دوستان عزیز ویدئوی زیر را در ارتباط با سه مطلب بالا درنظر بگیرید.

چرا هنوز روشن ضمیر نشدم؟ - #روپرت_اسپایرا

در انتهای ویدئوی قبل یعنی ویدئوی "چرا هنوز روشن‌ضمیر نشدم؟" جناب روپرت اسپایرا به نکته اساسی و بسیار مهمی اشاره می‌کنند که همین جمله‌ی است که در عکس به آن اشاره ‌شده، این جمله، کلید بسیارمهمی است که برای ادراک عمیقش به مراقبه‌های دقیق خود روپرت اسپایرا نیاز است.

پیشنهاد می‌کنم دوستان عزیزی که "مشتاق" هستند حتماً به مراقبه‌هایی که در زیر آمده رجوع کنند:

مراقبه‌ی ماهیت حقیقی ما (قسمت اول)

مراقبه‌ی ماهیت حقیقی ما (قسمت دوم)


مراقبه‌ی فضای خودآگاهِ آگاهی

شرحی بر مراقبه فضای خودآگاه آگاهی

مراقبه‌ی آگاه بودن از آگاهی

همه آگاه هستند، همه‌ی ما.
ما از افکار، احساسات، حواس و ادراکات آگاه هستیم. همه‌ی انسان‌ها در این تجربه‌ی آگاه بودن سهیم هستند اما تعداد نسبتاً کمی از آن‌ها از آگاه بودنشان، آگاهند.
زندگیِ اکثر مردم فقط شامل جریان افکار، تصاویر، باورها، عواطف، احساسات، دیدنی‌ها، شنیدنی‌ها و غیره است. تعداد کمی هستند که از خودشان بپرسند:
" آن چه چیزی است که از این جریان افکار، عواطف و ادراکات آگاه است؟"

"من با چه چیزی از این تجربیاتم آگاهم؟"

#روپرت_اسپایرا

"Everybody is aware, all of us. We are aware of thoughts, feelings, sensations, and perceptions. All people share the experience of being aware, but relatively few people are aware that they are aware.
Most people’s lives consist of a flow of thoughts, images, ideas, feelings, sensations, sights, sounds, and so on. Very few people ask, 'What is it that knows this flow of thoughts, feelings, and perceptions? With what am I aware of my experience?'
#Rupert Spira

بازگشت به خانه - #روپرت_اسپایرا

* جهت درک بهتر این مطلب پیشنهاد میکنم این ویدئو را بیش از یکبار ببینید.

مراقبه های ماهیت حقیقی ما و همینطور فضای خودآگاهِ آگاهی به ادراک عمیقتر این موضوع کمک می‌کنند.

#بایزید می‌گوید: از خدایی به خدای دیگر رفتم تا ندا کردند از من در من که "ای تو من!"» یعنی به مقام فناء في الله رسیدم. چنین اظهاراتی مبیَّن آن است که خداپرستی ساده به تعالی رسیده و نفس بشری چون به تعالی خویش پی برده باخدا این‌همانی یافته است. بایزید در مورد دیگر می‌گوید: من چون بحری ژرفم که نه آغازی دارم و نه پایانی.
کسی ازو پرسید: عرش چیست؟
پاسخ داد: من
گفت: کرسی چیست؟
گفت: من
به همین سان درباره لوح و قلم چون سؤال کرد، جواب داد: من. و این‌چنین با پیامبران و فرشتگان اتخاذ هویت یافت و چون سؤال‌کننده را متعجب دید توضیح داد که "هر آن کس در حق فانی شود و به حقیقت برسد او خود همه حق شود. چون او نماند، خداست که خویشتن را در خویش می‌بیند."
صوفیان با وجود اختلاف عقیده در مسائل گوناگون، يك حقيقت را مسلم می‌دانند و آن اینکه: "حقیقتِ وجود، خداست و وجود حقیقی باخدا یکی است."
صوفیه از راه تأویل، کلمه لااله‌الاالله را به لاموجود الا الله تبدیل کردند.
می‌گویند که یکی از صوفيان مریدان خود را از گفتنِ الله‌اکبر منع کرد زیرا گفتن آن متضمن مقایسه است و حال‌آنکه در حقیقت چیزی بیرون از خدا نیست تا بتوان آن را با خدا مقایسه کرد.

منبع: عرفان مولوی – خلیفه عبدالحکیم صفحه ۱۶۷

مطلب مرتبط: ابن عربی و وحدت وجود

بدون رجوع به یک فکر، تصویر یا احساس تو چیستی؟

این سؤال موجب وقفه‌ای آنی در ذهن می‌شود. در این وقفه بمان.
به‌عنوان آن وجودِ خاموش باقی بمان.
#آدياشانتی


What are you without referring to a single thought, image, or emotion? The question causes a momentary gap in the mind.
Abide as that wordless being. '
#Adyashanti

تمرینِ ادراکِ آرامشِ درون - #موجی

مطلب مرتبط:
این تمرین تمام کمکی است که شما به آن نیاز دارید

*این ویدئو را میتوانید به نحوی در ارتباط با مطلب قبل از آدیاشانتی درنظر بگیرید.

