تو چه کسی هستی؟ - #پال اسمیت

شاید مطالب زیر به ادراک بهتر این موضوع کمک کند.

کشف کنید که این من کاذب از کجا برمیخیزد

آیا من این بدن هستم؟

من کیستم؟

در سکوت بنشینید و به‌آرامی بارها و بارها از خودتان بپرسید من کیستم؟ همین‌طور که عمیق‌تر به درون می‌روید لایه‌های سطحی به کناری می‌روند.

۱-من اسمی دارم اما من اسمم نیستم
من کیستم؟

۲-من بدنی دارم اما من بدنم نیستم
من کیستم؟

۳-من روابطی دارم اما من آن روابط نیستم
من کیستم؟

۴-من خاطرات واضحی نسبت به گذشته دارم اما من آن خاطرات نیستم
من کیستم؟

۵-من آرزوها و رؤیاهای متقاعدکننده‌ای برای آینده دارم اما من آن افکار نیستم
من کیستم؟

۶-من شادی و غم،هیجان و ترس،عشق و خشم را احساس می‌کنم اما من این احساسات نیستم
من کیستم؟

۷-وقتی تمام چیزهایی که فکر می‌کنم خودم هستم محو بشوند.چه چیز باقی می‌ماند؟
من کیستم؟

همین‌طور که هم هویت شدگی با بدن،افکار و احساسات را رها می‌کنید،به‌عنوان خودِ آگاهیِ خالص باقی خواهید ماند گسترده و خالی مانند آسمان.

من کیستم؟ - بیلی دویل Billy Doyle

*تمام جملات این سخنرانی را تأمل برانگیز، مراقبه‌گون و دلنشین یافتم.

ماهیت حقیقی ما چیست؟ - #روپرت_اسپایرا

*این ویدئو از سری مراقبه های مسیر مستقیم است.

آرام باش. هنگامی‌که ذهنت آرام و ساکن است تو نه اسمی داری، نه گذشته‌ای، نه روابطی، نه کشوری، نه موفقیت‌های معنوی و نه عدم دستیابی به موفقیت‌های معنوی.
در آنجا فقط حضورِ هستی است با خودش.
#گنگاجی

Be still… When your mind is still, you have no name, no past, no relationships, no country, no spiritual attainment, no lack of spiritual attainment. There is just the presence of beingness with itself.
#Gangaji

این مطلب پاسخی است به سوالی درخصوص کلیات خودشناسی و تمرینات آن. شاید برای عده‌ای سودمند باشد.

بیدار شو

تو یک چیز نیستی. تو یک چیزِ جسمی، ذهنی یا عاطفی نیستی یا چیزی با تاریخچه‌ای در زمان.
تو نه-چیز هستی. تو خودِ آگاهی هستی. اتصالت به این چیزها را رها کن آنگاه به آنی که منشأ تمام این چیزهاست بیدار خواهی شد. تو آن منشأ هستی. مستقیماً به آن منشأ برو. عمرت را با محدود کردن خودت به‌عنوان یک چیز هدر نده. از آن رؤیا (رویای چیز بودن) بیدار شو و آنگاه آزادی.
#آدیاشانتی

"You are not a thing. You are not a body-thing or a mental-thing or an emotional-thing or a thing with a history in time. You are no-thing. You are consciousness itself. Let go of your attachment to thing-ness, and you will awaken to that which is the source of all things. You are that source. Go directly to that source. Don’t waste your lifetime defining yourself as a thing. Wake up from that dream, and you are free."

