You have to always be aware of this. You have to realize that I don't have to run here or run there or go here or go there. If I'm going here or going there it's because I want to but it has absolutely nothing to do with my happiness. It will not make me a better person if I go anywhere or do anything else. All the knowledge that you need is within yourself. All the peace that you need is within yourself. All the joy that you need is within yourself. All the love that you need is within yourself. And since your Self is all-pervading, omnipresence, therefore anywhere you look, anywhere you go you are in your Self. There is only one Self. When you know that Self others become that Self, the world becomes the Self, the tree becomes the Self, the sky becomes the Self, the planets becomes the Self, the whole universe is the Self. Therefore wherever you go whatever you do you are seeing the Self. And the Self is always love and compassion and peace and bliss. That’s why nothing can make you unhappy. For you're not seeing something apart from you. You're seeing your Self.

#Robert Adams

خوشبختی چیست؟ - #روپرت_اسپایرا
توضیحی در تمثیل مری و جین

*این ویدئو را توضیح کاملی همسو با چند پست اخیر درنظر بگیرید.

وقتی در سکون آرام می‌گیری و تصویری که از خودت داری محو می‌شود و تصویری که از دنیا داری محو می‌شود و همین‌طور تصوراتت درباره دیگران محو می‌شود آنگاه چه باقی می‌ماند؟ یک روشنایی، خلاءیی تابناک که همان چیزی است که تو هستی.
#آدیاشانتی

When you rest in quietness and your image of yourself fades, and your image of the world fades, and your ideas of others fade, what's left? A brightness, a radiant emptiness that is simply what you are.”
#Adyashanti

آیا هیچ تجربه‌ای از رنج خواهی داشت اگر به یک فکر یا خاطره رجوع نکنی؟
#روپرت اسپایرا

آن شخصی که آن را خودت می‌پنداری است که رنج می‌کشد، نه تو.
#نیسارگاداتا

اگر مطلقا هیچ فکری نداشته باشی، آنگاه این فکر کننده کجا خواهد بود؟
جیدو #کریشنامورتی

بدون رجوع به یک فکر، تصویر یا احساس تو چیستی؟
#آدیاشانتی

تو کیستی اگر مطلقا درباره خودت فکر نکنی؟
#آدیاشانتی

*مدتی مراقبه‌گون روی این جملات تعمق کنید.



If you don't refer to a thought or memory, do you have any experience of suffering?
#RUPERT SPIRA

It is the person you imagine yourself to be that suffers, not you.
#Nisargadatta

If you have no thoughts at all, where is the thinker?
Jiddu #Krishnamurti

What are you without referring to a single thought, image, or emotion?
#Adyashanti

Who are you if you don’t think about yourself at all?
#Adyashanti

بدون هویت شخصی، تو کیستی؟ - #آدیاشانتی

*این ویدئوی مهم را در ارتباط با پست قبل در نظر بگیرید.

گوش کن.

فقط گوش کن.

به صدای ذهن گوش بده.

بشنو.

مشکل اینجاست که ما صدای ذهن را نمی‌شنویم.

آن‌چنان با آن یکی شده‌ایم که چون سحرشدگان خودمان را تماماً همان می‌پنداریم.

صدای ذهنت را بشنو.

حضور داشته باش و آن حرف‌ها را بشنو.

چنان برای شنیدن صدای ذهن حاضر باش گویا گربه‌ای با تمام وجود در کمین موشی است.

بشنو.

راه رهایی، شنیدن است.

همین‌که آن را بشنوی آن وا رفته و از هم می‌پاشد.

آگاهی از صدای ذهن، محو آن است.

بشنو و مدام در تقویت این گوش، بکوش.

منع این سر و صداها شروع ادراک حقیقی خودت و کشف رازهاست.*

خانه‌ی درون را از این سر و صدا، از این خار و خاشاک پاک کن تا مهیای حضور محبوب گردد**، و البته چه زیباست زمانی که میفهمی محبوب پیشاپیش حاضر بود و همین خار و خاشاک مانع دید بودند.

مانعِ دیدِ چه کسی؟


*اشاره‌ای است به بیت: از درون خویش این آوازها/ منع کن تا کشف گردد رازها.
از مولانا

** اشاره‌ای است به ابیات: وجود تو همه خار است و خاشاک/ برون انداز از خود جمله را پاک/ برو تو خانه دل را فرو روب/ مهیا کن مقام و جای محبوب/ چو تو بیرون شدی او اندر آید/ به تو بی تو جمال خود نماید.
از محمود شبستری

#تفحص_خویش

شما نمی‌توانید سکون و آرامش درون را ایجاد کنید، بلکه فقط متوجهش می‌شوید.
#آدیاشانتی

You can't create inner stillness, you just notice it.
#Adyashanti

"بیرون ز تو نیست هرچه در عالم هست

در خود بطلب هر آنچه خواهی که توئی"

*توضیح مختصری درخصوص چند مطلب اخیر.

حالا چه چیز باقی میماند؟ - #روپرت_اسپایرا

نگهبان و فانوس

در روزگار قدیم، اهالی روستایی در هند برای کاهش جرم و جنایت یک نگهبان شب را استخدام کردند. او شب‌ها با یک فانوس فلزی در کوچه‌ها و خیابان‌ها نگهبانی می‌داد. نور فانوس (مثل چراغ‌قوه) فقط مسیر جلو را روشن می‌کرد به‌طوری‌که نگهبان فقط می‌توانست هرجایی که نور فانوس آنجا را روشن می‌کند را ببیند. هیچ نوری روی کسی که فانوس را حمل می‌کرد نمی‌افتاد، به‌نحوی‌که اگر می‌خواستی ببینی نگهبان چه کسی است باید از او می‌خواستی تا نور را به سمت خودش بچرخاند.

