H.W.L. Poonja (#Papaji)

“Everything and everyone have to be abandoned at some point. All possessions and all relationships will leave you. No matter how much love you have for a person, that relationship, will go one day because it is not who you are. Who you are never goes, never leaves. A king in India built the Taj Mahal to enshrine his love for his dead wife. She was the love of his life, but the relationship ended and left him.

So what is your nature? It is 'I am'. Not 'I am this' or 'I am that'. Not the 'I' that owns a house or has a relationship with a wife. Just 'I am', with nothing attached to it, or identified with it.”

Let your will burn in this fire so that it takes you nowhere else. Let your self be burned in this fire of eternity, love and peace. Don't be afraid of this fire, it is love itself. This desire for freedom is the fire of love!

"هر چیز و هرکسی بالاخره باید در جایی رها شود. تمام اموال و دارایی‌ها و تمام رابطه‌ها تو را ترک خواهند کرد. مهم نیست چقدر عاشق یک نفر باشی، آن رابطه روزی از بین خواهد رفت چون‌که آن چیزی نیست که تو هستی. کسی که تو هستی هرگز نمی‌رود هرگز تو را ترک نخواهد کرد. پادشاهی در هند تاج‌محل را ساخته تا عشقش به همسر مرحومش را از این طریق تجلیل کند. آن زن عشق زندگی‌اش بود اما رابطه‌شان تمام شد و او را ترک کرد.
ذات تو چیست؟ آن «من هستم» است. نه من این هستم یا آن هستم. نه آن منی که صاحبِ ‌ملکی است یا با همسرش در رابطه است. فقط «من هستم» بدون هیچ‌چیز دیگری که به آن وابسته باشد یا با آن هم هویت شده باشد.
بگذار تا خواسته‌هایت در این آتش بسوزند به‌طوری‌که نتوانند تو را جایی ببرند. بگذار خودت در این آتش ابدیت، عشق و آرامش بسوزی. از این آتش نترس، این خود عشق است. این میلِ به رهایی همین آتش عشق است."
#پاپاجی

#Ramana Maharshi: It is by the grace of God that you come to desire to know yourself. This desire to know yourself is itself a clear sign of the Atman’s grace. So, there is grace already working as the source of your effort. Grace is not an external quality of the Self but its very nature. It abides in your Heart, pulling you inward into itself. The only task you must do is turn your attention inward and search the source of ‘I’. This is the only personal effort we have to put in. That is why [one can say that] where there is no grace, there is no desire at all for the quest for the Self.

این با فیض الهی است که شما میل به خودشناسی پیداکرده‌اید. همین میل به خودشناسی خودش یک نشانه روشن از فیض خویش است. بنابراین رحمت و فیض در حال حاضر به‌عنوان منبع تلاش شما دارد عمل می‌کند. این رحمت کیفیت خارجی خویش نیست بلکه ذات آن است. آن در قلبت ساکن است. تو را به داخل به درون خودش می‌کشد. تنها کاری که باید انجام دهی این است که توجهت را به درون ببری و به دنبال منشأ «من» باشی. این تنها تلاش شخصی است که باید انجام شود. به همین خاطر است که میگویند جایی که رحمت و فیض نباشد هیچ تمایلی برای جستجوی خویش وجود نخواهد دشت.
#رامانا ماهارشی

انیمیشن کوتاه رهایی -برونو بوزتو

@selfinquiry

Just as the characters and objects in a movie seem to acquire a reality of their own when their true reality, the screen, is overlooked, so a multiplicity and diversity of objects, selves and others seem to come into existence and acquire a reality of their own when our essential nature of pure Awareness is apparently forgotten, veiled or overlooked.

