"پری رو تاب مستوری ندارد"

آن چیزی که خود به خودی مشغول نفس کشیدن است و اکنون مشغول خواندن این متن است را درون این ویدئو پیدا کن. همان از عدم و نیستی، هست شدن را در اینجا ببین.
#تفحص خویش

هنگامی‌که به چیزها نگاه می‌کنی
آن "حقیقت مطلق" است که می‌بینی
اما تصور می‌کنی که مشغول دیدن یک ابر یا یک درخت هستی.

یاد بگیر تا بدون تصویر سازی ببینی،
و بی تحریف بشنوی.
همش همین است.
این نسبت دادن اسم‌ها و فرم‌ها به آن چیزی که از اساس بی‌نام و بی فرم است را متوقف کن.
#نیسارگاداتا ماهاراج

When you look at anything,
it is the ultimate you see,
but you imagine that you see a cloud or a tree.

Learn to look without imagination,
to listen without distortion:
that is all.
Stop attributing names and shapes to the essentially nameless and formless.
~ Guru #Nisargadatta Maharaj
Excerpt from: I AM THAT

«خودت را به یاد بیاور»

*ویدئو را تا انتها دیده و روی جملات آن تعمق کنید. درصورت امکان از هدفون استفاده کنید.

پرسشگر: آیا آن کسی که خویش را درک کرد حس "من" را از دست میدهد؟
ماهارشی: کاملا
پرسشگر: پس درنتیجه فرقی بین من و شما و آن مرد آنجا و خدمتکار من وجود ندارد. آیا همه یکسان هستند؟
ماهارشی: همه یکسان هستند از جمله آن میمونها.
پرسشگر: اما میمونها که آدم نیستند.آیا آنها متفاوت نیستند؟
ماهارشی: آنها دقیقا با آدمها یکی هستند.همه در آگاهی‌ای یگانه، یکسان هستند.
باگوان #رامانا ماهارشی

D : Does one who has realized the Self lose the sense of 'I' ?
M : Absolutely.
D : Then there is no difference between yourself and myself, that man over there, my servant. Are all the same ?
M : All are the same, including those monkeys.
D : But the monkeys are not people. Are they not different ?
M : They are exactly the same as people. All are the same in One Consciousness.
#Ramana Maharshi

تو از کل جدا نیستی. تو با خورشید و زمین و هوا یکی هستی. تو یک زندگی نداری. تو خودِ زندگی هستی.
#اکهارت تُله

این چشمها نیستند که میبینند، آن "یگانه" است که از طریق این چشمها میبیند.
باگوان #رامانا ماهارشی

It is not the eyes that see. There is one who sees through the eyes.
#Ramana Maharshi

با توجه به مطالب چند روز پیش یعنی از این پست به بعد به صحبت‌های کارشناس تجارب نزدیک به مرگ پروفسور یواخیم نیکلای با دقت گوش کنید و این مطالب را باهم منطبق کنید ببینید که چطور اغلب این افراد تجربه یکی شدن با چیزها و سایر موجودات را داشتند. در حقیقت این‌طور نبود که این افراد خودشان را با چیزها یکی ببینند این مدلی که آن تجارب را بیان می‌کنند بعدازاین است که دوباره وارد این توهم شخص می‌شوند و چون آن حقیقت را از فیلتر "شخص" عبور می‌دهند اینگونه میگویند که: " من با چیزها یکی شده بودم" درحالی‌که آن‌ها به حقیقت خودشان یعنی زندگی آگاه شده بودند. این توهم تفکیک‌شدگی یعنی من و سایر افراد و سایر چیزها فروریخت و به زندگی زنده شدند متوجه شدند که عین زندگی هستند ولی چون دوباره وقتی به هوش می‌آیند همان ماجرا را از فیلتر ذهن عبور می‌دهند این‌طور گمان میکنند که "این شخص" بود که با چیزها یکی شده بود.

