افکاری در قالب صداهایی میاد توی سرم. من به این صداها یا افکار آگاه هستم و با خودم فکر میکنم که چقدر من بدبختم.
افکاری در قالب صداهایی میاد توی سرم. من به این صداها یا افکار آگاه هستم و با خودم فکر میکنم که چقدر من خوشبختم.

*پیش از اینکه این افکار " من خوشبختم" یا " من بدبختم" ادراک بشن چه قابلیتی اینجا وجود داشت که بعد از اینکه اونها ظاهر شدند تونست اونها رو شناسایی کنه؟ (اینجا مکث کنید و مدتی روی این سوال تعمق کنید) هرگز جواب یک کلمه ای ذهنی ندید بلکه به درون این تجربه بروید.

این چه چیزیه که این صداها رو میشنوه؟
این چیز خودش هیچ کدوم از این صداهایی که میان و میرن نیست ، بلکه چیزی هست که میتونه اینها رو شناسایی کنه.
هنگامی که هیچ فکری وجود نداشته باشه این چیز همچنان حی و حاضره.

*این چیز حقیقت تو است.

تو آن چیزی هستی که از افکار و احساسات و تمام حس ها و هرچیزی آگاهی. تو خود این چیزی، نه محتواهایی که در این چیزه. خودت رو درست شناسایی کن.

سعی کنید از این به بعد به جای توجه صرف به هر فکر و حس و احساسی، توجه کنید که این چه چیزی هست که از اینها آگاهه.

#مسیرمستقیم

مطلب مرتبط:
آب گرم و سرد

"چه ساده است یادآوری حقیقت و درنتیجه بازگشت به خانه، این حقیقت که:

من افکارم،
احساساتم،
ادراکات حسی و
تجربیاتم نیستم.
من محتوای زندگی‌ام نیستم.
من خودِ زندگی‌ام.
من فضایی هستم که همه‌چیز در آن اتفاق میفتد.
من آگاهی‌ام.
من همان لحظه حالم.
من هستم."

#اکهارت تُله


"تو آسمانی.
و ابرها چیزهایی هستند که اتفاق میفتند، همان‌هایی که می‌آیند و می‌روند."
#اکهارت تُله

"How easy it is to remember the truth and thus return home:
I am not my thoughts,
emotions,
sense perceptions,
and experiences.

I am not the content of my life.
I am Life.
I am the space in which all things happen.
I am consciousness.
I am the Now.
I Am"
#Eckhart Tolle

"You are the Sky.
the clouds are what happens, what comes and goes."
#Eckhart Tolle

مراقبه و رفتن به فراسوی ذهن آگاهی
قسمت اول: چگونه مراقبه کردن را یاد گرفتم؟

#مینگیور رینپوشه
#Mingyur Rinpoche

*پذیرش و ماندن با آنچه که هست.

آیا طوفان می‌تواند ماهیت فضای خالی را تغییر دهد؟
آیا فضای خالی با آب‌وهوای خوب و بد، آسمان آبی آفتابی یا طوفان تورنادو تغییر میکند؟
هشیاری یا آگاهی همین فضای خالی است.

توجه کن که تو از هر آنچه تجربه می‌کنی "آگاهی"
اگر فکری داری از آن آگاهی
اگر این کلمات را می‌خوانی از این‌ها آگاه.
اگر سردرد داری از آن حس آگاهی
اگر چیزهایی را می‌بینی یا می‌شنوی از آن‌ها آگاهی

به‌این‌ترتیب دقت کنید که آگاه بودن یا خودِ آگاهی تمام تجربه‌ها را همراهی می‌کند. آگاه بودن یا خودِ آگاهی اصل مشترک در تمام تجربه‌ها است.
"هر چیزی که میدانیم یا از آن آگاه هستیم، تغییر می‌کند اما آگاهی یا آگاه بودن در تمام تجربه‌ها یکسان باقی می‌ماند."
توجه کنید که هیچ عنصر دیگری در تجربه‌ی شما مداوم نیست. تمام افکار، تصاویر، احساسات، حواس و ادراکات پدیدار و ناپدید می‌شوند اما آگاهی یا آگاه بودن، تماماً حاضر باقی می‌ماند و هرگز دستخوش تغییر نمی‌شود. چیزهایی که از آن‌ها آگاه هستیم همیشه در تغییرند اما آگاهی هرگز تغییر نمی‌کند.
درست مانند صفحه‌نمایش که در تمام طول فیلم حاضر باقی می‌ماند.
در تمام تجربه‌ها به دنبال آنی بگرد که پدیدار نمی‌شود، حرکتی نمی‌کند، تغییر نمی‌کند، متحول و ناپدید نمی‌شود و "خودت را به‌عنوان همان بشناس".