#Rupert Spira

"درست همان‌طور که بازیگران و اشیای درون فیلم، زمانی که صفحه‌نمایش یعنی واقعیت اصلی نادیده گرفته شود موجودیتی مستقل و واقعی به نظر می‌رسند، کثرت و تنوع اشیا، افراد و چیزهای دیگر نیز زمانی که ماهیتِ اساسیِ آگاهیِ خالصمان فراموش شود، پوشیده شود یا نادیده گرفته شود, از خودشان موجودیتی مستقل به نظر میرسند و واقعی برداشت می‌شوند."
#روپرت اسپایرا

داستان_کوتاه

طعم تمشک
ﺑﺒﺮ ﮔﺮﺳﻨﻪ یی ﻣﺮﺩﯼ ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ . ﺁﻥ ﻣﺮﺩ ﺩﻭﺍﻥ ﺩﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﮔﻮﺩﺍﻟﯽ ﺑﺰﺭﮒ ﻣﯽ ﺭﺳﺎﻧﺪ ﻭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺷﯿﺐ ﮔﻮﺩﺍﻝ ﺭﻫﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ . ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺗﻤﺴﺎﺣﯽ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻬﺎﯼ ﮔﻮﺩﺍﻝ ﺩﻫﺎﻥ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺍﻭست...!
ﺩﺭ ﻧﯿﻤﻪ ﺭﺍﻩ ﺷﯿﺐ ﮔﻮﺩﺍﻝ، ﻣﺮﺩ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺑﻮﺗﻪ ﺗﻤﺸﮑﯽ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﺩ ﻭ ﻣﮑﺚ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ...
ﺑﺎﻻ ﺑﺮﻭﻡ ﯾﺎ ﭘﺎﯾﯿﻦ ؟ !
ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﺭﻭﯼ ﺍﯾﻦ ﺑﻮﺗﻪ ﭼﻨﺪ ﺩﺍﻧﻪ ﺗﻤﺸﮏ ﺧﻮﺷﺮﻧﮓ ﺁﻭﯾﺰﺍﻥ ﺍﺳﺖ ، ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ :
« ﺑﮕﺬﺍﺭ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﺯ ﻟﺬﺕ ﺍﯾﻦ ﺩﺍﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﺗﻤﺸﮏ ﺑﻬﺮﻩ ﺑﺒﺮﻡ ﻭ ﺍﺯ ﻓﮑﺮ ﺑﺒﺮ ﻭ ﺗﻤﺴﺎﺡ ﺑﻪ ﺩﻭﺭ ﺑﺎﺷﻢ ! »
ﺩﺍﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﺗﻤﺸﮏ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻟﺬﺕ ﺗﻤﺎﻡ ﺩﺍﻧﻪ ﺩﺍﻧﻪ ﺩﺭ ﺩﻫﺎﻥ ﻣﯽ ﮔﺬﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﻌﺪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﻧﻪ ﺍﺯ ﺑﺒﺮ
ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺧﺒﺮﯼ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﻪ ﺍﺯ ﺗﻤﺴﺎﺡ ﺩﺭ ﭘﯿﺶ ﺭﻭ !
*
ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺑﺒﺮ ﯾﮏ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﮔﺮﺳﻨﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ ﭘﯽ ﺗﻮﺳﺖ ﻭ ﺗﻤﺴﺎﺡ ﯾﮏ ﺁﯾﻨﺪﻩ ﮔﺮﺳﻨﻪ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺗﻮ ...
ﺩﺍﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﺗﻤﺸﮏ ﺭﺍ ﺩﺭ ﯾﺎﺏ !
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﺮﺩﻥ ، ﻫﻤﻨﻮﺍ ﻭ ﻫﻤﺰﻣﺎﻥ ﺷﺪﻥ ﺑﺎﺗﻤﺎﻡ ﮐﺎﺋﻨﺎﺕ ﺍﺳﺖ...! ﻋﻘﺐ ﺍﻓﺘﺎﺩﻥ ﻭ ﺟﻠﻮ ﺍﻓﺘﺎﺩﻥ ﺗﻮ،
ﺳمفوﻧﯽ ﮐﺎﺋﻨﺎﺕ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﺭﯾﺰﺩ

ﻻﺋﻮﺗﺴﻪ

طعم گیلاس

🌀✨"آقا انگشتت شکسته وجود شما سالمه"
چقدر اون متن ﻻﺋﻮﺗﺴﻪ و این فیلم با هم هماهنگ هستند و چقدر مرحوم کیارستمی خوب این موضوع رو در این سکانس گنجوند.

