانه راه نجات نیز همین دین فطری است که از ازل در سِرشت و خمیر مایه ی وجود تو نهاده شده است. تو آنی، نه جز آن. برای برخورداری از آن هیچ سفر بیرونی لازم نیست بلکه تنها به سلوکی درونی نیاز است. دین های غیر فطری، دین های تقلیدی، دین های تلقینی، دین های اجباری، نه تنها دین نیستند بلکه ضد دین اند. دین که همان راه است چون دانه ای در وجود تو نهاده شده است. سِرشت و ذات تو، الهی است. همان فطرت خداست. نشانه اش یگانگی و وحدت است. صلح کل با تمامیت هستی است. و این فطرتِ زنده و آگاه، اصل تو و خمیر مایه وجودی توست. راهبرنده است و تمام دین در همین نهفته شده است. تو با آن شناخته می شوی. چه با آن آفریده شده ای. پس چیز اضافی نیست. دین های غیر فطری، دین های ذهنی که به زور تبلیغات استوار می شوند، چیزهای اضافی، من در آوردی، و تحمیلی اند. برای همین است که هیچگاه جواب نداده، و نمی دهند. زیرا بیگانه با وجود تو اَند. بدان هر چیزی که هماهنگ با فطرت الهی نباشد، ناسازگار با آن باشد، محکوم به شکست و نابودی است. زیرا فطرت، اصل و خمیرمایه هستی است. برای برخورداری از چنین فطرت نجات بخشی، باید غبار زدایی شود، باید حجابهای احساسی و ذهنی کنار روند، باید شرطی شدگی ها بشکنند و در یک کلام باید بیدار شد. و سلوک یعنی نیل به دین فطری، به فطرت پاک، به سِرشت الهی خویش، به نقدی که هست، و سلوک جز این معنایی ندارد. بدان که تمام انبیاء و اولیاء الهی آمده اند تا تو را با فطرت الهی ات آشنا کنند، نه جز آن. در آن بیرون چیز نجات بخشی نیست. همه نشانه است. و نجات حقیقی از درون تو بر می خیزد.
زندگی مذهبی یک زندگی بدون "من" است.

بر گرفته از مجموعه نکات قرآنی
مسعود ریاعی

@masoudriaei

*منظور از روزن کردن رفع حجاب خودی و انانیت است. یعنی همان ایجاد وقفه در جریانِ بی وقفه‌یِ ذهنِ شرطی شده که پندار من از آن برمیخیزد.

بدون دخالت ذهنِ شخصی، زندگی به روشی طبیعی و هماهنگ در جریان است. وقت را برای آرزوی بهتر شدن چیزها تلف نکن. تمام دنیا مشغول چنین کاری هستند و هیچ‌کس هم واقعاً خوشحال نیست. ما زندگی حقیقی را گم‌کرده‌ایم. در حقیقت شادی زمانی به وجود می‌آید که تو جستجوی هر چیزی به‌جز طبیعت خالص خودت را متوقف کنی و سپس این شادی درونت پایدار خواهد ماند.
تمایل جمعی انسان‌ها جستجوی شادی پایدار در عرصه اسم‌ها و فرم‌هاست.یعنی یک عرصه فانی و گذرا. این کار درواقع نوعی اجتناب از آن حضور بی‌زمان و همیشه کاملِ درونِ خودمان است، همان ذات الهی یا خویش. ناآگاهی از حقیقت، دلیل اصلی بدبختی است.
انتظار کشیدن را رها کن بخصوص انتظار کشیدن برای یک اتفاق بعدی که بیاید و تو را خوشبخت کند. آگاه باش که این احساس خوب بعدی، ماجرای بعدی یا این دعوتهای ذهن، یا به‌اختصار تجربه بعدی که درواقع کاملاً هم برعکس عمل می‌کنند، فقط کارشان این است که توجه تو را از حضور ناب یعنی آن جایگاه وجد و سرور دور کنند. هیچ‌کس تاکنون آینده را تجربه نکرده است. تمامش تصورات است.
حالا چگونه این تمایلات را به‌سادگی تغییر دهیم؟
با توجه کردن به حالتِ طبیعیِ بی‌فکری، یعنی همان احساسِ نابِ «وجود داشتن»، همان احساس «من هستم» که به‌طور طبیعی در شما حاضر است. توجه را از این ترافیک ذهنی تغییر داده و اجازه دهید تا در آن هشیاریِ غیرشخصی (یعنی چیزی که مربوط به ماجراهای این شخص نیست.م) آرام بگیرد.
هرزمان که توجه به سمت چیزهای حسی یا تمایلاتِ قویِ شخصی رفت این کار را انجام دهید. توجه به خویش، شروع خودشناسی حقیقی است اینکار توجه را به سمت منشأش یعنی همان خویش بازمی‌گرداند. عادت کنید تا در حالت طبیعی و بی‌طرف «بودن» (وجود داشتن) بمانید. این همان وضعیتِ خالی بودن است.
از این وضعیت نترسید. درواقع به‌طور فزاینده‌ای به خالی بودن عادت کنید. خالی بودن و سرور باهم مترادف‌اند. آن‌ها یکی هستند. این درواقع همان «لذت خویش» است. این وضعیت همان حالت رضایت، خرد، عشق و شادیِ ماندگار است.
#موجی