#روپرت_اسپایرا

"Notice that you are aware of whatever you are experiencing. If you are having a thought, you are aware of it. If you are reading these words, you are aware of them. If you have a headache, you are aware of the sensation. If you are perceiving sights and sounds, you are aware of them.
See in this way that being aware, or awareness itself, accompanies all experience. Being aware or awareness itself is the common element in all experience. Everything we know or are aware of changes, but knowing, or being aware, remains the same throughout all experience.
See that no other element of your experience is continuous. All thoughts, images, feelings, sensations and perceptions appear and disappear, but knowing or being aware remains present throughout. It never undergoes any change. The known always changes, but knowing never changes. just as a screen remains present throughout all movies.
Look in all experience for that which does not appear, move, change, evolve or disappear, and know yourself as that.""
#Rupert Spira

عارف خودش را آن خویش می‌بیند و روی آن خویش همانند پرده نمایش، تصاویر مختلف سینما یعنی آنچه دنیا نامیده می‌شود عبور می‌کنند. او تحت تأثیر این سایه‌هایی که روی سطح پرده نمایش ظاهر می‌شوند قرار نمی‌گیرد.
باگوان #راماناماهارشی

تمام تجربیات عینی یعنی افکار، تصاویر، احساسات، حواس و ادراکات، پدیدار و ناپدید می‌شوند اما «دانستن» یا «آگاه بودن»، در سراسر این تجربیاتِ متغیر، حاضر باقی میماند، درست همانطور که یک صفحه‌نمایش در تمام فیلم‌ها حاضر است.
#روپرت_اسپایرا

The jnani (sage) sees he is the Self, and it is on that Self as the screen that the various cinema-pictures of what is called the world pass. He remains unaffected by the shadows, which play on the surface of that screen.

'Day by Day with Bhagavan #RamanaMaharshi

All objective experience - thoughts, images, feelings, sensations and perceptions - appears and disappears, but knowing or being aware remains present throughout all changing experience, just as a screen remains present throughout all movies.
#Rupert Spira

خویش باعث درد و رنج نمی‌شود بلکه این ایگو است که باعث درد و رنج می‌شود، همان‌که می‌گوید «من چنین و چنانم». وقتی ایگو تصمیم می‌گیرد تا «کسی» باشد آنگاه درد و رنج آغاز می‌شود. وقتی‌که تو فقط «من» باشی، درد و رنجی وجود نخواهد داشت. همین‌که من به مایکل تبدیل می‌شود آنگاه درد شروع خواهد شد. تو صبح از خواب بیدار می‌شوی، چه کسی از خواب بیدار می‌شود؟ مایکل از خواب بیدار می‌شود. همین اولین نسیم صبحگاهی مایکل را از خواب بیدار خواهد کرد. سپس تمام پدیده‌ها ظاهر می‌شوند و هم‌زمان به همراه آن‌ها درد و رنج نیز خواهد آمد. بگذار «من» به‌تنهایی باقی بماند و پس‌ازآن دیگر رنجی نخواهد ماند. درد و رنج همیشه در ارتباط با چیزها و موقعیت‌هایی است که به گذشته تعلق دارند. درد و رنج به گذشته متصل است."
#پاپاجی

*من "هستم" پیش از آنکه (اسم و فامیلم، جنسیتم، وابستگی‌هایم، افکارم، گذشته‌ام، خاطراتم، عواطف و احساساتم) باشم.
تمام دردها و رنج‌ها حاصل محتویات داخل پرانتز است از آن‌ها بیرون بیا و بودن را تجربه کن.