ماجرای ما هم مانند همین است!

چشم‌های ما (گوش‌ها، زبان و ...) همه رو به جلو هستند و مدام مشغول دیدن و احساس کردن چیزهای این دنیا هستند. خدا می‌گوید: اگر می‌خواهی مرا ببینی، نور را بچرخان و به درون نگاه کن و منشأ اصلی تمام نورها را پیدا کن.
#راماکریشنا

"The Watchman and the Lantern"
--------------------
"In olden days, the Indian village hired a night-watchman to keep down crime and accidents. He would go around the streets and lanes with a square metal lantern, open only at the front. The watchman could see, wherever the lantern cast its light. No rays of light fell on him, who carried the lantern. If you wanted to see who the watchman was, you had to ask him to turn the lamp back on his own face. We are like that!
Our eyes (ears, tongue, etc.) are all facing outward, looking at and feeling the things of the world. God says, "if you want to see me, turn the lamp around; look within and find the Source of all the light."
#Ramakrishna

من با خدا صحبت میکنم یا با خودم؟ - #روپرت_اسپایرا

من ساکنِ لحظه‌یِ بینِ دم و بازدم‌ام اما در نفس‌هایت رقصانم.

من ساکنِ فضایِ بین افکارم اما در افکارت جاری‌ام.

من به تو نزدیک‌تر از نفس‌هایتم اما دورتر از ستارگانم.
#روپرت_اسپایرا

My abode is the moment between breaths but I dance in your breathing. ⠀

I live in the space between thoughts but I play in your thinking.

I am closer than your breath but further than the stars.

#Rupert_Spira A Meditation on I Am

هنگامی‌که از سر راه کنار بروی، همان قدرتی که باعث رشد چمن می‌شود، همان‌که باعث شکوفه زدن گل‌ها می‌شود، همان‌که باعث به وجود آمدن پرتقال روی درخت پرتقال می‌شود همان از تو مراقبت خواهد کرد. چیزی برای ترسیدن وجود ندارد.
#رابرت_آدامز


هنگامی‌که از صندلی راننده کنار بروی متوجه می‌شوی که زندگی خودش می‌تواند براند و البته (مهم‌تر از همه) متوجه می‌شوی که این زندگی بوده است که همیشه مشغول راندن خودش بوده است. هنگامی‌که از صندلی راننده کنار بروی آن می‌تواند خودش را بسیار راحت‌تر براند، زندگی در مسیرهایی جریان پیدا می‌کند که تو حتی تصورش را نیز نمی‌کردی. در این هنگام زندگی حقیقتاً حیرت‌انگیز می‌شود و این توهم «من» دیگر در مسیر وجود ندارد. زندگی جریان پیدا کرده و تو هرگز نمی‌دانی که تو را به کجا خواهد برد.
#آدیاشانتی

"As you get yourself out of the way, the same power that appears to grow the grass, that causes the flowers to bloom, that grows oranges on orange trees, will take care of you. You have nothing to fear."
#Robert Adams

“When you get out of the driver’s seat, you find that life can drive itself, that actually life has always been driving itself. When you get out of the driver’s seat, it can drive itself so much easier—it can flow in ways you never imagined. Life becomes almost magical. The illusion of the “me” is no longer in the way. Life begins to flow, and you never know where it will take you.”
#Adyashanti

توجه ات را به تنفست بیاور و متوجه باش که تو آن کسی نیستی که آن را انجام می‌دهی. آن نفسِ طبیعت است. اگر قرار بود که نفس کشیدن را به یاد میاوردی، خیلی زود می‌مردی و اگر سعی کنی تا نفست را متوقف کنی طبيعت غلبه خواهد کرد.
#اکهارت تُله

تو نه بدنت را خلق کردی و نه قادر به کنترلِ عملکرد بدنت هستی.
یک آگاهیِ بزرگ‌تر از ذهنِ انسان کارها را پیش می‌برد.
این همان آگاهی و شعوری است که تمام طبیعت را پایدار نگه داشته.
#اکهارت تُله

* این مطلب را در ارتباط با موضوع قبل درنظر بگیرید.

Bring your attention to your breathing and realize that you are not doing it. It is the breath of nature. If you had to remember to breathe, you would soon die, and if you tried to stop breathing, nature would prevail.
#Eckhart Tolle

"You didn't create your body, nor are you able to control the body's functions. An intelligence greater than the human mind is at work. It is the same intelligence that sustains all of nature."
#Eckhart Tolle

چطور یک آموزش معنوی در جهت محو ایگو عمل می‌کند؟

#اکهارت تُله: خب در ابتدا این تابلوهای راهنما یعنی "کلمات" هستند که مسیر درست را به شما نشان می‌دهند؛ اما آموزش اصلی، خودِ «حضور» است، حضوری که صحبت کردن درباره آن بسیار دشوار است. شما وارد فضای حضور می‌شوید، حضوری که نه گذشته‌ای دارد، نه آینده‌ای، نه زمانی. آن فضای حضور است که آموزش و استاد حقیقی است. آن فضای حضور "زمان" را در شما از بین می‌برد، شرطی شدگی‌های ذهن که آن‌ها نیز خودشان زمان هستند را از بین می‌برد، آن همین‌طور این موجود شرطی شده یعنی "من" که همان هم "زمان" است را محو می‌کند. آن همین‌طور درد و رنج انباشته‌شده ازجمله آنچه من به آن "کالبد دردمند" می‌گویم یعنی دردهای انباشته‌شده از گذشته را نیز محو می‌کند. تمام این‌ها در محضر حضور شروع به محو شدن می‌کنند و آموزش حقیقی همین است.

* در همین رابطه با ویدئوی مهمی از اکهارت که در کانال آپلود خواهد شد همراه باشید.