Without the intrusiveness of the personal mind, life is observed to be unfolding in a natural and harmonious way. Do not waste time merely wishing for things to get better. The whole world is doing this and so no one is really happy. We miss the true life. In fact, happiness arises when you stop chasing for something other than your own pure nature. And this happiness remains with you.
The universal tendency in human beings is to seek lasting happiness in the field of names and forms, a transient field. This is really a form of avoidance and a distraction from what is timelessly present and ever perfect within us, our divine nature and Self. Ignorance of the Truth is the main cause of misery.
Avoid expectations and especially be aware of the tendency to wait for 'next' as a promise to happiness, the next good feeling, the next adventure or invitation from the mind, in short, the next experience that, in fact, does quite the contrary: it pulls your attention away from pure presence, the seat of joy.
No one has ever experienced 'the future'. Reflect. It is all imagination. How to transform these tendencies Simply, begin by paying attention to the natural thought-free state, the pure sense of existence, the feeling ‘I Am’ that is naturally present in you. Shift the attention away from the mind-traffic and let it rest in impersonal awareness.
Keep doing this each time the attention goes out towards sense objects or obsessive self-interest. Self-attention is the beginning of real Self-discovery. It returns the attention time and again to its source, the one Self. Get used to staying in your natural and neutral state of being. It is a state of emptiness.
Do not be afraid of this. In fact, get increasingly used to being empty. This emptiness and joy are synonymous. They are one. This is really what is meant by the saying, ‘to enjoy one’s Self. It is a state of unfading contentment, wisdom, love and happiness.
#Mooji

تو کیستی؟ - #آلن_واتس
(این ویدئو حاوی نکات بسیار کلیدی و مهمی است)

*تنفس، ضربان قلب، فعالیت غدد، گوارش، شکل‌گیری استخوان‌ها، گردش خون چه کسی این‌ها را کنترل می‌کند؟
همه این‌ها یک فرایند پیوسته با تمام هستی هستند.
اگر متوجه بشوی که این تو هستی که خونت را به گردش در میاوری آنگاه در همان لحظه متوجه می‌شوی که این تو هستی که خورشید را می‌درخشانی.
تو خودِ زندگی هستی.
جنگ و نزاعِ موجوداتِ ریزِ درونِ بدنِ شما در آن سطح به‌عنوان عدم هماهنگی و نزاع دیده می‌شود اما در سطحی بالاتر عین هارمونی و هماهنگی است و منجر به سلامتی شما می‌شود.
همه‌چیز در این عالم در عین هماهنگی و هارمونی پیش می‌رود فقط ذهن شرطی شده است که چیزها را خوب و بد تعبیر و تفسیر می‌کند.
همه‌چیز این دنیا کاملاً درست و دقیق است.

#AlanWatts

در ارتباط با مطلب قبل از آلن واتس 👇

ای درویش جمله خلقِ عالم همه روز در خیال و پندارند که مگر وجودی دارند و بکاری مشغولند و طلب مقصودی می‌کنند و نمی‌دانند که:

"به‌جز خدایتعالى هیچ‌چیز و هیچ‌کس را وجود نیست و نبوده و نخواهد بود، خدایست که موجود است و همیشه بوده است و خواهد بود."

اگر فهم نکردی روشنتر بگویم:

بدانکه اگر کسی از موم صد چیز بسازد بضرورت صد شکل و صد اسم پدید آید و در هر شکلی چندین اسامی دیگر باشد. اما عاقل داند که بغیر موم چیز دیگری موجود نیست و اینجمله اسامی که پیدا آمده، اسامی موم است. که این فقط موم بود که بجهات مختلف و باضافات و اعتبارات آمده است.
"با خودی کفر و بیخودی دین است
هرچه گفتیم مغز آن این است"

از کتاب کشف الحقایق - عزیزالدین نسفی

مراقبه همان چیزی است که ما هستیم و نه آنچه انجام میدهیم - #روپرت_اسپایرا

*این مراقبه از سری مراقبه‌های مسیر مستقیم است.
دوستان عزیز دقت کنند که مراقبه‌های مسیر مستقیم امری انتزاعی که شامل تصویرسازی و موارد این‌چنینی باشند، نیستند. این مراقبه‌ها با تجربه مستقیم و تفحص و بررسی مستقیم در تجربه خودمان قابل‌ادراک است. به همین دلیل ازآنجاکه "توجه" شما برای اولین بار متوجه فضای آگاهی می‌شود درنتیجه تأکید بر این است که این مراقبه‌ها را چندین و چند بار موردبررسی قرار دهید تا توجه‌ی پراکنده متوجه حقیقت خودش بشود.
در این مراقبه‌ها عامل توجه یا آگاهی که پیش‌ازاین خودش را در قالب خودی مجزا صرفاً چیزهایی که از آن‌ها آگاه بود یعنی مجموعه‌ای از افکار، خاطرات، عواطف، حس‌ها، تصاویر می‌پنداشت به‌اصطلاح چرخیده و برای اولین بار متوجه حقیقت خودش یعنی آن چیزی که از این‌ها آگاه است می‌شود.
همچون صفحه‌نمایشی که خودش را تماماً در تصاویر فیلم فراموش کرده بود و حالا متوجه حقیقت خودش که مجزا از تمام ماجراهای تصاویر است می‌شود.

***مطلب مرتبط:

مراقبه‌ی ماهیت حقیقی - قسمت اول

مراقبه‌ی ماهیت حقیقی - قسمت پایانی