"The Self doesn’t cause suffering. It is the ego that causes suffering. ‘I am so and so.’ When the ego decides it is ‘someone’, suffering starts. When you are ‘I’ alone, there is no suffering. ‘I’ becomes ‘Tim’ and suffering begins. You wake up in the morning. Who wakes up? Tim wakes up. The first breath of the morning will wake up Tim. Then, all manifestation will appear and simultaneously with it suffering will arise. Let ‘I’ stay by itself and you will not suffer. Suffering is always related to other things, other circumstances that belong to the past. Suffering is connected with the past."

H.W.L. Poonja, #Papaji (20th century Indian Advaita mystic)

مراقبه و رفتن به فراسوی ذهن آگاهی
قسمت دوم: چطور مراقبه کنیم؟

#مینگیور رینپوشه
#Mingyur Rinpoche

پذیرش و ماندن با آنچه که هست.

اصل و اساس مراقبه یا مدیتیشن آگاهی است.

آگاهی فضایی است که همه چیز از آن بیرون آمده، در آن ادراک شده و در همان محو میشود.

*نیاز است تا این ویدئوی "بسیار مهم" را با دقت ببینید.

حضور محترم اعضای کانال تفحص خویش

چنانچه عزیزان تمایل دارند می‌توانند جهت خدماتی که این کانال و همچنین کانال مسیر مستقیم در قالب تهیه محتوا، ترجمه و زیرنویس ارائه می‌دهد کمک‌هایی به‌صورت ماهیانه یا هرطور که مایلند به این شماره کارت واریز نمایند.

6219861024932047
نیما پارسی

دوستانی هم که ساکن خارج از ایران هستند صرفاً جهتِ دریافتِ اطلاعاتِ پرداخت به این آی دی پیام بفرستند.
@nimandoart

پیشاپیش از مهر و حمایت شما عزیزان صمیمانه سپاسگزارم.

مراقبه‌ی آگاه بودن از آگاهی

ما هم‌اکنون از تجربیاتمان آگاهیم. ما از این کلمات آگاهیم، ما از افکار و احساساتمان هر چه که باشند آگاهیم. ما از هر آنچه در حال حاضر در اتاقمان می‌بینیم و می‌شنویم آگاهیم، از حس‌هایی که در بدنمان داریم آگاهیم. ما بی‌هیچ تلاشی از تمام این جریان تجربه آگاهیم؛ و برای اینکه آنی که از تجربیاتمان آگاه است و آن‌ها را می‌شناسد باشیم نیاز به کوچک‌ترین تلاشی نداریم. مراقبه در حقیقت یعنی: آگاهانه همان باشیم، همان که از تجربیاتمان آگاه است.
#روپرت_اسپایرا



Meditation of being Aware
"We are aware right now of our experience. We are aware of these words; we are aware of our thoughts and feelings, whatever they might be. We are aware of whatever sights or sounds are present in our room, the tingling sensations of the body. We are effortlessly aware of all this flow of experience. And we don't need to make the slightest effort to be that which knows or is aware of our experience. Meditation is simply to be knowingly this one, the one that is aware of our experience.”
#Rupert Spira

من کیستم؟ - #روپرت_اسپایرا

تو رنج نمی‌کشی، فقط آن شخصی که تو خودت را آن می‌پنداری است که رنج می‌کشد. تو نمی‌توانی رنج بکشی.
#نیسارگاداتا ماهاراج

زمانی که فهمیدی «من*» فقط یک فکر است، آنگاه متوجه خواهی شد چیزی که مشکل می‌نامی، هرچه که باشد، هرچقدر که مهم به نظر برسد آن هم فقط باید یک فکر باشد. متوجه هستی؟ زیرا «من» است که مشکل دارد و «من» هم فقط یک باور است، یک فکر است و حقیقتاً وجود ندارد. اگر «من» فقط یک فکر و یک باور باشد و «من» مشکل داشته باشد، پس درواقع هیچ مشکلی وجود ندارد.
#رابرت آدامز

*بدیهی است که "من" در این جمله اشاره به شخص دارد، یعنی همان من کاذب یا من ذهنی.

you do not suffer, only the person you imagine yourself to be suffers. you cannot suffer.
#Nisargadatta Maharaj


"When you realize the I is only a thought, then you also realize that your problem, so-called, whatever it may be, how serious it may look to you, must also be a thought. Can you see that? Because 'I' have the problem. And 'I' is only an idea, a thought. It doesn't exist for real. If I is only a thought, an idea, and I have the problem, there's no problem."