#Adyashanti (20th-21st century American mystic

بیدار شو - #دیویانانداپرانا

ارتباطی است بین این بیت از #مولانا و مطلب قبل با عنوان بیدار شو

استادِ معنویِ اغلبِ انسان‌ها، رنج‌هایشان است. چون درنهایت این رنج‌ها باعث بیداری می‌شوند.
#اکهارت تُله

این ببرها به‌ظاهر ترسناکند اما درحقیقت: "می‌نماید آتش و جمله خوشیست"

مچ خودت رو بگیر. داری به چی فکر میکنی؟ اینها همون فکرهایی هستند که مانع رسیدن تو به بیداری میشن. همیشه موقع فکر کردن مچ خودت رو بگیر و از خودت بپرس: «این افکار برای چه کسی میان؟» حتی اگه اینها فکرهای خوبی هم باشند باز فرقی نمیکنه.
چیزی درون تو هست که میدونه چیکار کنه. قدرتی بزرگ‌تر از تو که میدونه چطور بدون کمکت از تو مراقبت کنه. تنها کاری که باید انجام بدی اینه که تسلیمش بشی. افکار، ذهن و ایگوت را به این جریانی که مسیر رو میشناسه تسلیم کن. همون از تو مراقبت میکنه. خیلی بهتر از چیزی که تصورش رو بکنی ازت مراقبت میکنه.

#رابرت آدامز

#Robert Adams

Catch yourself. What are you thinking about? It’s those very thoughts that keep you from awakening. Always catch yourself thinking. And ask yourself: “To whom do these thoughts come?” even if they’re good thoughts. It makes no difference.

There’s something within you that knows what to do. There is a power greater than you that knows how to take care of you without your help. All you’ve got to do is to surrender to it. Surrender your thoughts, your mind, your ego, to the current that knows the way. It will take care of you. It will take better care of you than you can ever imagine.

فطرت و هویت فکری - محمد جعفر #مصفا

فطرت کیفیتی است از بودن.
ذهن نمیتواند کیفیتی از بودن را تجربه کند.

بزار بهت بگم اگه توجه‌ات رو از این "منِ شخصی‌" برداری، یک نیروی فراگیر و همه جا گستر جایگزینش میشه و تو رو به مسیر درست هدایت میکنه و به‌این‌ترتیب هارمونی و شادی و سروری فراتر از حد تصورت به زندگیت میاره. تمام‌کاری که باید انجام بدی اینه که "منِ شخصی" رو از سر راه برداری. من شخصی همون ایگو است، همون ذهن. تمام‌کاری که باید انجام بدی اینه که اینارو از سر راه برداری و بعدش همه چی تو زندگیت زیبا میشه.
#رابرت آدامز


"What if I were to tell you that if you took your mind off your personal self an all-pervading power would take it's place and lead you in the right direction? Thus bringing harmony and happiness and joy into your life that is beyond your imagination, yes. All you have to do is to get the personal self out of the way. The personal self is the ego, the mind. All you have to do is get them out of the way and everything will be beautiful in your life."
#Robert Adams

همینکه تو خودتو از سر راه برداری، همون قدرتی که باعث رشد چمن میشه، همونی که باعث شکوفه زدن گلها میشه، همونکه باعث به وجود اومدن پرتقال روی درخت پرتقال میشه از تو هم مراقبت میکنه، پس از هیچی نترس.
#رابرت آدامز

"As you get yourself out of the way, the same power that appears to grow the grass, that causes the flowers to bloom, that grows oranges on orange trees, will take care of you. You have nothing to fear."
#Robert Adams

این بیت از #مولانا را در ارتباط با دو مطلب قبل از #رابرت آدامز درنظر بگیرید.

