If we want to learn to live without #suffering, we first have to learn to live with it. When suffering is welcomed so completely that there is not the slightest resistance to it, what we were seeking, by trying to get rid of it, is revealed at its heart.
#Rupert Spira
#Rupert Spira
مطلب شماره ۱ درباره #رنج
اگر میخواهیم یاد بگیریم که بدون درد و #رنج زندگی کنیم اول باید یاد بگیریم که چطور با آنها زندگی کنیم. هنگامیکه از رنج کاملاً استقبال شد تا حدی که کوچکترین مقاومتی نسبت به آن وجود نداشت، چیزی را که پیشتر با تلاش برای خلاص شدن از آن جستجو میکردیم این بار در مرکز این درد و رنج آشکار میشود.
#روپرت اسپایرا
اگر میخواهیم یاد بگیریم که بدون درد و #رنج زندگی کنیم اول باید یاد بگیریم که چطور با آنها زندگی کنیم. هنگامیکه از رنج کاملاً استقبال شد تا حدی که کوچکترین مقاومتی نسبت به آن وجود نداشت، چیزی را که پیشتر با تلاش برای خلاص شدن از آن جستجو میکردیم این بار در مرکز این درد و رنج آشکار میشود.
#روپرت اسپایرا
تفحص خویش
تو چه کسی هستی؟ - #پال اسمیت - زیرنویس فارسی @selfinquiry
🌀توصیه میکنم بعد از دیدن این ویدئو مطالب یک تا پنج تفحص خویش رو دوباره مرور کنید
Sri #Mooji
Arrogance (Ego)
“Arrogance is the most prevalent state of disgrace in the human world. As soon as we feel some inner opening, we begin strutting about like some pigeon. As soon as we receive some insights, we start thinking we are something special, whereas the truth is we are Nothing.”
Arrogance (Ego)
“Arrogance is the most prevalent state of disgrace in the human world. As soon as we feel some inner opening, we begin strutting about like some pigeon. As soon as we receive some insights, we start thinking we are something special, whereas the truth is we are Nothing.”
غرور
" تکبر و غرور شایعترین حالت رسوایی در جهان بشری است. بهمحض اینکه کمی گشایش درونی را تجربه میکنیم، مانند بعضی از کبوتران شروع به فخرفروشی میکنیم. بهمحض اینکه کمی بینش و بصیرت پیدا میکنیم حس میکنیم خیلی فرد خاصی هستیم درحالیکه حقیقت این است که ما هیچچیز نیستیم."
#موجی
"هيچ كس را تا نگردد او فنا / نيست ره در بارگاه كبريا"
#مولانا
" تکبر و غرور شایعترین حالت رسوایی در جهان بشری است. بهمحض اینکه کمی گشایش درونی را تجربه میکنیم، مانند بعضی از کبوتران شروع به فخرفروشی میکنیم. بهمحض اینکه کمی بینش و بصیرت پیدا میکنیم حس میکنیم خیلی فرد خاصی هستیم درحالیکه حقیقت این است که ما هیچچیز نیستیم."
#موجی
"هيچ كس را تا نگردد او فنا / نيست ره در بارگاه كبريا"
#مولانا
Forwarded from من کیستم؟
گفتگو با آنامالای سوامی
سؤال: این به کلی تلاش نیاز دارد تا ثبات در خویش بدست آورده شود. من مطمئن نیستم که دوست من توانایی عملی ساختن تلاش را داشته باشد.
آنامالای سوامی : بله، به تلاش عظیمی نیاز هست. وقتی که چوب خیس باشد آتش را فوراً نخواهد گرفت. او باید نخست در آفتاب خشک شود. وقتی که ذهنهای ما با مدیتیشن پیوسته خشک شده باشند، جرقه کوچکی از خویش آنها را شعلهور خواهد ساخت.
بعضی از انسانها به خاطر اعمال {Karma} پرگناه گذشته خودشان دستخوش رنج بسیاری میشوند. این رنج نیز تا همان اندازهای که نور آفتاب چوب خیس را خشک میکند ذهن آنها را تا اندازهای تطهیر میبخشد. پس از آنکه ذهنهای آنها تا اندازهی معینی تطهیر شده باشند آنها برای اشراق بر حقیقت {Jnana} آمادهتر میشوند.
خداوند اغلب کلی سختی را برای ما میآفریند تا فقط توجه ما را از جهان منحرف کرده و به سوی خودش برگرداند.