-خب من دارم مدام تلاش میکنم تا بتونم روی خودم کار کنم
+مشکل همینه، مشکل همین چیزیه که داره تلاش میکنه و روی خودش کار میکنه. "شخص" مطلقا به آگاهی نمیرسه. این جمله مثل اینه که شما یک عینک آفتابی بسیار تیره و تار و پر از خط و خش به چشمتون باشه و بگید خب من دارم رو خط و خش هاش کار میکنم تا شاید صاف بشن یا قشنگتر بشه و شفاف تر بشه.
عزیز جان فقط عینکو بردار.
همین.
تمام ماجرا همین عینکه فقط.
شخص مطلقا به آگاهی نمیرسه، آگاهی یعنی نبود شخص، یعنی نبود این دوگانگی.

به همین وضوحِ بیتِ زیر:

هیچ کس را تا نگردد او فنا
نیست ره در بارگاه کبریا
#مولانا


#تفحص خویش

‌
فکر مانع ادراک حقیقت است

«هستی» یا «خود» حاصل فکر یا عقل جزیی است. و این «هستی» چیزی است که انسان را از متصل بودن به حقیقت، معنویت، عشق و کیفیت های ناشناخته ورای فكر و ذهن جدا می کند. این «هستی» ذهنی و مجازی عين حجاب و پرده «آن» یا حقیقت است. حال انسان می کوشد تا از متن و از درون همين «هستی» محدود، حقیقت ناشناخته و ورای فکر را دریابد، یا بشناسد. ولی هر حرکت فکر برای دریافت آنچه ورای فکر است، حکم پرده و حجاب جدیدی را دارد بر روی آن حالت ناشناخته. فکر آفت و مانع ادراک آن حالت است.

کتاب «با پیر بلخ»
محمدجعفر مصفا

@Mossaffadotcom

بدیهی است که منظور از «هستی» در این متن هستیِ توهمیِ هویتِ فکری یا شخص یا من ذهنی یا ایگو است.

بگذار زندگی از تو مراقبت کند - #آنا براون

شاید تعمق بر مطالب زیر به ادراک بهتر این موضوع کمک کند:

من چیستم؟

طریقِ تفحصِ من کیستم

آگاهی هرگز توسط افکار پوشیده نمی‌شود

مراقبه‌ی آگاه بودن از آگاهی

چرا هنوز به روشن‌شدگی نرسیدم؟

ماهیت "من" چیست؟

چگونه تفحص خویش را انجام دهم؟

مراقبه تفحص خویش

این تمرین تمام کمکی است که شما به آن نیاز دارید

" فقط خالی و حاضر باشید.
بگذارید نفَس خدا از میان شما حرکت کند."

موجی

''Just be empty and present.
Let God's breath move through you''
Mooji

هر اتفاقی هم که رخ دهد چیزی در اینجاست که هیچ اتفاقی برای آن نمی‌افتد.
#موجی

"Whatever happens,
there is 'something' here that nothing is happening to."
#Mooji

"سورپرایز" - #آلن واتس

گفتگو با #آنامالای سوامی

بیشتر مردم امیال و آرزوهای زیادی دارند که می‌خواهند برآورده شود؛ اما عده کمی هستند که به خدا بگویند:
«من هیچ‌چیزی نمی‌خواهم. تنها آرزوی من بی آرزویی است.»
چنین فردی ابزار مناسبی برای دریافت فیض الهی خواهد بود.
آیه‌ای در کتاب کایوالیا ناوانیتام است که می‌گوید:

«اگر نزدیک درختی بروی سایه آن را دریافت خواهی کرد، اگر نزدیک آتش شوی از سرما رها خواهی شد، اگر نزدیک رودخانه‌ای بروی و از آن بنوشی، تشنگی‌ات فرومی‌نشیند، اگر نزدیک خدا شوی فیضش را دریافت خواهی کرد. حال اگر شما نزدیک خدا نشده و فیض و برکتش را دریافت نکنید آیا این خطای خداست؟»
آنی که بیشترین فیض را دریافت می‌کند همان است که کاملاً بی آرزوست. چنین فردی هیچ آرزویی ندارد، حتی آرزوی رهایی.