موسیقی خوب
احمد پژمان - مجنون

@selfinquiry

*مطالبی در این خصوص به اشتراک میگذارم

“When you get out of the driver’s seat, you find that life can drive itself, that actually life has always been driving itself. When you get out of the driver’s seat, it can drive itself so much easier—it can flow in ways you never imagined. Life becomes almost magical. The illusion of the “me” is no longer in the way. Life begins to flow, and you never know where it will take you.” ~#Adyashanti

#تسلیم مطلب شماره یک
وقتی از صندلی راننده کنار بروی، آنگاه می‌بینی که زندگی خودش می‌تواند براند. درواقع متوجه خواهی شد که زندگی همیشه مشغول راندن خودش بوده است. زمانی که از صندلی راننده کنار بروی آن می‌تواند خودش را خیلی راحت‌تر براند. می‌تواند در مسیرهایی برود که شما حتی تصورش را نیز نمی‌کردید. زندگی تقریبا جادویی خواهد شد. در آن زمان دیگر توهم «من» در مسیر نخواهد بود. زندگی جریان پیدا می‌کند و هرگز نمی‌دانی که تو را به کجا خواهد برد.
#آدياشانتی

Do Not Worry
25 “Therefore I say to you, do not worry about your life, what you will eat or what you will drink; nor about your body, what you will put on. Is not life more than food and the body more than clothing? 26 Look at the birds of the air, for they neither sow nor reap nor gather into barns; yet your heavenly Father feeds them. Are you not of more value than they? 27 Which of you by worrying can add one [a]cubit to his [b]stature?

28 “So why do you worry about clothing? Consider the lilies of the field, how they grow: they neither toil nor spin; 29 and yet I say to you that even Solomon in all his glory was not [c]arrayed like one of these. 30 Now if God so clothes the grass of the field, which today is, and tomorrow is thrown into the oven, will He not much more clothe you, O you of little faith?

31 “Therefore do not worry, saying, ‘What shall we eat?’ or ‘What shall we drink?’ or ‘What shall we wear?’ 32 For after all these things the Gentiles seek. For your heavenly Father knows that you need all these things. 33 But seek first the kingdom of God and His righteousness, and all these things shall be added to you. 34 Therefore do not worry about tomorrow, for tomorrow will worry about its own things. Sufficient for the day is its own trouble.
Matthew 6:25-34

#تسلیم مطلب شماره دو
"نگران نباش "
25«پس به شما می‌گویم، نگران زندگی خود نباشید که چه بخورید یا چه بنوشید، و نه نگران بدن خود که چه بپوشید. آیا زندگی از خوراک و بدن از پوشاک مهمتر نیست؟ 26پرندگان آسمان را بنگرید که نه می‌کارند و نه می‌دِرَوَند و نه در انبار ذخیره می‌کنند و پدر آسمانی شما به آنها روزی می‌دهد. آیا شما بس باارزشتر از آنها نیستید؟ 27کیست از شما که بتواند با نگرانی، ساعتی به عمر خود بیفزاید؟ 28«و چرا برای پوشاک نگرانید؟ سوسنهای صحرا را بنگرید که چگونه نمو می‌کنند؛ نه زحمت می‌کشند و نه می‌ریسند. 29به شما می‌گویم که حتی سلیمان نیز با همۀ شکوه و جلالش همچون یکی از آنها آراسته نشد. 30پس اگر خدا علف صحرا را که امروز هست و فردا در تنور افکنده می‌شود، این‌چنین می‌پوشانَد، آیا شما را، ای سست‌ایمانان، به‌مراتب بهتر نخواهد پوشانید؟ 31«پس نگران نباشید و نگویید چه بخوریم یا چه بنوشیم و یا چه بپوشیم. 32زیرا اقوامِ بت‌پرست در پی همۀ این‌گونه چیزهایند، امّا پدر آسمانی شما می‌داند که بدین همه نیاز دارید. 33بلکه نخست در پی پادشاهی خدا و عدالت او باشید، آنگاه همۀ اینها نیز به شما عطا خواهد شد. 34پس نگران فردا مباشید، زیرا فردا نگرانی خود را خواهد داشت. مشکلات امروز برای امروز کافی است!
انجیل مَتّی 6:25-34 NMV

#تسلیم مطلب شماره سه

لحظه‌ای که به‌طور کامل، عدم آرامشت را پذیرفتی، نا آرامیت تبدیل به آرامش می‌شود. هر چیزی را که به‌طور کامل بپذیری تو را به آرامش خواهد رساند. این معجزه تسلیم است.
#اکهارت تول