#Robert Adams

چه کسی نفس کشیدن یا ضربان قلبت را به تو یادآوری می‌کند؟ چیزی در آنجاست، مراقب است.

زندگی نمی‌تواند علیه تو باشد چون تو خودِ زندگی هستی. زندگی فقط علیه تصورات ایگو است، همان ایگویی که بندرت با حقیقت هماهنگ است.

اگر می‌توانستی به درون قلب تک‌تک انسان‌ها نگاه کنی، کاملاً عاشقشان می‌شدی. اگر درون را همان‌گونه که حقیقتاً هست و نه آن‌طور که ذهنت به تصویر می‌کشد می‌دیدی، کاملاً عاشق همه‌چیز می‌شدی.
#موجی


"Who reminds you to breathe and to beat your heart? Something is there, taking care.
Life cannot be against you, for you are Life itself. Life can only seem to go against the ego's projections, which are rarely in harmony with the truth.
If you could look inside the Heart of any and every single human being, you would fall in love with them completely. If you see the inside as it really is and not as your mind projects it to be, you would be so purely in love with the whole thing."
#Mooji

تمام این چیزها که اتفاق میفتند، تمام این فرم‌ها که زندگی به خودش می‌گیرد، همه آن‌ها دارای ماهیت زودگذر هستند. تمام آن‌ها فانی‌اند. چیزها، بدن‌ها، رویدادها، موقعیت‌ها، افکار، عواطف، امیال، آرزوها و جاه‌طلبی‌ها، ترس‌ها و اندوه‌ها. آن‌ها می‌آیند و بعد وانمود می‌کنند که بسیار مهم هستند و قبل از اینکه بفهمید چه اتفاقی افتاده از بین می‌روند، آن‌ها در همان نیستی‌ای که از همان‌جا آمده بودند محو می‌شوند.
آیا آن‌ها اصلاً واقعی بودند؟
آیا چیزی بیشتر از یک رؤیا بودند؟ رؤیای فرم‌ها.
هنگامی‌که صبح از خواب بیدار می‌شویم، رؤیایی که شب خوابش را می‌دیدیم محو می‌شود و بعد با خودمان میگوییم: "آه آن فقط یک خواب بود. آن واقعی نبود."
اما چیزی در خواب باید واقعی می‌بود، چون در غیر این صورت نمی‌توانست وجود داشته باشد.
وقتی مرگ نزدیک می‌شود ممکن است به زندگی‌مان نگاه کنیم و بعد با تعجب از خودمان بپرسیم آیا آن‌هم فقط یک خواب و رؤیا نبود؟ حتی همین حالا هم وقتی شما به تعطیلات سال گذشته یا ماجرایی که دیروز داشتید نگاه می‌کنید آن‌هم چیزی شبیه خواب شب گذشته بود.
رؤیایی وجود دارد و یک رؤیابینِ رؤیا نیز وجود دارد. رؤیا یک نمایش زودگذر از فرم‌ها است. آن دنیاست، دنیایی که واقعیتی نسبی دارد و نه واقعیتی اصیل. یک رؤیابین نیز وجود دارد همان حقیقت مطلقی که در آن این فرم‌ها می‌آیند و می‌روند.
رؤیابین این شخص نیست. شخص خودش بخشی از رؤیاست. رؤیابین همان پس‌زمینه‌ای است که رؤیا در آن پدیدار می‌شود، همان‌که رؤیا را ممکن می‌سازد. همان مطلقی است که در پسِ آنچه نسبی است وجود دارد، همان بی‌زمانی است که در پشت زمان است، همان آگاهی‌ای است که هم در درون فرم و هم در پس آن وجود دارد. رؤیابین همان آگاهی است. تو همان آگاهی هستی.


در حال حاضر هدف ما بیدار شدن درون این رؤیا است. هنگامی‌که درون رؤیا بیدار شویم این ماجرایِ زمینیِ ایجادشده توسطِ ایگو به پایان رسیده و آنگاه یک رؤیای شگفت‌انگیزتر به وجود می‌آید و این همان زمین نو خواهد بود.
#اکهارت تُله