وقتی که احساس رنج و ناامیدی میکنیم شروع میکنیم
بپرسیم: " ما چه کار میتوانیم بکنیم که به ما کمک خواهد کرد تا از این رنج خلاصی پیدا کنیم؟"
ما اغلب برای کمک به سوی خداوند روی برمیگردانیم. رنجهای در این دنیا اغلب موهبتی از خداوند هستند. این از طریق دروازه شوربختی و رنج است که میتوانیم وارد عرش آسمانی خداوند شویم.
رنج، فقط به نظر میرسد که وجود داشته باشد زیرا ما با جسم و ذهن همهویت میشویم. در حقیقت اما هیچ شوربختی و هیچ رنجی وجود ندارد. بگوان عادت داشتند تا بگویند "هیچ خطایی با آفرینش خداوند وجود ندارد. شوربختی و رنج فقط در ذهن وجود دارند."
صفحه 329
LWB
سؤال: این به کلی تلاش نیاز دارد تا ثبات در خویش بدست آورده شود. من مطمئن نیستم که دوست من توانایی عملی ساختن تلاش را داشته باشد.
آنامالای سوامی : بله، به تلاش عظیمی نیاز هست. وقتی که چوب خیس باشد آتش را فوراً نخواهد گرفت. او باید نخست در آفتاب خشک شود. وقتی که ذهنهای ما با مدیتیشن پیوسته خشک شده باشند، جرقه کوچکی از خویش آنها را شعلهور خواهد ساخت.
بعضی از انسانها به خاطر اعمال {Karma} پرگناه گذشته خودشان دستخوش رنج بسیاری میشوند. این رنج نیز تا همان اندازهای که نور آفتاب چوب خیس را خشک میکند ذهن آنها را تا اندازهای تطهیر میبخشد. پس از آنکه ذهنهای آنها تا اندازهی معینی تطهیر شده باشند آنها برای اشراق بر حقیقت {Jnana} آمادهتر میشوند.
خداوند اغلب کلی سختی را برای ما میآفریند تا فقط توجه ما را از جهان منحرف کرده و به سوی خودش برگرداند.
وقتی که احساس رنج و ناامیدی میکنیم شروع میکنیم
بپرسیم: " ما چه کار میتوانیم بکنیم که به ما کمک خواهد کرد تا از این رنج خلاصی پیدا کنیم؟"
ما اغلب برای کمک به سوی خداوند روی برمیگردانیم. رنجهای در این دنیا اغلب موهبتی از خداوند هستند. این از طریق دروازه شوربختی و رنج است که میتوانیم وارد عرش آسمانی خداوند شویم.
رنج، فقط به نظر میرسد که وجود داشته باشد زیرا ما با جسم و ذهن همهویت میشویم. در حقیقت اما هیچ شوربختی و هیچ رنجی وجود ندارد. بگوان عادت داشتند تا بگویند "هیچ خطایی با آفرینش خداوند وجود ندارد. شوربختی و رنج فقط در ذهن وجود دارند."
صفحه 329
LWB
تفحص خویش
Photo
🌀تا زمانی که توی دریا برای نجاتت دست و پا میزنی بیشتر میری پایینتر و غرق میشی (اندیشه کردن آمد سرچشمه زحیر) اما زمانی که مثل مرده ها روی آب میمونی اون موقع نجات پیدا میکنی
تفحص خویش
Photo
☀️🌱 اشاره های پیاپی مولانا و سایر عرفا به مرگ بر خویشتن برای این بود که تا زمانیکه تو بر این چیزی که به اشتباه ساختی و گمان میکنی که خودت هستی نمیری نمیتونی به حقیقت خودت زنده بشی. باید بر این ذهن شرطی شده بمیری تا ببینی وقتی از خودت مردی اینطور نیست که نابود بشی. با مرگِ ذهنِ شرطی شده، حجاب حقیقتی که سالها خودت رو با اون اشتباه میگرفتی کنار میره و خودِ حقیقیت رو میبینی که غیر قابل وصفه. تویی که به اشتباه فکر میکنی تویی، داره درون اون فضا اتفاق میوفته اون حقیقت خیلی بزرگتر از تو و ماجراهای زندگیت هست. فراموش نکنید در داستان طوطی بازرگان اشاره اون طوطی ها تو کشور هندوستان (عالم حقیقت) این بود که ای طوطی که توی قفس گیر کردی باید بمیری تا رها بشی و وقتی طوطی اشاره رو از مرد بزرگان دریافت کرد مُرد و بعد رها شد.این همه اشاره در جاهای مختلف در کلام بزرگان که همه همسو به چیزی اشاره میکنند رو باید خیلی جدی گرفت.