حقیقتِ من - #مسیرمستقیم

گفتگو با #آنامالای سوامی

صبح‌ها وقتی افکار ظاهر می‌شوند این نتیجه‌گیری همیشگی را نکن که:
خب این منم و این‌ها افکار من هستند. به جای اینکار رفت‌وآمد افکار را بدون اینکه به‌هیچ‌وجه با آن‌ها هم هویت بشی فقط نگاه کن.
اگر بتوانی که در برابر این ضربات افکار که هرکدامشان ادعا می‌کنند که مال تو هستند ایستادگی کنی به یک نتیجه‌گیری فوق‌العاده میرسی:
کشف میکنی که تو آن آگاهی‌ای هستی که در آن این افکار پدیدار و ناپدید می‌شوند.
کشف میکنی که این چیزی که ذهن نام دارد فقط زمانی وجود دارد که به افکار اجازه داده شود تا آزادانه عمل کنند؛ مثل طنابی که به‌اشتباه مار پنداشته می‌شود به این نتیجه خواهی رسید که ذهن فقط توهمی است که به‌واسطه جهل و سوءتفاهم ظاهرشده است.
شما به تجربیاتی نیاز دارید تا متقاعدتان کند چیزی که به شما میگویم درست است. زمانی میتوانید این تجربیات را داشته باشید که از این «من» جعلی که تمام عمر ادعا می‌کند که این افکار مال من است دست کشیده باشید.
خودتان را فقط آن آگاهی بدانید. افکاری که می‌آیند و می‌روند را نگاه کنید. باتجربه مستقیم به این نتیجه می‌رسید که شما خودِ آگاهی هستید و نه محتویات زودگذر آن.
ابرها در آسمان می‌آیند و می‌روند اما این ظاهر شدن و از بین رفتنِ ابرها بر آسمان تأثیر نمی‌گذارند.
ماهیت حقیقی تو مانند آسمان است، مانند فضاست. فقط همانند آسمان باقی بمان و اجازه بده تا ابرهای افکار بیایند و بروند. اگر این نگرش بی‌تفاوت بودن نسبت به ذهن را پرورش بدهی، به‌تدریج هم‌هویت‌شدن با آن ها را متوقف خواهی کرد.

CONVERSATIONS WITH #ANNAMALAI SWAMI

When the mind appears every morning don't jump to the usual conclusion, ‘This is me; these thoughts are mine'.
Instead, watch these thoughts come and go without identifying with them in any way.
If you can resist the impulse to claim each and every thought as your own, you will come to a startling conclusion: you will discover that you are the consciousness in which the thoughts appear and disappear. You will discover that this thing called mind only exists when thoughts are allowed to run free. Like the snake which appears in the rope, you will discover that the mind is only an illusion which appears through ignorance or misperception.
You want some experience which will convince you that what I am saying is true. You can have that experience if you give up your life-long habit of inventing an 'I' which claims all thoughts as mine'.
Be conscious of yourself as consciousness alone, watch all the thoughts come and go. Come to the conclusion, by direct experience, that you are really consciousness itself, not its ephemeral contents.
Clouds come and go in the sky but the appearance and disappearance of the clouds don't affect the sky.
Your real nature is like the sky, like space. Just remain like the sky and let thought-clouds come and go. If you cultivate this attitude of indifference towards the mind, gradually you will cease to identify yourself with it.
-LWB, p. 267

شری رامانا ماهارشی :

فطرت واقعی انسان خوشحالی است.
خوشحالی ذاتی در خویش واقعی است.
جستجوی او برای خوشحالی
جستجویی ناخودآگاهانه برای خویش واقعی خودش است.

خویش واقعی فناناپذیر است؛
بنابراین وقتی انسانی او را پیدا کند،
او خوشحالی‌ای را پیدا می‌کند که به پایانی نمی‌رسد.

سؤال: اما جهان این‌قدر ناخشنود است؟

ماهاشی : بله، اما آن بخاطر آنست که جهان از خویش واقعی خودش غافل است.
همه انسان‌ها، بدون استثناء ، آگاهانه یا ناآگاهانه برای او جستجو می‌کنند.

سؤال: حتی تبهکار، بی‌رحم و جنایت‌پیشه؟

ماهارشی : حتی آن‌ها گناه می‌کنند زیرا سعی می‌کنند خوشحالی خویش را در هر گناهی که مرتکب می‌شوند پیدا کنند. این مجاهدت غریزی در انسان است، اما آن‌ها نمی‌دانند که آن‌ها واقعاً خویش‌های واقعی خودشان را جست‌وجو می‌کنند، و بدین‌ترتیب آن‌ها نخست راه‌های تبه‌کارانه را به عنوان ابزاری برای خوشحالی امتحان می‌کنند. البته آن‌ها راه‌های اشتباهی هستند، چرا که عمل‌های انسان بر خود او برمیگردند.

سؤال: پس ما باید خوشحالی ثابت را وقتیکه این خویش واقعی را می‌شناسیم احساس کنیم؟

ماهارشی : ماهارشی سر خود را تکان دادند.

The Maharshi and His Message, Ch.2