خویش , مانند یک مروارید است .
برای پیدا کردنش بایستی عمیق در سکوت غوطه ور شوی , همواره عمیق و عمیق‌تر تا اینکه بدست آید .
شری رامانا ماهارشی

ایگو همیشه قصد و غرضی دارد. آن می‌خواهد مدام به چیزهای مختلف دست پیدا کند. می‌خواهد مشهور شود، می‌خواهد تمام چیزهای زیبا را در خانه داشته باشد. ماشین‌های جدید بخرد، کارهای مختلف انجام دهد. اما زمانی که ایگو از بین برود دیگرکسی نمی‌ماند تا این کارها را انجام دهد.
آنگاه شما به آن شادی و خوشبختی حقیقی پی میبرید. شادی‌ای که از چیزها به دست نمی‌آید. خوشبختی حقیقی از خویش می‌آید. آن شادی‌ای است که دیگر کسی نمی‌تواند آن را از شما بگیرد؛ و این ماهیت حقیقی خود شماست. این همان چیزی است که تو حقیقتاً همان هستی. شادی‌ای ناب و خالص.
#رابرت آدامز

"The ego always has a purpose. It wants to achieve this and to achieve that. To become famous, to have all kinds of beautiful things in the house. To buy new cars, to do everything. But when the ego dies there is no one left to do these things.
And you have the happiness that is real. That does not come from things. The true happiness comes from the Self. That no one can ever take away from you. This is your real nature. This is what you really are. Unalloyed happiness."
#Robert

"شما میگویید که می‌خواهید از سروصدای ذهن رها شوید اما شما و این سروصدا به همراه هم هستید. هنگامی‌که تو بی«تو» شوی تمام سروصداها متوقف می‌شوند. تویِ حقیقی آن شاهدِ بی فرمِ درون است. این شخص، یعنی این پر سروصدا فقط چیزی خیالی است. تشخیص همین موضوع رهایی است."
#موجی

"هر کجا پندار توست، دوزخ است و هر کجا تو نیستی، بهشت است. حجاب میان بنده و خداي، آسمان و زمین و عرش و ترس نیست، پندار تو و منی تو حجاب توست. از میان برگیر به خداي رسی."
ابوسعید ابو الخیر

“You say you want to get rid of the noise, but you and the noise go together. You have to be you without 'you' and all noise will stop. The real You is the formless witness within. The person, the noisy one, is only imagined. To recognize this is Freedom.“
#Mooji

"هنگامی‌که آگاهی با چیزهایی که خودش آشکار می‌کند، هم‌هویت شود، حس عشق که جوهر آگاهی است تبدیل به عشق به چیزهای مادی می‌شود.
هنگامی‌که ادراک روشنی از ماهیت حقیقی‌مان وجود داشته باشد این وابستگی به چیزهای دنیا فرومی‌ریزد."

"انسانِ هم‌هویت‌شده، درگیر چیزها شده و رنج می‌کشد.
انسانِ رها از هم‌هویت‌شدگی صرفاً نمایش را نگاه می‌کند.
انسانِ هم‌هویت‌شده سعی می‌کند تا از حقیقت سر درآورد، درحالی‌که انسانِ رها از هم‌هویت‌شدگی آن را تجربه می‌کند."

#رامش بالسکار

The sense of LOVE, which is the essence of Consciousness, gets turned into love for material objects, when Consciousness identifies with the things it manifests.
This attachment toward things of the world, falls off only when there is clear understanding of our True Nature.
***********
The identified man takes part in things and suffers.
The unidentified man, merely watches the spectacle.
The identified man tries to understand truth, while the unidentified man experiences it.
#Ramesh Balsekar

ترفند ساده‌ای به شما یاد می‌دهم. هر وقت که از چیزی رها شوید، خوشحال می‌شوید. فرض کنید که همسایه‌تان آخرین مدل مرسدس بنز را دارد و همسرتان در این رابطه شما را به دردسر انداخته است. شما با خودتان فکر می‌کنید که: "من باید آخرین مدلش را بخرم." شما به هر طریقی شده از بانک یا صندوق سرمایه‌گذاری وام می‌گیرید و حالا ماشین جلوی در خانه شما پارک شده است. شما خوشحالید این‌طور نیست؟ بله حتماً خوشحالید. همسرتان نیز خوشحال است، بچه‌ها هم خوشحالند، دوستانتان نیز خوشحالند. کسی که ماشین را فروخته نیز خوشحال است که از دست ماشین خلاص شده؛ و شما هم خوشحالید که ماشین را دارید.
حالا علت این شادی از کجاست؟ این میل و خواسته که "من یک ماشین می‌خواهم"موجب دردسر شما شده بود. با خرید ماشین این میل و خواسته، شما را ترک کرد. با داشتن ماشین دیگر میلی برای داشتن ماشین وجود ندارد و این (نبود میل و خواسته) به شما شادی می‌دهد. درست به همین طریق هرزمان که میلی از بین می‌رود شما شاد می‌شوید و نه زمانی که چیزی به دست می‌آید.
#پاپاجی

*این مطلب را همسو با پست قبل از رامش بالسکار درنظر بگیرید.

"I will tell you a simple trick. Whenever you get rid of anything, you are happy. Suppose your neighbor has the latest model Mercedes Benz, and your wife or your husband is troubling you. You think, 'I must buy the latest model.' Somehow you borrow money from the bank, or your money market fund, and now the car is in front of your house. You are happy, aren’t you? You must be happy. Your wife is happy, your children are happy, your friends are happy. The person who sold it is happy to get rid of the car. And you are happy to have it. Now where is the happiness? This desire was troubling you: 'I want a car.' With the car, the desire has left you. With the car there is no more desire for a car, and this has given you happiness. As with all desires, you are happy when the desire has vanished, not when the thing has come."
H.W.L. Poonja, "#Papaji